تمرین صبح امروز ساعت ۳۰ تموم میشه.
ظاهراً بزرگان بعداً میان.
بزن بریم شروع کنیم.
بزن بریم یه تمرین خوب داشته باشیم.
نقشه راهنمای آکادمی دبیرستان گیریساگی
اینم از دبیرستان گیریساگی.
مدرسه و تمام امکاناتش خیلی شیکن.
فکر می‌کنی؟
تو و سیا شاید بهش عادت کردید، ولی ما نه.
این اولین باره که بعد از مدتی برگشتم، می‌دونی.
صبر کن، اونا یه کافه مدرسه‌ای دارن؟! ست کیک
بزن بریم موقع برگشت سری بزنیم.
اوه، اینم باشگاه کیودو.
شو-کن!
شو-
...کن؟!
تا همیشه بتونیم کنار هم راه بریم
با دل‌های پیوسته، ما رو به جلو نگاه می‌کنیم
بعد از گذشتن باد صدای تو رو شنیدم
احساس کردم دلم سبک شد
افتادن و برخوردها هم هستن
اما بیشتر از اون، با تو
روزهایی که کنار هم راه می‌رفتیم
به من نیرو می‌دن
گرمای دل‌هامون
نشون می‌ده که خودمون هستیم
بالاخره فهمیدیم که تنها نیستیم
تو و من متفاوتیم، به همین خاطر
محکم و محکم‌تر به هم وابسته میشیم
تا همیشه بتونیم کنار هم راه بریم
با دل‌های پیوسته، ما رو به جلو نگاه می‌کنیم
ممنون که تا اینجا اومدی.
نه نه، ممنون که ما رو دعوت کردید.
ما قدردانیم.
کازمای تو مسابقات استانی اول شد، به هر حال.
بهتر از این فرصت نمی‌شد.
خوشحالیم که با تیمی که ما رو شکست داده تمرین می‌کنیم.
خوشحالیم که اینجاییم.
تصور می‌کنم مسابقات ملی خیلی رویداد بزرگی باشن!
مطمئنم تاکه‌هیا و نارومیا اینو می‌دونن، دبیرستان گیریساگی
اما ما برای باشگاه‌های راهنمایی و دبیرستانمون زمین‌های تیراندازی جدا داریم.
خیلی بزرگتر از زمین راهنمایی‌ست!
و خیلی...
تیراندازی
حس خوبی داره، نه؟
آره، داره!
خوش اومدی، کیسارگی-کن، هم‌مبارز شوالیه من!
اوه، آره، اون قضیه پرنسس چیر.
سلام، ساسه‌سان!
ممنون که امروز ما رو دعوت کردید!
این جور چیزا هیجان‌انگیزه، نه؟
قطعا. این جور چیزا هیجان‌انگیزه، نه؟
بعد از تمرین، این جور چیزا هیجان‌انگیزه، نه؟
بزن بریم تا غروب درباره نوریرین حرف بزنیم! خیلی باحال نیستن؟
معلومه! اونا همونن، نه؟
یه طرفدار جدید پیدا کردی، می‌بینم.
می‌دونستم که متوجه می‌شی!
این یکی از اون رویدادهای مخصوص طرفداراشه.
نگاه کن به اون لبخند روی صورت نوریرین!
اوم... نگاه کن به اون لبخند روی صورت نوریرین!
ببخشید! نگاه کن به اون لبخند روی صورت نوریرین!
تو مسابقات عمومی چند روز پیش شرکت کردی؟
آره.
می‌دونستم!
رفتم و تماشا کردم، می‌دونی!
خسته نباشی. رفتم و تماشا کردم، می‌دونی!
ممنون که امروز ما رو دعوت کردید.
ممنون که به ما پیوستید!
دارن سعی می‌کنن فشار بیارن. نگرانش نباش.
شاید بتونیم با یه شلیک گرم‌کننده شروع کنیم.
بله قربان.
بله، فوجی‌وارا؟
ممکنه از این فرصت استفاده کنیم که مربی تاکیگاوا یه شلیک نمادین برامون انجام بده؟
دفعه قبل که اومدیم نتونستیم ببینیمش شلیک کنه.
دفعه قبل؟
بله، به حرم یاتا رفتیم.
خب، منم فکر می‌کنم دوست دارم خودم ببینمش.
می‌گن که مستقیم از کماندار درجه ۸ یاساکی یاد گرفتی.
من هرگز شاگرد شایسته‌ای نبودم، پس متاسفانه همه چیزهایی که یاد گرفتم رو بلد نیستم.
مینا‌تو، کایتو، می‌خوام شما دو تا کمکم کنید.
باشه.
باشه!
خب، حالا بزن بریم شروع کنیم؟
بله قربان!
چیز تو چشمم رفت...
نباید بمالیش.
باید بشوریش.
کاش یه سقف داشتیم.
یه دیوارم خوب بود.
شک دارم باشگاه‌های دیگه نگران این باشن که باد از کجا می‌وزه.
اونا اونا هستن، ما هم ما.
مامان، اینقدر خسیس نباش!
من ثبت‌نام نکردم که مامانت بشم.
خوبه اگه بتونیم یه اردوی تمرینی چیزی داشته باشیم.
باشگاه فوتبال و هندبال الان تو اردو هستن، نه؟
اون‌ها بودجه باشگاه دارن.
ما چیزی جز عرق و اشک نداریم.
خوبی؟
هنوز یه خورده خارش حس میکنم، ولی خوب میشم.
خب، بزن بریم دوباره!
هی.
ها؟ من؟
آره، خودت، ریوهای یامانواچی.
صبر کن، ماجرا چیه مانچی-کن؟
سن‌چی هستم! و اون چی بود؟
آه، هی، شو-کن!
کی بهت گفت میتونی باهاش اینقدر خودمونی بشی؟
خودش بهم گفت میتونم به اسم کوچیک صداش کنم.
واقعا؟
آره.
اون "آره" رو نگو!
چرا یه بچه از کازمای الان با شو دوست شده؟!
چند روز پیش رفتم خونش.
خونش؟!
سن، داداش.
مشکلی پیش اومده؟
واقعا این یارو اومده خونت؟
خیلی دلخور به نظر میان.
حدس میزنم حس میکنن که فوجیوارا داره از دستشون میره.
پس فکر کردم بهتره دیگه با فامیلی صدا نکنیم همو.
ما که هیچوقت خونت نرفتیم...
مگه تابو بود یا چی؟
کی بود؟
ها؟
کی رفتی خونش؟
امم... فکر کنم شنبه پیش بود؟
باشه.
داداش؟ صبر کن ببینم. چی میخوای؟
چرا عقب نشستی؟
این‌طور نیست.
پس چطوریه؟
میدونی وقتی شو شروع کرد زود بیاد و دیر بره باهامون؟
اون قبلاً به این چیزا اهمیت نمیداد، ولی یه چیزی تغییر کرده.
اون قبلاً باهامون اینجوری تمرین نمیکرد.
میخوای بگی به خاطر یامانواچی هست؟
زمان‌بندیش دقیقاً جور در میاد.
امروز خیلی سرحال به نظر میای.
مرسی.
میناتو...
اون چیه؟
شروع کردیم هر روز نحوه تیراندازیمونو بررسی کنیم.
که مطمئن شیم مثل مسابقات منطقه‌ای نشه دوباره.
حالا که صحبت از منطقه‌ای شد، مدرسه تسوجیمینه رو دیدی؟
اگه اشتباه نکنم، اون...
نیکایدو-سنپای بود؟
آه، پس واقعاً نیکایدو بود؟
اون خیلی با استعداد بود، برای همین امیدوار بودم تو دبیرستان ببینمش.
خیلی ناراحت شدم که سال بعد تو اعضای جدیدمون پیداش نکردم.
میناتو-چان، زود اومدی.
امروز نوبت من برای هدف‌گیریه.
اون فرم چی بود الان؟
فقط از عمویم تقلید کردم.
اونم کیودو تمرین میکنه؟
آره.
اون فرم شامِن اوچی اوکوشی بود؟
یکی از فرم‌های سبک تیراندازیه، آره.
نمیتونی تو مسابقات رسمی ازش استفاده کنی.
اینجا تو گیریساگی میگن باید شومِن اوچی اوکوشی بزنم،
پس سعی میکنم تمرین کنم که فراموش نکنم.
اون همه چی رو یادم داده.
کی بهت یاد داده؟
وقتی دبستان بودم، نوبوئه سایونجی بهم یاد میداد.
ولی وقتی رفتم دبیرستان،
گفت خوب نیست بیش از یه معلم داشته باشم،
و اینکه باید تو مدرسه یاد بگیرم.
پس متاسفانه دیگه بهم یاد نمیده.
اسمشو شنیدم.
اون دان ۷ داره و از بچگی جزو یه گروه حرفه‌ای بوده، درسته؟
من هیچ‌کدوم از اینا رو نمیدونستم، فقط یه روز رفتم و ازش خواستم یادم بده...
آره، ها؟
عجیبه که قبولت کرده.
فکر کنم فقط شانس آوردم.
خیلی تعجب کردم وقتی فهمیدم رفته یه مدرسه دیگه.
ما هم تو رو و تاکهایا رو بعد از فارغ‌التحصیلی ندیدیم.
دایگو...
چه تو مدرسه‌های مختلف باشین چه سبک‌های مختلف بزنین،
من خوشحالم که دوباره با هم تیر میزنیم.
منم منتظر مسابقات ملی هستم.
میخوام بیشتر با نیکایدو-سنپای حرف بزنم.
تو چی، شو؟
میخوای دوباره با نیکایدو-سنپای تیر بزنی؟
فکر کنم آره.
پس فکر کردم این فرصت خوبی باشه، آقا.
میتونه تصویر مدرسه‌مون رو بهتر کنه و شما رو هم خوب نشون بده.
نگران نباشید، نمیخوایم مثل یه مشت احمق رفتار کنیم.
احتمالاً حتی لازم نیست با ما بیاین اگه نمیخواین.
البته خوشحال میشیم اگه نظارت کنید.
شاید براتون مهم نباشه و اینا،
ولی جایی که میخوایم تمرین کنیم نزدیک یه ساحل قشنگه.
مرسی!
خوب کار کردی!
آفرین!
بیا دیگه، داداش، اون یه تعریف بود!
همه چی که از دهنت در میاد مثل دروغ میمونه.
وای، داداش. میخوای دلمو بشکنی.
من هیچ‌وقت شوخی نمیکنم.
هیچوقت دروغ نمیگم.
برخلاف تو.
اوه، برگشتن.
حالا چی؟
وقت دستشویی؟
یه اردوی تمرینی نصیبمون شد.
چی؟!
چطوری؟
نیکایدو یه پولی از مدرسه گرفت.
وای.
اینطوری نگو.
ولی چطوری؟
رفت و پول خواست.
باید توی برنامه آقای شیزوکی جا بدیم، هنوز تاریخش معلوم نیست.
حتما بیاید.
باشه.
واو، فقط باید پول می‌خواستی؟
کایودو تنها چیزیه که نیکایدو جدی می‌گیره.
کی گفته تنها چیزه؟
به نظر من که همینه.
هیچ‌وقت چیزای دیگه رو جدی نمی‌گیری؟
فقط می‌خوام برنده بشم.
من تا وقتی که برنده بشیم خوشحالم.
آره، خب، معلومه.
منظورت از برنده شدن، توی مسابقات ملّیه؟
آره.
بعد از بردن چیکار می‌کنیم؟
شما دوتا فارغ‌التحصیل می‌شید، ولی بقیه‌مون سوم دبیرستانی می‌شیم.
اعضای کافی نخواهید داشت.
باید چند نفر دیگه بگیرید.
اصلاً به سال بعد فکر نمی‌کنم.
تا وقتی که برنده بشیم، همینه.
جدی می‌گی؟
بی‌خیال، مسابقات سال دیگه هم هست.
تا وقتی یه بار ببریم، کافیه.
اینقدر افسرده نباش.
مطمئنم همه‌اش چرت و پرته.
این یارو هیچ‌وقت حقیقت رو نمی‌گه، دیدی؟
برخلاف من.
انگشتتو به طرف من نگیر.
اون قضیه که گفتی واسابی دوست نداری هم دروغ بود؟
بله!
این قیافه شبیه کسی هست که غذای تند نمی‌خوره؟
ترجیح می‌دم بمیرم. ازش متنفرم!
بچه‌ها، توجه کنید لطفاً.
حالا که گرم شدید،
چطوره یه مسابقه تمرینی بین تیم‌هامون داشته باشیم؟
تمرینیه، ولی جدی بگیرید.
کی شرکت می‌کنه؟
انتخاب زیادی نداریم، فقط پنج نفر هستیم.
خب
فکر نکنم منطقی باشه که تیم اصلی‌مون رقابت کنه؟
فکر کنم آره.
موتومورا، ساسه، سوگاوارا، فوجیوارا، کاباشیما، شما برید.
چی کار می‌کنی، یوشیما؟ موتومورا، ساسه، سوگاوارا، فوجیوارا، کاباشیما، شما برید.
برو بگیرشون، کاباشیما! موتومورا، ساسه، سوگاوارا، فوجیوارا، کاباشیما، شما برید.
با این اوکی هستی؟
با چی؟
تو به اندازه کافی خوب هستی که دوباره بری تو.
اشکالی نداره.
انگار امروز آخرین روز نیست.
شو.
فکر نمی‌کنی امروز زیادی معطل می‌کنی؟
جدی؟
احساس می‌کنم دیرتر از همیشه ول می‌کنی.
متوجه نشده بودم.
مرسی، داداش.
ای وای!
عجب گرفتی!
چی شده؟ نترسیدی که؟
اگه ناناو عصبی بشه، یعنی کایتو بیشتر عصبی می‌شه.
نه، نمی‌شه!
این یه فرصته که ببینیم چقدر خوب هستیم.
خیلی خوبه که می‌تونیم با تیم گیریساگی تیراندازی کنیم.
آره، هان...
بیخیال باخت و این چیزا شو،
شاید بهتره باهم تیراندازی کنیم و خوش بگذرونیم.
آره! مثل همیشه!
اون و یه مقدار همدلی.
آره، بیا!
هی، حالا خیلی هماهنگ‌تر شدن.
قبلاً هیچ‌وقت نگران این موضوع نبودن.
انگار اصلاً بهش فکر نمی‌کردن.
هماهنگ بودن به این معنی نیست که هدف‌هاشون رو می‌زنن.
شاید تازه شروع کردن که خودشون رو یه تیم کامل ببینن.
برای کسایی مثل کاپیتان موتومورا و ساسه-سنپای الان در یه سطح ناخودآگاهه، درسته؟
خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسن، پس احتمالاً حتی نیازی به حرف زدن ندارن.
تو یه خوابگاه هم زندگی می‌کنن.
شو، اما...
بعید می‌دونم فوجیوارا نگران کسی باشه.
یعنی همیشه ثابته.
این فشار رو از روی بقیه‌مون برمی‌داره.
کاباشیما و سن‌چی هنوز باید تلاش کنن تا به اون سطح برسن.
اینجاست که داشتن دو تا سوم دبیرستانی و فوجیوارا تو تیم خیلی کمک می‌کنه.
وای، یارو خیلی خوبه.
بیا، اگه نگران این چیزا باشی از بازی می‌افتی.
باید شلیک کنم و ریوهای رو آماده کنم.
مثل همیشه... مثل همیشه...
مثل همیشه...
این هم از سیا. هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنه.
تیرانداز دوم، دبیرستان کازمایی تیرانداز اول، دبیرستان گیریساگی فوجیوارا امروز خوب کار کردین.
ولی احساس رضایت نکنین.
چشم قربان!
قربان!
می‌خوام در مورد ترکیب تیممون برای مسابقات ملی صحبت کنم.
فکر می‌کنم با برگشتن منجی به تیم، بهتر عمل کنیم.
ها؟
صبر کن، اما...
می‌دونم که تمرین کرده و دوباره به اوج برگشته.
چشم خوبی داره واسه دیدن بقیه اطرافش.
این تو مسابقه به درد می‌خوره.
از اولم قرار بود موقتی بیام کمک، پس آماده‌ام که کنار بکشم.
ولی این نظر منه.
نظرت چیه، منجی؟
این رکورد تیراندازیت از اون موقع تا حالا.
کشیدن سریع تیراتو درست کردی.
و نسبت به من هم بهتر تیر می‌زنی.
به نظرم کافی خوبه.
تو باید تو ملی‌ها تیراندازی کنی.
اگه اون انقدر اصرار داره، نمی‌بینم چرا باید قبول نکنی.
شو؟
آره.
موافقم.
باشه، پس انجامش می‌دم.
مرسی.
ولی باید ببری.
بازم داری فشار میاری!
ما حتماً می‌بریم، اینطوری نیس!
آره، اگه قراره شرکت کنیم، پس باید ببریم.
فقط تماشاتون کردن منو عصبی کرد!
چی؟
من که واقعاً عصبی نبودم.
خوب تیراتو نگه داشتی.
دیدی؟
چطور می‌تونستم؟ فقط حسش کردم.
فکر کنم راست می‌گه.
همتون عالی بودین اونجا.
تحسین دخترا همیشه خوبه!
فکر کنم هماهنگی‌مونو پیدا کردیم؟
آره.
مسا-سان، چطور بودیم؟
دوست داری سوالای سخت بپرسی، نه؟
صبر کن، یعنی خوب نبودیم؟
نه، منظورم این نبود.
شما با توجه به هماهنگیتون رفتین جلو.
این لزوماً چیز بدی نیست،
ولی همچنین نشون می‌ده که هنوز راه طولانی دارین، یه جورایی.
نمیتونم بگم داری تحسینمون می‌کنی یا سرزنش...
این همون چیزیه که گفتم جواب دادن بهش سخته.
ببخشید، سئو-سان.
و شیراگیکو-سان و هانازاوا-سان!
اگه وقت آزاد دارین، می‌خواین یه کم با هم وقت بگذرونیم؟
به نظر جذاب میاد!
منم حساب کنین
این خوابگاهیه که توش زندگی می‌کنیم.
فکر کنم قدیمی‌ترین ساختمان مدرسه‌ست.
شو، اتاقت کجاست؟
من از خونه رفت و آمد می‌کنم.
آها، راست گفتی...
زیاد به این چیزا فکر نمی‌کنی، نه؟
شاید...
وقتی رو یه چیزی تمرکز می‌کنم، همه‌چیو فراموش می‌کنم.
یعنی تمرکزت خوبه.
ولی بیشتر وقتا مثل اینه که داری تو هپروت سیر می‌کنی.
این خوب نیست. حداقل باید بهم بگی!
یادم موند.
خوشحالم که کیودو رو ادامه دادم.
احتمالاً اگه کنار می‌کشیدم، اینطوری با هم حرف نمی‌زدیم.
شاید شما دوتا بدون من با هم دوستای کیودو می‌شدین.
جدی؟ خودش یه سالن کیودو داره؟!
صبر کن، من می‌خوام بیشتر درباره خواهرش بدونم.
فکر کنم زیاد درباره خودش حرف نمی‌زنه؟
هیچ وقت!
فکر کنم الان یه کم بیشتر حرف می‌زنه.
ریوهی، دفعه بعد که رفتی دیدنش، ما رو هم خبر کن!
حتماً!
نمی‌دونم. واقعاً نمی‌تونم تشخیص بدم.
تا حالا از چشات استفاده کردی؟!
آره، نگاهش عوض شده، نه؟ گونو آماری نی مو گیری نی کاگایاکو هیتومینا کا می‌دونستم تو یه شوالیه واقعی هستی! موتومورا-سان چی؟ اونم برای شوالیه‌ها مناسبه؟ هیروکی حتی بدتره. این عجیب غریب می‌گه همه دخترا شبیه همن. اوتسورو کشیکی سوبته کاگایاایته میتا کارا حداقل می‌دونم کی چه جوریه. منم همینطور مثل اینکه باید بشینم و به دوتاتون چیزایی درباره نوری‌رین یاد بدم! اوبوئه‌رو کنا آناتا تو هاناشیتا توکی کا خیلی خوبی تو ! الان خیلی بهترم از وقتی که اول بهم یاد دادی. واسوره‌را‌ره‌نای کارا
اوره‌شی توکی مو تو مو نی ساقه‌بو
خب؟
هاکانی توکی نی سوبته کا تسوماتته اونا قشنگن... ولی خوبه! خوشحالم که اینو می‌شنوم. این دورهمی ایده ما بود، ولی فوجیوارا-کن خواست تاکویاکی درست کنیم. زمانی که باید جلو بریم فرا رسیده خیلی خوب میشه اگه بتونیم این کارو بیشتر انجام بدیم. احساسی که منتقل میشه منم هستم! شاید بعدش بتونیم یه سر به کازمای بزنیم. بیا ببینیم چی میشه! به نظر جالب میاد. به فردای گسترده رها شو نمیتونم صبر کنم تا دوباره با هم تیراندازی کنیم. برنامه همینه برای مسابقات کشوری. آره.
قسمت ۸