‫می خواستم برای شاهزاده خانم ‫پیتزا درست کنم. اولین قرارمونه
‫مطمئنا، کارمین
‫*یک داستان جنایی خوش طعم ایتالیایی*
‫چرا بهت اجازه میده پیتزا درست کنی؟
‫چون اینجا مال ماست
‫پاسکال رو متقاعد کردم که بخردش، ‫پس شد دفتر مرکزیمون
‫- پاسکال؟ سیمیتار؟ ‫- آره
‫مردی که نصف ناپل رو فرمانبدی می کنه
‫واقعا می شناسیش؟
‫البته که می شناسمش
‫از وقتی که یه نگهبان ‫سعی کرد بهش شلیک کنه
‫و پدرم برای محافظت ازش، جلوش ایستاد
‫خدا بیامرزتش
‫از اون لحظه به بعد ‫ هیچ قدمی بدون من برنمی داره
‫به نظرم که، بدون تو قدم برمی داره
‫رافائل چی شده؟
‫پاسکال دیوونه بازی درمیاره
...‫برو
‫- هی کارمین، خوشحالم از دیدنت ‫- چی شده؟
‫اینجام تا با اون احمق، گویلیانو ‫یه سری چیزا رو حل و فصل کنم. تو چطور؟
‫- افتاده تو دردسر؟ ‫-...آره، طرف
‫با 300 هزار یوروم، فرار کرد
‫می دونم کجاست
‫و می دونم که دوستته، ‫به همین دلیل چیزی بهت نگفتم
‫دوست یا نه، اگه کاری کرده ‫باشه، تاوانش رو میده
‫...می خوام حداقل این یبار رو اونجا باشم
‫خیلی خب
‫این دیوونه قراره چیکار کنه؟
‫اما داخل نمیری ‫ داخل ماشین منتظر می مونی
‫و چک کن که از پشت فرار نکنه
‫نگهبانی بدم؟
‫کارمین تو برای این چیزا ساخته نشدی
‫من تو رو می شناسم، تو خیلی خوبی
‫به من اعتماد نداری، نه؟
‫می خوای باشی؟
‫باشه، بهم نشون بده چی تو چنته داری
‫جسیکا
‫هی کارمین، تیزبین باش
‫سالوادور، تو از پشت برو
‫رافائل، تو با من بیا
‫- شب بخیر ‫- شب بخیر
‫یه ساندویچ سوسیس، لطفا
‫با کلم بروکلی؟
‫نه، همینجوری
‫فقط سوسیس
‫و یه لیموناد، لطفا
‫- خداحافظ ‫- بعدا میبینمت
‫تنهات گذاشتن؟
‫- وایسا ‫- فکر می کردم باهم دوستیم
‫- تفنگ لعنتی ‫ - تو یه احمقی
‫جولیانو هی همینجا وایسا
‫...بیا اینجا
‫واقعا میخوای به من شلیک کنی؟
‫ها؟
‫از وقتی که با ماشینای اسباب بازی ‫بازی می کردیم، همدیگه رو می شناختیم
‫لعنت به همون ماشینای اسباب بازی، جولیانو
‫تو از پاسکال دزدی کردی ‫فکر می کردی چی بشه؟
‫...من چیزی ندزدیدم
‫تو کیف چیه؟
‫چرا واست مهمه؟ ‫خودم جورش کردم
‫این پاسکاله که همه چیزو ‫ برای خودش میخواد
‫من همیشه به موقع پولئ پرداخت کردم، همیشه
‫می خواد پولای منو بقاپه
‫و تو می خوای به خودم شلیک کنم؟
‫کیف رو بذار زمین، جولیانو
‫عجله کن
‫و اگه گم و گور شم؟
‫...برو پس
‫- خداحافظ ‫- حالا فرار کن
‫خداحافظ
‫کیه که تیراندازی می کنه؟
‫حرکت کنین
‫چی شد؟
‫چی شده؟
‫حرف میزنه؟ ‫چه اتفاقی افتاد لعنتی
‫... جولیانو پیش خودم بود
‫...شروع کردیم به صحبت کردن و
‫بهش گفتم برو
‫میدونی که من بهش اهمیت میدم
‫من فکر می کردم واقعا دوستین
‫وقتی کوچیک بودیم ما رو می بردی پارک ‫ توپ بازی کردیم
‫تو چهار ساله بودی، چهار
‫میفهمی چیکار کرده؟
‫اون 300 هزار یورو منو دزدید و فرار کرد
‫چند بار بهت گفتم
‫تجارت و احساسات ‫هیچوقت با هم قاطی نمیشن
‫اینو صاف از سرت بیرون کن
‫- من اشتباه میکردم ‫- آره
‫- و بهاش رو هم تو میدی ‫- درسته
‫مثل بقیه
‫برو بیرون منتظرم باش
‫گفتم بیرون منتظرم باش. برو
‫میفهمی چه بلایی سرم آوردی؟
‫من بهت چی گفتم؟ ‫تو برای این چیزا مناسب نیستی
‫و به جای اینکه به حرفم گوش کنی، اصرار کردی
‫می خواستم بهت نشون بدم که ‫می تونم این کار رو بکنم، پاسکال
‫-... اگه به ​​من فرصت بدی، من ‫- چه فرصتی؟
‫چه فرصتی میخوای کارمین؟
‫تو سرعتم رو کم میکنی و ‫من توانشو ندارم
‫باید از اینجا بری
‫...خیلی دور
‫برم کجا؟
‫من اونو درستش میکنم
‫میری رُم
‫رُم؟
‫پاسکال، من اونجا تو رم چیکار کنم؟
‫خانواده من اینجاست، کنار تو، ‫همینجا بهم یه کاری بده، نه تو رم
‫همون کاریو که من میگم، میکنی
‫برات یه شغل دارم
‫دوستش نداری؟
‫- راه برو، احمق ‫- مرکز شهر، تو یه رستوران
‫چرا اینطوری نگام می کنی؟
‫...نه
‫صاحب یه رستوران میشی
‫- من مالک می شم؟ ‫- هر چند، فقط طبق قانون
‫تو هر صفحه حروف اول اسمتو بنویس
‫فقط این که، تو کلی شغل داری
‫تو یک رستوران تو رم، چی نیازته؟
‫واقعا یک رستوران نیست، بلکه یه خشکشوییه
‫...ما هر هفته برات پول نقد می فرستیم و تو
‫رسید مبلغی هایی رو که برات ‫فرستادیم رو مهر میزنی
‫بعد میری بانک و ‫همون پول نقد رو واریز حساب می کنی
‫همه چی مشخصه، ها؟
‫و چئل رو تا دوشنبه باید پیش خودم نگه دارم؟
‫برات یه خونه با گاوصندوق مخصوص گرفتیم
‫اما، اگه ت رستوران کار می کنم، ‫ چه خدماتی به مشتری میدم؟
‫هرکار میخوای بکن، مهم نیست اینش واسم
‫فقط خودتو با این کاری که درگیرشی، باخت نده
‫کارمین
‫...کارمین، همه اینا
‫من این کار رو برای پدرت میکنم ‫مردی که زندگیم رو نجات داد
‫اما الان، من و تو با همیم
‫اگه کاری مزخرفی ازت سر بزنه ، ‫چیزی که باید اتفاق بیفته، میفته
‫و این بار خودم تنهایی بهش رسیدگی می کنم
‫فهمیدی؟
‫کارمین، مجبور نیستی ‫کاری به این کار داشته باشی
‫پس سوالم اینه ‫ "هیچ کاری نمی تونی انجام بدی؟"
‫- ببخشید ‫- آره
‫اجاق گاز لعنتی کجاست؟
‫نیست، گفتن سرآشپزی درکار نیست
‫صبح باید غذای یخ زده رو بیارم و
‫بعد با این مایکروویوها گرمش کنم
‫تو دیگه کی هستی؟
‫من.. من سرآشپزم
‫اما تو این شرایط، یخ باز کنم
‫این واقع بینانه تره
‫روزاریو، خوشحالم از دیدنت
‫کارمین
‫تو.. تو رئیس اینجایی؟
‫- باشه ‫- باشه
‫گوش کن، روبرتو
‫- روزاریو ‫- روزاریو
‫چه وقتی می خوای غذای منجمد رو بیاری؟
‫قراره ساعت ده بیارمشون
‫و کجا ذخیرش می کنیم؟
‫تو محفظه انجماد( فریزر بزرگ)
‫بیا، بهت نشون میدم
‫...تازه اومدی اینجا، می بینی
‫آره آره، ببندش سرده
‫پس، فردا رستوران رو باز میکنیم
‫همه چیز باید مثل یه ساعت سوئیسی کار کنه،
‫چون هر چی کارا بیشتر پیش بره ‫کمتر نیازه که من اینجا باشم
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫آره، اونجا.. برو راست
‫اینطوری برو، برو.. یکم بچرخ
‫بلندش کن، بالا، بالا
‫و، بسه
‫چی می خوای؟
‫گمشو
‫اینو ببین
‫...بیا پس
‫- سلام ‫- سلام
‫...سرویس پاسخگویی تلفنی
‫باز کن
‫در
‫زنیکه عوضی
‫همونطور که می بینی، همه شون رو ‫ از اولین اسکناس تا آخرینش، تمیز کردم
‫افرین
‫چیزای بیشتری تو راهه، کارمین
‫می تونی از پسش بر بیای؟
‫مطمئنا
‫- آقای کارمین ‫-بله؟
‫مشتری یه میز مشکل داره
‫من برمی گردم، وینچنزو
‫خوردنی نیست.. ببین مریض میشی
‫- این چیزا رو نخور ‫- چه خبر شده؟
‫- خواهش می کنم، می تونم با کسی صحبت کنم؟ ‫- آروم باشید لطفا
‫من بهش رسیدگی میکنم
‫- چی شده؟ ‫- شما مدیری؟
‫بله
‫تبریک میگم ‫عالیه. به این میگین کاربونارا؟
‫...موادش آب میشن و حتی
‫بیشتر از یک بار آب شده ‫بعدشم، تخم مرغش بو میده
‫فاسد شده ‫ حس میکنم مریض شدم
‫- همه رو بیمار می کنین اینطوری ‫- می فهمم، لطفا صداتون رو بالا نبرید
‫اسمش رو هر چه می خواین بذارین، ‫اما فقط آروم باشین
‫یا لطف کنید تشریف ببرید
‫خانم جوان قبلاً پرداخت کردن، بفرمایین
‫...شاید نفهمیدی
‫با اداره بهداشت تماس میگیرم ‫...ببینیم نظرشون درباره
‫- چیزی که اینجا سرو می کنی، چیه ‫- به کی زنگ میزنین؟
‫- بس کنین ‫- به من دست نزن
‫- بس کنین، بفرمایید ‫- احمق
‫من به پلیس زنگ می زنم، گزارشتون رو میدم
‫اصلا با پلیس، اداره بهداشت ‫آتش نشانی، همشون تماس بگیرید
‫فقط برید
‫من خون و عرق اینجا ریختم
‫من براش خون ریختم
‫و تو نابودش کردی، بهش تجاوز کردی
‫- ...فقط این ‫- تجاوز.. اغراق نکن
‫همه چیز مرتبه؟
‫داری سعی میکنی به من دلداری بدی؟
‫نه، می خواستم بدونم همه چیز خوبه؟
‫برو گمشو
‫تو برو گمشو
‫متاسفم
‫...فقط یکم
‫کارمین، مشکلی هست؟
‫- نه نه نه ‫- مطمئن؟ اوه، خوبه
‫پول طبقه پایینه
‫...پس
‫حالا که برمیگردی ناپل
‫-خب..؟ ‫-...به پاسکال میگی که
‫دیدی رستوران وضعش خوبه، من خوبم
‫اینکه از اشتباهاتم درس گرفتم ‫و آماده برگشتن به ناپل ام
‫- اما واقعا آماده هستی؟ ‫- آره
‫چه احمقی تو
‫باید برای یک مسیح ‫شمع روشن کنی و
‫ازش تشکر کنی که کارتو نساختن
‫تو به ناپل برنمی گردی
‫تو برای همیشه اینجا میمونی
‫باشه، حالا من به پاسکال زنگ میزنم ‫تو نگران نباش
‫به پاسکال زنگ بزنی؟
‫پس هنوز نگفتی؟
‫این چیزی بود که اون به من گفت
‫اینجا تو رم ولت کرد ‫چون سر بارش شده بودی
‫خداحافظ کارمین
‫اصولاً سرآشپزی زندگیم رو نجات داد
‫فرض کنین که من یه دختر بچه پیچیده بودم
‫و بعد در 17 سالگی وارد سرآشپزخونه شدم ‫ و هیچوقت ازش بیرون نرفتم
‫و چطور تونستید کریستینا ‫...بائرمن رو بدست بیاری
‫که تو 19 سالگی باهات کار کنه؟
‫جلوی رستوران خودم رو زنجیر کردم
‫شما الان 26 ساله ای و رستوران ‫خودت رو به نام پیکیو بلو داری
‫- که فردا افتتاح میشه ‫- نمی تونم براش صبر کنم
‫"سرآشپزخونه پیکیو بلو خوش ساخت، اما سرده
‫...در پس تکنیک عالی سرسرآشپز بانگا
‫تشخیص یک روحیه پرمدعا، کار دشواریه
‫چه عوضی
‫پیکیو بلو بسته میشه
‫کانسلو بانگا متأسفانه ‫...به کادرفنی بازگشت
‫که تنها 15 ماه پیش از اونجا بیرون اومده بود
‫عصر بخیر خانم ها
‫- عصر بخیر ‫- سلام عصر بخیر
‫- امکان داره..؟ ‫- رزرو دارید؟
‫خیر
‫- می تونم بپذیرمتون ‫- لطفا ممنون
‫- همراهم بیاین ‫- ممنون
‫پاستینا تا چه مدت؟
‫- دوتا درست کنیم؟ ‫- بله سرآشپز
‫بچه ها یالا، امروز ‫ یکم نرم می بینمتون، یالا
‫بله سرسرآشپز
‫می تونم براتون آب بیارم؟
‫- ...درخشان ‫- خیلی خب، منو رو براتون میذارم
‫ممنون
‫- میز هشت، برو ‫- بله سرآشپز
‫...چقدر طول می کشه تا
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر، بفرمایید
‫فوای گراس ری کروتون ‫با شکلات، رزماری و تمشک
‫اما من چیزی نخواستم
‫اوه، نه، نه، این پیش غذاست
‫یه هدیه از طرف سرسرآشپز
‫پس از سرسرآشپز تشکر کنین
‫حتما
‫- ببخشید.. ‫- بله؟
‫- اسم شما چیه؟ ‫- یاکوپو
‫- یاکوپو، می تونی به من یه لطفی کنی؟ ‫- البته
‫برو از سرسرآشپز یه بشقاب دیگه مثل همین رو بخواه، چون عالیه
‫- حتما ‫- ممنون
‫خواهش میکنم
‫یاکوپو، لطفا یکی دیگه برام بیار؟
‫همین الان
‫همین حین، این کتلت ما با سس فلفل ‫و ژله پیانولو و سبزیه
‫این چیه؟ یک اثر هنری؟
‫چه بویی، عطره؟
‫منظور، منو یاد دوران کودکیم میندازه
‫منو یاد مادربزرگم میندازه
‫ممنون
‫آویشن توش داره؟
‫نمی دونم ‫می پرسم
‫لعنتی ‫توی دستورم نوشته شده یا نه؟
‫اما جواب میده یا نه؟
‫نکته این که تو برای من کار می کنی
‫من دستور العمل ها رو تعیین می کنم
‫فقط به این خاطر که ‫.جراتشو نداری بگی خوبه
‫ببخشید؟ کدوممون دو ستاره داره ‫ و کدوم اصلا نداره؟
‫فقط واسه یادآوری که کی باید ‫صحبت کنه و کی باید گوش بده
‫میز دو می پرسه که ‫آویشن تو دنده هست؟
‫می بینی؟
‫می بینی آویشن مزخرفت ‫ ربطی به غذا نداره؟
‫مزخرفه ‫حالا برو سر میز و عذرخواهی کن
‫- چی گفت؟ ‫- کی؟
‫شکایت کرد؟ کیه؟
‫نه اصلا ‫ بیشتر طرفدارش بود
‫...کل منو رو سفارش داد اما
‫چطور شد؟
‫لعنتی اینجا چیکار میکنی؟
‫چه تصادفی
‫این دنده ها رو تو درست کردی؟
‫- خب آره، که چی؟ ‫- چه جذاب خیلی خوبه
‫آفرین، تو خارق العاده ای، خدای من
‫اگه میدونستم دستپخت توئه ‫ تف میکردم تو بشقاب
‫هنوز اینجا چیکار میکنی؟ ‫از وسپا پیاده شو
‫یه نظر داریم
‫تو بیا پیش من کار کن
‫نه، تو کی هستی؟
‫می خوای رستورانت رو برگردونی یا نه؟
‫شوخی میکنی؟
‫چون فقط یه ثانیه طول می کشه تا بزنم تو سرت
‫شوخی؟
‫رستوران مال منه ‫ من تصمیم می گیرم باهاش چیکار کنم
‫تو پیکیو بلو رو کشتی
‫منو احمق گیر آوردی؟
‫من خوب می دونم که چندجا ‫ زیر دست کامورا ست
‫...من قبلاً یبار به آدم اشتباهی اعتماد کردم و
‫و رستوران به فنا رفت
‫فقط به این خاطر که یکی اهل ناپله
‫طرف رو بخشی از مافیا یا جنایتکاران نمی کنه
‫اما من از این ادمای معمولی ‫این تعصبات چه بدونم؟
‫درسته، من تجربه ‫زیادی تو سرآشپزخونه ندارم
‫اما تو پیتزا فروشی خانواده کار می کردم
‫و می خوام یاد بگیرم
‫من به استعدادت ایمان دارم و میخوام ‫ روش سرمایه گذاری کنم
‫همین
‫اما شاید خودتو باور نداری
‫شاید از شکست دوباره می ترسی، همینه؟
‫چه خبره؟
‫این یعنی قبول میکنی؟
‫اما با شرایط من
‫همه چیز رو من تصمیم می گیرم ‫منوها، فروشنده ها، و کارکنان
‫من خودمختاری مطلق می خوام
‫یا قبول کن یا که هیچی
‫قبول میکنم
‫بهم نشون بده چطور کار می کنیم
‫همه یخ زده
‫خجالت نمیکشی؟
‫خوشگله، اینا غذاهای یخ زده ‫از بالاترین سطحن
‫دیوونه ست؟ کیه؟
‫- تو سرآشپزخونه چه کار می کنه؟ ‫- رزا بیا بریم، پسرا رو بیار
‫- برو خونه، امروز باز نمی کنیم. برو ‫- یالا دیگه
‫لعنتی با سرآشپزخونه من چه کار کردی؟
‫- من چیکار کردم؟ ‫- همه چی رو حذف کردی
‫گاز کجاست
‫...باشه ‫ لوله هست، هود هست
‫..ببین این چیزای سنتی
‫- ...نه، این خدای فوتباله و ‫- نه، تو سرآشپزخونه ام نمی خوامش
‫باید همه چیز رو دوباره انجام بدیم
‫اما پول نیاز داریم ‫ پولس رو داری؟
‫اوه، پس دوباره با تامین کنندگان ‫تماس میگیرم
‫فردا ساعت هفت تو بازار می بینمت
‫صبح؟
‫شش و نیم
‫...پول اینجاست
‫نگاه نکن ‫ اینا عمده فروشن
‫می ریم بازار کشاورزها
‫لعنتی.. بیا کارمین
‫- کجا میری؟ ‫- بیا بیا
‫نگووو.. اینجا چه جور بهشتیه؟
‫- اون پزویا ست؟ ‫- دیشب از ایسکیا اومد
‫تا همین اواخر هنوز داشت حرف می زد
‫اوه، مشخصه، چشم تیزبین داره
‫کانسلو
‫بیا اینجا
‫- کنسولو ‫- آه، بانگا
‫چه بی شرم
‫اونجاست
‫چرا داد می زنی؟
‫- به من بدهکاره ‫- خب، باشه
‫صدایت رو بیار پایین، یک لحظه صبر کن ‫ چاقو رو بذار زمین
‫یک لحظه صبرکن، یالا
‫- چیه، اون دوستته؟ ‫- راه برو، راه برو
‫چطور می شناسیش؟
‫می شناسمش، می شناسمش
‫الان یک عمر که به من بدهکاره
‫- این 3000 یورو، فهمیدی؟ ‫- پس باید به حرف من گوش کنی
‫کانسلو سرسرآشپز، بیا
‫برات بشورمش یا..؟
‫سرسرآشپز اول از همه عذر میخوام
‫نگران نباش
‫- خوش برگشتی ‫- اوه، خب.. ممنون. متاسفم
‫به ساوریو چی گفتی؟
‫مطمئنی جزئی از کامورا نیستی؟
‫نه نه
‫خوب پیش میری
‫اما، این تشخیص خوب تو مواد خام از کجا میاد؟
‫از مادربزرگم ماریا
‫باهاش می رفتم بازار و اون شماره یک بود
‫هیچ کس نتونست تو مواد خام شکستش بده
‫اون منو با صدای ضربات و زیتی جنوا بزرگ کرد
‫اهل آرژانتینی، نه؟
‫پدر و مادرم آرژانتینی بودن
‫برای بستن رستوران به اون مرده زنگ زدی؟
‫چون اگه الان شروع به ساخت کنیم
‫میتونیم سه هفته دیگه ‫بازگشایی رو اعلام کنیم
‫سه هفته؟ داشتم به یک هفته فکر می کردم
‫یک و نیم؟
‫- ناهار آوردم ‫ - ممنون، پسر
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- اوضاع چطوره؟
‫اگه دوباره بندازیش، مته رو تو ‫حلوقمت فرو میکنم
‫من از عمد این کار رو نکردم
‫واقعا دیوونگیه
‫ببین چی آوردم برات
‫نگاه کن
‫ها؟
‫- چیه؟ ‫- چه خبره؟
‫- کوچیکه ‫- چند تا می خواستی؟ ده تا؟
‫اما ببین من زیاد میخورم
‫من متابولیسم سریعی دارم، ‫تمایل زیادی به خوردن دارم
‫- اوه خب مهم نیست ‫- مال منو هم میخوای؟
‫نه چی داخلش هست؟
‫- ...ژامبون و ‫- آره
‫...حداقل
‫می تونی برام یه ساندویچ ‫ با سالامی و پروولون درست کنی؟
‫خوبه؟
‫...همین جا بذارش
‫باید خیلی تلاش می کردم تا اینو پیداش کنم
‫یک غذای معمولی آرژانتینی، گوشت کبابی
‫از آرژانتین متنفرم
‫دیگه ناهار نمی خرم، مشخصا
‫- باید سرآشپزخونه رو بخریم ‫- از کجا؟
‫یه نکته در مورد ‫ حراج آنلاین دارم
‫حراج آنلاین؟
‫از سرسرآشپز تالونه بود
‫- کی؟ ‫- معتاد به کوکاکولا بود، همه چیز رو بو میکشید
‫پنج هزارتا؟ یورو؟
‫نه، موز ببین 6000 تا
‫هفت هزارتا. حراجه ها
‫اوه، متوجه شدم
‫اما ما میخوایم یه حدی تعیین کنیم
‫...یدونه نوش 40000 یورو می ارزه، یعنی
‫معمامله دیگه شرایطشم عالیه
‫ببین 16 نه؟ ‫نه، بیش از حد بودجه مونه
‫اوه خب.. خودت رستوران رو باز کن
‫صبر کن
‫...این زنا
‫تارت با تاگلیولینی گزنه ‫لیمو شور، بوتارگا و سیر سیاه
‫راویولی مایع، سبک آمتریسیانا
‫با پنیر پکورینو و ‫بیکن تُرد هم روش
‫...برای دوره دوم
‫سینه اردک، زردآلو نیمه شیرین و کاهوی دریایی
‫تن تاتاکی، هندوانه له شده دودی داریم
‫و گیلاس خوابونده شده تو آرمونیاک
‫...وای
‫فقط، صبر کن، ماهی تن؟
‫ساوریو داریم تو بازار
‫هر روز برامون ماهی تازه میاره درسته؟
‫این راحت نیست؟
‫ما به مشتریامون ماهی متفاوتی میدیم
‫- هر روز؟ ‫- آره
‫شاید ماهی صید روز هم براشون ‫...بیاریم تا انتخاب کنن
‫آره
‫چی میگی؟
‫اینا جاهایی که میری تا غذا بخوری
‫نه جایی که هدفشون ‫ستاره میشلینه
‫ما دنبال ستاره میشلنیم؟
‫تمام هزینه لوازم رو یادداشت کردم
‫می رم کارکنانم رو پس بگیرم
‫خدای من 19000 یورو
‫...و شب بخیر
‫...قشنگ، قشنگه، خدایا
‫اون دوستت که تمام هزینه ها رو ‫مدیریت می کنه چطور؟
‫چیزی بهش نگفتی؟
‫اوه پسر، این یکی از یکی دیوونه تره
‫دیوونه
‫پاسکال دیگه منو تو ناپل نمی‌خواد
‫اگه مجبور شم اینجا بمونم، می‌خوام این ‫کار رو به روش خودم انجام بدم و لذت ببرم
‫...فهمیدم. ولی چقدر مطمئنیم که
‫اگه پاسکال بفهمه، دوستت قهر نمیکنه؟
‫...مرد
‫...نه، چون امثال تو یه سری عادت دارن
‫- امثال من. چطور؟ ‫- لعنتی
‫- من؟ ‫- صبح بخیر
‫- کلا همگی ‫- سلام
‫کارمین، با تیمم آشنا شو
‫تیم، این کارمین جوردانو ئه
‫صاحب مدلِ جدید پیکیو بلو
‫- سلام به همه ‫- سلام
‫- یونیفرم های جدید اومدن ‫- آها خوبه
‫لوئیجی، سرسرآشپز شیرینی پزه
‫اُتو، سرآشپز سس
‫ریکاردو، بهترین سیخ زن تو میدونه
‫ماریو، سر پیشخدمتمون با 30 سال تجربه ست
‫از توافقی که برای ‫حقوقمون انجام دادی ممنونیم
‫چه توافقی؟
‫- توافق..؟ ‫- و یاکوپو
‫پیشخدمتی که باید یادت باشه
‫- از آشنایی باهات خوشحالم، یاکوپو ‫- تو آویشن رو گرفتی، ها؟
‫یاکوپو دو، اونم پیشخدمته
‫و جورجیا، پیشخدمت نوشیدنی ها
‫از آشنایی باهات خوشحالم، آقای جووردانو
‫انتظار نداشتم اینقدر جوون باشی
‫ممنون، اما به من "آقا" نگید، ‫حس میکنم خیلی پیرم
‫خب همه مون اینییم، بچه ها
‫فقط یه لحظه.. روزاریو
‫بدون روزاریو تا الان به ناپل برمیگشتم
‫اون کمربند سیاه تو مایکروویو کردن داره و ‫...مهمتر از همه، سریع یاد می گیره، پس
‫بهش پول میدی
‫خب بچه ها
‫...برید استراحت کنین چون از فردا
‫-بدبخت شدیم ‫-بدبخت شدیم
‫گفتن بدبخت شدیم؟
‫من مجبور نیستم لباس فرم داشته باشم؟
‫هی، این برای چی بود؟
‫تو حتی سایز منو هم نمی پرسی؟
‫سایز متوسط ​​برام گشاده
‫باید در مورد ظاهرت صحبت کنیم
‫...اون تیکه های علف
‫- ده میلیمتر گفتم لطفا ‫- بله سرسرآشپز
‫باید نازکترش کنی نازکتر
‫فقط سه تا تخم مرغ
‫- به من گوش کن ‫- آب جوش اومد
‫نه، لازم نیست زیاده روی کنی، ‫بس کن 100 بار بهت نشون دادم
‫بله سرسرآشپز
‫دمای روغن؟
‫مراقب اون گوجه های لعنتی باشید
‫اتو، این مزخرف رو دوباره انجامش بده
‫-برای کارمین. بذار طعم اینو بچشه ‫- بله سرسرآشپز
‫کارمین، سرسرآشپز ازت ‫می خواد که این رو بچشی
‫پس هر از گاهی به منم گوش میده
‫امروز باید میومد؟
‫- اوه، رافائل ‫- کارمین
‫همه خوبن؟
‫وینچنزو فقط یکم سرش شلوغ بود
‫اومدم یه چیزی برات بیارم
‫یالا
‫کیف رو رد کن
‫کارمین، اینجا رو نگاه کن
‫این ظرافت واسه چیه؟
‫صبح بخیر
‫کارمین، برای شام من ‫بلانشت 2007 رو پیشنهاد می کنم
‫...میذارم طعمشو بچشی
‫خیلی شوره
‫خوبه خوبه
‫ممنون
‫متوجه نشدم که اینجا به این خوبیه
‫...یکمی پیشرفت کردم، هرچند
‫چیز خاصی نیست
‫فکر می کردم با بالا بردن سطح رستوران
‫...می تونیم سطح لباسشویی رو هم
‫بالا ببریمش
‫کارمین، می دونی که پاسکال چطور فکر می کنه
‫فقط کارش رو پیش ببر
‫لطفا سخت نگیر
‫مواظب خودت باش کارمین
‫اون کیه؟
‫وینچنزوی جدید؟
‫فراموشش کن ‫...صحبت خوبی داشتیم، پس
‫بیا
‫عصر بخیر آقایون
‫و به پیکیو بلو جدید خوش اومدید
‫-بفرمایید بشینین ‫- ممنون
‫حالا، یک هدیه از طرف سرسرآشپز
‫تارتار زردآلو دودی نیمه خشک ‫ با کرم گرانا
‫...مراقب باشید
‫سرکه بالزامیک سنتی
‫- ازتون خیلی ممنونم قربان ‫- خواهش میکنم
‫عصر بخیر ‫ همه چیز روبه راهه؟
‫همه چیز خوبه ‫ ممنون
‫عشقم، دوستس نداری؟ ‫چیز دیگه ای میخوای؟
‫اوم، آره.. پاستا با سس می خوام، لطفا
‫- بلافاصله. همین الان ‫- خیلی ممنون
‫- خواهش میکنم ‫- اینو دوست داشتم
‫- آماده؟ ‫- آره بفرما، سرسرآشپز
‫- و آنچو ها؟ ‫- یک دقیقه
‫- یک دقیقه مونده به غذا، سرسرآشپز ‫-همینو
‫پنج دقیقه پیش گفتی، لعنتی
‫سه بار اومدی و رفتی
‫-بگو چه خبره؟ ‫- پاستا با سس برای میز سه
‫- پاستا با سس؟ ‫- آره
‫- شوخی میکنی؟ ‫- نه، برای یه بچه ست
‫یالا
‫روزاریو
‫- روزاریو، گوجه فرنگی ها رو برش بده ‫- و کی کدو سبز درست می کنه؟
‫اصلا کدو سبز تو منو نیست
‫چرا من سه ساعته که ‫ دارم کدو سبز ریز میکنم؟
‫چون من گفتم
‫می فهمم که اینجام تا یاد بگیرم
‫- اما برای انجام این کار اینجا نیومدم ‫- خفه شو و شروع کن به بریدن
‫بله سرسرآشپز
‫بیا اینجا
‫دیوونه ست
‫ولش کن
‫به روش خودش بهت آموزش میده
‫رئیس، من فقط برای حقوق موندم
‫وگرنه قبلاً میذاشتم می رفتم
‫پس ارزشش رو بساز ‫یالا، برش بزن
‫مراقب اون شعله باش
‫ریکاردو، اینجا، اینو بگیر
‫- سریع تر سریع تر، بیا ‫- بله سرآشپز
‫- باید فوراً اونا رو آبکش کنی ‫- بله سرآشپز
‫یکم نمک
‫هی بچه ها، حرکت کنین ‫ باید حرکت کنین، باشه؟
‫بله سرآشپز
‫اون اسپاگتی اونجا ‫دیگه باید چیکار کرد؟
‫مراقب باشید، اونو نسوزونید
‫اینم پاستا با سس
‫ممنون
‫خیلی ممنونم اقا
‫امیدوارم ازش خوشتون بیاد
‫از غذاتون لذت ببرید
‫- ممنون ‫- ممنون
‫کارتون خوب بود، همگی
‫به سلامتی
‫خیلی خوبه بچه ها
‫کارتون خوب بود، همگی
‫آفرین
‫خوشحالی؟
‫میتونم بگم خوشحالی
‫خیلی بد نبودیم
‫تو هم همینطور، که به اندازه کافی عجیبه
‫الان از من تعریف کردی؟
‫خب بچه ها.. امشب خیلی خوب کار کردیم
‫اره، خیلی خوب بود
‫ممنون
‫- ممنون ‫-...خوب استراحت کن که فردا
‫- بدبدخت شدیم ‫- بدبدخت شدیم
‫شب بخیر
‫خداحافظ
‫یادت باشه که فردا ‫باید حقوق رو پرداخت کنی
‫شب بخیر
‫فقط یک هفته و پسش ‫میدم، قسم می خورم، دیگو
‫همه چیز اینجاست ‫ آره، بریم
‫روزاریو بیا این رو تمام کن
‫تره ماهی و میسو
‫به پیکیو بلو خوش اومدید
‫عصر بخیر
‫اتو، بیا اینجا
‫این چیه؟
‫اتو
‫- قهوه آماده ست ‫- ممنون
‫تلخه ‫باید شیرینش کنی
‫باشه ممنون
‫ممنون
‫این خوشبختیه؟
‫...بعد از دو روز اول مشتریا کم شدن، پس
‫باشه فقط یکم وقت بده
‫- حرکت کن، استاکری؟ ‫- اونجا، یه کاری بکن
‫می خوای یک رستوران جدید رو امتحان کنی؟
‫- همین الان؟ ‫- آره
‫این رستوران آرتورو ئه
‫قبلاً در موردش بهت گفتم
‫بسته ست؟
‫نه برای ما
‫الان دیگه کاملاً رزرو شدیم
‫- سلام ‫- سلام. بیا بشین لطفا
‫بیا
‫این طوری کار می کنه، ماهی یبار ‫یکی از ما، برای همه آشپزی می کنه
‫اینجا 4 تا ستاره میشلن داره
‫عصر بخیر
‫- سلام ‫- عصر بخیر
‫سلام، ما برعکس شما، کار می کنیم. تنها کاری ‫که شما ها می کنید این که هی می خورید
‫اون شریک جدید دوست ناکارآمدمونه
‫همه، کارمین ‫ کارمین، همه
‫سلام کارمین
‫- کنسولو.. ‫- سرآشپز، می تونیم..؟
‫...آره من میرم
‫من میرم
‫پسر خوب
‫بگو کارمین
‫قبل از اینکه بیای تو این کار ‫ چه کار میکردی؟
‫ملکه آشوب؟
‫...من داشتم
‫پیتزا فروشی خانوادگی؟
‫بله، یک پیتزا فروشی ‫ولی چیز خاصی نیست
‫خب، این یک جهش بزرگه، درسته؟
‫از پیتزا فروشی تا ‫رستورانی مثل پیکیو بلو
‫ژامبون
‫هورا ممنون
‫آره ولی من کاری نمیکنم ‫ اون همه کارا رو انجام میده
‫من فقط باید نذارم کارکنان استعفا بدن
‫وقتی از دستش عصبانی میشن
‫- بامزه هم هست، می بینی ‫- آره
‫- بیا تست بخوریم ‫- به سلامتی
‫صمیمیت می خوام
‫- به سلامتی ‫- به سلامتی
‫به سلامتی همه
‫از کی سرآشپزی، هنر نیست؟
‫بله، اما سرآشپزی پختنه. همین کافیه
‫تو همیشه در حال روشنفکری واسه همه چیزی
‫میدونی ماسیمو چیکار میکنه
‫تو عقده حقارت داری ‫ چون همیشه نیاز داری که بهت بگن که
‫- یه هنرمندی ‫- نه.. بس کن
‫اوه، درسته درسته
‫- درسته ‫- اما ظرف مثل یه نقاشیه
‫به جز اینکه نقاش از رنگ استفاده می کنه ‫و ما از مواد تشکیل دهنده استفاده می کنیم
‫و نقاش هم باید رنگار رو مخلوط ‫کنه تا رنگ جدید پیدا کنه
‫درسته ماسیمو، درسته
‫و باید تصورت از جهان منتقل کنه
‫اجتماعی، سیاسی
‫- حالا شد سیاست محض؟ ‫- نیست؟
‫هنر کافی نبود؟
‫- سیاست محضه ‫- البته
‫تفاوت کاری که تو انجام میدی ‫با یک رستوران فست فود چیه؟
‫حتما ‫ حتما
‫تو از مواد اولیه مرغوب و استفاده می کنی
‫گوشت رو از مزارع فشرده که حیوانات توش عذاب ‫میکشن و آلوده می شن، خریداری نمیکنی
‫- درست فهمیدی ‫- این یک انتخاب سیاسی نیست؟
‫- حق با توئه ‫- پسر خوب
‫ممنون
‫آفرین ماسیمو، کاملا درسته
‫برای هنرمند
‫...متاسفم اما پرتره..زیباست مثلا
‫اینکه تو موزه دیده میشه،تو ‫خونه ای قرار می گیره
‫مردم میرن اونجا، پول میدن
‫یک دستور غذا، ممکن ‫...بهترین تو جهان باشه، اما
‫به نظر مردم برمیگرده
‫به تشویق
‫اما در عوض، چون زودگذرتر از همه چیزه
‫سرآشپزی بالاترین هنره
‫یعنی، یه تابلویی هست، آویزونه
‫به خودی خودش شروع و به پایان می رسه
‫در حالی که آشپزخونه با ‫شما رابطه نفسانی داره
‫درسته
‫درونت نفوذ می کنه، اینطور نیست؟
‫بخشی ازت میشه ‫این یک چیز خاص درونیه
‫به این معنی که هیچ نوع هنری ‫ناب تر از آشپزی وجود نداره
‫و با این حرف ‫من برم توالت
‫خوبه
‫برید پی کارتون ‫چون من دوباره گرسنمه
‫- منم همینطور ‫- الان دو نفریم.. سه تا
‫- همش خوشمزه ‫- ...پس
‫بچه ها، اگه هیچ اثر هنری یا ‫یه بشقای پیچیده نمی خواین
‫می تونم پاستا سیر، روغن و ‫فلفل چیلی درست کنم. خب؟
‫- اوه، اونجاست ‫- اونجاست اره
‫عالیه
‫زیباست
‫ایناهاش
‫از تنها کسی که آشپزی بلد نیست پرسیدی
‫اون یه خانم پاستایی ئه
‫اوه خب، فقط سیر، روغن و فلفله
‫من بهت میگم ‫این غذا هیچ ایرادی نداره
‫و من میگم که غیر قابل خوردنه
‫- عالیه ‫- طعم سوختگی میده
‫خدای من
‫یاکوپو ‫میشه منو رو بدی لطفا؟
‫خب میگه، اسپاگتی با میگو قرمز و گشنیز
‫و پسته و بادمجان سوخته ‫ چیکار کنیم؟
‫- صبح بخیر ‫- چی شده؟
‫-...باید اینجا میبودی تا باز کنی ‫-آره. بعدا حرف میزنیم
‫دیروز چه اتفاقی برات افتاد؟ ‫بدون خداحافظی رفتی
‫خسته بودم می خواستم استراحت کنم
‫- ...ولی بعد ‫- ببخشید اگه حرفت رو قطع میکنم
‫بگو چه کار باید بکنیم؟
‫من بهش رسیدگی میکنم ‫من بهش رسیدگی میکنم
‫- به من بگو ‫-... نه فقط
‫من یک غذای اصلی میخوام که نسوخته باشه
‫غذای اصلی، نسوخته باشه
‫بیا اینجا. هر ظرفی، به حساب رستورانه
‫- ممنون ‫- اشکالی نداره
‫سلام
‫برو خونه یالا ‫بذار پسرا بهش رسیدگی کن
‫مدتیه که باز هستیم
‫جواب نمیده لعنتی
‫- باشه، ولی یکم وقت بده.. ‫- نه
‫پیکیو قدیمی 15 ماه باز بود و ‫هیچوقت کل منو فروخته نشد
‫حالا اینو هم گند می زنم
‫مردم فقط طرز پخت منو ‫دوست ندارند، این حقیقته
‫منتقدها هم همینطور
‫میدونی.. لوکا ویلانی؟
‫- نه ‫- منتقد مهمیه
‫نوشت که غذاهای من فاقد حیاته
‫که من سرد می پزم
‫- آسپتیک ‫- اما کی به فلان منتقد اهمیت میده
‫پاستای دیروزت رو یادته؟
‫- آره ‫- من هیچوقت همچین واکنشی نداشتم
‫صادقانه، یه واکنش از لذت واقعی
‫- سیر، روغن و فلفل چیلی؟ ‫- آره
‫- اما همه تو حال خوشدون نبودن.. ‫- نه کارمین، حالش خوب بود
‫چیه؟ طعمش رو چشیدی؟
‫...تو خودش
‫نمی دونم... روح داشت، شاید
‫روح سیر بود
‫- فلفل دلمه ای ریختم.. ‫- بگو چطور این کار رو کردی
‫چطوری چیکار کردم
‫من چند تا غذا می شناسم که ‫مادربزرگم بهم یاد داده و بس
‫پس امشب، بعد از کار، واسم یکی درست کن
‫- جدی میگی؟ ‫- البته
‫پاستا و سیب زمینی؟
‫هر چی بخوای
‫- ببین، برای پروولا آماده ست ‫- آره
‫در فراوانی
‫مادرت هیچ وقت سرآشپزی نکرد؟
‫مامانم وقتی کوچیک بودم فوت کرد ‫ شش ساله بودم
‫- خوبه؟ ‫-می تونی نمک رو بدی؟
‫بذار اونجا
‫بدشانسی می خوای؟
‫پس مادربزرگت بزرگت کرده؟
‫اون برای من و دوستام آشپزی میکرد
‫پاسکال 6 تا سینی کیک می خورد
‫دیوونه بود
‫پاسکال کیه؟
‫دوست پدرم ‫بعد از مرگ پدرم منو بزرگ کرد
‫آماده ست
‫ظرفا رو بده به من
‫بله سرآشپز
‫خب خیلی خوبه
‫صبح فردا طعم بهتری داره
‫تو چطور؟
‫مادرم رو به زور یادمه
‫وقتی خیلی جوون بود منو باردار شد ‫اون یه جور هیپی آرژانتینی بود
‫وقتی که حدوداً 7 ساله بودم اومدیم ایتالیا
‫تو خونه یک زوج موندگار شدیم ‫اون تمیز کاری رو انجام میداد
‫...بعد سال بعدش
‫چمدونش رو بست
‫...و رفته بود ‫حدود پنج سال پیش دیدمش
‫و پدرت؟
‫من پدرم رو نمی شناسم ‫نمی دونم کیه
‫من موندم
‫پیش اون زوج
‫مارکو و لورا
‫بیچاره ها
‫بیا بگیم ‫ من زندگیشون رو جهنم کردم
‫زندان نوجوانان هم رفتم
‫یک بار یک جفت کفش دزدیدم
‫- برای یه جفت کفش رفتی زندان؟ ‫- نه..
‫...فقط برای فرار
‫دماغ یه نگهبان رو شکستم
‫چون تو گوشم داد می زد
‫یعنی، با هر کی که ‫ تو گوشم داد بزنه مشکل دارم
‫کنترلم رو از دست میدم
‫پس به خودم مدیونم که ‫یادم باشه سرت داد نزنم
‫...در غیر این صورت
‫به خاطر تو
‫و چطور آشپزی رو شروع کردی؟
‫هفده سال ‫ سالنتو قدیمی
‫یه رستوران تو ساحلی که ‫قبلا می رفتم، در کوزیمو
‫شروع کردم به تمرین، روز و شب
‫همیشه
‫اما آخرش مچم رو با کوزیمو گرفتن ‫ و شدم برم
‫تمام اروپا رو گشتم
‫از یه مکان سه ستاره به یه مکان دیگه رفتم
‫هرچند نتونستم اون کسی رو که واقعاً ‫بهش اهمیت می دادم رو بدست بیارم
‫خب حالا کنجکاو شدم، کی بود؟
‫اریک برگرین
‫نمیدونم کیه
‫یک نابغه مطلق
‫یعنی کسی که در اوج ‫موفقیته. چه کاره ست؟
‫سه ستاره‌اش رو ول کرد و یه رستوران
‫وسط جنگل، تو دانمارک باز می‌کنه
‫یک جای شگفت انگیزه
‫یعنی چهار کیلومتر ‫باید پیاده روی کرد
‫و وقتی به در ورودی رسیدی
‫وادارت می کنن که ‫یک کاغذ رو امضا کنی
‫که توش قول میدی هیچوقت ‫ هیچجا ازش مرور نکنی
‫یه چیز باور نکردنیه
‫پس، نه تنها باید ‫چهار کیلومتر تو جنگل راه بری
‫بلکه حتی نمی تونید چیزی هم بگی؟
‫و اگه می خوای آشپزی یاد ‫بگیر، باید باهاش همراه شی
‫اینجا خونه منه
‫طبقه بالا ست
‫...موضوع مادرم
‫...منظورم این که
‫من هیچوقت به کسی نگفتم
‫و حدس می زنم واسه اون ‫پاستا و سیب زمینیت بود
‫ممنون
‫- سلام ‫- سلام
‫شب بخیر
‫...اون
‫اون کارمین بود؟
‫زود اومدی
‫مزاحم چیزی شدم؟
‫هي، يه چيزي پيش اومد
‫- اشکالی نداره که به تعویق بنداریم؟ ‫- ...و ما
‫- این رو بازش نمی کنیم؟ ‫- متاسفم
‫- سلام جورجیا ‫- صبح بخیر
‫صبح بخیر
‫اما.. نوبت من بود، باید بازش می کردم
‫اشکالی نداره، احتمالاً روزاریو ئه ‫ دوست داره هی بخوابه
‫خب پس.. ‫دوست داری بریم یه قهوه بخوریم؟
‫باشه، اما مهمون من
‫اوه، خب
‫سرآشپز
‫امروز نوبت من نبود؟
‫چیزی نیست، من بودم.. ‫...داشتم آزمایش می کردم، اما
‫کارمین کجاست؟
‫نمی دونم ‫ خب من میرم لباس عوض کنم
‫حرف زد و حرف زد..
‫پس، گفتم: "باشه ‫باید تلفن رو قطع کنم،
‫وگرنه برای همیشه اینجاییم ‫ دو ساعت گذشته»
‫یک لحظه متوجه شدم ‫که هنوز اونجا بود
‫- همه چیز رو شنید ‫- نه
‫- نه. چه احمقی ‫-احساس میکردم یه عوضی ام
‫میخواستم یه چیزی بهت نشون بدم
‫- بعدا تموم می کنیم ‫-آره تمومش می کنیم
‫این بوی چیه؟ گشنیز؟
‫تمام شب روش کار کردم
‫امپاناداس
‫آره، دوباره بررسی شد
‫دیروز فهمیدم چی از آشپزخونم کمه
‫خاطره
‫من همیشه از خاطراتم فرار می کردم
‫...باز دوباره
‫این خاطره منه
‫بگو
‫- می تونم..؟ ‫- با دستات
‫خب؟
‫خیلی خوبه
‫من به اینا میگم: امپاناداهای نوستالژیک
‫- ماسیمو دیشب بهت الهام بخشید؟ ‫- نه اصلا
‫من فرستادمش بره ‫و اومدم اینجا کار کنم
‫این مستقیماً میره تو منو
‫آفرین
‫خدای من
‫خیلی خوبه
‫آقایون یه غذای جدید تو منو ‫هست: امپانادای نوستالژیک
‫نه، لازم نیست در مصرف ‫فلفل زیاده روی کنی
‫بله سرآشپز
‫امپانادای نوستالژیک
‫بفرمایید
‫اگه یه پَر پیدا کنم ‫می کشمت اتو
‫اینجا چیکار کنیم؟
‫برو سراغ دومی
‫نوش جان
‫سرویس
‫کارمین، وینچنزو بابت یه مشکل ‫تو حساب ها عصبانی
‫فردا می بینمت، باشه؟
‫چطور گرفتار این آشفتگی شدم ‫ چه کار کنم؟
‫جنایت دوگانه امشب در ناپل
‫با قربانیان، پینو و دیگو پیکاریلو،
‫پسرعموهای محکوم، جولیانو، که هنوز فراری ان
‫ماجرا رو با خبرنگار مون دنبال می کنیم
‫این یک دشمنی داخلی در باند پاسکال ‫ریزوتو، معروف به سیمیتاره
‫گمان می کنیم که انگیزه کار در
‫در انفعال جولیانو پیکاریلو ‫ معروف به شکارچی جوجه بوده
‫که با گروه قاچاق مواد مخدر متواری شدند
‫ممنون از شبکه اطلاع ‫رسانی، در چند روز اول
‫می تونیم دلایلی رو که منجر به ‫این عمل شده رو بهتر تعریف کنیم..
‫زپولا آماده ست؟
‫زپولا آماده ست
‫چرا این میز رو داری سرو می کنی؟
‫اوه می بینم
‫حالت خوبه رئیس؟
‫تاحدی
‫اینجایی، رافائل
‫این چیه؟
‫خرچنگ با تربچه و خاویار پوشیده شده
‫و زپولا
‫و برای این همه چیز چقدر میدی؟
‫کافیه
‫- اما خوشمزه ست، بخور ‫- فقط یادت باشه
‫می دونی پاسکال چطور با مسائل ‫برخورد می کنه، درسته؟
‫وقتی فکر می کنه یکی ‫با پولش زیرآبی میره
‫عین پسرعموهای ‫شکارچی جوجه میشن
‫مراقب باش
‫چون هفته بعد خود وینچنزو میاد
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر
‫ماریو، می‌تونی اونا رو سر میزشون ببری؟
‫ممنون
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر
‫من یه رزرو دارم، به نام لووی
‫لووی، بله
‫- لطفآ دنبالم بیاید ‫- مطمئنا
‫از آقا بخواین سر میز نهم بشینن
‫- خوش اومدی ‫- ممنون
‫یاکوپو
‫لووی لوکا ویلانی
‫باهاش خوب رفتار کن، باشه؟
‫و مهمتر از همه، نذار کانسولو بیاد اینجا فهمیدی؟ برو
‫وضعیت علفها چطوره؟
‫تو راهه، بیرون نزدیک بود ‫ علفها رو بسوزونی، بس کن
‫آتیشش خیلی زیاده، نه؟
‫بچه ها، داره سرعتتون کم میشه
‫- ...اتو، تو هم ‫- چی، بیخیال
‫وضعیت نفت چطوره؟
‫کوفته های میز نهم آمادن؟
‫- اتو، سریع، سریع ‫- کی سر میز 9؟ کی سر میز 9؟
‫- این چهارمین بار که میای ‫- من فقط کوفته میخوام
‫مال کسی نیست
‫- کجا میری؟ ‫- می خوام ببینم کی اونجاست
‫عجیب رفتار میکنیا
‫چطور به ذهنت نمیرسه که بهم بگی
‫- لوکا ویلانی تو رستورانمه؟ ‫- حدس بزن
‫سفارش میز نهم چی بود؟
‫این، اینا کوفته سفارش داد
‫- خوبن؟ ‫- نه صبر کن
‫- برو ‫- می دونم، عالیه
‫نگاه کن
‫زبونم بند اومده
‫لعنتی
‫بفرما
‫کوفته سیر با جوهرماهی مرکب ‫ و نان ذرت هستن
‫امیدوارم ازشون خوشتون بیاد
‫- لذت ببرید ‫- ممنون
‫میز پنج
‫چطور تونستی اینقدر احمق باشی
‫نمی بینی که اشتباه پخته شده؟ ‫لعنتی، بلند شو، یالا
‫ویلانی اینجا چیکار می کنه؟
‫ویلانی داره غذاشو میخوره، نوشیدنیش رو میخوره ‫ اشکالی نداره
‫ما آماده نیستیم ‫هنوز آماده نیستیم
‫اغراق میکنی، بیخیال
‫- ...چرا اهمیت بدیم که ویلانی ‫- چرا اهمیت بدیم..؟
‫اگه برای همیشه کسب و کارم رو نابود کنه چی؟
‫منظورم اینه که ما تازه منوها رو عوض کردیم..
‫تو حتی متوجه نیستی که ‫ما باید تو چه سطحی باشیم
‫بیا اینجا
‫- بیا اینجا ‫- می سوزه
‫بیا اینجا ‫ اشکالی نداره
‫منو بی نقصه ‫ما آماده ایم، تو آماده ای
‫افراد حاضر تو سالن مدام بهم میگن
‫"از سرآشپز تعریف کن، از سرآشپز تعریف کن"
‫پس خوش بگذرون
‫تا جایی که می تونی بپز ‫ و به من اعتماد کن
‫بفرما
‫- ممنون ‫- ممنون از تو
‫- تا دیدار بعد ‫- عصر خوبی داشته باشی
‫- آقای ویلانی؟ ‫- بله؟
‫-میشه یه چیزی ازتون بپرسم؟ ‫- البته
‫رستوران ما رو دوست داشتید؟
‫- بچه ها بذاریدش اینجا ‫- ممنون، ممنون
‫...گفت
‫عالی بود
‫خسته نباشی
‫کارتون خوب بود، همگی
‫ویلانی خوشحال شد، گفت که ‫جهش بزرگی تو کیفیت داشتی
‫و اینکه حتما برمیگرده
‫اول بیا ببینیم چی می نویسه، ها؟ ‫ جای اینکه خودمون توهمات بزنیم
‫باید هرازگاهی خوشحال باشی
‫مشتت چیه؟ ‫ من رو تهدید می کنی؟
‫نه، برای جشنه، تبریک
‫کسی تو این رستوران عادی هست؟
‫باشه. شب بخیر
‫فردا می بینمت
‫خب؟
‫از صحبت های ویلانی راضی هستی یا..؟
‫درباره نظر ویلانی چی می دونی؟
‫فکر می کنی بهت بگه؟
‫تو هیچ خبری مورد نحوه کار تو این دنیا نداری
‫هی، من کنارتم ‫اگه هنوز متوجه نشدی
‫- طرف من؟ ‫- آره
‫اما من به سختی می شناسمت
‫از ناکجاآباد اومدی
‫چطور می تونم بهت اعتماد کنم؟
‫فکر می کنی می تونی فقط به این خاطر که ‫تو بچگی صدمه دیدی به مردم صدمه بزنی؟
‫آره؟ یادت باشه، همه ما رنج کشیده ایم
‫اوه ببخشید اگه ناراحتت کردم
‫بهش شخصیت میگن، کارمین
‫اما تو چی می دونی، هر کاری رو ‫برای راضی نگه داشتن همه انجام میدی
‫- به این میگن شخصیت؟ ‫- آره همینطور
‫فقط به این دلیل که پدر نداشتی ‫آدمای مسن رو بیچاره می کنی
‫تو همچین خری هستی.. بالاخره
‫من زندگی خاصی دارم
‫خب؟ مشکل چیه؟
‫به نظرت، همه زنها باید مثل ‫مادربزرگت تو خونه بمونن و آشپزی کنن
‫خب اگه واسه مادربزرگم نبود، ‫ویلانی خوشحال خونه نمی رفت
‫لعنتی چی میگی ‫ چی میگی؟
‫تو هیچوقت حتی پاتو ‫تو یک آشپزخونه واقعی نذاشتی
‫من حتی نمی دونم واقعا ‫پیتزا فروشی داشتی یا نه
‫ببین این رویای منه. ‫رویای خودت رو پیدا کن و از اینجا برو
‫من هیچوقت رویای خودمو ندیدم، می فهمی؟
‫هیچوقت
‫فقط از وقتی که تو این رستوران بودم
‫فرصت انتخاب داشتم
‫درسته، من گند زدم ‫اشتباه کردم، می دونم که بدهکارم
‫اما من این کار رو انتخاب کردم
‫میدونی چرا همه این کارا رو کردم؟
‫ها؟
‫تو چی می دونی؟
‫برای من این کارو کردی؟
‫-جواب بده. برای من این کارو کردی؟ ‫- آره
‫تو یه احمق واقعی
‫...بدون چتر، حتی
‫رئیس
‫بیا داخل، داره بدجور بارون می باره
‫ولش کن
‫امیدوارم رعد و برق بزنه منو بکشه
‫اوه مرد، چه خبره؟
‫کانسلو؟
‫آره فهمیدم که دوستش داری
‫من حواسم به این چیزاست
‫چیکار کرده؟
‫...هیچ کاری نکرد، این.
‫مشکل خیلی بزرگیه
‫چی شد؟
‫من 60000 یورو کم دارم
‫وینچنزو زود برمی گرده
‫...مرد
‫و حالا؟
‫- بیچاره شدیم ‫- درسته
‫- اما آروم باش، یکاریش میکنم ‫- درسته
‫خب، پس تو برگرد داخل ‫نگران نباش. اول یه نخ سیگار بکشم
‫-پس من میرم داخل ‫- اما داره بارون میاد
‫- توی ماشین سیگار می کشم، نگران نباش ‫- چطور می تونی اینطوری سیگار بکشی..؟
‫خب من میرم داخل
‫پیدات کردم، کارمین
‫جوجه شکارچی، احمقی؟
‫اینجا چه کار میکنی؟
‫اومدم ببینم
‫میتونی یک لحظه حرفم رو بشنوی، ها؟
‫میدونی اگه ما رو با هم ‫بگیرن هر دو مردیم درسته؟
‫نمیخواستی از اینجا دور شی؟
‫دلم برای همه چیز تنگ شده
‫مدارک جعلی، تابعیت سوئیس، شغل حرفه ای
‫پس اینجا چیکار میکنی؟
‫اسمش مارگریتاست
‫مارگریتا؟
‫میدونم که عاشقم، کارمین
‫- بذار توضیح بدم ‫- بگو
‫من نمی تونم به ناپل برگردم
‫متوجه شدی؟
‫دیدی که پاسکال با پسرعموهام چه کار کرد
‫- ها؟ ‫- آره
‫متاسفم اما ازم چی می خوای؟
‫ازت میخوام بری مارگریتا رو بیاری اینجا
‫تو احمقی، جوجه شکارچی
‫این غیرممکنه ‫من هیچوقت نمیتونم این کارو کنم
‫اگه بهت پول بدم چی؟
‫چقدر می خوای؟
‫خجالت نکش بگو
‫- واقعا ‫- بس کن
‫- واقعا ‫- بس کن..
‫چقدر می خوای پس؟
‫- شصت هزار یورو ‫- اوه خدای من، به هیچ وجه، کارمین
‫شصت هزار یورو؟
‫تو 300000 یورو نگه داشتی، نه؟
‫...فقط میره ناپل نه قطب شمال
‫عشق برات چقدر ارزش داره؟
‫- مارگریتا؟ ‫- آره؟
‫چیه؟
‫جوجه شکارچی منو فرستاد
‫- میشناسیش؟ ‫- اره
‫اینجا
‫و فکر کردم که فراموشم کرده
‫نه هیچوقت
‫واقعاً دنبالت فرستاد
‫برو وسایلت رو بیار ‫ باید بریم
‫هر چند باید سریع باشی
‫خیلی ممنونم. واقعا
‫تو ماشین منتظرت میمونم
‫برو
‫خیلی دیر کردم.
‫نه
‫حالا، متوجه تماس تلفنی ‫امروز صبح مارگریتا شدم
‫خیلی عجیب بود
‫ازش برای تله استفاده کردن
‫و الان انتظار دارن که من اونجا برم
‫به هر حال ممنون، کارمین
‫چه کار می کنی؟
‫ولش کن من پولت رو نمیخوام
‫ازش برای ناپدید شدن استفاده کن
‫اما این بار، برای همیشه برو، متوجه میشی؟
‫- درسته که تو مرد خوبی هستی ‫- من ادم خوبیم..؟
‫من یه احمقم
‫هر دومون احمقیم، من و تو
‫برای عشق کارای احمقانه انجام میدیم
‫تو هم همینطور؟
‫چطور؟ چی کار کردی؟
‫گندکاری کردم
‫کلی پول خرج کردم تا برای زنی که
‫واقعا دوستش دارم، یه رستوران باز کنم
‫اسم کانسلو ئه
‫...تنها مشکل این که هم رستوران
‫و هم پولش، مال پاسکاله
‫و حالا بد بدهکاری دارم
‫شصت هزار یورو
‫واقعا یک احمقم
‫همیشه یک احمق بودم
‫شجاع بودی، من میگم
‫تو مثل پدرتی
‫درسته
‫آره
‫تو فکرو ذهنتو گذاشتی رو کارت ‫ قابل احترامه
‫انجام کارای خوب برای ‫دو نفر مثل ما آسون نیست
‫هیچوقت نبوده
‫هیچوقت
‫تو اصلا شبیه پاسکال نیستی
‫جرأت این که وسط خیابون دور بزنیم
‫و به مردم شلیک کنیم بیشتره؟
‫یا از غروب تا سحر خم و راست شی ‫ تا احترام به دست بیاری؟
‫تو
‫تو خودتو میندازی تو دل مسائل کارمین
‫این چیز قشنگیه
‫پس، باید خودمو از اینجا بندازم؟
‫بیا اینجا
‫امن و امان بمون
‫برو
‫هی، روزاریو
‫سلام
‫- همه چیز خوبه؟ ‫- نه
‫متاسفم.. میتونم یه کاری بکنم..؟
‫...راستی
‫این بسته برای توئه
‫من اینجام
‫باشه
‫شصت، نه بیشتر، نه کمتر
‫جولیان
‫- سلام ‫- سلام
‫ممنون
‫می بینی؟ همه چیز درسته
‫خیلی خب
‫کارمین.. ‫من از این وضعیت قانع نیستم
‫اما دیدی که حساب ها مرتبن
‫آره، می دونم که حساب ها مرتبن
‫شاید من نمی فهمم
‫تو بدون این که از کسی اجازه بگیری
‫کلی پول زیادی ‫ برای این رستوران خرج کردی
‫این مبلغ رو از کجا آوردی؟
‫از پس اندازم
‫می خوای من رو گول بزنی، کارمینی؟
‫اوه وینچنزو
‫سلام به.. اسمش چیه؟
‫جسیکا
‫سلام، پاسکال
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، همه چیز خوبه
‫وینچنزو همین الان رفت، ‫حساب ها مرتبن
‫پس چه اتفاقی افتاده؟
‫...فقط این که
‫چون خیلی وقته ندیدمت
‫میخواستم دعوتت کنم بیای رستوران
‫فکر می کنی برای یک سفر 200 کیلومتری ‫ اونم فقط برای غذا خوردن وقتشو دارم؟
‫خب، نه، می دونم، منظورم هروقت ‫بود که زمانشو داشتی. نگرانش نباش
‫فقط این که من اینجا سخت کار کردم
‫میخواستم بهت نشون بدم
‫باشه، بهش فکر می کنم
‫خداحافظ. مواظب خودت باش
‫بقیه کجان؟
‫هی
‫احمقانه ست، همه کجا رفتن؟
‫چرا همه چیزو اینطوری ول می کنن؟
‫کسی اینجاست؟
‫سلام
‫چی؟
‫از امروز برای کل هفته
‫صبح و عصر، همه چیز رزرو شده
‫اولین سفارش کل موجودی منو، سرآشپز
‫آفرین
‫گل، واقعا؟
‫ممنون
‫میدونستم یه چیزی پیش میاد..
‫ممنون
‫خیلی دیر شده
‫پس مشکل چیه؟ من میرم
‫چیه، به من اعتماد نداری؟
‫میدونی چیه؟
‫چرا، بهت اعتماد دارم
‫بروبابا
‫این اولین بار که بعد از این ‫همه سال به کسی اعتماد می کنم
‫جولیانو
‫جوجه هانتر. نمیتونم بشنوم ‫ اونجایی؟
‫جولیانو
‫- همه چیز خوبه؟ ‫- خیلی خوبه، ممنون
‫سلام
‫- همه چیز خوبه؟ ‫- آره، می خواستم بهت تبریک بگم
‫کارمین، درسته؟
‫آره. قبلاً ملاقات کردیم؟
‫من می شناسمت
‫ماریا لودیس، دادستان عمومی ‫دفتر دادستان عمومی ناپل
‫لطفا
‫آره، بگو
‫شوهر من اهل غذاهای لذیذه
‫فقط به خوردن و خرج کردن تا حد امکان ‫ فکر می کنه
‫و چند روز پیش که در مورد اینجا می خوند
‫و بعد یه مدت، یه اسمی رو زبون آورد ‫«کارمین جوردانو»
‫و من گفتم: نه، ممکن نیست
‫پسرخونده پاسکال ریزوتو ‫با یه اشتیاق ناگهانی به غذا؟
‫مردم گاهی اوقات می تونن ‫ غافلگیرت کنن
‫البته حیف که این مکان که اخیراً افتتاح شده
‫به دلیل پولشویی تعطیل شه
‫- من رو تهدید می کنی؟ ‫- نه شاید دارم به یک...
‫احتمال فکر می کنم
‫میدونی وقتی پولِ کامورا جابه جا میشه
‫من وقتشو ندارم سر این مزخرفات تلف کنم
‫باید برگردم سر کار
‫جولیانو پیکاریلو رو می شناسی؟
‫اصلا اسمشو نشنیدم
‫اینجوری بهتره
‫شاید حس بدی داشتی
‫از اونجایی که دیشب ‫...حوالی ساعت یک شب
‫همراه پینو آپیسلا، معروف به مارگریتا، کشتنش
‫چی باید بگم؟ ‫روحش در آرامش
‫می دونی وقتی
‫اون اجساد غرق خون رو دیدم به چی فکر کردم؟
‫...فکر کردم
‫کسای که به پاسکال ریزوتو خیانت ‫می کنن اینطوری زندگیشون ختم میشه
‫و اگه تو هم به همین نتیجه رسیدی ‫...بهترین کاری که می تونی بکنی
‫اینکه با ما صحبت کنی
‫گفتی منو میشناسی
‫پس میدونی که پدرم چطور مرد، درسته؟
‫یک پلیس بهش شلیک کرد
‫من تنها و بدون کس بزرگ شدم
‫بخاطر امثال تو
‫غذات هم مهمون ما
‫بله، پاساکوال
‫کارمین
‫به دعوت شامی که بهم پیشنهاد دادی فکر کردم
‫و چون دارم از گرسنگی میمیرم
‫تصمیم گرفتم که بیام
‫دوستش داری؟
‫ساعت 8:30 همدیگه رو می بینیم
‫باشه
‫خداحافظ
‫...همه
‫به من گوش کنین ‫وقتی شیفتتون رو تموم کردین، برین خونه
‫رستوران امشب باز نمیشه
‫چی میگی؟
‫سلام کارمین
‫-بله..؟ ‫- منظورت چیه؟
‫میشه لطفا با من صحبت کنی؟
‫چی میخوای بگی؟
‫چرا می بندیم؟
‫چون داریم می بندیم
‫این کافی نیست
‫چه خبره لعنتی؟ به من بگو
‫پاسکال، دوست پدرمو یادته؟
‫آره
‫رستوران مال اونه
‫من فقط برای پول شویی اینجا فرستاده شدم
‫یکم از اون پول رو استفاده کردم ‫تا رستوران رو به این شکل الان درآورم
‫و اونم متوجه شده
‫پس تو کی هستی لعنتی؟
‫میدونی
‫تو از من بیزاری ‫ تو از من بیزاری لعنتی
‫لعنتی، به من دست نزن
‫برای یک بار، به ی نفر اعتماد کردم ‫من خیلی احمقم
‫دیگه نمی خوام ببینمت ‫کارمین لعنت به تو عوضی
‫زمانش رسیده
‫درسته
‫چی کار می خوای بکنی؟
‫چه کار می کنی، روزاریو؟
‫فرار
‫من فرار کنم دختره رو می کشن
‫پس اینجا می مونی و هیچ کاری نمی کنی؟
‫نه، نه که کاری نکنم
‫آشپزی میکنم
‫می‌خوای برای اونایی که میان ‫ بکشنت غذا درست کنی؟
‫میگن پاستا و سیب ‫زمینی معجزه می کنه
‫خدایا
‫باشه
‫بیا شام رو بپزیم
‫نه، تو چرا، روزاریو؟
‫دیگه کِی میتونم آشپز شش بشم؟
‫نه روزاریو برو خونه
‫خونه منو دیدی؟
‫- نه ‫- آره، بهتره اینجا بمونم
‫- ساوریو ‫- اوه، کانسلو،
‫ببخید، واسه میگو یکم ‫دیر کردم، 20 دقیقه اونجام
‫چی میگی؟ پیکیو بلو بسته شده
‫فقط یک ساعت پیش کارمین باهام تماس گرفت ‫...گفت که
‫بهترین میگو رو می‌خواد، امشب به نظر ‫ یک شام مهم داره
‫من بهت گفتم که من و تو ‫تو این رستوران کافی بودیم
‫-مراقب خرچنگ باش ‫- باشه باشه..
‫یالا روزاریو
‫حاضری؟
‫- مراقب هویج باش ‫- باشه
‫برو تو
‫خوشحالم که اومدی
‫منم خوشحالم
‫چطور بسته شده؟
‫فقط برای تو بازه ‫پس می تونی ازش لذت ببر
‫چه رستوران زیبایی
‫معلوم که گرون قیمته
‫گرسنه ای؟
‫واسه چی پس باید بیام اینجا؟
‫-پس برم یه چیزی بیارم ‫- برو
‫کنار در بمون
‫تو برو پشت
‫و تو، رافائل، چون خونه ای
‫برو تو آشپزخونه و مطمئن شو که ‫ مسمومم نمیکنن
‫واقعاً می خوای بخوری؟
‫بیا تمومش کنیم ‫ من گرسنه نیستم
‫این شام برای من 60 هزار یورو هزینه داشت
‫می خوام یک طعمشو بچشم، خب؟
‫گرسنه ای رافائل؟
‫- یک سیب زمینی بهم بده ‫- بیا، بخور
‫روزاریو من اینو میگیرم
‫بیا با تخم مرغ و طعم های سنتی شروع کنیم
‫کامل خورده شد؟
‫داخل پوسته یه کِرِمه که ‫ طعمش امیوز بوش نام داره
‫برای آسوده کردن حس دهانه
‫طعمش درست شبیه ‫دستور مادربزرگته
‫میدونستم که متوجه میشی ‫ ازش الهام گرفته ام
‫کلی الهام، درسته، پاسکال؟
‫وقتی غذا می خورم ساکت باش
‫من اینجا کار میکنم خدایا
‫- به زور اومد تو ‫- اینجا چیکار میکنی؟
‫من سرآشپزم
‫- چه کار می کنی؟ ‫- تو اینجا فقط چیزی که من می پزم می خوری
‫- اجازه نمیدی وارد بشه؟ ‫- اون اینجا کاری نداره
‫خوشحالم، پاسکال
‫کانسلو
‫اون هیچ ربطی به این قضیه نداره، سرآشپز
‫پس من میرم آشپزخونه
‫حالا فهمیدم چرا همه این کارا رو کردی
‫می خوای مسمومشون کنی؟ ‫اینا رو دور بریز
‫همه اش سوخته، نمی بینی؟
‫چرا برگشتی؟
‫می خوای اون مرد رو متقاعد کنی ‫که یک رستوران داری، درستع؟
‫این نقشه ات نیست؟
‫- کم و بیش، تقریبا ‫- خب، نقشه مزخرفیه
‫این کار فقط یک راه داره و ‫اونم این که من آشپزی کنم
‫برو
‫میگو قرمز روی پورک و
‫پنکیک سیب زمینی، ‫کفال رو خامه کدو سبز
‫کفال قرمز با سس کدو سبز ‫ همراه با خرچنگ سرخ کرده
‫و می تونی همه اش رو با نون میل کنی
‫فکر میکنی یکم سیب زمینی و ماهی ‫باعث میشه همه چیز رو فراموش کنیم..؟
‫یکم نمک
‫پاسکال همه چیز رو خورد
‫بشقاب تمیزه، رافائل
‫اما من پاستا و سیب زمینی سفارش دادم
‫دقیقا، برو
‫وقتی همه اینا رو شنیدم
‫باورم نمیشد
‫اما واقعاً فقط پاستا و سیب زمینیه
‫- من هیچوقت چنین چیزی رو نچشیده بودم ‫- بسه دیگه
‫پاسکال بسه
‫بعد از تمام کارایی که کرده ‫ ازش تعریف هم می کنی
‫- دقیقا چیکار کردم؟ ‫- چه گندی بالا آوردی
‫اوه، در مورد توافقت با جولیانو چطور؟
‫هرچی از این دست بدی ‫از اون دست پس میگیری، میفهمی؟
‫من با اون به توافق نرسیدم، ‫اون برای دیدنم اومد رم
‫در ضمن پول رو گرفتی، ها؟
‫پاسکال، من از اون پول ‫برای رستوران استفاده کردم
‫پس به هر طریقی بوده، برگشت جیب خودت
‫کارمین
‫واقعا فکر کردی ‫ این مکان لعنتی مهمه برام؟
‫دیگه حتی نمی دونم ‫...به چی اهمیت میدی
‫اینجا و اونجا فقط پول
‫یکی رو اینجا بکش ‫یکی رو اون طرف بکش
‫- و آخر..؟ ‫- آخرش..؟
‫در نهایت، ادما فقط میتونند ‫ رو یک چیز حساب کنن
‫احترام
‫و تو به من بی احترامی کردی
‫تو به من بی احترامی نکردی؟
‫تو منو فرستادی رم، فقط به این دلیل ‫که یه سری احمق ها خواستن
‫فقط به این دلیل که من ‫مثل اونا سرباز نیستم
‫من از تو محافظت کردم، همیشه
‫من تو رو مثل یک پدر دوست داشتم
‫اما همین کافیه
‫از روش زندگیت متنفرم
‫من برای زندگیم لایق چیز متفاوتیم
‫تو مستحق مردنی، کارمین
‫واقعاً می خوای به من شلیک کنه؟
‫چرا این شام رو درست کردی؟
‫می خواستم بهت نشون بدم ‫که من تو یه کار هم که شده خوبم
‫یعنی چیزی متفاوت ‫زیباتر، تمیزتر
‫سرانجام، استعدادی که ارزش کشف رو داره
‫حیف که دیگه هیچ کدوم اینا مهم نیست
‫حداقل دسر رو بچش
‫فقط یک دسر ‫کنسولو، کیک رو بیار
‫...فقط
‫پاستیرای مادربزرگ ماریا
‫مادربزرگ ماریا دیگه پیش ما نیست
‫میدونم
‫دستور پخت هنوز همونه
‫کانسلو رو به زندگی برگردوند
‫بچش
‫پاسکال، بذار تمومش کنم ‫ عجله کن
‫بچش
‫عطرش همونه
‫خدای من
‫- فقط یکم تلاش می کنم ‫- چه کار می کنی..؟
‫- واقعا؟ ‫- خفه شو
‫سرباز باش و اطاعت کن
‫این میتونه مردگان رو هم زنده کنه
‫- نه ‫- همینجا وایسا
‫همونجا بمون
‫تو ضعیفی پاسکال ‫ سست شدی
‫ما می تونستیم ناپل رو فتح کنیم ‫ می تونستیم فتحش کنیم
‫ولی توی لعنتی داری چیکار میکنی؟
‫بیا و طعم پاستیرای ‫مامان بزرگ ماریا رو بچش
‫چی؟
‫من هنوز منتظر تصمیم ‫شما هستم، اما هیچوقت نمیاد
‫و من منتظرت بودم اما تو ‫هیچوقت به تصمیم نرسیدی
‫و میدونی کارمین؟
‫میدونی جولیانو کی کشت؟
‫من بودم
‫کی دوست دختر جولیانو رو کشت؟
‫بازم من
‫چون اینطوریه که انجامش میدی
‫میری و به همه اونایی که مسئولن نشون میدی
‫من به خاطر تو این کار رو می کنم، پاسکال
‫...وقتشه تموم شه
‫نه
‫- ایست، پلیس ‫- همونجا وایسا
‫بی حرکت بمون، شلیک نکن
‫بی حرکت بمون
‫وینچنزو، ولش کن ‫کارمین، تفنگ رو بذار زمین
‫اسلحه رو بذار زمین
‫کاری نمیکنم ‫مگر اینکه کانسلو رو ولش کنی
‫تو بهشون زنگ زدی ‫...تو یه عوضی
‫ولی باورم نمیشه ‫یه دروغ دیگه هم بهم گفتی
‫من این کار رو برای ‫ محافظت از تو انجام دادم کانسلو
‫چون دوستت دارم
‫این واست چنین لحظه ای به نظر میرسه؟
‫شاید این آخرین فرصتی ‫باشه که باید این رو بگم
‫واقعا دوستم داری؟
‫- خدای من ‫- چی
‫تو گوش لعنتیم داد نزن
‫بی حرکت بمون، حرکت نکن
‫پاسکال، هی
‫پاسکال
‫ببخشید پاسکال
‫با آمبولانس تماس بگیر
‫چیزی نیست، پاسکال
‫پلیس قبل از مداخله منتظر چی بود؟
‫منتظر بودن وینچنزو ‫به قتل گیلیانو اعتراف کنه
‫پس یه حقه ای تو آستینت داشتی
‫وقتی پاسکال باهام تماس گرفت ‫متوجه شدم که همه چیز رو می دونن
‫پاسکال و افرادش امشب ‫برای شام به اینجا میان
‫می تونم وادارشون کنم ‫ همه چیز رو اعتراف کنن
‫میتونم مجبورشون کنم حرف بزنن
‫اما باید یک چیزو برام تضمین کنی
‫و با پلیس یه معامله کردم
‫در ازای شواهد علیه باند
‫... نه با رستوران و نه تو کاری نمی کنن
‫کارمین بیا.. باید بریم
‫ممکن دو دقیقه بهم فرصت بدی؟
‫...دو
‫حالا چی میشه؟
‫از امروز به بعد، پیکیو بلو متعلق به توئه
‫فقط باید برای امضای ‫...چندتا ورق کاغذ بری ​​دفتر برید، اما
‫مال توئه
‫و تو؟
‫حفاظت از شاهد
‫تغییر اسم، شهر متفاوت، همه چیز
‫و نمیتونم با کسی ارتباط برقرار کنم
‫حتی با من؟
‫ها؟
‫تنها راه حله
‫من اینجا رو بدون تو نمی خوام
‫چرا میخوای
‫این رویای توئه
‫تو فقط سعی کن اون ستاره میشلن رو بگیر
‫کارمین یالا
‫این مال مادربزرگم بود ‫مراقبش باش
‫اون امیزو بوش اصلا بد نبود
‫آره
‫ممنون سرآشپز
‫برو خونه استراحت کن
‫- ...به محض این که دوباره باز کنیم ‫- بدبخت شدیم
‫*یک سال بعد، جایی در دانمارک*
‫پاستا و سیب زمینی؟
‫لعنتی چطور گرفتار برگرین شدی
‫خودم رو زنجیر کردم
‫پس هر از چند گاهی ‫به من گوش میدی
‫هی هر چند وقت یبار
‫- خوب به نظر میای ‫- خوب به نظر میای
‫و بلو پیکیو؟
‫اونو به دستای خوبی واگذار کردم
‫روزاریو؟
‫در نهایت، اون ستاره میشلن رو گرفتی، نه؟
‫...در نهایت بله
‫خوشحالم که اومدی
‫باید چهار کیلومتر راه می رفتم
‫*به پابلو و شانس دومش*
‫*یک داستان جنایی خوش طعم ایتالیایی*