هی میگیم بهت. ما صورتش رو ندیدیم.
شاید زن بود.
یا یه مرد خیلی لاغر و خوشگل.
ببخشید بچه‌ها. اینجا صحنه جرم فعاله، باشه؟
هیچ‌کس وارد ساختمان نمیشه. هیچ‌کس خارج نمیشه.
آقا، عروسی منه!
یکی از مهمونات مرده،
که البته، نشونه خوبی نیست.
این نژادپرستیه، مرد.
اگه دو نفر سفیدپوست بودن و کسی تو عروسیشون می‌مرد هم همین کار رو می‌کردی؟
نه، البته که نمی‌کردم.
می‌کردی یا نمی‌کردی؟
نمی‌کردم. نه، می‌کردم. می‌کردم!
بله، می‌کردم. اه، لعنت.
ببین، نمی‌خوام دوباره داخلی‌ها بیفتن به جونم.
این کاریه که می‌کنم.
هرکی دعوت‌نامه داره، می‌تونه بره داخل.
- ولی فقط همین. - عالی.
- مرسی. - خیلی ممنون.
- خوشحالیم؟ - می‌تونستم خوشحال‌تر باشم، ولی...
- باشه، خب، کار من نیست. - خیلی ممنون، آقا.
بیچاره‌ها، کل روز چیزی نخوردید.
همین اتفاق تو عروسی منم افتاد.
عروسی کردی؟
یک روز کامل.
مردروالا. شب دیوانه‌وار در وگاس.
یه شب عالی.
تقریبا همون شب عروسی شروع کردم به پر کردن مدارک طلاق.
- وای خدایا. - عجب.
ببینید، بچه‌ها، به بابا قول داده بودم اگر براش اتفاقی افتاد،
که از شماها محافظت کنم توی این دنیای مزخرف.
و اون قول برای من مثل دینمه.
همیشه شما رو انتخاب می‌کنم.
از بابت پریری متاسفم.
می‌تونید منو ببخشید؟
کار خیلی بدی کردی، خاله لاکی.
می‌فهمم چرا این کار رو کردی،
ولی... تصمیم با من نیست.
هنوز نمی‌تونم ببخشمت.
ولی این رول روتی شروع خوبیه.
می‌پذیرم.
به هر حال، حرف از قتل شد،
یه چیز دیگه هم هست که باید بهتون بگم.
اوه، خدا. لطفا، خاله لاکی.
نمی‌دونم چقدر دیگه از این مزخرفات رو می‌تونم تحمل کنم.
می‌دونی چیه؟ حق با توئه. می‌تونه صبر کنه. کارای مهم‌تری داریم.
بعد از حرفای تو درباره عوض کردن تامین‌کننده‌ها،
پروئی‌ها فرستادن
یه مرد خیلی ترسناک به اسم چاچو
تا تهدیدی که به داوار چسبیده بود رو عملی کنه.
اوه، لعنت.
پس چاچو به زودی اینجاست
تا بدهی‌مون رو جمع کنه یا سرمون رو. همین.
فقط واقعیت رو گفتم.
حالا ما چطور قراره یه میلیون دلار مواد امروز بفروشیم؟
اوه، اینطوری می‌میریم.
میر؟
- بوشرا، سلام. - این خیلی بده.
می‌دونم. می‌دونم. می‌دونم. هی، می‌دونم.
یه مرگ تو عروسی یه چیز سنگینه.
نه اون. محراب گل هی می‌افته.
نمی‌تونم تحمل کنم. باید برم خوشگل کنم.
محراب رو محکم کن. این روز بزرگ منه.
گوش کن. می‌دونم خیلی سخت بوده، باشه؟
ولی قول میدم از اینجا به بعد همه چی عالی میشه
باشه؟
هی میگی اینو.
نه، نه، نه. قول میدم. قول میدم. دست رو قلبم.
- باشه؟ - باشه.
برو بیرون.
واضح بگم، این قضیه چاچو اولویت داره
- نسبت به قضیه گل. - حتما.
هی، کی اینجا مسئوله؟
...اون پا نداره؟
- منم. - مرسی که کار رو نگه داشتی.
اف‌بی‌آی. از اینجا به بعد ما انجام میدیم.
می‌دونی چیه؟ ما برای تو کار نمی‌کنیم، یتیم آنی.
ما اینجاییم که کمک کنیم، گروهبان... تستیکولا؟
- درست می‌گم؟ - آره. درست می‌گی.
تستیکولا. درسته. این اسم منه.
ببین، ما اینجا منتظر یه چیز مهمیم.
می‌خوایم اطراف رو بگردیم. لطفا آدم‌هات رو از سر راهمون بردار.
میدونی چیه؟
یاد یه پسری می‌افتم
که وقتی بچه بودم زدم داغونش کردم.
تعجبی نداره که یه پلیس بچه که بود قلدر بوده.
آره. چرا نمیری دستکش‌های کوچیکت رو بزنی؟
واقعا بچه‌ها؟
تو این مرحله کی اهمیت میده؟
- حق با اونه. - اوه!
همه‌مون می‌میریم.
کی اینقدر مذهبی شدی؟
فقط می‌خوام خیالم راحت باشه.
خیلی کارای بدی کردم توی زندگیم، مرد. استغفرالله.
درسته. و با این گفته، خوش آمدید به جلسه اضطراری روز عروسی من.
- همونطور که گفته شد، اوضاع خیلی گندیه.
عمو احمد، خوش اومدی.
در واقع حاج احمده.
این میشه شغل جدیدت اگه نتونیم از این وضعیت نجات پیدا کنیم.
درسته. علی، فراز، حسن،
خیلی متاسفم بابت صدمه‌ای که بهتون وارد شده.
در رو باز کن مرد! قفل کودک فعاله!
اما واقعاً باید خودمونو جمع و جور کنیم اگه می‌خوایم از این بگذریم، باشه؟
داداش، تو رئیس نیستی.
چرا همیشه حرف میزنه انگار رئیس هست؟
تو قطعاً رئیس نیستی.
و داری حرف میزنی انگار پر از موادی.
میخوای یکم بخوری؟
باشه بچه‌ها، میشه لطفاً مشکلات داخلی‌مونو بذاریم کنار؟
مشکلات داخلی رو بذارم کنار؟ داور مرده!
استغفرالله. منو ببخش.
اوه، داور عزیز. داور، عزیز، عزیز، عزیز داور!
نگاه کن، توی کامیون احمد به اندازه کافی مواد هست
که اون میلیون دلاری که به پرویی‌ها بدهکاریم رو پوشش بده و حتی بیشتر.
و با وجود همه پلیس‌های بیرون، جایی نمیره.
نمیتونن بدون حکم وارد بشن.
و اگه بهشون دلیلی بدیم که بیان اینجا،
کارمون تمومه.
هیچ راهی نداریم.
همین.
- هان؟ - اینجوری انجامش میدیم.
از عروسیم به عنوان پوشش استفاده می‌کنیم.
وای، وای، وای. میر.
تو واقعا به بوشرا گفتی که این--
اما این تنها راهیه که میتونم از این وضعیت بیرون بیام.
این خیلی حرام به نظر میرسه. من نیستم.
فکر می‌کنی کجا داری میری، احمق؟
مثل، پاکستان، داداش.
اونجا حقوق بازنشستگی دولتی دارم. بی‌خیال این.
- اون با ویزای دانشجویی اینجاست. - لعنت به تو.
- میر، دیوونه‌ای، داداش؟
- اگه بوشرا بفهمه-- - میشه بذاری حرف بزنه؟
فروشنده‌های خیابونی رو به عنوان مهمان‌های عروسی جا میزنیم،
اونا رو تو لیست مهمان‌ها می‌ذاریم، آجرهاشون رو
توی کیسه‌های هدیه با رنگ‌های مختلف میذاریم که موقع رفتن ببرن.
به اون جمعیت نگاه کردی؟
منظورم اینه، خشن شروع نمیشه توصیفشون کنه.
بهتره اونا رو تغییر قیافه بدی.
مجبورشون می‌کنیم دوش بگیرن.
اما حتی اگه تا اونجا پیش بریم،
چطور پول رو از اینجا ببریم و به پرویی‌ها برسونیم با وجود پلیس‌ها و فدرال‌ها که همشون دارن نگاه می‌کنن؟
ببخشید.
یه اسب توی آشپزخونه هست.
پول رو اینجا میذاریم.
پس مثل اسب تروا میشه ولی پر از پول به جای هر چی توی اسب تروا بود؟
- مطمئنم توش ترواها بودن. - ترواها.
با بقیه خرت و پرت‌های عروسی بار میزنیم و می‌بریمش پیش چاچو.
اف‌بی‌آی و پلیس‌ها فکر می‌کنن جزئی از عروسیه.
می‌تونم توی صورتاتون ببینم که همه‌تون می‌دونین این جواب میده.
فروشنده‌های خیابونی رو توی لیست مهمان‌ها می‌ذارم.
علی، به اون دغل‌بازها زنگ بزن و بگو خودشونو مرتب کنن.
من و متیو کار کیسه‌ها رو شروع می‌کنیم.
- احمد؟ - من مواد رو میارم.
میر؟ تو برو داماد باش، پسرم.
ما از اینجا ادامه میدیم.
باشه.
مطمئنی می‌خوای این کار رو روز عروسیت انجام بدی؟
باید انجام بدیم. این خرابکاری منه. باید درستش کنم.
باشه. اما این برای من دیگه آخرشه.
وقتی این معامله تموم شد...
از بازی خارج میشم.
می‌دونی، نمی‌خواستم به خودم اعتراف کنم،
اما... می‌دونم.
عجیبه. من، اه...
همیشه فکر می‌کردم من آدم موادم.
در نهایت نیستم.
همه چی رو درست می‌کنم. باشه؟
حتی پول سوئیشرت‌های پشمی‌ت رو هم میدم.
ممنون.
تو برای این کار به دنیا اومدی، مرد.
من واقعاً دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
جنگ توی قوطی غذا؟
جنگ توی قوطی غذا.
بیا اینجا.
آرامش قبل از طوفان؟
اون آهنگ مورد علاقه بابا بود.
احمد، یه چیزی باید بهت بگم.
بابا به قتل رسیده.
- چی؟ - درسته.
نه، این نمیتونه درست باشه. اون--
او-او توسط یه توپ گلف کشته شد.
سخته اینو درک کنی، اما درسته.
قاتلش رو دیدم.
نمیدونست کی دستور قتل رو داده.
تنها چیزی که میتونست بهم بگه این بود که پوست قهوه‌ای داشتن
و موهای وسط انگشت‌هاشون.
ببین، وسط بند انگشت‌هاش مو داره.
این یه ویژگی ژنتیکی نادره.
اون "چیکی لازانیا" بود.
این عوضی دون‌فروش.
- امشب می‌میره. - امشب.
من انجامش میدم!
- تو؟ خدا نکنه. - عمراً.
من دارم با لحن بالا حرف میزنم
چون دارم با یه احمق حرف میزنم.
چقدر طول میکشه تا حکم بازرسی بگیری؟
چی میگی قاضی رفته مسابقه بوچی؟
وصل کن به--
رفتش.
این مسخره است. فقط به اینا نگاه کن.
اینا معلومه همدستای جنایت دارس هستن
که دارن یواشکی میان تو.
سروان تستیکولا، داری میبینی اینو؟
باید اقدام کنیم.
نه. تا وقتی من اینجام، عزیزم.
اینجا یه چیزی داریم به اسم پروتکل.
این رو با سختی یاد گرفتم.
به من دادن، حصر خانگی کوچیکی
که ازدواجم رو خراب کرد، پس اینجاییم. باشه؟
ما خیلی نزدیکیم به گرفتن اینا.
و گیر کردیم پشت کلی کاغذبازی.
بعضی وقتا واقعاً از آمریکا بدم میاد.
فرض میکنم با دارس هستی.
- چیکی. - آره.
کسی تو این مراسم قراره بمیره؟
- فقط دارم میگم.
امیدوارم کسی وحشیانه کشته نشه.
آدم کثیف.
چطور تونستی این کارو بکنی؟
ازم نپرس در مورد کارم.
جرات نکن دیالوگ پدرخوانده رو بگی.
تنها چیزی که خواستم این بود که در مورد کارت ندونم،
و تو داری تو عروسیمون مواد معامله میکنی؟
عزیزم، چاره‌ای نداشتم.
چرا اینو برنمی‌گردونی سر جاش و بریم سر عروسی؟
تو عروسی‌ای که از بچگی آرزوشو داشتم خراب کردی.
چاره‌ای نداشتم.
دارم کارایی رو که باید برای ما انجام بدم، انجام میدم.
باشه؟ بیا دیگه بیخیالش بشیم.
نمیتونم بیخیالش بشم!
چیزی دیدم که نمیتونم ندید بگیرم.
مجبور شدم به مامانم بگم که این یه بمب حمامه.
و تو خیلی واضح کردی که نمیخوای من فقیر باشم.
پس تقصیر من بود که چیز میخواستم؟
میگی اگه من چیزی نمیخواستم، تو همه اینا رو تموم میکردی؟
این دنیای منه.
میخوای با من باشی... یا نه؟
خداحافظ، میر.
خب، این عجیبه.
شنیدیم اوضاع خراب شده.
این خانواده یه ابر سیاه داره.
آره. نه عروسی، نه پوشش. نه پوشش، نه معامله.
نه معامله و... ما مردیم.
کاری هست که بتونیم کمک کنیم؟
خانم‌ها و آقایان،
لطفاً عروس و داماد رو برای مراسم به صحنه خوشامد بگید
- برای مراسم.
اینجا جمع شدیم
تا شاهد تشکیل اتحادی باشیم،
یکی بر اساس سنتی قدیمی
از تاس ریختن و دیدن چطور میفته.
آره، اما قبل از اینکه برسیم بهش،
عروس و داماد نذرهای خودشون رو آماده کردن.
بوشرا کجاست؟
آره، پولداره. یه کم تپلی.
آزاد هستی فردا برای ناهار با برادرزاده تازین دیدار کنی؟
نمیدونم، اما میگوهاش خیلی خوبه
و شنیدم که هدیه‌هاش عالیه.
- ناندیکا. - راج.
ما همدیگه رو خوب نمیشناسیم.
دو چیزی که در موردت میدونم اینه که خیلی خوشگلی...
مثل، حتی چیزای معمولی هم نیست، درسته؟
...و اینکه خانواده‌ات به نوعی
حتی از خانواده منم خراب‌تره.
- تاریخ تولدت رو نمیدونم. - ۱۲ نوامبر.
سابقه سلامت روانیت رو نمیدونم
یا باورهای سیاسیت.
- سرگرم‌کننده‌ان. - اوه، عالیه.
از چشات و همچنین بدنت میشه فهمید
که آدم خوبی هستی.
و میدونی، از اون یه بار
که دیروز با هم مواد کشیدیم،
فقط حس میکنم از اون چیزی که فکر میکردم خوشگل‌تری.
و این یه پیشرفت بزرگه
نسبت به عجیب‌غریب‌ها، بدبخت‌ها و سادیست‌هایی
که معمولاً در دسترس من هستن.
و منم گفتم مثل، بیخیال. درسته؟
- بیخیال! - بدترین اتفاقی که میتونه بیفته چیه؟
منم دقیقاً همین حس رو دارم.
- بریم انجامش بدیم، درسته؟ - آره. قبول دارم!
آره. درست. خب،
در یک انحراف غربی از این سنت،
عروس و داماد می‌تونن دست همدیگه رو بگیرن.
- بیا! بیا! - من بردم!
- مرسی.
- ممنون.
مرسی بچه‌ها.
- مرسی.
بجنب، بجنب، بریم.
هفتصد و چهل و شش تاست، فرقی نداره--
آخ!
نمی‌تونی سریع‌تر بشماری؟
عجله کن داداش. بجنب.
خودمو نمی‌کشم با اون لعنتی‌های پرویی.
روز خوبی داشته باشید.
خیلی خوبه.
بریم!
هی!
عصر بخیر. شما باید چاچو باشید.
ببین، همه پول‌ها اینجاست. ما شمردیمش.
میتونم برگه شمارشمون رو نشون بدم.
از وقتی جای پدرتو گرفتی، یه سنت هم کم نبودی.
دیر کردی، ولی هیچ‌وقت کم نبودی.
چاچو، خوشبختم.
فکر کنم کارمون تموم شد.
نه اینقدر سریع، آفتورنادا.
کارفرماهای من داستان‌هایی شنیدن از تلاش‌های سرسختانه تو
برای زنده نگه داشتن کار در حال مرگت.
این تحسینشون رو جلب کرده.
- وای. - خیلی خوبه.
- خیلی خوبه. اوه. - آره.
می‌خوام فقط نکشم و برگردم سر کار.
چاچو، می‌خوام بدونی که ما متعهدیم
به فکرهای خلاقانه خارج از چارچوب
و در این روند کلی پول درآوردن.
می‌خوایم بزرگ بریم. باشه؟
ما همه اون ذهنیت مهاجرتی رو داریم.
آره، رفیق. رویای آمریکایی مرده.
- اوه. - اوهوم.
ولی هنوز اینجا سرزمین فرصت‌هاست
برای قاچاقچی‌های مواد.
- اوهوم. - ما شریکای مطمئن لازم داریم.
وقتی زمانش برسه، ازمون می‌شنوی.
خدافظ.
- خدافظ.
فکر کنم عاشق این بابا شدم.
دستشویی اون طرفه؟
آره، فکر کنم.
- خودت می‌تونی تنها باشی؟ - آره، خوبم.
عروسی تقریباً تمومه،
و چیکی تازه از جمع جدا شده.
نه.
بذار این کار رو بکنم.
چیکی.
چیکی، چیکی، چیکی.
می‌دونی اسم کامل من چیکنه.
چیکن جوزپه لوزانو.
- داستان باحالی بود.
همیشه می‌دونستم یه روز کشته می‌شم...
ولی نه تو یه دستشویی توسط یه بزدل مثل تو.
بزدل؟
آره، هرچی.
تو داری تقصیر قتل بابا رو گردن می‌گیری.
تو کشتی‌ش؟
من باید رئیس ساب می‌شدم.
این قرار بود زمان من باشه.
قدیما، من به طور خودکار رئیس می‌شدم.
باید از من حمایت می‌کردی وقتی فرصت داشتی.
ولی اینجاییم.
لعنتی بروتوس!
اون یه احمق مغرور بود.
هیچ‌وقت با من یه ذره احترام نذاشت.
و داشت کار و کاسبی رو خراب می‌کرد. کار و کاسبی ما رو.
پس فکر کردم، چرا سر مار رو قطع نکنم
و وقتی گرد و غبار فروکش کرد، برنده بشم؟
اوه، مسیح.
چطور تونستی؟
خب، زودتر این کار رو می‌کردم
و همزمان تو رو هم می‌کشتم.
ببخشید که خواستیم بکشیمت، چیکی.
لاکی فکر کرد تو هیت رو روی بابا گذاشتی
به خاطر اون موی زشت بند انگشتات.
من فکر می‌کنم مردونه است.
ولی بعد... یادم اومد.
داشتم ابروی پیوسته‌ام رو درست می‌کردم،
سیلکی اسموت در خیابون واشنگتن...
- ...و کی رو می‌بینم
که داره لیزر مو می‌گیره؟
- باید می‌دونستم تویی.
تو همیشه به بابا حسودی می‌کردی.
- به نظر می‌رسه مشکل شما دوتاست. - خفه شو.
تو یه آدم زرنگی، متیو.
و یه چای عالی درست می‌کنی.
- اوه، خدای من!
نه!
تو وفاداری ما رو داری.
ما تو رو تا جهنم دنبال می‌کنیم.
میرس از اینجا به بعدش رو می‌گیره. من رفتم بچه‌ها.
این اصلاً حال و هوای من نیست، واقعاً.
مبارک ازدواجت باشه، راج.
منم ازدواج سنتی داشتم.
بهترین اتفاقی که تو زندگیم افتاده.
مرسی. آره. می‌خوام برم تالاهسی.
همه چیز رو از نو شروع کنم، شاید کلاس شبانه برم.
یه سفر دیوونه‌وار با زنم داشته باشم.
اول باید بیشتر باهاش آشنا بشم، معلومه.
فلوریدا افتضاحه، ولی هر طور راحتی، راج.
باشه.
- آره. - دقیقاً.
یه چیزی هست که باید به دوتاتون بگم.
اف‌بی‌آی، تکون نخور!
لعنتی!
وای. الان اف‌بی‌آی عروسی‌ها رو هم بهم می‌زنه؟
می‌دونیم این عروسی الکیه.
ماشاءالله. گفت بله.
عروس رفت.
یه چیزی شد.
باید بریم تو، ولی حکم نداریم.
پدربزرگم همیشه می‌گفت
بهتره بعدش عذرخواهی کنی تا اینکه قبلش اجازه بگیری. شنیدی؟
آره. خیلی جمله معروفیه.
حالا داداش دیگه داره ازدواج می‌کنه؟
این یه چیز پاکستانی‌یه؟
من فقط دو نفر خوشگل دیدم که دارن ازدواج می‌کنن.
- این یه مراسم خصوصیه. - بیخیالش شو.
واضحه که یه معامله مواد مخدر توی این عروسی در جریانه.
هی! اگه حکم نداری پات رو نذار--
در واقع حکم ما یک ساعت پیش آماده شد.
خیلی خوش‌شانسیم.
چرا نشونش نمی‌دی؟
یه جایی پنهانش کردیم که فکرشم نمی‌کنی.
- تو شکمت؟ - نه.
- تو شکمت. - تو شکمم؟
- اف‌بی‌آی، تکون نخور! - چیکی.
هی، چه غلطی می‌کنی؟
- چیکی؟ - چیک--
چیکی؟
احمد پدرت رو کشت.
- چی؟ - چی؟
چی؟
- چی؟ - چی؟
نه، این کار چیکی بود. اون دستای پرمو داره.
- لیزر مدل جدید.
وای به خاطر خدا.
- سرت رو می‌کنم! - می‌کشمت.
راج، بس کن! نه!
- عوضی! - اف‌بی‌آی.
- دستاتون رو بیارید بالا! - لعنتی!
اینجا یه غیرنظامی مجروح داریم. درخواست آمبولانس دارم.
مدیر سیمپسون، اینجا چیکار می‌کنی؟
حکم ما ۳۰ ثانیه پیش آماده شد.
- خدا رو شکر. درست به موقع رسیدی.
این قاچاقچی‌های مواد مخدر همین الان به چیکی لوزانو شلیک کردن.
ببریدشون، پسرا.
تنها کسی که اینجا غیرقانونی اسلحه داشت
افسر اف‌بی‌آی بود.
ببخشید، قربان.
نباید اینجا می‌بودید. خلع سلاحشون کنید.
اوه، بیا دیگه. ما مامور اف‌بی‌آی هستیم.
داریم طبق روال پیش می‌ریم.
متاسفانه درسته. از الان به بعد، ما مامورین سرکش هستیم.
چطور تونستی؟ تو قهرمان من بودی.
هنوزم قهرمان منی.
یه دسته گل هم بگیر وقتی داری می‌ری.
باشه، پراکنده شید، بچه‌ها.
بیاید همه جا رو بگردیم.
احمد کجاست؟
احمد!
می‌خوام اون لعنتی رو پیدا کنم...
و می‌خوام بکشمش.
احمد!
خب، همونطور که می‌دونید، چیکی افتاده تو کما.
به اصطلاح پزشکی، تو کماست. پس من می‌خوام کارها رو بگیرم دستم.
- دیر رسیدی ولی خوش‌تیپی. - خفه شو، نیک. اخراجی.
اوه، اوه. کی می‌گه، عزیزم؟
تو رئیس من نیستی. تو حتی ایتالیایی هم نیستی.
دستور مستقیم از شریک تجاری جدیدم،
جرالدین جلاتو جیجی لوزانو.
اون توی ترکس یا شاید کایکوسه،
و ازم خواست این پیام رو برسونم.
آره. دارم گوش می‌دم.
ما الان مسئولیم. قدرت دخترونه. دختر، برو جلو. همه اون حرفا.
کسی مشکلی داره؟ متیو؟
کسی مشکلی داره؟!
لاکی خاله، این سومین دفعه‌ست که دیر پرداخت کرده.
سعی کردیم زدنش.
یکی رو بفرستید کارش رو بسازه یا خودم می‌سازمش.
آره، فردا با چاچو می‌رم ناهار صبحانه.
باشه، خداحافظ.
راج، چند روزه داری این کار رو می‌کنی.
بیاید بریم یه قدمی بزنیم سمت پاکورا پالاس. می‌تونی ناندیکا رو ببینی.
نه، من جایی نمی‌رم تا احمد رو پیدا کنیم.
باید این رو ببینی، باشه؟
ظاهراً احمد یه نیمه‌برادر توی جنوب فرانسه داره
و خب، اونجا قانون استرداد ندارن.
پس اگه بتونم به شبکه‌ی آدمکش‌های کرسیکن دسترسی پیدا کنم--
باشه، یکی باید از خونه بیاد بیرون. بریم.
فقط چند دقیقه دیگه بهم بده، رفیق.
بیخیال! باید بیای بیرون یه هوایی بخوری.
- این همه کاموا. - می‌دونی
اسم واقعی احمد سعید نیست؟
در واقع سعید احمده.
آزتک‌ها قلب قربانیاشون رو در می‌آوردن
و بعد زنده‌زنده پوستشون رو می‌کندن،
و فکر کردم این کار واسه احمد عالیه چون--
باشه. باشه. ببین من روی چی تمرکز کردم.
ما بردیم. پرویی‌ها با ما هستن.
- داریم کلی پول در میاریم. - درسته.
و زمین‌های گلف کسب‌وکار رو
به مرحله بعد می‌برن.
راج، دید بابا بالاخره داره واقعی میشه.
حق با توئه. حق با توئه. داریم پیشرفت می‌کنیم.
آره.
آره. صبحونه نخوردم. می‌خوای یه کاسه بوریتو بگیریم؟
- باشه.
لعنتی!