‫واسه دیدن این روز زنده‌ایم، درسته؟
‫کاش "ملک" هم اینو میدید
‫مادر اوزان. ‫خیلی خوشحال میشد
‫خدا بیامرزدش. ‫خدا همه اموات رو بیامرزه
‫آمین
‫فامیل دیگه‌ای نداری؟
‫پدر و مادرت؟
‫نه، آقای سردار
‫من و مصطفی سال‌ها پیش ‫خانواده‌مون رو از دست دادیم
‫دخترها هیچوقت ندیدنشون
‫که اینطور
‫حالا بچه‌هامون به‌زودی ‫خانواده خودشون رو تشکیل میدن
‫خوبه که موقع تشکیل خانواده ‫به رسوم پایبند بود
‫موافق نیستین؟
‫بله، البته
‫اینو میشنوی؟
‫- چی؟ ‫- دیگه خبری از "آدم خودت باش" نیست
‫درسته، بچه‌ها؟
‫ازدواج نهاد جدی‌ایه
‫البته قطعاً که همینطوره
‫ولی آتیه و اوزان بچه‌های باهوشی‌ان ‫که اینو میدونن
‫یعنی، همین مهم نیست، ‫که بدونن چی میخوان؟
‫دقیقاً
‫با امر خدا و کلام پیامبر
‫برای تک پسرم اوزان عزیز ‫از دختر شما آتیه...
‫درخواست ازدواج داریم
‫حالا بچه‌ها باهم موافقت کردن
‫وقتشه ما باهم صحبت کنیم
‫باعث افتخاره که دخترمون رو ‫عروس خانواده‌ای همچون شما کنیم
‫درست نمیگم، سراپ؟
‫باعث افتخارمونه
‫ایشالا همیشه آینده روشنی با همدیگه داشته باشن
‫پس بیاین اولین قدمی که تا ابد...
‫شما رو بهم پیوند میزنه رو ‫گرامی بداریم
‫بیاین دیگه
‫به نظرم اینو تو انگشتش کنیم
‫درسته
‫قیچی نمیتونه قطعش کنه که
‫جوک خوبی بود
‫به نام خدا
‫عزیزم؟ ‫چی شد؟
‫عزیزم؟
‫عزیز دلم! ‫چت شد؟
‫یه پرنده دیدم
‫یه پرنده؟
‫یه پرنده، ولی یه نوع متفاوت. ‫یه گونه در معرض انقراض
‫مثل خودم
‫شنیدم معروف شدین، جناب
‫تو تلویزیون و اینا نشونت میدن. ‫فکر میکردیم دیگه برنمیگردی
‫زیاد امیدوار نشو. ‫باید فارغ‌التحصیل شدنت رو ببینم، خنگول
‫دیر کردی، پروفسور
‫- آقای "انر" بدون تو شروع نکرد ‫- دیگه اومدم
‫آتیه اومده؟
‫نمیدونم. ‫اون کیه؟
‫بذار ببینیم خانوم کانسو ‫به موقع لباس عروسی رو حاضر میکنه
‫تو ابرها سیر میکنه
‫ردیفش میکنه، نگران نباش
‫باید یه هدیه واسه اوزان بگیریم
‫فکر میکردم یه ساعت خوب باشه، ‫ولی خدا میدونه چندتا ساعت داره
‫آتیه؟ عزیزم؟
‫چی فکرت رو مشغول کرده؟
‫تو خونه چت شده بود؟
‫داد زدی، رفتی طرف پنجره؟ ‫بعدش آهسته برگشتی؟
‫- و رفته بودی اورفه چیکار؟ ‫- بهت نگفتم، مامان؟
‫فکر میکنی حرف‌هایی که زدی ‫طبیعی بودن؟
‫پس چی، یه نقاشی ‫یه تکه سنگ پیدا کردن
‫داری ازدواج میکنی. ‫التماست میکنم، به خودت بیا
‫درسته. ‫دارم ازدواج میکنم
‫قراره نظم به زندگیم بیاد، ‫شوهر، خونه
‫همیشه همینو نمیخواستی؟
‫تو یه چیزیت هست
‫نمیدونم چیه
‫یه خبریه
‫بیا فقط امیدوار باشیم ‫ختم به خیر بشه
‫آتیه، به این بچه‌ها پول نده
‫عادت میکنن و مزاحم مردم میشن
‫ممنون
‫[دکتر ارهان کورتز]
‫دانشگاه درمورد گوبکلی‌تپه ‫کنفرانس تشکیل داده
‫اگه بیای، میتونیم با آقای آنر ‫درمورد نماد صحبت کنیم
‫همینطور هرچیز دیگه‌ای که ‫بخوای درموردش حرف بزنیم
‫ساعت 4 برگزار میشه
‫من میرم بیرون، مامان
‫کجا میری؟
‫بعداً میبینمت
‫کلی کار داریم. ‫کانسو منتظرمونه
‫همونطور که همه‌مون میدونیم،
‫گوبکلی‌تپه مکان اولین معبد دنیاست
‫این کشف توسط یکی از ‫استادان دانشگاه ما صورت گرفته
‫دانشیار دکتر ارهان کورتز
‫که بهمون کمک میکنه ‫تا بهتر این مکان رو بشناسیم
‫آقای ارهان، بیاین بالا
‫رئیس‌مون، "ادنان هارکان" رو دعوت میکنم
‫تا لوحه رو اعطاء کنه
‫بیاین بالا، قربان
‫سلام به همگی
‫ممنون پروفسور، رئیس دانشگاه
‫همیشه پروفسور آنر چی میگه؟
‫"باستان‌شناسی...
‫کشف چیزی در حفاری نیست، ‫بلکه...
‫بلکه تفسر اون هست"
‫تفسیر، بله
‫ما تکه سنگی در گوبکلی‌تپه پیدا کردیم، ‫و روی این سنگ نمادی حک شده
‫و معنی این نماد ‫از خود سنگ باارزش‌تره
‫کسی نظری داره؟
‫دایره‌ها شبیه نماد بی‌نهایت هستن
‫بله، متوجه اینم هستیم
‫ولی تفسیر خودتون رو میخوام
‫یه تفسیر از ذهن خودتون
‫خانوم آتیه؟
‫این نماد چه معنی‌ای براتون داره؟
‫بگین، گوش‌مون با شماست
‫انگار نشانه‌گر یه دانش مخفی...
‫بالاتر از تمام دانش ماست
‫درواقع یه چیز خیلی ساده، ‫اما خارج از دسترس ماست
‫میشه توضیح بدین؟ ‫نتونستیم کامل متوجه بشیم
‫نمیدونم دیگه چطوری توضیحش بدم
‫انگار دارین رویایی میبینین، ‫و شما هم توش هستین، اما همچنین خارجش هم هستین
‫یه همچین چیزی
‫هرچی مصرف کردین ‫ما هم میخوایم
‫بله، از خانوم آتیه بخاطر ‫نظر ارزشمندشون متشکریم
‫قربان، از این به بعدش با شما
‫تئوری‌هایی زیادی...
‫گوبکلی‌تپه رو شرح میدن
‫- باغ عدن... ‫- دیر کردی
‫اومدم درمورد نماد یاد بگیرم، ‫ولی تو از خودم میپرسی
‫با آقای آنر حرف میزنیم
‫خیلی‌خب
‫[4 تماس از دست رفته از طرف اوزان]
‫ولی خیلی وقت ندارم
‫تبریک میگم
‫چی؟
‫بیاین تو!
‫- پروفسور ‫- خوش اومدی، ارهان
‫این خانوم دوست شمان؟
‫نه آقا، من دوستش نیستم. ‫آتیه هستم
‫زورکی باهم آشنا شدیم
‫وقتی خانوم بصورت غیرمجاز ‫وارد مکان شدن
‫- کاملاً اتفاقی ‫- چیزی به نام اتفاقی وجود نداره، درسته؟
‫اگه اینجایی، دلیلی داره
‫و بنابراین نتیچه‌ای هم خواهد داشت
‫هنوز از نتیجه مطمئن نیستم، ‫ولی بذارین دلیلش رو بهتون بگم
‫وقتی به گوبکلی‌تپه رفتم، یکی ‫دقیقاً شبیه به این رو رسوندم
‫اون شب دوباره دیدمش، ‫و اون منو به غار برد
‫و صحبت کرد
‫چی گفت؟
‫یه چیزی مثل "تو کی یه"
‫"تو کی هستی؟"
‫ببخشید؟
‫به کردی میشه، "تو کی هستی؟"
‫کس دیگه‌ای این عکس رو دیده؟
‫نه، من و سلال، ‫و خانوم کوچولو آتیه
‫به نظرتون معنیش چیه؟
‫و اون نماد
‫معنی نماد رو میدونین؟
‫با اینکه آقای ارهان حرفم رو باور نمیکنه، ‫از زمان بچگی این نماد رو نقاشی میکردم
‫واضحه که بین این عکس و نماد
‫ارتباطی وجود داره
‫ولی خودمم کامل نمیدونم ‫چه معنی‌ای داره
‫میتونم درموردش تحقیق کنم
‫و بهتون اطلاع میدم
‫اوه، خیلی عذر میخوام
‫- بله کانسو؟ ‫- بیا بوتیک
‫- الان نمیتونم بیام ‫- مامان حالش خوب نیست
‫- چی شده؟ ‫- نمیدونم. باید بیای
‫خیلی‌خب، دارم میام
‫آقا، اگه شماره‌م رو بهتون بدم ‫میشه اگه خبری شد باهم صحبت کنیم؟
‫حتماً
‫ببخشید!
‫لطفاً، زحمت نکشین. ‫خودم جمع‌شون میکنم
‫خیلی معذرت میخوام
‫اگه چیزی پیدا کردیم، ‫بهت زنگ میزنم، آتیه
‫- از دیدنتون خیلی خوشحال شدم ‫- همچنین
‫- تو تحقیق‌تون موفق باشین ‫- متشکر
‫- چی شده؟ ‫- سوپرایز!
‫مامان اصلاً به نظر مریض نمیاد
‫ترجیح میدی که واقعاً مریض میبودم؟ ‫کجا بودی؟
‫یه لحظه صبر کن. اینو میبینی؟ ‫آقای سردار از فرانسه گرفتتش
‫خدا میدونه کار کدوم طراح معروفه
‫خیلی خوشگله
‫ولی الکی خودشون رو تو زحمت انداختن
‫من طرح کانسو آزگوسو رو میپوشم
‫اگه به شهر ما برسی ‫درنای قرمز من...
‫درخواست آزمایش کربن دادم
‫ولی خوب میشه اگه ‫شما هم درخواست بدین
‫تصور کنین که معلوم بشه ‫واسه 20 هزار سال پیشه
‫دنیا به لرزه در میاد
‫میتونستی وسط راه نفس بکشی
‫باید اینکارو میکردم
‫باید کل زندگیم آروم نفس میکشیدم
‫قضیه چیه؟
‫چی شده؟
‫"هانا" ، برو بیرون و یه سیگار بکش، باشه؟
‫لطفاً قربان. ‫مگه هنوز تو دانشگاهیم؟
‫ببخشید، وقتی زنگ زدین ‫قبلش ازش خواسته بودم، نمیتونستم لغوش کنم
‫اتفاق افتاده؟
‫این چیه؟
‫دفتر یادداشت پدرت
‫درمورد گوبکلی‌تپه یادداشت نوشته
‫چطور؟ ‫این از کجا اومده؟
‫مخفیش کرده بودم. ‫بعد از مرگش، مخفیش کردم. دست من بود
‫چرا قبلاً بهم ندادینش؟
‫برام ضروری بود
‫پس چرا الان بهم میدینش؟
‫بخاطر این
‫پدرم اینو کشیده؟
‫امکان نداره. ‫من اینو پیدا کردم
‫به مدت چند هزار سال ‫کسی اونجا نبوده. ممکن نیست
‫هر رازی برای فاش شدن ‫منتظر ندای خودشه
‫یعنی، وقتش بوده پسر
‫خبرم کن وقتی که...
‫وقت کمی داریم، ‫ولی نگران نباش
‫عزیز دلم، عروسی آدم یه‌باره
‫بیا بهترین‌ها رو تدارک ببینیم
‫خانوم "آیایگا"، ‫متوجه حرف‌های عروسم هستین که
ساده، بهترینه
‫همه‌چی ساده باشه، ‫ولی برازنده شأن ما، درسته؟
‫زئوس...
‫- بعد... ‫- راستی...
‫شک ندارم که خانوم کانسو از تمام ‫طراحان لباس‌های باکلاس پاریس پیشی میگیره
‫ممنون
‫لطفاً اگه پامو از گلیمم درازتر کردم ‫عذرخواهی بنده رو بپذیرین
‫بیاین با منو ادامه بدیم
‫چه فرز
‫تیکه‌های گداخته شده ماهی سوزوکی ‫خوابیده شده روی اسفناج همراه با نارنگی انشیو
‫سس فرانسوی با قارچ ‫و خاویار بخارپز
‫اینا یکم...
‫- کانسو ‫- منظورت کلیشه‌ایه؟
‫خانوم کانسو درست میگه
‫آتیه به هرحال از گوشت خوشش نمیاد. ‫در درجه اول یه منو سبزیجاتی میخوایم، لطفاً
‫همچنین، دسر چیزکیک توت‌فرنگی باشه
‫دسر موردعلاقه آتیه
‫اینکارو نکن، عزیز
‫چیکار نکنم، عزیزم؟
‫الان برمیگردم
‫خدایا خواهش میکنم، ‫این صدا رو ساکت کن
‫عاشق این عکسم
‫لبخند خواهرت دقیقاً عین خودته
‫هیچوقت درموردش حرف نمیزنی
‫شاید اگه بپرسم میگی؟
‫تصادف
‫ببین نوشیدنی هست
‫باشه
‫[این کشف میتونه تاریخ رو عوض کنه]
‫دکتر چی گفت، مصطفی؟
‫هیچی. ‫منتظر نتایج آزمایشاته
‫فکر کنم بهتره آتیه ‫رو ببریم خونه خودمون
‫اونجا اوضاع رو درست میکنیم
‫اوه نه، آقای سردار ‫اینجوری بهتره
‫هنوز نمیدونیم چه اتفاقی افتاده
‫اگه مطبوعات بفهمن، ‫بد میشه آقای مصطفی
‫کلی آدم به اینجا هجوم میارن
‫درسته؟ ‫آقای سردار درست میگه، مصطفی
‫اگه قضیه درز پیدا کنه ‫رسوایی به پا میشه
‫شاید وقتی آتیه به هوش اومد ‫بتونیم تصمیم بگیریم؟
‫بیا کاری کنیم که براش راحت‌تره
‫بگذریم، پیشنهاد من سرجاشه
‫عذر میخوام، جلسه مهمی دارم. ‫دوباره معذرت میخوام
‫متشکر
‫دکتر، جواب آزمایشات اومدن؟
‫بیاین بیرون صحبت کنیم
‫اوزان؟
‫عزیزم
‫یه جور تشنجی کردی، یادته؟
‫نمیخوام یادم بیاد
‫با دکتر حرف زدیم
‫نتایج همه آزمایشاتت بدون مشکل بود. ‫هیچ مشکل فیزیکی‌ای نداری
‫پس صورتت چرا اینجوریه؟
‫فقط اینکه، میخواستن به دکتر دیگه ‫معرفیت کنن
‫یه دکتر خیلی خوب. ‫یه پروفسور
‫خانوم "سدا". ‫یه روانپزشک
‫یه روانپزشک؟
‫هروقت آماده بودی
‫منتظرمونه
‫- الو؟ ‫- الو، آتیه
‫- ارهان هستم. گوش کن... ‫- خواهرم درحال حاضر در دسترس نیست
‫من خواهرشم
‫میتونم فوراً با آتیه حرف بزنم؟
‫- الان نمیتونه حرف بزنه ‫- بذار واضح بگم
‫خیلی مهم و حیاتیه. ‫لطفاً گوشی رو بدین به آتیه
‫بذار منم واضح بگم بهت
‫الان نمیتونه حرف بزنه چون ‫تو بیمارستان خوابه
‫تو بیمارستان؟
‫چرا؟
داروهای آرام‌بخش ممکنه در ابتدا کمی طاقت‌فرسا باشن
‫بله...
‫از دیدن یه پیرزن حرف زدی
‫بله، دیدمش
‫این زن کیه؟ ‫قبلاً هم دیدیش؟
‫نه، نمیشناسمش
‫اسمی داره؟
‫مطمئنم اسم داره، ‫ولی هنوز بهم نگفته
‫خیلی‌خب. ‫میشه بگی آخرین چیزی که...
‫قبل از تشنج کردن دیدی چی بود؟
‫حتماً. یه تابوت...
‫که خودم توش بودم
‫مُرده بودم
‫و داشتم سعی میکردم ‫با ناخن‌هام تابوت رو باز کنم
‫خیلی‌خب
‫و قضیه نقاشی هم هست
‫سال‌ها، نقاشی چیزی رو کشیدی ‫که تازه تو گوبکلی‌تپه کشف شده
‫بله
‫فکر میکنی تو خاصی، خانوم آتیه؟
‫اینکه آدم مهمی هستی؟
‫تو اینطور فکر نمیکنی؟
‫همه ما نمیخوایم فکر کنیم که خاصیم؟
‫یعنی، از اونجایی که ‫درمورد نمادی...
‫که هزاران سال پیش به وجود اومده خبر داشتی، ‫ممکنه تو یه واسط وحی باشی؟
‫فکر میکنی اگه واسط وحی بودم ‫الان اینجا بودم؟
‫خانوم آتیه، باید بصورت منظم ببینمت. ‫بیا با سه جلسه در هفته شروع کنیم
‫علاوه بر این، ‫ضروریه که دارو مصرف کنی
‫پس میدونی ایراد من چیه؟
‫نمیشه گفت یه ایراده
‫فقط میشه گفت یه تشخیص پزشکیه
‫چیزی که ازش حرف زدی ‫به نظر اختلال "اسکیزوفرنی پارانوئید" میاد
‫سابقه خانوادگیت احتمالش رو بیشتر میکنه
‫خانواده‌مون؟
‫درمورد همه اینا حرف میزنیم
‫سر وقت مناسبش
‫خیلی‌خب
‫عزیزم
‫آبجی
‫من اینجام، خب؟
‫همه‌چی مثل قبل میشه، نگران نباش
‫اوزان، میخوام برم خونه
‫والدین‌مون رو فرستادم برن
‫چطور تو خانواده ما اختلال اسکیزوفرنی هست؟ ‫تو میدونستی؟
‫نه. منم تازه فهمیدم
‫ارهان؟
‫آتیه. ‫از شنیدن این اتفاق متأسفم
‫چی... ‫گفتم نیا
‫گولم زد، ‫گفت میخواد گل بفرسته
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫چیز زیادی نبود، ‫فقط دچار اختلال اسکیزوفرنی شدم
‫چی؟
‫مهم نیست. ‫چرا اومدی اینجا؟
‫باید حرف بزنیم
‫ببخشید، ولی میشه بعداً حرف بزنین؟ ‫خواهرم استراحت نیاز داره
‫میشه یه دقیقه تنهامون بذاری؟
‫نمیفهمی؟
‫جدی میگم، مهمه
‫منم جدی میگم. ‫زیادی واسه حرف زدن خسته‌ام
‫یه سوال میپرسم و میرم. ‫واقعاً میگم
‫احتمال اینکه پدرم رو میشناختی هست؟
‫"نازام کوترز"؟
‫نه
‫خوب فکر کن. ‫اسمت تو دفتر یادداشت بابامه
‫نمیدونستم اصلاً وجود داره. ‫ببین، اینجا نوشته شده
‫مسخره‌بازی در نیار
‫بیا، ببین
‫با یه عنصر شب‌تاب نوشتتش، ‫فقط تو تاریکی معلوم میشه
‫من بابات رو نمیشناسم. ‫الان میشه یه خرده استراحت کنم؟
‫اون یه باستان‌شناس بود. ‫سال‌ها تو گوبکلی‌تپه کار کرد
‫پس تو، این نماد... ‫ممکنه یه ارتباطی بینشون باشه
‫خواهش میکنم. ‫فکر کن
‫امکان نداره یه آتیه دیگه باشه؟
‫شاید زهره؟ ‫اسم زهره رو تا حالا شنیدی؟
‫- نه ‫- به بچگیت فکر کن
‫خواهر زهره، عمه زهره...
‫- یکی همسن و سال پدرم؟ ‫- ارهان
‫فقط ببین ما کجاییم. ‫فکر میکنی این چیه؟ و دلیلش چیه؟
‫چرا؟
‫چون دارم توهم میزنم، ‫صداهایی میشنوم
‫پیرزن، دخترهای کم‌سن چوپان ‫با خالکوبی ستاره، صداهای عجیب
‫بهش اختلال اسکیزوفرنی میگن. ‫ظاهراً من دیوونه‌ام
‫یالا، برو
‫برو
‫لطفاً، اگه چیزی به فکرت رسید ‫باهام تماس بگیر، باشه؟
‫- قضیه چیه؟ ‫- از شنیدن خبر متأسفم
‫یه لحظه اینجا رو ببین
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫عیادت یه مریض
‫دیگه هیچوقت دور و بر ‫آتیه نبینمت
‫شیرفهم شد؟
‫و چرا؟
‫نیازی به دلیلی ندارم. ‫اینجوری ترجیح میدم
‫آروم باش، جوون
‫بخاطر تحقیقات اومدم پیش نامزدت. ‫نیت دیگه‌ای ندارم
‫از وقتی که به گوبکلی‌تپه...
‫یا هرچی که هست اومد، ‫حال آتیه خوب نیست
‫دیگه هیچوقت دورش نمیپلکی
‫و منم دیگه هیچوقت نمیبینمت. ‫فهمیدی؟
‫هرچی قسمت باشه
کارت عالی بود
‫شایعاتی که میگن گوبکلی‌تپه برای ارتباط ‫با بیگانه‌ها ساخته شده، حقیقت داره؟
‫صبر کنیم ببینیم سنگ‌ حک شده جدیدی ‫که در گوبکلی‌تپه کشف شده میتونه معما رو حل کنه
‫درحالی که پژوهشگران با تئوری‌های مختلفی ‫به موضوع اشاره میکنن
‫حفاری هنوز...
‫چای هندی دم کردم. ‫یه خرده بخور
‫مامان، این نقاشی رو در معرض ‫نور خورشید قرار دادین؟
‫نه
‫رنگش عوض شده
‫نمیدونم، واقعاً؟
‫باشه حالا، یه جدید نقاشی کن. ‫داروهات رو بخور
‫نمیخوای بهم بگی؟
‫چی؟
‫دکتر به سابقه خانوادگی‌مون اشاره کرد. ‫کی اختلال اسکیزوفرنی داره؟
‫آتیه، تو فقط استراحت نیاز داری
‫داروهات رو بخور
‫عروسیت در پیشه
‫هر اتفاقی افتاد، بهم زنگ بزن
‫در آسیا، به پرندگان درنا ‫پیغام‌برهای خدایان میگویند
‫چینی‌ها و ویتنامی‌ها
‫معتقدن که درناها روح فوت‌شدگان ‫رو به بهشت حمل میکنن
‫طبق بکتاشیه، درناها نماینده خدا ‫روی زمین هستن
‫بخاطر همین درنا مقدسه
‫تا حالا اسم زهره رو شنیدی؟
‫- الو ارهان؟ ‫- الو
‫یه پوشه تو اتاق پروفسور بود
‫روی زمین افتاد
‫یه کاغذ توش بود که اسم ‫"زهره آلتان" توش نوشته شده بود
‫زهره؟ مطمئنی؟
‫آره
‫فکر کنم
‫آتیه، منظورت چیه فکر میکنی؟ ‫مطمئنی یا نه؟
‫دیگه سر هیچی مطمئن نیستم
‫این موقع اینجا چیکار میکنین، قربان؟
‫برگه‌های بچه‌ها رو یادم رفته بود، "بگیر"
‫- خیلی‌خب، قربان ‫- خیلی‌خب
‫[باستان‌شناس ارهان]
‫یالا آتیه، گوشی رو جواب بده. ‫یالا
‫بله؟
.الو آتیه ‫عکسی که برات فرستادم رو دیدی؟
‫چی؟
‫کدوم عکس؟
‫گوشیت رو ببین. ‫یه عکس فرستادم
‫این زنیه که دیدی؟
‫آره، خودشه
‫چی؟
‫پس خودشه؟
‫اینو از کجا پیدا کردی؟
‫خیلی‌خب. فوری بیا پیشم
‫آدرسم رو برات میفرستم. ‫سریعاً بیا
‫اول جوابم رو بده. ‫از کجا پیداش کردی؟
‫بعداً بهت میگم. ‫الان تو دانشگاهم
‫ارهان؟
‫الو؟
‫ارهان؟
‫پوشه
‫لعنتی، پوشه نیستش
‫چی شد؟ ‫دیدی کی برشون داشت؟
‫ندیدم، ولی گوشی ‫و کیف پولم همین‌جان
‫دفتر یادداشت و پوشه نیستش
‫لعنتی. عکس
‫کجا پیداش کردی؟
‫تو پوشه. ‫ولی فقط یه عکس نیست
‫یه آدرس پشتش نوشته شده