تسوجیمینه یادم میادش.
نیکایدو-سنپای یک سال از ما جلوتر بود، درسته؟
ترک کرد گیریساگی رو که بره یه جای دیگه دبیرستان.
حتی استان رو هم ترک کرد، ظاهراً. الان تو دبیرستان تسوجیمینه‌ست.
تسوجیمینه...
به نظر میاد که توی مسابقات استانی‌شون بردن.
باشگاهشون همه‌شون سال دومی و سومی‌ان، پس شک دارم که به تازگی ما باشه. نایوکی تودو
چی شده؟ چیزی اذیتت می‌کنه؟
نه، خوشحالم، فکر کنم.
برای چی؟
بازم می‌تونیم باهاش تیراندازی کنیم، نه؟
همیشه از فرم تیراندازیش خوشم میومد.
باید حدس می‌زدم.
جدی می‌گی الان؟
این آدما رقیبای ما هستن، می‌دونی!
نذار خوشیش خراب بشه.
نگاه کن، دارن شروع می‌کنن.
اینم از گیریساگی.
کل جا رو ساکت کردن.
معلومه که اومدن اول بشن.
این تورنمنت بلیت ویژه‌شونه تا امسال برسن به مسابقات ملی.
ریوهی کجا غیبش زد؟
داشتیم میومدیم اینجا، ولی گفت...
می‌خوام یه استراحت بکنم. شما برید بدون من.
...و رفت.
جدی میگی؟
گیریساگی همیشه تحت تاثیر قرار میده. ببین چقدر آروم‌ان.
ولی صبر کن، یکی از نفراتشون رو عوض کردن؟
چی فکر می‌کنی؟ حوصلت سر رفته؟
نه، اصلاً! خیلی هیجان‌زده‌ام.
سخته خسته بشی وقتی اینقدر پشت هم تیر میندازن.
خداروشکر!
سلام!
اوه، آقای ناکازاکی!
چه شلیک خوبی!
وای!
دیگه با شلیک سریع نمی‌کنه.
چه شلیک خوبی!
چهارم
گیریساگی
اوه، بیچاره...
اولین باره که همچین چیزی می‌بینم.
این به عنوان یه شلیک ناموفق حساب میشه.
چیزی شده؟
فکر می‌کردم که یکی از تیرام گم شده.
توی دسته اشتباهی گذاشته شده؟ این رو به دفتر گزارش دادی؟
آره.
ولی فوجیوارا از گیریساگی چند تا از تیرهای خودش رو بهم قرض داد.
برادرم؟ ارباب شوی جوان؟
ها؟
برادرت؟
تو خواهر کوچکتر شو فوجیواری، درسته؟
نمی‌خواد بفهمه من اینجام!
چه شلیک خوبی!
برادرم نمی‌خواد من مسابقه‌شو تماشا کنم.
چرا؟
می‌تونی بگی براش خجالت‌آوره.
چه چیزیش خجالت‌آوره؟
اون فوق‌العاده‌ست.
خواهر کوچیکترش، هان؟
شما دوتا خیلی شبیه هم نیستین.
خیلی بهم میگن.
نه، منظورم بد نبود!
هر دوتاتون خیلی خوشتیپین، فقط شبیه به نظر نمیاین
نه، اینم خیلی خوب نبود...
منظورم اینه که...
فوجیوارا آدم خوبیه، ها؟ منظورم برادرتونه.
اون چند تا تیر خیلی خوب بهم داد
با پرهای عقاب سیاه و همه‌چی، انگار که چیزی نیست.
اون فقط توی کیودو عالی نیست، آدم خیلی خوبیه!
چه شلیک خوبی!
خوشحالم که این‌جوری درباره‌ش حرف می‌زنی.
باز یکی دیگه زد!
گیریساگی اگه اینطوری ادامه بدن، کل تیم ممکنه همه تیرها رو بزنن.
اصلاً ممکنه؟ 20تا تیر و هیچ خطایی؟
نادره، ولی آره، میشه.
آه، چه حیف!
چه شلیک خوبی!
کازمای واقعاً خوش‌شانس بود که توی مسابقات استانی اونا رو زد.
شانس یه قسمت بزرگ از هر مسابقه‌ایه.
و تو و دوستات سخت می‌بازین وقتی شانس باهاتونه.
یعنی وقتی شانس باهامون نیست نمی‌بریم؟
این جاییه که قدرت گیریساگی معلوم میشه.
اونا هیروکی موتومورا رو جلو دارن،
دایگو ساسه رو دومی از آخر،
و شو فوجیوارا رو برای پایان.
اونا واقعاً ثبات دارن.
چه شلیک خوبی!
گیریساگی نوزده تا تیر به هدف!
گیریساگی ممکنه اینجا توی مسابقات منطقه‌ای جایزه ببره.
شانس دارن ببرن؟
ممکنه درست نباشه که کیودو رو فقط یه مسابقه بدونیم،
اما یه رقیب همیشگی تو مسابقات ملی مثل گیریساگی قطعاً می‌خواد اینجا اول بشه.
لطفاً بایستید!
اما...
تمام تیم‌هایی که اینجان تو سه تای اول از استانشون هستن، پس رقابت شدیده.
حتی گیریساگی هم نمی‌تونه بی‌خیال باشه.
این در مورد برادرته که صحبت می‌کنیم. مطمئنم نیازی به نگرانی نیست.
خیلی‌‌خب، پس!
کازمای و من هم تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
موفق باشی!
کجا بودی، ریوحی؟
ببخشید، فقط اون بچه‌ای که صبح کمکش کردم فوق‌العاده بود...
نباید بفهمه من اینجام!
فو؟
نه، بی‌خیال!
تیم شو ۱۹ تا تیر زد.
آره، دیدم.
صبر کن، کجا دارین میرین؟ آره، دیدم.
صبر کن، کجا دارین میرین؟
اتاق انتظارمون، چرا؟
اون پسره از مدرسه قدیمیتون الان نوبتش میشه، نه؟
خب که چی؟
میناتو و سییا میگن پسره خوبه، پس حتماً هست!
نمیشه بریم نبینیم و یه چیزی یاد بگیریم!
باشه!
میکاگه با این روند شاید آخر سر بهشون بخوریم.
بریم.
منم می‌خوام یه نگاهی بندازم.
اولین باره دارم از نزدیک می‌بینم.
چی از دست دادم؟
اونا با فرم شامِن اوچیوکوشی تیر می‌زنن.
این یه سبک متفاوت از کیودوئه؟
در اصل، کمتر شبیه فرم شومن اوچیوکوشی ماست، که روی آداب تأکید داره، دبیرستان تسوجی‌مینه
و بیشتر روی کارآیی واقعی تمرکز داره.
برای جایگاه دومشون یه‌کم سریع نبود؟
این کار مجازه؟
این همه زمزمه برای چیه؟
بگیم که این جلب‌توجه می‌کنه.
این کار غیرعادی بود؟
این‌ها از یه سبک نادر کیودو پیروی می‌کنن و حالا...
چی شده باهاشون؟
فقط فرم تیر اندازی‌شون نیست، زمان‌بندی‌شون هم همه جا پخش و پلاست.
اونا ریسک یه از دست دادن فنی رو دارن اگه تیر دوم زودتر بخوره.
اون‌ها سریع‌تر از دوقلوهای گیریساگی تیر می‌زنن.
نگاه کن به اندازه کمانی که پسره وسط داره!
تیر خوبی بود!
خیلی کند بود!
این باید دو برابر طول‌کشیده باشه نسبت به دو تیر اول.
فرم‌شون همه جا پخش و پلاست...
صحبت از یه تسورونه ضعیف شد.
شاید یه کمان ضعیف‌تر از من استفاده می‌کنه.
این بخش از فرم‌شونه؟
نه.
فکر کردم. اون خم شدن خیلی زیاده‌رویه.
با این حال هنوز تیر می‌زنن.
اون‌ها واقعاً روی غلتکن.
شرط می‌بندم دوام نمیاره.
اولش هر طور شده بین انگشتات مالیده میشه.
خطرناکه که قبل از اینکه بفهمی چطور کار می‌کنه و چرا، تیر بزنی، پس
چی؟
آه... فقط فکر کردم جالب بود.
چی؟
فقط، اونطور که کمانت رو جلو آوردی و دستت رو عقب کشیدی.
هیچ وقت نمی‌دونم چی می‌گی، می‌دونی.
هیچ وقت؟
خب، شاید یه‌کم اغراق بود.
ببخشید!
میناتو.
ها؟ اوه.
جذب شدن به این شکل به دردت نمی‌خوره.
هامانو اونا خوبن، واقعاً در استان که شانس نیاوردن.
تسوجی‌مینه...
چیزی از سال قبل یا سال قبل‌تر ازشون پیدا نمی‌کنم.
این اولین سالی که خوب بودن؟
شما دو تا با اون پسره مدرسه رفتین، نه؟
حداقل باید چیزی بدونید.
فقط می‌دونم...
اون خیلی با ما خوب بود. هر وقت می‌خواستیم کمک می‌کرد.
این که کمکی به ما نمی‌کنه.
دیدم چشمتون قفلشون بود بیرون.
آره؟ فقط یادم افتاد که فرم تیراندازیش چقدر باحاله.
نمی‌خوام بشنوم که می‌خوای فرم خودت رو عوض کنی،‌ فهمیدی؟
نه، هیچ وقت.
چرا نه؟
تو بیسبال افراد هر فصل سبک ضربه‌زنی یا پرتابشون رو عوض می‌کنن.
کیودو خیلی بیشتر وابسته به معلمه که ازش یاد می‌گیری.
نمی‌تونی انتظار داشته باشی همه‌چیز رو برای یه دانش‌آموز تغییر بدن.
ببخشید که شما پسرها رو بدون معلم یا مربی تنها گذاشتم.
این حرف‌ها در مورد معلم‌ها و دانش‌آموزان چیه؟
میناتو و ریوحی دارن به تغییر سبک تیراندازیشون فکر می‌کنن.
آره؟ نه، نیستیم! قسم می‌خوریم!
فقط گفتم که فرم شامِن اوچیوکوشی باحاله.
مزاحم نشو، گنده‌بک.
خب، اگه بخوایم جدی صحبت کنیم،
شما هنوز فرم‌های تیراندازیتون رو به حافظه عضلانی نسپردین،
پس واقعاً هیچ چیزی از تغییر نصیب‌تون نمیشه.
اول باید چیزهایی که هنوز یاد می‌گیرین رو مسلط بشین.
وقتی این کار رو بکنین، دلیلش رو می‌فهمین.
لطفاً بایستید!
شروع کنید!
کازمای تسوجیمینه
سالن چندمنظوره
اون کازمایه.
مثل اینکه ما با هم رقابت داریم، نه؟
مسابقه آخرتو دیدم.
واقعاً؟
خیلی باحال بود که همتون از فرم شامِن اوچیوکوشی استفاده می‌کنید.
داری نقد می‌نویسی یا چی؟
مرسی!
خیلی سرحال به نظر میای!
م-مرسی!
هگوچی، مسخره‌بازی در نیار.
فکر کردم شاید دارن منو رد می‌کنن.
ما همه از بهترین‌های استان‌هامونیم.
ما به هر حال توی مسابقات ملی هستیم، پس بیاید از مسابقه لذت ببریم.
مدتیه ندیدمت، سیا-چان.
مثل اینکه شما دو تا هنوز با هم هستید.
خیلی وقت بود ندیدمت. خوشحالم که هنوز کایودو تمرین می‌کنی.
می‌بینی چی می‌گم؟ خیلی مودب‌ان، نه؟
کاملاً برعکس ما.
دبیرستان تسوجیمینه، دبیرستان کازمای، لطفاً به اتاق انتظار برید.
چشم!
راستی! می‌تونم از مربی‌تون چیزی بپرسم؟
ما اجازه نداریم اونجا مشاوره بدیم، درسته؟
نه، دقیقاً مثل قوانینه.
مرسی!
فوا، مراقب باش چطور زه کمانتو نگه می‌داری.
اوتاگورو، حواست به دست چپت باشه.
هیگوچی-سنپای، پاهاتو چک کن.
کاپیتان آراگاگی، سرتو مراقب باش.
آماده باشین. همین.
باشه. فهمیدیم.
حتماً!
این مسابقه جالبی می‌شه.
اون داره از تیرهای برادر من استفاده می‌کنه، مطمئنم که به هدف می‌زنه!
امیدوارم!
این شدت چیه؟ این فشار چیه؟
فرمش خیلی سادست، ولی خیلی کامله.
تقریباً هیچ فاصله‌ای بینشون نیست.
اولین دو نفرشون حتی از مسابقه اولشون سریع‌تر دارن تیر می‌زنن.
دارن با تیراندازی سریعشون ما رو از بازی بندازن؟
عجب شلیکی!
کل تیم تسوجیمینه با ریتم خودشون تیر می‌زنن.
هیچ کدومشون حتی به تیراندازی نفر قبل یا بعدشون اهمیت نمی‌دن.
اما با این حال...
عجب شلیکی!
چی شده؟ یه چیزی درست نیست.
باید اینو بزنم. برای تیم.
اگه اینو بزنم، می‌تونم تیممونو جلو نگه دارم.
همه اونا کمک کردن من اینجا باشم، الان نوبت منه که بهشون کمک کنم!
بیشتر، بیشتر! این کافی نیست.
باید حتی شلیک‌های بهتری بزنم.
مثل شو و نیکایدو-سنپای...
حتی بهتر از هر دوشون...
بهتر، بهتر، بهتر، حتی بهتر!
دبیرستان تسوجیمینه، ۱۷ تیر موفق.
دبیرستان کازمای، ۱۳ تیر موفق.
دبیرستان تسوجیمینه به دور نهایی می‌ره. کازمای
لطفاً بایستید!
این نمی‌تونه درست باشه.
چطور؟
اونا امروز چی‌شون شده؟
نشونشون دادیم، نیکایدو!
یه‌ذره فروتن باش، مرد.
ولی شادی باید با دیگران تقسیم بشه، نه؟
ببخشید بچه‌ها...
اونجا گند زدم...
ریوهی...
اشتباه از من بود.
نتونستم جلوی شماها خوب عمل کنم.
ببخشید...
بچه‌ها، اون مسابقه
آروم باش تاکیگاوا-کن، هنوز زوده واسه این حرفا.
امروز یه دلیل و علت داشت نتایجتون.
برین مسابقه نهایی رو ببینین و روش فکر کنین.
عجب شلیکی!
علت؟
چه علتی؟
به عنوان لنگر تیم بهترینمو دادم، پس مطمئنم بقیه هم همینطور.
عجب شلیکی!
می‌خوام بیشتر تیر بزنم...
عجب شلیکی!
تسوجیمینه دبیرستان گیریساگی، ۱۹ تیر موفق. دبیرستان تسوجیمینه، ۱۶ تیر موفق.
دبیرستان گیریساگی برنده ما هستن.
یعنی اونا به مسابقات ملی راه پیدا می‌کنن.
تبریک.
مرسی.
ولی...
هی، هر چی پیش میاد، میاد.
سوار شدن به موج مهارت می‌خواد.
که باعث می‌شه بیرون انداخته شدن هم خودش یه مهارت باشه.
درسته...
تبریک، فوجیوارا-کن. باید انتظارشو می‌داشتم.
کاری نکردم که لایق تحسین باشه.
فقط مهارت خالص در عمل؟
نه...
فکر کنم این همون فوجیوارای افسانه‌ایه.
منم می‌تونم همینو در مورد تو بگم.
من فقط اینجام که همتونو شکست بدم.
باید حواست باشه.
گیریساگی
هنوزم نمی‌فهمم...
میناتو؟
بقیه باشگاهت کجان؟
آیزو هامانو امروز خیلی بد شد. فهمیدی اون نیکایدو-سنپای از راهنمایی بود؟ معلومه.
آره، خب.
به نظر می‌رسید تو دور سوم گیج شدی.
ها؟
منتظر مسابقات ملی هستم.
بیا دوباره با هم بزنیم.
خسته نباشی.
هنوزم نقش محافظ کوچولوی مینا-چان رو بازی می‌کنی؟
فعلاً خداحافظ!
یادم رفت تیرهای فوجیوارا رو پس بدم.
امروز واقعاً حالم خرابه.
می‌شه ولش کنی؟
داری دل شیشه‌ای کا-چان رو می‌شکنی.
ببخشید...
بس کن معذرت‌خواهی کردن رو.
ببخش. راست می‌گی.
فهمیدی امروز چی اشتباه شد؟
اگه نفهمیدی، مسابقات ملی خوب پیش نمی‌ره.
فکر نکنم لازم باشه اینقدر بهمون فشار بیاری.
درسته، بذار دوباره بگم.
هیچ چیز خوبی راجع‌به تیراندازیت تو دور سوم نمی‌شه گفت.
این حرفو می‌زنی، ولی من بهترین تلاشم رو به عنوان لنگر گروه انجام دادم.
پس چرا، بعدش؟
چطوری باید پیشرفت کنیم اگه حتی نمی‌دونیم چی اشتباه کردیم؟
باشه، نمی‌دونی چی اشتباه شد، هان؟
این کار رو آسون می‌کنه.
میناتو، می‌خوام برای آینده قابل پیش‌بینی از محدوده تمرین دور باشی.
اجازه نداری هیچ تیری رو بکشی و با کمانت شلیک کنی.
قسمت ۳