چی داریم می‌خوریم؟
راویولی، با سس گوجه. همونجوری که دوست داری.
خوشت میاد؟
دختر تولدیه خوابیده.
-این وقت شب؟ -آره.
گفت بیدارش کنم وقتی رسیدی خونه.
برو چکش کن.
یوسف، حالت بهتره، نه؟
آره.
بابا؟
تاریک؟
نترس پسرم.
نترس، خودمم.
داری به چی نگاه می‌کنی؟
داری به درخت نگاه می‌کنی؟
چقدر رشد کرده؟
یه نهال کوچولویی بود، با هم کاشتیمش.
اون زنه تو روستا بود که نهال می‌فروخت، یادت میاد؟
بنده خدا پاش هم مشکل داشت.
با هم کاشتیمش، پسر و پدر، بعد تو بهش زندگی دادی.
یادت میاد؟
مامان؟
چی؟
مامانم مشکل داره؟
چی میگی پسرم؟
دارم درباره اون زنه تو روستا حرف می‌زنم، پاش...
دلت برای مامانت تنگ شده؟
زنگ بزنیم بهش؟
رفت آنکارا، خاله‌ات رو ببینه.
بهت خداحافظی گفت.
رو کاناپه بیرون دراز کشیده بودی.
سرت رو نوازش کرد
آره، آره، نوازشت کرد، یادت میاد؟
بریم دارو رو بخوریم پسرم؟
تقریبا وقتشه، نه؟
بریم بخوریم.
بریم دارو رو بخوریم پسرم.
بگیر، پسرم.
بخورش. بیا، عزیزم.
خوبه.
آفرین.
چطوره یه کم دراز بکشیم، ها؟
میخوای من تو رو بپوشونم؟
میخوای یه کم استراحت کنی؟
بیا بریم.
بیا بریم، بچه گنده.
می‌برمت.
پسرم.
قهرمانم.
اوه، سلاه‌الدین!
چی کار داری اینجا؟
چه خبر، جودت؟
خوبم.
چی؟
صورتت مثل یه تیکه نون خیسه.
چی شده؟
وقت داری؟
فقط وقت دارم؛ هیچی دیگه ندارم.
ببین، یه نصیحت از من.
هرچی لازم داری رو انجام بده و بازنشستگیت رو عقب بنداز.
چون این خوب نیست.
به خدا. بیا تو، بیا.
پس، سلاه‌الدین، یه سال گذشته، نه؟
سلاه‌الدینِ مردِ ویاگرا!
هنوز با اون روس‌ها می‌چرخی؟
هنوز میگن، ۱۰۰ دلار و کار رو هم درست انجام نمیدن؟
نگران نباش، هیچکس خونه نیست.
زنم آنکاراست، رفته خواهرش رو ببینه.
خب، گرسنه‌ای؟ گوشت می‌خوای؟
باربیکیو رو در بیارم؟
نه، یه لیوان آب کافیه، همین.
چی شده؟ داری من رو می‌ترسونی.
اینجا به خاطر کار اومدم، جودت.
و وقت زیادی ندارم.
بیا تو، خواهش می‌کنم، بشینیم.
یوسف کوچولو، متاسفم.
نمی‌خواستم اینجوری بشه.
ولی بهم راه دیگه‌ای ندادی، دست از سرم برنمی‌داشتی.
لطفا، دست از سر مامان بابام بردار.
مخصوصا تاریک.
بیچاره هیچی نمی‌دونه.
زنش با یه احمق دوست بود.
این ضبط صوت یادگاری از اونه.
ولی تاریک هیچی درباره‌اش نمی‌دونه.
هیچی درباره اون طرف یا ضبط صوت نمی‌دونه.
ولی یه روزی این ضبط صوت به درد می‌خوره، پس هیچوقت گمش نکن.
حق با تو بود، زندگی من رو توی بندر قدیمی به مرده متحرک تبدیل کرد.
باور کن، منم خیلی دوست ندارم.
وقتم تقریبا تمومه.
یه کار کوچیک دیگه مونده که انجام بدم. بعدش برای همیشه میرم.
دیگه هیچوقت منو نمی‌بینی.
آخرین برخوردمون یه کم بد بود، ببخشید بابت اون.
خوش شانسی‌ام رو برات گذاشتم، برای یادگاری.
هر وقت می‌بینیش من رو به یاد میاری.
الان بهش نیاز داری، هوا خیلی سرده.
وقتی بچه بودی خیلی حسودی می‌کردی بهش، الان مال توئه.
امیدوارم با بچه‌ات زیاد بری کمپینگ و آتیش‌های بزرگ روشن کنی.
خب، مثل یه شعر بود...
فصل شکار گراز وحشیه یوسف، گلوله‌های سرگردون زیادی تو هواست.
مردم نوشیدنی می‌خورن و میرن شکار.
حواست به خودت باشه، وگرنه بد میشه.
داداش، دعای خیرت رو بده.
اون دنیا می‌بینمت.
می‌دونم پسرت کوچیکت مشکل روانی داره، جودت.
چیزی برای پنهان کردن نیست.
اون گزارش نظامی که گم شده چیزی رو عوض نمی‌کنه.
شاهد داریم، با همسایه‌هاشون هم حرف زدیم.
رفتار طارق همیشه مشکل‌سازه.
این چیزیه که نباید ازش خجالت بکشی، جودت.
بچه مریضه.
هرچی بیشتر پنهان کنی، بدتر میشه.
صلاح‌الدین، آبت رو بخور به خاطر خدا.
ما مشکوکیم که...
طارق زنشو کشته باشه و مردی که باهاش بوده.
واقعاً شک هم نیست.
هرچی یوسف بیشتر کند و کاو می‌کرد، بیشتر ناراحت می‌شدیم.
ببین، تو ۴۰ سال به این اداره خدمت کردی.
راستش می‌تونستم با ماشین گشت بیام اینجا.
فقط نمی‌نشستیم و حرف نمی‌زدیم.
تو و پسرت رو بازداشت می‌کردم.
تو این چیزا رو بهتر از من می‌دونی.
تو هم همین کار رو می‌کردی، نه؟
تنها اومدم اینجا، به احترام تو.
که حرف بزنیم.
یوسف از دیروز گم شده.
اومدم ببینم چیزی برای گفتن داری یا نه.
۱۹۹۶، ازمیر.
کافه پینارباشی.
داشتیم تو کافه بلغاری‌ها نوشیدنی می‌خوردیم.
از رادیو گفتن، دو تا تیر شلیک شده.
اون موقع زنت حامله بود.
اون صبح از استانبول بهت زنگ زدن.
اول به من گفتی.
گفتی داری یه دختر دار می‌شی.
اشک شوق ریختیم، ضربان قلبت رو حس کردم.
مثل طبل تو ماه رمضون می‌زد.
گفتم، بیا بریم روش نوشیدنی بخوریم.
رفتیم کافه بلغاری‌ها.
بعد از اینکه صدای رادیو رو شنیدیم، رفتیم.
نمی‌تونستیم صاف بایستیم.
رفتیم پشت درب پشتی کافه و اولین جسد رو دیدیم.
از داخل صدای جیغ می‌اومد.
اون عوضی داد می‌زد، خفه شو، عوضی، خفه شو.
قبل اینکه بپریم تو، اون عوضی تفنگشو شلیک کرد.
زن ساکت شد.
دستم رو اینجوری گرفتم بالا، دو تا انگشت نشونت دادم.
دو تا جسد.
گلوله رو تو لوله گذاشتم.
بعد یه جیغ دیگه شنیدیم، یه دختر داشت به سمت ما می‌دوید.
در رو باز کرد، همین که اومد بیرون،
اون عوضی به پشتش شلیک کرد.
دختر بیچاره جلو ما افتاد زمین.
یه دختر جوون، با کیف و همه چی...
سه تا جسد.
و دو تا از رادیو، میشه پنج تا...
داشتیم گلوله‌ها رو می‌شمردیم.
وقتی گلوله‌هاش تموم شد، ما داشتیم می‌رفتیم تو.
بعد صدای شلیک رو شنیدیم، عوضی تفنگش رو دوباره پر کرد.
خدا می‌دونه چی دیگه هم با خودش داشت.
با یه انبار پر اومده بود کافه.
مثل رمبو.
به صورتت نگاه کردم، از ترس خشک شده بودی.
البته که فهمیدم داشتی به زنت فکر می‌کردی...
و بچه‌ای که تو راه داشتین...
از داخل صدای جیغ می‌اومد...
اون مرد داشت شلیک می‌کرد...
اگه می‌رفتیم تو، به ما هم شلیک می‌کرد.
نگاه کردم و دیدم فکت داره می‌لرزه.
تفنگ توی دستت می‌لرزید.
گفتم، صلاح‌الدین، نرو تو.
تو اینجا بمون.
من تنها رفتم تو.
اول تو شکمم شلیک کرد.
من زدمش زمین، ولی دوباره از روی زمین به من شلیک کرد.
اینجا، تو شونه راستم.
شش تا جسد.
یه گارسون، بقیه همه دختر.
یکی‌شون فقط ۱۹ سالش بود.
خیلی دلم می‌خواست دختر داشته باشم، ولی هیچ وقت نداشتم.
می‌خواستم بچه‌ات با پدر و مادرش بزرگ بشه.
امیدوارم خدا هیچ وقت غم بچه رو نصیبت نکنه.
امیدوارم خدا هیچ وقت این غم رو نصیب کسی نکنه.
حالا آبت رو بخور و از خونه من گمشو بیرون.
اگه می‌خوای برگردی، آماده برگرد.
با مدرک، با اون ماشین گشت...
نیا اینجا که منو وادار به حرف زدن کنی.
عزتت بره به درک!
حق داری.
مدرکی ندارم.
ولی تانر زنده‌ست.
قایم شده.
من اینو می‌دونم.
اگه تو هم اینو می‌دونی...
یعنی اعتبار حرفه‌ای ۴۰ ساله‌ت رو دور انداختی، جودت!
طارق؟
خانوم، تا ایستگاه آخر دیگه توقف نمی‌کنیم.
-پس اگه می‌خواین پیاده بشین... -خیلی ممنون.
تاریک؟
تاریک، کجایی پسرم؟
تاریک؟
فریده؟
بفرما.
نه، هنوز نه.
ولی پیداش می‌کنیم، نگران نباش.
ها؟
آروم باش عزیزم، چی بهت گفتم؟ ها؟
آروم باش، پیداش می‌کنیم.
ها؟
باشه.
باشه، اینجوری نباش دیگه.
بعدا زنگ می‌زنم، الان دارم رانندگی می‌کنم.
باشه.
باشه حالا، قطع کن.
باشه.
لعنتی، داداش!
یک پیام جدید داری.
سلام، منم، گوشیت خاموشه.
فکر کنم هنوز خونه بابات هستی.
به هر حال، چهارشنبه شب مستقیم میام خونه.
این پیام رو می‌ذارم برات وقتی برگردی خونه.
وقتی رسیدم صحبت کنیم، لطفا.
خیلی خوب، مثل قدیما، باشه؟
خیلی...
دلم برات تنگ شده مثل آب.
-سلام. -سلام.
-می‌خوام تسویه کنم. -حتما.
دارید دنبال سلیم می‌گردید، خانم؟
سلیم بود، نه؟ همون پسر آی‌تی؟
قرار بود تو یه کاری کمکم کنه. دیدیش؟ اینجاست؟
سه روزه اینجا نبوده. مدیر هم دنبالش بود.
-منم بهش زنگ زدم، ولی گوشیش خاموشه. -من می‌تونم کمکتون کنم. موضوع چی بود؟
کجایی؟
تو اتاقم.
چرا؟
چرا فکر می‌کنی؟
بیا اینجا.
تو بیا اینجا.
بیا دیگه، اونجا نمون، الان نمی‌شه.
چطور بود؟
ام...
امل؟
عزیزم؟
ها؟
عزیزم؟
حالت خوبه؟
داری می‌لرزی.
سردته؟ چی شده؟
داری...
چی شده؟
این کیه؟
یکی.
چی می‌گی یکی؟
یکی خوب.
این کیه؟
-چی شده؟ -چی؟
چی شده؟
این کیه؟
نمی‌خوای به من بگی؟
داری منو می‌ترسونی امل، لطفا.
من؟ ترسوندمت؟
وای.
چیزی برای خوردن هست؟
تو چطور؟
این کیه؟
چی بخوریم؟
سیگار؟
نه، منظورم تویی...
سیگار کشیدن؟
تازه شروع کردم.
بعضی وقتا، بعد غذا و اینا...
ولی غذا نخوردیم.
خب؟
چی شده، مرد؟
چرا این عکس رو بهم نشون دادی؟
دست از بازی بردار امل، به خدا.
چه بازی‌ای؟
گفتم یکیه.
تو... تو خودت نیستی.
شبیه کی‌ام؟
نمی‌دونم، یکی، یکی دیگه.
من گشنمه، تاریک، واقعاً، تو راه هیچی نخوردم.
تو یخچال چی داریم؟
می‌رم ببینم.
یه چیزی سبک.
پشمک.
یخچال دوباره خراب شده؟ خیلی سرده!
نه، خوبه.
نمی‌دونم.
آلو هم هست،
ولی له و نرم شدن؛ دوست نداری.
پدر و مادرت دادن؟
آره، از باغ.
بازم کلی دادن.
چند تا شیرینی از مامانم هست، اگه می‌خوای.
وقتی من نبودم چیکار کردی؟
مثلاً چی؟
چی میگی؟ چیکار کردی؟
خونه بابام بودم، خودت می‌دونی.
کی برگشتی؟
امروز صبح.
همیشه اونجا بودی وقتی من نبودم؟
آره.
اوه.
آره.
چی؟
الان فهمیدم، با اون مغز گنجیشکیم.
چی رو فهمیدی؟
حالت، عزیزم.
خب؟
امل، خنده‌دار نباش، لطفاً.
معلومه که نرفتم اون دختره رو ببینم.
تلفنی بهت گفتم...
چون می‌خواستم هیچی بینمون پنهون نمونه.
فقط یه بار دیدمش.
خیلی پشیمون شدم، دیگه هیچ وقت تکرار نمی‌شه.
از ته قلبم معذرت می‌خوام.
من واقعاً فقط...
عزیزم.
تو نه.
چی؟
پرسیدی اون کی بود تو عکس...
اون عزیزم بود.
انگور؟
انگور هم داریم، اگه دوست داری.
اون چیه، تاریک؟
چی؟
اون چیه، اونجا، ببین، اون، اون چیه؟
چی؟
-چی، این؟ -آره، اون. اون چیه؟
نمی‌دونم، این چیه؟
اون از کجا اومده؟ ها؟
چرا گذاشتیش اونجا؟
چرا؟
فقط بگو، چیکار کردی؟
بسه، لطفاً، بسه، بازی رو تموم کن!
لطفاً، خسته‌ام از این، خیلی خسته‌ام، نمی‌تونم تحمل کنم، لطفاً!
با اون مرد چیکار کردی؟
چه بازی، دیوونه شدی؟ این چیه؟
داری از من می‌پرسی؟ نذاشتی اونجا؟
اینجا نبود.
کجا بود؟
اونجا.
کی گذاشتش اونجا؟
من گذاشتم.
تو گذاشتی!
چیکار کردی؟
لطفاً، خواهش می‌کنم، بگو.
خواهش می‌کنم بگو، التماست می‌کنم، چیکار کردی؟
برو گمشو! انقدر دیوونه‌بازی درنیار، داری چی ازم می‌پرسی؟
نمی‌فهمم، داری چی ازم می‌پرسی؟
این مال کیه؟
نمی‌دونم، اینجا پیدا کردم، تو خونه. مال من نیست.
داداشم اومده بود گل‌ها رو آب بده.
فکر کردم مال اونه، گذاشتمش اونجا که گم نشه.
داداشت با یه ضبط صوت چی کار داره؟
داری بچه رو گول می‌زنی؟ منو بچه فرض کردی؟
داد نزن، به خدا داد نزن.
می‌تونیم بهش زنگ بزنیم بپرسیم. می‌گم شاید مال اونه.
اگه مال اون نیست، من نمی‌دونم لعنتی!
نمی‌دونم!
بسه، لطفاً!
می‌خوام درباره چیزای دیگه حرف بزنیم، می‌خوام درباره چیزای خوب حرف بزنیم!
پیغام گذاشتی رو ماشین که خوب حرف بزنیم!
حالا نگاهمون کن!
لطفاً، فقط لطفاً!
نمی‌خوام سر همدیگه داد بزنیم.
حالم بهتره، امل.
حق با تو بود، باید می‌رفتم دکتر.
وقتی نبودی دارو خوردم.
بابام یه دکتر پیدا کرد.
یه چیزی سبک، بدون عوارض جانبی.
خیلی منتظر برگشتنت بودم.
خیلی دلم برات تنگ شده، برای تو و ما...
دلم برای "ما" تنگ شده، امل.
مثل روزای اولمون.
این یارو کیه؟
گفتم که، یکی.
-تو گفتی که اون عشقت بوده. -پس چرا می‌پرسی؟
داری چی می‌گی، امل؟
تو مریضی.
تو، بابات، مامانت...
-همتون مریضین. -امل؟
تو هم می‌خوای منو مریض کنی، درسته؟
این کیه؟
عزیزم!
گم شو!
برو گمشو!
دیوانه!
خل!
بهش چیکار کردی؟
چی، ترسیدی؟
ترسیدی؟
بگو بهم! افسرتو صدا کن!
افسرت کجاست، هان؟
صداش کن بیاد!
اینجاست؟ صداش کن بیاد!
بهش چیکار کردی؟
نمی‌خوایم کاری کنیم؟ هان؟
نمی‌خوایم؟
-گمشو! -هان؟
گفتی دلت برام تنگ شده! بیا دیگه!
نمی‌خوایم برگردیم به حالت سابق؟
قاتل! تو قاتلی!
خفه شو!
تو یه قاتل شلخته‌ای!
خفه شو! بهت گفتم خفه شو!
-دروغ گفتی، درسته؟ -خفه شو!
اون نخ‌های ماهیگیری زیر آب گیر کردن، درسته؟
هان؟ زیر آب گیر کردن، درسته؟
بهت گفتم خفه شو!
الان دیگه خفه شو!
بهت گفتم خفه شو!
خفه شو! الان دیگه خفه شو!
خفه شو!
امل؟
داداش؟