‫آدونیس؟
‫فکر کردم جا زدی.
‫می‌خواستم بدون تو برم.
‫بزن بریم بابا.
‫بریم.
‫"لس‌آنجلس" ‫2022
‫هی آدونیس. از این طرف.
‫سلام. اِچ باید منتظرمون باشه.
‫- بریم که وقتشه. ‫- اوهوم.
‫وایسا. هیس هیس.
‫داشتی دیر می‌کردی پسر. برو پشت.
‫ردیفه.
‫- دِیم. ‫- چه خبر داداشی؟
‫- هوا ما رو داری؟ ‫- دارم هواتو.
‫داداشم.
‫خیالت تخت.
‫سلام بر کاسبی. اون رینگو میبینی؟
‫ازش پول مفت در میادا.
‫تازه هنوز بهت نگفتم کی بهت افتاده.
‫بیا.
‫بیا عکس بگیریم.
‫مایکل فیتزبام.
‫سبکش اورتودوکسه. مبارز خوبیه.
‫میگه اولین کسیه که می‌تونه ناک اوتت کنه.
‫ولی خدایی خوب مشت میزنه.
‫اما دستش رو زیادی دراز می‌کنه.
‫پارسال موقع فوتبال‌بازی برای پالی، ‫لابروم شونش پاره شد. پس...
‫- یه کاری کنم خطا بزنه. ‫- آره.
‫اون وقت می‌تونی مشتو حواله کنی.
‫خیلی‌خب.
‫رو خودت ببندم؟
‫سوال داره داداش؟
‫دمت گرمه.
‫می‌بینمت.
‫ناک اوت تو راند اول. دامیان.
‫خانم‌ها و آقایون، مبارزانی که امشب، برای ‫عنوان دستکشِ طلایی منطقه‌ای رقابت می‌کنن:
‫از پسیفیک پلسیدِسِ کالیفرنیا، با قدّ 188...
‫مایکل فیتزبام.
‫از منطقه کرنشای لس‌آنجلس، با قد 186،
‫-دایمِند "دِیم اندرسون." ‫- برو دیمن. برو. بترکون.
‫آره.
‫مبارزه کنید.
‫نشونش بده چند مرده حلاجی.
‫راستش رو بپا.
‫هی، مشتش رو بپا.
‫هی، صبور باش. صبور باش.
‫گاردت رو پایین نیار رفیق.
‫منتظر باش. فرصتش پیش میاد.
‫این رو باش. کیش و مات.
‫و پیروز مسابقه، با ناک اوت،
‫- قهرمان جدید "دستکشِ طلایی"... ‫- چی بهت گفتم؟ من اینجوری رقابت می‌کنم.
‫...دایمِند "دِیم" اندرسون!
‫عشق کن پسر!
‫عشق کن. چی بهت گفتم؟
‫چی بهت گفتم؟ پسره رو نشوندم سر جاش.
‫ضربه راستِ مستقیم، تر و تمیز. بهترین مشتِ ممکن.
‫داداش، ولی وقتی بیهوشش ‫کردی، برق از سه فاز جمعیت پرید.
‫- چی؟ ‫- یارو افتاده بود. غش...
‫اولین کاری که بکنم...
‫اولین کاری که می‌کنم...
‫میرم یکی از اون الماسای درشت میخرم.
‫هی.
‫واسه تو هم میخرم داداشی.
‫دَمِت.
‫عزیزمی.
‫- قدرتو می‌دونم. ‫- شک ندارم داداشم.
‫- جدی میگم. ‫- من هم جدی میگم.
‫من هم یه چی واسه تو گرفتم.
‫مال بابام بوده.
‫اورجیناله. ‫[بلیت مسابقه قهرمانی جهان - جرج فورمن - محمد علی]
‫"غرّش در جنگل"؟
‫آره.
‫یه روز به اونجا هم میرسم.
‫شک نکن میرسم.
‫مسابقات کشوری رو میبرم،
‫مدال طلای المپیک هم میگیرم.
‫بعد هم حرفه‌ای مسابقه میدم.
‫نگران نباش. تو هم تا تهش کنارمی.
‫یکیو می‌خوام که کیف‌هام رو جابه‌جا کنه.
‫داداش، چرا اینجوری سر به سرم میذاری؟
‫من که می‌دونم چی می‌خوام. برای تو چی بگیرم؟
‫- پای گیلاس، پای سیب. ‫- پایِ گیلاس؟
‫- ردیفه. سیب‌زمینی با پنیر و سس تند؟ ‫- صد در صد.
‫- نوشابه آناناسی؟ ‫- همه‌اش رو بگیر.
‫همه از جیب تو، مایه‌دار.
‫لیان؟
‫منو یادت میاد؟
‫باید یادم بیاد؟
‫دیگه اونقدر کوچیک نیستم.
‫اسمم دانیه. یادت اومد؟
‫پخشِ زنده راند اول، از کیِپ تائونِ آفریقای جنوبی. ‫[پانزده سال بعد]
‫آدونیس کرید، در برابر رقیب قدیمیش.
‫به گفته خودش، این آخرین مسابقش خواهد بود.
‫تاد گریشام هستم در کنار قهرمان، جسیکا مک‌کسکیل.
‫کارو با یه کمبوی تماشایی آغاز می‌کنه.
‫کانلانه که خیلی خوب شده، یا کرید خیلی بد شده؟
‫اگه زودتر کاری نکنه،
‫با یه باخت دیگه به کانلان، ‫عمر حرفه‌ای تاریخسازش رو به پایان میبره.
‫- خیلی‌خب. ‫- مشت رو بخوابون دیگه.
‫همون کریدِ همیشگی. هیچی عوض نشده.
‫کانلان، قربانی رو میپاد.
‫کرید رو به گوشه رینگ هدایت می‌کنه.
‫احساس می‌کنم کرید، داره تحت فشار، کم میاره.
‫دستِ راستِ کانلان، امونش نمیده.
‫سمت راستتو بپا.
‫انگار فقط داره یه ترکیب رو تکرار ‫می‌کنه. اما کرید نمی‌تونه جلوش رو بگیره.
‫کرید، از گوشه خارج میشه.
‫ضربه خوبی میزنه، اما کانلان، عین خیالش هم نیست.
‫امونش نده. بزنش.
‫- یه ضربه چپ محکم از کانلان. ‫- از اون طناب فاصله بگیر.
‫ گیرش انداخته به طناب. ‫ضربه‌های متوالی وارد می‌کنه.
‫کرید داره بدجوری کتک میخوره.
‫وای. نزدیک بود کانلان کارش رو یه‌سره کنه.
‫راند بعدی، پوستت کنده‌ست ‫قهرمان. راند بعدی، پوستت کنده‌ست.
‫حالت خوبه دانی؟
‫زود باش دانی. تو می‌تونی پسر.
‫هی. برای چی لبخند میزنی داداش؟
‫داره بدتر از دفعه قبل چپ و راستت می‌کنه.
‫چیز خنده‌داری هست که من متوجه نشدم؟
‫آره مرد. کیش و مات.
‫کیش و مات؟ مطمئنی؟
‫من هیچ‌وقت از یه کم درگیری نترسیدم.
‫همون جوری که اومدم، همون جوری هم میرم.
‫واقعا زده به سرت.
‫- چطوری؟ عالی به نظر میای. ‫- تازه دارم گرم می‌کنم.
‫این مدت، خوب عمل کرد.
‫ولی وقتشه حقمون رو پس بگیریم،
‫کرید، تو دوران حرفه‌ایش خوش درخشید،
‫ولی به نظر میاد پدر شدن، کم ‫کم تاثیرش رو روی اون گذاشته.
‫داره برای کرید خطرناک میشه.
‫ قهرمان بالاخره یه ضربه زد.
‫زود باش دانی. دل بده. حالیش کن قهرمان کیه.
‫حرف نداشت ریکی. حرف نداشت. همین جوری.
‫یه بار دیگه.
‫کانلان از پا در اومد. کانلان از پا در اومد.
‫عجب لحظه‌ای! فکر نکنم دیگه بلند شه جسیکا.
‫سه، چهار، پنج،
‫شش، هفت،
‫هشت،
‫نه،
‫ده.
‫آره!
‫بله دوستان.
‫تموم شد.
‫آدونیس کرید، چه شطرنجی بازی می‌کنه.
‫باورنکردنی بود.
‫عجب تغییر ناگهانی‌ای. عجب پایانی.
‫باید اینجوری خارج شد!
‫البته از آدونیس کرید، پیش از آخرین تعظیمش در ‫صحنه جهانی، واقعا کمتر از این انتظار نمیرفت.
‫عجب خداحافظی‌ای.
‫دمت گرم کانلان. عالی مبارزه کردی.
‫و این یعنی برای اولین بار در بیش از دو دهه
‫یک قهرمان جهان شکست‌ناپذیر داریم.
‫به اسم آدونیس کرید.
‫چی شده؟
‫یادت نمیاد؟
‫چی رو یادم بیاد؟
‫از دستِ تو بابا. قول دادی!
‫پنج دقیقه دیگه.
‫باشه. باشه. باشه.
‫باشه. بریم.
‫باز هم چای میل دارین شاهدخت؟
‫بله. ممنون میشم آقای محترم.
‫ سعی دارم...
‫ دارم...
‫ دارم همه سعی‌ام رو می‌کنم
‫ همه سعی‌ام رو می‌کنم
‫ همه
‫عجب چیزیه.
‫- اِ؟ ‫- آره. آره.
‫همون آهنگیه برای "کِیلانی" میسازی؟
‫- آره. ‫- ردیفه.
‫یه جلسه با هم کار کردیم. هنوز دو به شکم.
‫برای چی دو به شکی؟ میشه این رو برام بفرستی؟
‫- آره. آره. ‫- می‌خوام تو ماشین گوش بدم.
‫امروز چطور بود؟
‫- خوب بود. آره. ‫- آره؟
‫- ممنون که هوام رو داری. ‫- پشتتم.
‫خوابوندیش؟
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫ولی دروغ چرا! مجبور شیش اسکوپ بستنی بهش باج بدم.
‫واقعا نمی‌دونم چجوری خوابش برد.
‫بازنشستگی، نرمت کرده. می‌دونستی؟
‫نمی‌تونم به اون "نه" بگم.
‫فکر کنم تو هم دو تا اسکوپ خوردی. لباست کثیف شده.
‫- چقدر بد شد. ‫- آره.
‫درش بیار تا لک نشده.
‫فهمیدم می‌خوای چیکار کنی.
‫چیکار؟
‫می‌خوای من رو اذیت کنی.
‫نه نه. اصلا. چون می‌خوام کار کنم.
‫فهمیدم می‌خوای چیکار کنی.
‫ایستگاه بعد: لِمارت پاک.
‫بدن، سر. بدن، سر.
‫کارآیی، مهم‌تر از قدرته عزیزم. کارشو بساز.
‫تکنیک. تکنیک، فیلیکس.
‫با مشتِ خالی، حریفِ دراگو نمیشی.
‫نقشه داریم. طبق نقشه عمل کن.
‫- زود باش. بهش سختی بده. ‫- یالا.
‫فقط قدرت مهم نیست. سرعت و زمان‌سنجی هم مهمه.
‫- لامصب، به من میگی؟ بیخیال. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫انقدر بگو تا ملکه ذهنش بشه.
‫تکنیک. تکنیک.
‫تمام.
‫هی! تمام!
‫فیلیکس. بیا اینجا.
‫اینا مبارزه بلد نیستن.
‫چند تا دیگه می‌خوایم. سریع هم می‌خوایم.
‫گیر نمیاد. نصف لس‌آنجلسو جوییدی پسر.
‫می‌خوای سخت نگیرم؟ می‌دونی که دراگو سخت میگیره.
‫اومدیم اینجا تمرین کنیم. جز اینه؟
‫این رو خودت یادم دادی. همین کار هم می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫هی فیلیکس. بیا ببینم.
‫سلام قهرمان. یه چند راند به ما حال میدی؟
‫که چی؟ سر و وضعم رو به هم بریزم؟ عمرا.
‫من می‌خوام برات پول درآرم فیلیکس.
‫اگه همه مبارزهای تمرینیت رو ‫ناک اوت کنی، به پول نمیرسی.
‫چهار هفته دیگه، باید جلوی دراگو قرار بگیری.
‫تو قهرمانی. می‌دونیم قدرت داری.
‫ولی مشت محکم، همیشه چاره کار نیست.
‫- کنترل و تمرکزه که مهمه. ‫- درسته.
‫به حرف دوک گوش کن.
‫بله قربان.
‫میبینی؟ زیادی بازیگوشی می‌کنی.
‫- حرف دوکو گوش کن. ‫- شنیدی؟
‫"حرف دوکو گوش کن."
‫این جمله‌ست که درسته. نه "دوست دارم."
‫نه "ریلکس کن." اینا نه.
‫"حرف دوکو گوش کن."
‫دقیقا فهمیدم چی میخوان.
‫دراگو، شهرت بیشتری داره. ولی کمربند، مالِ فیلیکسه.
‫سهمه‌اش باید بیشتر باشه.
‫برام مهم نیست که بدشون ‫میاد. به دراگو بگو تماس بگیره.
‫هی، تماس میگیرم.
‫هی داداش.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫- یه امضا بهم بده. ‫- نه من امضا نمیدم.
‫میشه به ماشینم تکیه ندی؟
‫ای داداش...
‫منو یادت نمیاد. نه؟
‫یادمه یه موقعی ماشینِ مامانت رو میپیچوندی.
‫دِیم.
‫پسر، کپ کردم.
‫دامیان.
‫آره. تازه برگشتم محل.
‫گفتم برم باشگاه قدیمی. ولی...
‫آره. یه دو سالی میشه که ارتقا دادیم.
‫صحیح.
‫- لعنتی. چقدر... ‫- خیلی وقته.
‫خیلی وقته.
‫نمی‌خوام وقتت رو بگیرم داداش.
‫فقط خواستم یه سلامی بکنم.
‫دیگه در دسترسم.
‫اگه خواستی گپ بزنیم، یه ندا بده.
‫الان کجا میری؟
‫هیچی. برمی‌گردم خونه.
‫وقت داری یه چیزی بخوریم؟
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- نوش جان.
‫باورم نمیشه هنوز میای اینجا ‫با مردم عادی غذا میخوری.
‫هر وقت بتونم.
‫خیلی کارها هست که می‌کردم و دیگه نمی‌تونم.
‫سرت به زندگیِ مرفه گرمه. ها؟
‫آره. شغلم میطلبه.
‫که اینطور.
‫یواش‌تر داداش.
‫می‌دونی چند وقته از اینا نخوردم؟
‫چند وقته؟
‫هیجده ساله داداش.
‫این همه وقت زندان بودی؟
‫چند سال دیگه داشتم. ولی آره.
‫هفته پیش در اومدم.
‫بهت تبریک میگم.
‫ممنون.
‫چند بار برات نامه دادم.
‫- واقعا؟ فرستادی کجا؟ ‫- خونه مامانت.
‫هنوز تو بِل اِیر زندگی می‌کنه دیگه؟
‫آره. هنوز همونجاست. همون خونه.
‫ولی به دست من نرسید.
‫همه مبارزه‌های تو رو تماشا کردم.
‫بالاخره رفتی آفریقا. ها؟
‫- اون هم دیدی؟ ‫- دیدم.
‫مسابقه آخرت، سربلندم کرد.
‫انگار هنو بعضی از حرکاتی که یادت دادم رو یادته.
‫می‌دونی چی رو یادمه؟
‫که ناک اوتم می‌کردی.
‫می‌دونی من چی یادمه؟
‫که دستت رو میگرفتم بلندت می‌کردم.
‫یادته؟
‫- آره. همینطوره. ‫- خب پس.
‫کار داری؟
‫فکر دارم.
‫که خطا نکنم. مامور ناظرم رو راضی نگه دارم.
‫ببین، اگه کاری از دستم برمیومد،
‫هر کمکی، فقط لب تر کن.
‫اصلا حواسم نیست. تو تازه برگشتی.
‫هر چی می‌خوای بگو. خب؟ تعارف نکن داداش.
‫ردیفم داداش.
‫ردیفم. همه چی رِواله.
‫نیومدم دست گدایی دراز کنم.
‫منظورم اون نبود.
‫ سلامت باشی.
‫حالا برنامه‌ات چیه؟
‫همون برنامه سال‌ها پیش.
‫می‌خوام قهرمان بشم.
‫می‌خوای بوکس‌ بازی کنی؟
‫می‌دونم خیلی وقته دور بودم.
‫ولی بدن رو روی فرم نگه داشتم.
‫حرکاتی دارم که هنوز ندیدی.
‫آره. تو...
‫- معلومه رو فرمی. ‫- جدی میگم.
‫آماده‌ام.
‫هنوز بنیه دارم.
‫اون زنجیره رو می‌خوامش.
‫دایمِند دِیم، با قیافه داغون نمیشه. ‫[الماس]
‫دایمند "دِیم."
‫درسته.
‫خیلی‌خب.
‫بیا باشگاه.
‫میسپرمت به دوک.
‫- خدایی؟ ‫- آره.
‫خدایی.
‫خیلی‌خب پس.
‫دمت گرم.
‫هی هی هی.
‫واقعا فکر بدی نیستا.
‫حالت چطوره مامان؟ خوبی؟
‫خوبم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫اوکی.
‫اگه پسرم به موقع برای شام میرسید، بهتر هم میبودم.
‫آخ. ببخشید.
‫- هوم. ‫- گرفتار بودم.
‫اوهوم.
‫ببین چی شد.
‫قهرمان واقعی این خانواده کیه؟
‫- شمایی. ‫- نه. شمایی.
‫برو ببین چطور شد.
‫ممنونم مامان‌بزرگ. دوستت دارم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- دوستت دارم. هی!
‫نشینی پای تلویزیون!
‫باشه. دوستت دارم.
‫این بچه پدرتون رو در میاره.
‫الان هم درآورده.
‫- نه. اون بچه، خیلی خوبه. ‫- آره واقعا.
‫آره واقعا.
‫- تو هم خیلی بدی. ‫- بیخیال مامان.
‫- خیلی بدی. ‫- نکن... جدی نمیگی.
‫- بفرمایید مامان. ‫- ممنونم.
‫بی، به نظرت فکر خوبیه؟
‫عزیزم، امشب گیر نده.
‫اون همه حرف زدیم.
‫- یواش یواش. ‫- باشه.
‫ببین. شروع نکن. باشه؟
‫محض اطلاعت،
‫محض اطلاع همه،
‫من خونه خودم رو ترک نمی‌کنم.
‫فهمیدین؟
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫حالم واقعا خوبه.
‫قول میدم امشب سکته نکنم.
‫باشه؟
‫فردا سکته می‌کنم.
‫مامان. نکن...
‫اصلا خنده نداره.
‫یه ذره خنده داشت.
‫داری اذیت می‌کنی.
‫می‌دونی که نگرانتیم.
‫- خب دیگه. کافیه. ‫- من...
‫بعد از اون سکته قبلی، باید بیشتر مواظب باشیم.
‫خوبم.
‫خب؟
‫ولی تو چی؟
‫تو چته؟
‫آره. کجا بودی دی؟
‫پیش یه دوست قدیمی به اسم دِیم.
‫دامیان.
‫کی هست؟
‫نمیشد با من مطرح کنی؟ اینجا خیریه نیست مرد حسابی.
‫یارو هم سنّش از تو بیشتره.
‫می‌خوام بهش یه فرصت بدم. مگه کار ما همین نیست؟
‫نه! اینجا که فرهنگسرای دولتی نیست!
‫دور و برتو نگاه کن دوک.
‫کسیو میبینی که بخواد با فیلیکس بره تو رینگ؟
‫فقط بذار یه تمرین بکنن.
‫چیزی تا مبارزه فیلیکس نمونده. ‫هیچکی نیست باهاش تمرین کنه.
‫هیچکی نمی‌خواد با فیلیکس بره تو رینگ.
‫می‌دونم داری چیکار می‌کنی دانی.
‫تو به یارو هیچی مدیون نیستی.
‫هیچی.
‫ولی بذار مبارزه کنن.
‫بیا بریم.
‫فیلیکس. فیلیکس. گوش کن چی میگم:
‫آدونیس یکیو آورده باهات مبارزه کنه.
‫- ها؟ ‫- شروع شد.
‫اینجا چقدر بچه مچه هست.
‫این بچه، کارش درسته.
‫نگران نباش. دوک هواتو داره.
‫برگشتیم خونه اول.
‫قهرمانا باید از یه جا شروع کنن دیگه. نه؟
‫خیلی‌خب.
‫فیلیکس. این دامیانه. قراره با این مبارزه کنی.
‫چم و خمش رو که یادت هست؟
‫از پسش برمیای.
‫فیلیکس، تمرکز کن. رو ‫زمانبندیت کار کن. مهم‌ترین چیزه.
‫اون بچه، چرا سر به سرش میذاره؟
‫خب می‌خوام بدونم.
‫با زبون اشاره!
‫- متاسفم. ‫- فکر کنم...
‫دنبال اینه که توجه جلب کنه.
‫چرا فقط با دختر من برخورد میشه؟
‫حق نداره از خودش دفاع کنه؟
‫قطعا به خاطر آمارا نگرانیم.
‫مهمه که بتونیم احساس راحتی کنیم.
‫البته.
‫ولی می‌دونیم که دعوا، چیزی رو حل نمی‌کنه.
‫ما آمارا رو خیلی دوست داریم.
‫اون بچه خیلی بااستعدادیه. استثنائیه.
‫داره خوب ترقی می‌کنه. فقط، دعواییه.
‫پس می‌خوای مبارزه یادش بدی؟ راه حلت اینه؟
‫خیال می‌کردم تو مدرسه ناشنوایان نیازی نباشه.
‫- ولی انگار اشتباه می‌کردم. ‫- صبر کن.
‫یعنی چی که "مدرسه ناشنوایان"؟ مگه اونا بچه نیستن؟
‫چه انتظاری داشتی آدونیس؟
‫بچه باید یاد بگیره از خودش دفاع کنه.
‫اولا، من نگفتم که نباید یاد ‫بگیره از خودش دفاع کنه.
‫فقط میگم برداشت من و تو از این مسئله، فرق می‌کنه.
‫اگه جای دیگه‌ای بود که جونش در خطر بود چی؟
‫نمی‌دونه چجوری از خودش دفاع کنه.
‫این حرف از کجا اومد؟
‫هیچ جا. حقیقته.
‫خیلی‌خب.
‫حقیقت دیگه اینه که به‌عنوان پدر و مادرش،
‫مسئولیتش با ماست
‫که یادش بدیم احساساتشو ارزیابی کنه.
‫پس می‌خوای آمارا دست بذاره تو دست اون قلدر،
‫و از احساساتش براش بگه؟
‫زندگی واقعی این نیست.
‫خیلی‌خب. تو می‌خوای چیکار کنه؟
‫که هرگز از احساساتش با کسی صحبت نکنه؟
‫حتی ما؟ و فقط بگیره بقیه رو کتک بزنه؟
‫ببین، می‌دونم برای تو جواب داده،
‫ولی حالا که راه تخلیه دیگه‌ای نداری،
‫به نظرم بهتره از احساساتت حرف بزنی.
‫چه با من، چه با کسِ دیگه‌ای.
‫یا چه می‌دونم دی. یه سرگرمی پیدا کن.
‫- باشه. سرگرمی پیدا می‌کنم. ‫- اِ؟
‫آره. تو.
‫میام استودیو. باهات آهنگ میسازم.
‫حرف خنده‌داری نیست دی.
‫ببین، می‌دونم فکر می‌کنی هواش رو داری،
‫ولی جز راه دعوا، باید ‫بدونه "چرا" می‌خواد دعوا کنه.
‫راه حل همه مشکلات هم مشت ‫زدن تو صورت طرفت نیست.
‫آره. راست میگی. ولی بعضی وقتا هست.
‫خیلی‌خب. بیا یه کم خوش باشیم.
‫خب. می‌بینم راحت اومدی.
‫آره. از یارو پرسیدم خونه خانواده سیاه‌پوستا، کدومه؟
‫- شوخی می‌کنم. ‫- می‌دونم.
‫- چطوری داداش؟ ‫- چه خبر؟
‫خانواده‌های دیگه‌ای هم هستن.
‫من که ندیدم. بفرمایین.
‫تشکر.
‫- از آشناییتون خوشوقتم خانم بیانکا. ‫- همچنین.
‫- هیچوقت واسه من گل نیاوردی. ‫- می‌خوای تشکر کنم؟
‫- نه نمی‌خواد. نه نه. ‫- بیا ببینم.
‫- خونه قشنگی دارین. ‫- ممنون.
‫هی... بیا شام.
‫کفپوشِ شیشه‌ای؟
‫وای. سلام.
‫آمارا.
‫- آمارا؟ ‫- اوهوم.
‫از آشناییت خوشوقتم. ‫از آشناییت خوشوقتم.
‫میگه "همچنین."
‫زنده باد.
‫آب می‌خوای؟
‫باز هم ممنون.
‫- خیلی ممنون. ‫- داداش، هنوز هم باورم نمیشه.
‫این بچه ساده، عمارت دست و پا کرده.
‫با یه راک استار ازدواج کرده.
‫- آره دیگه. ‫- هوم.
‫چند تا موزیکِ گُلد داری؟ ‫[موزیکی که 500 هزار نسخه فروخته.]
‫- یه چند تایی. ‫- شکسته‌نفسی می‌کنه.
‫خیلی شکسته‌نفسی می‌کنه.
‫بیشتر، مال آرتیستاییه که براشون کار میسازم.
‫- کار هم میسازه؟ ‫- آره.
‫دانی. ترقی کردیا!
‫خب خانم آهنگساز، اجرای بعدیتون کِیه؟
‫این روزا دیگه اجرا نمیرم.
‫به خودم استراحت دادم. آخه رو ‫صحنه، شنواییم مشکل پیدا کرده بود.
‫حالا می‌خوام احتیاط کنم و همین ‫قدری که مونده رو نگه دارم.
‫پس، آهنگسازی می‌کنم.
‫آره.
‫ولی فعلا هستیم.
‫ولی کنار گذاشتنش سخت بود. نه؟
‫آره. اون تنها علاقمندیم نیست. ولی باز هم سخته.
‫- باید عادت کنیم... ‫- آره.
‫هردومون.
‫شما از کِی با هم دوستین؟
‫- چی بگم... ‫- خیلی وقت پیش.
‫ما مثل داداش بودیم.
‫یه دو سالی تو جِف، هم‌اتاقی بودیم.
‫آره. یه همچین چیزی.
‫باقیشو که می‌دونی. آقا رفت و هالیوودی شد.
‫آره. جِف.
‫آره. خونه گروهی.
‫ساس‌های تو تخت رو یادته؟
‫سعی دارم فراموش کنم.
‫آره.
‫من هیچوقت یادم نمیره.
‫- من میرم بچه رو بخوابونم. ‫- باشه.
‫- شما بمونین. صحبت کنین. ‫- باشه.
‫اوه. برای مهمونیِ لِیبِل، دعوتش کن.
‫- صد درصد. ‫- آره.
‫شنیدما. به مهمونیِ لِیبِل دعوتم.
‫- دعوتی. ‫- ممنونم.
‫خواهش می‌کنم. ممنون که تشریف آوردی.
‫- ممنون. از آشناییت خوشوقت شدم. ‫- اوهوم.
‫باورم نمیشه اومدی اینجا وسط مرفه‌های بی‌درد.
‫قبلا عاشق چرخیدن تو پایین شهر بودی. حالا...
‫چی؟
‫- خونگی شدی. ‫- بابا بیخیال.
‫هر وقت خودت ازدواج کردی بهت میگم.
‫- باشه بهش میگم. ‫- جدی میگم.
‫این خونه رو خانم‌ها اداره می‌کنن. من فقط ساکنشم.
‫بخوای نخوای همینه. تاهل و خانواده، همینه.
‫اصلا یه وضعیه.
‫بریز داداش.
‫باورم نمیشه اون رو دادی که به جاش، کت‌شلواری بشی.
‫کت‌شلوار هم خوبی‌های خودشو داره.
‫یه جوری میگی، انگار راحت گرفتم. انگار...
‫- انگار دیگه نمی‌تونم ضربه ناغافل بزنم. ‫- هی. اوه.
‫می‌بینم قهرمانمون هنوز چپش پره.
‫منظورم اینه که، من از بوکس رفتم. بوکس از من نرفت.
‫من هم همینو میگم داداش.
‫می‌دونم تو هزار جور مسئولیت داری.
‫ولی من قدرتمو حفظ نکردم ‫که بشم کیسه‌بوکس یه بچه‌.
‫میفهمی چی میگم؟
‫فیلیکسو دست کم نگیر. باشه؟
‫سختی کشیده. لیاقت داره.
‫من هم هیجده سال سختی کشیدم داداش.
‫فکر کنم منظورم رو واضح نرسوندم.
‫یه مسابقه قهرمانی می‌خوام.
‫دِیم...
‫نمی‌دونم چی فکر می‌کنی. ولی اینجوری نیست.
‫فیلیکس، براش مهم نیست. چی از ‫دست میده؟ تو چی از دست میدی؟
‫فکر کردی می‌تونم یه‌شبه با یه ‫بشکن، تو رو مدعی قهرمانی کنم؟
‫مگه برای خودت اینجوری نبود؟
‫گوش کن داداشم.
‫برام خیلی محترمی...
‫ولی وقت من تنگه.
‫یا حالا، یا هیچوقت.
‫من هم می‌خوام بهت کمک کنم.
‫ولی چیزی که ازم می‌خوای، واقعا...
‫یه جورایی غیرممکنه.
‫تو نمی‌دونی چجوریه داداش.
‫اون همه مدت، وسط اون...
‫وسط اون چهاردیواری.
‫غیرممکنه؟
‫اسمت رو میگیرن.
‫یه شماره بهت میدن.
‫از اینجا شروع میشه.
‫می‌دونی که بهترین بودم.
‫آره که بودی.
‫واقعا بودم.
‫ولی هیچوقت فرصت نکردم ثابت کنم.
‫ببین، فقط میگم که...
‫اگه آپولو کرید تونست به یه توسری‌خور فرصت بده،
‫تو هم می‌تونی.
‫خوب خوابیدی؟
‫دندون‌قروچه می‌کردی.
‫دیشب چجوری پیش رفت؟
‫- خوب بود؟ ‫- خوب بود؟
‫خاطره‌بازی کردیم.
‫هی، چرا راجع به خونه گروهی بهم چیزی نگفتی؟
‫گفتنی نبود.
‫چند سالت بود؟
‫همسن و سال آمارا بودم.
‫نمی‌خوای درباره‌اش حرف بزنی؟
‫عیبی نداره.
‫- نه. ‫- عیبی نداره.
‫نه، تو فکرِ دِیمم.
‫ازم می‌خواد با فیلیکس مبارزه کنه.
‫ واقعا؟ ‫- آره.
‫می‌خواد با قهرمان سنگین‌وزنِ جهان مبارزه کنه.
‫تو چی گفتی؟
‫گفتم نه.
‫غیرممکنه. می‌دونی؟
‫مردم یه عمر برای همچین فرصتی انتظار میکشن.
‫- دِیم بازیکن حرفه‌ای نیست. ‫- آره.
‫ولی چرا قیافه‌ا‌ت جوریه، انگار داری بهش فکر می‌کنی؟
‫آره. آره. ببرش سمت طناب.
‫کنترلش کن. از جلوش تکون نخور. بهش میدون نده.
‫اوف.
‫همین درسته.
‫منو نگاه نکن. اون تو، خودتی ‫و خودت. بجنب. بجنب. بجنب.
‫زود باش پسرم. امونش نده.
‫مبارزه کنین. زود باشین.
‫خیلی‌خب.
‫زود باش ببینم. به خودت بیا.
‫خیلی‌خب.
‫بیا جلو بابابزرگ.
‫کافی نیست.
‫تمرکز کن. مشت بزن. مشت بزن.
‫امونش نده.
‫خودت رو آزاد کن. زود باش.
‫- هی، درست بازی کن. ‫- اون چه کاری بود؟ هی.
‫چته؟ می‌خوای بلایی سرم بیاری؟
‫- راه برو از سرفت بیفته کوچولو. بدنت ضعیفه. ‫- به کی میگی کوچولو؟
‫اینجا باشگاه منه.
‫خیلی‌خب. باشه!
‫بچه‌ها برین تو.
‫نه. برو عقب دامیان. ولش کن.
‫هی. اون پایین چه خبره؟
‫عمدی بود.
‫- رسیدگی کن. ‫- دارم رسیدگی می‌کنم.
‫دی، حرف بزن. چی شد؟
‫دارم کارم رو انجام میدم.
‫بیا اینجا داداش.
‫بیخیال. کلّه‌ا‌ت رو به کار بنداز.
‫کلّه‌ت رو به کار بنداز. دغدغه‌های فکریت رو بریز دور
‫بهت گفتم چی می‌خوام دی.
‫من هم گفتم وقت میبره.
‫خیلی‌خب.
‫باشه؟ برو قدم بزن.
‫هوا بخور.
‫باشه؟
‫هی آدونیس.
‫آروم باش دوک. آروم باش.
‫- اشتباه بود. ‫- تحت کنترله.
‫از اول گفتم اشتباهه.
‫- ردیفش می‌کنم. ‫- نمی‌تونی!
‫گذاشتی با یه مشت عقده بیاد اینجا.
‫این دقیقا همون...
‫- راحت باش. حرفت رو بزن دوکی. ‫- عجب...
‫عیبی نداره. ولش کن. میفهمم. ‫ولی چیزی نیست. حرص نخور.
‫کنترلش می‌کنم.
‫خودش داره بهت میگه چه آدمیه. خب؟
‫باورش کن.
‫چیکار می‌کنی شیطون؟
‫داشتم...
‫داشتم نظافت می‌کردم.
‫عمو دوک، چیز دیگه‌ای بهم گفت...
‫نمی‌خوام تو دردسر بیفتم.
‫مامان دوست نداره دعوا کنم.
‫خب پیشِ خودمون میمونه.
‫آخ جون!
‫می‌خوای چیزای دیگه هم یادت بدم؟
‫آره!
‫به این میگن یه "راستِ مستقیم"
‫"ویلر" رو اینجوری ناک اوت کردی؟
‫کی اینو بهت گفته؟
‫خودت.
‫مسابقه‌ام رو نگاه کردی؟
‫همه مسابقه‌هات رو نگاه کردم.
‫یه چیز دیگه یادم بده.
‫بیشتر آدما فکر می‌کنن فقط خشونته. ولی اینطور نیست.
‫تمرکز و زمان‌سنجی هم مهمه و...
‫کنترل؟
‫عالی بود!
‫دو تا نوشیدنی با یخ لطف می‌کنین؟ تشکر.
‫چه خبر دانی؟
‫من حریفت بودم.
‫قبوله. نه خداییش.
‫واقعا نه.
‫- خوب شدی. ‫- تو هم همینطور.
‫- بافت پوشیدم. ‫- خوشحالم که اومدی.
‫"بی" دعوت کرد.
‫آره خب.
‫هی، نگران اونا نباش.
‫نیستم.
‫مهمونیه. خوش بگذرون.
‫خیلی چیزای دیگه هست که بهتره به اونا نگاه کنی.
‫واقعا مهمونیِ آسیه داداش.
‫تبریک میگم پسر.
‫واقعا موفق شدی.
‫اون دو تا رو ببین: چاوز و دراگو.
‫می‌خوام با اونا، مبارزه سالو رقم بزنم.
‫میگم تو ردیفی؟
‫آره بابا. محافظ نمی‌خوام.
‫خیلی‌خب. زود برمیگردم.
‫برو.
‫سلام بر جنگجویان عزیز.
‫دارم براش لحظه‌شماری می‌کنم...
‫تو آمادگی داری؟
‫می‌دونی که همیشه آمادم. پرسیدن نداره.
‫خیلی‌خب. نگه دار برای شب مبارزه.
‫جا گرفتیم. پول هم ردیف شده. رکورد میزنیم.
‫خب.
‫اسمش لیان بود.
‫بقیه‌اش رو میذارم دانی برات بگه.
‫ولی حق با توئه.
‫نگاه کردن به گذشته، زحمت داره.
‫پلیس لس‌آنجلس، این مرد، موسوم ‫به لوئیس کامینو رو دستگیر کرده...
‫نه.
‫نه. هیچی رو کنسل نمی‌کنیم.
‫الان داره میره پیش متخصص.
‫میگن حداقل شیش ماه.
‫می‌دونم. می‌دونم. ولی یه کاریش می‌کنیم.
‫تاریخ رو عوض نکن.
‫باشه باشه. خداحافظ.
‫این اتفاق به ثبت دوربین‌ها رسیده.
‫دراگو که در سیدرز-ساینای، ‫مشغول طی دوره درمانشه...
‫هم به سرش ضربه خورده،
‫هم دست و ساعدش دچار چندین شکستگی شدن.
‫با این آسیب‌ها، احتمالش کمه
‫که بتونه ماه آینده در رقابت برای ‫عنوان قهرمانی، در برابر فیلیکس چاوز،
‫- شرکت کنه. ‫- الو؟
‫آره. همه چی ردیف میشه.
‫یه کاریش می‌کنیم. یه بوکسور دیگه پیدا می‌کنیم.
‫فقط بحثِ پیدا کردن یه بوکسور دیگه نیست.
‫می‌دونم. واقعا هم ناراحتی شما رو درک می‌کنم.
‫خب حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫اون می‌خواد با دراکو مبارزه کنه.
‫ولی نمی‌تونیم شیش ماه صبر کنیم تا مرخصش کنن.
‫این فرصت‌ها تا ابد باقی ‫نمیمونن. الان باید درآمد کسب کنه.
‫خیلی‌خب. یکی دو نفر دیگه به غیر از دراگو هست.
‫اورتیز هست. اسپورینو هم هست.
‫اسپورینو هنوز تو ریکاوِریِ مبارزه قبلشه.
‫خیلی‌خب. پس کی؟
‫یه فکری دارم.
‫ریسک داره. ولی اگه جواب ‫بده، خوب پولی ازش در میاد.
‫چی تو سرته؟
‫می‌خواد با دِیم مبارزه کنی.
‫دِیم؟
‫اون که بوکسور واقعی نیست.
‫موقع تمرین با تو که واقعی بودنش رو نشون داد.
‫حرف میپیچه فیلیکس.
‫قهرمان! اون از تو هم بزرگتره.
‫- ها؟ ‫- درسته.
‫ولی دِیم با چنگ و دندون میجنگه.
‫فعلا باید ایده‌های جدید بدیم.
‫ولی تو خوشِت نمیاد. نه؟
‫دامیان، بوکسور نیست. با دنیا سر ‫جنگ داره. می‌خواد به دیگرون آسیب بزنه.
‫نه. خوشم نمیاد. به نظرم مسخره‌بازیه.
‫یا بهتر بگم: دامیان، نمایش ‫سرگرم‌کننده‌ای اجرا می‌کنه.
‫باید با همین کارت‌هایی که داریم، بازی کنیم.
‫مسئله اینه که: مردم میان تماشا؟
‫مردم که میان تماشا. من بهت قول میدم.
‫همه از قصه‌ی توسری‌خورده‌ها استقبال می‌کنن.
‫می‌دونی وقتی آپولو به راکی ‫فرصت داد، چند نفر اومدن تماشا؟
‫مردم هنوزم دارن راجع به اون مبارزه حرف میزنن.
‫قهرمان، گوش کن.
‫می‌دونم چیزی نیست که قول دادیم. درکت می‌کنم.
‫ولی اگه جات بودم، قبول می‌کردم.
‫نظرت چیه؟
‫بهش اعتماد داری؟
‫آره. صد درصد.
‫پس انجامش بده.
‫بریم تو کارش.
‫فقط به رفیقت بگو...
‫که بریم تو رینگ، داغونش می‌کنم.
‫فیلیکس... فقط می‌خوام وظیفه‌ات رو انجام بدی.
‫- هوم؟ ‫- بریم تو کارش.
‫آدونیس کرید، پس از تصاحب آکادمی دِلفای،
‫به همراه مربی و شریک ‫چندین‌ساله خود، "لیتل" دوک برتون،
‫به آموزش و تربیت نسل بعدیِ ‫افسانه‌های بوکس پرداخته است.
‫آدونیس همیشه هوامونو داره. عین یه خانواده‌ایم.
‫اما خوش‌درخش‌ترین جواهر تاجِ آدونیس،
‫بدون شک، فیلیکس چاوزه.
‫من مثل یه جنگجو میرم تو رینگ.
‫تا حریف رو از پا درنیارم، ولش نمی‌کنم.
‫من و مادرم، می‌خوایم مثل اونا، یه میراث به جا بذاریم
‫من، دوران مبارزه خودم رو داشتم.
‫فیلیکس، نسل بعدیه.
‫همین که از نزدیک شاهد عملکردشم، واقعا لذت میبرم.
‫این پسر، عین بمب میمونه.
‫حالا، کِرید اعتبار و میراثش رو گذاشته وسط،
‫تا حریف تازه‌ای برای چاوز دست و پا کنه.
‫هه. قبل از این که برم زندان،
‫برترین بوکسور آماتورِ تاریخ بودم.
‫دایمِند دامیان اندرسون.
‫او زمانی یک قهرمانِ عالی‌رتبه گلند گلاوز بود.
‫اهلِ منطقه کرنشا، لس‌آنجلسِ کالیفرنیا.
‫اما پس از قریب به بیست سال زندان،
‫تازه می‌خواد وارد عرصه بوکس حرفه‌ای بشه.
‫این طولانی‌ترین غیبتِ تاریخ بوکسه. من برگشتم!
‫پای آینده دو مبارز در میونه.
‫کِرید اَتلِتیکس می‌خواد غافلگیرکننده‌ترین ‫مبارزه سال رو برگزار کنه.
‫آیا قراره قصه‌ای شبیه به سیندرلا رو شاهد باشیم، ‫یا افزوده شدنِ افتخاری دیگه به افتخارات قهرمان؟
‫شب خوش خانم‌ها و آقایان،
‫حضور شما در ورزشگاه کریپتو دات کام، برای ‫تماشای مسابقه مهم امشب رو، خیر مقدم عرض می‌کنم.
‫ستاره‌ها، دسته دسته میان تا ‫شاهد مسابقه‌ای خاص باشن.
‫مسابقه‌ای که توسط شبکه شوتایم ‫و برند کرید اتلتیکس تقدیمتون میشه.
‫و مبارزه‌طلبِ ناشناس، دامیان اندرسون.
‫- خیلی‌خب. زنده باد. ‫- اوهوم.
‫آره.
‫آقایون.
‫کِرید.
‫- تنهامون میذارین؟ ‫- آره.
‫از منطقه کرنشای لس‌آنجلس، با قد 186،
‫دایمند دِیم اندرسون.
‫لامصب.
‫می‌بینم بالاخره از غل و زنجیر در اومدی.
‫چطور به نظر میام؟
‫انگار سبک شدی.
‫ممنونم.
‫از من تشکر نکن.
‫فقط برو تو رینگ و مایه بذار.
‫شک نکن.
‫و حالا، خانم‌ها و آقایان تماشاچی،
‫و هواداران بوکس در سراسر دنیا،
‫شروع می‌کنیم.
‫مبارزه‌طلبِ امشب، دایمند دامیان اندرسون.
‫از جنوبِ لس‌آنجلس.
‫این فرد چه ویژگی‌ای داره که تونسته در اولین ‫مسابقش، برای عنوان قهرمانی مبارزه کنه؟
‫باید به جواب آدونیس کرید اکتفا کنیم.
‫کِرید میگه اندرسون کاملا برای این مسابقه آماده‌ست.
‫البته به زودی، خودمون خواهیم دید.
‫قراره یه قصه پریون ببینیم، یا سلاخی بی‌رحمانه؟
‫این مرد، محصول تمام و کمالِ کرید اتلتیکسه.
‫چاوز، خیلی زود به معروفیت رسید،
‫دلیلش هم چندین ناک اوت مستمر بوده.
‫این مبارز مغرور،
‫برای مسابقه غیرمنتظره امشب، فقط یک پیش‌بینی داشت:
‫پیروزی!
‫در ورزشگاه کریپتو دات کام هستیم،
‫میریم برای مسابقه مهم امشب.
‫- وقت نمایشه. ‫- عیبی نداره.
‫گرفتمش. ممنون.
‫- معرفی می‌کنم. ابتدا، در سمت راستم... ‫- خوبم.
‫...در اولین مسابقه حرفه‌ای خود،
‫در تلاشی غیرمنتظره برای کسب قهرمانیِ جهان،
‫قهرمان سابقِ گلدن گلاوز،
‫دایمند دامیان اندرسون.
‫و حریف ایشون در اون سمت رینگ،
‫قهرمان کنونی جهان،
‫با رکورد پانزده پیروزی و یک باخت،
‫چهارده پیروزی از طریق ناک اوت.
‫معرفی می‌کنم: فیلیکس اِل گِرِرو چاوز.
‫بیاین وسط. بیاین وسط.
‫آقایون! قوانین رو تو رختکن مرور کردیم.
‫یادآوری می‌کنم که در هر حالی مواظب خودتون باشین.
‫فرمان‌های من رو اجرا کنین.
‫خداحافظ هردوتون باشه.
‫صدای زنگ، و آغاز راند اول.
‫در ورزشگاه کریپتو دات کام.
‫چاوز قوی شروع می‌کنه. رحم نداره.
‫می‌خواد بهه اندرسون بفهمونه که چی تو چنته داره.
‫ولی اندسون هم خوب گارد گرفته.
‫دمت گرم قهرمان! رحم نکن.
‫کوتاه نیا. فشار بیار بهش.
‫چاوز سعی می‌کنه مشت بزنه، ولی ‫اندرسون هم خوب حرکت می‌کنه.
‫اوف!
‫چاوز حریفو به حرکت در میاره...
‫- اوه. وای! چه مشتِ نامتعارفی. ‫- هوم.
‫به نظر عمدی اومد.
‫قدرتت کجا رفت؟
‫چیزی نیست بابا. بیا جلو.
‫دستا بالا عزیزم. دستا بالا.
‫چیز تازه‌ای تو چنته نداری پسر جون.
‫بسه بابابزرگ. این توئی که چیزی نداری.
‫نرمی. ظریفی.
‫اندرسون دستش رو حلقه می‌کنه.
‫از طناب فاصله بگیر.
‫حالا گارد خرچنگی میگیره.
‫دِیم شاید برای ما جدید باشه،
‫ولی معلومه یه چیزایی بلده.
‫- کجایی داور؟ نمیبینی؟ ‫- مبارزه کنید!
‫راند اول با چند مشت خطرناک به پایان میرسه.
‫انگار اندرسون باید کتاب قانون رو یه دوره بکنه.
‫بیا فیلیکس.
‫پسرم. گوش کن. به خاطر مبارزه‌های ‫تمرینی، فکر می‌کنه از پس تو بر میاد.
‫- همه چی درست میشه. ‫- طبق نقشه پیش برو.
‫- حواسم هست. ‫- گوش کن! حریف با تو، داورها با من.
‫مسابقه رو به دعوا تبدیل نکن.
‫اون این رو می‌خواد. می‌خواد ترغیبت کنه. نه. باشه؟
‫- خیالت راحت. ‫- برو کارش رو بساز.
‫- راند اول عالی بودی. درگیرِ رفتاراشون نشو. ‫- آب.
‫تو همین یه راند، صورتت کبود شده مرد.
‫تو بالاتر از این حرفایی ‫قهرمان. از نقشه منحرف نشو.
‫برو مبارزه‌ات رو بکن. نذار تلاش‌هامون بی‌ثمر بشه.
‫راند دو آغاز میشه. چاوز ‫نیومده حمله رو شروع می‌کنه.
‫دستخوش قهرمان.
‫چاوز با قدرت برگشته.
‫ماما میا!
‫اندرسون انگار می‌خواد سر از تن چاوز جدا کنه.
‫- بابا این چه وضعیه؟ ‫- اوه. معلوم بود عمدیه.
‫- فاصله بگیرین! ‫- داور!
‫باید تا اوضاع خراب نشده، کنترلو دست بگیره.
‫- می‌تونی ادامه بدی؟ ‫- آره. خوبم. ادامه بدیم.
‫- وایسا اینجا. ‫- چاوز فقط از این لحاظ شانس آورد که...
‫- ...ضربه به چشمش نخورد. ‫- بیا اینجا.
‫- ...خیلی خطرناک بود. ‫- دو امتیاز منفی. ضربه عمدی با آرنج.
‫چه عجب آقای داور!
‫دو امتیاز منفی. آرنجِ عمدی.
‫اینجوری ادامه بدی، حذف میشی.
‫- فهمیدی؟ ‫- باشه. باشه.
‫وایسا اینجا.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫- خیلیا نمی‌دونستن این قراره چه مسابقه‌ای باشه. ‫- شروع کنید!
‫اندرسون داره اینو حالی می‌کنه.
‫این مبارزه، بحث مرگ و زندگیه.
‫امیدواریم چاوز بتونه ضعفش رو جبران کنه.
‫در پایان راند، چاوز با یه مشت محکم از دست راست،
‫اندرسون رو با ذهنِ درگیر میفرسته به گوشه رینگ.
‫آفرین. خوب تموم کردی.
‫محافِظِت رو بده.
‫ادامه بده قهرمان. تو می‌تونی.
‫هی قهرمان. خوبی؟ می‌تونی ادامه بدی؟
‫آره خوبم.
‫خیلی‌خب. خوبه. ادامه میدیم.
‫گفت خوبه.
‫گوش کن! درد، موقتیه.
‫- تکرار کن: درد موقتیه. ‫- درد، موقتیه.
‫اون یه بی سر و پاست. خب؟ تو یه قهرمانی. فهمیدی؟
‫من قهرمانم.
‫برو قهرمان. دستا رو بگیر ‫بالا. نذار بچسبونتت به طناب.
‫بزن قدش.
‫- خوبه. برو. برو. ‫- برو وسط.
‫با اون دو راند اول، معلوم شد همه ‫راجع به این مسابقه اشتباه فکر می‌کردیم.
‫تو می‌تونی پسرم.
‫یه ضربه سنگین دیگه به دست چپ.
‫اوضاع داره خیلی ناجور میشه.
‫- چاوز بدجوری تو دردسر افتاده. ‫- جدا شین. جدا شین. کافیه!
‫- باید ببرمش. باشه؟ باید بریم. ‫- باشه.
‫ما شکست تو کارمون نیست. ادامه بده.
‫خیلی خطرناکه.
‫اندرسون مثل یه توپّ مخرب ضربه میزنه،
‫- بجنب. بجنب! ‫- ...و چاوز داره له میشه.
‫اندرسون چه مشتی میزنه. چاوز نقش زمین میشه.
‫چاوز بلند نمیشه.
‫وای نه. این صحنه دیدن نداره.
‫چاوز، پهنِ زمینه.
‫- معلومه بدجوری آسیب دیده. ‫- نه نه نه.
‫فیلیکس!
‫خانم‌ها و آقایان!
‫- چی شد؟ ‫- ...داور، راسل مورا،
‫- مسابقه رو متوقف می‌کنه. ‫- بگین بهیارها بیان.
‫- دکتر، حالش خوب میشه؟ ‫- اندرسون، مسابقه رو با ناک اوت میبره.
‫اندرسون، حالا قهرمان جهانه.
‫دایمند دامیان اندرسون.
‫دیدی داداش؟ دیدی داداش؟
‫دیدی؟ نگفتم؟
‫خیلی‌خب دوک. باید درستش کنیم.
‫- هر کاری بتونم... ‫- نه. بهت گفتم.
‫این درست بشو نیست. "دوک دوک" نکن.
‫- درستش می‌کنم. ‫- نه!
‫نمی‌تونی.
‫پات رو نمیذاری تو اون باشگاه. یه مدت اونجا پیدات نشه
‫مامان: باید باهات صحبت کنم.
‫سلام مامان.
‫فیلیکس چطوره؟
‫هنوز بستریه.
‫خوب میشه.
‫گفتم بیام بیرون، راحت باشه.
‫کار درستی کردی.
‫اینا چیه؟
‫نامه‌های دامیانه.
‫اینا رو ندادی بخونم؟
‫آره. تا به زندگیت برسی.
‫مامان، چطور تونستی؟
‫می‌خواستم ازت مراقبت کنم.
‫در برابرِ چی؟
‫دامیان برادر من بود.
‫نه دانی.
‫نه تو اون پناهگاهی که عین حیوون تو قفس بودین.
‫فکر کردی میذارم برگردی اونجا؟
‫باعث شدی خیال کنه پشتشو خالی کردم.
‫می‌دونی ما با هم چی کشیدیم؟
‫می‌دونم اونی که کتک زدین کی بوده.
‫تو لیانو می‌شناسی؟
‫آره.
‫پس می‌دونی دامیان قبل از این ‫که تو منو بشناسی، هوام رو بشناسه.
‫اونقدر که دِیم منو مثل داداشش ‫می‌دونست، بچه‌های تو منو قبول نداشتن.
‫و تو اینو ازم دریغ کردی.
‫اگه تو نبودی، هیچ کدوم از این اتفاقا نمیفتاد.
‫حق با توئه.
‫"هیچ" کدومش.
‫تو فقط میزنی دانی!
‫نگاه نمی‌کنی.
‫شاید یه زمانی دامیان هوات رو داشت.
‫ولی الان دیگه اونجوری نیست.
‫بده‌اش من.
‫اینجوریاست؟
‫چه خبر دانی؟ ردیفی؟ شیک و پیک کردی.
‫نه نه نه. تو بگو چه خبر!
‫این همه وقت داشتی بازیم میدادی.
‫من ضمانتت رو کردم.
‫پات رو به خونه‌ام وا کردم. بردمت پیش زن و بچه‌ام.
‫برات پول گذاشتم وسط.
‫- خواستی بیارمت تو میدون و آوردم. ‫- باشه. بسه. تمومش کن.
‫تو منو آوردی تو میدون؟
‫ای بابا...
‫کله‌ات باد کرده‌ها.
‫یادمه تو پادوی من بودی.
‫جمع کن برو. دیگه پاتو نذار تو باشگاه.
‫دانی. وایسا داداش. تند نرو.
‫فکر کردی به تو نیاز دارم؟
‫الان نه. وقتی زندانی شدم بهت نیاز داشتم.
‫وقتی برگشتم هم، آره. بهت نیاز داشتم.
‫ولی یه کم تیز باش داداش.
‫- الان قهرمانم. ‫- آره.
‫دیگه بهت نیاز ندارم. هیچ نیازی!
‫حالا کی تنهاست؟
‫آره. آفرین. فرار کن.
‫فرار کن. فقط همینو بلدی. بچه ‌کرید!
‫چی گفتی؟
‫- چی گفتی؟ ‫- فشار اومد؟
‫عصبانی شدی؟
‫جای من نبودی. یه عمر تو زندان، ‫در حالی که یکی دیگه زندگیتو می‌کرد!
‫به من پشت کردی رفیق.
‫ولی نگران نباش.
‫این تازه اول کارمه داداش کوچولو.
‫من همه‌اش رو می‌خوام.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫داری تهدید می‌کنی؟
‫تهدید نیست داداشم.
‫قولِ مردونه‌ست رفیق.
‫بذار ببینم.
‫- دستت رو بکش. ‫- چیزی نشد.
‫خب...
‫این یه بار خودت پاشو وایسا.
‫ببین چه حسی داره.
‫دیشب تا حالا کجا بودی؟
‫اون همه زنگ زدم. دیشب. صبح. نفهمیدی؟
‫چشمت چی شده؟
‫هیچی.
‫حالت خوبه؟
‫امروز نه. وقتِ روان‌درمانی ندارم.
‫خیلی‌خب. بگو برای چی وقت داری!
‫بگو بدونم.
‫چون خیلی وقته سعی دارم باهات حرف بزنم دانی.
‫خب؟
‫خواهش می‌کنم. بگو چی شده.
‫مشکل از منه؟
‫نه. ربطی به تو نداره.
‫به لیان ربط داره؟
‫چی؟ کی بهت گفته؟
‫دِیم.
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای بهم بگی؟
‫دی، بالاخره یه جا باید حرفت رو بزنی.
‫نمی‌دونم دیگه چی بگم. تو رو خدا بفهم.
‫می‌خوای چی بگم؟ می‌خوای چی بشنوی؟
‫یه قصه غم‌انگیز؟
‫می‌خوای برام دلسوزی کنی؟
‫نه. نمی‌خوام دلسوزی کنم. می‌خوام درکت کنم.
‫می‌خوام بدونم چته! اینجا خونه منه.
‫چیزی ندارم بگم. نمی‌خوام حرف بزنم!
‫یه عمره می‌خوام فراموش کنم!
‫تموم شد. ول کن. ول کن. بیخیالش شو!
‫دیگه نمی‌تونم حرفشو بزنم.
‫به خودت بیا دی.
‫تحمل ندارم که بچه تو رو اینجوری ببینه.
‫میفهمی؟
‫آره.
‫دوستت دارم.
‫هی، اون تو چیکار می‌کنین؟
‫دِیم! آدونیس!
‫- بسه! ‫- یالا! مقاومت کن!
‫لیان. ببخشید.
‫دیگه قپی نیا. خب؟
‫- لیان؟ ‫- ها؟
‫منو نشناختی. نه؟
‫هی، ولش کنین!
‫حواست باشه چیکار می‌کنی!
‫- دِیم! ‫- هفت تیرو بنداز زمین.
‫- ازش فاصله بگیر. ‫- انداختم.
‫انداختمش! انداختمش!
‫- سلام مامان. ‫- آدونیس. عزیزم.
‫زود باش خودت رو برسون.
‫مامان دوباره سکته کرده.
‫مامان؟
‫مامان. منو ببخش.
‫- چی؟ ‫- من اینو نمی‌خواستم.
‫من اینو نخواستم.
‫نگو...
‫روزی که دیدمت.
‫اوه، قیافه‌ات رو یادمه.
‫ چقدر عصبانی بودی.
‫دلت می‌خواست همه رو یکی یکی له کنی.
‫عین بابات.
‫برای همین اونقدر دعوایی بود. می‌دونی؟
‫آره.
‫ولی تو مجبور نیستی اونجوری باشی.
‫می‌تونی راه دیگه‌ای پیدا کنی.
‫آره.
‫آره. یه راه دیگه.
‫یه راه دیگه.
‫من هم عصبانی بودم.
‫وقتی ترکم کردی، خیلی عصبانی بودم آپولو.
‫چرا منو تنها گذاشتی؟
‫آدونیس.
‫اسمش اونه.
‫من همینجام.
‫اون نجاتم داد آپولو.
‫کمکم کرد تو رو ببخشم.
‫مامان، ببخشید.
‫بهم بگو چیکار کنم.
‫باشه؟
‫آدونیس.
‫آدونی...
‫متاسفم.
‫می‌دونم.
‫عیبی نداره.
‫چرا داره.
‫می‌دونی...
‫وقتی دِیم برگشت...
‫یه مشت داستان و گند و کثافت هم برگشت.
‫نمی‌دونستم چجوری برخورد کنم.
‫ولی تو همیشه تو این کار استاد بودی.
‫برخورد با احساسات... برای تو خیلی ساده‌ست.
‫برای من ساده نیست.
‫اصلا.
‫هنوز خیلی چیزها هست که می‌خوام ازش سر در بیارم،
‫ولی حتی نمی‌دونم چجوری درباره‌اش صحبت کنم.
‫بعد یه عمر، مری-ٱن نزدیکترین ‫چیزی بود که به یه مادر داشتم.
‫می‌تونستم باهاش حرف بزنم.
‫ولی اون هم رفت.
‫وقتی از اجرا دست کشیدم، پذیرفتنش برام سخت بود،
‫پذیرفتنِ این که رویاهام اونجوری که می‌خواستم نشد.
‫این هنوز آزارم میده.
‫خیلی زیاد.
‫ولی تصمیم گرفتم، سعی کنم کنار بیام.
‫که با همون چیزایی که دارم، خوشبخت باشم.
‫ولی راحت نیست.
‫فقط سعی می‌کنم.
‫لیان...
‫تو خونه گروهی، حکم پدرمون رو داشت.
‫جایی که با دِیم زندگی می‌کردم.
‫نمیگم من و دِیم فرشته بودیم.
‫خب؟ ولی...
‫حق هیچ بچه‌ای نیست که اونجوری کتک بخوره.
‫می‌دونی چی میگم؟
‫اون شب، دم مغازه، لیانو دیدم.
‫قاطی کردم.
‫کتکش زدم.
‫ول‌کنش نبودم.
‫پسرهاش ریختن سرم.
‫دِیم هم هفت‌تیر کشید.
‫مامورا ریختن.
‫خواستیم فرار کنیم.
‫دِیم گیر افتاد. من در رفتم.
‫در رفتم.
‫بچه بودی.
‫ترسیده بودی. هر کی بود فرار می‌کرد.
‫دِیم هم هفت‌تیر داشته آدونیس. تقصیرِ تو نیست.
‫آره. ولی وقتی افتاد زندان، تماس نگرفتم.
‫بهش زنگ نزدم.
‫نامه ندادم.
‫بعدِ یه مدت، حس کردم راحت‌تره ‫که خودم رو بزنم به فراموشی.
‫می‌دونی...
‫که به کل منکر اون اتفاق بشم.
‫این دلیل نمیشه که خودت رو به ‫خاطر زندگیِ بدِ اون مقصر بدونی.
‫تو انسان خوبی هستی آدونیس.
‫شک دارم.
‫سعی کن به خودت باور داشته باشی،
‫اونقدر که باور کنی این زندگی‌ای ‫که با زحمت به دست آوردی، حقته.
‫چون لیاقتش رو داری.
‫نذار هر چی ساختی رو نابود کنه.
‫ولی اون دست‌بردار نیست.
‫پس جلوش رو بگیر.
‫فقط یه جور میشه دهن دِیم رو بست.
‫اگه حس می‌کنی اینجوری درسته، پس...
‫باشه.
‫در کنار یکی از بزرگترین قهرمانان ‫سابق سنگین‌وزنِ جهان هستیم.
‫یکی از بزرگترین بوکسورهای تمام تاریخ.
‫آدونیس کریدِ مشهور کنار من نشسته.
‫به برنامه ما خوش اومدی. حالت چطوره؟
‫خوبم. ممنون که منو پذیرفتین.
‫ممنون که تشریف آوردی.
‫خودت خواستی به این برنامه ‫بیای. تا حالا این کار رو نکردی.
‫می‌خوام بدونم چرا به دلت افتاد امروز ‫بیای تو تلویزیون سراسری صحبت کنی.
‫چی تو فکرته؟
‫وقتی از بوکس خداحافظی کردم،
‫- یه کار ناتموم باقی گذاشتم. ‫- اوهوم.
‫حتما منظورت دِیمه. مطمئنم منظورت اونه.
‫بذار یه چیزیو رک بگم.
‫به نظر من، تو بهترین مبارز دنیا در ‫وزنِ برابر بودی. ولی سه سال پیش!
‫مدتی میشه که تو این عرصه حضور نداشتی،
‫احتمالا شنیدی پشت سرت چی میگن.
‫یک: کانلان.
‫وقتی شکستش دادی، از تک و تا افتاده بود.
‫دو: دِیم.
‫شاهِ بعدی رینگ، اونه. نه تو.
‫سه: هر بار روتو برمیگردونی،
‫دِیم با جسارت تمام، بدگوییت رو می‌کنه.
‫زیادش کن.
‫هرجا گوشِ شنوا باشه، از مردونگیت حرف میزنه...
‫از خانواده‌ات حرف میزنه...
‫میگه غیر قابل اعتمادی...
‫و میگه رفقات رو میکاری و فرار می‌کنی.
‫نه نه نه. وایسا. اجازه بده...
‫صبر کن. صبر کن. تماس داریم.
‫تماس داریم. وصل کنین. همین حالا!
‫چطوری داداش کوچولو؟
‫دستمال نمی‌خوای؟
‫می‌خوای بیام اونجا کنارت باشم؟
‫ببین، من فقط دارم حقیقت رو درباره‌ات میگم.
‫از این که خانواده‌ات رو ول کردی.
‫دِیم، اینجوری نمیشه.
‫این راه برخورد با مسئله نیست.
‫خبر بد، داداش! پخشِ زنده‌ست.
‫گوش کن ببین چجوری برخورد می‌کنن!
‫دانی کوچولو، هیچی نیست. یه بزدله.
‫بزدلی داداش. قالتاقی.
‫هم من می‌دونم، هم دیگران.
‫مایه ننگِ آپولو کریدی.
‫زدی به سیم آخر.
‫خیلی‌خب.
‫تو رو مبارزه دعوت می‌کنم. برای ‫عنوانِ قهرمانی سنگین‌وزنِ جهان.
‫تو و من؟
‫- آره. ‫- باشه!
‫بسیار عالی. خبرشو اولین بار از اینجا شنیدین!
‫من که لحظه‌شماری می‌کنم.
‫سلام. چطوری قهرمان؟
‫- چه خبر؟ ‫- بریم بترکونیم.
‫قهرمان اومده! بزن زنگو.
‫سلام رفقا.
‫دوباره یه مرور بکنیم.
‫استخون چهارم و پنجم دست، دچار شکستگیه.
‫هر دو دست.
‫کاسه چشمش ترکیده.
‫پارگیِ کلیه.
‫- شونَش کار نمی‌کنه. ‫- پارگیِ ماهیچه رباینده.
‫به این حرفا نمیخوره. بازنشست ‫شد. شاید حتی نتونه وزنشو برسونه.
‫بگو ببینم چند تا ضربه به سرت خورده بود؟
‫تو پیری. داغونی.
‫دِیمو می‌شناسیم. دِیمِ کثافت اینا رو از بر می‌کنه.
‫حاضره برای پیروزی هر کاری بکنه. ‫پس باید آمادگی هر چیزی رو داشته باشی.
‫زمان به عقب برنمیگرده. نقاط ضعفت پنهون نمیشن.
‫ولی میشه ازشون نقطه قوت ساخت.
‫آره. دو تا مشت.
‫- از زیر بزن. ‫- جاخالی بدم؟
‫یک-یک-دو.
‫- گرفتم. ‫- مایه بذار دی.
‫هر چی بری بالاتر، سخت‌تر میشه.
‫زندگی همینه. مسابقه‌ست.
‫برو.
‫طناب‌کشی. سنّتی.
‫خیلی‌خب. بزن. مرتب بزن.
‫فشار بیار.
‫فشار بیار!
‫این ور خبریه؟ نگاهت به جلو باشه.
‫کی اینجوری جاخالی میده؟ هیچکی. بیا ببینم.
‫همه جوره بهش سخت بگیرین. خب؟
‫بیا. تمرکز کن.
‫آفرین.
‫بیا جلو.
‫انقدر فکر نکن بابا.
‫حواست به مبارزه باشه.
‫اون مَردو میبینی؟ یادت میاد؟
‫باید همه چی رو فراموش کنی و تو لحظه قرار بگیری.
‫نه گذشته. نه آینده.
‫حال حاضر.
‫یالا. یالا.
‫خب...
‫هی.
‫- دستت... ‫- نه. نه. نپرس. نپرس.
‫خوبی دیگه؟
‫اونقدر خوب هستم که شکستت بدم.
‫دستات رو بالا نگه دار.
‫تکون بخور. تکون بخور!
‫برو خونه بابا!
‫به نظرم یه استراحت بکنیم.
‫استراحت؟
‫کجا میری؟
‫تازه دارم گرم میشم.
‫برو پسر.
‫اوف! حالا این شد تمرین.
‫کجاست؟ کجاست؟
‫می‌بینمت.
‫برو ببینم پسر. برو برو برو!
‫دمت گرم. دمت گرم.
‫برو!
‫به لس‌آنجلس خوش اومدین.
‫امشب شاهد یکی از مورد انتظارترین ‫مسابقات سنگین‌وزن این سال‌ها هستیم.
‫یه قدم.
‫یه مشت.
‫یه راند یه راند.
‫یه قدم.
‫یه مشت.
‫یه راند یه راند.
‫یه قدم.
‫یه مشت.
‫یه راند یه راند.
‫کرید! کرید! کرید! کرید!
‫کرید! کرید! کرید!
‫کرید! کرید! کرید! کرید!
‫آره پسر!
‫چه خبر لس‌آنجلس؟
‫خانم‌ها و آقایون، شب خوش.
‫به نبرد لس‌آنجلس خوش اومدین.
‫مبارزه از حالا آغاز میشه!
‫ابتدا مبارزه‌طلب رو معرفی می‌کنیم.
‫نماینده باشگاه دِلفای،
‫و با افتخار، نماینده شهر مادریش، لس‌آنجلسِ کالیفرنیا
‫قهرمان سابق سنگین وزن و نیمه‌سنگینِ جهان،
‫آدونیس کرید!
‫کرید!
‫و حریف اون، در اون سوی رینگ،
‫نماینده منطقه کرنشا، لس‌آنجلسِ کالیفرنیا.
‫قهرمان سابق گلدن گلاوز،
‫و قهرمان فعلی، بدونِ شکست، و ‫مدافع عنوان قهرمانی سنگین‌وزنِ جهان...
‫دایمند دامیان اندرسون.
‫اندرسون!
‫کرید، در اوج قهرمانی خداحافظی ‫کرد. اما در موضع ضعفه.
‫آره. بدون شک، دامیان، برتره.
‫قشنگ معلومه که بدنش آماده‌ست.
‫قوانین رو در رختکن توضیح دادیم.
‫ازتون یه مبارزه سالم می‌خوام.
‫همه فرمان‌های من رو گوش می‌کنین. ‫از اون مهم‌تر، مواظب خودتون باشین.
‫شروع کنین.
‫دیگه خودتی و خودت، رفیق کوچولو!
‫برین گوشه‌هاتون.
‫اولین باره که جوّ رو انقدر سنگین می‌بینم.
‫آره. امشب در نبرد لس‌آنجلس، ‫قشنگ میشه کینه رو حس کرد.
‫شروع شد.
‫سوال بزرگ اینجاست که تو راند اول، ‫آدونیس چقدر قراره ضعف نشون بده.
‫چون سه سال از میادین دور بوده.
‫جوری هم که دِیم حمله می‌کنه، ‫ممکنه خیلی زود تموم بشه.
‫فعلا که شروعِ محتاطانه‌ای دارن.
‫هنوز مشخص نیست کی قراره دست برتر رو پیدا کنه.
‫انقدر رعایت نکن دی.
‫داری زیادی بهش احترام میذاری.
‫دارن حسابی همدیگه رو برانداز می‌کنن.
‫و بوم! یه مشت محکم به صورت. ‫کرید سعی داره مهارش کنه.
‫دستاتو نیار پایین! مواظب باش!
‫دل بده دی! دل بده!
‫یالا. زود باش. زود باش.
‫زود باش دی!
‫با این شروعِ شگفت‌انگیز، ‫برنده این راند، اندرسونه.
‫خیلی‌خب دانی کوچولو. یه دقیقه دیگه می‌بینمت.
‫نگران نباش. میام.
‫خوب طاقت آوردی. خسته‌اش کن.
‫ببین، اون خیلی خره. فهمیده نمی‌ترسی.
‫حالا شروع می‌کنه به کثافت‌کاری.
‫گاردتو حفظ کن. بذار اشتباه کنه.
‫زیاد هم اشتباه می‌کنه. خب؟
‫تا فرصت پیش اومد، حمله کن.
‫خیلی داری محکم مشت میزنی قهرمان.
‫- یه کم یواش‌تر. ‫- می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫نگران من نباش.
‫اون همه پول، به دادش نمیرسه. باور کن.
‫بعید نیست کرید از تصمیمش برای ‫مبارزه دوباره پشیمون شده باشه.
‫مطمئنم بازنشستگی، می‌تونست ‫خیلی بیشتر بهش خوش بگذره.
‫راند دوم رو داریم. در لس ‫آنجلس. پخش زنده از DAZN.
‫ببینم آدونیس می‌تونه به فُرمِ قهرمانی ‫برگرده و خوب مبارزه کنه یا نه.
‫انقدر فرار نکن دانی.
‫آره!
‫دستا بالا.
‫چی گفته بودم؟ شروع شد.
‫- زود باش داور. ‫- دستا بالا. دستا بالا.
‫فقط کثافت‌کاری بلدی پیرمرد؟ ‫نمی‌تونی با سرِ بالا منو بزنی؟
‫بست نیست پسر؟
‫گیرش بنداز. گیرش بنداز.
‫خیال کردی کارت آسونه؟
‫راند دوم نبرد لس‌آنجلس با ‫هیجان بسیار به پایان رسید.
‫هردو مبارز، دارن ضربه‌های کاری وارد می‌کنن.
‫بهتر شد.
‫تمرکز کن. بکشش هر جایی که لازمه.
‫مشتتو رد کن. آسیب‌پذیرش کن...
‫نذار این کثافت کنترلت کنه.
‫این چی بود دیدیم؟
‫یک پایان باورنکردنی برای راند یازده.
‫مبارزه، حسی کاملا برابر داره.
‫تَنِش رو میشه راحت حس کرد.
‫توی این رینگ داره تاریخ ساخته میشه.
‫لس‌آنجلس امشب صحنه یک ‫جنگ و تخلیه احساسیِ تمام‌عیاره.
‫گوش کن...
‫تو داری بوکس می‌کنی.
‫می‌خوام از حالا مبارزه کنی.
‫برو کاری که براش اومدی رو انجام بده.
‫وقتته خودت رو نشون بدی قهرمان.
‫وقتشه بدرخشی!
‫ترسو بریز دور. میفهمی؟
‫احساس گناه رو بریز دور.
‫بریزش دور، پسر!
‫گذشته‌ها رو ول کن و برو تو دلِ زمانِ حال.
‫بی‌رحمانه برو تو. میفهمی؟
‫رحم نکن!
‫برو تو و، آدونیس کریدو نشون بده.
‫میریم برای راند دوازده.
‫قهرمان سنگین‌وزنِ جهان تا سه دقیقه دیگه مشخص میشه.
‫آره پسر. همون زاویه رو حفظ کن.
‫کجایی داور؟!
‫آفرین عزیزم. آفرین.
‫کرید از پا در اومد.
‫- برو اون گوشه. ‫- بلند شو دانی!
‫- چه ضربه سنگینی زد. ‫- چهار...
‫...افتاده رو یه زانو.
‫- پنج. ‫- بلند شو پسر.
‫شیش!
‫- بلند شو پسر. ‫- هفت!
‫هشت!
‫بلند شو دی.
‫نه!
‫بلند شد!
‫- بیا ببینمت. خوبی؟ ‫- آره.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫- ادامه میدی؟ ‫- آره. ادامه بدیم.
‫دمت گرم! آره!
‫کرید برمیگرده، ولی دِیم امون نمیده.
‫می‌تونه دووم بیاره؟
‫آره! رحم نکن.
‫بازش کن. بازش کن.
‫کرید حلقه رو باز می‌کنه.
‫هر چی داره، میریزه وسط.
‫- آفرین دی. ‫- اندرسونو به عقب هدایت می‌کنه.
‫وقتشه دی! خودتو نشون بده!
‫اندرسون افتاد. از پا در اومد.
‫آره. اینه. اینجوریه!
‫وای! تموم شد! عجب ضربه‌ای!
‫آدونیس کرید، باز هم قهرمان سنگین‌وزنِ جهان شد.
‫خانم‌ها و آقایان، این مسابقه در دقیقه دو و ‫دوازده ثانیه راند دوازدهم و آخر، به پایان میرسه.
‫برنده مسابقه با ناک اوت...
‫افتخار لس‌آنجلس،
‫و بار دیگه، قهرمان سنگین‌وزنِ جهان،
‫آدونیس کرید!
‫- آدونیس کرید کار خودشو کرد. ‫- آره!
‫- ناک اوت... ‫- دستخوش.
‫در راند دوازدهم چه صحنه‌ای آفرید.
‫آره!
‫هر کی شک داشت که شاه بوکس کیه، شکّش برطرف شد.
‫دودمانِ کِین، همچنان سلطه‌گره.
‫خوبه. تمریناتت رو شروع می‌کنیم. تمرکزت رو بهبود میدیم
‫برمیگردی برای فاز بعدی.
‫برگشتیم به بازی.
‫ما تو سالنیم قهرمان.
‫معلومه در نبود من یه چیزایی یاد گرفتی.
‫دِیم، شرمنده‌اتم.
‫اون همه سال...
‫سراغی ازت نگرفتم.
‫مقصرم.
‫سنی نداشتیم.
‫بچه بودیم داداش.
‫مقصر نیستی.
‫بابتِ هیچی.
‫از اولش هم مقصر نبودی.
‫هی دی.
‫تو هم مقصر نبودی.
‫خیلی‌خب. برو دیگه داداش.
‫خانواده و دوستات منتظرتن.
‫قهرمان.
‫اگه کاری بود، می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫می‌دونی که تموم شب، منتظر این لحظه بوده؟
‫بهش میاد.
‫آره.
‫- هوم؟ ‫- خوبی؟
‫حالا بهترم.
‫اوکی.
‫باشه باشه باشه.
‫حاضری؟
‫- ناک اوتش کن. ‫- اوه.
‫آره.
‫نه!
‫یه قهرمان جدید داریم.
‫قهرمان شدم!
‫قهرمان! قهرمان!
‫بریم خونه؟
‫بریم.