‫می‌دونم که هر تاریکی‌‌ای ‫که ازش می‌گذریم به نور،
‫و هر شبی به روز ختم می‌شه.
‫تا زمانی که به قدرت امید ‫شک نداشته باشیم.
‫روز می‌رسه و نور دوباره پدیدار می‌شه.
‫زندگی با هر تجدید دیدار ‫دوباره از سر گرفته می‌شه.
‫تا در سکوت شریک هم باشین،
‫و بدون حرف زدن همدیگه رو درک کنین.
‫شنیدن صدای قلب‌تون تلاش لازم داره.
‫شمس میگه، «صبر اینه که به تیغ ‫نگاه کنی و رُز رو ببینی.»
‫مثل یه معجزه‌ست، نه؟
‫اون بالاخره اینجاست. ‫همگی با هم هستیم.
‫ما یه خونوادۀ بزرگیم.
‫مدتیه که برگشته ولی هنوز صمیمی نیست.
‫خودش اومد پیشمون. ‫بذار یه‌کم بهش زمان بدیم.
‫وقتی بفهمه چه‌قدر دوسش داریم ‫همه‌مون رو قبول می‌کنه.
‫درسته. می‌دونم که دل اونم می‌بری.
‫چیزی پیدا کردی بابا؟
‫نه پسرم.
‫هر کی که انجامش داده ‫کارش درست و تمیز بوده.
‫چندین روز روش کار کردن. ‫هیچ ردی وجود نداره.
‫حالا دارم گزارشات کالبدشکافی رو ‫بررسی می‌کنم،
‫شاید اون چیزی بهمون نشون بده.
‫همه‌چی به‌نظر من خیلی واضحه.
‫تو چی؟ از قضیۀ سردار ‫چیزی به عطیه گفتی؟
‫نه.
‫در حال حاضر نباید ازش باخبر بشه.
‫خودتم دیگه بهش فکر نکن.
‫هر کاری که کردی، به‌خاطر دخترت کردی.
‫خودتم سمتش نرو.
‫بابا تا وقتی که نفهمم ‫اونا چی ازش می‌خوان آروم نمی‌گیرم.
‫تو مجبورش کردی، بهش فشار آوردی. ‫حرف نزد. دیگه چیکار می‌تونی بکنی؟
‫اگه دوباره بیان چی؟
‫بذار بیان پسرم. ‫ما که همینجوری تسلیم نمی‌شیم.
‫مراقب دخترت باش.
‫این قضایا رو فراموش کن، باشه؟
‫اخیرا با جانسو حرف زدی؟
‫نه.
‫از وقتی عدن رو پیدا کردیم ‫یه چیزیش شده.
‫انگار یهویی عوض شده.
‫چرا خودت باهاش حرف نمی‌زنی؟
‫می‌دونی که رابطۀ ما ‫خط قرمزهای خودشو داره.
‫خب؟
‫می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫البته که می‌تونم.
‫دخترم.
‫همگی ما یه خونواده‌‌‌‌ایم،
‫و بهترینا رو برات می‌‌‌‌خوایم.
‫حالا جسم‌‌‌‌مونم با همه، مثل ارواح‌‌‌‌مون.
‫لطفا بذار ببینمت
‫می‌‌‌‌دونی، فکر کنم یه مشکلی با من داره.
‫آخه چطور می‌‌‌‌شه؟ تو مادرشی.
‫اوزان گفت می‌‌‌‌خواسته ازش محافظت کنه.
‫شاید...
‫خواهش می‌‌‌‌کنم، نمی‌‌‌‌خوام اسمشو ‫تو این خونه بشنوم.
‫دخترمون به‌‌‌‌خاطر اونه که اینجوریه.
‫ممکن بود من به‌‌‌‌جای تو باشم یا یکی دیگه.
‫ولی اون فقط تو چشمای من نگاه کرد.
‫درد رو درونش دیدم.
‫خشم نیست. اون صدمه دیده.
‫اگه می‌‌‌‌دونستم مشکل چیه، ‫بر مبنای اون رفتار می‌‌‌‌کردم.
‫ولی اون نمی‌‌‌‌خواد اینجوری باشه، ‫ازش فرار می‌‌‌‌کنه.
‫بدون رضایتش نمی‌‌‌‌تونم روحش رو ببینم.
‫باید اول عشقش رو به‌‌‌‌دست بیارم. ‫بعدش شاید بذاره دوباره درونش رو ببینم.
‫به‌‌‌‌نظر من باید اون ‫پیش‌‌‌‌گویی رو بررسی کنیم.
‫مطمئنم اسرار زیادی ‫راجع‌‌‌‌به دخترمون اونجا نهفته‌‌‌‌ست.
‫مرسی.
‫دلت براش تنگ شده؟
‫نه.
‫فقط نگرانشم.
‫کاری از دست ما برنمیاد.
‫از اولشم می‌‌‌‌دونستی ‫این مسیر چه‌‌‌‌قدر سخته.
‫پدرت همۀ این قضایا رو شروع کرد.
‫طمع و سیری‌‌‌‌ناپذیریش.
‫متلاشی‌‌‌‌مون کرد.
‫من می‌‌‌‌خواستم فرار کنم، ‫خودمو نجات بدم.
‫هیچ راهی به‌‌‌‌جز خودکشی ‫برام باقی نذاشت اوزان.
‫نه منظورم اینه...
‫متوجه نمی‌‌‌‌شم.
‫بابا به‌‌‌‌خاطر تو همه کار کرد.
‫- خیلی دوستت داشت. ‫- خودش کاری کرده اینو باور کنی؟
‫پدرت یه آدم دروغگو و شیاد بود.
‫از تو هم سوءاستفاده کرد.
‫اوضاعت اینجا چطوره؟
‫ازم محافظت می‌‌‌‌کنن اوزان.
‫می‌‌‌‌دونم مسخره‌‌‌‌ست...
‫خب...
‫نمی‌‌‌‌دونم چطور بهت بگم ولی...
‫اوزان.
‫مرگ پایان زندگی نیست، بلکه حد فاصله.
‫واقعا می‌‌‌‌گم.
‫اونا منو از اون حد فاصل برداشتن.
‫کی؟
‫خیلی سخته، می‌‌‌‌دونم. ‫درک کردنش سخته.
‫ببخشید. متوجه نمی‌‌‌‌شم.
‫ولی موضوع اینه که...
‫اوزان از قرار معلوم ‫معجزه‌‌‌‌هایی تو زندگی هست.
‫معجزه.
‫قدرت‌‌‌‌هایی فراتر از چیزی که ‫ما فکر می‌‌‌‌کنیم می‌‌‌‌شناسیم وجود دارن.
‫واقعا همین‌‌‌‌طوره، ‫وقتی زمانش برسه خودت می‌‌‌‌بینی.
‫ولی تا اون موقع یه چیز ازت می‌‌‌‌خوام.
‫کنار من بمونی.
‫بذار با هم قدم برداریم.
‫دستمو بگیر.
‫لطفا.
‫درست مثل وقتی که کوچیک بودی.
‫باشه.
‫حالا دیگه آخر راهیم.
‫عدن...
‫انتخاب کرد که به‌‌‌‌جای ‫هدایت ما طرف مادرش باشه.
‫خوشبختانه مدت زیادی ازش جدا نخواهی بود.
‫نمی‌‌‌‌تونیم به‌‌‌‌طور کلی ازش بگذریم.
‫به قدرت و دانشش احتیاج داریم.
‫باید بهشون نزدیک بشی، ‫اعتمادشون رو جلب کنی.
‫هیچ‌‌‌‌وقت نذاری از جلوی چشمت دور بشه.
‫امیدوارم بهم اجازه بدن.
‫اونا مهم نیستن، فقط عدن مهمه.
‫و تو بزرگش کردی.
‫بهت وابستگی داره.
‫عدن تنها کسیه که عطیه ‫نمی‌‌‌‌تونه بهش نه بگه.
‫همین که فقط ببینتت کافیه.
‫خب...
‫ارهان...
‫ارهان.
‫ارهان آدم سرسختیه.
‫چند اهرم فشار در برابرش داریم.
‫می‌‌‌‌دونم.
‫از اتاقت خوشت میاد؟
‫همیشه تو فکرت بودیم ‫و این اتاق رو برات آماده کردیم.
‫دوسش داری؟
‫واسه تو درستش کردم.
‫ببین، اینم هست.
‫می‌‌‌‌خوای یه‌‌‌‌کم نقاشی کنی؟
‫اون مخروط کاجی که اضافه کردی ‫واقعا بهمون کمک کرد.
‫می‌‌‌‌تونی از هر چیزی ‫که اینجا هست استفاده کنی.
‫نمی‌‌‌‌دونم از نقاشی کردن خوشت میاد یا نه،
‫ولی من وقتی هم‌‌‌‌سن تو بودم، ‫هر وقت حوصله‌‌‌‌م سر می‌‌‌‌رفت نقاشی می‌‌‌‌کردم.
‫یهویی می‌‌‌‌تونستم ‫از دنیای واقعی فاصله بگیرم.
‫خودمو از بیرون نگاه می‌‌‌‌کردم ‫و خوشحال می‌‌‌‌شدم.
‫یه‌‌‌‌کم تنهات می‌‌‌‌ذارم.
‫آقا مصطفی؟
‫خوش اومدین. لطفا بیاین داخل. ‫بیاین بریم تو.
‫نه. کوتاه حرفمو می‌‌‌‌زنم.
‫اومدم بهت هشدار بدم.
‫به اون دختر و خونوادۀ من نزدیک نشو، خب؟
‫اگه بهشون نزدیک بشی، ‫بهت رحم نمی‌‌‌‌کنم.
‫- آقا مصطفی ببینین.. ‫- حرف نزن!
‫گوش کن چی می‌‌‌‌گم.
‫ببین پسرم، تو هنوز جوونی.
‫ولی من به اندازۀ کافی زندگی کردم.
‫تو این زندگی هیچی برای از دست دادن ‫ندارم، به‌‌‌‌جز خونواده‌‌‌‌م.
‫اگه هر آسیبی بهشون برسه،
‫میام می‌‌‌کشمت.
‫نابودت می‌‌‌‌کنم.
‫حتی پشت سرمم نگاه نمی‌‌‌‌کنم.
‫واسه همین
‫باید مواظب رفتارت باشی.
‫تا هیچ‌‌‌‌کدوم‌‌‌‌مون صدمه نبینه.
‫می‌‌‌‌فهمی؟
‫می‌‌‌‌فهمم.
‫خوبه.
‫اگه متوجه‌‌‌‌ای پس حله.
‫امید منم، ارهان. ‫جای هیچ نگرانی‌‌‌‌ای نیست.
‫خبر خوبی دارم!
‫ارهان چرا برگشتی؟
‫دخترمونو پیدا کردیم.
‫دختر توی رویاهات.
‫چه غلطی می‌‌‌‌کنی؟
‫پدرتو در میارم.
‫کجایی؟؟
عوضی لعنتی
‫گوشی رو جواب بده!
‫خب؟ چی از من می‌‌‌‌خوای؟
‫می‌‌‌‌شه کمکم کنی ترجمه کنم؟
‫- نمی‌‌‌‌تونم. این زبان رو بلد نیستم.. ‫- بلدی. امید تو این زبان رو بلدی.
‫تو همه‌‌‌‌چی رو تو این فایل ‫پیدا و ترجمه کردی.
‫دوستم گفت این زبان ‫سطوح مختلفی داره.
‫دانش من کافی نیست. شاید...
‫شاید دانش تو باشه.
‫فقط چند جمله.
‫هیچ‌‌‌‌کس خبردار نمی‌‌‌‌شه.
‫بیا بریم.
‫- کجا؟ ‫- پیش عدن.
‫پیش ناجیت. ‫دیدنش ممکنه تاثیر مثبت روت بذاره.
‫نه نمی‌‌‌‌خوام بیام.
‫شاید دیدن تو هم روی اون ‫تاثیر خوب داشته باشه.
‫بسه!
‫گفتم نمی‌‌‌‌خوام بیام!
‫همه از جون من چی می‌‌‌‌خوان آخه؟
‫من اینجا راحتم. نمی‌‌‌‌خوام برم بیرون.
‫نمی‌‌‌‌خوام بیرون باشم، فهمیدی؟
‫خدای من...
‫تو اصلا از این خونه بیرون نمی‌‌‌‌ری.
‫یعنی، اون روز خودت اینو گفتی.
‫گفتی بعد از تصادف ‫خودتو منزوی کردی.
‫ولی نفهمیدم منظورت داخل این فروشگاه بود.
‫سه سال.
‫وای.
‫سخته.
‫خیلی سخته.
‫باشه.
‫نهایت تلاشم رو می‌‌‌‌کنم ‫ولی قول هیچی رو نمی‌‌‌‌دم، خب؟
‫می‌‌‌‌شه بری دیگه؟
‫ستاره‌‌‌‌ها می‌‌‌‌درخشن
‫چشمات خواب‌‌‌‌آلودن
‫تو هم چشمای قشنگت رو می‌‌‌‌بندی
‫فرزند خوشگلم
‫ستاره‌‌‌‌ها می‌‌‌‌درخشن
‫چشمات خواب‌‌‌‌آلودن
‫تو هم چشمای قشنگت رو می‌‌‌‌بندی
‫فرزند خوشگلم
‫عدن!
‫نگران عدن بودم.
‫می‌‌‌‌شه زود ببینمش؟ بعدش می‌‌‌‌رم.
‫البته.
‫همه‌‌‌‌چی مرتبه.
‫زود برمی‌‌‌‌گردم.
‫ببخشید. باید برم.
‫حالا که تا اینجا اومدی یه‌‌‌‌کم چای بخور.
‫باشه.
‫نباید میومدی اینجا.
‫اون یه اخلاقی داره.
‫اگه برخلاف میلش عمل کنی سرکش می‌‌‌‌شه، ‫و چیزی نمی‌‌‌‌خوره، نمی‌‌‌‌نوشه، یا حتی نمی‌‌‌‌خوابه.
‫وقتی که خو بگیره، ‫وقتی هر دوتون به هم خو بگیرین،
‫کمتر و کمتر این کارو می‌‌‌‌کنه.
‫اگه مورد ضروری‌‌‌‌ای هست ‫من می‌‌‌‌تونم کمک کنم، اگه بخوای.
‫این آخرین باره. نمی‌‌‌‌تونی دوباره بیای.
‫باشه. حتما. حق با توئه. یعنی...
‫من...
‫بزرگش کردم.
‫خب، من روالش رو می‌‌‌‌دونم، ‫همه‌‌‌‌چیزش رو می‌‌‌‌دونم.
‫وقتی مریض شد ازش پرستاری کردم.
‫نمی‌‌‌‌خوام تو موقعیتی ‫که بهم نیاز داره تنهاش بذارم.
‫می‌‌‌‌دونم سخته ولی...
‫لطفا، می‌‌‌‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫تو اون اعتماد رو با ساکت موندن ‫و مخفی کردن چیزها از بین بردی.
‫چطور می‌‌‌‌تونم بهت اعتماد کنم اوزان؟
‫ازم بپرس. چی می‌‌‌‌خوای بدونی؟
‫مثلا چطور بهشون ملحق شدم؟
‫راستش...
‫واقعا چارۀ دیگه‌‌‌‌ای نداشتم.
‫سردار هم همیشه همینو می‌‌‌‌گفت.
‫الان نوبت دختر منه؟
‫کی پشت شماست؟
‫نمی‌‌‌‌دونم. هیچ‌‌‌‌وقت ندیدمشون.
‫از طریق نمایشگر و واسطه‌‌‌‌ حرف می‌‌‌‌زنن. ‫من هیچ‌‌‌‌وقت چهره‌‌‌‌شون رو ندیدم.
‫سوال نپرسیدم. ارتباط‌‌‌‌مون ‫اونجوری نیست. بیشتر شبیه...
‫اطاعته.
‫مثل پدرم.
‫ولی...
‫یه چیز ازم خواستن.
‫که از اون محافظت کنم.
‫الان پیش مادرش جاش امنه.
‫می‌‌‌‌تونی استراحت کنی.
‫فکر می‌‌‌‌کنی همۀ مادرها مقدسن؟ ‫همه‌‌‌‌شون خوبن؟
‫فکر نمی‌‌‌‌کنی مادرهایی هستن ‫که بچه‌‌‌‌هاشون رو ناراحت و اذیت می‌‌‌‌کنن؟
‫من از اون مادرها نمی‌‌‌‌شم اوزان. ‫می‌‌‌‌تونی از این بابت مطمئن باشی.
‫به‌‌‌‌نظرم باید اینو از عدن بپرسی.
‫اون موهبتی داره.
‫اون می‌‌‌‌تونه شاید هزاران سال اطلاعات
‫راجع‌‌‌‌به مادرها و زنان ‫دودمان شما رو تو حافظه‌‌‌‌ش نگه داره.
‫این قضیه به گوبکلی‌‌‌‌تپه برمی‌‌‌‌گرده.
‫چطور ممکنه؟
‫اون دختر توئه.
‫حالا تو دنبال حافظه‌‌‌‌ش ‫و چیزایی که می‌‌‌‌دونه هستی؟
‫نه، من دنبال هیچی نیستم عطیه.
‫فقط می‌‌‌‌خوام حالش خوب باشه.
‫ازش خیلی خوب مراقبت می‌‌‌‌شد. ‫تو این مورد خاطرت جمع باشه.
‫اون تو رو می‌‌‌‌خواست. مصمم بود.
‫ولی هنوزم وظیفۀ منه ‫که ازش محافظت کنم.
‫حتی در برابر تو.
‫تو اینجا چیکار می‌‌‌‌کنی؟
‫- اومده بودم دخترمو ببینم. ‫- منظورت چیه از این حرف؟
‫ارهان! لطفا، چیکار داری می‌‌‌‌کنی؟
‫اون می‌‌‌‌خواد بهمون کمک کنه.
‫می‌‌‌‌خوای کمک کنی؟ ‫پس همه‌‌‌‌چی رو بهمون بگو.
‫حقیقت رو بگو!
‫نمی‌‌‌‌تونی حرف بزنی ‫چون هنوزم بازیچۀ یکی هستی!
‫این چیزیه که هستی.
‫از اینجا برو بیرون!
‫برو!
‫من بازیچۀ هیچ‌‌‌‌کس نیستم ارهان. ‫می‌‌‌‌خوام کار درست رو انجام بدم.
‫به همین خاطر عدن رو آوردم.
‫اگه بازیچۀ کسی بودم ‫فکر می‌‌‌‌کنی می‌‌‌‌تونستین ببینینش؟
‫پدرمم مرده، ازش خیالت راحت باشه.
‫یه دقیقه صبر کن ببینم. ‫چه اتفاقی برای سردار افتاده؟
‫بهش نگفتی؟
‫از اون بپرس.
‫باشه من بهش می‌‌‌‌گم. اجازه هست؟
‫چند روز پیش جسد سردار رو ‫نزدیک یه کشتی‌‌‌‌سازی پیدا کردن.
‫ارهان.
‫تو می‌‌‌‌دونستی اونا دنبالشن، درسته؟
‫با وجود اینکه از این قضیه خبر داشت، ‫مدام به دیدنش می‌‌‌‌رفت.
‫تعقیبش کردن و سردار رو پیدا کردن.
‫بگذریم، مطمئنم یه روزنۀ امیدی هست.
‫شاید بفهمین چرا امروز اومدم اینجا.
‫من نمی‌‌‌‌خواستم عدن رو ترک کنم.
‫می‌‌‌‌دونم پدرش نیستم، ‫ولی اون دخترمه.
‫- اون دختر تو نیست. ‫- ارهان!
‫به‌‌‌‌جاش یه‌‌‌‌کم از این می‌‌‌‌خوای؟
‫مرسی، ولی نه.
‫برای این کار خیلی دیر نیست؟
‫حالش چطوره؟
‫نمی‌‌‌‌خواد از اتاقش بیاد بیرون.
‫ارهان جریان چی بود؟
‫اون تازه داشت سفرۀ دلشو باز می‌‌‌‌کرد.
‫ارتباط برقرار کردن رو شروع کرده بودیم، ‫اون‌‌‌‌وقت حالا ببین چی شد.
‫باید اعتمادش رو جلب کنیم.
‫ولی نمی‌‌‌‌دونم ما به هم اعتماد داریم یا نه. ‫چرا اون قضیه رو ازم مخفی کردی؟
‫قراره به‌‌‌‌خاطر اوزان دعوا کنیم؟
‫نه ولی اگه می‌‌‌‌دونستم پدرش مرده ‫جور دیگه‌‌‌‌ای باهاش رفتار می‌‌‌‌کردم.
‫اوزان آدم بدی نیست. گمراه شده.
‫عطیه.
‫اون مرد هشت سال دخترمون رو نگه داشت.
‫چطور آدم بدی نیست؟
‫من یه‌‌‌‌ذره هم بهش اعتماد ندارم.
‫منم بهش اعتماد ندارم ‫ولی این حقایق رو تغییر نمی‌‌‌‌ده.
‫اون پدرش رو از دست داده. ‫می‌‌‌‌خواد تغییر کنه.
‫واقعا باور می‌‌‌‌کنی ‫که این آدم می‌‌‌‌خواد تغییر مثبت کنه؟
‫به‌‌‌‌نظرم اوزان می‌‌‌‌تونه بهمون کمک کنه.
‫اون بهتر از ما دوتا عدن رو می‌‌‌‌شناسه. ‫واضحه که برای عدن خوبه.
‫می‌‌‌‌شنوی چی می‌‌‌‌گم؟
‫اون مسئول همۀ بلاهاییه ‫که سر ما اومده.
‫تو هم باید حرف منو گوش بدی. ‫این قضیه هم منو اذیت می‌‌‌‌کنه.
‫نمی‌‌‌‌تونم به دخترم نزدیک بشم. ‫نمی‌‌‌‌تونم ببینمش.
‫می‌‌‌‌خوام باهاش پیوند داشته باشم.
‫می‌‌‌‌خوام مثل یه مادر معمولی ‫براش مادری کنم
‫و برای رسیدن بهش هر کاری می‌‌‌‌کنم.
‫فکر می‌‌‌‌کنی من اینو نمی‌‌‌‌دونم؟ ‫ولی همۀ این کارا نقشه‌‌‌‌ست!
‫اون آدما ما رو تحت نظر دارن!
‫هیس!
‫نمی‌‌‌‌تونم دوباره از دست دادنت رو ‫تحمل کنم.
‫از دست دادنت رو نمی‌‌‌‌تونم تاب بیارم عطیه.
‫ارهان می‌‌‌‌دونم خیلی سخته.
‫ولی برای عدن سخت‌‌‌‌تره.
‫لطفا خودتو جای دخترمون بذار،
‫و غرق گذشته نشو.
‫پس یعنی باید جوری وانمود کنیم ‫که هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫باشه، پس بیا همین کارو کنیم.
‫تو اینجا پیش عدن بمون.
‫منم سعی می‌‌‌‌کنم ‫این پیش‌‌‌‌گویی رو حل کنم.
‫- اگه اتفاقی افتاد... ‫- زنگ می‌‌‌‌زنم.
‫زنگ می‌‌‌‌زنی.
‫بیا با هم بسوزونیمش.
‫مامان.
‫خب، اینو گوش کن.
‫خورشید...
‫در قلعۀ خورشید...
‫درد، یا یه اتفاق دردناک... ‫یه چیزی شبیه یه رخداد بد.
‫یه چیزی در بین‌‌‌‌النهرین،
‫اون بخش رو متوجه نشدم.
‫یه چیزی مثل معبده، ‫یا داخل یه معبد، یا چیزی داخل یه معبد.
‫یه جایی هم نوشته زعفران. ‫همین رو تونستم بفهمم.
‫- یه دقیقه وایسا. می‌‌‌‌گه زعفران؟ ‫- آره.
‫خورشید...
‫معبد در بین‌‌‌‌النهرین با یه خورشید داخلش
‫در صومعۀ زعفران.
‫دارن از دیر زعفران حرف می‌‌‌‌زنن.
‫حین ساخت،
‫گل‌‌‌‌های زعفران رو داخل گچ ‫ترکیب کردن تا رنگیش کنن.
‫دیر زعفران.
‫- شاید اگه بریم اونجا... ‫- به شهر ماردین؟
‫آره.
‫چیه؟
‫جاییه که من بزرگ شدم. ماردین.
‫با من میای دیگه، مگه نه امید؟
‫- معلومه که نه! ‫- امید دست بردار.
‫نمی‌‌‌‌بینی چطور به همۀ اتفاقاتی که ‫داره میفته مرتبط هستی؟
‫لطفا، به کمکت احتیاج دارم.
‫چرا با عطیه نمی‌‌‌‌ری؟
‫اون تو مسیر متفاوتیه.
‫باور داشتن بهت تصمیم خوبی بود پسرم.
‫واقعا می‌‌‌‌گم. کار خیلی سختی رو ‫انجام دادی، هیچ می‌‌‌‌دونی اینو؟
‫دیگه الان بقیه‌‌‌‌‌‌‌‌ش راحته.
‫و اصلا احساس بدی نداشته باش
‫چون ما هیچ‌‌‌‌وقت نمی‌‌‌‌تونستیم جایی توی ‫زندگی‌‌‌‌شون داشته باشیم، خب؟ هیچ‌‌‌‌وقت!
‫هیچ‌‌‌‌وقت.
‫چون تا امروز ما رو گول زدن پسرم.
‫گولمون زدن.
‫«ما خوشگل‌‌‌‌تریم. ما بهتریم. ‫باهوش‌‌‌‌تریم. ثروتمندتریم.»
‫همۀ اینا رو گفتن ‫تا ما رو گول بزنن.
‫ولی بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اونا متوهم هستن.
‫زندگی‌‌‌‌هایی فراتر از دنیایی که ما ‫درکش می‌‌‌‌کنیم وجود داره اوزان.
‫بذار درهای ادراک باز بشن.
‫بذار مرزها رو نابود کنیم.
‫بذار دنیای جدیدی برای ‫افرادی مثل ما آغاز بشه.
‫اوزان.
‫این یه ماموریت خیلی مهم برای بشریته.
‫ما عملیش می‌‌‌‌کنیم.
‫خیلی‌‌‌‌خب پسر عزیزم؟
‫باشه.
‫و به همه نشون می‌‌‌‌دیم کی هستیم.
‫با خودت بی‌‌‌‌انصاف نباش امید. ‫تو دیوونه نیستی.
‫هر چیزی که گفتی و فهمیدی ‫در نهایت درست از آب در اومدن.
‫کل این مدت درست می‌‌‌‌گفتی.
‫دیگه تنها هم نیستی. ‫چرا هنوزم می‌‌‌‌ترسی؟
‫تو متوجه نیستی.
‫- اگه چیزهایی که من کشیدم رو.. ‫- امید زندگی منم خیلی فوق‌‌‌‌العاده نبوده.
‫منم لغزیدم. سقوط کردم. ‫ولی می‌‌‌‌دونستم چطور دوباره بلند بشم.
‫ما هشت سال دست از جستجو برنداشتیم.
‫و بالاخره پاداش‌‌‌‌مونو گرفتیم. ‫دخترمونو پیدا کردیم.
‫تو هم از پسش برمیای. ‫در واقع باید بربیای.
‫ببین.
‫نمی‌‌‌‌دونم ارتباط تو ‫با این قضیه چیه،
‫یا واقعا کی هستی،
‫ولی به محض اینکه این سفر تموم بشه ‫برای سوالات جواب پیدا می‌‌‌‌کنی.
‫مطمئنم همین‌‌‌‌طوره.
‫باور کن.
‫عزیزم؟
‫به من نگاه کن. ‫تو چشمام نگاه کن.
‫آرامش خودتو حفظ کن، ‫بذار با هم بهش غلبه کنیم.
‫دخترم.
‫بهت قول می‌‌‌‌دم،
‫هر اتفاقی که تو گذشته افتاده، ‫با همدیگه ازش عبور می‌‌‌‌کنیم.
‫دوباره یکی می‌‌‌‌شیم.
‫لطفا بهم یه فرصت بده.
‫مرسی.