کمان و تیر.
هدف و خودت.
تو اون لحظه چیزی دیگه‌ای وجود نداره.
تیر رو بذار.
زه کمان رو بکش.
بیست و هشت متر جلوتر، یه هدف سی و شش سانتی‌متری ایستاده.
با تمام قدرتت هدف می‌گیری.
با تمام قلبت.
لحظه‌ای که تیر از کمان جدا میشه،
وقتی صدای تسورونه به گوش می‌رسه،
حواسم و دنیای اطرافم دوباره گسترش پیدا می‌کنه،
و بالاتر از همیشه بالا میره.
کازمائی یادت رفت کمربندها رو بیاری؟
جدی؟
میرم ببینم اضافی دارن یا نه.
کلاس دوم ب کل رویداد رو می‌برن، شرط می‌بندم.
اکثرشون تو باشگاه‌های ورزشی هستن.
هنوز شروع نکرده کوتاه نیا.
مثل اینکه
مثل چی؟ اوه، اونوگی، حواست کجاست؟
ببخشید بابت این، کیساراگی!
اشکالی نداره!
فوتسال کلاً استراتژیه، رختکن
پس هنوزم می‌تونیم از بالاترین کلاس‌ها ببریم.
وقتی تو میگی، تقریباً باورم می‌شه.
تبریک می‌گم که به مسابقات ملی رسیدید! به‌خصوص که شماها تو مسابقات استانی برنده شدید. آره، همون باشگاه کیودو! دیوانه کننده‌ست که همه‌تون سال اولی هستین.
نمی‌دونم اینا چه ربطی به فوتسال داره.
بگو ببینم، نارومیا کجاست؟
نباید این جلسه رو وقتی همه هستن، بذاریم؟
چته، می‌ناتو؟!
چرا تو می‌تونی تمرین کنی؟
همه فعالیت‌های باشگاهی امروز باید کنسل بشه!
فقط اومدم چیزی که یادم رفته بود رو بردارم و گفتم یه شلیک هم بکنم...
فقط فکر کردی لباس عوض کنی، آره؟
آ-آره...
باشه، و یه شلیک هم کردی؟
اصلاً اینجا چیکار می‌کنی؟
هی، احمق!
برای چی شلیک می‌کنی؟
مرها!
مرها، کایتو و ناناو!
می‌دونستم باید تو باشی، می‌ناتو.
وای، مسابقات ورزشی ساعت نه شروع میشه، می‌دونی دیگه.
انگار خودت نمی‌خوای شلیک کنی.
دست‌هات لو میدن.
نه! این فقط عادته.
منم می‌خوام شلیک کنم!
خب! هرکدوم یه شلیک بزنیم چطوره؟
ناناو، تو چی فکر می‌کنی؟!
بیا، فقط یه کم!
فکر نمی‌کنم باید
مسابقات ورزشی مدرسه همه فعالیت‌های باشگاهی موقتاً تعلیق میشن در طول مسابقات ورزشی مدرسه.
اینطور آشکار قوانین رو نقض کردن یه برچسب بد به باشگاه کیودو می‌زنه،
چه برسه به تومی‌سنسی و دخترها.
می‌فهمی، درسته؟
فعالیت‌های کلاسی‌مون مهمه، حتماً، ولی کیودو هم همینطور!
می‌خوام اون رو حفظ کنم!
می‌دونم چه حسی داری.
می‌خوام هر شلیکی که می‌تونم بزنم!
من که کمترین تجربه رو دارم، بالاخره.
مسابقات ورزشی.
بیا حالا، نیاز نیست اینقدر ناراحت بشی، آقای رئیس باشگاه.
عصبانی نیستم.
فقط خسته‌ام.
ما که مسابقات استانی رو بردیم، درسته؟
می‌ریم به مسابقات ملی، و قبلش هم منطقه‌ای داریم.
نمی‌خوام مردم بگن شانسی بوده.
خب؟
خب من می‌خوام تمرین کنم و بهتر بشم
تو که واقعاً نگران برنده شدن یا نمراتمون نیستی، درسته؟
می‌فهمم که شماها می‌خواین بیشتر شلیک کنین.
ولی این به این معنی نیست که می‌تونین بی‌پروا باشین.
اگه نتونین بین حالت کیودو و حالت عادی تغییر بدین،
اونوقت وقتی نیاز داریم تمرکز کنین، نمی‌تونین. مسابقات تیم پسران
می‌تونم.
آره؟
پس می‌خوای تو مسابقات مدرسه و فعالیت‌های باشگاه‌مون عالی باشی؟
اصلاً تو چی بازی می‌کنی؟
والیبال! من تنظیم‌کننده‌ام.
نه مهاجم؟
خیلی چیزا باید یاد بگیری.
قهرمان‌های واقعی اونایی هستن که خارج از نورافکن حمایت می‌کنن!
کی تو خارج از نورافکن هستی؟
تو چی؟
من و سییا فوتسال بازی می‌کنیم.
اوه، مثل من؟
آماده شو که کلاس ۷ و من شما رو شکست بدیم!
مطمئن نباش.
کلاس ۵ استراتژیک بازی می‌کنه.
می‌خوای شرط ببندی؟
چی؟
جالب به نظر می‌رسه!
شرط می‌بندیم کی میشه بهترین بازیکن کل تورنمنت؟
برنده هم جایزه می‌گیره هم کلی افتخار!
ایول! بازی اول رو گذاشتیم تو جیبمون!
اونوگی همیشه اینجوری بود؟
اوف، دارم اینجا می‌میرم!
وای، اینا طرفداراتن؟ ببین کیا اومدن.
ما واقعاً داریم تیم مقابل رو له می‌کنیم، پس بیایید فشار رو بیشتر کنیم.
گوش بدید.
حریفامون تو بلوک دفاعی قوی‌ان.
حتی اگه جلو بریم، نمیذارن رد بشیم.
پس می‌کشونیمشون بیرون.
اگه با چند تا پاس اینجا طعنه بزنیم،
حتماً می‌تونیم کایتو اونوگی رو بکشونیم بیرون.
نگران اینن که تو دفاعشون راه باز شه
می‌خوام کمانم رو بردارم...
میناتو؟
میناتو!
گوش می‌دادی؟
دوباره قرار بود چی کار کنیم با کایتو؟
بی‌خیال، فقط حرکت کن و بکشونشون بیرون.
مخصوصاً کایتو.
فهمیدم.
اصلاً نمی‌دونستم تاکهایا اینقدر از فوتبال می‌دونه.
سییا؟
همیشه موقع دیدن بازی‌ها استراتژی‌ها رو می‌گفت.
آره؟
ولی کیودو خیلی شیک و باکلاسه، نه؟
برای همین اینطور فکر می‌کردم.
باکلاس؟ تو اینطور فکر می‌کنی؟
خوش می‌گذره؟
آره، قطعاً.
اصلاً لازم نبود فکر کنم!
نمی‌تونیم ببازیم بهشون.
اینقدر جدی نگیرش.
بازی بدون جدی بازی کردن که فایده نداره!
چی شده؟
اونوگی واقعاً حرف می‌زنه، نه؟
تعجب کردم.
در اصل تو تمرینات اصلاً ساکت نمیشه.
واقعاً؟ همیشه فکر می‌کردم یه کم ترسناکه.
اصلاً اینطور نیست! نیشش که نداره!
من چی‌ام، سگم؟
دمت گرم، سئو!
انگار کلمه "باحال" جان گرفته!
مشخصه که اینطور باشه، این سئوی ماست.
نوا-چان!
کی داره می‌بره؟
لازم می‌پرسی؟
کلاس تو الان با کلاس اونه، مگه نه؟
آره، ولی این ربطی به موضوع نداره.
شنیدی؟
پسرای باشگاه روی این تورنمنت شرط بستن، ظاهراً.
رو چی؟
رو اینکه کی میشه بهترین بازیکن، حدس می‌زنم.
خب همه می‌دونیم کی میشه.
باشه.
دمت گرم، کیساراگی!
آخ، خیلی نزدیک بود.
خسته نباشی!
نزدیک بود بگیریمشون، نه؟
ببخشید بابت اون.
سال سومی‌ها به این چیزا عادت دارن. زیاد کاری از دستمون برنمی‌اومد.
می‌خوام بدونم کا-چان و بچه‌ها چطورن.
میناتو!
تقصیر منه... اگه می‌تونستم... سریع‌تر بدوم...
نه بابا، تو بیشتر از همه‌مون دویدی.
کارت عالی بود.
دمت گرم، کا-چان.
بیا بریم آماده بشیم واسه بازی بعدیمون.
آره...
لعنتی...
مسابقات فوتسال المپیاد ورزشی مدرسه خیلی نزدیک شدیم، سییا.
درست برنامه‌ریزی نکرده بودم.
هفتا کلاس رو بردیم، باید به مقام دومی افتخار کنیم.
فکر می‌کنی این یعنی ما بهترین بازیکنیم؟
کی می‌تونه باشه غیر ما؟
شیگیو و حالا،
تبریک! برنده عنوان بهترین بازیکن اولین تورنمنت ورزشی باشگاه کیودو...
ریوهی یامانوچی!
مرسی! یعنی منم دیگه.
ببخشید که شماها مجبور شدید هزینه‌اش رو بدید.
خب، یامانوچی، بگو، حس برنده شدن چطوره...
به بزرگی بردن مسابقه کندو؟
خب، مدت زیادی بود که شمشیر بامبو دستم نگرفته بودم، خیلی استرس داشتم.
هیچ‌کس بهم نگفته بود که تو کندو رتبه رسمی داری.
فقط از دبستان تا سال دوم راهنمایی تمرین می‌کردم، البته.
همینم کافیه.
این غیرمنتظره بود. همینم کافیه.
این غیرمنتظره بود.
سال سومی که باهاش روبرو بود دو سال گذشته شکست‌ناپذیر بود.
بچه‌های کندو می‌گفتن باید به باشگاه کندو ملحق شی، نه؟
وایسا، می‌خوای باشگاه عوض کنی؟!
آره، باشه.
یعنی می‌خوای خودت رو وقف کیودو کنی؟
همیشه اینطوری بوده.
چرا، وقتی که به نظر می‌رسه اینقدر تو کندو استعداد داری؟
یعنی، کندو درد داره، نه؟
صبر کن، همین بود؟
هیچ‌کس درد رو دوست نداره. چه حس کردنش چه ایجاد کردنش.
فکر کنم می‌دونم منظورت چیه.
بهترین چیز درباره کیودو اینه که مربوط به زمین زدن حریف نیست، بلکه تمرکز روی خودته.
یعنی، ما حریف داریم، ولی... امم...
لازم نیست حریفت رو شکست بدی، فقط کافیه امتیاز بهتری بگیری.
آره، همینه!
همه چیز درباره تمرکز روی روح خودته.
مثل یک راه نهایی برای پیدا کردن خودت، نه؟
فکر کنم بهش میگن خودشیفتگی.
خیلی از تیراندازای کیودو اعتماد به نفس بالایی دارن، نه؟
اونایی که پایه‌ی محکمی ندارن، توی بیشتر چیزا دچار تزلزل میشن.
هدف‌گیری هم شامل میشه.
این همونه که منو داغون کرده!
از زمانی که مسابقه تموم شده، نمی‌تونم درست بزنم!
مطمئنم حداقل چند تایی زدی.
دفعه قبل هر چهار تیر، دو تا می‌زدم. تمرین / مسابقه نانائو کیساراگی کازمائی یامانوچی
تاکیگاوا-سان چی گفت؟
امم، یه چیزی درباره این که مثل همیشه هدف نمی‌گیری.
آخ، الان می‌خوام کمانم رو بردارم!
درسته؟
بدون تیراندازی نمی‌تونم چیزی بفهمم.
حداقل صبح تونستی تیراندازی کنی.
اون که کافی نبود!
نمیدونم عاشق کیودو هستن یا فقط وسواس دارن.
به نظرم احمقانه وسواس دارن.
فکر می‌کنی ماسا-سان توی معبده؟
اگه نباشه، چیکار کنیم؟
میریم خونه.
بریم مدرسه و وسایلمون رو برداریم.
چطور هنوز انرژی دارن؟ بریم مدرسه و وسایلمون رو برداریم.
چطور هنوز انرژی دارن؟ میشه دوچرخه‌هامون رو اونجا بذاریم؟
واقعا چیزین. حتی رئیس‌مون.
همه احمقانه وسواس دارن.
یکم حسادت می‌کنم، البته.
معبد
چی هستی، یه ستون توتمی؟
بچه‌ها باید یاد بگیرین که استراحت هم مهمه.
ما همین الان یکی گرفتیم!
اگه استراحت هم مهمه، یعنی تمرین هم هست!
ماسا-سان، یه چیزی هست که می‌خوام کمکم کنی!
باشه، یه درس ویژه خواهیم داشت.
برو آماده شو.
عالیه!
چیزی شده، سییا؟
یه چیزی تو این جنگله.
قطعا هست.
یه چیز سفید کوچیک که شب‌ها دنبال طعمه می‌گرده.
آخ! اوه...
درد داره، فو.
مثل یه توپ سفید بزرگه!
فو؟ اسم پرنده‌ست؟
آره.
به نظر می‌رسه می‌نا تو رو خوب می‌شناسه.
خب، می‌خوای چی بدونی، ریوهای؟
چطور هدف بگیرم.
همون طوری که همیشه می‌ایستم، ولی دیگه نمی‌تونم بزنم.
هدف گرفتن وسط هم تضمین نمی‌کنه بزنی.
قبلا هم همینو گفتی.
وقتی کامل کمان رو می‌کشم، نصف هدف رو می‌پوشونم.
من وقتی این کار رو می‌کنم، کل هدف رو می‌بینم.
صبر کن، واسه همه یه جور نیست؟
اشکالی نداره هر کی به روش خودش هدف بگیره.
ما به پوشوندن کل هدف می‌گیم تاریک.
وقتی نصفش رو می‌بینی، می‌گیم نیمه ماه.
وقتی کلش رو می‌بینی، می‌گیم ماه کامل.
هر کس ساختار بدن و چشم مسلط متفاوتی داره،
پس فایده‌ای نداره اون چیزی که می‌بینی رو تقلید کنی.
تنها کاری که می‌تونی بکنی اینه که تیر بندازی و ببینی چی برات بهتره.
مگه نمی‌گن با چشم راست کمان رو ببین و با چشم چپ هدف رو؟
اونم بستگی به آدم داره.
ماسا-سان.
می‌تونیم امتحانش کنیم؟
ماسا-سان...
بقیه رو بذاریم واسه وقتی که تیر می‌اندازیم.
از اتاق پشتی اینجا استفاده می‌کنیم.
من خیلی دیر نمی‌مونم، باشه؟
ممنون که به ما آموزش می‌دی.
ممنون که به ما آموزش می‌دی!
اون موقع مسابقات استانی،
یه احساس عجیبی داشتم که می‌تونم همه رو کامل ببینم.
ریوهای، سرت رو پایین نگه دار.
سرم...
شاید فکر کنی داری مثل همیشه تیر می‌زنی،
ولی کوچیک‌ترین چیزها می‌تونن زاویه‌ات رو تغییر بدن.
یه میلی‌متر اختلاف اینجا میشه چندین سانتی‌متر اختلاف بیست و سه متر پایین خط.
مهم اینه که بدونی چطور هدف بگیری و همون رو نگه داری. یه تیر واقعی همیشه به هدف می‌خوره.
چیزی که برات طبیعی احساس میشه رو پیدا کن.
یه ضربه‌ی تمیز.
امکان نداره...
اینکه اولین ضربه‌ات نبود.
ولی فرق داشت!
احساس کردم واقعا جایی که هدف گرفته بودم رو زدم.
مثل این که واقعا ضربه رو زدم!
اون به این خاطره که ما روی فرم تو و هدف‌گیری‌ت تمرکز کردیم.
واقعا تفاوت ایجاد میکنه؟
باشه، وقتشه همون کارو دوباره بکنیم.
در کل، دارم می‌بینم که همه به سمت راست میرن.
باید بیشتر روی کشیدن تمرکز کنی.
شلیک‌هام موقع رها کردن می‌لرزن.
هنوز فقط دو تا از چهار تا رو زدم!
از اینجا به بعد بهتر میشی.
شما پسرا واقعاً وسواس دارین.
چی توقع داری؟
اینه که ما دوست داریم.
چرا اینجوریه؟
ها؟
چرا کیودو رو دوست داری؟
خب...
چون حس خوبی داره وقتی هدفو بزنی!
فکر کنم چون به اندازه‌ای که تلاش می‌کنی، نتیجه می‌گیری.
مثل یه کسی حرف میزنی که کارشو بلده!
تو چی، سیا؟
شاید اینو دوست دارم که همیشه اونجوری که انتظار داری نمیشه.
سخت‌ترین حریف خودت هستی.
داری فلسفی میشی، نه؟
فقط این که می‌تونم کمانمو بردارم برام خیلی لذت‌بخشه.
حس می‌کنم هر شلیک منو وصل می‌کنه.
منو دقیقاً به چیزی که برای اون تلاش می‌کنم وصل می‌کنه.
این یعنی چی؟
میناتو، حرفت خیلی باحال بود!
مو به تنم سیخ شد!
یه کم خودشیفته به نظر می‌رسیدی، شاید.
فقط یه جواب صادقانه دادم!
باشه، بیا شلیکهامونو صدا بزنیم.
ها؟
صدا بزنیم؟
فکر کن برای مسابقه روحیه می‌گیری.
رو به هدف بایست و فریاد بزن "یا!" یا "آه!" یا هر چی که موقع شلیک می‌گی.
منظورت "یاگه" هست؟
آه، آشنا هستی، نه؟
آره.
صدا زدن شلیک کمک می‌کنه که تو اون فضا قرار بگیری و احساس کنی راحت‌تره.
امروز به نظر می‌رسه شما دوتا مشکل دارین که باز بشین.
خب، چرا امتحان نمی‌کنیم که شلیکهامونو صدا بزنیم؟
اشکالی نداره که ساکت نباشیم؟
مسابقه کیودو بهش می‌گن "یاگه". خیلی وقت پیش، اینطوری مردم شلیک می‌کردن.
یه بار امتحان کردن که ضرری نداره.
حالا، برو و امتحان کن.
من واقعاً کیودو رو دوست دارم.
می‌خوام ادامه بدم. هر شلیکی که می‌تونم بزنم.
دوباره و دوباره...
نشون میده که ماسا-سان فوق‌العاده‌ست.
باز دوباره شروع شد وسواس کا-چان به ماسا-سان.
ما همه مدیونشیم که به مسابقات ملی رسیدیم.
قبل از اون باید مسابقات منطقه‌ای رو ببریم.
اون چیه؟
یه مسابقه دیگه غیر از مسابقات ملی.
سه تا مدرسه برتر از هر استان با هم رقابت می‌کنن.
اوه، هی.
آره؟ شرط می‌بندم گیریساگی با تمام قوا میاد.
به خصوص که نتونستن به مسابقات ملی برسن.
من اونقدر مطمئن نیستم.
امسال اوضاع خاصه.
خاص چطور؟
نگاه کن.
تشکر ویژه یعنی...؟
مسابقه دوباره صلاحیت گرفتن؟
ها؟
ببخشید، خوب نشنیدم.
میناتو؟
امروز با یاگه تمرین کردیم.
مثل اون موقعی که با سایونجی سنسی بودیم.
یادت میاد، نه؟
آره، البته.
یادمم هست چطور گفتی که شروع می‌کنی به تمرین و زودتر از من هدف میزنی.
فقط به این خاطر گفتم که تو گفتی اول میزنی.
من گفتم؟
قطعاً گفتی.
هی، پس گیریساگی به مسابقات منطقه‌ای میره، درسته؟
آره، میره.
بعد از همه چی باید راهی به مسابقات ملی پیدا کنیم.
آره؟
پس دوباره با هم شلیک می‌کنیم.
آره، و این دفعه من می‌برم.
خب، بعداً می‌بینمت.
این دفعه نمی‌ذارم از دستم بره.
اون کی بود؟
نامزدت بود؟
فقط شو بود.
می‌گفت این دفعه می‌برن.
اوه! شاهزاده جوان ما رو به دوئل دعوت کرده!
باشه، از الان خیلی هیجان دارم!
اول منطقه‌ای رو می‌بریم، و بعد...
بعدش مسابقات ملی!
باید در بهترین فرم خودمون بمونیم.
قراره با کلی کماندار دیگه روبرو بشیم.
مسابقات استانی_فینال تیم پسران
نگاه کن به این مزخرفات!
چی شده که گیریساگی شکست می‌خوره؟
این پسرا، هان؟
هی، نیکایدو.
می‌خوام داغونشون کنم.
قسمت ۱