[در حال پخش از لو مونته]
-رییس! -رییس!
رییس!
یادت باشه، خانواده همه چیزه.
مرسی، رییس.
رییس، رییس، مامانم خیلی مریضه.
هوم.
مامانت زن خوبیه. مراقبش باش.
مرسی. مرسی.
رییس، رییس.
زنم عاشق آب سیبه.
یه روزی شاید ازت یه خواهش داشته باشم.
هرچی بخوای.
رییس، رییس.
می‌خوام وقتی بزرگ شدم عین تو باشم.
این بچه باهوشه.
وقتی بزرگ شد، بیارش پیش من. خودم تربیتش می‌کنم.
چشم، قربان.
دیگه بچه نیستین. شما مردای دار هستین.
با افتخار بپوشیدش.
خیلی خوب، انگار همه رو داریم.
احمد کجاست؟
او، خونه‌ست داره آنلاین روحانی می‌شه
که بتونه مراسم رو اجرا کنه.
سوال، چطوری باید قرضمونو بدیم
به پرویی‌ها بدون کسی که مواد ما رو جابجا کنه؟
و این آخرین پرداخت ما بود.
درسته. تقریبا از بدهی خلاص شدیم!
امروز با همکارای پروییمون حرف می‌زنم.
همه چی رو براشون توضیح می‌دم. می‌فهمن!
آره. خیلی فهمیده‌ان.
فکر کنم یکم اعتبار جمع کردم با زرنگی فدرالا رو دور زدم
و بیزنس رو نجات دادم. نظرت چیه؟
تو از برادر جادوگرت نجاتش دادی.
پرویی‌ها ما رو می‌کشن اگه پول ندیم.
ببینید، بچه‌ها، می‌دونم هرچقدر هم خوب کار کنم،
همیشه ازم انتقاد می‌کنین،
ولی باید به من اعتماد کنین.
باشه؟ خیلی زود بیزنس مثل قبل می‌شه.
ببین، چرا داریج به راج حرف نمی‌دی؟
-هوم؟ -هی، راج...
-همه چی خوبه؟ -هنوزم همکار رییسه؟
صد در صد. راج، یه چیزی بگو.
-چی بگم؟ -دیدی؟
این همون راج خنده‌داریه که همه‌مون دوستش داریم.
اوه، یه سورپرایز براتون دارم.
یه هامر کشیده رزرو کردم که شماها رو ببره به عروسی آخر هفته،
-تا باکلاس باشین...
-...برای مراسم دو روزه. -من عاشق هامر‌م.
عالی. زود می‌بینمتون.
پس قراره اون دو تا احمق رو بکشیم، درسته؟
-آره.
سلام. لطفا سریع بگو.
فکر کردی داری چیکار می‌کنی
که منو از تماس حذف کردی و گذاشتی مجری مراسم باشم،
لعنتی عوضی؟
وقتی سعی کردی پریری رو بکشی اعتمادمون رو شکستی.
اون یه تهدید بود.
-اون یه همکار رییس بود-- -شعله دوگانه.
نمی‌تونم بگم.
-بگو. -نامزد.
چی؟ گوشی رو بده به راج.
هیچ وقت. برای همیشه.
ببین، فکر کنم هر دو تامون دیگه حرفی نداریم.
فقط پول رو از آدمکش پس بگیر این یه دستوره.
اوه، ببین اینو!
شوخی می‌کنی؟ اندازه‌ست عین دستکش.
سه هفته گرسنگی کشیدن واقعا جواب داد.
-ببین اینو. -واو.
خوبی؟
بدو، پریری. بدو! بدو!
شاید باید باهاش می‌رفتم.
و روز اول عروسیمو از دست بدم؟
اصلا. شوخی می‌کنی؟
دو روز بعدی زندگیتو تغییر می‌ده.
-آره. -لذتشو ببر.
دارم سعی می‌کنم. یعنی، خیلی چیزا داره اتفاق می‌افته.
نمی‌دونم همه مراحل اجرای برادرا رو یادم مونده یا نه،
و تقریبا مطمئنم که هنوز مادرزنم ازم متنفره.
نه، چی باعث می‌شه اینو بگی؟
همیشه یه جور ناجور نگاهم می‌کنه.
خیلی بی‌محلیه.
هوم. برای من که اینطور نیست.
سیما با تو کامل سلام علیک کرد؟
داداش،
نمی‌تونم بگم کجا من تموم شدم و اون شروع شد.
ولی نگران نباش، داداش،
چون امروز می‌فهمه
که تو، میر دار، یه مرد واقعی هستی.
هی، تا وقتی برادر بزگم کنارم باشه، خوبم.
هوات رو دارم.
-بزن بریم. -بزن بریم.
ببخشید بابت اشتباه این کار.
بدون که تو رو مقصر نمی‌دونم.
خواهرزادم خرابش کرد.
خیلی شلوغ شد.
همین که بچه بوی دراک کار نوآر رو حس کرد،
فهمیدم کار تمومه.
مردر والا باید اون عطر رو عوض کنه.
-جبران خسارت برای پریری.
صد تومن کامل؟
فقط برای یه مشتری وفادار مثل تو.
هی، من همیشه آدم برای کشتن دارم.
همکارم، برونو.
همکار تو کارهای دریایی؟
اون یه کوسه لعنتی تو آبه.
-برای میر و بشرا.
یک لحظه صبر کن. این یه کاره.
-باید جواب بدم. ببخشید. -چی؟ چی؟!
Buenas tardes!
آره، توزیع هنوز کامل راه نیفتاده،
ولی به من اعتماد کن، داریم روش کار می‌کنیم.
پس با تواضع درخواست می‌کنم یکم تمدید کنی، لطفاً.
لعنتی!
اوه، مرد.
ببین، من خوشحالم، ولی بیایم اینجا این کارو نکنیم، باشه؟
نمی‌خوام عضویتمو از دست بدم.
داری چیکار می‌کنی؟ داری چیکار می‌کنی؟
اوه! خدا! چی شده؟
چی می‌خوای؟
توپ گلف خورد به بابا دار. کار تو بود؟
چی، نامزدت بوده؟
باشه، ناشناس بود! ناشناس بود!
کی بهت پول داد؟
اون، اون یه تحویل کور بود، باشه؟
ببین، یه پاکت بود با پول نقد
و یه عکس از تقویم هدف
که زمان تی تایم توش نوشته شده بود.
نشونم بده.
می‌تونی--
زوم کن، کِن دال!
باشه، باشه، باشه، باشه، باشه.
تو کی لعنتی هستی؟
-صبر کن، وسط انگشتاش مو داره. -ها؟
ببین، طرف، وسط بند انگشتاش مو داره.
این یه ویژگی ژنتیکی نادره.
اوه.
هی، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
ببین، می‌دونم عجیب به نظر میاد،
ولی می‌خوای یه وقت با هم بریم نوشیدنی بخوریم؟
-یه نوشیدنی؟ -آره.
باید همین الان تو رو می‌کشتم،
ولی تو فقط یه بچه‌ای که کارت رو انجام می‌دی.
بیا دیگه، علی، جواب بده.
جواب بده، جواب بده! لعنتی!
داداش، تو اینجایی.
چرا اینجا قایم شدی؟
پروویا هی قطع می‌کنن رو من،
نمی‌دونم مالیکا کجان، حتی با اینکه باید اینجا باشن،
و لاکی کجاست، مرد؟
پول رو لازم دارم!
میر، اینجا چیکار می‌کنی؟
همه دنبالت می‌گردن.
سلام عشق من.
راستش دارم مطمئن می‌شم که مرغ کره‌ای به اندازه کافی کره‌ای هست، و هست.
آفرین به همه!
امروز روز عروسی ماست،
-پس اینطوری فرار نکن، باشه؟ -باشه.
حالا بیا با چهار تا پسرعمه‌هامون که اسم و قیافه‌های مشابه دارن سلام کن.
اوه، آره.
به علی پیام می‌دم. نگران نباش، من حواسم هست.
سلام. خب، سلام، اینا حارث، فارث، قارث، و نرگس هستن.
هی، علی، چرا داری اون سیگار رو مثل یه کوچولو دود می‌کشی، داداش؟
لعنت به تو، هر طور بخوام دود می‌کشم.
پس چطور این کارو انجام می‌دیم، هان؟
آره، میر رو قبل از مراسم یا بعدش می‌کشیم؟
راج رو هم می‌کشیم یا نه؟
من از پسره خوشم میاد، حتی با اینکه هیچی کار نمی‌کنه، مرد.
-حال می‌ده، مرد.
به افتخار، چوتیا.
اونها همه جا مو دارن
به جز وسط بند انگشتاشون.
ببین کی اومده. قاتل شامان.
-پسرها. یه چیز خیلی مهم دارم-- -خیلی مهم، درسته؟
می‌دونی، هر وقت این حرفو می‌زنی، همیشه دروغ از آب درمیاد.
-آره. و من-- -میر،
می‌خوام بیای با چچا و ددا من آشنا بشی.
برو خوش بگذرون.
من لاکی رو هندل می‌کنم.
منو هندل می‌کنی؟
کی بخش خاله رو حذف کردی؟
پول رو داری، خاله خائن؟
متیو، متیو.
متیو!
بیا اینجا.
چی؟ چی؟
باید یه چیزی بهت بگم.
خدای من، نمی‌تونم باور کنم که تو اولین کسی هستی که دارم بهش می‌گم،
ولی تو تنها کسی هستی که دارم، احمق سفید.
-چی شده؟ -بیا اینجا.
مرگ بابا تصادفی نبود.
یکی یه قاتل حرفه‌ای استخدام کرد
که بزنه تو سرش با--
بگو کی بود! می‌کشمشون!
آروم باش لعنتی.
قطعاً یکی از داخل دارکوه.
قطعاً یکی از خودمونه،
شاید یکی از افراد پایین‌رده که می‌خواد حرکت بزنه.
و تنها چیزی که می‌دونم،
مو روی بند انگشت وسطشون داره.
بریم این عجیب مو دارو پیدا کنیم
و کارشونو تموم کنیم.
آفرین پسر.
برای بابا.
وقت این کارا رو ندارم. عروسی منه.
بیشتر بدهی‌های بابا رو پرداخت کردیم. می‌دونی که ما خوبیم!
فقط یه هفته زمان می‌خوایم.
ولی شنیدم مواد کلمبیایی ارزون‌تره و همون کیفیتو داره.
پس اگه زندگیمونو سخت کنی،
شاید شروع کنیم با اونا معامله کنیم.
خب، مرد، آماده‌ای؟
نمی‌دونم، مرد.
اِ... فک کنم یه کمی وقت گرفتیم از پرویی‌ها.
نه، رفیق، اجرا.
اجرای برادران داماد به زودی شروع می‌شه.
برید نوشیدنی‌هاتونو پر کنید.
اُه. لعنتی. بله، بله، بله، بله، بله، بله، بله.
اُم، باشه، صبر کن، صبر کن.
توی قسمت شکست، قدم، قدم، چرخش، پیچ، چرخش، قدمه،
یا قدم، قدم، چرخش، پیچ، چرخش، پیچ، قدم؟
فقط، فقط حسش کن. خوب می‌شه.
باشه.
[موسیقی از Panjabi MC پخش می‌شه]
-این دیگه چیه؟ -هوم؟
فکر کردم توافق کردیم روی "Mustard Fields" از Talvin Singh.
-عوضش کردی؟ -رفیق، هیچ‌کی نمی‌خواد
اون مزخرفات متظاهرانه رو بشنوه.
این یکی همه‌پسنده!
میر، نه.
-نه چی؟ -من با این مزخرفات نمی‌اجرام.
متیو، خاموشش کن.
-خاموش-- -نه، نه، متیو،
متیو، همون‌طور که هست بذارش.
-خاموشش کن. -ببین.
-فقط انجامش بده. -با من این‌طوری حرف نزن، باشه؟
تو رئیس من نیستی، میر.
من رئیس توام. این عروسی منه.
می‌دونی چی؟ داری مثل یه عوضی رفتار می‌کنی.
هی، دارم سعی می‌کنم دوباره برگردیم به پول درآوردن،
و هیچ‌وقت لعنتی تموم نمی‌شه.
و این هزینه رئیس بودنه.
و تو مطمئناً قرار نیست این فداکاری رو بکنی.
داری با عشق زندگیت ازدواج می‌کنی. تو بردی، میر.
باشه، من چاقو خوردم، کتک خوردم، دزدیده شدم،
و دیگه هیچ‌وقت شعله دوگانه‌ام رو نمی‌بینم،
پس به من لعنتی نگو فداکاری چیه.
واقعاً؟ این تقصیر منه؟
-سلام. -ها؟
سلام، لباس خوشگل.
یا تقصیر اون کسیه که انقدر سرخوش بود
که نفهمید نامزدش یه لعنتی جاسوسه؟
بهش نگو لعنتی جاسوس.
هی، کی می‌خواستی بهم بگی در مورد
اون سفرت به تالاهاسی که برنامه‌ریزی کردی؟
داری منو زیر نظر می‌گیری؟
داری می‌پیچی از زیرش.
این تعجب‌برانگیز نیست، چون همیشه خودخواه بودی.
هی.
-لعنتی.
-هی. لعنت به تو. -نکن.
-بس کن! بس کن! -لعنت به تو. عوضی.
آشغال. می‌زنم تو شکمت.
-لعنت به این، من رفتم. -خوبه.
من می‌تونم!
من به هیچ‌کی نیاز ندارم.
باشه.
-من می‌تونم اینو تنهایی انجام بدم.
بزن بریم!
سلام.
-اجرات با میر رو خیلی دوست داشتم.
خیلی مفهومی بود.
خفه شو، بده به من.
میدونم از من متنفری
چون نامزد کردیم یا هر چی، ولی آروم باش.
من نمی‌خوام-- من نمی‌خوام تو رو مجبور کنم.
واقعاً؟
آره. پدر و مادرم خیلی گیر میدن که یه نفر رو پیدا کنم.
فقط قبول کردم باهات ازدواج کنم تا ساکت بشن.
گرچه عجیبه که نمی‌خوای با من ازدواج کنی.
من تو مهمونی‌ها خیلی باحال‌ام.
ولی جدی، من کاملاً خوشحال میشم
که فقط با یه آدم باحال تا آخر عمرم در ارتباط باشم.
-منم همینطور.
جدی میگم، من خودمو دوست دارم،
پس نمی‌ذارم سنت زندگیم رو کنترل کنه.
-آها. -چی؟
تعجب کردی که عمق دارم؟
آره، واقعاً تعجب کردم. آره.
اشکالی نداره. منم تعجب کردم که تو عمق داری.
-اوه. ای داد بیداد. خیلی بد.
باید برم والدین سرخوشم رو ببرم خونه.
هی همش وسط زمین دارن خنده می‌کنن،
و واقعاً چندشه.
ای خدا.
ولی فردا تو مراسم می‌بینمت.
اونجا می‌بینمت.
-هی. -سلام.
ببین، باید حرف بزنیم.
می‌دونی چی، رفیق؟ بی‌خیال، باشه؟
امروز روز توئه.
ولی وقتی همه چی تموم شد، آره، باید حرف بزنیم.
باشه.
خب، مالیک‌ها بالاخره رسیدن.
چه آدمای دیرکردی.
خب، احتمالاً باید بری بهشون خوش‌آمد بگی، نه؟
به نظر درست میاد، نه؟ رئیس؟
نه. هی، ما هنوز با همیم.
بریم بهشون یه خوش‌آمد رئیسانه بدیم.
باشه.
می‌تونی این تو رو داخل انجام بدی؟
-رفیق، هر کاری دلم بخواد می‌کنم. -اوهوم.
-این آدما کجان؟ -نمی‌دونم.
-هی. -سلام؟
در رو باز کن، مرد! قفل کودک روشنه!
-در رو باز کن! -نه! نه! نه!
هی، چه خبره، مرد؟
-بزن بریم! بدو، عجله کن!
چی شده؟ چی شده؟
اوه خدای من.
-آخرین هشدار. فردا پرداخت کن.
چه نمایش مسخره‌ای.
داور تازه شروعشه. ما بعدی هستیم.
ببخشید دیر کردم.
اینجا مشکل به نظر میاد.
چیزی نیست که نتونیم حلش کنیم.
خیلی بیشتر از همیشه برنزه شدی.
تازه برنزه کردم. هر هفته میرم.
شاید یه کم زیادی تازه؟