‫اُلی، ایدا
‫مامان داره میاد
‫زود باش، این طرف
‫دخترها!
‫مامان!
‫رُز!
‫مامان کجایی؟
‫مامان جون!
‫کمک‌مون کن! مامان!
‫«نفست را حبس کن»
‫[اوکلاهوما، پندهندل - 1933]
‫پروردگارا، از تو می‌خواهیم ‫که طوفان را دور نگه ‌داری
‫گرد و غبار را بخوابان
‫بابت شغلی که برای هنری مهیا کردی ‫از تو سپاسگزاریم
‫حافظ مسافران باش
‫هنری را به سلامت تا پایان سفرش برسان
‫بگذار به اندازه کافی درآمد داشته باشد ‫تا خانه‌مان را تمام کند
‫بذر بیفشان
‫کمکم کن
‫به من کمک کن تا موهبت‌هایی را که به من داده‌ای ببینم، ‫نه چیزهایی را که از من گرفته‌ای
‫کمکم کن که رُز و اُلی را صحیح و سالم نگه دارم
‫نگذار مثل سایر بچه‌ها مریض شوند
‫رُز، یه کم کاه بریز پایین، عزیزم
‫فقط یه کم
‫باید صرفه‌جویی کنیم
‫مرا کبود کن، خونم را بریز،
‫اگر این گونه می‌توانم ‫از یک تار موی سرشان محافظت کنم
‫لطفاً به ایدا سلام برسون
‫به او قول بده که من با امیال شیطانیم
‫مبارزه می‌کنم تا دوبار بتوانیم با هم باشیم
‫[ایدا جون بلوم]
‫همه‌مون
‫[وفات: سوم ژوئن 1928]
‫[تا آمدنت به خواب می‌روم]
‫آمین
‫از بابات خواستم اینو تعمیر کنه
‫ولی وقت نکرد
‫به نظرت فیلادلفیا هم میره؟
‫نه، خیلی سمت شرقه
‫من می‌خوام برم
‫می‌خوام ببینم چه شکلیه
‫شاید تابستون بعدی رفتیم
‫اگه بذرها جوونه بزنن
‫در رو پشت سرم قفل کن
‫وقتی می‌خونم انگشتم رو دنبال کن، باشه؟
‫«مردِ خاکستری همسر زیبا
‫و پنج فرزندش را در اتاق خواب حبس کرد، ‫سپس خاکه زغال‌ها را جمع کرد
‫قصد داشت آن شش فرشته را بسوزاند، ‫ولی سرنوشت یک قربانی دیگر نیز در ذهن داشت
‫با زبانه کشیدن شعله‌ها،
‫مردِ خاکستری فهمید که پیراهنش آتش گرفته
‫راه فراری نبود
‫شعله‌ها وی را در برگرفتند
‫اکنون در میان طوفان گرد و غبار، ‫خاکسترهای مرد خاکستری در هوا می‌وزند
‫در تاریکی شب قدم بر می‌دارد
‫اگر ماسک به صورت نداشته باشید، ‫خاکسترش را تنفس می‌کنید،
‫و وی مجبورتان می‌کند ‫که کارهای وحشتناکی انجام دهید»
‫در قفله؟ بذارش پشت در!
‫نه نمی‌تونیم پشت در بذاریمش
‫چرا؟
‫چون
‫اون
‫می‌تونه مثل گرد و غبار پراکنده بشه
‫و از لای درز پنجره‌ها بیاد تو،
‫و ممکنه تنفسش کنیم
‫همین اتفاق برای مامان افتاده
‫تنفسش کرده
‫نه
‫مامان به‌خاطر ایدا
‫ناراحت و پریشون بود،
‫و نمی‌خوابید
‫می‌تونید باهام بیاید
‫نمی‌خوام تو چادر بمونن، ‫که همین یه چیزم که داریم از دست بدیم
‫و دخترمون رو اونجا نمی‌ذارم
‫تک و تنها
‫دختر
‫هنری چطور هفته پیش عازم شد؟
‫- خب ‫- آره؟
‫همراه چند نفر دیگه رفت
‫آخرین مرد ایستاده
‫- وای، شرمنده ‫- اشکال نداره
‫نمی‌رسم تمیز کنم
‫کل شب این طور بوده
‫همون سرماخوردگیه که شیوع پیدا کرده؟
‫اولش سرماخوردگی ساده بود، ‫ولی بدتر شد
‫دکتر کاکس میگه ذات‌الریه‌س
‫واگیردار نیست
‫دکتر میگه به‌خاطر گرد و غبار زیاده
‫یعنی باید چی کارش کنیم؟
‫مثل نبرده
‫توماس ناخوش‌احوال بوده
‫خب، باید ببرنش پیش اون دعانویس تو گایمن
‫ورم مفاصل انگشت‌های یه پیرمرده رو شفا داد
‫استخون‌هاش صحیح و سالم شدن
‫خوب شد دخترها رو آوردی، مارگارت
‫چطور؟
‫به گمونم نشنیدی چه بلایی سر خانواده کالاباش اومده
‫باباهه گفت در قفل بوده
‫ولی یه ولگرد وارد خونه شده
‫کابینت غذاها رو غارت کرده
‫دیدن نون خشک‌های روی بچه رو می‌خورده
‫نه، بردی، نون خشک‌ها رو خورده بوده
‫به بچه زل زده بوده
‫حتماً خیلی گرسنه بوده
‫گرسنگی دلیل نمیشه اون جور به بچه زل بزنه
‫فقط زل زده
‫و قطعاً کاری که بعدش کرده رو توجیه نمی‌کنه
‫دست و پای باباهه رو بسته
‫و مجبورش کرده کشتن زن و بچه‌هاش رو تماشا کنه
‫مثل خوک دل و روده‌شون رو کشیده بیرون
‫همین جوریش به کارای خونه نمی‌رسم،
‫چطور باید حواسم به این آدمای شرور باشه؟
‫گوش به زنگ و آماده باش
‫همیشه
‫طرف رو گرفتن؟
‫همون ولگرده
‫نه، هنوز که نه
‫و با عقل جور در نمیاد
‫کسی رفتنش رو ندیده
‫انگار دود شده رفته تو هوا
‫یا پیغمبر
‫وای خدا
‫امروز نرید
‫سعی می‌کنم
‫خیلی باد میاد ‫حتماً قراره طوفان بشه
‫همیشه هوا طوفانیه
‫ولی آدما تو این طوفان می‌میرن، ‫و با این درشکه در معرضش هستید، استر
‫بدون حفاظ
‫فقط حواست باشه ‫توماس و جیکوب بیرون نرن
‫تر و تمیز باشن ‫درز و شکاف‌های خونه رو بگیر
‫بازم گرد و خاک میاد تو
‫عجیب‌ترین جاها خاک گرفته
‫دیشب خواب دیدم
‫یک سره سرفه می‌کرد
‫منم یه دستمال برداشتم ‫و فرو کردم تو دهنش
‫چندین بار
‫ببخشید
‫باید پسرهام رو از اینجا ببرم
‫آروم باش آروم
‫دخترها، ریسمان رو بگیرید ‫وگرنه تو گرد و خاک گم می‌شید
‫اُلی کجاست؟
‫نمی‌بینمش
‫بابام رو می‌خوام
‫می‌دونم
‫اصلاً کجا رفته؟
‫- داره پل می‌سازه ‫- آره
‫یه فکری دارم
‫یه خط
‫برای هر روزی که بابا نیست
‫از چی ترسیدی؟
‫اون مرد
‫که بیرونه
‫کدوم مرد؟
‫همین جا بمونید
‫مامان، نرو بیرون
‫مرد خاکستری؟
‫با این کتاب ترسوندیش، رُز
‫مگه نگفتم بندازش دور؟
‫چرا
‫این باید جلوی گرد و خاک رو بگیره، خب؟
‫اون مرد چی؟
‫ولگردی که ناپدید شده
‫کسی بیرون خونه نیست
‫می‌فهمی؟
‫این داستان
‫واقعی نیست
‫چرا
‫مثل یه رویا
‫در طول روز
‫اینو می‌برم
‫میشه درباره‌ی گندم حرف بزنی؟
همون سال اول که کاشتیم‌شون، حسابی رشد کردن،
‫وقتی باد می‌وزید، ‫مثل دریا موج می‌زدن
‫و یه روز بین گندم‌های بلند ‫قایم موشک بازی کردیم
‫زود باش
‫بجنب
‫بین‌ گندم‌ها قایم می‌شدین، ‫و من نمی‌دیدم‌تون
‫ولی همیشه صدای خنده‌هاتوت رو می‌شنیدم
‫یه روز بی‌نقص بود
‫شب بخیر
‫مامان، پاشو!
‫چیه؟ چی شده؟
‫اُلی راست می‌گفت یکی بیرونه
‫می‌بینی؟
‫همین جا صبر کنید
‫جیکوبه
‫پسر استر
‫حتماً درشکه تو طوفان چپ کرده
‫استر کجاست؟
‫نمی‌دونم
‫توماس تنها زیر درشکه قایم شده بود،
‫اونقدر ترسیده بود که به زور کشیدمش بیرون
‫احتمالاً وقتی رفته دنبال جیکوب بگرده ‫اونجا گذاشتتش
‫مشیت الهی رو می‌بینید
‫روزی‌دهنده داناییه
‫فقط باید ایمانت رو حفظ کنی
‫ایمان به اینکه برای جیکوب حکمت و نقشه داشته
‫نقشه‌ای که از درک و فهم ما خیلی مهم‌تره
‫به گمونم بعضی چیزا از کنترل ما خارجه
‫بعضیی چیزا نیست
‫نمیشه همه چی رو واگذار کرد به خدا،
‫که حکمت خداوند بوده وگرنه می‌میرن
‫همگی اینجا دفن می‌شیم
‫به نظر من که این خودبزرگ‌بینیه
‫بهتر از خاک کردن بچه‌هامونه
‫سعی کردم از اینجا برم
‫تو طوفان
‫نمی‌تونم وضع هوا رو عوض کنم، مارگارت
‫نمی‌تونم بارونیش کنم
‫چه خاکی تو سرم بریزم؟
‫جارو بکشی بد نیست
‫سر و مر و گنده‌س
‫خون‌دماغ شد
‫بند نمی‌اومد
‫هوا خشکه
‫به گمونم علتش همینه
‫گمان می‌کنید؟
‫بعد از جریان اُلی و ایدا، من
‫نگرانم
‫ایدا هم خون‌دماغ می‌شد
‫استر گفت گرد و خاک باعث بیماری توماس شده
‫هوا
‫ماسک فروشی دارم
‫ممکنه موثر باشه
‫قرص خواب که می‌خورید؟
‫خب، یه توصیه بهتون بکنم؟
‫تا حد امکان درزها رو بپوشونید و ماسک بزنید
‫آروم باشید
‫مامان، بیداری؟
‫ما نباید تو اتاق شما بخوابیم
‫فقط به اندازه‌ی پوشوندن ‫درز و سوراخ‌های یه اتاق پارچه دارم
‫اگه باز اون طور بشی چی؟ ‫اگه دوباره بیخواب بشی؟
‫متوجه نیستی که گرد و خاک ‫از تمام سوراخ‌ها میاد تو؟
‫واسه همین پسرعمه‌ت توماس مریضه ‫و واسه همین خون دماغ شدی
‫می‌خوام از اینجا برم ‫برم پیش بابا
‫وقتی بابات پول بیشتر بفرسته ‫با قطار بعدی می‌ریم
‫قول میدم
‫کسی نامه نداشته؟
‫وقتی نامه‌ی بعدی هنری برسه ‫از اینجا می‌ریم
‫به گمونم خبر نداری ‫خدمات پستی متوقف شده
‫اونقدر شن و ماسه تلنبار شده ‫که یه قطار تو وودوارد از ریل خارج شده
‫تمام مسافرها کشته شدن ‫جز یه الاغ که تو واگن باربری بوده
‫به نظر میاد حالا حالا پیش خودمونی
‫عجب
‫خبری از اون ولگرد نیست؟
‫خب، الان همه فکر می‌کنن شاید کار پدره بوده
‫بچه‌هاش رو کشته ‫و داستان ولگرد رو سرهم کرده
‫همسایه‌مون گفت قبل این اتفاق ‫رفتارش عجیب بوده،
‫کلاً یه مرد متفاوت بوده
‫بهش فکر کنید
‫کسی اومدن و رفتن ولگرد رو ندیده
‫لباست رو بپوش، عزیزم
‫- مگه نگفتم در رو ببند؟ ‫- بستم
‫اون گاو زنده نگه‌مون داشته
‫داره از گرسنگی تلف میشه ‫و ممکن بود بلایی چیزی سرش بیاد
‫- ممکن بود بمیره ‫- من بستم
‫خب، باید محکم‌تر می‌بستی چیه؟
‫مرد خاکستری گاو رو بیرون کرده
‫بس کن
‫مرد خاکستری نداریم، فهمیدی؟
‫برو کارات رو تموم کن
‫رُز
‫یه کم کاه بریز پایین، باشه؟
‫ببخشید حرفمون شد ولی
‫رُز!
‫تو انبار کی رو دیدی؟
‫بهت گفتم که مرد خاکستری
‫فکر کردم گفتی واقعی نیست
‫دلیل نمیشه کسی اون بیرون
‫همین جا بمونید
‫بیا بیرون وگرنه به خدا قسم ‫کل انبار رو به آتیش می‌کشم
‫گفتم پایین بمونید
‫می‌ترسیم
‫برید عقب، دخترها
‫تو کی هستی؟
‫برادر والِس گریدی هستم
‫آزارم به کسی نمی‌رسه، خانم
‫فقط یه سرپناه لازم داشتم
‫هنری گفت شما یه انبار دارید
‫هنری؟
‫مگه کتش رو نمی‌بینید تنمه؟
‫کُشتیش؟
‫معلومه که نه، خانم من مرد خدام
‫در مسیرم به غرب برای کار توقف کردم
‫و برادر هنری اینو بهم داد،
‫و ازم خواست به شما سر بزنم
‫چرا در نزدی؟
‫به محض سرپا شدن ‫قصد داشتم همین کار رو بکنم، خانم
‫به‌خاطر پای چلاقم تو طوفان گیر کردم
‫گفتم خیلی ناخوش‌احوالم
‫نمی‌خواستم دخترها، و شما رو بترسونم
‫رُز هستی، درسته؟
‫و شما هم مارگارت هستید
‫آخه هنری بهم می‌گفت
‫با تعطیلی قطارها، پست خیلی کُند پیش میره
‫باید بری همین حالا
‫می‌تونم خرجم رو بدم ‫این روزها مردم به کلام خداوند نیازمندن
‫- مردم به بارون نیاز دارن ‫- با دعا کردن بارون میاد، خانم
‫برو بیرون! برو!
‫فقط اینکه گاوتون داره از گرسنگی تلف میشه، ‫که یعنی شما قراره به این سرنوشت دچار بشید
‫درست میگم؟
‫شیرش خشک شده ‫می‌تونم دوباره سرپاش کنم
‫- باشه چیزی نیست چیزی نیست ‫- وای، عزیزم
‫خوبی
‫مامان، کمک
‫نفس بکش نفس بکش
‫جلو نیا
‫- خانم می‌تونم کمک کنم ‫- مامان
‫ولی باید لمسش کنم
‫چرا؟
‫دستان من
‫شفابخشه حقیقت رو میگم
‫حتی اگه باور نکنید، چه ضرری داره؟
‫مارگارت
‫مامان، کمکم کن!
‫ولش کن
‫ولش کن!
‫چی کارش کردی؟
‫مامان
‫خونریزی بند اومد
‫من میرم میرم
‫باید استراحت کنم
‫گفتی می‌تونی کاری کنی ‫که گاومون شیر بده
‫چطوری؟
‫علف‌های هرز به سرعت آب رو جذب می‌کنن ‫خوراک زیادی تولید می‌کنن
‫با این می‌خوابم ‫و بلدم چطور ازش استفاده کنم
‫فهمیدی؟
‫اگه بذارم اینجا بمونی مردم حرف در میارن
‫می‌تونم یه مدت آفتابی نشم
‫تو انبار می‌مونم
‫شفام داد؟
‫نمی‌دونم
‫رُز!
‫ازت متنفرم، مارگارت
‫چه دستان هنرمندی داری
‫خونه‌ی رویاهامونه
‫این هفته نیومدی کلیسا، مارگارت
‫نگرانت شدیم
‫مامان، توماسه اومده
‫استر کجاست؟ ‫چطور تنهایی اومده اینجا؟
‫طفلکی
‫بردی، برو دنبال کلانتر
‫خیلی غم‌انگیزه
‫مراقبش نیست، مارگارت
‫شاید چون داغداره این طوره
‫یا یه مشکل جدّی‌تر داره
‫استر مارگارت هستم
‫استر؟
‫یادته وقتی ایدا فوت کرد؟
‫واسه یه مدت طولانی فکر می‌کردم ‫ممکنه برم پیشش
‫ولی باید به فکر اون یکی بچه‌ت باشی
‫صحت و سلامتش
‫یه مرد مراقبشه
‫یا خواب دیدم؟
‫یه کم آب بخور
‫یه جرعه
‫چند وقته اینجا دراز کشیدی؟
‫وضعش خرابه
‫مطمئنی؟
‫دوست داشتم توماس رو ببرم، ‫ولی نمی‌تونیم شکمش رو سیر کنیم
‫همراهم بیا، توماس آره
‫مارگارت
‫ممنون ممنون که بهم سر زدی
‫چیزی نیست باید از خودت مراقبت کنی
‫جه خبره؟
‫فقط برای یه مدت کوتاه، استر
‫چی واسه یه مدت کوتاه؟
‫تا وقتی سرپا بشی
‫می‌بریدش؟ کجا می‌بریدش؟
‫من نمی‌ذارم هی ‫به لحظه صبر کنید
‫اون پسر منه ‫تنها چیزیه که برام مونده
‫می‌دونی، با من هیچ فرقی نداری ‫می‌دونی؟
‫با من هیچ فرقی نداری ‫همیشه فکر می‌کردی فرق داشتی
‫درست مثل منی، می‌شنوی؟
‫نشونت میدم چه حسی داره
‫منو ببین دقیقاً مثل منی
‫منو می‌بینی؟
‫مثل من میشی حالا می‌بینی ‫تاسف می‌خوری
‫بچه‌م رو ازم نگیر
‫«هر زمان که در سختی‌های گوناگون ‫قرار می‌گیری شادی‌هایت را بشمار،
‫بدان که با آزمایش ایمانت صبور خواهی شد»
‫جمله قشنگی بود
‫مال خودته؟
‫مادرم می‌گفت
‫به‌خاطر مادرت کشیش شدی؟
‫یه دلیلش اون بود
‫بابام موعظه‌گر بود ‫بهم گفت موهبت داری
‫تمام خواهرام دارن چهارتا خواهر دارم
‫الان کجان؟
‫دو تاشون تگزاس هستن، ‫و وقتی به عنوان مبلغ مذهبی رفته بودم سفر
‫بقیه‌شون رو مخملک از پای در آورد
‫اُلی هم مخملک گرفت و ایدا
‫وقتی قرنطینه شده بودن، ‫ایدا مدام اسم منو صدا می‌زد
‫اونقدر به دری که باعث جدایی‌مون شد ‫چنگ انداختم که ناخن‌هام کَنده شدن
‫جدایی موقت بار سنگینی ‫تو زندگی مادی‌مون حساب میشه
‫ولی تجدید دیدارمون تا ابد به طول می‌انجامد
‫اعتقاد داری؟
‫مجبورم
‫چاره‌ای ندارم
‫دخترات خوش‌شانس که تو مادرشونی
‫این طور فکر نمی‌کنی؟
‫بعد از ایدا، اصلاً خواب به چشمم نمی‌اومد
‫و یه کاراهایی می‌کردم
‫امروز نامه نداریم ‫ولی نامه‌رسان گفت قراره گرد و خاک بشه
‫خدای بزرگ، سپاسگزارم
‫بابتِ مهربانی خانواده بلـوم ‫از تو سپاسگزارم
‫تو ما را از طریق برادر هنری آشنا کردی و ‫حالا، من تا ابد سپاسگزارم
‫بابتِ سلامتی روزافزون رُز ‫از تو سپاسگزارم؛
‫و درخواست می‌کنیم که اُلی کوچولو را ‫در دامان عشق و محبتِ خود قرار دهی
‫به‌یادِ یکی از آیه‌هایی افتادم ‫که پدرم بهم یاد داده بود
‫« نه از گناه خودش بود و نه از والدینش،
‫علت آنست که خدا می‌خواهد قدرت شفابخش ‫خود را اکنون از طریق او نشان دهد »
‫بابت این غذا سپاسگزاریم
‫و منم به‌خاطر این سپاسگزارم
‫امروز اومد؟
‫بابایی فرستاده؟
‫- عزیزم نامه‌ی ‫- یعنی چی نوشته؟
‫بس‌کن!
‫- رُز! ‫- آخه خب
‫هی
‫«دخترانِ عزیزم
‫اولین آرزوی من اینه که بتونید
‫بخونید
‫بتونید دست‌خط خرچنگ‌قورباغه‌ای ‫من رو بخونید
‫آرزوی دومم اینه که وقتی این علف‌ها ‫به دست‌تون می‌رسن،
‫همچنان سبز و درخشان باشند
‫وقتی که داشتم می‌چیدم‌شون،
‫در درخشـان‌ترین حالتِ خودشون بودن
‫ادامه‌ی نامه مخصوصِ مادرتونه عزیزای دلم
‫بده‌ش بیاد
‫چی پچ‌پچ می‌کنین؟
‫رُز، همین حالا
‫از دخترم فاصله بگیر
‫از نظرم اصلاً فکر خوبی نیست
‫تو کی هستی؟
‫رُز، نامه رو با صدای بلند بخون
‫«مارگارت، من خوبم ‫اما کت‌ام رو دزدیدن
‫همراه نامه، پول و آب‌نبات‌هایی ‫که برای دخترها خریده بودم
‫یه کشیش اومد این‌جا و ‫درخواست کرد که شب رو بمونه
‫روز بعد، هم‌اتاقی‌ام رفت ناهار بخوره ‫و برگرده اما هیچ خبری ازش نشد
‫وقتی که پیداش کردم، سرش مثل یه تخم‌مرغ ‫شکسته شده بود و خبری از چکمه‌هاش نبود
‫کسی هم از اون کشیش خبر نداره ‫انگار که یهو دود شد رفت توی هوا»
‫من نمی‌خوام اذیت‌تون کنم
‫- پول‌ها کجاست؟ ‫- خرج شدن
‫پول‌های تو کجـان؟
‫خرج شدن دخترم رو ول کن
‫قبوله به شرطی که ‫اون نامه رو بهم بدی
‫بهتره عجله نکنیم
‫ببینیم نظرِ کلانتر چیه!
‫اگه من نبودم از گُشنگی تلف می‌شدین
‫اگه نبودی، اولین نامه‌ی همسرم ‫به دستمون می‌رسید
‫می‌تونستیم از این‌جا بریم
‫«همیشه مهمان‌‌نواز باشید، زیرا بعضی‌ها
‫با چنین كاری، بی‌آنكه خود ‫بدانند، از فرشتگان پذیرایی كردند»
‫- فرشتـه؟ ‫- من دخترت رو نجات دادم مگه نه؟
‫دوست داشتی خوب نمی‌شد؟
‫همونطوری می‌موند!
‫نجات‌ش دادی؟ تو یه حق‌بازِ دروغ‌گویی!
‫اون پدر کشیش‌ات هم ‫مثل خودت حقه‌باز بود؟
‫پدرم اگر این‌جا بود از شما ‫خیلی خوشش می‌اومد
‫گورت رو گم کن!
‫منم اگه جاتون بودم می‌ترسیدم
‫این‌جا تنهایـد و کسی رو ندارید
‫نمی‌دونید کِی کسی میاد پیش‌تون ‫و بهتون سر می‌زنه
‫چندتا قفل و ریسمان
‫نمی‌تونه جلویِ من رو بگیره
‫نمی‌تونه جلوی «مرد خاکستری» رو بگیره
‫بزودی می‌بینم‌تون
‫مامانی؟
‫اُلی؟
‫تو بودی حرف زدی؟
‫این‌جا چیکار می‌کنی استر؟
‫تو هم به سرنوشت من دچار می‌شی
‫خودت می‌بینی
‫خاکسترش رو تنفس می‌کنی و مجبورت می‌کنه ‫کارهای وحشتناکی انجام بدی
‫مامان؟ مامان؟ مامان؟
‫تا صبح این بیرون بودی؟
‫[ مرد خاکستری ] ‫[ از هر درزی میاد تو؛ خاکسترش رو تنفس می‌کنی ‫و مجبورت می‌کنه کارهای وحشتناکی انجام بدی ]
‫مارگارت
‫نمی‌شه جلوش رو گرفت!
‫مامان! نجات‌مون بده!
‫مامان؟ مامانی؟ مامان؟
‫در رو باز کنید! ‫خواهش می‌کنم در رو باز کن
‫- مامان! ‫- اون داخلـه اتاقه؟
‫نجات‌مون بده
‫مامانی!
‫برین بیرون زود باشین
‫چراغ از دستت افتاد؟
‫نه کار والسه
‫چطوری این‌کارو می‌کنه؟
‫تمامِ شب بیدار بودم
‫همه‌ی درها هنوز قفل‌ان
‫شاید اصلاً از در نمیاد داخل
‫منظورت چیه مامان؟
‫باید زیر در رو می‌پوشوندم
‫اما مامان؛ مردِ خاکستری ‫فقط یه قصه‌ست خودت گفتی
‫من اون کتاب رو دادم به والس
‫ولی اون تو رو درمان کرد
‫درسته؟
‫درحالی که تمامی درها قفل بودن و من ‫داشتم نگهبانی می‌دادم، وارد خونه‌مون شد
‫اون دقیقاً همین رو می‌خواد!
‫برو پیشِ خواهرت
‫با یه پارچه زیر در رو بپوشون ‫و بیرون نیاین!
‫سلام
‫می‌بینم که حالت خوب شده
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم معذرت خواهی کنم مارگارت
‫افکاری که توی ذهنم می‌گذشت ‫و حرف‌هایی بهت زدم واقعاً متاسفم
‫ما یه خانواده‌ایم
‫می‌شه همه‌چی رو فراموش کنیم ‫و از نو شروع کنیم؟ دلم براتون تنگ شده
‫دلم برای دخترها تنگ شده و
‫خب، می‌دونی
‫مردم یکم نگران شدن
‫مدتی می‌شه که اصلاً تو رو ندیدن
‫با همچین نور کَمی خیلی سخته
‫اما نفس کشیدن خیلی راحت‌تره
‫از نظرم خیلی خوب می‌شه ‫اگه بیشتر برین بیرون
‫آدم وقتی تنهاست بیشتر از هر ‫زمانی با خودش فکر و خیال می‌کنه
‫بد نیست یکم از این‌جا فاصله بگیری ‫و به‌خودت استراحت بدی
‫می‌دونی، منم جدیداً بیشتر می‌رم بیرون
‫یه کشیش داره کمکم می‌کنه ‫تا حالم بهتر بشه و راهم رو پیدا کنم
‫چندباری رفتم پیش توماس
‫مارگارت؟
‫می‌تونی با مهمونی امشب شروع کنی
‫اصلاً حس خوبی نداره که مردم دائم ‫پشت سرت حرف بزنن از من بشنو
‫بهتره بهشون نشون بدی حالت خوبه
‫حق با توئه
‫باید بیشتر بریم بیرون
‫آره
‫واقعاً داریم می‌ریم مهمونی؟
‫استر گفت مردم روستا نگران‌مون شدن، پس
‫می‌ریم که نشون بدیم حالمون ‫خوبه و برمی‌گردیم
‫خب حتماً کلانتر بـل هم اون‌جاست
‫می‌تونیم قضیه والس رو براش تعریف کنیم،
‫این‌که اخیراً چه اتفاق‌هایی افتاده
‫بدونِ نامه‌ی پدرتون
‫اگه کلانتر به‌چیزی شک کنه
‫شما دوتا رو از من جدا می‌کنه ‫قول بده در این‌باره هیچ حرفی نمی‌زنی
‫خیلی قشنگه!
چون دختر خوشگلی ‫مثل تو پوشیدتـش
‫بیرون نری‌ها
‫ما که خوبیم خداروشکر شما چی؟
‫رُز؟
‫نمی‌تونم نفس بکشم
‫مامان؟
‫مامان، مامان! بس کن!
‫چت شده؟
‫داشتی گریه می‌کردی خفه می‌شدی ‫نمی‌تونستی نفس بکشی
‫نه، داشتم می‌خندیدم
‫پاره شده
‫فکر کنم نریم بهتره
‫بدون اون لباس هم خیلی خوشگلی!
‫موضوع فقط لباس نیست
‫تا اون موقع، باید به مردم نشون بدیم ‫اوضاع روبه‌راهه و هیچ مشکلی نیست
‫خدای من
‫یه خراشِ کوچیکه
‫پامه، چیز خاصی نیست
‫لطفاً ادامه بدید
‫ببخشید عذر می‌خوام
‫با این یارو چیکار می‌کنی؟
‫ریورنـد شاو رو می‌گی؟
‫ببخشید
‫نمی‌خواستم دخترها مهمونی رو از دست بدن؛
‫اما این زخم باعث شده سرگیجه بگیرم
‫مارگارت!
‫چرا بعداً یه‌سر نمیای پیش درمان‌گری که بهت گفتم؟
‫درمان‌گر؟
‫آره
‫منظورت والسه
‫نه
‫اسمش «اورت لی»ـه
‫واقعاً آدم خوبیه ‫من رو سر عقل آورد
‫حتی تو کارهای خونه بهم کمک می‌کنه ‫و این رو برام گرفته
‫برام مهم نیست اسمش چیه
‫این همون مردیه که توی اتاق زیرشیروانی ‫ما قایم شده بود؛ آقای کلانتر
‫اون ما رو تهدید کرد
‫مارگارت،
‫این غیرممکنه
‫تو یه قاتل رو توی خونه‌ت راه دادی!
‫هنری برام نامه فرستاد ‫این درمان‌گری که می‌گی یکی از هم‌اتاقی‌های
‫نهاون داره راست می‌گه
‫منم دیدمش ‫تهدید کرد که دوباره میاد سراغ‌مون
‫دیدین؟
‫اون اهلِ این دنیا نیست
‫اون
‫یواشکی میاد توی خونه‌مون، ‫شب‌ها وسایل رو جابه‌جا می‌کنه،
‫می‌خواد به دخترها آسیب بزنه
‫از درهای قفل و پنجره‌های بسته عبور می‌کنه
‫مثل خاکستر توی هوا معلق می‌شه
‫- از هر درزی که پیدا کنه، میاد تو ‫- مامان کافیه خواهش می‌کنم
‫خاکسترش رو تنفس می‌کنی
‫و مجبورت می‌کنه کارهای وحشتناکی انجام بدی
‫الان دارن پشت‌م حرف می‌زنن
‫با خودشون می‌گن من
‫من
‫اما منم گفتم که دیدمش
‫اصلاً مهم نیست
با اون وضعیت داغون من حرفمون رو باور نمی‌کنن
‫مامان؟
‫مامان!
‫کار کی بود؟
‫خودت
‫کِی؟
رفت توی جلدم؟
‫اشکالی نداره
‫صبر کن صبر کن
‫تو هم شنیدیش درسته؟
‫آره
‫شاید یکی اومده می‌خواد حال‌مون رو بپرسه!
‫ماسک‌هاتون رو بزنید به محض این‌که رفتم ‫بیرون زیر در رو با یه تیکه پارچه بپوشون
‫مارگارت!
‫والس!
‫مارگارت
‫من این‌جام مارگارت
‫مارگارت
‫من این‌جام مارگارت
‫تو هم به سرنوشت من دچار می‌شی
‫مارگارت!
‫- من این‌جام مارگارت ‫- مارگارت
‫مردم دارن پشت سرت
‫حرف می‌زنن
‫مامان!
‫چی شده؟ والس بود؟
‫آره اما غیب‌ش زد
یعنی چی؟
‫درست مثل کتاب
‫اون توی هواست رُز
‫ممکنه هرجایی باشه!
‫برو داخل همین الان
‫مامان؟
‫والس؟
‫ایدا، من رو ببخش
‫من رو ببخش
‫خواهش می‌کنم بذار بیام داخل
‫خواهش می‌کنم
‫- مامان؟ ‫- ببخشید
‫ببخشید!
‫مامان؟
‫خوابیدی!
‫خودتی!
‫باز هم داری توی خواب راه می‌ری
‫منم!
‫رُز
‫مامان! منم بیدار شو
‫- شلیک نکن منم رُز ‫- شلیک نکن منم رُز
‫- دخترت ‫- دخترت
‫شلیک نکن
‫- اسلحه رو بنداز زمین ‫- اسلحه رو بنداز زمین
‫- مامان، من خیلی می‌ترسم ‫- مامان، من خیلی می‌ترسم
‫- باید به حرفم گوش کنی ‫- باید به حرفم گوش کنی
‫- بیدار شو ‫- بیدار شو
‫تو رُز نیستی!
‫مامان!
‫مامان! مامان! مامان!
‫- مامان ‫- مامان
‫رُز، این بیرون چیکار می‌کنی؟
‫مردِ خاکستری هیچ‌کاری با ما نداره
‫از چی صحبت می‌کنی؟
‫کار خودته!
‫دوباره داری توی خواب راه می‌ری!
‫خودت صندلی‌ها رو جابه‌جا کردی ‫و تخت رو آتیش زدی
‫به هیچ عنوان درمورد این موضوعِ ‫توی خواب راه رفتن حرفی نزن
‫به هیچکس چیزی نگو!
‫مامان، چرا اینطوری می‌کنی؟
‫چرا؟
‫تا ازتون محافظت کنم
‫اگه اینطوریه باید همون ‫اول از این‌جا می‌رفتیم
‫- من فقط می‌خواستم همه‌مون کنار هم باشیم ‫- مامان
‫تو، من
‫و خواهرهات
‫ایدا مُرده!
‫واقعاً نمی‌فهمی؟
‫شما دخترهای من هستین
‫تکه‌هایی از وجودِ من
‫- تکه‌زخم‌هایی که هیچوقت خوب نمی‌شن ‫- مامان، داری می‌ترسونی‌م
‫درد تو، درد منـه
‫من الان توی اون قبرم
‫زیر اون خاک، کنارِ خواهرت، ‫دارم خفه می‌شم
‫و دست به هر کاری می‌زنم،
‫هرکاری می‌کنم تا از هم جدا نشیم،
‫تا همه‌مون کنارِ هم باشیم
‫رُز
‫اُلی!
بس کن!
‫اون مامان نیست!
‫مرد خاکستری رفته توی جلدش
‫داری دروغ می‌گی!
‫عمه استر؟
‫دیگه خیلی دیـره!
‫هیچ راهِ فراری نیست رُز
‫ولش کن!
‫مامان!
‫هیچ والسی درکار نیست
‫تو عمه استر رو کُشتی!
‫داری خواهرت رو اذیت می‌کنی رُز!
‫ولش کن
‫کمک!
‫می‌خوان ببرن‌تون!
‫خواهش می‌کنم ‫می‌خوان شما رو از این‌جا ببرن
‫سلام عزیزدلم
‫مامانی کجاست؟
‫رُز، حالت خوبه؟
‫مامان حالش خوب نیست
‫رُز
‫خیلی‌خب
‫بیرون منتظر باشین
‫نگران نباش
‫فقط می‌خوایم یکم صحبت کنیم باشه؟
‫نمی‌دونم این دختر چش شده
‫به‌خاطر گرگ‌هاست
‫ازش استفاده کردی؟
‫می‌دونی که همیشه این دور و ورن
‫استر نیومد پیش‌تون؟
‫گفت قراره بیاد بهتون سر بزنه
‫امیدوارم توی طوفان گم نشده باشه
‫مارگارت، دخترها ترسیده به‌نظر میان
‫شاید فقط کلافه شدن
‫احتمالاً با خودم ببرم‌شون
‫تا وقتی که هنری برگرده
‫هی، آروم باش
‫هی، هی، هی
‫هی، هی
‫مارگارت، چند روز بیشتر نیست ‫فقط چند روزه!
‫تو کارت عالی بود کارت حرف نداشت
‫همین‌جا بمون
‫اون‌جا رو نگاه نکن
‫من رو اعدام می‌کنن رُز
‫اما یه راهی هست
‫یه راهی که همه‌مون ‫بتونیم پیش هم بمونیم
‫دیدار دوباره‌ای که تا ابد ادامه خواهد داشت
‫مثل هر شب دیگه‌ای می‌خوابیم،
‫اما این‌بار طولانی‌تر
‫خواهش می‌کنم، نه
‫عزیزم، نگو نه
‫چاره دیگه‌ای نداریم
‫عادیه که بترسی
‫چیزی نیست بیا این‌جا
‫بیا ببینم
‫واقعاً متاسفم
‫بابت همه‌چی متاسفم رُز
‫می‌دونی که چقدر شما دو تا رو دوست دارم
‫من واقعاً خسته شدم مامان
‫بیا همه‌مون بریم پیشِ ایدا
‫می‌شه اول داستانِ گندم‌ها ‫رو برام تعریف کنی؟
‫آره
‫همون سالِ اول، حسابی رشد کردن
‫اونقدری قد کشیده بودن که ‫تا سینه‌ی آدم می‌رسید
‫وقتی باد می‌وزید، گندم‌ها مثل دریا موج می‌زدن
‫و ما ساعت‌ها توی مزرعه بازی می‌کردیم
‫همه‌مون با هم
‫می‌شه قرص‌ها رو با هلو ‫قاطی کنیم و بخوریم؟
‫فکر خیلی خوبیه!
‫اُلی!
‫مامان!
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم، ‫اما ترسید و فرار کرد
‫نباید جایی بره!
‫نکنه یه‌وقت غرق بشه!
‫خواهش می‌کنم
‫کجاست؟
‫ببخشید
‫- چیه؟ ‫- چمن!