‫این سیبیله قیافه‌ام رو باکلاس می‌کنه
‫بذار ببینم کارم چطور بوده
‫بدک نیست
‫واقعاً مایه‌ی تأسفه، فلوید
‫به محض این که چیزی می‌سازی،
‫اونا میان و همه رو ازت می‌گیرن
‫[چهاردهم اکتبر سال 1918] ‫[جنگ به خانه...]
‫جنگ به خانه رسیده، خوانندگان عزیز
‫[میخانه‌ی مانک]
‫[اطلاعیه برای شهروندان] ‫[اقدامات احتیاطی در برابر آنفلوانزا]
‫آمریکایی‌هایی که دیروز در شهر از دست دادیم ‫بیش از تلفات سربازان خارج از کشور بودند
‫این بیماریِ همه‌گیر در حال نابود کردن ملتِ ماست
‫رئیس جمهور که روی جنگ در اروپا تمرکز کرده،
‫اکنون هر روزنامه نگاری که از قاتلِ واقعی ما ‫گزارشی منتشر کند را تهدید به زندان می‌کند
‫آنفلوانزای اسپانیایی
‫[آنفلوانزای اسپانیایی به اینجا رسیده!] ‫[به قلم: جی.سی هورتون]
‫[ماسک بزنید] ‫[وگرنه زندانی می‌شوید]
‫ایستگاه بعدی: اِگ آیلند
‫طبق معمول، کارگران قربانیانِ واقعی هستند
‫آنان رها شدند تا مثل سگ در زاغه‌ها بمیرند
‫در حالی که رفقای سرمایه‌دار رئیس جمهور
‫در عمارت‌های روستایی‌شان پناه می‌گیرند
‫تلاش ما برای تعطیلی کسب و کارهای شهری ‫فقط می‌تواند تعداد اندکی را نجات دهد
‫آقای رئیس جمهور، ‫ما مردمِ فراموش‌شده‌ی ایالات متحده،
‫تقاضای اقدامِ عملی داریم
‫ما، فقرا و محرومان،
‫ما، مهاجران و بیگانه‌ها،
‫ما، رنگین‌پوستان و بی‌صدایان، ‫تقاضای تعطیلی در سطح کشور داریم.
‫آقای رئیس جمهور کارگران را به خانه بفرستید
‫همه جا را تعطیل کنید ‫[همین الان خانه‌ها را قرنطینه کنید!]
‫[به قلم جی.سی. هورتون]
‫[کودتا!]
‫«می‌دونی لحظه‌ی بین خواب و بیداری چجوریه،
‫اون لحظه‌ای که خوابی رو که دیدی یادت میاد؟
‫اونجا جاییه که همیشه ‫دوستت خواهم داشت، پیتر پن»
‫این شبیه تکلیفِ مدرسه نیست
‫تکلیفه، بابا. مالی توی نمایش ‫نقشِ تینکر بل رو بازی می‌کنه
‫خب، بیاید روی درس‌های واقعی تمرکز کنیم
‫تقسیمِ چکشی برای تینکر بل
‫و گرامر برای آقای پن، ‫اگه درست یادم باشه.
‫- بله، قربان ‫- ممنون
‫برای اولین بار لاتین نداریم
‫بجنبید
‫تو بی‌اجازه وارد این ملک شدی
‫نه، خانم
‫من فلوید هستم
‫فلوید مانک
‫من آشپزِ جدیدم
‫مدارک
‫قرار بود دیروز برسی
‫عذر می‌خوام، خانم. ‫مجوزم به موقع صادر نشد.
‫همونطور که می‌دونید توی شهرداری ‫خیلی سرشون شلوغه
‫شاید باید این رو در نظر می‌گرفتی ‫و زودتر تقاضا می‌دادی
‫همین که شنیدم اینجا استخدام شدم ‫تقاضا دادم
‫نمی‌تونستم به موقع به اینجا برسم
‫من توی جهنم بیدار شدم ‫و الان اینجا توی بهشتم
‫می‌تونم کمکت کنم ببریش؟
‫خیلی لطف می‌کنی
‫باید خودت ببریش، آقای کان
‫اون باید ضدعفونی بشه
‫اینجا قوانینی داره، آقای مانک،
‫که همه‌ی کارکنان باید بهشون عمل کنن
‫قوانین خانه
‫هورتون‌ها تقاضای قرنطینه‌ی کامل دارن
‫هیچکس از ملک خارج نمیشه ‫مگر برای کارهای ضروری
‫خرید خوار و بار و لوازم و امثالهم
‫این قرنطینه که براتون ‫مشکلی به حساب نمیاد؟
‫نه، خانم. احساس می‌کنم ‫اینجا خونه‌ی خودمه
‫کدوم یک از اون اتاق‌ها مالِ منه؟
‫هیچکدوم
‫محل سکونتِ ما اینجاست
‫این طرف
‫هورتون‌ها رأس ساعت 7 صبحونه می‌خورن
‫کسرولِ بادمجون تأثیرِ اولیه‌ی خوبی میذاره
‫مطمئنم بعضی‌ها براشون سؤاله ‫این آدمی که ادعا می‌کنه افشاگره
زندگی توی همچین جایی با نوشته‌هاش منافاتی نداره؟
‫آقای هورتون قصد داره ‫این ملک رو به مردم اهدا کنه
‫اون عمرش رو وقفِ مبارزه ‫برای ما قشرِ کارگر کرده
‫این شگفت انگیزه
‫شنیدم کشتارگاه پدرِ خوش رو افشا کرده
‫کسی که از گوشت و خونِ خودشه
‫حالا، چطور به خاطر این کارش ‫از ارث محروم نشده؟
‫چطور انقدر در مورد آقای هورتون ‫اطلاعات داری؟
‫من هوادارشم
‫اما نمی‌فهمم چرا ما نمی‌تونیم گوشت بخوریم
‫وقتی که ملکِ خودت رو داشته باشی،
‫می‌تونی هر چقدر دلت می‌خواد گوشت بلُمبونی
‫تو خیلی وقته اینجا کار می‌کنی، آره؟
‫آقای هورتون رو به دنیا آوردم
‫خدا خیرت بده
‫تو چی، شیخ؟
‫آدمی مثلِ تو توی همچین دورانی ‫توی این کشور چیکار می‌کنه؟
‫من توی وطنم استانبول آهنگ می‌ساختم
‫واسه «تین پن الی» اومدم آمریکا (محله‌ی موسیقی‌دان‌ها)
‫شنیده بودم خیابون‌هاش ‫با طلا هموار شدن
‫وقتی به اینجا رسیدم، ‫دو چیز رو فهمیدم.
‫یک، خیابون‌ها با طلا هموار نشده بودن
‫و دو، از من انتظار داشتن هموارشون کنم
‫فقط خودت رو خوش شانس بدون
‫چون جرومِ من توی چاله دفنت نمی‌کنه
‫جرومِ من توی هنگِ 369 پیاده خدمت می‌کنه
‫وقتی از خط مقدم برگرده،
‫قراره من رو بفرسته دانشگاه پزشکی
‫آقای هورتون براش یه توصیه‌نامه می‌نویسه
‫ولی بعید می‌دونم دانشگاهی قبولش کنه
‫اون خیال‌بافه
‫تنها قانون این سرزمین رو یاد نگرفته
‫اینجا یا خدمتکار داری ‫یا خودت خدمتکاری
‫خیلی خب. لیموناد رو کجا نگه می‌دارید؟
‫کارکنان هرگز اجازه ندارن نوشیدنی مصرف کنن
‫قوانینِ خونه‌ست
‫آقای هورتون رو دیدم که سرِ شام ‫یه لیوان نوشیدنی دستش بود
‫تو به قوانینِ ما عمل می‌کنی،
‫وگرنه با اولین کشتی به شهر برمی‌گردی
‫می‌فهمی؟
‫بله، خانم
‫جی؟
‫ببخشید
‫امروز، بعد از انتشار مقاله‌ام،
‫آدم‌های رئیس جمهور دفترمون رو تفتیش کردن
‫- کسی صدمه دید؟ ‫- نه
‫نه، ولی هری مطمئنه که انجمن حفاظتی آمریکا در تعقیبشه
‫خب، ما چی؟ ما در امانیم؟
‫البته. البته
‫هیچکس نمی‌دونه ما اینجاییم
‫ولی هری قبول نمی‌کنه ‫آنفلوانزا رو پوشش بده،
‫و بقیه هم همینطورن
‫تو هر کاری می‌تونستی کردی
‫شورش‌های خشونت‌آمیزی ‫در شهرهای کشورمان رخ دادند
‫بر سر مدیریت ضعیف آنفلوانزا توسط رئیس جمهور
‫امروز صبح، من به معترضان ‫در شهرداری پیوستم
‫تجمع مسالمت آمیزی بود تا این که ‫سربازانِ تشنه‌ی خون به صحنه رسیدند
هی، کوچولو. بی‌بی وسطه
‫پنج بهت ده میده. ‫ده بهت بیست میده.
حواست به خانم کوچولو هست؟
‫- ورق رو بده به من ‫- متقلبِ کثیف
‫آقای مانک، این چیه؟
‫یه چیزهایی که برای ناهار جمع کردم
‫اینا باعث میشن مریض شی
‫ولی این... این قارچ باعث میشه ‫شیطون بره توی جلدت
‫واقعاً؟
‫آقای کان، فوراً اینا رو بریز دور
‫و اینجا کازینوی قایق رودخانه‌ای نیست
‫تا وقتی توی این خونه‌ای ‫توی آشپزخونه بمون
‫یالا، آقای کان
بیا زودتر بریم تا به شلوغی صبح نخوریم
رئیس قطعاً داره برای حق می‌جنگه، هوم؟
‫بیاید بالا. وقتِ درس خوندنه
‫اه!
‫[بالا گرفتن شورش‌ها با افزایشِ مرگ و میر آنفلوانزا] [به قلم: جی.سی هورتون]
‫اگه مدارس تعطیل بمونن،
‫یه نفر باید به بچه‌ها درس بده
‫خانم تیدول کاملاً تواناست
‫- ولی من... ‫- یا شاید...
‫شاید من بتونم این کارو بکنم
‫نه، جولز، جولز، تو...
‫تو نویسنده‌ای
‫و استعدادی که توی این ناخنت داری ‫بیشتر از اونه که آرزوش رو داشتم
‫تو قدرتِ تغییر طرز فکر مردم رو داری...
‫ممنون
‫احسنت
‫آدم هر روز یکی رو نمی‌بینه که مقاله‌اش ‫توی صفحه‌ی اول روزنامه‌ها باشه
‫- اوهوم ‫- اگه اجازه بدید
‫اگه یه لحظه من رو ببخشید
‫«من وحشت را در چشمانِ رفقام دیدم
‫وقتی که افراد رئیس جمهور با چوب دستی
‫به جان مهاجران و رنگین‌پوستان افتادند
‫که حتی وقتی می‌نویسم ‫پیراهنم به خونشان آغشته است»
‫«حتی وقتی می‌نویسم»
‫حسابی دمار از روزگار سیاستمدارهای ‫کله‌گنده در میارید
‫اوهوم
‫این قدرتِ نویسندگی شماست
‫احترامِ زیادی برای شما قائلم
‫ممنون
‫به نظر میاد خودت واقعاً اونجا بودی
‫- اصلاً اعتراضی در کار بوده؟ ‫- البته
‫روزنامه یه خبرنگار جوان داره که ‫وقایع میدانی رو یادداشت می‌کنه
‫و من از اینجا اونا رو با نثرِ خودم ‫کنار هم قرار میدم
‫این فریب دادن خواننده‌هات نیست؟
‫وودرو ویلسون هر روز ‫مردمِ آمریکا رو فریب میده،
‫و فریبکاری‌هاش به قیمتِ جون مردم تموم میشن
‫من دارم جونِ مردم رو نجات میدم
‫بذار کمکت کنم
‫نه، چیزیم نمیشه
‫- چی شده؟ خدایا! ‫- نیازی نیست شلوغش کنید
‫زنده می‌مونم
‫مردم توی بازار سراسیمه شدن
‫دارن مغازه‌ها رو خالی می‌کنن،
‫غذا احتکار می‌کنن، ‫مثل سگ‌های هار به جون هم افتادن.
‫به خانم مک‌موری حمله شده؟
‫کار خدمتکار اِلوی بود. ‫سیب‌زمینی‌هامون رو دزدید.
‫- عوضی ‫- خدمتکار اِلوی؟
‫خب، چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫طاعون به اِگ آیلند رسیده
‫میگن فقط امروز 12 مورد کشف شده
مردمِ محلی جمعیتِ تابستونی رو مقصر می‌دونن
‫یه کشاورز رو دیدم که ‫یه کادیلاک رو آتیش زد
‫آقای مانک، از این به بعد ‫شما با آقای کان به شهر میری
‫حالا برو جعبه کمک‌های اولیه بیار
‫زود باش
برو گمشو، بچه!
‫ببخشید؟!
‫چی گفتی؟
‫چطوره واسه پسره یکم ساسافراس بگیریم؟
‫دفعه‌ی بعد که با کان رفتیم شهر
‫جعبه رو بیار
‫فکر می‌کنید چندتا اتاق اون بالاست؟
‫هشت تا؟ نُه تا؟
‫گمونم دوازده تا اتاقه
‫کلی اتاق برای همه‌مون هست
‫باید زودتر وسایلمون رو جمع کنیم ‫و بریم توشون ساکن شیم
‫هیچی جلودارمون نیست
هیچی
‫اون نوشیدنی سینگل مالتِ آقای هورتونه
‫اوهوم
‫اون رو برگردون سرِ جاش، ‫وگرنه باعث میشی همه‌مون رو اخراج کنن.
‫مطمئنم دوست دارید یه قلپ ازش بخورید ‫و یکم گرم شید
‫ما به این شغل نیاز داریم، فلوید
‫هورتون‌ها نمی‌تونن ما رو جایگزین کنن
‫نه وقتی کل مردمِ شهر دارن نفله میشن
‫فقط کافیه ازشون بخوایم
‫می‌تونیم هر چیزی ازشون بخوایم
‫هر کاری بخوایم مجبورن انجام بدن
‫می‌خوای ازشون اخاذی کنی؟
‫ببین، ما اینجا شرایط خوبی داریم
‫آقای هورتون باهامون درست رفتار می‌کنه. ‫بهتر از خیلی‌های دیگه.
‫ما هر بار که برای این خانواده می‌ریم خرید ‫جونمون رو به خطر میندازیم
‫حقمون بیشتر از ایناست
‫هوم؟
‫حقوقمون می‌تونه بهتر بشه
‫خیلی چیزها می‌تونن بهتر بشن، کان
‫قوانینِ جدید. کاملاً منصفانه و به حقه
‫منصفانه و به حقه
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونی مک‌موری رو راضی کنی ‫خواب دیدی
‫«آقای هورتونِ عزیز، بنده ‫با اشتیاق و تحسینِ فراوان
‫پیگیر عرض اندام تک و تنهای جناب عالی
‫در برابر رژیمِ سانسور رئیس جمهور بودم
‫مجله‌ی مک‌کلور قصد دارد ‫مقاله‌ای راجع به شما
‫و مبارزه‌ی ما برای رسانه‌ی آزاد چاپ کند
‫به قلمِ اینجانب،
‫- آپتن سینکلر» ‫- آپتن سینکلر
‫آپتن سینکلر کیه؟
‫دومین افشاگرِ بزرگ دوران ما
‫و مخاطب‌های مجله‌ی مک‌کلور ‫از هر نشریه‌ی دیگه‌ای توی کشور بیشترن
‫قراره مثل چارلی چاپلین مشهور شی؟
غیرعادی نیست که توی یه مجله به طور مستقیم به یه خبرنگار پرداخته شه؟
‫گمونم مک‌کلور قصد داره از من شناخت پیدا کنه
‫البته آپتن یه جورایی نفوذ زیادی ‫توی حزبِ پیشرو پیدا کرده
‫پس تصمیم گرفتی نامزد شی؟
‫من انتخاب شدم، جولز
‫چقدر خلاقانه، آقای مانک
‫- عزیزم، نگاه کن ‫- این لحظه‌ایه
‫که منتظرش بودیم، جولز
‫اگه حمایتِ آپتن رو داشته باشم، ‫برنده شدنم حتمیـه!
‫اگه بتونم پشتیبانی اون رو جلب کنم، ‫کارگرانِ این دنیا
‫فرمانداری گیرشون میاد ‫که بهشون اهمیت میده
قدرتِ مسیح بر شیطان غلبه می‌کند
‫- بله ‫- قدرتِ مسیح...
بر شیطان غلبه می‌کند
‫اون آنفلوانزای اسپانیایی گرفته
‫حتماً توی بازار گرفته
‫به احتمال زیاد
‫یه غلظتِ خاصی داره
‫یه نفر توی میخونه‌ام ‫همون زرداب رو بالا آورد
‫ملافه‌هاش رو بسوزونید ‫و خونه رو پاکسازی کنید
‫اوه، کاترین! کاترین، صدام رو می‌شنوی؟
‫یه قایق برات کرایه کردم که ‫ببرت پیش بهترین دکترِ شهر
‫من آنفلوانزا نگرفتم
‫- چی میگه؟ ‫- نمی‌دونم
‫- هذیون میگه ‫- من خوب میشم
‫بذارید بیام بیرون
‫اوه، نمی‌تونیم. قوانینِ خونه‌ست
‫تو
‫اون. آره. آره، اونه
‫- فکر کنم زده به مغزش ‫- کاملاً. آره
‫خدانگهدار، کاترین
‫بله. ممنون
‫متوجهم...
‫خانم مک‌موری قراره بمیره؟
‫اوه، البته که نه، عزیزم
‫خانم مک‌موری خیلی زود ‫خوب میشه و برمی‌گرده
‫بیاید هردوتون برین حموم
‫می‌خوام خانم تیدول انجامش بده
‫البته
‫پس بیاید بریم
‫هیچوقت بعد از چُرت ‫حال و حوصله نداره
‫- آره ‫- باید منتظر بمونیم
‫نه. همین الان انجامش می‌دیم
‫وایسا، وایسا، فلوید! ‫فلوید، نه!
‫بیداری، رئیس؟
‫هی رئیس، بیداری؟
‫تمیزکاری تموم شد
‫ممنون
‫آره... می‌تونید شام رو شروع کنید
‫خوبه. آره. ممنون
‫مرد باش، کان
‫قربان، ما بین خودمون صحبت می‌کردیم،
‫و می‌دونید که مدتیه داریم ‫جونمون رو به خطر میندازیم
‫- و... ‫- اوهوم
‫احساس می‌کنیم برای این که ادامه بدیم...
‫انصاف حکم می‌کنه دستمزد بیشتری بگیریم
‫شما زودتر از من مطرحش کردی
‫بله، آقای کان
‫بله، با رفتنِ غم‌انگیز خانم مک‌موری،
‫شما همه کارهای اضافه به عهده می‌گیرید،
‫و افزایش دستمزد کاملاً منصفانه‌ست
‫دو برابر؟
‫دو برابر؟ می‌خوای حقوقتون رو دو برابر کنم؟
‫آقای کان، منظورت اینه که ‫اگه قبول نکنم استعفا میدی
‫و خانواده‌ام رو وسط طاعون ‫سرگردون رها می‌کنی؟
‫- من دستمزدتون رو دو برابر می‌کنم ‫- ممنون، قربان
‫- این خیلی سخاوتمندانه‌ست، قربان
‫- خیلی لطف می‌کنید ‫- ممنون
‫یه مسئله‌ی کوچیک دیگه هم هست ‫که باید در موردش صحبت کنیم
‫- و اون محل سکونتِ خدمتکارهاست ‫- کارکنان
‫اینجا بهش می‌گیم محل سکونتِ کارکنان
‫خب، دیگه مطلوب نیست
‫مگه خودتون ضدعفونی‌شون نکردید؟
‫امن نیست
‫و پیشنهادتون چیه، آقای مانک؟
‫اون مرد یه جورایی مشکوک می‌زنه
‫خب، منم توی محل سکونتِ کارکنان ‫احساس امنیت نمی‌کردم
‫ایول
‫خودشه
‫فکر نکنم ربطی به ایمنی داشته باشه
‫پس چی؟
‫آخیش
‫یه بار سفیرِ فرانسه اینجا اقامت کرده
‫- اوهوم ‫- امیدوارم برام گرم نگهش داشته باشه
‫خیلی خب
‫اوه
‫یه راه دیگه برات هموار شد، چنگیز خان
‫تو یه دیوونه‌ای، فلوید مانک
‫♪ می‌شنوی که دخترها اعلام می‌کنن ♪
‫♪ اون باید یه میلیاردر باشه ♪
‫♪ می‌شنوی که آه می‌کشن ♪ ‫♪ و آرزوی مرگ می‌کنن ♪
‫♪ می‌بینی که چشمک می‌زنن ♪
‫♪ به مردی که توی مونته کارلو ♪ ‫♪ همه‌ی پول‌هاش رو خرج کرد ♪
‫آقای کان، من الان باید توی استخر حموم کنم
‫چون با حموم کردنت ‫مخزن رو خالی کردی
‫کارکنان بعد از ظهر حموم می‌کنن
‫- شیرفهم شد؟ ‫- بله، قربان
‫هی چنگیز، حالا تنها چیزی که لازم داریم ‫چند تا تیکه هلوی آبداره
‫آقای مانک، کارکنان هرگز حق ندارن ‫از استخر استفاده کنن
‫فکر می‌کردم همه‌مون ‫یه جا زندگی می‌کنیم
‫- ولی استخر فرق می‌کنه ‫- چرا؟
‫- چون فرق می‌کنه ‫- چرا؟
‫شاید اتاق‌هاتون عوض شده باشن،
‫ولی قوانینِ این خونه ‫هنوز مثل قبل هستن
‫- آقای هورتون ‫- چیه؟
‫تلفن با شما کار داره، قربان. ‫آقای سینکلر تماس گرفتن.
‫همین الان از استخر بیا بیرون
‫بیا بیرون
‫سعی داری چیکار کنی، فلوید؟
اوضاع ما روبراهه
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫باشه. بشمار
‫من نمی‌شمارم. نمی‌شمارم
‫آپتن! آپتن، رفیق قدیمی. چطوری؟
‫هورتون. ولیعهد عزیزم
‫تو زیادی برام ارزش قائلی
‫شاید تو برای خودت ارزشِ کمی قائلی
‫نوشته‌هات،
‫عرض اندامت جلوی رئیس جمهور
‫باعث شده خیلی‌ها بهت لقب ‫افشاگرِ ماقبل آخر این نسل رو بدن
‫و حتی بعضی‌ها قانع شدن حزبِ پیشرو ‫وارثِ آشکارش رو پیدا کرده
‫شما بهم لطف داری
‫دیگران میگن کارت فرصت طلبی محضه
‫برای همین می‌خواستم ‫مستقیم از خودت بشنوم
‫چه چیزی بهت انگیزه داد ‫که این تصمیم رو بگیری؟
‫آپتن، اگه بخوام توی...
‫بخوام توی یه کلمه بگم...
‫برآشفتگی
‫برآشفتگیِ اخلاقی...
‫علیه سانسورِ مطبوعات توسط رئیس جمهور
‫هورتون، منظورم تصمیمت ‫برای موندن توی شهر بود
‫یعنی، از هیچکس پنهون نیست که ‫می‌تونستی یه جای راحت پناه بگیری،
‫مثل خیلی‌های دیگه که مثل خودت ثروتمندن
‫و با این حال توی مرکزِ بحران باقی موندی
‫چرا تصمیم گرفتی جونت رو به خطر بندازی؟
‫من نمی... نمی‌تونم بهش بگم تصمیم
‫من اینجا دارم می‌جنگم و چیزی ‫جز قلمم به عنوان سلاح ندارم
‫اگه بخوام از کلماتِ خودتون عاریه بگیرم
‫این طاعون داره شهرمون رو نابود می‌کنه
‫و اگر در چنین زمان‌هایی خبرنگارها نباشن،
‫چه کسی می‌مونه که ‫افراد قدرتمند رو مؤاخذه کنه
‫فرار کردن از شهر هرگز جزو گزینه‌ها نبود
‫طبق معمول حرف‌هات ‫قابل نقل قولن، هورتون
‫عه... آپتن،
‫میشه سؤالی ازت بپرسم،
‫و ببخشید که زیادی رُکم
‫واسه من فس‌فس نکن
‫تو قصد داری نامزد شی
‫برای برنده شدن به مک‌کلور نیاز داری
‫البته باید هر نوع پشتیبانی رو ‫با هیئتِ سردبیران هماهنگ کنم
‫البته
‫ببینم چیکار می‌تونم بکنم
‫خب، ممنون
‫می‌خوام اون مردک از اینجا بره
‫- کی؟ ‫- خودت می‌دونی کی
‫کاترین قانع شده اون مردک توی غذاش ‫یه چیزی ریخته بود
‫- عمداً؟ ‫- آره، عمداً
‫این مسخره‌ست
‫کاترین همیشه به کارکنان مشکوکه
‫و به همه چی حساسیت داره
‫اون لونه زنبورهای توی لندن رو یادته؟
‫هیچ ربطی به اون نداره...
‫می‌فهمم از آقای مانک خوشت نمیاد،
‫پس زودتر اخراجش کن
‫فقط وانمود نکن دلیلِ دیگه‌ای داره
‫من وانمود نمی‌کنم... ‫روت رو برنگردون...
‫شب بخیر
‫ضربه‌ی ضعیفی بود
‫صبح بخیر، خانم‌ها
‫احیاناً روزنامه رو ندیدید؟
‫امروز تحویل داده نشده. ‫نامه هم نیومده.
‫این عجیبه
‫آقای مانک کجاست؟ ‫می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫اوه، با آقای کان رفت بازار
‫قراره کاترین رو هم از بندر بردارن
‫باید بگم هیچوقت انقدر هیجان زده نبودم
‫که اون زنیکه‌ی بدعنقِ ایرلندی رو ببینم
‫منم همینطور
‫وقتی برگشتن بگو بیاد من رو ببینه
‫بله، قربان
‫یوهو!
‫کافیه یه برشِ کوچیک روی گردنش بزنی،
‫و بذاری دو روز خونش خالی شه
‫کاترین کجاست؟
‫کشتی از کار افتاده
‫بندر، بازار و اداره‌ی پست رو تعطیل کردن
‫همه جا رو تعطیل کردن
‫ما زندانی‌هایی توی بهشتیم
‫اشکالی نداره. بیاید بریم
‫محدودیتِ شکار رو برداشتن
‫تا مطمئن شن هیچکس گرسنه نمونه
‫نمی‌تونن انتظار داشته باشن ‫غذای خودمون رو بکشیم
‫خب، همسایه‌تون الان یه گوزن رو ‫کشون کشون برد اون طرف جاده
‫فکر کنم تقریباً...
‫90 یا 100 کیلو وزنش بود
‫خیلی بزرگ بود
‫چرنده!
‫کجا میری؟
‫میرم به شهردار زنگ بزنم
‫تا حالا 52 مورد بیماری ‫با 11 مرگ توی جزیره بود
‫فقط با قایق‌های شخصی مریض‌ها رو می‌برن
‫جی، خواهش می‌کنم
‫نیازی نیست به اونا پناه بدیم، جولز
‫هی، نگران نباشید، بچه‌ها. ‫شهردار زود اقدام کرده.
‫و اونا به زودی شیوع بیماری رو مهار می‌کنن
‫- الان نمی‌تونی اخراجش کنی ‫- کی رو اخراج کنه؟
‫- هیچکس ‫- مانک
‫اون هیچ راهی برای رفتن از جزیره نداره
‫هتل تعطیل شده. کجا باید بره؟
‫جا و مکانش دیگه ربطی به ما نداره
‫این بی‌رحمانه‌ست
‫باشه
‫اون با اولین کشتی از اینجا میره
‫الان صبحونه‌ست
‫من غلاتِ صبحونه می‌خوام
‫معذرت می‌خوام، حضرات
‫بازار تعطیله
‫فقط با چیزهایی که دارم کار می‌کنم
‫می‌دونید، فقط واسه چند روز ‫توی باغچه محصول داریم
‫فکر کنم باید مثل همسایه‌تون شکار کنیم
‫من مخالفم
‫لازم نیست دست‌هات رو کثیف کنی
‫فقط کشتن و پوست کندن رو بسپر به من
‫کشتن و پوست کندنی در کار نخواهد بود
‫و هیچ تفنگی وارد این خونه نمیشه
‫ماهی‌گیری چطوره؟
‫من همیشه می‌خواستم ‫ماهی‌گیری یاد بگیرم
‫- می‌تونم بهتون ماهی‌گیری یاد بدم ‫- ببخشید. حرفم واضح نبود؟
‫توی این خونه هیچ جانی گرفته نمیشه
‫اون فقط سعی داره کمک کنه
‫ممنون. دیگه کافیه، آقای مانک
‫بخورید
‫جی
‫جی، یه نفر وارد ملک شده
‫چی؟
‫اینا تر و تازه هستن
‫- به کلانتر زنگ می‌زنم ‫- وقت نیست
‫اون تمام غذاییه که داریم
‫- کارکنان رو خبر می‌کنم ‫- نه، نه
‫خودم ترتیبش رو میدم
‫حتماً همه‌ی کلم‌ها رو بردار
‫- بنفش‌هایی که پشتت هستن ‫- آره
‫تمام سبزیجات رو بردار
‫اینا رو ببین!
‫همیشه دلم می‌خواست ‫شلغم‌های خانم هورتون رو فشار بدم
‫بیب-بیب
‫از ملکم برید بیرون
‫به پلیس زنگ زدم
‫گُم شو، مرد تابستونی
‫شماها خارج فصل میاید اینجا،
‫با خودتون طاعون میارید، ‫شیره‌ی ما رو می‌کشید.
‫من صمیمانه با گرفتاریِ شما همدردی می‌کنم
‫ولی التماس می‌کنم معرفت به خرج بدید. لطفاً
‫نظرت در مورد این کار واسه معرفت چیه، ‫مرد تابستونی؟
‫من و خانواده‌ام گیاهخواریم
‫شما دوتا می‌تونید ‫با شکار غذاتون رو تأمین کنید
‫پیش‌غذاهامون چی؟
‫تو
‫تو...
‫خواهش می‌کنم. نه!
‫نه. بده من... خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫خدافظ، جیگر
‫ولی حسابی کتکت زدن، ‫مگه نه، آقای هورتون؟
‫توماس!
‫همه‌مون اینجاییم، کلانتر
‫من تنها کسی هستم که تونستم ‫به وضوح دزدها رو ببینم
‫یکی‌شون هفته‌ی پیش اومده بود ‫اینجا رو بررسی می‌کرد
‫به گمونم داشت نقشه می‌کشید
‫ما اظهاراتِ شما رو ثبت کردیم، آقای هورتون
‫هر کاری ازمون بربیاد انجام می‌دیم
‫راستش اومدم در مورد مسئله‌ی دیگه‌ای ‫باهاتون صحبت کنم
‫مسئله‌ای که به خاطرش ‫به تمام خونه‌های جزیره مراجعه کردم
‫متأسفانه اتفاق ناخوشایندیه
‫بفرمایید بشینید
‫حالا، لطفاً خودتون رو آماده کنید
‫اوه...
‫ما نتونستیم شناساییش کنیم،
‫ولی باور داریم قاتلش ‫به اِگ آیلند فرار کرده
‫یه دوره‌گرد مردی رو دیده ‫که جسدی رو دفن کرده
‫و بعدش تا بندر تعقیبش کرده
‫مرد بی‌خانمانی رو توصیف کرد
‫که چکمه‌های پوستِ گوزن ‫و کلاه پهلوی داشت
‫شما متوجه پرسه زدنِ تبهکاری ‫مثل اون در این اطراف نشدید؟
‫- نه، قربان ‫- آدمِ غریبه و نامربوطی ندیدید؟
‫نه، هیچ آدمِ مشکوکی ندیدیم
‫خب، این دوره‌گرد باید بتونه ‫قاتل رو برامون شناسایی کنه
‫به محض این که کشتی راه بیفته
‫یه کیسه برنج؟ همین؟
‫فقط همین براشون مونده بود، خانم
‫دادسون‌ها این رو دادن
‫هیچکس از چیز دیگه‌ای نمی‌گذشت
‫تونستی به چندتا خونه سر بزنی، آقای کان؟
‫به همه‌شون سر زدم، قربان
‫همه‌شون...
‫خیلی خوبه. خیلی خوبه
‫این رو جیره بندی می‌کنیم ‫و به جستجو ادامه می‌دیم
‫مامان، مالی تیکه‌ی من رو دزدید
‫بیا
‫من غذای بیشتری تهیه می‌کنم. ‫قول میدم.
‫دفعه‌ی پیش هم همین رو گفتی
‫نظرتون در مورد یه استیکِ لذیذ و آبدار ‫واسه خانم و آقا چیه؟
‫محض رضای خدا، مرد! ‫اون تفنگ‌ها رو از خونه ببر بیرون.
‫- توی خونه ازشون استفاده نمی‌کنم ‫- اونا رو ببر بیرون
‫خب، خانم هورتون...
‫این ایده‌ی تو بود؟
‫بچه‌هامون باید غذا بخورن
‫همه‌مون نیاز به غذا داریم
‫قربان، هیچکس از شما انتظار نداره ‫شکار کنید
‫شما مرد ایده‌ها هستید
‫خب؟ کارِ خونین تهیه‌ی غذا رو به من بسپرید
‫هوم؟
‫من شکمِ خانواده‌ی خودم رو سیر می‌کنم
‫جی، مسخره نشو
‫اوه... موش!
‫باباتون محلِ استراحتش رو پیدا کرد،
‫و خلافِ جهت باد به سمتشون رفت
‫حالا چرا خلافِ جهت باد رفت؟
‫تا نتونن بوش رو حس کنن
‫وقتی که گوزن اومد پایین، ‫یه لحظه‌ای باهم داشتن.
‫اونا چشم تو چشم شدن، ‫باباتون و گوزنه.
‫و اون بهش شلیک کرد
‫- موفق شدی! ‫- ما رو نجات دادی!
‫روزی‌رسونِ ما
‫- بابا ‫- بله؟
‫بگو چطوری گوزنه رو ‫تا پایین دره تعقیب کردی
‫گوزنه رو تا پایین دره تعقیب کردم؟
‫تو به گوزنه شلیک کردی ‫و برامون غذا جور کردی
‫- من این کارو نکردم... ‫- چرا، این کارو کردی
‫تواضع به خرج نده
‫من فقط کاری رو کردم ‫که باید انجام می‌شد
‫درسته
‫خدای بزرگ
‫مزه‌ی قارچ گُنده میده
‫ولی آبدارتره
‫قربان، خدا داره نگاه می‌کنه
‫می‌دونم شما رو به خاطر سیر کردن شکمتون ‫در چنین زمانِ نیازی می‌بخشه
‫حق داره
‫باید امتحانش کنید
‫به زودی برنجتون تموم میشه
‫فقط می‌خوام اینم بگم ‫که حس خیلی خوبی داره
‫که می‌تونیم برای تأمین غذامون ‫روی این مرد حساب کنیم
‫دوست دارم ازش تشکر کنم ‫که امشب این غذا رو برام آورد
‫همه‌مون
‫ما همه متشکریم
‫می‌دونم چه فداکاریِ بزرگی کردی،
‫و خیلی ازت ممنونم
‫از استخرم گمشو بیرون
‫وگرنه چیکار می‌کنی؟
‫اخراجم می‌کنی؟
‫اگه من برم، بقیه‌ی کارکنانت هم باهام میان
‫و بعدش چی، خودت لباس‌ها ‫و ظرف‌هاتون رو می‌شوری،
‫از بچه‌هاتون مراقبت ‫و غذای خودتون رو تأمین می‌کنی؟
‫من رو اخراج می‌کنی؟
‫به نظرم تویی که اخراج شدی
‫تو اخراجی، جی
‫اخراجی
‫چطور جرأت می‌کنی ‫اینطوری باهام حرف بزنی؟
‫هی!
‫ببین، این خونه فقط یه قانون داره،
‫و اونم اینه که موی دماغ من نشی
‫فهمیدی، بچه؟
‫آژانس استخدام شما یه شورشی ‫توی خونه‌ام قرار داده
‫جایی که خانواده‌ام می‌خوابه
‫بله، اون داره کل کارکنانم رو ‫از راه بدر می‌کنه
‫نه
‫بله، بله
‫یه معلم خصوصی، یه راننده ‫و یه آشپز برام جور کن
‫و فوراً آقای مالر رو بیار پشتِ تلفن!
‫چی...
‫پس وقتی کشتی‌ها راه افتادن ‫براشون جایگزین بفرستید
‫و آقای مالر رو پیدا کن
‫آشپزش داره یه جور کودتا ترتیب میده
‫خب، بسیار خب. ‫الساعه منتظرش هستم.
‫باید زانوهات رو خم کنی
‫تا حالا توپ پرتاب کردی؟ ‫راهش اینه.
‫فقط دستت رو می‌بری عقب
‫و بعدش بدنت رو مثل شلاق حرکت میدی
‫به نظرم ماهی‌ها انقدر سردشونه ‫که گرسنه‌شون نمیشه، فلوید
‫اینطور نیست. باید زانوهات رو خم کنی...
‫بدنت رو حرکت بدی
‫«یه زنگ اینجاست...»
‫همش برعکسه. هیچکس حرفم رو باور نمی‌کنه
‫- توماس ‫- انگشت‌های پام بی‌حس شدن،
‫و این داستان احمقانه‌ست
‫پس می‌تونی یکی دیگه رو انتخاب کنی
‫یه داستانی برات دارم
‫در مورد یه شوالیه و یه جادوگره
‫چندتا پری توی یه جزیره‌ی متروکه ‫سرگردون شده بودن
‫چطور به اونجا رسیده بودن؟ ‫نمی‌تونن همینجوری ظاهر شن.
‫عه...
‫یه توفانِ بزرگ باعث شده بود ‫کشتی‌شون غرق شه
‫جادوگره با گفتنِ کلمه‌ی جادویی ‫باعث شروع توفان شده بود
‫- «توفان»؟ ‫- آره
‫پری‌ها سرگردون شده بودن ‫و نمی‌دونستن چطور از پس خودشون بربیان
‫حتی نمی‌تونستن آتیش درست کنن، ‫حتی شاه پریون هم بلد نبود.
‫پس چطور تونسته بود شاه بشه؟
‫اونا رأی‌گیری کرده بودن
‫آره
‫با کمال افتخار نامزدیِ شما رو می‌پذیرم
‫و می‌خواید بدونید بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫شاه پریون اتباعش رو به خورد هیولایی داد
‫که از شاهدختِ وحشت زده مراقبت می‌کرد
‫و همچنین زیباترین شاهدختِ تمام سرزمین بود
‫آره
‫برای محافظت ازش،
‫جادوگر خودش رو به تیزپاترین اسب تبدیل کرد
‫ولی کی سوارش میشه؟
‫فقط شجاع‌ترین شوالیه‌ی دنیا
‫نگاه کنید! خانم، یکی گرفتم!
‫فلوید، نمی‌دونم چیکار کنم
‫هول نشو
چقدر باملاحظه‌ای، آقای مانک
‫[روزنامه‌نگاری که رئیس جمهور را] ‫[به کم اهمیت جلوه دادن ویروس محکوم می‌کند]
‫چیه؟
‫این بسته امروز صبح رسید
‫روش مُهر پستی یا آدرسی چیزی نداره
‫مطمئنم از طرف مجله‌ست
‫فکر کنم روش نوشته: «مک‌کلور»
‫قربان، سردبیرتون پشتِ خطه
‫مطمئنم می‌خواد بهت تبریک بگه
هی، کوچولو. بی‌بی وسطه
‫پنج بهت ده میده. ‫ده بهت بیست میده.
‫فقط کافیه حواست به خانم کوچولو باشه
‫صبح همگی بخیر
‫جی؟
‫نترسید. چیزیم نشده
‫آره، این یه جورایی بده
‫[مجله‌ی مک‌کلور] ‫[چهره‌ی کلاهبرداری]
‫خدای من
‫هیئت مدیره ازم خواسته استعفا بدم
‫قول میدم راه برگشت رو پیدا می‌کنی
‫دیگه هرگز نمی‌تونم مقاله‌ای منتشر کنم
‫ویلسون. اون برام تله گذاشت
‫وودرو ویلسون
‫احتمالاً انجمن حفاظتی آمریکا از اول ‫من رو تحت نظر داشت
‫به مک‌کلور خبر دادن که من اینجام
‫هیچکس جز افراد توی این خونه ‫خبر نداره که تو اینجایی
‫و هیچکدوم از ما نمی‌خوایم ‫تو شغلت رو از دست بدی
‫بیا اینجا. می‌خوام یه چیزی بهت بگم
‫بیا اینجا
‫تو اخراجی
‫جی؟ جی
‫- عه... ‫- چیه؟
‫هیچی. نه، هیچی. ‫چیزی نیست.
‫باید یه چیزهایی رو مرتب کنم
‫اوه، آقای مانک، شما صدمه دیدی
‫- آره ‫- لطفاً بیاید این طرف
‫بذارید کمک کنم
‫- اجازه هست؟ ‫- آره
بهش دست نزن. دست نزن
‫خدای من
‫باید زخمتون رو تمیز کنیم
ولش کن
‫بدم نمیاد یه تیکه چینی توی بدنم باشه
‫باعث میشه احساس ثروتمند بودن کنم
‫بهتره یه قلپ بخورید. ‫قراره درد داشته باشه.
اول خودت بخور
‫- اوف! ‫- خوبه؟
‫اوهوم
‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫آره. همینجوری سر از پاریس در آوردم
‫دوره‌ی آموزشی صلیب سرخ
‫فکر می‌کردم نمایش‌نامه می‌نوشتی
‫آره
‫فکر می‌کنی چطور پدر و مادرم رو قانع کردم ‫بذارن برم؟
‫آماده‌ای؟
‫گمونم
‫واقعاً دلم برای اون دوران تنگ شده
‫فقط نوشیدنی می‌خوردیم و سیگار می‌کشیدیم ‫و چرت و پرت می‌گفتیم
‫زندگی یعنی همین
‫می‌دونی تنها چیزی که ‫خیلی دلم می‌خواد اینه که...
‫توی یه جای غریبه بیدار شم ‫در حالی که حسابی خمارم
‫و کیف پولم خالیه،
‫و به چشم‌های یه غریبه زُل زده باشم
‫شما لذت‌جویی، آقای مانک
‫- هوم؟ ‫- لذت‌جو
‫- لذت‌جو؟ ‫- اوهوم
‫نمی‌دونم، شاید
‫با این سبک زندگی تا حالا شده ‫احساس تنهایی کنید؟
‫من شاه قلعه‌ی خودم هستم
‫سؤالم این نبود
‫آره، گاهی اوقات احساس تنهایی می‌کنم
‫احساس خیلی بدی در مورد این اتفاقات دارم
‫شوهرم به خوبی از پس خودش برنمیاد
‫آره، خب، توی همچین دورانی ‫به نظرم میاد که...
‫طبیعت به نحوی یواشکی ‫وارد دنیای مدرن میشه...
‫و...
‫و باطنِ زشت و زیبای آدم‌ها رو آشکار می‌کنه
‫بابا؟
‫من توی دردسر افتادم؟
‫خدایا، جی!
‫اون آشپز نیست. ‫اون برام تله گذاشت.
‫- آقای مانک؟ ‫- اسمش...
‫- اوه، دوباره آقای مانک؟ ‫- فلوید مانک نیست
‫فقط گوش کن، اون... ‫این رو ببین.
‫ببین توی اتاقش چی پیدا کردم
‫تو رفتی سر وقتِ وسایلش؟
‫آره. آره، این کارو کردم
‫و بازش کن. نگاهش کن
‫تنها چیزی که می‌بینم یه عکسِ کُهنه
‫- و داغون از کسیه که خیلی شبیه آشپزِ ماست ‫- اون خودش نیست
‫اون خودش نیست
‫اون... اونا به اینجا فرستادنش
‫اونا تمام حرکاتم رو زیر نظر داشتن
‫و وقتی که نامزدی‌ام رو اعلام کردم، اونا...
‫- اونا حرکتشون رو کردن ‫- اونا کی هستن؟
‫انجمن حفاظتی آمریکا! ‫انجمن حفاظتی آمریکا!
‫پس فکر می‌کنی آقای مانک مأموریه
‫- که رئیس جمهور فرستاده؟ ‫- آره، فرستادنش اینجا خرابم کنن
‫- بهش فکر کن ‫- نه، تو بهش فکر کن
‫- دارم فکر می‌کنم! ‫- اگه رئیس جمهور فرستاده بودش
‫که خرابت کنه، چرا هنوز اینجاست؟
‫کارش انجام شده. ‫میشه این رو برگردونی سرِ جاش؟
‫بس کن؟ تو طرفِ کی هستی؟
‫مقاله‌ی جنجالی مک‌کلور. ‫تجاوزشون به باغچه‌مون.
‫چرا کور شدی و اینا رو نمی‌بینی، جولز؟
‫تنها کسی که کوره تویی
‫اون مقاله‌ی جنجالی چیزی رو گزارش کرد ‫که تو همیشه قولش رو می‌دادی...
‫حقیقت، ولی تو دروغ گفتی
‫چون می‌خواستی قهرمان باشی
‫و همه رو مقصر می‌دونی، ‫ولی تنها کسی که
‫باید واقعاً مقصر بدونی خودتی!
‫اون رو برگردون توی اتاقش
‫آقای مانک!
‫بله
‫فکر کردم گوزنی
‫تفنگت کو؟ می‌خوای بهشون بگی ‫با دست‌های خالی شکارش کردی؟
‫تو دنبال چی هستی؟
‫- گوزن ‫- مسخره بازی رو تموم کن
‫می‌دونم کارِ تو بود
‫باغچه‌مون
‫مک‌کلور. می‌دونم، می‌دونم،
‫می‌دونم کارِ تو بود
‫عقلت درست کار نمی‌کنه
‫می‌دونی، اگه از من بپرسی، ‫میگم کارِ یکی از اهالی عصبانی بوده.
‫بیا تمومش کنیم
‫بیا فقط تمومش کنیم
‫دهنت رو ببند، ‫وسایلت رو جمع کن،
‫و همین الان از خونه‌ام ناپدید شو
هرچی مردِ خونه بگه
‫شاه پریون و هیولاش ‫پری‌های درمونده رو خوردن
‫ولی اونا نمی‌دونستن
‫که جادوگر خودش رو به شکل ‫یه اسب درآورده بود
‫و شوالیه‌ی شجاعی پیدا می‌کرد که سوارش شه
‫بابا به خاطر کاری که ‫من و تام کردیم عصبانیه؟
‫نه
‫نه، معلومه که نه، عزیزم
‫چطور همه چی تموم میشه؟
‫خب، باید تا فردا منتظر بمونی،
‫وقتی با لباس و لوازم اجراش می‌کنیم
‫یه جفت بی‌بی؟
‫نگاهش کن!
‫جی!
‫خوشحالم که همه‌تون اینجایید
‫من...
‫می‌خوام بابتِ کسالت ‫و بدخلقی این مدتم عذرخواهی کنم
‫ولی دیگه اون روزهای تاریک رو پشت سر گذاشتم
‫آقای هورتون، اگه اجازه بدید، قربان...
‫می‌دونم که بهتون گفتم ‫از اینجا میرم، ولی...
‫ولی...
‫و در حالت عادی خواسته‌های کارفرمام
‫برام مهم‌ترین چیز هستن
‫ولی...
‫الان به رفاه این خانواده فکر می‌کنم
‫و فکر کنم اونا باید بدونن
‫حقیقت اینه که من و شما یه جور...
‫بهش چی میگن، ‫یه جور توافقی داشتیم، درسته؟
‫این که من شکار کنم ‫و اعتبارش به شما برسه
‫- این... درسته؟ ‫- این حقیقت داره؟
‫- ولی... ‫- اون دروغ میگه!
‫- و اون ازم خواست برم ‫- از خونه‌ام برو بیرون!
‫این خانواده خیلی برام ‫ارزشمند شده و اون...
‫هی! اوه، آره، باشه
‫اون بهم 20 دلار پیشنهاد کرد ‫که ناپدید شم
‫فقط 20 دلار؟
‫از خونه‌ام برو بیرون!
‫بیاید رأی‌گیری کنیم. ‫می‌خواید من برم؟
‫- رأی‌گیری کنیم ‫- از خونه‌ام برو بیرون!
‫- بیاید رأی‌گیری کنیم ‫- این یه دموکراسی نیست!
‫- اینجا خونه‌ی منه! ‫- جی... حی!
‫- جی، اینجا خونه‌ی منم هست ‫- برو بیرون!
‫و آقای مانک می‌مونه
‫می‌مونه...
‫دلخوری که نداریم، درسته؟ بیخیال
‫اوه!
‫آقای هورتون!
‫هی، هی، هی!
‫واو!
‫گرفتمش!
‫باید از در بیای
‫و یه چیزی بخوری! ‫یکم بخواب!
‫الو؟
‫آقای مالر
‫نه
‫نه، آقای مالر، هیچ اشتباهی نشده. بله
‫این به اصطلاح آشپزتون ‫قطعاً به خونه‌ام اومده
‫و از اون موقع شکنجه‌ام می‌کنه
‫اون...
‫فلوید مانک مُرده؟
‫پس این مردی که توی خونه‌ی منه کیه؟
‫اون رو کشته
‫همین الان کلانتر رو خبر می‌کنم
‫از وسط جاده برو بیرون
‫مانک...
‫جی، تو باید استراحت کنی
‫اون رو کشته... ‫اون فلوید مانک نیست.
‫اون رو کشته. ‫اون رو کشته...
‫بهتره زیاد بهش نزدیک نشید، خانم
‫جی، احتمالاً به ویروس آلوده شدی
‫دیگه برنجی نمونده
‫فقط گوشت هست
‫حالا، باید این رو بخوری، ‫وگرنه ممکنه از دستت بدیم.
‫خدای من... جی!
‫اون عقلش رو از دست داده
‫باید مواظب خودتون باشید، خب؟
‫باید ببریمش توی تخت
‫من می‌برمش. شما نگران نباشید، باشه؟
‫نه... جولی!
‫شنیدم در مورد من پرس و جو می‌کردی
‫چی می‌خوای بدونی، پسر؟ همم؟
‫مانک
‫تو فلوید مانک رو کشتی
‫نه، نه، نه، التماس می‌کنم
‫- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم ‫- باشه، این...
‫فقط داشتم شوخی می‌کردم
‫فقط دارم باهات شوخی می‌کنم
‫هی، هی، فقط دارم باهات شوخی می‌کنم
‫چی؟ چرا؟
‫به من نگاه کن
‫فقط داشتم سر به سرت میذاشتم
‫من هیچکس رو نکشتم
‫ولی مانک مُرده
‫خب، آره، خدا بیامرزتش
‫ولی من نکشتمش. تو کشتیش
‫بذار برات تعریف کنم
‫خب، اون با یه کشتی ‫از دوبلین به اینجا اومده بود
‫و چیزی جز پوتین‌های پاش نداشت
‫ده سال توی یه سالن غذاخوری کار کرد
‫فقط برای این که بتونه ‫سهمِ کوچیکی از اون میخونه رو بخره
‫وقتی که تعطیلی‌ها از راه رسیدن، ‫تعطیلی‌های تو،
‫[میخانه‌ی مانک]
‫اونا همه رو ازش گرفتن
‫این روحیه‌اش رو داغون کرد
‫تو...
‫تو شریکش بودی؟
‫آره، پس وقتی پیشنهاد کارش رسید،
‫فکر کردم می‌تونم جاش رو بگیرم
‫ولی من لولو خورخوره نیستم
‫فقط یه آدمِ دیگه‌ام که از کار بیکارش کردی
‫و برای همین اومدی...
‫و سعی کردی همه چی رو ازم بگیری...
‫خانواده‌ام، خونه‌ام، زندگی‌ام
‫من فقط واسه یه شغل به اینجا اومدم
‫چند هفته پیش، فقط یه بدبختِ فلک‌زده بودم
‫و الان اینجام و از بین همه ‫دارم برای تو کار می‌کنم
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم این طاعون...
‫فکر می‌کنم از طرفِ خدا فرستاده شده،
‫فقط برای موازنه کردنِ زمین بازی
‫چون هیچکدوم از اینا مالِ تو نیست
‫اون استخر
‫می‌دونی زیرِ اون استخر چی خوابیده؟
‫یه تمدنِ کامل
‫و می‌دونی زیرِ اون چیه؟
‫یکی دیگه. و می‌دونی زیرِ اون چیه؟
‫یه ببرِ دندون شمشیری ‫(جانوری که منقرض شده)
‫پس، هیچکدوم از اینا مالِ هیچکس نیست
‫هیچکدوم از اینا قرار نیست باقی بمونه
‫این رو می‌فهمی، درسته؟
‫این چراغ‌ها دوباره روشن میشن
‫کشتی‌ها دوباره راه می‌افتن
‫مغازه‌ها دوباره باز میشن
‫تمدن برمی‌گرده
‫این وهم و خیال تموم میشه
‫و بعدش تو قراره کجا باشی؟
‫اوه...
‫خیلی خب
‫اجازه بده ببرمت توی اتاق جدیدت، رئیس
‫اوه!
‫بهتره امیدوار باشی تمدن زودتر برگرده
‫تو واسه این دنیا ساخته نشدی
‫از خوراکت لذت ببر
‫آزاد شدیم!
‫عمو فلوید!
‫موفق شدیم!
‫عمو فلوید!
‫هیس!
‫این یه...
‫کی اونجاست؟
‫نمی‌خواستم بترسونمتون، خانم هورتون
‫- کلانتر؟ ‫- خط تلفن قطع شده،
‫من جارچیِ جدید شهر اِگ آیلندم
‫خب، خوشحالم که خبر بدم
‫فردا صبح به بعضی از مغازه‌های شهر ‫اجازه‌ی بازگشایی داده میشه
‫بندر اصلی باز میشه ‫و کشتی‌ها هم راه می‌افتن
‫امنه؟
‫روزهاست که مورد جدیدی ‫توی جزیره دیده نشده
‫اوضاع شهر هم داره بهتر میشه
‫گمونم بدترین بخشِ همه‌گیری تموم شده
‫این خبرِ خیلی خوبیه
‫کلانتر، شوهرم سوءتغذیه گرفته
‫باید بره پیش دکتر
‫خوشحال میشم ببرمش
‫فقط اونجا منتظر بمونید. ‫یکم دیگه میام پایین.
‫گمونم باید وسایلم رو جمع کنم
‫اون توی اتاق خدمتکارها بوده
‫خوشحال نمیشه بفهمه ‫دزدهای باغچه رو گرفتیم
‫چند نفر از مردمِ محلی سعی داشتن ‫از جماعتِ تابستونی انتقام بگیرن
‫خب...
‫مامان!
‫بچه‌ها رو بردارید و برید
‫آقای هورتون، اسلحه‌تون رو بذارید زمین ‫و تسلیم شید
‫آقای هورتون!
‫آقای هورتون، باید همین الان بیاید بیرون،
‫وگرنه مجبور میشم بیام داخل
‫بدونید که مسلح هستم
‫شب بخیر، کلانتر
‫خیلی از دیدنتون خوشحالم
‫اون مردیه که دنبالش هستید
‫اون آشپزی به نام فلوید مانک رو کشت،
‫هویتش رو دزدید، ‫به خونه‌ام هجوم آورد،
‫و سعی کرد من رو بکشه
‫دورانِ خیلی سختی بود
‫نه تنها برای مردمِ این کشور،
‫بلکه برای خانواده‌ی من
‫بهتره توی صورت‌هامون تُف کنن،
‫جای این که انتظار داشته باشن ‫بازم اینجا کار کنیم
‫اونم با دستمزد قدیم
‫- بعد از اتفاقاتی که باهم از سر گذروندیم ‫- و کارهایی که براش کردیم
‫لعنتی!
‫گمونم حق با تو بود، چنگیز
‫اینجا یا خدمتکار داری ‫یا خودت خدمتکاری
‫وقتی که ما مردم ‫با بلای اسپانیایی می‌جنگیدیم،
‫من با بلایی محلی از کشور خودمان می‌جنگیدم
‫این دولت و حزبِ فریبکارشان
‫این سیاستمدارانِ نخبه‌سالار ‫به هر کارِ کثیفی دست می‌زنند
‫تا حقوقِ زنان و مهاجران رو سرکوب کنند،
‫و فقط به دنبال سهمِ خودشان ‫از رویای آمریکایی هستند
آنان حتی یکی از تبهکارهایشان را ‫به خانه‌ام فرستادند تا نابودم کنند
‫اما من از زمینم دفاع کردم، ‫مانند شما که از سرزمینتان دفاع کردید.
‫در کنار هم، صدای شما شنیده خواهد شد
‫صدای هماهنگ قشرِ کارگر ‫برای ما پیروزی به ارمغان خواهد آورد
‫من، جی.سی. هورتون،
‫برای فرمانداریِ این ایالت بزرگ نامزد می‌شوم
‫اون بی‌گناه بود
‫اون مرد به هیچ وجه بی‌گناه نبود
‫جرمش چی بود؟
‫ما برگشتیم
‫همه چی برگشته
‫چی نوشته؟
‫«سپاسگزارم»
‫مورد علاقه‌ام
‫ما برگشتیم