تاکیگاوا‏-‏سان‏،‏ ازت متنفرم‏!‏
مطمئنی کیودو رو دوست داری؟
عشق زیاد‏،‏ ستایش و تحسین میتونن شبیه هم باشن‏.‏
من فقط واسه انتقام مربیگری رو قبول کردم‏.‏
میدونم بابا!‏
منم که حواسم پرته‏.‏
فکر کنم قبل از اینکه راجب تمرکز براشون سخنرانی کنم‏.‏‏.‏‏.‏
باید یه فکری به حال خودم بکنم‏.‏
درسته هو؟
سورونه
جدی میگی؟
آره‏،‏ یه سری محاسبات انجام دادم‏،‏
و دقت تیمیمون خیلی زیاد شده‏.‏
چقدر؟
یه رازه‏.‏
چرا اونوقت؟
دستوره تاکیگاوا‏-‏سانه‏.‏
مخصوصا اُنوگی که تو اینجور موارد متخصص خود تخریبیه‏.‏
لعنت بهت ماسا‏-‏سان‏.‏
خیلی خوب میشناستت‏.‏
خفه بابا‏.‏
بگذریم‏،‏ سیا‏.‏‏.‏‏.‏
اون چیه؟
شیچیمی شخصیمه‏.‏
شخصی؟
یه مغازه هست که بهت اجازه میده ترکیبایی که میخوای رو درست کنی‏.‏
ضمنا ترکیبات من فوق محرمانه‌س‏.‏
وقتی کودکستان میرفتم، یکی از دوستان دید دارم این کارو میکنم
و به نظرش عجیب و غریب بود‏،‏ واسه همینم از اون به بعد فقط تو خونه این کارو میکردم‏.‏
ولی جلو شما راحتم‏.‏
دیدی؟ گفتم که‏!‏
مزخرفه‏.‏
اُنوگی باید قبل اینکه حرف بزنی یکم مزه مزه‌ش کنی‏.‏
به نظر سیا تازگیا سیا ریلکس‌تر شده‏.‏
گفتم مزخرف نگو‏.‏
انگار بار سنگینی از رو دوشش برداشته شده باشه‏.‏
موافقم‏.‏
چیه؟
هیچی‏.‏
داشتیم میگفتیم بروبچ چقدر واسه
تورنومنت بعدی مصممن‏.‏
تو هم اینجوری فکر میکنی؟
منم داشتم راجب همین فکر میکردم.‏
زمان بندی تیمیمون حس عالی‌ای داره‏!‏
فکر میکنید تو تورنومنت خوب عمل میکنیم؟
نه‏،‏ نه ریوهه‏.‏
اعتماد به سقف کاذب خوب نیست‏.‏
درسته‏.‏
بعضی وقتا آدم باید حسابی دل به کار بده و تلاش کنه‏.‏
خب‏،‏ البته‏.‏‏.‏‏.‏اینو که میدونم‏.‏‏.‏‏.‏
ریاضی داریم‏.‏
ما ژیمناستیک داریم‏.‏
عجله کن میناتو وگرنه موقع لباس عوض کردن اذیت میشیم‏.‏
ببخشید سیا‏،‏ بدون من برو‏.‏
من لباس ژیمناستیکمو تو دوجو جا گذاشتم‏.‏
دببیرستان کازمای رختکن کیودو
یافتم‏.‏
هنوزم موندم چی به سرت اومده‏.‏
وقتی ازت پرسیدم چرا مربی باشگاه کیودو دبیرستان کازمای شدی‏،‏
گفتی به خاطر انتقام از استادت‏.‏
خب‏‏،‏‏ اون موقع فکر میکردم دلیلش این باشه‏.‏
میخواستم بیشتر راجع به پدربزرگم بدونم‏.‏
واقعا؟ که اینطور‏.‏
پدربزرگت یه سال بالایی داشت که هم رقیبش بود هم دوستش‏.‏
اگه میخوای بیشتر راجبش بدونی‏،‏
باید از اونا بپرسی‏.‏
حق با شماست‏.‏
انتقام؟
هنوزم یکم وزنتو میندازی عقب‏.‏
سعی کن یکم به سمت جلو بری و اونوقت عالی میشی.‏
هانازاوا تو هو یکم زیادی به جلو خم میشی
همیشه میخوای بدونی مرکز ثقلت کجاست‏.‏
چیزی شده؟
نه‏.‏‏.‏‏.‏فقط موقع تمرین حواست کلا به تاکیگاوا‏-‏سان بود‏.‏
چیزی خاصی نیست‏.‏
مطمئنی؟
اگه نگران چیزی هستی بهم بگو‏.‏
تو خودت نریز‏.‏
خودت که بهتر از من میدونی‏.‏
درسته؟
اوهوم‏.‏
حقیقتش‏،‏ بعد از ناهار که تو رختکن کیودو بودم‏.‏‏.‏‏.‏
انتقام؟
درسته‏.‏
ظاهرا دلیل اینکه مربی شده همین بوده‏.‏
انتقام...دلیل عجیب و غریبیه مگه نه؟
تاکیگاوا‏-‏سان همیشه جوری رفتار میکنه‏،‏ انگار دنیا براش مهم نیست‏،‏
ولی همیشه حس میکردم قضیه بیشتر از این حرفاس‏.‏
میخنده اما از ته دل نیست‏.‏
همیشه حس میکردم احساساتشو قایم میکنه‏.‏
ولی انتقام؟
یکم غیر منتظره‌س‏.‏
اوهوم‏.‏
اولین بار که ماسا‏-‏سان رو دیدم‏،‏
داشت ده هزارتا تیر پرت میکرد‏.‏
ده هزار تا تیر؟
اوهوم‏.‏
خیلی جدی بود‏.‏
پرتاباش همه جدی و زیبا بود‏.‏
تقریبا ترسناکم بود‏.‏‏.‏‏.‏
شنیدم یه مراسمه که وقتی میخوای شکتو بر طرف کنی یا آرزویی بکنی انجامش میدی‏.‏
دلیلشو ازش پرسیدی؟
نه نپرسیدم‏.‏
یا بهتر بگم نتونستم‏.‏
انتقامش باید یه ربطی به اون ده هزارتا تیر داشته باشه‏.‏
درسته‏.‏
تا فردا‏.‏
فردا میبینمت‏.‏
فوجیوارا شو هنوز به سنسی نگفتی؟
شو؟
چیز دندون گیری نبود‏.‏
از اون دسته از آدما که خاطره‌هاشونو نگه میدارن نبود‏.‏‏.‏‏.‏
عکس؟
این...پدربزرگه؟
اینا‏.‏‏.‏‏.‏
یاساکا-سنسی و سایونجی-سنسه، درسته؟
و این یکی هم اُسونه‏-‏سنسی باید باشه‏.‏
شبیه اونه‏.‏
پسر چه جوون بودن‏.‏
این سه تا از قدیم پیشتازای کیودو بودن‏.‏
حدس میزدم‏.‏
سایونجی‏-‏سنسی وقتی بچه بودم کارای زیادی برام کرد‏،‏
پس فکر کنم دلیلش همین باشه‏.‏
البته‏،‏ به نظر نمیرسه تازگیا شاگرد جدیدی گرفته باشن‏.‏
به علاوه خیلی توی عموم ظاهر نمیشن‏.‏
من میدونم چه جور میشه با سایونجی‏‏-‏‏سنسی ارتباط گرفت‏.‏
قسمت یازده درد رهایی پوچ
سایونجی
ماسا-سان؟
میناتو؟ اینجا چیکار میکنی؟
خوش اومدین‏.‏
سنسی‏.‏‏.‏‏.‏
از دیدنتون خوشحالم‏.‏
آنو‏،‏ من همونیم که باهاتون تماس گرفتم‏.‏‏.‏‏.‏
تاکیگاوا ماساکی-سان بودید، درسته؟
هردوتون بیاید تو‏.‏
اصلا فکرشو نمیکردم میناتو شاگرد شما باشه‏.‏
من بدونه اینکه به پدر و مادرم بگم دنبال یه دوجو میگشتم‏.‏
فقط ایشون قبول کردن بهم آموزش بدن‏.‏
خیلی یهویی اتفاق افتاد‏.‏
این اقا کوچولو یهو پرید وسط دوجو‏.‏‏.‏‏.‏
و داد زد به من تیراندازی یاد بدید‏.‏
ایشون به شو هم یاد دادن‏.‏‏.‏‏.‏ فوجیوارا شو از دبیرستان کیریساکی‏.‏
ما مدت طولانی با هم کمانداری تمرین میکردیم‏.‏
شو گفت باید بیام اینجا
فوجیوارا شو هنوز به سنسی نگفتی؟
و شخصا به سنسی بگم دوباره کمانگیری میکنم‏.‏
ولی شنیده بودم شاگرد نگرفتید‏.‏
خب‏،‏ اولش فکر کردم پسر خیلی شیطونیه‏.‏
ولی مشتاق به نظر میرسید‏،‏ واسه همین یه شانس بهش دادم‏.‏
بعدش استعداد رو توی پرتاباش حس کردم‏.‏
و‏.‏‏.‏‏.‏همینطور سرونشت‏.‏
تاکیگاوا‏-‏کون‏.‏
دقیقا مثل وقتی بود که اولین پرتاب تو رو وقتی بچه بودی دیدم‏.‏
ولی یاساکا‏-‏کوم اون زمان بهت آموزش میداد‏.‏
سه سالی هست که فوت کرده‏.‏
فکر میکردم توی مراسم تشییع جنازه ببینمت‏،‏ اما‏.‏‏.‏‏.‏
راستش برای تشییع جنازه نیومدم‏.‏
منو پدر بزرگ از چند سال قبل از فوتش با هم غریبه شده بودیم‏.‏
پدر بزرگ ازم متنفر بود‏.‏
باهاش دعوا کردم‏،‏
آخرشم قبل از اینکه بتونیم رابطه‌مونو درست کنیم‏،‏ فوت کرد‏.‏
چی؟ ازت متنفر بود؟
مطمئنی؟
چیزی راجب من بهتون گفته؟
نه‏.‏
یاساکا‏-‏کون و من از ده سال پیش دیگه همو ندیدیم‏،‏
واسه همین اطلاعاتم دسته سوم حساب میشه‏.‏
واسه همین در جایگاهی نیستم که چیزی بگم‏.‏
کی راجب این موضوع بهتون گفته؟
اُسونه‏-‏کون‏.‏
یاساکا‏-‏کون هیچ وقت با من درد دل نمیکرد‏،‏ اما‏.‏‏.‏‏.‏
شاید چون جفتشون راهب بودن
احساساتش رو باهاش در میون گذاشته‏.‏
فکرش رو بکن هر سال همین موقع ها
یاساکا‏-‏کون می ره آوموری تا به اسونه‏-‏کون تو برگزاری تشریفات مذهبی کمک کنه‏.‏‏.‏‏.‏
خبر نداشتم‏.‏
واقعا پدربزرگ همچین حرکتی زده؟
پشت چهره معلمی که از اون مرد دیدی هنوز خیلی چیزا هست که ندیدی‏.‏
وقتی ترس از هدفم پیشرفت کرد
پدربزرگم هدفمند بودنم رو زیرسوال برد‏.‏
ترس از هدف نشانه ضعیف بودنم بود‏.‏
نشونه اینکه به اندازه کافی تمرین نمی کردم‏.‏
اون که اینطور می گفت‏.‏
من بر خلاف روش کارش قیام کردم و از خونه فرار کردم‏.‏
واسه درس گرفتن به هر دری زدم
و بالاخره بر ترس از هدفم غلبه کردم‏.‏
ولی تا اون موقع پدربزرگم‏.‏‏.‏‏.‏
احساس کردم حفره ای تو دنیام سر باز کرده‏.‏
انگار یه چیز غیرقابل برگشتی شکسته بود‏.‏
این احساس مثل خوره به جونم افتاده بود‏.‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏
از اون به بعد مهارتم بیشتر شد‏.‏
پوچی درونم تبدیل به سوختی برای دقت کاملم شده بود‏.‏
همه از تواناییم تعریف می کردن
و به سرتاسر ژاپن برای شرگت در مسابقات
و نمایش ها دعوت می شدم
من‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه هدف خاصی از تیراندازی نداشتم‏.‏
و بعدش‏.‏‏.‏‏.‏
برای اینکه از تیراندازی دست بکشم اون ده هزار شلیک رو شروع کردم‏.‏
یه جورایی این خیرات‏.‏‏.‏‏.‏
پدربزرگم بود‏.‏‏.‏‏.‏
و واسه خودم‏،‏ به عنوان تیراندازی که پدربزرگم پرورش داده بود‏.‏
ولی وسط همه اینها‏،‏ سر و کله تو پیدا شد‏.‏
با دیدنت در حالی که با ترس از هدف دست و پنجه نرم می کردی یه چیزی در وجودم بیمار شد‏.‏
واسه همین بود که بهت اجازه دادم ده هزارمین تیرم رو بزنی
و تلاش کردم یه شروع تازه داشته باشیم‏.‏
‏"‏من مثل پدربزرگم نیستم‏.‏‏"‏
‏"‏مثل اون نمی شم‏.‏‏"‏
می خواستم اینو بهت ثابت کنم‏.‏
تا از پدربزرگم انتقام بگیرم‏.‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏ در اشتباه بودم‏.‏
خب کاملا هم اشتباه نمی کردم‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز خودمم کاملا مطمئن نیستم‏.‏
ولی از یه چیز مطمئنم‏.‏
روی پدربزرگم تمرکز کرده بودم‏.‏
اگه بخوام یه مربی بمونم و بخوام تیرانداز بمونم
باید بدونم پدربزرگم کی بوده‏.‏
متوجه این شدم‏.‏
اوسونه‏-‏سنسی بود؟
بهترین دوست پدربزرگت‏.‏‏.‏‏.‏ می خوای ببینیش؟
نمی دونم‏.‏
تو فکرش بودم ببینمش‏.‏‏.‏‏.‏
ولی راستش رو بخوای‏،‏ تصور اینکه می خوام چیکار کنم
یا اینکه کار درست چیه‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز یکمی فراتر از منه‏.‏
که اینطور‏.‏
همیشه فکر می کردم ماسا‏-‏سان آدم بالغیه
ولی گمونم اونم مشکل داره‏.‏
ریوهی واقعا بزرگترین برداشتت از این قضیه همینه؟
خب‏،‏ چه انتظاری داری؟‏!‏ همینشم برام زیاده‏!‏
ماسا‏-‏سان‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی همه تون دوره ابتدایی بودین
راجع به بچه های راهنمایی چه فکری می کردین؟
واسه چی می پرسی؟
منظورم اینه که بچه های دبیرستانی به نظرتون فوق العاده بالغ بودن‏،‏ نه؟
گمونم همین طوره‏.‏‏.‏‏.‏
ولی حالا که اینجائیم چه احساسی دارین؟
اونقدری که اون موقع ها فکر می کردیم بزرگ شدیم؟
اصلا و ابدا‏.‏
تو یکی که ذره ای عوض نشدی کاچان‏.‏
تو هم همین طور نانائو‏!‏
خودمم همین حس رو دارم‏.‏
و به نظرم همین جور باقی می مونه‏.‏
بنابراین مردمی که بزرگسال می دونیم‏.‏‏.‏‏.‏
والدین و مربی هامون‏.‏‏.‏‏.‏ اونقدرام که فکر می کنیم بالغ نیستن‏.‏
به نظرم در مورد تاکی گاوا‏-‏سان هم همین طوره‏.‏
ماسا‏-‏سان‏.‏‏.‏‏.‏
راجع به تومی‏-‏سنسی چی؟
اوه‏،‏ اون یه هیولاست‏.‏ وضعیتش کاملا فرق می کنه‏.‏
چه بد‏!‏
هی‏،‏ بچه ها واسه چی اونجا دور هم جمع شدین؟
وقت تمرینه‏.‏
ماسا‏-‏سان‏!‏
شما‏.‏‏.‏‏.‏
با اوسونه‏-‏سنسی در تماس بودی؟
متاسفم‏.‏
از دیگران خواستم نصیحتم کنن‏.‏
نتونستم این راز رو توی دلم نگه دارم‏.‏
نه‏،‏ تقصیر خودمه که بارش رو انداختم روی دوشت‏.‏
متاسفم‏.‏
با اوسونه‏-‏سنسی تماس گرفتم‏.‏
ازم خواست اگه می تونم به نوشای امسال رسیدگی کنم
و گفت بعدا در موردش صحبت کنیم‏.‏
پس می خوای اینکار رو بکنی؟
نه
چرا نه؟
به خاطر مشکل زمانی‏.‏
روز خیراتم دقیقا یه روز قبل مسابقاته‏.‏
شما بچه های زنده برام خیلی مهم تر از پدربزرگ مرحومم هستین‏.‏
مطمئنم می تونم فرصت دیگه ای پیدا کنم تا اوسونه سنسی رو ببینم
لطفا برو‏!‏
لطفا برو ماسا‏-‏سان‏.‏
تا وقتی همچین احساسی داری نمی تونی باهاش صحبت کنی‏.‏
منم می خواستم راجع به یه چیزی‏.‏‏.‏‏.‏
با مادرم حرف بزنم‏.‏
ولی اون همیشه اونجا بود‏.‏
پس پیش خودم می گفتم باشه برای فردا‏،‏ بمونه برای پس فردا‏.‏‏.‏‏.‏
و هیچ وقت نتونستم اینکار رو بکنم‏.‏
اون وقت‏،‏ یه روز یه مرتبه اون گذاشت و رفت‏.‏
پدربزرگت هم همین طور شده‏،‏ درسته؟
وقتی می خوای باهاشون حرف بزنی‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه پیشت نیستن‏.‏
واسه همین وقتی می خوای کسیی رو ببینی باید اولین فرصتی که به دست میاری رو غنیمت بدونی‏.‏
درسته‏،‏ ماسا‏-‏سان‏!‏
آره‏،‏ برو‏!‏
ما از پس کارامون برمیایم‏!‏
لطفا بهمون اعتماد کن‏.‏
روی چیزایی که یادمون دادی تمرین می کنیم‏.‏
چند روز قبل از مسابقه میشه برنامه ای که در پیشه رو یه امتحان کوچیک کرد‏.‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏
تو به شاگردات اعتماد نداری؟
خیلی خب‏،‏ حرفتون ر و به کرسی نشوندین‏.‏
مربی عالی ای داریم‏.‏
تجهیزات تیراندازی ناکازاکی
که اینطور‏.‏ پس تصمیم گرفتی بری؟
آره‏.‏
اونا حسابی تشویقم کردن‏.‏
امان از دست بچه های این دوره زمونه‏.‏
این شامل منم می شه؟
خودت بهتر می دونی‏.‏
حالا می خوام یه درخواستی ازت بکنم‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی خب‏.‏
مسابقه دو روز دیگه برگزار میشه‏.‏
بنابر یه سری دلایل شخصی فردا باشگاه رو ترک می کنم‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
نگران ما نباشین‏.‏
لطفا روی کاری که باید انجام بدین تمرکز کنین‏.‏
می تونیم پسرا رو هم سر کارشون نگه داریم‏.‏
بسپارینش به خودمون‏!‏
اصلا دست و پاشون رو می بندیم‏!‏
یکم ترسناکه‏.‏
باید بگم که وقتی بقیه وسط تمرین هی سرت رو گرم کنن اونقدرام بد نیستا‏.‏‏.‏‏.‏
اینم یه کلام از مادر عروس‏.‏
مادر عروس؟‏!‏
خیلی بدجنسین آقا‏!‏
خب‏،‏ حالا هر چی‏.‏
اصلا من مادر عروس‏.‏
آره‏،‏ آره‏.‏‏.‏‏.‏
همون طور که می تونی ببینی‏،‏ همه چی استاندارده‏.‏
لازم نیست نگران چیزی باشی تاکیگاوا‏-‏سان‏.‏
دستتون درد نکنه‏.‏
ممنون‏.‏ ازتون ممنونم بچه ها‏.‏
تا روز دوم مسابقه برمیگردم
پس واسه روز آخر روم حساب کنین‏.‏
می خوام همه تون به بهترین شکل تمرین کنین‏.‏
بله آقا‏!‏
جستجوی اطراف افزودن ایست
پردازش
زمان رسیدن‏:‏ 10 ساعت و 28 دقیقه
خیلی خب‏.‏ راه میوفتم‏.‏
ماسا‏-‏سان دیر کرده‏.‏
آره‏.‏
باهاش تماس گرفتین؟
پیغامم رو نخونده‏،‏ و به ایمیلم هم جواب نداده‏.‏
سعی کردم مستقیم باهاش تماس بگیرم‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
شماره مورد نظر در حال حاضر در دسترس نمی باشد‏.‏‏.‏‏.‏
هی‏!‏
بچه ها اینجائین‏!‏
چی شده؟ چرا اینقدر عجله دارین‏.‏‏.‏‏.‏
بچه ها سعی کنین آروم باشین‏،‏ باشه؟
رن به دفترم زنگ زد‏.‏
دیشب حین رانندگی ماساکی یه تصادف داشته‏!‏
قسمت بعد