‫سلام
‫خب، بذار از اول شروع کنیم
‫چرا شما اومدی اینجا؟
‫چرا خود شما اینجایی؟
‫همه میدونن چرا من اینجام ‫ما دنبال مواد معدنی می‌گردیم
‫میخوام دلیلی اصلیش رو بدونم
‫گفتی که از یه سری چیزا خبر داری ‫منظورت چی بود؟
‫یه عبادتگاه‌هایی زیر اینجا هستن
‫عبادتگاه‌هایی که حتی قبل از ‫اهرام مصر ساخته شدن
‫هزاران سال قبل
‫مدرکی در این باره نیست
‫پدرت، آقای ناظم ‫یه غاری اینجا کشف کرد
‫من باید اون غار رو پیدا کنم
‫ببین، من نمیدونم از چی ‫داری حرف میزنی
‫ما اینجا فقط دنبال مواد معدنی‌ایم ‫هیچ مقصود دیگه‌ای نداریم
‫علی؟ ‫آژیر کجاست؟
‫دروازه جنوبی، آقای ارهان
‫سوار ماشین‌ها بشین بچه‌ها
‫- به کمک خانم برس، داره میره ‫- کارم تموم نشده
‫من که کارم تموم شده ‫وقتی هم برای این چرندیات ندارم، خب؟
‫خودت میدونی که این چرند نیست
‫خوب گوش کن
‫حکایت این عبادتگاه، یه شایعه‌ی قدیمیه
‫امثال به قدر کافی برامون دردسر درست کردن
‫حالا منو ببخشید
‫این چی پس؟
‫میدونی این چیه؟
‫- این رو از کجا پیدا کردی؟ ‫- از «گوبکلی‌تپه»
‫تو اجازه‌ی رفتن به اونجا رو نداری
‫اینو نگه میدارم
‫- لطفا به خانم کمک کنین، میخواد بره ‫- ارهان
‫دروغ میگی، اما چرا؟
‫تو نفرین شده‌ای! ‫نمیخوایم تو اینجا باشی
‫- کسی هم داخله؟ ‫- همه به موقع اومدن بیرون
‫- مصدوم هم داشته؟ ‫- چیز حادی نبوده
‫خوبه ‫نقشه رو بیار برام
‫قربان، قبلا چندبار به همچین ‫وضعی برخورده بودیم؟
‫دیگه بسمونه ‫تو عین پدرت نفرین شده‌ای
‫بسه، از اینجا گمشو
‫ارهان
‫ما هیچ جا نمیریم، شنیدی؟
‫دیگه نمیتونیم حفاری کنیم
‫باز هم حفاری میکنیم ‫اگه لازم باشه اینکارو میکنیم
‫- علی، نقشه‌ها رو بردار و بیا به دفتر ‫- چشم جناب ارهان
‫ممنون
‫میدونم که تو یه جایی زیر زمین هستی
‫هیچ پرونده‌ای وجود نداره
‫نه گواهی تولدی ‫ازش هم هیچوقت انگشت‌نگاری نکردن
‫هیچ شماره تلفن ‫یا حساب بانکی‌ای هم به نامش نیست
‫هیچ و پوچ
‫توی این چی هست پس؟
‫فیلم دوربین مداربسته
‫اون با اتوبوس به «شانلی‌اورفه» رفته
‫سر و کله‌ی دختره پیدا شد ‫که یعنی ماموریت من تموم شده
‫اگه اجازه میدی ‫میخوام برگردم سر زندگیم
‫نه عزیزم، نه
‫ماموریتت تازه شروع شده
‫اونو دورادور زیر نظر میگیریم
‫فعلا کاری بهش نداریم
‫چرا این دختر انقدر مهمه؟
‫اگه میدونستی ‫انقدر بی‌میلی نشون نمیدادی
‫من خسته شدم
‫نمیدونم کی هستم ‫هیچکس نمیدونه من کی هستم
‫میدونی شمس چی گفت؟
‫مهم نیست مردم فکر میکنن که چه کسی هستی
‫مهم نیست که چه حرفی راجع‌بهت میزنن
‫تو همینی که هستی
‫چرا به اینجا میگین «گوبکلی‌تپه»؟
‫نیاکان‌مون اسمش رو گذاشتن
‫فکر میکردن که اونجا شبیه ‫شکمِ یه زن حامله‌ست
‫باید از کنار درخت یه سنگ برداری ‫و روی درخت یه ستاره بکشی
‫تا خواب بانوی ستاره‌نشان رو ببینی
‫بیا
‫تو سفر خودت رو آغاز میکنی
‫مردم میگن اگه خواب بانوی ستازه‌نشان ‫رو ببینی
‫خودت و بچه‌ات از زایمان جون سالم بدر میبرین
‫انشاالله
‫بانوی ستازه‌نشان حقیقت داره ‫من دیدمش
‫واقعا؟
‫واقعا، امیدت رو از دست نده
‫سراپ
‫کی اومد ملاقاتت؟
‫بهت که گفتم اون میاد
‫اما چرا اینهمه مدت نیومده بود؟
‫چون وقتش نشده بود
‫سراپ، تو دختری نداری
‫هیچوقت زایمان نکردی
‫هیچ مدرکی ازش نیست
‫خوب گوش کن چی میگم
‫به زودی تو باید به دخترم کمک کنی
‫چرا فک میکنی ‫باید به دخترت کمک کنم؟
‫چون خودت هم مادری
‫مراقب پسرت باش، ملک
‫از چی حرف میزنی؟
‫گذشته و آینده ‫در شُرف تغییر هستن
‫بایستی تغییر کنن
‫تو هم همینطور
‫بله مامان؟
‫اوزان، کجایی؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبم
‫- چی شده؟ ‫- دیشب نیومدی خونه
‫کجایی؟
‫مهمونی، خونه‌ی یکی از دوستام ‫چی شده؟
‫چه خبره؟
‫باشه
‫لطفا امشب زود بیا خونه
‫باشه مامان
‫الیف
‫چی شده؟
‫- اوزان ‫- از کی دیگه قرص‌هات رو متوقف کردی؟
‫الیف، از کی دیگه قرص‌هات رو نخوردی
‫دو ماه پیش
‫دوست داری بمیری؟ ‫اره اینو میخوای؟
‫- اوزان، میخوام امتحانش کنم ‫- پس دوست داری بمیری
‫نه
‫میخوام زایمان کنم
‫میخوام مادر بشم ‫میخوام ما یک خانواده بشیم
‫الیف، عزیزم...
‫ببین، مگه نمیدونی که ‫زنای حامله دارن میمیرن؟
‫نه، تو از کجا میدونی؟ ‫شاید من اونطوری نشدم
‫شاید یه درمان پیدا کردن ‫شاید اون اتفاق سر من نیاد، اوزان
‫الیف
‫یا همین الان این قرص رو میخوری ‫یا رابطه‌مون دیگه تمومه
‫خودت تصمیم بگیر
‫باشه، قرصه رو میخورم
‫در صورتی که دست از دروغ برداریم
‫همه‌چیز رو به مردم میگیم، خب؟
‫خب
‫بیا
‫دیگه همچین کاری نکن
‫شب بخیر ‫کارت شناسایی
‫خانوم، کارت شناسایی‌تون لطفا
‫کارت شناسایی‌تون لطفا
‫رئیس میخواد شما رو ببینه
‫بابا؟
‫رئیس؟
‫بیا داخل، بفرما بشین
‫خواهش می‌کنم
‫ما هیچ اطلاعاتی از تو پیدا نکردیم
‫پس، دوتا احتمال وجود داره
‫یا اطلاعاتت به یه نحوی پاک شده
‫یا آتیه اسم واقعیت نیست
‫این حرف بخاطر کمک بهت میزنم
‫بخاطر همینم تو الان اینجایی
‫ممنون
‫الان چیزی یادت نمیاد؟ ‫خانواده‌ت؟ دوستات؟
‫راستش، یه اسم توی ذهنم هست ‫شاید بتونین از اون بابت بهم کمک کنین
‫کی؟
‫ارهان کرتیز، باستان‌شناس
‫پسرم، دنبال ارهان کرتیز بگرد ‫باستان‌شناسه
‫و بگو برامون چایی بیارن
‫من چایی سفارش دادم ‫قهوه میل ندارین؟
‫همون چایی خوبه
‫سلام
‫آفرین پسرم ‫احنست، ادامه بده
‫بابا
‫- بله پسرم؟ ‫- چی داری مینویسی؟
‫دارم راجع‌به یه غار پر از سنگواره‌های بنفش مینویسم
‫یه افسانه‌ست؟
‫نه، واقعیه ‫بیا یه نگاه بنداز
‫بیا اینجا اینو ببین
‫همینجا، زیر زمین
‫کسی نمیدونه جاش کجاست ‫و پر از سنگهای این شکلیه
‫یکم که بزرگتر شدی میبرمت اونجا
‫اما فعلا نباید به کسی بگی، باشه؟ ‫قول میدی؟
‫- قول میدم ‫- پسر خودمی
‫[وقوع زلزله در شانلی‌اورفه]
‫الو، مورات؟
‫سلام، توی آزمایشگاهی؟
‫برات یه نمونه میفرستم ‫باید روش یسری آزمایش بشه، فوریه
‫پدر ارهان، ناظم، سال 1996 ‫در شانلی‌اورفه مُرد
‫شواهد میگن که بخاطر زلزله بوده
‫مادرش هم مرد ‫و یه خواهر داره به نام الیف
‫ارهان باستان‌شناسی خونده ‫الانم توی کار حفاری معدنه
‫معدن «کایا»
‫یه نکته‌ای هم هست اینه که، صاحبش خودش نیست
‫کیه؟
‫سردار ایلماز
‫سردار ایلماز؟
‫بنظر مرد محترمیه
‫اما نباید باهاش در بیوفتی
‫اون دوست و آشنای قدرتمند زیاد داره
‫کار تو با اون چیه؟
‫نمیدونم
‫یک لحظه اینجا منتظرم بمون
‫ارهان، کار تو با ارهان چیه؟
‫آتیه
‫سردار
‫چی شده عزیزم؟
‫باید با هم صحبت کنیم
‫اومدم
‫میتونم برم؟
‫بذار اول ازت انگشت‌نگاری کنیم ‫شاید تونستیم یه چیزی پیدا کنیم
‫ببین آتیه، اینجا استانبوله
‫ممکنه هر اتفاقی بیوفته ‫میخوای بری دکتر؟
‫نه، احتیاجی نیست
‫پس اینو بگیر
‫اگه چیزی احتیاج داشتی یا چیزی ‫بخاطرت اومد، به من زنگ بزن، خب؟
‫ممنون، ولی چرا دارین انقدر ‫لطف میکنین؟
‫وقتی اومدی دم خونه‌ام ‫منو بابا صدا زدی
‫من بچه ندارم، اما اگه داشتم
‫دلم نمیخواست انقد تک و تنها ‫باشه مثل تو
‫حسن؟
‫بله قربان؟
‫- خانم رو همراهی کن ‫- چشم
‫کاش پدری مثل تو داشتم
‫سلام
‫الیف هست؟
‫تو حمومه، بیا داخل
‫نوشیدنی میخوری؟
‫نه ممنون
‫بفرما تو
‫الیف رو از کجا میشناسی؟
‫الیف و برادرش فرزند‌خونده‌های ‫پدرم هستن
‫ما با هم بزرگ شدیم
‫تو اونو از کجا میشناسی؟
‫ما دوستی غیرمستقیم داریم، از طرف مروه ‫وقتی مروه گفت الیف دستیار میخواد...
‫اون چیه داخل چشمات؟
‫انگار...
‫داری یه رازی رو پنهان میکنی...
‫یا یه چیزی
‫عزیزم...
‫آتیه، خوش اومدی
‫- فک کردم تنها هستی، من بعدا برمیگردم ‫- نه، من منتظرت بودم
‫من دارم میرم
‫باشه پس، فعلا
‫برم لباس بپوشم، بعدش شروع می‌کنیم
‫- فک کن خونه خودته، الان برمیگردم ‫- باشه
‫یه رازی تو این زمین هست ‫که برای هزاران سال پنهان بوده
‫آتیه اومده اون راز رو پیدا کنه
‫تنها مانع دربرابر اون ‫همسر توئه
‫زمانش که برسه ‫تو سر یه دوراهی قرار میگیری، ملک
‫تو هستی که باید به همسرت ‫حقیقت رو نشون بدی
‫اگه نتونی اینکارو کنی
‫پسرت از دستت میره
‫حرفی برای گفتن داری سردار؟
‫کار تو خیلی سخته، عزیزم
‫سر و کار داشتن با یه مشت دیوونه
‫دوباره ازت سوال نمیپرسم
‫چیزی رو داری ازم پنهان میکنی؟
‫نه ملک، چیزی پنهان نمیکنم
‫نه
‫- نظرت چیه؟ ‫- خیلی به هم میان
‫واقعا؟ عالیه ‫چون فردا نوبت اندازه‌گیری نهاییه
‫- برادرم داره ازدواج میکنه ‫- واقعا؟
‫چه خوب
‫در ضمن...
‫کسی خبر نداره که من و اوزان با هم هستیم ‫تو هم شتر دیدی ندیدی، خب؟
‫حتما
‫اما چرا هیچکس خبر نداره؟
‫من و اوزان عین برادر و خواهر هستیم
‫بخاطر همین اون از عکس‌العمل خانواده‌ش میترسه
‫اما خبر خوش اینه که ‫ما قراره همین زودیا بهشون بگیم
‫وگرنه اوزان مجبور میشه بهشون بگه
‫الیف، میتونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫البته
‫بنظرت مَردی که به مردم نمیگه که ‫شما با هم هستین، لیاقتت رو داره؟
‫ببخشید، پامو از گلیمم درزاتر کردم ‫من چیکار کنم؟
‫بنظرم بهتره اول استراحت کنیم
‫حموم اونجاست ‫منم برات لباس راحتی میارم
‫- این، این پتوئه؟ ‫- اون؟ اون قضیه‌ش عجیبه
‫چند روز پیش یکی اونو جلوی در ‫گذاشته بود، یه یادداشت هم داخلش بود
‫چه یادداشتی؟
‫چی بود؟!
‫من همچنان در کنارت هستم
‫یه همچین چیزی، نفهمیدم دقیق
‫تازه، یه بارم یه نفر یه نامه ‫از زیر در انداخت داخل
‫فک کنم احتمالا آدرس رو اشتباه اومده بودن
‫کجا بودی اوزان؟ ‫نگران شده بودم
‫الان که اینجام مامان ‫چه خبر؟
‫تو کسی به اسم سراپ رو میشناسی؟ ‫یا آتیه؟
‫آتیه؟
‫واسه چی میپرسی؟
‫یکی از بیمارام منو به کل گیج کرده
‫اینو ببین
‫میشناسیش؟
‫تازه برای الیف مشغول به کار شده
‫برای الیف؟
‫چی شده مامان؟
‫- چرا انقد نگرانی؟ ‫- هیچی
‫اون ویدئو رو برای من بفرست
‫باشه، الان میفرستم
‫آقای اوزان افتخار حضور داد
‫[هزارن کشته در زلزله]
‫[باستان‌شناس، ناظم کرتیز در زلزله کشته شد]
‫اون اتفاق اصلا نیوفتاد
‫الیف هیچوقت به فرزندخوندگی ‫پذیرفته نشد
‫اگه ناظم توی زلزله مرد ‫شاید اصلا اون غار رو پیدا نکرده بود
‫اما خب ارهان اونجا چیکار میکنه؟ ‫چه چیزی رو پنهان میکنه؟
‫آقا مصطفی، شب بخیر
‫ازتون میخوام یه لطفی کنین
‫«گوبکلی‌تپه»ای وجود نداره
‫ارهان منو به جا نمیاره...
‫و حرفمم باور نمیکنه
‫چیکار بکنم مامان؟
‫اون تو رو یادش نمیاد
‫ولی تو اون رو یادت نمیاد
‫اون حرفت رو باور نمیکنه
‫ولی تو حرفش رو باور میکنی
‫میتونی کاری کنی اونم باورش بشه
‫ولی نمیتونه اون محل رو پیدا کنه ‫پس چطور میخواد کمکم کنه؟
‫اگه یه راهی بسته شده
‫بخاطر اینه که چشمت رو ‫به راه دیگه‌ای باز کنه
‫آقا مصطفی
‫ممنون که اومدی اینجا
‫خوش اومدی عزیز
‫- شما مطمئنی که ناظم کرتیز مرده؟ ‫- خب، شواهد که اینطور میگن
‫میتونیم به اموال شخصی‌اش دسترسی داشته باشیم؟
‫شاید یادداشت یا دفترخاطراتی ‫از تحقیقاتش داشته باشه؟
‫بعیده، خیلی از اون موقع گذشته، آتیه
‫چرا خواستی اینجا ملاقات کنیم؟
‫میخوام شما رو با یه نفر ‫آشنا کنم
‫مادرم، سراپ
‫آقا مصطفی، خیلی بهم کمک کرده
‫ما قبلا همدیگرو دیدیم؟
‫نه
‫اگه دیده بودیم یادم میومد
‫چیزی که ما بهش میگم حافظه...
‫مثل اتاقی با در بسته می‌مونه
‫اون اتاق نه تنها به گذشته راه داره
‫بلکه به سرآغاز...
‫به سرآغاز همه‌چیز راه داره
‫شاید سرآغاز همین الانه
‫میتونی کمکم کنی از اینجا بیارمش بیرون؟
‫تلاشم رو میکنم
‫نه، دست برندارین ‫حفاری ادامه پیدا میکنه
‫علی، خوب گوش کن
‫اگه لازم شد دستمزد‌ها رو دوبرابر کن ‫حفاری نباید متوقف بشه
‫آقا ارهان، کی میخوای از دور ریختن پول ‫دست برداری؟
‫الان وقتش نیست اوزان
‫ارهان، تو نصف «شانلی‌اورفه» رو حفر کردی
‫چی گیرت اومد؟ ‫هیچی
‫اوزان چطوره سرت تو کار خودت باشه؟
‫ببخشید، یادم نبود ‫تو کاری نداری، نه؟
‫خیلی گستاخی ارهان ‫مگه من کار تو رو مسخره کردم؟
‫عه ببخشید، آره مسخره کردم
‫- سلام، من هانا هستم ‫- آتیه
‫تبریک میگم ‫عروسی کِیـه؟
‫دو روز دیگه
‫دو روز دیگه؟ ‫چقدر زود
‫آره، پس باید همین الان ‫کار این رو تموم کنیم
‫- و باید سجاف پایین رو هم درست کنیم ‫- باشه
‫- دوست داری تا پایین بیاد؟ ‫- منم همینو میگم، نظر خودت چیه؟
‫هرچی خودت بگی
‫باشه، پس تا پایین میاریمش
‫بله
‫چه خوب که تو اومدی ‫الیف داشت خسته میشد
‫میدونم میترسیدی سر وقت تمومش نکنم
‫اما من حتی کت‌شلوار برادرم هم تموم کردم
‫هنوز نیومده ببرش، میتونی خودت ببری‌اش
‫همین دیروز برگشت
‫قیافش درهم بود، اما من سرحالش کردم
‫کی جز تو میتونه همچین کاری کنه؟
‫آتیه، از اون قیچی مشکیه استفاده کن ‫فک کنم روی میز باشه
‫- میتونی بیاریش؟ ‫- باشه میارم
‫الان برمیگردم
‫بذار یه نگاه بهت بندازم
‫آقا ناظم؟
‫وایسا یه دقیقه
‫ارهان
‫اومدی
‫نترس پسرم
‫از این به بعد مسئولیت تو با منه
‫شما کی هستی؟
‫من عمو سردارتم
‫واقعا متاسفم
‫ممنون
‫خوشبختانه کسی مجروح نشد
‫آره خداروشکر
‫حس میکنم شما رو ناامید کردم ‫میخوام بگم که، اگه میخواین دست بکشین، درک میکنم
‫ارهان، پسرم
‫من به تو باور دارم
‫چیزی که اونجا پیدا می‌کنیم اونقدر ارزشمنده ‫که ارزش اینهمه سختی رو داره
‫تو خیلی نزدیکی
‫من حسش میکنم
‫من هیچ مدرکی ندارم ‫فقط یه خاطره از بابامه
‫ولی تو هیچوقت ایمانت رو ‫نسبت به من از دست ندادی
‫ارهان، اگه تو اون معابد رو پیدا کنی
‫میری توی تاریخ
‫اونوقت اونقدری بهت افتخار میکنم...
‫که دیگه این چیزها ارزش ‫اسم بردن هم نداشته باشه
‫اونوقت...
‫پدرت هم از اون بالا ‫شاهد تو میشه
‫و مطمئن باش که اونم ‫بهت افتخار میکنه
‫آقا ناظم؟
‫خواهش می‌کنم ‫باید با هم حرف بزنیم
‫من آتیه‌ام ‫نوه‌ی زهره
‫بیا طبقه بالا
‫چند روز پیش یه اتفاق عجیبی افتاد
‫یه دختر اومده بود به تپه
‫داشت راجع‌به معابد و غارها صحبت میکرد ‫حرفای زیادی زد
‫حتی اونجا یه سنگ هم پیدا کرد
‫بگذریم، میگم که... ‫بهتره امنیت اونجا رو مستحکم‌تر کنیم
‫ما با روستایی‌ها سر و کله میزنیم
‫اگه به فکرشون برسه که ‫ما اونجا دنبال معابد میگردیم
‫اوضاع خیلی بغرنج‌تر میشه
‫اسم اون دختر آتیه‌ست؟
‫از کجا میدونی؟
‫مراقب اون دختر باش ‫ممکنه تو رو گیج کنه
‫اگه دوباره دیدیش بهم خبر بده
‫گشنته؟
‫حتما دلت واسه دستپخت ملک تنگ شده
‫تو واقعا خودشی؟
‫تو آتیه‌ای؟
‫بله
‫حالا که تو منو پیدام کردی
‫آماده‌ای اون چیزی که باید بهت بگم ‫رو بشنوی، آتیه؟