آماده‌ای؟
به‌جاش!
برو!
کاکان!
چرا وایسادی؟
به نظر می‌رسید که درد داری.
این‌قدر نرم نباش. وقتی فرصت داری باید ببری.
به خاطر همینه که اذیتت می‌کنن.
اون چه ربطی داره؟
ببخشید، درد داشت؟
ببخشید. معذرت می‌خوام، کاکان.
خیلی ضعیفی، نائو.
اه، ساکت شو.
اما خوش‌شانسی آوردی.
هیچ‌کس دست رو تو بلند نمی‌کنه وقتی من اینجام.
اگه دوباره دعوا کنی به دردسر می‌افتی.
برام مهم نیست!
می‌دونستم اینو می‌گی. بازم باید جای تو رو بگیرم.
هیچ‌کس واقعاً زیاد عصبانی نمی‌مونه وقتی من هم اونجا معذرت‌خواهی می‌کنم.
آره، درسته.
از اون موقع همیشه احساس می‌کردم...
...باید برای کاکان اونجا باشم.
...فقط من می‌تونم از نانائو مراقبت کنم.
همین امروز هم همین حس رو دارم.
همیشه فکر می‌کردم همه چیز همینطور باقی می‌مونه.
اما...
وای، گوشت کبابی درست کردی؟
ببین چقدر صورتیه!
یه دستگاه سووید خریدم.
وای، نائو حسابی روز بدی انتخاب کرد که با ما شام نخوره.
درسته؟
با هم راه می‌ریم، هرچی باشه
رو به جلو با دلی که روی دل دیگران است می‌رویم
وقتی باد می‌وزید، صدای تو را شنیدم
دلم ناگهان سبک شد
گاهی ناراحت بودیم و گاهی دعوا می‌کردیم
اما بیشتر از همه آن روزها
وقتی که تو و من کنار هم راه می‌رفتیم
همان چیزی است که به من قدرت می‌دهد
گرمای دستانت در هوا
به ما نشان داد که کی هستیم
و به ما فهماند که تنها نیستیم
به خاطر این است که تو و من متفاوتیم
که خیلی، خیلی محکم به هم وابسته‌‌ایم
با هم راه می‌رویم، هرچی باشه
رو به جلو با دلی که روی دل دیگران است می‌رویم
کازمای مدرسه
باشه! بهت نشون می‌دم!
صبر کن تا من انجامش بدم!
دارم میام.
هی.
هی، کایتو.
تنهایی؟
مشکلی داری؟
سلام.
هی! برای تمرین آماده‌ای؟ ممنون که منتظر موندی.
پاشو!
می‌خوایم تمرینمون رو یه کم تغییر بدیم.
می‌خوایم سه‌تایی تمرین کنیم.
عالی! می‌خوایم سه‌تایی تمرین کنیم.
باشه.
داریم دوتایی تمرین می‌کنیم، تا ترتیب رو عوض کنیم.
مرها!
سلام! هی، نانائو.
اوه، من آخرین نفرم؟
همتون خیلی زود می‌رسید.
به نظر میاد همه مشتاقید.
دستت رو خیلی محکم گرفتی، برای همین کشش متعادلی نداری.
جایی که از نیروی خودت استفاده می‌کنی مهمه.
باید با هر دو دست فشار بدی و بکشی.
یاد بگیر که بدنت چطور باید حرکت کنه.
دست کشیدنت کمی پایین‌تر از حد ایده‌آله.
متوجه شدم.
چیز دیگه‌ای هست؟
اون کش پلاستیکی شاید سبک باشه، ولی نذار تمرکزت روی نیروی خودت تغییر کنه.
گرفتم.
به نظر میاد می‌ناتو حالش بهتر شده.
فکر کنم بالاخره فراموش کرده.
آره، نه؟
حدس می‌زنم منم باید تمرین کنم!
جلو دست و پامو گرفتی.
خب، چقدر بی‌ادبانه از طرف من.
اشکالی نداره؟
نه، بفرما.
هی، چیزی شده بین شماها؟
نه.
آره.
اونگی اینجا حسابی منو عصبانی کرده،
ولی وقتی بهش گفتم عصبانی شدم، اون به جای من عصبانی شد.
اومدم حرف بزنم، می‌دونی.
چی می‌گین؟
چیزی برای گفتن نیست.
بیخیالش شو، ریوهای.
اونوگی می‌دونه چقدر ضعیفه و نمیخواد دردسر درست کنه.
لعنتی!
دقیقاً درباره همین حرف می‌زنم.
نمیخواستم دعوا راه بندازم...
هی، مرسی!
چه خبر شده؟
انگار تا حالا دعوا نکردیم که.
پس چرا من اینقدر...
لعنتی!
پول طلا
شوخی می‌کنی؟!
واقعا برات مهم نیست؟
انگار ما هیچ وقت نگفتیم می‌خوایم ببریم.
آره، برو کار خودتو بکن ولی ما رو توش دخیل نکن.
فقط به این خاطر اومدم چون این باشگاه ورزشی آسون بود.
این طرز فکر مناسب تمرین کیودو نیست.
آروم باش، اونوگی.
این فقط یه بازی تیراندازیه.
لعنت... من چقدر بازنده‌ام...
بیا یه تمرین خوب داشته باشیم.
مرسی که به ما آموزش میدی.
نانائو امروز نیومده؟
با تو تماس گرفت؟
نه، چیزی نشنیدم.
نه، آره؟
باشه، بیا یه سری شلیک گرم کنیم، بعد دخترا به صورت سه نفره تمرین می‌کنن.
هی، ریوهای، اصلا گوش می‌دی؟
بله آقا...
نه بابا، قورباغه دوست داری؟
آره، خیلی بامزن!
با اون چشمای بزرگشون.
بهت گفتم با این لباس برنگرد خونه!
من ازش نخواستم، خودش اومد.
خودتم می‌بینی.
چرا تو...!
اگه می‌خوای با نائو دعوا کنی، باید از من رد بشی!
بیارش!
کیودو؟
خیلی جالب بود!
می‌خوام مثل اونا تیراندازی کنم!
مثل کی؟ اون کسی که بهت کمک کرد؟
چی شد؟
کی اهمیت میده؟
همین الان به دوجو درخواست دادم.
خیلی خوش می‌گذره!
کایتو!
ببخشید بابت اون!
می‌دونی چرا عصبیم، مگه نه؟
بله آقا.
مشکلت چیه؟
می‌خوای از من تقلید کنی؟
خیلی آسونه، فکر کردم منم می‌تونم انجامش بدم.
شاید دستات خوب کار کنه، ولی کیودو بیشتر از ایناست.
اینقدر آسون نیست که...
شلیک عالی!
لعنتی!
ببخشید، کایتو، باید کار خودمو می‌کردم.
شما دوتا به نظر...
ربطی به اون نداره!
ببخشید، فقط تنهایم بذار.
این تقصیر تو نیست، البته.
به نظر میاد خیلی بد جواب شنیده!
قطعا خیلی ناراحته.
کیساراگی حتی نیومده، پس احتمالا دعوای اساسی داشتن.
و تمام دلیلش اینه که...
پس چاره‌ای برامون نمی‌مونه.
اون برنامه کیودویی که دعوت شدیم خیلی خوب بود، نه؟
واقعا دیدت رو به جنبه‌های فیزیکی-ذهنی کیودو باز می‌کنه.
مشکلی داری؟
نه.
ظاهرا تو باشگاه کیودو دردسر درست کرده.
مامانشو به مدرسه خواستن به خاطرش.
وای.
خیلی بد شد شما دوتا تو یه مدرسه نیستین.
تو با اونوگی تو کازیمای میری، نه؟
آره، من در واقع پسرخاله کاچانم...
من پسرخاله کایتو اونوگی‌ام.
جدی؟
شنیدم تو راهنمایی خیلی دردسر درست کرده.
ببخشید بابت اون.
فکر نکنم واقعا چیزی باشه که پسرخاله‌ش بخواد عذرخواهی کنه.
آره، مغروره، خودبزرگ‌بین، بی‌ادب...
عصبانی و زود دعوا هم میکنه...
ولی نمی‌تونم بگم هیچ کاری نکرده که ازش تشکر کنیم.
حضورش باعث شد هر دوتامون کیودو رو جدی بگیریم.
این تنها دلیل موندن ما تو این کاره.
هنوزم از سبک این پسر خوشم نمیاد.
بیخیالش شو، دیگه.
آره، نه؟
مرسی!
نانائو؟
چه غنیمتی!
پس مریض نبودی.
فقط تمرین رو پیچوندی.
نمی‌تونستم چشمم به کاچان بیفته.
من دلیل دعوای شماها نیستم، نه؟
ببخشید!
ضبط شلیکام تو منطقه‌ای رو دیدم.
افتضاح بودم، و به نظر می‌اومد واقعاً کایتو رو اذیت می‌کرد.
آره واقعاً.
ولی اون دهنشو بسته نگه می‌داره و هیچوقت چیزی نمی‌گه.
پس منم صبرم تموم شد.
فکر می‌کردم شاید اینجوری باشه. خیلی متاسفم.
اشکالی نداره.
تنها کسی که ازش عصبانیم کاتانه که همیشه می‌خواد خونسرد باشه و تحمل کنه.
شاید تو جرقه رو زدی، ولی تو آتیش رو شعله‌ور نکردی.
ولی
تا حالا فقط سعی کردم بذارم اون منو شکست نده، می‌دونی.
می‌دونی چجوریه.
فکر کردم بهتره مواظبش باشم.
و نمی‌تونم این کار رو بکنم مگر اینکه جلوتر ازش باشم، می‌دونی؟
فقط به خاطر اون شروع به کیودو کردم.
ولی فکر کنم یه حدی داره که چقدر می‌تونی خودتو مجبور به کاری بکنی که واقعاً دوست نداری.
چی می‌گی، دوست نداریش؟
تو عاشق کیودو هستی.
دستای یه تیراندازو داری.
این دستا با نصفه‌نیمه کار کردن به دست نمیان.
من اوچی تیممونم.
از جایگاه خودم می‌تونم همه‌رو ببینم.
وقتی شماها رو نگاه می‌کنم،
می‌فهمم کی تو فاز هستید، یا کی دارید دستپاچه می‌شید.
مخصوصاً تو مسابقات.
تو منطقه‌ای‌ها همه چی رو از دست دادم، آره!
ولی واقعاً همیشه شماها رو دیدم!
می‌دونم.
بخاطر همینه که می‌تونم بگم.
فرقی نمی‌کنه چرا شروع کردی،
حالا عاشق کیودو هستی.
میناتو...
خب؟ چی می‌خواستی حرف بزنی؟
مطمئنم می‌تونی حدس بزنی.
بیا.
نمی‌خوام فضولی کنی.
این موضوع بین من و ناناوئه.
اما باز هم...
کل باشگاه‌مون اینو حس می‌کنه، و امروز دقت تیراندازی همه پایین بود.
بیش از 11 درصد کمتر از میانگین.
و این تقصیر منه؟
آره.
یعنی...
تو واقعاً دوست داری همه چیزو به دوش بگیری.
کی بهت گفت
اوه؟
فکر کنم این اولین باری نیست که اینو شنیدی.
اوه، باید ناناو بوده باشه
خب.
فکر کنم ناناو واقعاً حواسش به توئه.
چیه؟ می‌خوای برم بگم معذرت می‌خوام یا چی؟
چیه، یه مراسم کلاس بچگانه است؟
نه.
بیا.
کلید تیراندازی؟
برو و بجنگ، کایتو اونوجی.
یادت میاد چطور چند روز تمرینو قبل از مسابقات رد کردم؟
آره...
اون موقع همه چیزایی که می‌خواستم بگم ولی نمی‌تونستم به میناتو گفتم. طلسم
همه چیزایی که پنهون می‌کردم.
واسه همینه که هنوز اینجام.
شاید همون روزی بود که بزرگ شدم.
اجازه رو گرفتم.
برید همدیگه رو بزنید، حرف بزنید، هر چی که می‌خواید.
تازه براتون آوردم. حتماً. باشه.
کایتو، آره؟ چی می‌خواست؟
یه دوئل.
چی؟!
منم مرد هستم، مثل همه.
نمی‌تونم از یه دعوا فرار کنم.
تا وقتی تیرمون خطا نره، تیر می‌زنیم.
مرگ ناگهانی، اولین کسی که خطا کنه می‌بازه، پس.
باشه.
پس من می‌برم.
لعنتی! کی می‌خوای دست برداری؟
شاید همون سوال رو ازت بپرسم!
باز هم می‌خوای اینو ندید بگیری؟
می‌تونی دست از سرم برداری؟
باید تا الان خیلی سخت باشه.
هیچوقت آدمی نبودی که زیاد دوام بیاری.
دیگه بچه نیستیم، باشه؟!
منم نمی‌خوام جا بزنم!
باید ببینیم!
شاید همیشه بچه که بودی سریع یاد می‌گرفتی،
ولی کیودو بازی بچگانه نیست!
به حرفای خودت گوش کن!
تو بودی که فقط به خاطر اینکه تو مسابقه بردمت چشات پر اشک شد!
من هیچوقت گریه نکردم!
ولی تو وقتی مسخره‌ات می‌کردن گریه می‌کردی!
من هیچوقت کمکتو نخواستم!
من مواظبت بودم!
نه، من مواظب تو بودم!
خفه شو!
من می‌خوام...
بزنمت!
تو تنها کسی نیستی که می‌خواد ببره.
من می‌خوام بزنمت!
آدم، جدی می‌گی...
واقعاً، چی می‌گی؟
هیچوقت فکر نمی‌کردم با یه اشتباه تموم بشه.
فکر کنم باختم.
تو که نمی‌تونی اینو تعیین کنی.
منم اشتباه کردم.
می‌خوای بندمو دوباره درست کنم و ادامه بدیم؟
آره، ولی نه امروز.
دیگه هدفا رو نمی‌بینم.
این رقابت تا ابد ادامه داره.
نمی‌ذارم از تو ببازم.
این چشمای درخشان و براق جالبه، چون منم نمی‌ذارم از تو ببازم. خودت میگی. همچنین.
همه چیز خیلی خیره‌کننده‌ست هی، ولی کل مدت رقابت شونه به شونه بودیم، پس یعنی منم به خوبی تو هستم. آره، راست میگی! فقط شانسی بود! یادت میاد؟ من که نمی‌تونم فراموش کنم خجالت نمیکشن؟ اونا خیلی بهم ریخته بودن، ولی بازم. خداروشکر، واقعاً... اون دفعه که حرف زدیم کجا از قدرتت استفاده کنی خیلی مهمه. همه چیز مثل کیودو کشیدن و فشار دادنه. حتی در شادی هم با هم فریاد بزنیم ببخشید که منتظرتون گذاشتم!
من و کا-چان یه چیز جدید براتون آماده کردیم امروز! همه چیز توی زمان گذرا بسته میشه استیک برنج سرخ شده! وای، خیلی عالی به نظر میاد! وقت رفتن رسید صبر کن، این یه بشقاب پر از روغن و کربوهیدراته! چطوری تونستی؟! اوه، بس کن! کسی مجبورت نکرده بخوری! حالا می‌خوای خواهر عزیزتو گشنه بذاری؟ احساساتی که به وجود میاد چطور می‌تونم نخورم وقتی اینقدر بوش خوبه؟ اون نگاهو به من ننداز! مینامی، باید بیشتر ورزش کنی. از وقتی باشگاتو ترک کردی حسابی چاق شدی. آزاد می‌شن به سوی فردای گسترده من امتحانای ورودی دارم! یه روزی پشیمون میشی، میدونی. هی، حالا بیاین بخوریم قبل از اینکه سرد بشه. بشقاب بیار من سرو کنم.
الان میارم.
قسمت ۵