‫‏۹۵۷ ین میشه
‫خانم!
‫محتویات کیفتون رو نشونم بدید
‫دزدی؟
‫دارید می‌گید من اینا رو دزدیدم؟
‫حرف‌های مسخره نزنید
‫اگه موضوع پوله... ببینید
‫می‌بینید؟ پول دارم
‫چرا باید دزدی بکنم؟
‫پول کنسروها رو میدم
‫چقدر میشن؟
‫می‌دونید،
‫قبلاً توی قطار...
‫جیبم رو زدن
‫اما من حتی یک‌بار هم ‫چیزی از کسی ندزدیدم
‫جدی میگم
‫برید تحقیق کنید. حقیقت رو میگم
‫شوهرم... یه زن دیگه داره
‫وقتی اسمش رو نمی‌دونستم ‫ماجرا خیلی راحت‌تر بود
‫اما الان، وقت شب‌ها منتظر می‌مونم،
‫توی سرم فقط...
‫کیکو آکاگی، کیکو آکاگی رو می‌شنوم
‫کلمات مثل سنگ آسیاب ‫دور سرم می‌چرخن
‫و نمی‌تونم توی خونه بمونم
‫به همین دلیل...
‫خواهش می‌کنم
‫هر کاری که می‌کنید، ‫لطفاً اسمم رو نپرسید
‫هی
‫چی شده؟
‫خوش اومدی
‫چرا بیرونی؟
‫اوه...
‫خوش اومدی!
‫چرا اینقدر دیر کردی؟
‫اوه، بابا رو توی ایستگاه دیدی
‫نه، نون تموم کرده بودیم
‫نون؟
‫هر وقت می‌خوای بری بیرون ‫یه خبری بده
‫هیرو خیلی ترسیده بود
‫- هی... ‫- هیچم نه!
‫- آروم‌تر! ‫- الکی دروغ نگو
‫دروغ نمیگم
‫«رشد کردن، رشد کرد، رشد کرده»
‫خفه شو! به کمکت نیازی ندارم
‫خفه شو دیگه
‫داری پیر میشی، عزیزم
‫چرا؟
‫حتی وقتی حموم نمی‌کنی ‫باز هم کثیف نیستی
‫اون زمانی رو یادمه ‫که یقه‌ی پیراهنت سیاه میشد،
‫و کفش‌هات از چربی پوست ‫خیس می‌شدن
‫بابا پاهای چربی داره
‫وقتی دارم غذا می‌خورم ‫درمورد پا حرف نزنید
‫به عنوان یه مرد ‫خیلی نازک‌نارنجی هستی
‫درسته. همیشه تاریخ ‫انقضا رو هم نگاه می‌کنه
‫من حساسم. برعکس تو
‫همینطور ادامه بدی ‫هیچوقت موفق نمیشی
‫اصلاً ربطی نداره
‫چرا، داره. ‫یه روزی بالاخره متوجه میشی
‫خیلی بچه‌ای، داداش
‫گفتم اینقدر آب نپاش!
‫اشکال نداره، فقط سوپ کاریه
‫هر دوتاتون خفه شید ‫و برید طبقه‌ی بالا!
‫ها؟ مگه تو نرفتی ‫نون بخری، مامان؟
‫آره، ولی بسته بودن
‫رفتی کدوم فروشگاه؟
‫- رفتی فروشگاه مارو... ‫- چای می‌خوری؟
‫آره
‫- همونی که اون طرف ریل... ‫- لیوان چای بابا کجاست؟
‫کیه؟
‫- بیا حدس بزنیم. من میگم خاله تاکیکوئه ‫- من میگم خاله ساکیه
‫مامان!
‫خیلی سخته
‫- درسته؟ اما خیلی آسون به نظر می‌رسه ‫- آره
‫- یک-دو ‫- هیس
‫شب بخیر
‫نمی‌تونیم؟
‫نگو «نمی‌تونیم»
‫تقصیر تو نیست
‫من فقط... آدم جذابی نیستم
‫اما اون موقع...
‫درمورد اون موقع حرف نزن
‫اگه نمی‌تونیم دوباره ‫اون کار رو بکنیم...
‫الان خودت داری میگی «نمی‌تونیم»
‫منظورم اینه که ‫اگه دوباره اتفاق بیُفته،
‫می‌ترسم دیگه نتونیم ‫این رو ادامه بدیم
‫دوباره گفتی
‫اوه
‫اما... یه روز دیگه، باشه؟
‫تاکیکو،
‫برنامه‌ات برای امشب همین نبود؟
‫دعوتم کردی به خوردن کباب...
‫و اینطور فیلمی دیدیم
‫مسخره‌بازی درنیار!
‫من هیچوقت...
‫تمومش کن!
‫اوه، تلفن!
‫دارم...
‫دارم میام!
‫اومدم!
‫اینم از این
‫هی، این آپارتمان سیستم گرمایشی ‫مرکزی داره، می‌دونی؟
‫کوتاتسو نیاز داریم، درسته؟ ‫(کرسی ژاپنی)
‫مامانم یه دختر روستاییه
‫بدون یکی از اینا، ‫اصلاً گرما رو حس نمی‌کنه
‫- تموم! مامان، آماده‌ست! ‫- خوابه!
‫تمومش کردم!
‫مراقب باش! برای همین گفتم ‫توی اتاقش سرهمش کن
‫- وای! یه کوتاتسو! ‫- خوبه، درسته؟
‫کی می‌تونه باشه؟
‫هیده، جواب بده!
‫باشه، دارم میام
‫منزل جینای
‫سلام؟
‫اوه، تویی، تاکائو
‫چرا این وقت شب زنگ زدی؟
‫بابات توی ایکگامی ‫یه آتیش کوچیک درست کرده
‫خونه سوخته؟
‫حقیقت اینه که اغلب ‫بوی سوختگی از اونجا میاد
‫من و عروسم اذیت می‌شدیم، ‫اما نمی‌خواستیم گزارشش رو بدیم
‫اون چیزی بهمون نمیگه
‫که اینطور
‫ما هم نگران بودیم
‫یه پیرمرد مثل اون نمی‌تونه ‫تنهایی زندگی کنه
‫ما تمام تلاشمون رو کردیم ‫که قانعش کنیم
‫خب، اگه اینجا آتیش‌سوزی راه بندازه،
‫بقیه‌ی خونه‌ها هم ‫ممکنه آسیب ببینن
‫وای
‫عجب ماشین باکلاسیه
‫ساکیکو؟
‫خواهر کوچیکه‌تون؟
‫- آره ‫- وای...
‫شما دخترها اوضاعتون خوبه، ‫پس از پدرتون هم مراقبت کنید
‫باهاش حرف می‌زنیم
‫خیلی شرمنده‌ایم
‫- شب بخیر ‫- وای!
‫خونه هنوز سر جاشه، نه؟
‫بهتره بعداً براشون ‫چندتا هدیه بیاریم
‫شانس آوردیم که فقط ‫خونه‌ی خودمون سوخته
‫- به چی می‌خندید؟ ‫- هیچی
‫باورم نمیشه برای آتیش‌سوزی ‫با اون لباس‌ها اومدی
‫باید باهوش‌تر باشی. ‫من می‌تونستم بیام سراغ همه‌تون
‫با قطار سریع‌تر میشه رسید
‫ما به موقع اومدیم. ‫تو آخری رسیدی
‫وقتی یه بچه دارم نمی‌تونم ‫بیخیال همه‌چیز بشم و بیام
‫مطمئنم مشغول ‫لباس عوض کردن بودی
‫خب، اینجا بازار ‫ماهی‌فروش‌ها هم نیست، نه؟
‫چی گفتی؟
‫ها؟
‫- دوباره بگو! ‫- اینجا بازار ماهی‌فروش‌ها نیست
‫هی، الان موقع دعوا کردن نیست. ‫شانس آوردیم که بابا زنده مونده!
‫ساکت. صداتون رو می‌شنوه
‫بریم داخل
‫یالا!
‫صبر کن!
‫یه لحظه بمون
‫- چیه؟ ‫- ها؟
‫وقتش نرسیده که ‫قاطعانه برخورد کنیم؟
‫چی؟
‫با بابا
‫ببینید این همه تردید ‫ما رو به کجا رسونده
‫قاطع باشیم...
‫و چی بگیم؟
‫بگیم بیش‌تر از چیزی ‫که فکر می‌کنه پیر شده؟
‫- بگیم داره آلزایمر می‌گیره؟ ‫- ساکیکو!
‫صدات رو می‌شنوه!
‫وای، داره سرد میشه! ‫سریع بریم داخل!
‫واقعاً سرده!
‫ها؟ اونجا خوابیده بودی، بابا؟
‫خونه که آتیش نگرفته
‫نیاز نبود همه‌تون بیایید
‫خب، بابا...
‫الان دیگه قدر مامان رو می‌دونی؟
‫همیشه توی زیرسیگاریت آب می‌ریخت
‫درسته
‫و بعد از رفتن مهمونا، ‫همه‌ی این بالشت‌ها رو جمع می‌کرد
‫زن‌ها باید بیش‌تر عمر بکنن، نه مردها
‫همیشه اول باید مردها بمیرن
‫- بابا، باید حرف بزنیم ‫- فردا حرف می‌زنیم
‫الان می‌خوای کجا بخوابی؟
‫اون یکی اتاق
‫بدون تشک؟
‫از تشک مهمون استفاده می‌کنم
‫- من... ‫- نه، نیاز نیست
‫- اما نمی‌تونی... ‫- گفتم نیاز نیست
‫چقدر لجبازه
‫بابا!
‫اونا کسایی بودن که از همسایه‌هات ‫معذرت‌خواهی کردن، نمی‌فهمی؟
‫- موضوع مهمی نیست ‫- هست!
‫چرا به‌خاطر دردسری که درست کردی ‫معذرت‌خواهی نمی‌کنی؟
‫- این کوچیک‌ترین کاریه... ‫- کافیه دیگه
‫بیایید تمومش کنیم
‫- یه پیش‌بند پیدا میشه؟ ‫- کفپوش‌ها باید عوض بشن
‫هر کدوم ۱۰ هزار ین میشن، ‫پس کلاً میشه ۶۰ هزار ین
‫ساکیکو، قبل از اینکه کاری بکنی ‫باید با ما مشوت کنی
‫نگفتم خودم پولشون رو میدم! ‫همیشه سریع نتیجه‌گیری می‌کنی
‫- فقط نگرانم! ‫- چقدر چندش!
‫اوضاع هیده الان خوبه، ‫اما اگه مصدوم بشه همینطور نمی‌مونه
‫یه شغل کوتاه‌مدت ‫اما پربار چه اشکالی داره؟
‫می‌دونید، چند روز پیش ‫فیلم «راکی ۲» رو دیدم، و...
‫با کی؟
‫چه فرقی داره؟
‫مطمئنم ‫با آقای کاتسوماتا دیده
‫- به هر حال، قهرمان داستان فقیر بود، درسته؟ ‫- رابطه‌ی شما دو نفر چطوره؟
‫اما یهویی قهرمان شد
‫- و شروع می‌کنه به پول خرج کردن ‫- ماکیکو، بیا کمکم
‫یه خونه‌ی بزرگ و یه ماشین ‫باکلاس می‌خره
‫بهتر از اینه که مثل یه آدم ترسو ‫فقط دراز بکشی و کاری نکنی
‫حداقل آدمه!
‫- کی رو میگی؟ ‫- نمیشه فردا این کار رو بکنیم؟
‫تموم بشو نیست
‫بریم بخوابیم؟ ‫یا چای بخوریم؟
‫کی رو می‌گفتی؟
‫- کی می‌ترسه کاری انجام بده؟ ‫- تمومش کنید!
‫- کی، ها؟ ‫- یا دعوا رو تموم کنید، یا برید خونه‌هاتون!
‫شما کوچیک‌ها خیلی ‫مسخره‌بازی می‌کنید
‫نگران بابا نیستید؟
‫الان زمان بحث کردن درمورد ‫«راکی»، «لاکهید» یا این چیزها نیست
‫اینجا نه
‫- شنیدی؟ راکی یا لاکهید؟ ‫- وای
‫پش شما هم مسخره‌بازی بلدید
‫خب، شما «بزرگ‌ها» نظرتون رو بگید؟
‫اون...
‫می‌دونی
‫به‌خاطر حرف همسایه‌ها هم که شده ‫نمی‌تونیم همینطور ادامه بدیم
‫یکی‌مون بابا رو ببره خونه‌ش؟
‫- یا یکی‌مون بیاد اینجا زندگی کنه؟ ‫- شرمنده، من نمی‌تونم
‫- من باید مراقب بچه و مادرشوهرم باشم ‫- ولی خونه‌ی بزرگی داری
‫خونه‌ی سوناکو خیلی بزرگه!
‫من نه! نمیشه یه پیرمرد ‫بداخلاق توی خونه‌م باشه
‫دانش‌آموزهام فرار می‌کنن
‫دانش‌آموز‌هات، ها؟
‫- حتماً مذکرن ‫- ماکیکو!
‫- اومدم! ‫- معلومه که مرد هم توشون هست
‫چه کلاس ساز شامسین باشه، چه ایکه‌بانا
‫فقط دانش‌آموز زن ‫گرفتن کافی نیست
‫اصلاً یه مرد توی کلاست باشه، ‫زن‌های بیش‌تری ثبت‌نام می‌کنن
‫عجب، سوناکو عرق کرده
‫خب، دارم به دوران ‫میانسالی نزدیک میشم
‫- عرق کردن طبیعیه ‫- به نظر من که اونطور نیست
‫توی تاریکی، مطمئنم تاکیکو ‫پیرتر به نظر می‌رسه
‫به یه آدم عاشق این حرف رو نزن!
‫اما حقیقت داره
‫اگه هر دو تاتون رو نگاه کنیم، ‫تو رسیده‌تر هستی، سوناکو
‫اون یه تربچه نیست ‫که بخوایم رنده‌اش کنیم
‫حرف از تربچه شد،
‫اون روز یکی از اون ‫«تربچه‌های دم‌موشی» خوردم
‫هم‌رنگ موشن
‫تربچه چروکیده شده، ‫پس آبدار نیست، ولی تنده
‫منم فقط همینم. ‫یه تربچه‌ی ‌دم‌موشی
‫ولی خوش‌مزه‌ان
‫و کنار نودل سوبا خیلی خوبن
‫مطمئنم آقای سازمان ‫کارآگاهی همینطور میگه:
‫«شاید ظاهرش زیاد جالب نباشه...
‫ولی مزه‌ی خوبی داره»
‫دیوونه شدی؟
‫- از سر راه برو کنار! ‫- هی!
‫تمومش کنید دیگه
‫باورم نمیشه
‫شوخی‌های مزخرفت رو ‫نگه دار برای خونه
‫دست خودم نیست
‫با داشتن چهارتا خواهر، ‫مشکلات کوچیک و تلخ زیادی وجود داره
‫چیکار می‌کنی؟
‫هی، اینقدر هل نده!
‫- کی کوچیکه و کی تلخه؟ ‫- برو کنار
‫ها؟ من برم کنار؟
‫وای، یه لحظه صبر کنید
‫باید این رو بلند کنیم. ‫بلندش کنید، کمک!
‫مراقب باش، خب؟
‫چه مرگته؟
‫- بس کن! ‫- تقصیر من نبود
‫حالا کیسه زباله‌ها گیر کردن
‫اینجا خیسه. چقدر چندش!
‫وای...
‫یه حشره اونجاست!
‫- صبر کنید، حشره نیست ‫- بیخیال!
‫جای سوختگی بود
‫قلبم ایستاد!
‫آه
‫عجب آه عمیقی کشیدی
‫کسایی که دماغ بزرگ‌تری دارن، ‫آه بلندتری می‌کشن
‫بار اوله این رو می‌شنوم
‫داری به خروپف فکر می‌کنی
‫عجب، خروپف ساکیکو رو گوش کنید
‫خیلی بی‌خیاله
‫با غذا دادن به بچه و مراقبت ‫از مادرشوهرش، خیلی خسته میشه
‫در این صورت، نباید دعوتش کنیم
‫نباید اینطور حرف بزنی
‫هر چی نباشه ما خواهریم
‫درست شد
‫- خیلی نورانی نیست؟ ‫- ها؟
‫- لامپ ۱۰۰ واته ‫- همون ۶۰ وات کافیه
‫این لامپ برای مطالعه بهتره
‫ساکیکو. اینطور سرما می‌خوری
‫اگه اون اتفاق‌ها نمی‌افتادن...
‫مامان هنوز اینجا می‌بود؟
‫اگه بابا هیچوقت ‫سراغ اون زن نمی‌رفت،
‫و مامان جلوی خونه‌ی اون زن ‫از هوش نمی‌رفت...
‫وقت مرگش رسیده بود
‫هر اتفاقی هم که می‌افتاد، ‫مامان اول می‌مرد و بابا رو تنها می‌ذاشت
‫سرنوشتش همین بوده
‫اشتباه می‌کنی
‫چی؟
‫وقتی از هوش رفت ‫تو اونجا نبودی
‫آره، اما...
‫هیچوقت قیافه‌ش رو یادم نمیره
‫اون زن...
‫اسمش چی بود؟
‫زن دیگه‌ی بابا...
‫توموکو. توموکو تچیا
‫به نظرتون هنوزم همدیگه رو می‌بینن؟
‫امکان نداره. زنه دوباره ازدواج کرد، مگه نه؟
‫مطمئن نیستم
‫مردم همینطوری ‫ارتباطشون رو قطع می‌کنن؟
‫خب،
‫احتمالاً به آدم‌ها بستگی داره
‫نمیشه
‫نمیشه همینطوری ‫ارتباطت رو قطع کنی
‫هیچوقت نمی‌فهمیم، نه؟
‫منظورم اینه که...
‫همیشه فکر می‌کردم بابای خودمون ‫اینطور آدمی نیست
‫بیا اینجا
‫بابا قبلاً هم چنین کاری کرده بود
‫چی؟
‫فکر کنم بعد از اتمام جنگ بود
‫یه زمانی اون با کار کردن ‫با آلومینیت پول اضافی درمی‌آورد
‫- من هنوز به دنیا نیومده بودم ‫- منم همینطور
‫اون موقع هم یکی رو داشت
‫توی جنگ بیوه شده بود ‫و یه رستوران کوچیک غیرقانونی داشت
‫همون کسی که شلوار کتان ‫رنگی‌رنگی می‌پوشید؟
‫تو هم بهش توجه کردی؟
‫آره
‫وقتی صبح بیدار می‌شدم تا برم دستشویی، ‫می‌شنیدم که مامان با سنگ آسیاب کار می‌کرد
‫گندمی که پدر و مادرش براش ‫فرستاده بودن رو آسیاب می‌کرد
‫اون صدای غرغر و تق‌تق
‫بی‌وقفه آسیاب می‌کرد
‫قیافه‌ی خیلی ترسناکی داشت
‫با اینکه بچه بودم
‫می‌دونستم بابا حتماً ‫خونه‌ی اون زنه‌ست
‫- ها؟ ‫- چیه؟
‫- بابا! ‫- وای، نه!
‫این خونه‌ی خودته، بابا
‫نباید برای پیدا کردن نوشیدنی ‫توی تاریکی اینور و اونور بری
‫واقعاً نمی‌تونی تنهایی زندگی کنی
‫اگه یه آتیش‌سوزی دیگه شروع کنی، ‫دیگه معذرت‌خواهی کافی نیست
‫این یه مزرعه‌ی دورافتاده نیست
‫- فقط باید سیگار رو ترک کنم! ‫- ها؟
‫هی، مراقب باش!
‫بیخیال! حتی پاهات رو هم ‫خشک نکردی
‫خودت هم پاهات رو پاک کن
‫اه، بوی گند میده
‫یه تیکه پارچه بردار، ‫و بذارش توی آب...
‫- ها؟ ‫- چی؟
‫- بابا! ‫- وای، بابا
‫مجبور نبودی پرتشون بدی بیرون
‫یه‌جایی نوشیدنی بیش‌تری قایم کرده؟
‫وقتشه
‫بیدار شو
‫آره
‫الان نمی‌تونیم عقب بکشیم
‫انجامش میدم
‫قبل از خواب پیژامه پوشیدی؟
‫آره
‫دروغ‌گو
‫بدون لباس خوابیدی
‫اگه عضلات شونه‌ت ‫سفت بشن چی؟
‫جریمه رو پرداخت می‌کنم
‫کاتسوتوشی شب گریه نکرد؟
‫یه بار با گریه از خواب بیدار شد، ‫ولی مامانم خوابوندش
‫به مامانت بگو امروز ‫بعدازظهر میام خونه
‫اونجا اوضاع چطوره؟
‫تشک و کفپوش‌ها رو سوزونده
‫خواهرهام خیلی بزرگش می‌کنن
‫[ یه جلسه دارم ] ‫امروز یکی از روزهای کاری باباست؟
‫نه، نیست
‫نمی‌خواسته با ما سروکله بزنه
‫چیزی نیست. الکی نگرانید
‫- آره، اما... ‫- آدم‌ها خیلی پرروئن
‫می‌تونن خودشون رو خجالت‌زده کنن ‫و فوری فراموش کنن
‫نتونستیم باهاش حرف بزنیم،
‫ولی فکر می‌کنم تا مدتی ‫بابا بیش‌تر حواسش رو جمع می‌کنه
‫بهتره وقتی هیاهو نیست ‫اون رو قانع کنیم
‫الان انگار اون رو ‫یه گوشه گیر انداختیم
‫اوه، وقت بود یادم بره
‫می‌خوام اون لباس کیمونوی ‫اوشیما تسوموگی رو ببرم
‫اوشیما تسوموگی؟ ‫اونی که با گل رنگ شده؟
‫مامان گفت می‌تونم ‫ببرمش برای خودم
‫صبر کن، همونی ‫که آتیش‌بازی داشت؟
‫- به من هم قول داد ‫- اونا گل‌های داوودی هستن، نه آتیش‌بازی
‫ها؟ مطمئنی؟
‫اون رو از همه بیش‌تر دوست داشتم
‫شما که اصلاً کیمونو نمی‌پوشید!
‫من توی مجالس رسمی می‌پوشم
‫کیمونوی اوشیما که ‫لباس رسمی نیست
‫پس موقع سال نو می‌پوشمش
‫اون گرون‌ترین لباس مامان نیست؟
‫برای کارم می‌خوامش، ‫خودتون می‌دونید!
‫هی، چرا همین‌الان ‫همه‌شون رو تقسیم نکنیم؟
‫وسایل مامان رو
‫- به عنوان یادگاری؟ ‫- آره
‫بابا گفت خودمون تصمیم بگیریم
‫چی؟
‫- بابا گفت... خودمون تصمیم بگیریم! ‫- باباست؟
‫کیه؟
‫صبر کنید
‫مطمئنم تاکائوئه
‫بهش گفتم نیا، اما فکر می‌کنه ‫بدون اون از پس هیچ کاری برنمیایم
‫دارم میام!
‫حس می‌کردم میایی
‫اوه، عزیزم. تو... ها؟
‫چرا اینقدر سفته؟ باز شد!
‫سلام
‫خیلی ناراحت شدم وقتی شنیدم...
‫بیا داخل
‫آقای کاتسوماتا!
‫بیا داخل!
‫ببخشید
‫اینطوری غافل‌گیرم نکن
‫چرا اومدی اینجا؟
‫اوه...
‫تازه برگشته بودیم ‫به خونه‌ی تاکیکو
‫وقتی تلفن زنگ خورد
‫با هم رفتید خونه؟
‫صبر کن، یعنی...
‫- اونطور قضیه‌ای نیست! ‫- آم...
‫- بعد از فیلم اومد در خونه‌ام ‫- می‌دونستم! فیلم «راکی» رو با هم دیدید!
‫- چرا باید همه چیز رو عوض کنی؟ ‫- اینقدر ناراحت نشو
‫- یه رولت املت بخور ‫- چرا اومدی اینجا؟
‫ماهی ساردین داره
‫چرا اومدی اینجا؟
‫«چرا؟» آخه...
‫اومده ببینه اوضاع چطوره
‫درسته. خیلی‌ها همین کار رو هم نمی‌کنن
‫اصلاً فکر نمی‌کنی. ‫نمی‌تونی همین‌جوری بیایی اینجا
‫نمی‌دونم چطور تحملش ‫می‌کنی، آقای کاتسوماتا
‫اگه من یه مرد بودم، ‫باهاش قطع ارتباط می‌کردم
‫خب، نمی‌تونم خیلی سخت‌گیر باشم
‫اوه، منظورم اون نبود
‫- وقتی پای خودم درمیونه ‫- پای خودت، ها؟
‫- برام مهم نیست ‫- وقتی پای خودش درمیونه
‫چی وقتی پای خودش درمیونه؟
‫نمی‌تونه خیلی سخت‌گیر باشه
‫بابا رفته
‫کیه؟ مامانه؟
‫به این زودی رفته سر کار؟
‫فکر کنم
‫ساعت چند؟ ‫دیشب خونه بود، درسته؟
‫سلام؟
‫من زود خوابیدم، پس...
‫- هی، بابا... ‫- بذار من حرف بزنم
‫- دارم حرف می‌زنم! ‫- سلام، مامان
‫ها؟ یوکو؟
‫امروز توی اوچانومیزو کلاس دارم. ‫میشه بعدش با بابا برم یه فیلم ببینم؟
‫بابات چی گفت؟
‫دست نزن. گفت باشه
‫تا دیروقت بیرون نمونید
‫اوه، گوش کن...
‫به بابات بگو که از دستش ‫عصبانی‌ام، باشه؟
‫خودت بهش بگو!
‫گفتم دست نزن!
‫ها؟ خونه بودی، بابا؟
‫مامان بود؟
‫بهش زنگ بزنم؟
‫نه، نیاز نیست
‫گفت از دستت عصبانیه
‫چیکار کردی، بابا؟
‫چیزی نیست که نیاز باشه ‫شما بچه‌ها بدونید
‫«وقتی معلم را دیدم،»
‫«ملکه‌ی مراسم،» ‫«عشق من، زندگی من»
‫بازی تساوی‌شکن!
‫این یکی مال منه
‫بازی تساوی‌شکن!
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫- اون یکی رو برداشتی؟ ‫- من این رو می‌برم
‫همه‌ی خوب‌ها رو بردید
‫باشه، بعدی
‫- ساکیکو ‫- خب...
‫نمی‌خوام
‫- هیچی نمی‌خوای؟ ‫- اون دوتا خوب بودن
‫بقیه خیلی قدیمی و کهنه‌ان
‫یادگاری که برای پوشیدن نیست
‫آره، چیزهایی‌ان که نمیشه ‫با پول خریدشون
‫اگه چیزی نمی‌خواد، ‫خودش ضرر می‌کنه
‫فقط ببینید... می‌بینید؟ ‫این «ایشیکیاته» چی؟
‫«نیشیکیاته» چیه؟
‫- ایشیکیاته ‫- ایشیکیاته
‫- «ایشی»، نه «نیشی» ‫- «ایشیکیاته» چیه؟
‫- نمی‌دونی؟ ‫- نه
‫برای پوشوندن پاها می‌پوشنش
‫ببینید. اینا رو هم ‫خود مامان درست کرده
‫تمام شب بیدار می‌موند ‫و از اینا می‌دوخت
‫تمام زندگیش فقط کار کرد
‫ها؟
‫- اینا چی‌ان؟ ‫- وای!
‫چقدر چندش! نگاه نکنید!
‫پاره‌شون نکنید!
‫گفتم بذارشون کنار!
‫- آره، اما... ‫- چیزی شده؟
‫نگاه نکن!
‫اوه، داره نگاه می‌کنه
‫اینجا ورود مردها ممنوعه!
‫اما مگه اینا برای مردونه نیستن؟
‫آخه چرا... ‫چرا اونجا بودن؟
‫مال مامانن
‫حتماً شوخی می‌کنی!
‫موقع ازدواج اینا رو هم ‫با خودش آورده
‫قبلا هم در موردش ‫شنیده بودم. در زمان قدیم...
‫اوه، من هم شنیدم
‫به جای آموزش درست،
‫مادرها اون‌ها رو توی کمد ‫لباس دخترهاشون می‌ذاشتن
‫عجب
‫پس اینا برای خانم‌هان؟
‫اصلاً فکر نمی‌کردم ‫اینجا پیداشون کنم
‫فکر کردن به این که مامان ‫چندین دهه اینا رو داشته...
‫به نظرتون بابا خبر داشته؟
‫نه، شک دارم
‫بیخیال، اونا برنج مخصوص ذخیره‌ی ‫غذایی رو توی سوپرمارکت می‌فروشن
‫با ۴۸۵۰ ین می‌تونی ۱۰ کیلو بخری
‫کدوم راننده‌ای همه‌ی ‫قوانین رانندگی رو رعایت می‌کنه؟
‫باید انعطاف‌پذیرتر باشی
‫دفتر شما توی کیوشو ‫تنها دفتریه که آمار بدی داره
‫چطور پشم طبیعی استرالیا در رقابت با محصولی ‫که به صورت انبوه تولید شده، شکست می‌خوره
‫قیمت؟
‫- اگه اینطور بود، سفارش... ‫- آقای ساتومی
‫خب، مطمئنم سخته، اما هر کاری ‫که می‌تونی انجام بده. باشه؟
‫درسته. خداحافظ
‫سلام، آقا
‫دنبال یه استراحت کوچیک بودم
‫بریم بیرون؟
‫همین‌جا خوبه
‫اوه؟ خانم آکاگی. ‫اتاق جلسات
‫بله، قربان
‫خب...
‫اوه، تصمیم گرفتم ‫سیگار رو ترک کنم
‫ممنون
‫مطمئنم خیلی بهت سخت گرفتن
‫اگه این روزها رو می‌دیدم، ‫چهارتا بچه نمی‌آوردم
‫اونم چهارتا دختر، درسته؟
‫دقیقاً
‫مطمئنم فکر می‌کردی ‫بچه‌ی بعدی پسر میشه
‫مادرشون اون فکر رو می‌کرد
‫نداشتن وارث براش شرم‌آور بود؟
‫قدیم‌ها آره
‫چیزی شده؟
‫نه، داشتم از اینجا رد می‌شدم
‫خوش اومدید، جناب
‫از این چای‌ها نمی‌خوره. ‫براش چای سبز درست کن
‫نه، همین خوبه
‫معذرت می‌خوام
‫شرمنده
‫ممنون
‫کار چطوره؟
‫قابل تحمله
‫همین درسته
‫جاه‌طلبی برای یه مرد فایده نداره
‫با یه‌کم جاه‌طلبی بیش‌تر، ‫نمیشد بیش‌تر پیشرفت کنی؟
‫کی می‌دونه...
‫یادم نیست
‫- آقا ‫- بله؟
‫- دوست داری با ما زندگی کنی؟ ‫- چی؟
‫خونه‌ی بزرگی نداریم، اما...
‫دوست دارم توی خونه‌ی خودم بمیرم
‫مشت بزن!
‫اوه، عالی بود
‫بیا مصاحبه رو اونجا انجام بدیم
‫می‌خوایم در حین جواب دادن ازت ‫عکس بگیریم، پس لطفاً به من نگاه کن
‫اول،
‫به عنوان زن یه قهرمان، ‫بیش‌تر روی چی تمرکز می‌کنی؟
‫رژیم غذاییش
‫حتی یه کتاب برای شمارش ‫کالری‌ها خریدم
‫که اینطور. و فقط یه بچه دارید؟
‫یه بچه‌ی بزرگ توی خونه داریم
‫همیشه من رو مشغول نگه می‌داره
‫اسم پسرتون به معنی ‫«پیروزی»ـه، درسته؟
‫آره. کاتسوتوشی
‫استفاده از کلماتی که حکایت ‫از شکست دارن ممنوعه؟
‫حتی از کلمه‌ی «دومی» هم ‫استفاده نمی‌کنم
‫به جز توی مغازه
‫«آقا، میشه اون دومی رو بهم بدین؟»
‫خب،
‫فعالیت‌های «دیگه» چطور؟
‫- دیگه؟ ‫- می‌دونی...
‫فعالیت‌های توی خونه
‫- بگو اونجا هم من قهرمانم ‫- وای!
‫مطمئن نیستم
زیاد ظرف نمی‌شوره
‫خیلی ممنون
‫راز زیباییت چیه؟
‫- زیبایی؟ ‫- آره!
‫رستوران ماسوکاوا
‫سلام؟ ماسوکاوا هستم
‫عزیزم! با تو کار دارن
‫اوه؟
‫کیه؟
‫بله، سلام؟
‫ظروف لاکی رو چیکار کنیم؟
‫هِیاندو ازمون می‌خواد ‫زودتر سفارش بدیم
‫برخلاف گذشته، پرسنل آشپزخونه ‫باهاشون بد رفتار می‌کنن
‫چه دردسری
‫قیمت‌ها نجومی‌ان
‫اون چیه؟
‫به سکه نیاز داری، نه؟
‫حتماً سنم بالا رفته
‫اگه سکه توی جیبم باشه، ‫شونه‌هام سفت میشن
‫اما قول دادی
‫کاره دیگه. چاره‌ای نیست
‫خوش اومدی
‫به اون چای نده، خانم آکاگی
‫اعضای خانواده فقط ‫آب می‌تونن بخورن
‫توی خونه هم همین‌شکلیه؟
‫باید یه‌کم بیش‌تر بهش ‫توجه کنم تا بتونم جواب بدم
‫وقتی اینطوری نگاهم می‌کنی ‫چطور می‌تونم کار بکنم؟
‫بگیر. برو با دوست‌ها کیک بخور
‫همه‌شون رفتن خونه
‫یه جلسه‌ی فوریه! ‫بار بعدی می‌ریم
‫منم می‌خواستم اون فیلم رو ببینم
‫- ها؟ واقعاً؟ ‫- آره
‫مطمئنی؟
‫حتی منم بعضی‌وقت‌ها بیکارم
‫دوست داری باهاش بری؟
‫آره
‫اوه، همسرم از حمایت شما ‫خیلی سپاسگزاره
‫من سپاسگزارم
‫چه کاری می‌تونم براتون بکنم؟
‫من عصر رو با یوکو می‌گذرونم، ‫به جای آقای ساتومی
‫مطمئنید مشکلی نیست؟
‫نه، امشب بیکارم
‫که اینطور؟
‫اون بچه‌ست، پس رامن ‫یا استیک همبرگر خوبه
‫سعی می‌کنم زود بیارمش خونه
‫بابت مزاحمت معذرت می‌خوام
‫خیلی‌خب
‫خداحا...
‫اگه یه یوفو تو رو ‫مثل اون پسره بدزده چی؟
‫- ببخشید ‫- پسره نازی بود، نه؟
‫پیش غذای امروز
‫به مهارت خاصی نیاز نداری
‫مهارت توی تایپ یا تندنویسی ‫بهت برتری میده،
‫اما بیش‌تر منشی‌های ژاپنی ‫اینقدر پیشرفت نکردن
‫می‌خوای منشی بشی؟
‫آره، خیلی هیجان‌انگیز به نظر می‌رسه
‫خیلی‌ها درکش نمی‌کنن
‫کلمه‌ی ژاپنی «هیشو» خیلی ‫مشکوک به نظر می‌رسه، نه؟
‫اما کمله‌ی انگلیسی «سکرتری» ‫خوب به نظر می‌رسه
‫مثل استفاده از کلمه‌ی ‫انگلیسی «توالت»ـه
‫توالت به ژاپنی میشه «بنجو» ‫و خوب به نظر نمی‌رسه
‫بهترین بحث برای موقع شامه، نه؟
‫یکی گل گرفته. خیلی خوشگله
‫شاید سالگرد ازدواجشونه
‫خب، بابا و مامان تو چی؟
‫زوج عجیبی هستن
‫چرا؟
‫درمورد کوچیک‌ترین ‫چیزها هم بحث می‌کنن
‫مثلاً اینکه کدوم حشره‌کش ‫بوی بدی نمیده
‫اما درمورد مسائل مهم حرف نمی‌زنن
‫همیشه عقب میندازنش
‫مسائل مهم؟
‫مثل داشتن یه زن دیگه و این چیزها
‫کی خیانت می‌کنه؟ بابات؟
‫پس مامانت؟
‫بابام یه زن دیگه داره؟
‫خب، معمولاً مردها خیانت می‌کنن
‫بابابزرگم ۷۰ سالشه ‫و یه زن دیگه داره
‫ولی رابطه‌شون رو به هم زدن
‫به نظرم ژاپن داره پیشرفت می‌کنه
‫به زودی شاید کلمه‌ی ‫«هیشو» رو هم قبول کنن
‫مثل کلمه‌ی «بنجو»؟
‫خانم آکاگی این رو برات خریده؟
‫گفت یه هدیه‌ست
‫درمورد چی حرف زدید؟
‫خیلی چیزها
‫خانواده‌مون...
‫درمورد تو هم سوال پرسید
‫خیلی جذاب و دلرباست
‫مژه‌هاش بلند و لطیف بودن، مثل ابریشم
‫همه‌ی زن‌ها تو جوونی اون‌شکلی‌ان
‫مژه‌های تو هم اون‌شکلی بودن، مامان؟
‫لطیف مثل ابریشم
‫هی
‫بله؟
‫اگه یه روزی عشقمون ‫کم‌رنگ شد، از هم جدا بشیم
‫چی؟
‫خب، می‌دونی
‫اگه دیگه همدیگه رو دوست نداشتیم،
‫به زور همدیگه رو تحمل نکنیم
‫چی باعث شده به این فکر بیُفتی؟
‫طبق حرف‌های سوناکو،
‫قبل از تولد من، بابام ‫یه ارتباط مخفیانه‌ی دیگه داشته
‫یعنی به جز این یکی؟
‫آره. خیلی وقت پیش
‫با یه زن دیگه ملاقات می‌کرده، ‫و وقتی می‌اومده خونه،
‫تو چشم مامانم هم...
‫یه جورایی غم‌انگیز نیست؟
‫به اجبار یه بچه دیگه هم می‌خواستن، ‫فقط چون یه پسر نداشتن
‫شاید به اجبار نبوده
‫ها؟ به نظرت نبوده؟
‫آره
‫حدس می‌زنم واقعاً عاشق هم بودن
‫پس نذار بره روی مخت
‫توی خانواده‌ای به دنیا اومدی ‫که تو رو می‌خواستن
‫روی مخم نمیره!
‫کِی چنین حرفی زدم؟
‫نزدی. اما با دیدن ‫قیافه‌ت متوجه میشم
‫من یه بوکسورم. ‫چشم‌های خوبی دارم
‫باید یکی از کیمونوهای ‫مامانم رو می‌آوردم
‫اگه من جای باباتون بودم، ‫دوست نداشتم بیایید
‫نمیشه هر وقت اتفاقی می‌افته ‫هر چهار نفرتون بیایید
‫اگه من و تو باشیم بهتره
‫اگه اون کار رو بکنیم، ‫باید مسئولیت قبول کنیم
‫چه اشکالی داره؟ ‫من که مشکلی ندارم
‫اگه یه مستاجر داشته باشه چی؟
‫یکی که عضو این خانواده نیست ‫و حاضره خونه رو تمیز کنه
‫البته باید مرد باشه
‫بابات دوست نداره ‫با کسی حرف بزنه
‫اون هم زیاد حرف نمی‌زنه
‫کسی مد نظرته؟
‫آقای کاتسوماتا
‫تاکیکو باید ازدواج کنه
‫به این میگن آینده‌نگری
‫همه‌ی زن‌ها آینده‌نگری دارن
‫واقعاً؟ چقدر ترسناک
‫خب، منشیت، خانم آکاگی...
‫می‌دونستم اون کیمونو برام آشنا نیست
‫مال مامانت بوده؟
‫بوی کپک میده؟
‫یه‌کمی
‫وقتی داشتیم به کیمونوهاش ‫نگاه می‌کردیم، غافل‌گیر شدیم
‫پول پیدا کردید؟
‫پس چی؟
‫چندتا نقاشی
‫نقاشی؟
‫چه‌جور نقاشی‌هایی؟
‫می‌دونی...
‫خیلی؟
‫حدوداً ۴ یا ۵ تا
‫چه واکنشی نشون دادن؟ ‫مخصوصاً واکنش تاکیکو
‫در حالی که بابام ‫با زن‌های دیگه ملاقات می‌کرد،
‫مامانم... شب‌ها منتظرش می‌موند
‫فکر می‌کردیم کسیه که می‌تونه ‫اون‌جور مسائلی رو تحمل کنه
‫اما مامان...
‫اون نقاشی‌ها رو توی کمدش نگه می‌داشت
‫به عنوان یه عروس ۱۹ ساله اونا رو آورد ‫و تا زمان مرگش همون‌جا نگهشون داشت
‫اگه توی کمد لباس‌هاش بودن، ‫توی این لباس هم بودن
‫مامان...
‫نقاشی‌ها الان کجان؟
‫گذاشتیمشون همون‌جا
‫یهویی دلم خواست بیام ببینمت
‫منم همینطور
‫نمی‌تونم
‫گفتی از اون کلمه استفاده نمی‌کنی
‫واقعاً نمی‌تونم
‫الان... ماسک گذاشتم روی صورتم
‫نشونم بده