ببخشید نمی‌تونم بیام اجرای زنده‌تو ببینم.
اشکالی نداره. هنوز لایواستریم هست.
حتماً تماشا می‌کنم.
متاسفانه وقت پیاده‌روی نیست، کوما.
باید برم.
چه خبر؟
هیچی.
من دارم می‌رم، پس.
موفق باشی.
آره!
پاشو دیگه!
باید تا ۱۵ دقیقه دیگه اونجا باشیم!
می‌دونی که بچه نیستن.
آره، حتی بدترن.
می‌تونم کمکت کنم؟
روز مسابقه‌ست!
پسر، پاشو!
وای. فراموش کردم واسه اون تست تمرینی ثبت‌نام کنم. پسر، پاشو!
وای. فراموش کردم واسه اون تست تمرینی ثبت‌نام کنم. ای بابا، سن، بذار
آه! اوه، لعنت!
مهلت تا آخر هفته‌ست. آه! اوه، لعنت!
مهلت تا آخر هفته‌ست.
خداروشکر.
تو هم می‌خوای شرکت کنی، نه؟
آره، می‌خوام گزینه‌هام رو باز نگه دارم بیرون از آکادمی، به هر حال.
می‌فهمم.
ببخشید دیر کردیم!
چطور می‌تونی روزی مثل این بخوابی؟!
مثل مامانشون می‌مونه؟
می‌شه گفت.
الان دارم می‌رم، باشه؟
اونجا عالی عمل می‌کنی!
خطرناک
شنبه میام تماشات کنم!
این دفعه مطمئن شو اول اجازه بگیری.
می‌گیرم! همه چیز رو توضیح میدم!
ببخشید بابت همه این‌ها. و ممنون.
خیلی منتظر اجرای شما هستم.
ممنون.
پس من رفتم.
هی، کا-چان.
موهام پشت سرم خوبه؟
چرا؟ کی اهمیت میده؟
من اهمیت میدم!
امروز اونجا عالی عمل می‌کنی، به هر حال!
می‌گی تو!
همه رو جمع کردیم، پس؟
همه اینجان.
امروز روز بزرگه.
همه تلاشت رو بکن هیچ چیزی رو دریغ نکن!
بله قربان!
باهم راه میریم، هر چی که بشه
با قلب‌هایی که روی هم قرار گرفته رو به جلو قدم می‌زنیم
وقتی باد می‌وزید صدای تو رو شنیدم
قلبم یهو خیلی سبک شد
بعضی وقت‌ها ناراحت بودیم و بعضی وقت‌ها دعوا می‌کردیم
ولی بیشتر از همه اون روزها
وقتی تو و من کنار هم راه می‌رفتیم
چیزی هست که بهمون قدرت می‌ده
گرمای قلبامون با هم
به ما نشون داد کی هستیم
و به ما فهموند که تنها نیستیم
به خاطر این که تو و من فرق داریم
که اینقدر محکم به هم وابسته‌ایم
باهم راه میریم، هر چی که بشه
با قلب‌هایی که کنار هم قرار گرفته رو به جلو قدم می‌زنیم
دارم اینجا از استرس می‌میرم.
همه اینجا خیلی قوی به نظر می‌رسن. ما شانسی داریم؟
رقابت پس اونجا اسممون رو بنویس.
هی، اونجا گیریساگی نیست؟
اونجان.
نگاشون کن. می‌تونی بگی
هی، کازمای. منتظری ثبت‌نام کنی؟
شو!
شو-کن!
بالاخره رسیدیم.
حالا منجی هم دوباره تو تیممونه.
آره؟
موفق باشی اونجا!
آروم باش، سن.
بذار حرف بزنن!
تو باز؟
اینجا می‌مونیم.
ما هم...
نمی‌تونم باور کنم داریم تو یه جا با شما، سئو-سان، می‌مونیم!
میشه شب بیایم پیشتون؟
خب، فکرشو بکن.
شو-کن و بقیه دارن یه جای دیگه می‌مونن، ظاهراً.
تیمشون برای یه جا خیلی بزرگه.
و ما فقط پنج‌تاییم.
پس اینجا هستیم.
بالاخره.
هی، انگار همسایه داریم.
اوه...
منظره چطوره؟
از این بالا خیلی فرق نمی‌کنه
ساکت شو، رفیق.
رنج ۱
میناتو.
چی؟
اتفاقی افتاده؟
کی اهمیت میده؟ حواستون به اینجا باشه!
گوش کنید، بچه‌ها!
هیچی برای نگرانی ندارید.
میدونید که باید چیکار کنید.
فقط باید انجامش بدیم.
چشم قربان!
محدوده ۱ شلیک عالی بود!
به نظر میاد خیلی ریلکس هستن.
این بار تماشا کردن خیلی کمتر استرس داره.
میگن هر مسابقه‌ای یه جور شانس و اقباله.
بس کن. اینجوری بدشانسی نیار.
فوکوکا تسوجیمینه قبلاً خیلی خوب بود. من از تهدیدهای توخالی‌شون خوشم نمیاد.
منم همینطور.
ولی وقتی واقعاً خوبن دیگه تهدیداشون توخالی نیست، هست؟
حوصله‌سربره.
چی؟
کازمائی قطعاً اینو داره.
گیرساگی چی؟
دوست داری فیلم‌هایی رو که آخرشونو میدونی تماشا کنی، یا چی؟
بستگی داره چطور پیش بره.
همونجوری که روی جعبه نوشته.
هیچ پیچش غیرمنتظره‌ای در کار نیست.
واقعاً، آره؟
این گیرساگیه، دقیقاً همینه.
مثل همیشه.
به نظر میاد تو فینال می‌بینیمتون.
ما می‌خوایم تیممون برنده بشه، البته، ولی امیدوارم برای شما و کازمائی هم خوب پیش بره!
منم همینو داشتم فکر می‌کردم!
جدول فینال مسابقات تیم پسران
کازمائی
خب، ببین چی شده.
چقدر سخت...
گیرساگی و تسوجیمینه هم اونجان.
ببین چطور مسابقات پیش رفته...
خوش اومدید به گروه مرگ.
چی؟
یه اصطلاح فوتبالیه.
اشاره داره به وقتی که قوی‌ترین تیم‌ها اتفاقی تو یه گروه قرار می‌گیرن.
آره. فوتبالی هستی، یا چی؟
به اندازه بقیه.
با حضور گیرساگی کار سخت میشه.
نه، نمیشه.
فرقی نداره اونا باشن یا هر کس دیگه. ما برنده میشیم.
چی؟
میخوای دوباره بگی؟
خیلی مطمئن به نظر میای.
اوه، نیکایدو-کن!
منتظریم ببینیم تسوجیمینه چطور کار میکنه.
اینجا خیلی‌ها نیستن که شامن اوچیوکوشی بزنن.
اون نمایش تو پیش‌مقدماتی خیلی باحال بود.
تسوجیمینه تا سال قبل تو منطقه‌ای شرکت نکرده بود.
ولی امسال، شما
مثل ستاره‌هایی هستید که از ناکجا آباد اومدن.
همه‌اش به خاطر نیکایدوئه.
اون همه چیزو بهمون یاد داد.
چی؟ مربیتون چی؟
یه مربی داریم، ولی فقط ماهیگیری میکنه.
ماهیگیری؟
پس نیکایدو-کن مربیتونه؟
آره.
خیلی قابل تحسینه، نیکایدو-کن.
انتخاب من نبود.
با این حال، آموزش دادن به دیگران کار ساده‌ای نیست.
فکر میکنم خیلی زحمت کشیدی.
فقط تعریفو قبول کن، مرد.
اگه مجبور نبودم این کارو نمیکردم!
مشکلی هست؟
چی شده؟
نیکایدو کجاست؟
بدون اون غذا بخوریم؟
غذا فقط سرد میشه.
سوکیاکی، اسفناج، ناتو...
این منو عالیه برای عضله‌سازی!
عاشقشی..
باید عاشق یه برنج خوب بود.
چیزی میخوای بگی؟
نه، ندارم.
اگه فکر میکنی نقطه ضعفمو پیدا کردی، اشتباه میکنی.
چه نقطه ضعفی؟
راستش، من اصلاً به گذشته‌ات یا هیچ چیز دیگه‌ای علاقه‌ای ندارم.
فقط به مینا-چان علاقه داری، نه؟
ولی بیا دیگه، سییا-چان.
تا کی میخوای محافظش باشی؟
نمیتونم باور کنم اینقدر دوام آوردی.
خصوصاً وقتی میدونی یه روز ترکت میکنه.
من هیچ چیزی درباره تو نمیدونم.
به همون روش، احتمالاً تو هم چیزی درباره میناتو نمیدونی.
قطعاً نمیتونی ادعا کنی همه چیزو میدونی، حداقل.
پس قدر اینو بدون که وقتی حرف میزنی مثل اینکه میدونی کی کیو ترک میکنه یا کجا میره.
قدرشو بدونی، نه؟
خب، ببین تو رو.
سعی میکنی برای مردم تصمیم بگیری که دیگه بهشون فکر نکنی.
باید بپرسم تا کی میخوای اینطوری ادامه بدی.
اگه بخوایم مقایسه کنیم آدم‌هایی که به رسیدن تا اینجا راضی هستن و آدم‌هایی که میخوان جلوتر برن،
فکر نمی‌کنی دومی قوی‌تره؟
داری درباره چی حرف می‌زنی؟ مسابقه؟
دارم درباره راه کایودو حرف می‌زنم.
راه کایودو، آره؟
خب، بگو ببینم.
چرا فکر می‌کنی هدف‌ها حدود ۳۶ سانتی‌متر هستن؟
چرا زدن یا نزدن هدف همه چی رو تعیین می‌کنه؟
هدف‌ها به اندازه شکم انسان هستن.
ما داریم وسط شکم مردم تیر می‌زنیم.
همه چی به این برمی‌گرده که تو شکم بزنیم یا نه!
من به فرم‌ها و فلسفه‌هات اهمیتی نمی‌دم یا هر چی که هست!
فوتبال دوست داری؟
چی؟
ریشه فوتبال تو تمرین‌های جنگیه، و به جای جنگ استفاده می‌شده.
ولی الان همه فقط به خاطر ورزش ازش لذت می‌برن.
من
کل کازمائی با این طرز فکر مشکلی نداره.
خب، خب.
شما دو تا اینجا چیکار می‌کنین؟
هیچی
یه کم خودتو جمع کن، رفیق.
ما می‌بریم.
ها؟
ما باید ببریم.
هی، رفیق، فکر کنم تا همین جا هم خیلی خوب کار کردیم، نه؟
نه، اصلاً.
چطور حساب می‌کنی؟
تسوجیمینه باید طوری که الان هستیم ببره تا ارزش داشته باشه.
طوری که الان هستیم؟
منظورت تیراندازی به شمن‌هاست؟
بردن رو دوست دارم، ولی خیلی افتخار می‌کنم که تا اینجا اومدیم.
خیلی خوب کار کردیم.
خب، پس.
همه چی بی‌خوده اگه الان نبریم.
آه، تو اینجا بودی؟
آره، بودم.
خیلی طول کشید!
بیاین اینا رو روشن کنیم.
فکر کردم بدون من شروع کنین.
می‌خواستیم تیمی غذا بخوریم.
تخم‌مرغ؟
از طرف ما.
ولی من توفو تو رو برمی‌دارم!
می‌تونی پیازهای منو بخوری.
یه هدیه از طرف من.
اصلاً نخواستم.
بیاین بخوریم.
بیاین بخوریم!
اجازه گرفتی؟
آره! میام فینال رو ببینم!
باشه.
تا اون موقع تمام تلاشم رو می‌کنم.
و...
و؟
نه، هیچی.
منتظرم که ببینمت!
کازمائی گیریساگی
دارم پخش زنده رو می‌بینم.
دور بعدی داره شروع می‌شه
رنج ۲
هی، سییا، دیشب...
چی؟
نه، بی‌خیال.
ریوهای، یا هیچی نگو از اول یا کامل بگو چی شده.
ببخشید، فراموش کن چی گفتم.
آخ!
هی، چی شده؟!
ناخنت کنده شد؟!
یه مدت پیش ناخنم شکست.
به یه چیزی برخورد کرد.
کی؟ توی اردو تمرینی؟
آره.
بذار یه نگاه بندازم.
بانداژ دارم.
چسب یا چیزی لازم داری؟
چقدر درد می‌کنه؟
یه کم می‌سوزه.
چیکار کنیم حالا؟!
اینطوری دست‌پاچه نشیم.
فکر می‌کنی با کمانت اوکی باشی؟
احتمالاً.
شاید یه کم درد داشته باشه فقط با دستکش داخلی،
ولی اگه کامل بانداژش کنی شاید تمرکزت رو از دست بدی.
درسته...
دیگه خونریزی نداره، پس احتمالاً اوکی باشم.
یه روزی ولت می‌کنه می‌ره.
دبیرستان کازمائی، دبیرستان تسوجیمینه، نوبت شماست.
میناتو، مطمئنی اوکی هستی؟
اگه نبودم هم می‌رفتم.
پس نگران نباش.
لطفاً بایستید!
خیلی آدم جمع شده که نگاه کنن.
به نظر میاد همه نگاه‌ها روی این مسابقه‌ست.
خیلی استرس دارم!
شلیک عالی!
ما خوبیم.
تا وقتی من آروم باشم، کازمائی می‌تونه ببره.
تسوجیمینه می‌بره با همین پنج نفرمون!
باز دوباره شروع کردن.
اینجوری خودشون و ضایع میکنن.
ولی اگه یکی‌شون تیرش خطا بره، خیلی آبروریزی نیست؟
اینکه همه تیراشون به هدف می‌خوره، یعنی واقعاً به هم اعتماد دارن.
سییا...
...خطا کرد؟
تاکهیا معمولاً خطا نمی‌کنه.
تیرت عالی بود!
تاکهیا خطا کرد؟
کازمای آروم باش...
نباید تمرکزم رو از دست بدم.
اینکه وسطی کازمای خطا کنه یه‌کم...
آره، نادره.
تیرت عالی بود! تاکهیا همیشه تو فشار خوب عمل می‌کنه.
اتفاقی افتاده؟ یا...
مثل همیشه تیر نمی‌زنن.
دارن از هم می‌پاشن.
نگاه کن بهشون.
بعد از این همه حرف بزرگی که زده بود.
کشش میناتو...
از همیشه بیشتره...
زمانبندیش رو از دست داده؟ نه، صبر کن...
منتظر بهترین لحظه‌ست.
تیرت عالی بود!
همه‌ی ماجرا همین بود؟
تیرت عالی بود! بیا با ریتم تو بریم جلو.
ببین، فکر کنم...
...فهمیدم چرا به عنوان یه تیم پنج نفره تیر می‌زنیم.
تیرت عالی بود!
همیشه از همه جلوتر.
تیرت عالی بود!
حالا داره به هدف می‌زنه!
این هر کسی رو از پا درمی‌آورد.
گفتم که، تو فشار خوب عمل می‌کنه.
حالا برگشتن به بازی.
هر کدوم جداگانه تیر می‌زنن،
ولی این ورزش در مورد هماهنگی به عنوان یه تیم پنج نفره‌ست.
بعضی وقت‌ها ریتم یکی می‌تونه چهار نفر دیگه رو نجات بده.
این همون "ایکای"‌ه.
همینه، نه؟
اینطوری می‌خوان بازی کنن؟
خب، تسوجیمینه هم بیکار نبوده، می‌شنوی؟
اینجا قراره تمرین کنیم؟ جدی؟
آره، حتماً.
به شونه‌هام نگاه کن.
شونه‌های دست کمانت شل شدن.
پدربزرگم یه زمانی کیودو تمرین می‌کرد.
این یارو خیلی بزرگه!
کاپیتان، داری به سمت کمانت خم می‌شی.
جواب داد!
یه تیر به هدف زدن حس خوبی داره.
مرسی، نیکایدو.
اونجا شکست خوردیم، نه؟
ببخشید، نیکایدو.
ما که سال دومی هستیم، نه؟
اشکالی نداره...
می‌خوای برگردیم و تمرین کنیم؟!
هنوز صبحه، کلی وقت داریم!
ایده خوبی بود، اوتاگورو!
خب، بریم دیگه!
رفیق! اون چی بود؟!
تیرت عالی بود!
تسوجیمینه
خیلی نزدیک بودیم!
فکر کنم این حدی بود که می‌شد انتظار داشت برسیم.
امروز واقعاً یه چیز دیگه بود.
خوش گذشت.
با این حال، باختیم.
آره، ولی...
باختیم.
خیلی دوست داشتم دوباره با گیریساگی تیر بزنم.
فقط صبر کن، سال بعد یه نمایش واقعی برات می‌ذاریم!
سال بعد، هان...
برو انتقام ما رو بگیر.
ما دیگه اینجا نیستیم. در این چشمان درخشان بسپارش به ما. آره! آماده‌ای، آره؟ ایسوکه نیکایدو که نمی‌خواد با یه باخت از میدون بره، نه؟ همه چیز که دیده میشه، خیره‌کننده‌ست بس کن دیگه با اسم کامل صدام نزن.
یادت میاد؟ من که نمی‌تونم فراموش کنم خسته‌م! دستت رو ببینم.
اون موقعی که حرف زدیم اوه، تا حالا دردش رو حس نکرده بودم. ولی از قبل بدتر نیست.
حتی تو خوشحالی با هم فریاد بزنیم خیلی خوب تیر زدید، بچه‌ها. فکر می‌کنی؟! تعریف‌ها رو ادامه بده، ماسا-سان.
عجیب نباش.
همه چیز تو زمان گذرنده جمع شده می‌تونستم شماها رو تو تیراندازی‌تون ببینم. میتونستی ما رو ببینی؟ یعنی چی؟ یه ایکیای که فقط مال خودته پیدا کردی، و مهارت‌هات رو به نمایش گذاشتی. وقت رفتن رسیده بود مثل روز معلوم بود. احساساتی که به وجود میان
آزاد می‌شن به سمت فردایی گسترده‌تر
کازمای گیریساگی
قسمت ۱۱