‫اون دیگه چیه؟
‫اون.
‫- هی، منشی! ‫- وایسا! صبر کن.
‫عصبانیشون نکن.
‫یه لحظه.
‫یه دقیقه صبر کنید.
‫اگه مقاومت کنی، میکشمت.
‫صندوق رو باز کن!
‫مشخصات آدم‌ربا رو پیدا کردین؟
‫فعلا داریم بررسی می‌کنیم.
‫ازشون تماسی داشتین؟
‫هنوز چیزی نبوده.
‫مسئله پوله؟
‫داریم تحقیق‌ می‌کنیم.
‫وقتی هیچی‌ نمی‌دونی ‫چی می‌تونی بگی؟
‫هی، بدش به من.
‫- وزیر چو، وزیر چو! ‫- قدرتی پشت این مسئله هست؟
‫گروه آدم‌رباهارو شناسایی کردین؟
‫شرایط دیه چیه؟
‫فکر می‌کنید چرا دیپلمات‌های ‫کره‌ای‌ رو دزدین؟
‫- اوه، بیا بیرون! ‫- برو بیرون!
‫خانم! لطفا اینجارو نگاه کنید!
‫لطفا یه چیزی بگید!
‫این شایعه وجود داره که این آدم‌ربایی ‫از طرف کره‌ی شمالی بوده‌، درسته؟
‫الان چه احساسی دارین؟
‫نه، من به عنوان یه 《مهاجر》 ‫به لندن میرم.
‫خودت واضح اینو گفتی.
‫که بیا اینجا!
‫چطور تو چند روز میتونه ‫این اتفاق بی‌افته؟
‫صدات رو بیار پایین، پسر.
‫فکر کنم این منشی ‫هم میر‌ه.
‫میدونی چرا یکهویی ‫همه‌ چیز عوض شده؟
‫مهم نیست چقدر برای فهمیدن تلاش کنم، ‫مسئله این نیست.
‫خوش آمدگویی‌ها یه نظم طبیعی دارن.
‫اون عوضی، کیم چی‌یونگ، ‫تو کلاس ۲۳ بود.
‫سطحش ۳ تا از من بالاتر بود!
‫هی، همه کسایی که تو آزمون خدمات ‫خارجی قبول شدن یکین؟
‫اون کیمچی یونگی اصل جنسه.
‫دپارتمان علوم سیاسی، ‫دانشگاه ملی سئول.
‫مبارکه!
‫- مبارکه. ‫- ممنون.
‫مبارکه، ارشد.
‫هدیه‌های تبریک برای ‫ارشدها آماده کردم.
‫اوه، اینجوریه.
‫اون عوضی از دانشگاه ‫ملی سئول...
‫هی، تو این سال دوم...
‫جاهایی برای مهاجران ‫تو عراق هست.
‫بیا بریم اونجا.
‫هی، چرا باید برم اونجا؟
‫کارهای تو خاورمیانت رو زنده نگه دار.
‫رو جاهایی تمرکز کن ‫که هیچکس نمیره.
‫همینطور تو ارزیابی‌های ‫پرسنل اضافه میشه.
‫خدای من، از زمان دانگون خودم.
‫هیچوقت کوه تای رو ‫گردوغباری ندیدم.
‫فقط سال بعد ثبت نام می‌کنم.
‫برای انتقال جنایی به اروپا ‫یا آمریکا اقدام کردم.
‫فقط داشتی تو خوابت ‫رویا میدیدی.
‫بیا وقتی بیدار شدی واقع ‫بینانه‌تر فکر کنیم.
‫- رفتنت به لندن مبارک باشه! ‫- واقعا؟
‫مستقیم به جی‌۷.
‫میخوام امروز باهمدیگه ‫شام بخوریم.
‫بریم!
‫نمی‌دونم، نمی دونم،
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم.
‫یه توله سگ روش هست.
‫واو، قربان.
‫لعنتی...
‫بله، جونگ دونگ و لی مین‌جون.
‫سلام، من جونگ‌دونگ و ‫لی مین‌جونم.
‫الو.
‫چی میخوای، عوضی، همین ‫الان بذارش پایین!
‫از وقتی من دزدیده شدم و ارتباطم ‫رو از دست دادم یک سال گذشته.
‫ولی اون شخص تماس گرفت؟
‫این واضحه؟
‫رمز دیکشنری انگلیسی ‫ارسال شده.
‫این اطلاعات کاملا محرمانه‌ست مگر ‫اینکه عضو وزارت خارجه باشی.
‫منشی اوه جه‌سوک.
‫هنوز زندست.
‫وزیر چوی.
‫این حادثه به اشتباه ‫گزارش‌ شده.
‫شاید واقعا عصبانی بشی...
‫حتی گروه آدم رباهارم ‫شناسایی نکردن.
‫اگه دوباره روایت بی‌کفایتی وزارت ‫خارجه سر زبون‌ها بی‌افته...
‫بهشون بگو، ‫من هنوز زنده‌ام.
‫نباید ببریمش خونه؟
‫اگه هنوز جدا برای ‫بقیه زنده باشین.
‫چطوره خودمون بفهمیمش؟
‫منظورت از وزارت امور خارجه ‫بدون گذشتن از بین چیه؟
‫درسته!
‫بخوام صادق باشم،
‫بعد از اعلام انتخابات ‫ریاست جمهوری‌.
‫چیزی که نگرانشم اینه که کاخ آبی ‫انتخابات ریاست جمهوری رو از دست بده.
‫شما نگران نیستین؟
‫فقط اگه بتونیم منشی ‫اوه‌ رو نجات بدیم.
‫بهترین احتمال اینه که تاثیر مثبتی ‫روی افکار عمومی داشته باشیم.
‫اونموقعست که، موضع وزارت امور ‫خارجه مشخص‌تر میشه.
‫و اگه شکست بخوری چی؟
‫پس باید مخفیانه ‫کارمون رو بکنیم؟
‫تا وقتی خبر زنده بودنش تایید بشه.
‫وزارت امور خارجه هیچ ‫کار رسمی‌ای نباید بکنه.
‫ریچارد کارتر رو میشناسید، درسته؟
‫آژانس.
‫گفتن که همکارش برگشته.
‫اگه مهمه
‫چرا مجبورم میکنی وارد دانشگاه ‫ملی سئول بشم؟
‫تخصص تو توی خاور میانست.
‫یه تماسی‌ام بهم شد.
‫یکم پیش وزیر چی گفت؟
‫بخاطر باهوش بنظر رسیدن ‫ازت تعریف کردن؟
‫پس، برم پیشش و ازش ‫درخواست کمک کنم؟
‫شخصا؟
‫البته.
‫اگه من تو این مسئله ‫هوشم مهمه.
‫میتونی به نیویورک یا لوس ‫آنجلس بفرستیم.
‫هی، جایگاه تو الان جاییه که ‫زندگی مردم تو خطره.
‫این چیزیه که میگی؟
‫'آهنگ موکپو'
‫مین‌جون، لی مین‌جون.
‫مین‌جون.
‫هی، اسمت چی بود؟
‫کارتر.
‫خب، کارتر.
‫حالا که میبینم.
‫فکر می‌کردم یکم کره‌ای ‫بلد باشی.
‫چوت با زندگی مردم ‫سروکار داری،
‫اون آدم‌رباها بودن و کارتر.
‫چه فرقی بینشون هست؟
‫با یه واسط ملاقات داشته باش.
‫اگه فقط خبر زنده بودن اوه ‫جه‌سوک تایید شد.
‫از اون به بعد، یه درخواست رسمی از ‫وزارت امور خارجه میاد.
‫پس تا وقتی که زمانش برسه.
‫پس تا وقتی زمانش ‫برسه صبر کن.
‫هی، منم یه قاشق میخوام...
‫هیس شایتو.
‫من یه کارآفرین کارگزار ‫هنری تو سوئیس هستم.
‫نیروهای محلی که تو آزادی اخیر آلمان ‫همکاری کردن هم اینکارو کردن.
‫گفتن که ازش محافظت می‌کردن.
‫نه‌، ولی.
‫بین واقعا باید شکست بخوره.
‫وزارت برنامه ریزیه امنیت ملیه.
‫بجز برای کره‌ی شمالی، ردیف دیپلماتیکش ‫از ما ضعیف تره.
‫آخرین بار ندیدیش؟
‫بدون هیچ مدرکی کره‌ی شمالی ‫رو متهم به انجامش کردن.
‫نتیجش؟
‫فقط ثابت میکنه که‌ شما ‫زنده‌این.
‫من مسئول پولش میشم.
‫ممنون، رییس.
‫مطمئنم که‌ این خیلی برای ‫شما سودمند میشه.
‫همین الان به لی مین‌جون دستور بده ‫که سوار هواپیما بشه!
‫زود باش، از جات بلند شو و ‫هرچه زودتر میتونی برو.
‫لطفا، مدارک فیزیکی ‫رو همراه خودت بیار.
‫آره، و مجبورش کن ‫هنر بخونه.
‫برای چی؟
‫اوه، این پسره، هیس یه ‫کارآفرین هنریه، درسته؟
‫تو باید یکم بیشتر از من بدونی ‫تا بتونی کمک کنی.
‫این به زودی اتفاق نمی‌افته.
‫ما تو به یاد آوردن ‫چیزها خوبیم.
‫فهمیدی؟
‫امتحانش کن!
‫منشی لی.
‫هی، میخوای به کتاب فروشی ‫کیوبو بری؟
‫چرا؟
‫میخوام که نقاشی یاد بگیری.
‫'پیکاسو.'
‫باید همشون رو یاد بگیرم؟
‫کوبیسم، سه بعدی.
‫سه بعدی چیه؟
‫دادن دادن دادن؟
‫اوه، ایناهاش.
‫مین‌جون.
‫لعنتی، این مسخرست.
‫البته.
‫مین‌جون.
‫البته.
‫بله، محققش می‌کنیم.
‫ممنون، رییس.
‫کاخ آبی موافقت کرد.
‫کارتون هدر نرفت.
‫- خدای من. ‫- سخت تلاش کردین.
‫چی گفتم بهتون؟
‫ممنون، کارتر.
‫ممنون، ممنون.
‫هی، این گزارش رو دیدی؟
‫برید بیرون.
‫- چرا؟ ‫- گفتم برید بیرون.
‫وزیر برنامه ریزیه امنیت ملیه. ‫وزیر برنامه ریزیه امنیت ملی اینجاست.
‫چطور اومدین اینجا...
‫چرا اونطور بنظر میاد؟
‫ما مامورهای دولتی تو یه رده‌ایم.
‫نمی‌تونم بیام اینجا؟
‫وقتی گاوصندوق باز شد...
‫باید سریعا باهام تماس می‌گرفتین.
‫بنظر میرسه منشی ‫اصلی چیزی نمیدونه؟
‫وزارت‌های یه کشور مشابه
‫دنبال بین هستن.
‫خوب باهاش درافتادی؟
‫اگه خیلی گستاخم ‫من رو ببخشین.
‫ولی، این وظیفه‌ی وزارت ‫امور خارجه‌ی ماست.
‫چون لازم نیست هیچ حساسیتی ‫برای بین ایجاد کنیم.
‫باشه، بسه.
‫لطفا، بشینید.
‫ممنون.
اما این؟
‫ممکنه این چیزی باشه که باعث ‫مداخله‌ی سی‌آی‌ای بشه؟
‫- سی.... ‫- ترجمه نکن.
‫حس بدی دارم.
‫خب،
‫کی دیه رو میده؟
‫- معاون وزیر لی میره؟ ‫- چی؟
‫تو اونجا ‌کار می‌کنی، درسته؟
‫خب، فکر می‌کنم مستقیم ‫به محل بریم،
‫چون میتونه باعث ‫ریسک‌های دیگه‌ای بشه.
‫پس،
‫اون مقدار پول
‫داری میگی میخوای به شخص ‫ثالث تقدیمش کنی؟
‫به‌جای واگذاری به اون‌ها، ‫بیاین راه خودمون رو بریم.
‫انگار فقط دیپلمات‌ها هستن که ‫هنوز دارن یاد میگیرن.
‫فکر میکنی میتونی به ‫چنین جایی بری؟
‫اگه این جواب نده، میتونی بقیه‌ی ‫عملیات رو به ما بسپاری.
‫ما آدم‌های سخت ‫کوشی هستیم.
‫چون من همیشه آماده‌ام.
‫من میرم!
‫گیه؟
‫منشی لی مین‌جونه.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫من لی مین‌جون، منشی اصلی دپارتمان خاور ‫میانه تو وزارت امور خارجه هستم.
‫بین گروگان گیرها و ‫دولت کره...
‫نقش واسطه رو دارم.
‫من دنبال ملاقات با ‫آقای هیس شایتو هستم.
‫ایناهاش.
‫بفرمایید.
‫تو میخوای پول دیه ‫رو بفرستی؟
‫تا حالا تفنگ دستت گرفتی؟
‫لشکر ۲ سپاه تفنگداران دریایی گیمپو
‫آزاد شده از گردان ۵۳، ‫هنگ پنجم.
‫این مرد واقعا جرئت داره.
‫نه، ولی...
‫این در طول جنگ ‫جواب میده؟
‫اوه،‌ من.
‫خب، نمیخوام حساب باز کردن روی ‫جرائتم رو امتحان کنم.
‫قواعد دیپلماتیک ماده ۳۴
‫'کسی که پیام کددار رو گرفته'
‫'صرف نظر از شدت محتوای ‫اون رمز عبور'
‫'فورا به کار‌ جواب میده...'
‫اون گفت...
‫۳۰ سپتامبر ۱۹۸۷
‫به منشی او جه‌سوک
‫از وقتی رمز رو گرفتم.
‫فکر می‌کنم این ماموریت منه.
‫لطفا دوباره تشریف بیارین.
‫هی، عوضی.
‫الان بیشتر منطقیه که بین تو دادن اطلاعات از ‫وزارت امور خارجه کندتره.
‫- سخت کار کردی، سخت کار کردی. ‫- ممنون از سخت کار کردنت.
‫- - کارت عالی بود. ‫- ممنون از سخت کار کردنت.
‫ولی منشی فکر میکرد فقط ‫داشتم درس میخوندم.
‫تو از سپاه تفنگدارای دریایی هستی؟
‫درواقع اصلا سپاه تفنگداران ‫دریایی نبود.
‫اون، از سپاه تفنگداران دریایی ‫تو گیمپوئه
‫به عنوان نگهبان پی‌اکس کار میکنه.
‫- چی؟ ‫- پس...
‫به وزیر برنامه ریزی ‫امنیت ملی
‫دروغ گفتی؟
‫درواقع، من نگفتم که تفنگدار ‫دریایی هستم.
‫فقط گفتم که اخراج شدم.
‫واقعا،
‫هی، این مرد میتونه کاملا تو ‫مذاکره دست داشته باشه؟
‫واقعا لیاقت دیپلماتیک بودن ‫رو داری، هاه؟
‫ممنون.
‫- وزیر چوی. ‫- بله، بله.
‫الان، ببینید.
‫- وزیر چوی. ‫- چیه؟
‫خب، یه پیامی دارم.
‫باشه، بهم بگو.
‫رفتن به آمریکا به ‫عنوان یه مهاجر.
‫ازتون میخوام که نماینده‌‌ی ‫دیپلماسی کره باشید.
‫حتما باید آمریکا باشه؟
‫البته.
‫از وقتی برای آزمون سرویس خارجی ‫آماده میشدم آرزوم بوده‌.
‫بعضی‌ها میگن وقتی اون رو آرزو ‫میکنی فقط یه آرزو کننده‌ی معمولی‌ای.
‫خب، به طعنه زدن ادامه میدین.
‫واقعا میخوام که شما این آرزو ‫رو به حقیقت برسونین.
‫خوبه.
‫به توجه به امروز، بنظر میرسه حتی اگه به ‫جاهای بزرگ بره کارای خوبی میکنه
‫من اول به خاور میانه رفتم ‫و بعد به آمریکا.
‫بهترینم رو انجام میدم.
‫ممنونم.
‫- برین بیرون. ‫- سریع.
‫هی، پول.
‫چیه؟
‫البته.
‫پرواز خوبی داشته باشی.
‫عوضی.
‫عزیزم، بیا زندگی خوبی ‫داشته باشیم.
‫هتل!
‫البته.
‫پیداش کنید، سریع!
‫《مناریک.》
‫کره‌ای!
‫اون مرد آسیایی رو بگیرین!
‫سریع، برین!
‫تو کی‌ای، کره‌‌ای؟
‫تو کره‌ای؟ زود باش، برو!
‫آقا!
‫به خشکی شانس!
‫میخوای چیکار کنی!
‫زود باش، سریع!
‫همه مشتری‌ها فرار کردن، ‫حالا برمی‌گردن.
‫بیا پایین.
‫من...
‫میفهمم.
‫نمی‌تونم جزئیات رو بگم چون این ‫اولین باریه که هم رو میبینیم، ولی...
‫من برای یه کار ملی ‫خیلی مهم اینجام.
‫باید یکی رو ببینم.
‫ببخشید.
‫نه، اصلا لازم نیست چیزی ‫درباره‌ی کارت بشنوم.
‫چون نمیخوام قاطی کارای ‫گیج کننده بشم.
‫بیا پایین.
‫من...
‫۳۷۲۵۹۳ چیه؟
‫خب، باید ماشین ۳۷۲۵۹۳ ‫رو سوار میشدم.
‫فقط الان، یه گروه ارتشی دنبالم ‫کردن و بهم شلیک کردن.
‫الان واقعا عجله دارم، ‫سوار شو.
‫انگار تو هنوز ماشینم. ‫ببخشید.
‫هی، تو.
‫من کسی بودم که تقریبا بخاطره ‫تو بهم شلیک شد!
‫مزخرفاتت رو بس کن ‫و برو!
‫بیا پایین!
‫واقعا، خیلی بدشانسی، آقا.
‫چندبار این حرفو تکرار کرده؟
‫نه، من آدمی‌ام که به ‫کشور خدمت‌ میکنم.
‫چندبار بهت گفتم؟
‫به طور رسمی دارم وظایفم ‫رو انجام میدم!
‫نه.
‫کسایی که تو این صنعتن خیلی ‫دوستانه نیستن، هستن؟
‫تا جایی که میدونم کره‌ای‌های خارج از کشور ‫تو امور دولتی درگیر هستن.
‫همه فعالانه باید همکاری کنن.
‫چطور جرئت میکنی اینو به کسی ‫که برای دولت کار میکنه بگی؟
‫-‌ مزخرف نیست. ‫- مزخرفه.
‫توی عوضی!
‫بریم!
‫چی؟‌ این دیگه دیوونه نیست.
‫میای بیرون یا نه؟
‫بیا پایین!
‫چرا نمیای بیرون! آقای لی.
‫هی، یه دقیقه صبر کن!
‫چرا؟ چی شده؟
‫چرا، چی شده؟
‫انگار تیر خوردم،
‫یه چیزی مثل جعبه کمک‌های ‫اولیه تو ماشینت هست؟
‫هی، یه لحظه بیا بیرون.
‫البته.
‫این...
‫- بزار ببینم. ‫- هی، بیا بیرون.
‫اوه، رد خون!
‫واقعا دوست ندارم ‫اینکارو بکنم.
‫لعنتی!
‫واقعا، آقا.
‫حالا سرم داره گیج میره.
‫آقا، وقتی برای اولین بار دیدمتون، ‫واقعا متاسف بودم.
‫من واقعا وظایف رسمی دارم...
‫به جایی که ازش اون تماس ‫رو گرفتم.
‫لطفا من رو ببر اونجا.
‫تماس‌های بین‌المللی.
‫این مرد واقعا بی‌شرمه.
‫هرچقدر کرایه تاکسی ‫بخوای بهت میدم.
‫میدونی که پول همه ‫چیز نیست؟
‫صد دلار بهت میدم.
‫واو، امروز واقعا ‫سرم شلوغه.
‫ممنون.
‫به دستش نگاه کن.
‫آقا، تلفن هست.
‫پنجاه دلار اضافه میخوام؟
‫پول تلفن.
‫هی!
‫می‌تونی یکی به اسم ‫کریم اونجا پیدا کنی.
‫بله، از همین راه میرم‌.
‫بدون دونستن راه ‫میتونی بری؟
‫اینجا یه تاکسی گرفتم.
‫آره، یه کره‌ای رو دیدم.
‫فکر می‌کنم باید از اون ‫آدم کمک بخواین.
‫تاکسی؟ کیم‌ پانسو؟
‫نگو، هنوز اونجاست؟
‫- بله. ‫- تلفن رو بده بهش!
‫یه دقیقه صبر کنید.
‫آقای کیم پانسو؟
‫من؟
‫نه، کیه آخه؟
‫چطور میتونی بدیش به من و ‫من چرا باید جواب بدم؟
‫بله، کیم‌ پانسوام.
‫اوه، سلام، بله.
‫داغه...
‫ایشون یه دیپلماتن.
‫منشی اوه، هنوز زنده‌این؟
‫پس اومدی یه کار ‫بزرگ انجام بدی.
‫بله.
‫اوه آره، تو کی هستی؟
‫میخوام کمک کنم، ‫ولی یکم تنبلم.
‫هی، سفیر، ‫یه دقیقه صبر کن.
‫بله‌، گوشیم رو عوض کردم.
‫وقتی اونجا سفارت‌خونه باز شد، ‫حتی اونجا هم بهم کمک کرد.
‫یه دوست که خیلی ‫بهم کمک میکنه.
‫اگه این پولو بهم بدی ‫هرکاری می‌کنم.
‫ولی خیلی بهش اعتماد نکن.
‫شایعه‌ست ‌که غیرقانونی وارد کشور شده ‫و سابقه‌ی جنایی داره.
‫به‌هرحال، دوست‌ها، ‫بدی‌هایی‌ام دارن.
‫بله، مراقب هستم.
‫وقتی که منشی اوه رو دزدیدن، آره؟
‫بعد وقتی صدای انفجار بمب رو میشنوی، ‫همه پناه می‌گیرن.
‫به تنهایی از سفیر محافظت کردم،
‫همه‌ی تماس‌های کاخ آبی ‫رو جواب میدم.
‫این صداش مثل چون دو هوان بود‌.
‫این مرد هنوز رییس جمهوره؟
‫آره، بیا سریع بریم.
‫من؟ چرا؟
‫نه، پس دلیل تاکسی ‫گرفتن چیه؟
‫تنها چیزی که میدونم اینه که راننده‌ی تاکسی ‫تورو به مقصدت میرسونه، درسته؟
‫اوه خدای من، حالا داره ‫به من اشاره میکنه.
‫پول خوبی بهت میدم.
‫چی؟
‫یه مرد جوون دیگه‌ام حالا ‫داره از پول حرف میزنه.
‫فکر کنم پول همه چیزه.
‫پول چیه؟
‫واو، پولو ولش کن.
‫خب، بیا یه ویزای ‫آمریکایی بگیریم،
‫ویزای آمریکایی؟
‫منظورم اینه، یه دیپلمات کره‌ای چطور ‫میتونه ویزای آمریکا بگیره...
‫هی، چرا این مدلی‌ای؟
‫فکر می‌کنم همه‌ی اون دیپلمات‌ها ‫پنهانی رابط‌هایی دارن.
‫اصلا چنین چیزی نیست.
‫چه مزخرفاتی میگی؟
‫بیا انجامش بدیم!
‫منم، راه خودمو میرم.
‫هی، آقا! آقا!
‫هی، بهت ۳۰۰ دلار میدم.
‫۳۰۰ دلار آمریکا؟
‫خب، ایناهاش.
‫صبر کن، صبر کن.
‫ابروهاش یکم تیره‌تر بود.
‫امسال دیپلمات ‌های جوون ‫چند سالشونه؟
‫من ۳۸ سالمه.
‫پس سال ۵۱، خرگوش؟
‫دو سال ازت بزرگ‌ترم.
‫چهل سالمه.
‫درباره‌ی داستان جوونی خودم ‫چیزهای زیادی شنیدم.
‫از اونجایی که اینجا تنها زندگی می‌کنم، ‫دلم برای صدا کردن خواهرم تنگ شده.
‫هروقتی منو ببینی، ‫ممکنه یکم احساس خجالت کنی.
‫خب، همون آقا که یکم پیش ‫صدام کردی صدام کن.
‫به‌هرحال، اسمت چیه؟
‫لی مین‌جون.
‫لی مین‌جون،
‫پس اسمت مین‌جونه، درسته؟
‫بله.
‫اون جلو چیه؟
‫ایستگاه بازرسی بچه‌های ‫مسیحی.
‫اگه گناهکار باشی.
‫یه گلوله تو سرت خالی می‌کنن.
‫شماها کجایی‌این؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫میخوای با اون چیکار کنی؟
‫این یه پاسپورت دیپلماتیکه.
‫اگه اینو داشته باشی
‫ماشینی که دیپلمات سوارش شده بود،
‫نمی‌تونی همینجوری همشون ‫رو چک کنی.
‫تو منشور اخلاقی دیپلماتیک اومده.
‫این قطعا جواب میده.
‫اوه آره، منشی چطور؟
‫دزدیده شدی چون دیپلمات نبودی؟
‫البته.
‫خیلیه.
‫خیلی مضطرب نیستی؟
‫بچه‌های مسیحی وقتی باهاشون ‫فرانسوی حرف میزنی خوششون میاد.
‫جمعه صد دلاره.
‫ده دلار بیشتر.
‫هی،‌ چرا قیمت بنزین تو خاور ‫میانه انقدر گرونه؟
‫اوه، اونا تفنگ دارن.
‫ارزش ارتباط رو داره.
‫تو سر!
‫نمی‌فهمی؟
‫الان چی میخوای؟
‫خدایا...
‫خدایا.
‫ایناهاش.
‫خیلی ترسناکه.
‫اوه خب، برای الان بسه.
‫به کشور کره با منشی ‫خوش اومدین.
‫میخوای بری؟
‫اوه خدای من، حداقل اول برو دستشویی ‫و بعد برو.
‫نمیخوام چیزی بنوشم.
‫واو، این بخاطره اینه ‫که ترسیدم.
‫بیا باهم بریم داخل.
‫چرا؟
‫اگه راننده‌ی تاکسی تا مقصدت دنبالت ‫بیاد، مشکلی پیش میاد؟
‫تموم نشده؟
‫بهت پول نمیدم.
‫هی! هی هی هی.
‫هی هی!
‫هی، پولمو بده! این خیانت‌کار...
‫آقا، توی عوضی.
‫من کریمم.
‫اون کیه؟
‫راننده‌ی تاکسیم. ‫بهم کمک میکنه.
‫شنیدم. ‫مشکلی نداره.
‫دو نفر میتونید باشید.
‫و پول؟
‫و بیاین بریم پیش آقای اوه.
‫همین الان؟
‫بله. خیلی زود بدون هیچ ‫خطری انجامش میدیم.
‫بهشون پول رو میدیم و کار تمومه. ‫همینجا منتظر بمون.
‫خیلی آسون‌تر از چیزیه ‫که فکر می‌کنی.
‫مبارکه.
‫آره، ولی بزار به عنوان یه هموطن، ‫یه نصیحتی بهت بکنم:
‫تا وقتی مطمئن نشدی یه کیف ‫پر از پول به کسی نده.
‫ولی می‌تونیم به این ‫آدم‌ها اعتماد کنیم؟
‫اینجا به هیچکس ‫اعتماد نکن.
‫نیازی به نگرانی نیست.
‫فقط به هیچکس ‫اعتماد نکن.
‫۳۰۰ تا.
‫آقای دیپلمات.
‫اون نمرد ولی ‫نجات پیدا کرد.
‫اوه، لطفا سلام من رو ‫به وزیر برسون.
‫اگه یه روزی برگردم.
‫لطفا باهام تماس بگیر‌.
‫'موفق باشی!'
‫《موفق باشی!》
‫هی‌، هی، هی، یه دقیقه صبر کن، آقا، ‫یه دقیقه صبر کن.
‫چرا داری دوباره ‫اینکارو می‌کنی؟
‫بیا بریم آمریکا.
‫بهت یه ویزا میدم.
‫اگه الان باهام بیای...
‫یه ویزای آمریکایی‌ میگیری.
‫بهم گفتن که‌ احراز‌ نمیشه.
‫هی، من یه دیپلمات معمولی نیستم.
‫من به عنوان فرستاده‌ی ‫دولت اینجام.
‫میتونم یه ویزا رو ‫گیر بیارم.
‫بنظرم که کلاهبرداریه.
‫فکر میکنی بهت خیانت می‌کنم؟
‫لطفا فقط یه بار دیگه‌ کمکم کن، ‫برادر پانسو.
‫هی، از اینور بیاید.
‫برادر، بیا سریع بریم.
‫پسر...
‫اینجوری نیست که نشناسمت، منشی.
‫تا اینجا اومدیم، ‫حالا که چی؟
‫باید بیام و صورت منشی ‫اوه رو بیینم؟
‫ممنون داداش.
‫بریم.
‫اونجاست.
‫شما همینجا بمونید، ‫بررسیش می‌کنیم.
‫- هی، وایسا... ‫- نه، داری کجا میری؟
‫هی، مشکلی هست؟
‫نه! ‫نه، همینجا بمون!
‫داری کجا میری، ‫داری کجا میری؟
‫زود باش، خطرناکه!
‫سریع‌تر.
‫سریع.
‫بیاین تو، بیاین تو.
‫من فقط اومدم دنبال تو.
‫چی؟
‫منشی!
‫دیوونه شدی؟
‫اگه میخوای بمیری، ‫خودت تنها بمیر.
‫هی! یکی زده به ماشین.
‫کی گفت!
‫نه، نباید بریم دنبالشون؟
‫خدایا....
‫کی بردش؟ کی بردش؟
‫تونستم یه نفرو بگیرم.
‫بیا اینجا، عوضی.
‫جاش امن میمونه.
‫نمی‌کشنش. ‫میدونن براش پول میدن.
‫اگه گروهش دنبالمون بیان ‫کارمون سخت میشه.
‫به یه جای امن میبریمت. همونجا ‫بمون. بقیش رو خودمون حل می‌کنیم.
‫البته.
‫نه...
‫ماشین رو آماده کن!
‫نه.
‫اگه الان بری، ‫سریع میگیرنت.
‫برو سوار ماشین شو.
‫چی شده؟
‫رییس...
‫گفتن که، او جه سوک دوباره ‫دزدیده شده‌.
‫بچه‌ها رو قاطی کنیم؟
‫من اشتباها دخالت کردم.
‫فقط تا وقتی که از کثافت پر بشیم.
‫فقط از وزارت امور خارجه ‫استعفا بده.
‫برای عالیجناب یه گزارش بفرست.
‫بله فهمیدم.
‫احمق‌ها.
‫حالا دوباره تو ‫لبنان زندگی می‌کنم.
‫این اولین باره تو یه دره‌ی ‫کوهستانی‌ام، آقا.
‫میخوای چیزی بخوری؟
‫آره، ببخشید.
‫با اون کیف تنها میمونی.
‫- چرا؟ ‫- بلند شو.
‫- چیه؟ ‫- اینجوری امتحانش کن.
‫اوه، لطفا.
‫الان داری چیکار می‌کنی؟
‫میخوای رو این تشک ‫راحت بخوابی، درسته؟
‫شیشه‌های شکسته ‫گیر میکنه.
‫من با نامزدمم...
‫زیر نور ماه از ‫وقتتون لذت ببرید.
‫گلوله اینجا گیر کرده.
‫چی؟ بزار ببینم؟
‫لیلا، اونموقع گلوله میخواست به ‫اون چهره‌ی زیبا بخوره.
‫با بدن خودم ‫ازش محافظت کردم.
‫من نجاتش دادم.
‫یادت نره که زندگی خواهرتم ‫نجات دادم.
‫چی خبره؟
‫اوه، اینجا.
‫به علاوه، اولاش، برق رفت.
‫بیا تا وقتی برق‌ها ‫خاموشن بخوابیم.
‫مشکل این چیه؟
‫نمی‌دونم چرا دنبالت اومدم.
‫کیه!
‫من لی مین‌جونم، قسمت خاورمیانه، ‫از وزارت امور خارجه.
‫چی؟
‫چه خبره؟
‫پانسو.
‫من مسئول اینجام، و شماها ‫مسئول طبقه‌ی دومین.
‫برید طبقه‌ی دوم.
‫گرفتمش!
‫سریع.
‫هی! هی!
‫هی!
‫این چیه؟
‫نه، چرا این، چرا...
‫هی!
‫هی، این عوضی!
‫هی، عوضی!
‫هی!
‫توی عوضی.
‫هی، فرار نکن! ‫عوضی!
‫پانسو!
‫عوضی!
‫برگرد، برگرد، برگرد! ‫عوضی!
‫برگرد!
‫آشغال...
‫اوه دیوونه‌ی عوضی.
‫واو، آقا.
‫اون عوضی، من...
‫هی، تو عوضی دزد!
‫وایسا، آشغال!
‫وایسا، عوضی!
‫وایسا!
‫عوضی‌.
‫هی هی!
‫کمک، عوضی.
‫هی، به همشون نیازی نداری! ‫آفرین، لی!
‫کیم پانسو، آفرین.
‫واو! آقا...
‫عوضی!
‫خدایا.
‫اون یه بچست، عوضی.
‫عوضی.
‫یه واقعا یه سورپرایز ‫قشنگه، خدایا.
‫واو، آقا!
‫آقا!
‫چرا این عوضی‌ها دارن ‫اینکارو می‌کنن؟
‫برو!
‫برو، عوضی!
‫اوه من...
‫کمک.
‫سریع سوار ماشین بشین! سریع!
‫داری چیکار میکنی، ‫میخوای بری آمریکا؟
‫خیلی واقعا خسته‌ام، ‫لعنت بهش.
‫واو، هی!
‫این چیه؟
‫باشه، براش میبرمش!
‫چیه؟
‫هی!
‫بیا اینجا!
‫صبح بخیر!
‫چه خبره؟
‫لعنتی!
‫دیوونه.
‫نمی‌تونی فرار کنی، عوضی! ‫بیا اینجا!
‫هی، اومدم اینارو ‫برگردونم!
‫هی، خیلی عصبی‌ای! ‫فقط آروم باش!
‫همونجا بمون، عوضی!
‫آروم باش!
‫اون سنگ رو بذار پایین، ‫میام بیرون!
‫باشه!
‫لعنتی.
‫اومدم تا پولتو پس بدم!
‫آب هم آوردم.
‫تشنه‌ای؟
‫لعنت بهش!
‫توی عوضی، از پول ‫من چی میخوای؟
‫گردنم! ‫وایسا، گردنم!
‫این دیگه چه پولیه؟ ‫توی عوضی!
‫- پول رو آوردم دیگه! ‫- این عوضی‌.
‫عوضی.
‫تا الان غذای سگ‌ها میشدم، ‫توی عوضی!
‫- عوضی، عوضی. ‫- اشتباه میکنی، داداش مین‌جون.
‫- داری اشتباه انجامش میدی! ‫- پول رو برام بیار.
‫توی عوضی.
‫واقعا یه عوضی‌ای.
‫خیلی ازت ناامید شدم.
‫هرجوری میخوای صحبت کن.
‫درواقع من سه سال ازت ‫کوچیک‌ترم، داداش مین‌جون.
‫میدونستم تو انجامش دادی، دزد.
‫خیلی کار هوشمندانه‌ایه، ‫کار یه آدم جوونه.
‫فقط اینکه با من بد رفتار ‫می‌کنی، توی عوضی.
‫یه عوضی‌ای.
‫آقای لی، این دیگه چه پولیه؟
‫- ۵۷. ‫- بهم اعتماد نداری؟
‫۵۹، ساکت شو، عوضی!
‫واقعا که.
‫واقعا گیج‌ شدم، عوضی.
‫معمولا پول بقیه رو میدزدم.
‫درواقع، اون آدمی که ‫فکر می‌کنی نیستم.
‫تو سن پایینی به ویتنام ‫اعزام شده بود، درسته؟
‫بخاطره اینکه بهم خیانت شد کل پولی ‫که تو زندگیم بود رو از دست دادم.
‫بهم‌ گفتن تو عربستان سعودی میتونم ‫پول خوبی دربیارم، پس رفتم اونجا.
‫اونجاهم دوباره بهم ‫خیانت شد.
‫بعد اومدم اینجا.
‫اینجا واقعا یه جنگ واقعی هست.
‫درواقع، چرا زندگی ‫من اینجوریه؟
‫آره، این چیزیه که ‫بهش فکر می‌کردم.
‫چون پول زیادی رو ‫جلوی خودم دیدم.
‫واقعا دارم دیوونه میشم.
‫متاسفم.
‫الان داری امتحانم میکنی؟
‫خب، بنظر میرسه بخاطره دست‌های ‫سنگینش اصلا نخوابیده‌.
‫در آخر، دکل برق افتاده.
‫باید به نزدیک‌ترین ‫مغازه‌ی تلفن برم.
‫این ایستگاه بازرسی ‫آل ایناشه.
‫اوکی.
‫نه، حالا اینجا جاییه که ما هستیم.
‫دکل برق بخاطره بمب ‫گذاری دیشب افتاده.
‫برای تماس‌های بین‌المللی، باید به ‫مغازه‌ی تلفن بری‌.
‫این فاصله خیلی طولانیه.
‫ولی از اونجا نزدیک‌تره.
‫باید از ایستگاه بازرسی ‫آل ایناش رد بشی.
‫بچه‌های اونجا بودن که‌ بهمون کمک ‫کردن، درسته؟ اینجا.
‫میخوای چیکار کنی؟
‫بیا به ایستگاه بازرسی بریم ‫و کریم رو پیدا کنیم.
‫باشه.
‫دیروز یه اشتباه کردم.
‫امروز رایگان سوارت می‌کنم.
‫این لباس بهت میاد.
‫به زودی میرسیم اونجا.
‫باید برم سرکار.
‫اوه، خودشه!
‫لعنتی! لعنتی!
‫چی شده!
‫یعنی چی؟
‫دست‌ها بالا، دست‌ها بالا؟
‫دست‌ها بالا، دست‌ها بالا.
‫رفیق، بیا بیرون، بیا بیرون.
‫دست‌هات رو بیار بالا!
‫یعنی چی؟
‫بهم گفتن با دست‌هام ‫روی سرم بیام بیرون؟
‫بچه بازی، بچه بازی.
‫هی، تو جای اشتباهی نیستی؟
‫خودت گفتی میشناسی.
‫اوه، بیا! بیا.
‫کریم منتظرتونه!
‫سوار ماشین بشید!
‫باید اینو نگه داری.
‫چی؟‌ من؟
‫آره.
‫اینا کسایین که دیروز بردنش.
‫پیداش کردم.
‫کجاست؟ جاش امنه؟
‫بیرونه. یه ماشین آبی هست.
‫تو ماشینه.
‫پرداختی ما.
‫خوبه.
‫وزیر...
‫من منشی لی مین‌جوام از ‫وزارت امور خارجه.
‫وزیر، من پانسوام، ‫کیم پانسو.
‫وزیر، منو میشناسید، کیم پانسو!
‫این عوضی‌ها چیکار کردن؟
‫وزیر...
‫بله، وزیر.
‫الان دیگه مشکلی نیست.
‫وزیر حالشون چطوره؟
‫خوابیدن.
‫پس تا یه شب دیگه ‫برمی‌گردین کره؟
‫البته.
‫خوبه.
‫اون کاری که یکم‌ پیش ‫انجام دادی چی بود؟
‫یه رمزه؟
‫یه کد دیپلماتیکه، ‫《بیا بریم خونه.》
‫خوبه.
‫وزیر.
‫منو میشناسید؟
‫یه مرد جوون سالم.
‫درسته.
‫هی، وزیر، حافظه‌ی خوبی دارید!
‫بعضی اوقات، جوری که به بقیه نگاه می‌کنی ‫هیچ چین و چروکی تو صورتشون نیست.
‫وزیر...
‫اسم من لی مین‌جونه از دپارتمان شرقی ‫وزرات امورخارجه.
‫قبلا من رمز رو دریافت کردم.
‫یادتون میاد؟
‫البته.
‫شاید.
‫شما منشی‌ای بودین که ‫《تایم》رو فرستادین؟
‫بله، تا آخرش صبر کنید.
‫ممنون.
‫که قولتو نگه داشتی.
‫نه.
‫اون...
‫این نقاشیه یویونگه.
‫هوا خیلی خوبه‌.
‫اگه تو چنین جایی زندگی می‌کردم، ‫همیشه سالم میموندم.
‫چیه؟ نمیخوای؟
‫البته.
‫اینطور فکر می‌کنم.
‫چی؟
‫زود باش!
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫برید عقب!
‫چه اتفاقی افتاده، ‫پول دربافت شده؟
‫وزارت امور داخلی و کومینفو ‫مانع برداشت شدن.
‫نه.
‫واقعا که.
‫جلسه شش ساعت طول کشیده.
‫تا فردا با هیچکس ‫تماس نگیر.
‫هی، عوضی.
‫وقتی عالیجناب تماس گرفتن، ‫سریع به من وصلش کن.
‫این بچه دیوونست.
‫یه احمق دیگه که عقلشو ‫از دست داده.
‫باید وایسیم؟
‫وایسا.
‫امروز، همه خواهان ‫دموکراتیک شدنن.
‫حرکت وزیر برنامه ریزی امنیت ‫داخلی دموکراتیکه؟
‫من سگ‌ها و عوضی‌ها ‫رو میشناسم.
‫رییس.
‫وزیر اوه ۲۱ ماه بعد از ‫دزدیده شدن پیدا شدن.
‫الان میتونم ببرمتون، ‫اگه بهم اجازه بدین.
‫فقط من رو به مرز ‫جوردنیان ببر‌.
‫بعد پول رو برات میفرستم.
‫نه، اول باید برای اینکه به فرودگاه ‫ببرمتون بهم پول بدین.
‫میخوای با پولی که بهت دادم چیکار کنی ‫و مثل دیروز ناپدید بشی؟
‫اونموقع، عالیجناب ‫برنامه ریزیش کرده بود‌.
‫میدونی اون چقدر باعث ناراحتیه؟
‫نه، ایندفعه واقعا مطمئنم.
‫هواپیما آمادست.
‫هی، وزیر چوی!
‫معذرت میخوام.
‫میدونی الان داره چه ‫اتفاقی می‌افته؟
‫وزارت امورخارجه چیزهای ‫زیادی آماده کرده.
‫آخر از همه، مذاکره بین آدم‌رباها و ‫دولته.
‫اگه رسانه‌های خارجی ‫ازش چیزی فهمیدن.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫المپیک و انتخابات ریاست جمهوری ‫سرنوشت ملت رو مختل میکنه.
‫هردو طرف میتونن غوغا به پا کنن.
‫رییس.
‫این مسئله‌ی زندگیه ‫غیرنظامی‌هاست.
‫این کشور داره ‫سقوط میکنه!
‫زندگی چقدر ارزش داره؟
‫باید به مرز جوردنیان بریم.
‫پول داره تموم میشه.
‫حتی مهم‌ترین‌ها.
‫سریع بیاین داخل.
‫هی!
‫داداش، باید اینو تایید کنم.
‫اینجا امن‌تر از اونجاست.
‫برید بالا تا وقتی ‫همه باهم جمع بشن.
‫واقعا نمی‌تونم باورش کنم.
‫اول بیاین بریم بالا.
‫بریم بالا.
‫آره برو.
‫بریم بالا.
‫مین‌جون.
‫دونفر کنسله.
‫کنسله؟ چرا؟
‫هیچ پرداختی‌ای از کره نداشتیم.
‫چی؟
‫غیرممکنه!
‫حتما یه اشتباهی شده.
‫لطفا دوباره چکش کن.
‫برنامه‌ی نجات کنسل شده.
‫باید محافظت ازتون تموم بشه.
‫این یعنی چی؟
‫دولت شما این تصمیمات ‫رو میگیره. باشه؟
‫خیلی بده. ولی کره قولش رو شکسته.
‫ولی کره مارو تو موقعیت ‫بدی رها کرده.
‫این منطقیه؟ کی، چرا!
‫اینطور بنظر میاد.
‫کریم، لطفا یه کاری برام بکن.
‫میتونم باهاشون تماس بگیرم؟
‫ممنون.
‫سریع برمی‌گردم.
‫این مرد رو تا حالا دیدی؟
‫آره، این از دپارتمان خاورمیانست، ‫وزارت امورخارجه.
‫بله، این لی مین‌جونه، ‫لی مین‌جون.
‫یه دقیقه صبر کن!
‫رییس، زود باشید.
‫اوه، منشی لی.
‫حالت خوبه؟
‫رییس، خیلی طولانی با گوشی ‫نمی‌تونم حرف بزنم.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫بین خارج کردن پول ‫رو منع کرده.
‫چی؟
‫وزارت امور داخلی و کومینفو ‫خارج شدن پول رو منع کرده.
‫چرا نه...
‫هی، چرا اینطوری‌ای؟
‫میگن موقعیت لبنان ‫رو باور ندارن.
‫وقتی از مرز رد بشی، ‫دنبال یه جای امن بگرد.
‫گفتم که پرداختی اونموقع انجام میشه.
‫واو، این منطقیه؟
‫تموم شده.
‫هی، اگه نتیجش اونجوری باشه، ‫باید اینجا چیکار کنیم؟
‫رییس، اینجا، هر روز ‫زمین جنگه.
‫هی، منشی.
‫تو بیرون میای.
‫وقتی از اونجا بیای بیرون و ‫موقعیت حل بشه‌،
‫دوباره تلاش می‌کنیم.
‫رییس
‫اگه این رو تو موقعیت ‫الان بگید
‫منشی اوه، الان نگفتین ‫که بمیرم؟
‫الان باید برم.
‫میفهمم.
‫بریم.
‫وقت زیادی نداریم، رییس.
‫وزیر اوه، چطور ‫میتونم کمکت کنم؟
‫عالیجناب حرف نزد.
‫پس، رییس
‫پس یه راهی برای تضمین پرداختی به اسم ‫وزارت امورخارجه هست.
‫دیوونه شدی؟
‫اگه بدون اجازه انجامش بدین، ‫همه‌چی تمومه.
‫دوتا دیپلمات کره‌ای ‫دزدیده میشن.
‫نجات جون مردم مهم نیست؟
‫هر اتفاقی بی‌افته، ‫اداره‌های دولت کار برای انجام دارن.
‫کارهایی هستن که تو ‫نمی‌تونی انجام بدی.
‫میخوای رییس اینکارو بکنه ‫حتی‌ اگه گروگان باشه؟
‫این مرد.
‫من کسی‌ام که زندگیم رو برای این ‫کشور فدا کردم!
‫اینکه چطور مردم رو میبینم.
‫وزیر امور خارجه!
‫هیچکار بیهوده‌ای نکن.
‫خودم حواسم هست!
‫این‌ها دیوونه شدن؟
‫چرا شماها اینجوری‌این؟
‫همه برن خونه.
‫وزیر چوی.
‫خارج از کشور از وزارت ‫امور خارجه‌ی ما.
‫وقتی مشکلات خارج ‫از کشور رخ میدن
‫نیروهای ویژه با نمادهای ‫تگوک میان.
‫اگه نجاتمون بدین.
‫من هیچ فانتزی‌ای برای فیلم‌ها ‫هالیوودی ندارم.
‫ولی.
‫این کشور وجود داره.
‫تا آخرش بهترین ‫تلاشمو میکنم‌.
‫چون این باورو دارم.
‫ما تحت فرمان دولتیم.
‫هرجایی خارج از کشور ‫میخواین برین.
‫وزیر اوه، این منشی‌ام ‫همین کارو میکنه.
‫اون دونفر.
‫لطفا از زندگی و سرنوشتش ‫محافظت کنید.
‫حقوقمون، ۳ ماهش رو
‫میدیم.
‫خیلی بده که بیشتر نمی‌تونستم بیارم بیرون.
‫میخوایم یکم بهتون کمک کنیم.
‫لطفا من رو به ژنو وصل کنید و ‫مهر وزیر رو برام بیارید.
‫وزیر چوی.
‫این کمکی نمیکنه.
‫بیا صبر کنیم و ببینیم این ‫کمکی میکنه یا نه.
‫تو صبر کردن کارت خوبه.
‫هی، میخوای با اون ‫چیکار کنی؟
‫خب، فکر میکنم بخوایم تا وقتی موقعیت ‫تغییر کنه صبر کنیم خطرناک باشه.
‫هرچی زودتر که ممکنه.
‫بعد از اینکه فکر کردم، باید ‫از بیروت بیرون بریم.
‫بدون اجازه.
‫نمی‌تونم از فرودگاه استفاده کنم‌.
‫این راهیه تا طریق زمین ‫از مرز رد بشیم.
‫خیلی خطرناکه.
‫کلی کلاهبردار اون ‫بیرون هست.
‫بیاین به راشایا بریم، ‫این مرز.
‫اون گفت، باید یکی به اسم ‫هاجید رو پیدا کنید.
‫ببین، کریم بهم گفت.
‫اگه آشناهای محلی داشته ‫باشی خیلی بهتره.
‫میتونی به آدم محلیه قابل ‫اعتماد نشون بدی؟
‫بریم.
‫باهم از مرز رد میشیم.
‫میخوام باهامون از مرز رد بشی؟
‫باید باهم بریم تا ویزای ‫آمریکا بگیریم.
‫پانسو.
‫راستش...
‫بهم دروغ گفتی؟
‫نه، یه شیاد منو فریب داد...
‫بسه.
‫فکر میکنی واقعا نمیدونم؟
‫داداش، از قیافت معلومه.
‫بیاین باهم بریم.
‫اگه شمارو داشتم ‫مفیدتر بود؟
‫باورم نمیشه خیلی سریع ‫تصمیمتو گرفتی.
‫درواقع، خیلی وقته ‫بهش فکر می‌کنم.
‫سفارت اینجا از بین رفته و ‫همه رفتن.
‫چرا من نخوام برم؟
‫اما به عنوان شکارچی معامله ‫میتونی به اینجا برگردی.
‫حتی نمی‌تونم سوار ‫هواپیما بشم.
‫نمی‌دونم جایی برای ‫رفتن هست؟
‫ولی،
‫وقتی هنوز مادرم زنده بود،
‫هنوز،
‫میخوام بدونم به عنوان یه ‫پدر دیدنش چه حسی داره.
‫واقعا حالت خوبه؟
‫رفتن به کره اشتباهه؟
‫چیه؟
‫بخاطره وطن.
‫اگه دوتا دیپلمات رو ‫نجات بدم چی؟
‫خب، میخوای ببینیش؟
‫لطفا مودبانه صحبت کن.
‫همینطور رو زندگیم ریسک کردم.
‫اون...
‫لطفا کمکم کن‌ لیلا رو به ‫کره دعوت کنم.
‫خب، بعدش چی؟
‫تصمیم گرفتی با من بیای؟
‫قبول می‌کنم.
‫البته.
‫بیاین فردا صبح بریم.
‫پانسو.
‫متاسفم با ویزای آمریکا ‫گولت زدم.
‫واقعا باورش ندارم.
‫پس چرا دنبالم میای؟
‫من یه مرد جوونم
‫ولی مادرم.
‫نمی‌دونم غش میکنی یا نه ‫وقتی لیلا رو ببینی.
‫این واقعا سورپرایز کننده بود.
‫ایناهاش!
‫اینجا!
‫سریع باشین!
‫سریع!
‫نه، نه!
‫وزیر اوه، فکر می‌کنم ‫باید ازش دوری کنید.
‫سریع بلند شید.
‫درو باز کن!
‫لطفا، نگاه کن.
‫لطفا، بهم‌ نگاه نکن.
‫تو چندتا آسیایی دیدی؟
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- دنبالشون می‌گردیم.
‫برنامه، برنامه!
‫همتون برید بالا! سریع!
‫- اینجا نیست. ‫- لعنت بهش.
‫عکس‌هارو با خودت ‫کجا میبری؟
‫بله رییس!
‫هی، تو کره‌ای!
‫اگه نیای بیرون، ‫بهت شلیک می‌کنم!
‫زود بیا بیرون!
‫نمیخوای بلند بشی؟
‫میخوای تا شماره ‫سه انجامش بدم!
‫یک.
‫دو.
‫زود باش، زود باش!
‫زود بیا بیرون!
‫دست‌هات رو ببر بالا!
‫اوه، لطفا، منو بزن، ‫لطفا، لطفا.
‫خواهر!
‫من، ماشین.
‫اوناهاش!
‫خواهر!
‫مین‌جون!
‫چطور؟
‫بدشانس!
‫بیا پایین.
‫منشی.
‫دست‌هات رو ببر بالا!
‫وزیر اوه!
‫سریع!
‫میبرمت.
‫چی؟
‫یکم
‫بسه، بسه.
‫خواهر، یکم بیشتر!
‫جلوی...
‫رفیق!
‫تو خوبی، رفیق؟
‫پانسو، پانسو.
‫بیا ولش کنیم، خیلی درد میکنه.
‫- اوه، یه دقیقه صبر کن. ‫- واقعا درد میکنه.
‫هی داداش، خوبی؟
‫هی، الان داری چیکار میکنی؟ ‫چرا برگشتی.
‫پسر، نمی‌تونی بری جلو، ‫نمی‌تونی اونجا بری!
‫ماشین داره میاد!
‫جلو، جلو، سریع، دوباره ‫سرعت بگیر.
‫نمی‌تونم انجامش بدم.
‫- سفت بگیر! ‫- آقای یای.
‫اون باز چی بود؟
‫تفنگ داری، تفنگ، شلیک کن‌، ‫سریع!
‫زود باش، زود باش، زود باش، ‫زود باش.
‫بفرمایید قربان.
‫هی، حدس بزن چی!
‫جلوت!
‫برید عقب!
‫سریع!
‫چی، میفهمم!
‫چیه؟
‫نه، آقا!
‫بیاین بریم بیرون.
‫زود باشید آقا!
‫هی بچه‌ها! ‫پشتتون!
‫هی، لعنتی!
‫تفنگ دستته، شلیک کن! ‫شلیک کن، شلیک کن!
‫لعنتی، گلوله نیست، ‫گلوله نیست.
‫اوه، لطفا!
‫خوبه!
‫بس کن!
‫مرده؟
‫خدایا!
‫زود باش!
‫بعد از اینکه از مرز شهر بیرون ‫بری دیگه دنبالت نمیام!
‫هی، اونجا!
‫خوبی؟
‫حالت خوبه؟ حالت خوبه؟
‫همه رفتن!
‫برگرد به خونت!
‫کریم.
‫اگه اینجوریه، لطفا سریع ‫بیا اینجا.
‫تقریبا مردی، آقای لی.
‫چطور؟
‫مکالماتتون خوبه؟
‫فکر کنم بتونم سوار هواپیمای باربری ‫سازمان ملل بشم.
‫خوبه.
‫فکر کنم الان واقعا ‫داری میری خونه.
‫مبارکه.
‫آقای کیم پانسو چطوره....
‫هی، منم. ‫خونه‌ی من اینجاست.
‫حالا واقعیه.
‫همه میرن خونه.
‫سریع!
‫بریم.
‫اوه من، چطور ‫میتونم برم.
‫نمی‌تونم از فرودگاه ‫بیام بیرون.
‫از اونجایی که این هواپیمای باربری سازمان ‫ملله، رویه‌ی خروجش آسونه.
‫من مسئول بودم و جایی رو ‫برات آماده کردم، بریم.
‫واقعیه؟
‫مطمئن باش.
‫درسته؟
‫البته.
‫هی کریم!
‫یه صندلی دارم!
‫اوه، کریم؟
‫منم باید سوار هواپیما بشم؟
‫منشی!
‫منم باهاتون میام!
‫《فرودگاه بیروت.》
‫《تیبا.》
‫اول بیا داخل.
‫《او جه‌سوک.》
‫《لی مین‌جون.》
‫لطفا بیاین داخل.
‫خواهر، سریع بیا تو.
‫پانسو.
‫باشه، شما اول با منشی ‫برین داخل.
‫به زودی با پرواز بعدی ‫بهت میرسم.
‫نه، منشی.
‫این یعنی چی؟
‫اوه، مشکل بزرگی نیست.
‫خب، هیچ اتاقی نیست، ‫پس بگیرش.
‫به زودی تو پرواز بعدی ‫بهت میرسم.
‫نه، رفیق!
‫همه‌چی حل نشده؟
‫داری بهم دروغ میگی؟
‫نه.
‫اگه فایل‌هارو نگاه کنی، ‫شماره تلفنی هست؟
‫اگه بهشون زنگ بزنی، ‫اونا به خونه میرسوننت.
‫اوه، اینجوری نه!
‫میام اونجا، مرد.
‫هی، پانسو!
‫پانسو.
‫ورودی.
‫میخوای اینجا بمونی، ‫میمیری.
‫ورودی.
‫میدونم.
‫منشی لی، حالا...
‫این کار یه دیپلمات نیست تا از ‫شهروندهای خودش محافظت کنه؟
‫خوشحالم تونستم ماموریت ‫رو کامل کنم.
‫حالا زود باش.
‫ماموریت و سرنوشت ‫تو کجاست، اینجا؟
‫برادرم...
‫پانسو...
‫پانسو!
‫پانسو.
‫واقعا وقت بیشتری ندارم.
‫بیا تو.
‫تو کره میبینمت.
‫برادرها!
‫خواهر.
‫خواهر!
‫هی، بس کن!
‫من.
‫وابسته به وزارت امور ‫خارجه‌ی جمهوری کره.
‫این لی مین‌جونه.
‫وایسا!
‫ممنون از سخت کارکردنت.
‫بچه‌ها.
‫بابا اومد خونه.
‫تشویق کنید، ‫تشویق کنید.
‫زود باشید.
‫ممنون برای سخت کار کردنتون.
‫ممنون.
‫عوضی.
‫برگرد.
‫بازدیدت از سئول چطوره؟
‫بیست و چهارمین المپیک به ‫زودی برگذار میشه‌.
‫خوشحالم به این سئول ‫زیبا اومدم.
‫فکر میکنم این فرصت ‫طلاییه برای کره‌ست.
‫تیم پروتکل وی‌آی پی ‫به زودی میرن.
‫وی‌آی‌پی به زودی میاد.
‫آماده باش!
‫عمو، میری سئول؟
‫- کجا؟ ‫- گوانگوامون.
‫هی، گیر کردم.
‫آقا، به گوانگوامون.
‫میز میونموک-دونگ!
‫داری کجا میری؟
‫تو گوانگوامون بهت یه میز میدم.
‫این میز گوانگوامونه، درسته؟
‫لعنتی، دوباره ‫بهم خیانت شد.
‫هی، خیانت‌کار.
‫چطور زنده‌ای؟
‫واو، این مرد جوون ‫سالم نیست؟
‫اومدم بیرون چون میخواستم ‫تورو ببینم.
‫اگه اینجوریه،
‫کنسل کردن میز ‫گوانگوامون.
‫حالا، بدون تخطی از مدا، ‫قیمتش ۷ هزار وون میشه.
‫فقط برش دار و بذارش تو ‫نزدیک‌ترین ایستگاه.
‫بریم.
‫نزدیک‌ترین ایستگاه ‫دورتر رفته.
‫به‌هرحال.
‫ممنون، لیلا، به ‫خوبی نجات پیدا کردم.
‫مادرت چی گفت؟
‫خوبی؟