‫تو تابستون سال 1973، ‫چند مایل بیرون از آستین تگزاس،
‫پنج تا جوون توسط یه دیوونه ی نا مشخص
‫به شکل وحشیانه ای ‫ مورد حمله قرار گرفتن.
‫قتل های شوکه کننده با ابزار های مختلفی انجام شدن،
‫از جمله چکش و قلاب گوشت و از همه بدتر
‫یه تصویری تو ذهنم هست که هیچ وقت از بین نمیره.
‫تصویر پنج تا قربانی که فقط ‫یکیشون زنده موند، سالی هاردستی
‫که بعد از گفتن داستانش به پلیس
‫دیگه هیچ وقت از وحشتی که ‫ اون روز دیده بود صحبت نکرد.
‫بعد از شنیدن داستان هاردستی
‫مقامات این تصویر رو از قاتل منتشر کردن.
‫همه ترسیده بودن.
‫میگن که یه ماسک از پوست آدم داره.
‫هرچند هویت واقعیش رو کسی نمیدونه.
‫برای یه ساعت آینده شمارو به ماجراجویی
‫تو معرف ترین پرونده ی حل نشده ی تگزاز میبرم.
‫باشه، شد 18.99 دلار.
‫مگه اینکه بتونم یکی دوتا پیرهن بهت بفروشم.
‫باشه، بفرما.
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫هنوز زنده ست؟
‫اینجا تو تگزاس تبدیل به یه تکاور شد.
‫احتمالا بیشتر از 30، 40 ساله که ‫ داره دنبال اون دیوونه میگرده.
‫پس اون... پیداش کرد؟
‫اون یه ماسک پوشیده بود.
‫اگه ندونی یکی چه شکلیه ‫آسون نیست که پیداش کنی.
‫خواهر، اینجایی.
‫آره، دقیقا همونجایی که ولم کردی، عجیب غریب.
‫ببین، ببین، ببین، ببین، ببین.
‫یه چیزی برای بعدت.
‫میدونی که به در باز کن نیاز نداری.
‫زودباش. باید به اتوبوس برسیم.
‫اگه ایرادی نداره بپرسم، کجا میری؟
‫هارلو؟
‫- درباره ات شنیدم. ‫- شنیدی؟
‫همه شنیدن.
‫- حالا دیگه روز خوبی داشته باشی. ‫- ممنونم.
‫لعنتی ها.
‫اینجا
‫اوه...
‫موفق شدم. اونجا تونستن آنتن پیدا کنم.
‫پس انگار اتوبوبس تقریبا 20 مایل قبل اشتباه پیچیده
‫اما الان دیگه تو راه درستیم.
‫ما حالمون خوبه. ما تو راه درستیم.
‫بیا بزنیم به جاده. بیا بریم. بیا بریم.
‫این یارو رو باش.
‫که انقدر زشته
‫لازمه که همه جا با اسلحه راه برن،
‫منظورم اینه که، داره چیزی رو جبران میکنه؟ ‫منظورم اینه...
‫بیخیال، مل.
‫- ملودی اینکارو نکن. ‫- چی؟ فقط دارم میگم.
‫ببخشید خانم.
‫چیه؟
‫ببین، ما این اطراف گرفتار گرازهای وحشی شدیم
‫و تنها راه مقابله با یه گونه ی مهاجم
‫ریشه کن کردنشونه.
‫تو دیده.
‫باشه. باشه. بیاید قبل از اینکه اون مارو بکشه بریم.
‫زودباشید دخترا. بیاید بریم.
‫ببخشید اگه اسلحه های بزرگ ناراحتت میکنن.
‫بزرگترش رو دیدم.
‫واقعا درباره ی اونجا متاسفم.
‫لازم نیست من جای تو عصبانی شم.
‫هرچی.
‫به هرحال خیلی خوشحالم که اومدی.
‫مل، پستمون رو ببین. ‫داره میترکونه.
‫سلام بچه ها، امروز همون روزه.
‫امروز بالاخره من و مل به این ‫رویای دیوونه واری که داریم میرسیم.
‫یه تغییر بزرگ تو راهه، ‫پس از همتون ممنونم.
‫نمیتونم صبر کنم تا تو هارلو ببینمتون.
‫قراره عالی بشه. بهش فکر کن.
‫میتونیم همه ی این رو ‫ داشته باشیم، بهش بگو "دانتوپیا".
‫چی؟
‫چی؟ دانتوپیا.
‫چند وقته که بهش فکر میکنی؟
‫تقریبا 48 ساعت گذشته.
‫فهمیدم. دانته و اوتوپیا... ‫داری کلمات رو میچسبونی بهم.
‫- داشتم شوخی میکردم. ‫- میبینم که... چه غلطا.
‫اون چه مرگشه؟
‫ببین، ملودی، اون نامزد توئه.
‫- چه روانی عوضی ای. ‫- آیین تگزاسی.
‫جدا اون یارو چشه؟
‫اون فقط یه عوضیه.
‫عالیه، اون روانی رو نمیزنن کنار ولی مارو میزنن.
‫- دستات رو بذار جایی که بتونم ببینمشون. ‫- این بامزه نیست.
‫یه مورد 10-12 داریم.
‫دریافت شد.
‫سلام.
‫حالتون چطوره؟ من دانته اسپیوی هستم.
‫تو همون آشپزه ای.
‫سرآشپز. جفتمون هستیم.
‫- سلام. ‫- و دیگه کی رو اینجا دارید؟
‫خب، این همسر آیندمه.
‫و خواهرم اون پشته.
‫همه چیز مرتبه؟
‫میدونم که دارید رد میشید
‫پس من و معاونم گشت میزنیم
‫تا مطمئن شیم شما از دردسر دور میمونید.
‫اگه مشکلی بود بهم زنگ بزن.
‫حتما، شماره ات رو داریم و
‫بابت خدماتتون ازتون ممنونیم قربان.
‫بیاید فقط بریم.
‫گوش کن، میدونی، بعضی هامون اینجا به دنیا اومدیم.
‫اوجش رو دیدیم.
‫پس لطفا با احترام با شهر برخورد کن.
‫حتما قربان.
‫ملودی، داری چی کار میکنی؟
‫میدونی... مادربزرگمون، ‫اهل این طرف ها بود.
‫میدونی، "وقتی گل های آفتابگردون شکوفه میزنن..."
‫"زمستون به فنا رفته"
‫آره
‫باشه
‫به هارلو خوش اومدید.
‫ممنونم
‫بالاخره تونستیم. به هارلو خوش اومدی.
‫از مرحله ی آخر سرمایه داری لذت ببرید.
‫لعنتی، عزیزم. این عالیه.
‫پس هارلو شهر ارواحه.
‫آره، اما یه فکری برای اینجا داریم.
‫فقط به آدم های جوون نیاز داره
‫آدم هایی مثل ما که از شهر های بزرگ ‫ خسته شدن و دنبال یه شروع جدیدن.
‫روشن شد.
‫این برای مردم یه فرصته تا یه جایی بتونن
‫بدون خشونت و دیوونگی از نو شروع کنن.
‫یه جای امن.
‫باشه. و منظورت هفت ساعت رانندگیه؟
‫فکر کنم بتونم برای همیشه با دوستام خدافظی کنم.
‫خدایا.
‫اون اینجا چی کار میکنه؟
‫ ‫تلفنی حرف زدیم.
‫- آره ‫- دانته
‫سلام
‫ریشتر پیمانکار مائه، مل.
‫ساختمونتون رو قشنگ میکنم،
‫هرکاری که تو یه هفته از دستم بر بیاد.
‫برای مناقصه خوب به نظر میاد. ممنونم.
‫میخواید اینارو بفروشید؟
‫ آره، میفروشیم
‫باشه
‫پس شما ها چی هستید؟ یه جور فرقه؟
‫ما آدم های ایده آلیستی هستیم ‫که میخوایم دنیای بهتری بسازیم.
‫آره، این یه فرقه ست.
‫- چی؟ ‫- ایرادی نداره، قضاوت نمیکنم.
‫فقط پولم رو بدید. مشکلی نداریم.
‫بچه ها شما ها باید... باید این رو ببینید.
‫چی؟
‫لعنتی
‫- خبر مهم. ما وسط تگزاسیم. ‫- برام مهم نیست.
‫یه اتوبوس پر از یرمایه گذار داریم.
‫اگه این پرچم رو ببینن، نمیخرن.
‫- باور کن. ‫- میرم گاوچرون رو بیارم.
‫مل، کمکم کن.
‫من همینجا میمونم.
‫(یتیم خونه ی هارلو)
‫میرم طبقه ی بالا.
‫اینجارو ببین. عجیبه.
‫لعنتی
‫لعنتی، نتونستم بگیرمش.
‫- لعنتی، خب چی کار کنیم؟ ‫- بذار منتظر پیمانکار بمونیم.
‫تو خونه ی ما چی کار میکنی؟
‫متاسفم، نفهمیدم...
‫فکر کردیم اینجا خالیه.
‫شما ها همسایه های جدیدید، مگه نه؟
‫اوه...
‫کاش میدونستم دارید میاید.
‫به خودم میرسیدم.
‫چای شیرین؟
‫50 ساله که دارم این یتیم خونه رو میچرخونم.
‫به پسر ها و دختر هایی که خونه میخواستن، خونه دادم
‫و نوجوون های مشکل سازی که لازم داشتن ‫راه رو بهشون نشون بدم.
‫خانم، بانک چند ماه پیش اینجارو گرفت.
‫نباید اینجا باشید.
‫منظورتون کل ماجرای بانکه؟
‫اون حل شده.
‫هرچی که بدهکار بودم رو پرداخت کردم. ‫اینجا هنوز خونه ی منه.
‫شما اشتباه میکنید، متاسفم...
‫نامه ای دارم که چیز دیگه ای میگه.
‫ایرادی نداره اگه ما اون رو ببینیم؟
‫مجبور نیستم چیزی بهتون نشون بدم.
‫- چون نداریش. ‫- دانته، نکن.
‫چی؟ این درباره ی پرچممه؟
‫من رو اشتباه گرفتید.
‫سال ها از پسرهایی مثل تو مراقبت کردم.
‫با سیاه پوست ها مشکلی ندارم.
‫باشه. لعنت بهش.
‫مراقب حرف زدنت باش پسر.
‫تو مراقب خودت باش.
‫کجا میری؟
‫بذار پلیس ها بهش رسیدگی کنن. ‫من وقتش رو ندارم.
‫میرم کلانتر رو بیارم.
‫اونطور که فکر میکنی نیست.
‫اون پرچم برای جد بزرگمه.
‫من رو یاد اون میندازه.
‫زیاد بهش فکر نکردم.
‫دوستت رو... میفهمم.
‫کاش میتونستم کمکت کنم، ‫اما نمیتونی اینجا بمونی.
‫برای سالمندان پناهگاه هایی هست و...
‫پناهگاه؟ من جایی نمیرم.
‫بهت گفتم. اینجا خونه ی ماست.
‫ببین، توی یه خونه جات امن تره ‫و ازت مراقبت میکنن.
‫زنی به سن تو نباید خودش تنها باشه.
‫عزیزم، من خوبم. حالم خوبه.
‫فقط برگرد به اتاقت.
‫اون آخرین پسرمه.
‫مراقبت ویژه میخواد.
‫اون بیرون زیاد خوب رفتار نمیکنه، ‫میفهمی؟
‫برای همینه که حتی نمیتونم از اینجا برم.
‫خدایا، جینی، چرا هنوز اینجایی؟
‫چی کار کردی؟
‫ویرجینیا، چند هفته پیش بهت گفتیم.
‫گوش نمیده. ‫بیا از اینجا بندازیمش بیرون.
‫- بیرون درباره اش صحبت میکنیم. ‫- زودباش. بیا بریم.
‫آروم باش.
‫اصلا بهش دست نزدم.
‫خدای من. چه خبره؟ ‫باید آمبولانس خبر کنیم.
‫ما آمبولانسیم.
‫مشکلی نیست. پسرشه.
‫اکسیژن رو بردار. بذارش تو ون.
‫لعنتی
‫من باهاش میرم.
‫نه ملودی، نه نه نه. ‫من باهاش میرم. تو برو.
‫چی؟
‫همه توقع دارن شما دوتا رو ببینن.
‫اون حالش خوبه.
‫- خدایا ‫- یکی باید
‫نمیشه ملودی. نمیشه تو باشی.
‫باید رو این تمرکز کنی. ‫زود برمیگردم.
‫باشه. لطفا فقط مطمئن شو حالش خوبه.
‫ممنونم. تو یه فرشته ای.
‫بیا بریم.
‫اینم پرچمتون.
‫زودباش مل. ‫یکی رو میاریم تمیزش کنه.
‫اون نشونه ی بدی برات نبود؟
‫اینجا دیگه نفرین شده.
‫لطفا این...
‫نمیخوام... اینجا زندگی کنم. ‫کل ایده ای که داری دیوونگیه.
‫- نمیدونی چی میخوای. ‫- باشه، و تو میدونی
‫میدونم که بهن نیاز داری و نمیتونی مراقب خودت باشی.
‫صبر کن
‫میدونید، همه هیجان زده هستن. ‫شما ها کار خوبی برای تبلیغ این انجام دادید.
‫آره، فقط به رنگ تازه نیاز داره.
‫نه، این طوری عالیه.
‫این مردم فرسودگی میخوان. ‫میدونی، چیزهای تاریخی.
‫اره، حتما، آره.
‫- این قراره عالی بشه ‫- آره
‫من میخوام شروع کنم، پس... باشه.
‫اون حالش خوبه؟
‫آره، فکر کنم ی کم گرما اذیتش کرده.
‫انقدرا هم این بیرون گرم نیست.
‫- احتمالا یه کم آب میخواد. ‫- آره. گرمه.
‫حالش چطوره؟
‫عزیزم، اون پسر خوبی که یاد دادم باشی چی شد؟
‫نیا تو اتاقم.
‫لعنتی
‫کلانتر، فکر کنم حالش بد شد.
‫عوضی
‫خدای من
‫هی
‫نه
‫چه خبره؟
‫خدای من
‫و کندس بردی به بردی برانچ فروخته شد.
‫من عاشق صبحونه ام. عالیه.
‫خب این تو سال 1910 ساخته شده
‫و یه بار رئیس جمهور هاروارد تفت ‫مهمون افتخاریش بوده.
‫احتمال رعد برق زیاده،
‫رعد و برق و بارون سنگین.
‫اون بیرون خیس نشید.
‫پس، ریشتر...
‫چرا انقدر پوچ گرایی؟
‫چی؟
‫منظورم اینه، هرکی اینطوری با گازوئیل کار کنه
‫هیچ اهمیتی به هیچی نمیده.
‫من تگزاسی ام.
‫دوست ندارم مردم بهم بگن چی کار کنم،
‫مخصوصا مردم خودراضی و خود پسند شهری شهری.
‫پره؟
‫تاحالا تیر اندازی کردی؟
‫نه
‫سمتم تیر اندازی کردن.
‫پدر ناخوش؟
‫دبیرستان استونبروک.
‫حتما زندگی با اون سخته.
‫منظورم اینه...
‫همه الان توقع دارن با زندگیم یه کار خاص انجام بدم
‫و فقط میتونم ناامیدشون کنم.
‫دوستام آدم های خاصی بودن.
‫من نه
‫لطفا از آهنگ و نوشیدنی لذت ببر.
‫یه عالمه چیز برای جشن گرفتن داریم. ‫خیلی ممنونم.
‫پیرزنه الان مرد...
‫بیخیال مل. یه چیزی باهام بخور. ‫انجامش دادیم. انجامش دادیم. چه رویایی.
‫چی؟
‫لعنتی
‫لعنتی؟ اون... ‫فقط همین رو داری بگی؟
‫ما همین الان کشتیمش.
‫بیماری قلبی اون رو کشت مل.
‫کجا میری مل؟
‫میرم دنبال لیلا و از اینجا میبرمش، باشه؟
‫این دیگه حس خوبی نداره.
‫صبر کن. صبر کن. مل این تقصیر ما نبود. مل.
‫خواهرم کجاست؟
‫داریم میریم.
‫باشه
‫جدا؟ اون یارو؟ شوخی میکنی؟
‫- فکر میکنی با اون بودم؟ ‫- نمیدونم. بودی؟
‫فقط از دستشویی استفاده کردم.
‫میدونم که فکر میکنی کاملا عوضی ام ‫اما یه دقیقه ولم کن لطفا.
‫متاسفم
‫اون پیرزنه مرد.
‫واقعا نیاز دارم که الان با من بیای. باشه؟
‫میشه لطفا این کارو بکنی؟
‫باشه. آره. آره. میتونم انجامش بدم.
‫اون لعنتی رو بنداز دور.
‫سلام
‫سلام. خواهش میکنم.
‫کسی اینجاست؟
‫لطفا.
‫من صدمه دیدم. من تو یه تصادف بودم.
‫خواهش میکنم، من تو جاده ی 74 بیرون هارلو ام.
‫خدای من
‫خدای من... اون... اون داره میبره.
‫اون صورت اون رو پوشیده.
‫نه نهو هیس. لطفا.
‫فقط گرماست، میدونی؟
‫- آره. ‫- ماشن رو ببر. من اتوبوس رو برمیگردونم.
‫صبر کن. چه غلطا؟ چه...
‫چیه؟
‫چه غلطی داری میکنی؟
‫شنیدم که اون خانم رو کشتی.
‫ما کسی رو نکشتیم. ‫اون به ملک ما تجاوز کرده بود.
‫مطمئنی که ملک شما بود؟ ‫اون مخالف بود.
‫لطفا کلیدهارو بهمون برگردون.
‫بهم نشون بده که سند خونه رو داری ‫تا بهت برشون گردونم.
‫تو مغازه ام.
‫- بیا بانک رو وارد این ماجرا نکنیم. ‫- لطفا بهم بگو که همراهت داریش.
‫دارم. دارمش.
‫پس کجاست؟
‫اون... احتمالا تو دفتره. تو آستین.
‫دانته
‫بعضی از سند ها کارشون بیشتر از بقیه طول کشیده.
‫بهم بگو که از خونه ی خودش ننداختیمش بیرون.
‫اینکارو نکردیم. دارم بهت میگم. ‫باید تو دفتر باشه.
‫اگه درست باشه، پس نمیتونه تو خونه باشه، نه؟
‫باشه، تو همینجا بمون. بیا بریم.
‫صبر کن. میشه یه دقیقه آروم باشی.
‫تا وقتی نفهمم طرف درست ماجرا ایم آروم نمیشم.
‫- منم باهات میام ‫- نه خواهش میکنم.
‫فقط کاری که میگم رو بکن.
‫- چرا باید با این آدم ها بمونم؟ ‫- لطفا فقط بمون.
‫زودباش. بیا بریم.
‫این مزخرفه.
‫سلام، دارم برای هاردستی زنگ میزنم.
‫حتما، نگه میدارم.
‫باشه...
‫خودشه؟
‫سند ملک تگزاس
‫دا...دانته؟
‫مل؟
‫امیدوارم که همه اینجا بهشون خوش بگذره.
‫باید یه عالمه کار رو انجام بدیم.
‫این شهر باری ماست. دی جی...
‫باشه، همه برن تو اتوبوس.
‫مهمونی تو اتوبوس ادامه داره.
‫دانته؟
‫هی
‫تو اون خونه چی کار میکردی؟
‫دارم با تو صحبت میکنم.
‫راهت رو نکش و برو.
‫پسر، حالت خوبه؟
‫اینجا، دارمت. دارمت.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫خدای من
‫کی این کارو باهات کرده؟
‫صبر کن. ول نکن. ول نکن.
‫خدای من
‫به پلیس ها زنگ بزن. میشنوی؟
‫همه رو تو اتوبوس نکه دار.
‫- برو ‫- باشه
‫در رو ببند. بسته نگهش دار.
‫چی شد؟
‫نمیدونم. فقط در رو بسته نگه دار.
‫چه غلطا؟
‫گزارش یه جسد تو هارلو رو داریم.
‫زودباش نیمن، اونجایی؟
‫تو تنها کسی هستی که تو شعاع 50 مایلی دارم.
‫به یه افسر تو هارلو نیاز داریم.
‫لطفا جواب بده.
‫من از هیچ شیطانی نمیترسم. ‫من از هیچ شیطانی نمیترسم.
‫لطفا سر جات بمون.
‫- چی شده؟ ‫- بهم اعتماد کن.
‫تو صندلیت بمون.
‫- لطفا در رو باز کن. ‫- نکن.
‫لعنت بهش.
‫کجا میری؟
‫ملودی؟ مل؟
‫خدای...
‫مل؟
‫- نه نه. لیلا. ‫- ملودی.
‫مل؟ ملودی؟ مل؟
‫- ملودی. ملودی. ‫- لیلا
‫لیلا. برو.
‫خدای من. ملودی.
‫کمکو لیلا. لیلا. کمک.
‫دارمت. زودباش. زودباش.
‫ملودی؟
‫بیدارشو. بیدارشو.
‫چی شد؟
‫برون. برون.
‫مارو از اینجا بیار بیرون.
‫بیا بریم. بیا بریم.
‫از این طرف برو.
‫زودباش. ادامه بده.
‫نه نه نه نه نه نه. ‫نگه ندار. نه نه نه نه.
‫بازش نکن... ‫رفیق، داری کجا میری؟
‫چه خبره؟
‫- نه نه نه ‫- ملودی
‫این مهمونی خیلی خوبه، نه؟
‫حالت خوبه؟
‫فرار کن
‫نه
‫این دیوونه بازی رو ببین.
‫داداش، داری چی کار میکنی؟
‫هرکاری رو امتحان کن و کارت تمومه داداش.
‫لعنتی
‫خدایا
‫بلند شو
‫لیلاو لیلا، بلند شو. دارمت.
‫ببین
‫ملودی؟
‫- ملودی؟ ‫- لیلا، نمیتونم.
‫لعنتی
‫زودباش ملودی. میتونی.
‫زودباش. ملودی. لعنتی.
‫زودباش ملودی. زودباش. خواهش میکنم.
‫خدای من
‫زودباش. زودباش.
‫دارمت. زودباش.
‫باید بریم پایین. لیلا. بیا.
‫- کمک ‫- خدای من. کمک. کمک.
‫زودباش. برو اون پشت.
‫ممنونم. ممنونم. ممنونم.
‫اون فقط... اون... دانته رو کشت.
‫خودشه، نه؟
‫اون همه رو کشت.
‫صورت چرمی.
‫چی؟ چی؟ لطفا برون.
‫داری چی کار میکنی؟ چی؟
‫- برون ‫- لطفا برو.
‫پنجاه سال منتظر امشب بودم.
‫تا دوباره ببینمش.
‫اون مارو حبس کرده.
‫لطفا برون. باید مارو از اینجا ببری بیرون.
‫متاسفم. نمیتونم.
‫انگار این تویی که میخوای.
‫باید تا میکشمش اینجا بمونی.
‫- نه نه نه ‫- نه لطفا. لطفا، نه.
‫نه نکن. چی؟ نه.
‫نه نه. مارو تنها نذار. نه.
‫نه. لطفا. نه. نه، نمیتونی.
‫نمیتونی مارو تنها بذاری. نه.
‫نه، چه غلطا؟
‫برگرد.
‫کیرک، پملا، جری. فرنکلین.
‫اسمم رو بگو.
‫بگو که من رو میشناسی.
‫بگو که میدونی با دوستام چی کار کردی.
‫تو من رو یادت نمیاد.
‫لعنتی
‫میدونی که قرار بود اون روز تو مدرسه بمیرم.
‫پس مرگ من رو تا اینجا دنبال کرده.
‫مرگ... من رو ببین.
‫نمیذارم تو رو بکشه، باشه؟ ‫بهت قول...
‫نه. نه.
‫حالا من رو یادته؟
‫من همونیم که در رفت،
‫و اینجام تا مطمئن شم تو در نمیری.
‫لعنتی
‫از اینجا گم شو بیرون.
‫زودباش.
‫داری چی کار میکنی؟
‫- کمربندت رو ببند ‫- لعنتی
‫لعنت بهش
‫خدای من
‫- لعنتی. خدای من. من... ‫- ملودی
‫نه، بهش دست نزن. نمیتونم.
‫نمیتونم.
‫ملودی، داره میاد.
‫- لیل. لیلا. گوش کن. ‫- نه، زودباش. باید از اینجا ببرمت بیرون.
‫- میتونم ببرمت. ‫- گوش کن. گوش کن.
‫اون همین الان میکشتم. ‫متاسفم، راه دیگه ای نیست.
‫اما تو، تو باید فرار کنی.
‫نه. نمیتونم.
‫کس دیگه ای رو ندارم. ‫نمیتونم تنهات بذارم.
‫چرا، میتونی.
‫تو قوی ترین کسی هستی که میشناسم، باشه؟
‫تو هیچ وقت به من نیاز نداشتی.
‫میتونی انجامش بدی. ‫فقط باید فرار کنی.
‫فرار کن لعنتی.
‫فرار کن
‫متاسفم
‫برای کاری که با مامانت کردم.
‫اون لیاقتش رو نداشت.
‫لعنتی چرمی
‫لعنتی
‫لیلا
‫نه
‫لیلا
‫لیلا. لیلا
‫ممنونم. ممنونم.
‫فرار نکن
‫اگه فرار کنی...
‫هیچ وقت از شکارت دست بر نمیداره.
‫لیلا
‫لیلا. لیلا. کمکم کن.
‫لعنتی
‫لیلا. لیلا. کجایی؟
‫نه نه
‫ملودی
‫حالت... حالت خوبه؟
‫نه
‫لعنتی
‫باشه
‫بیا بریم خونه
‫حالت خودکار درگیر شده.
‫لعنت به هارلو.
‫میدونی چیه؟
‫نظرم عوض شد. راستش با تو میام اینجا.
‫گم شو
‫- لعنتی ‫- نه
‫نه. ملودی. نه.
‫نه
‫نه نه
‫نه. ملودی
‫نه