چرا اینقد ریسک کردی که کنار نمو بجنگی،
فقط برای اینکه حکم مرگشو امضا کنی و تلگراف به کراولی بفرستی.
میرم به دریاهای شمالی و ستون‌های هالوار،
جایی که بزرگ‌ترین ملکه نروژی زیر آب‌ها دفن شده.
یه وایکینگ مرده به چه درد ما می‌خوره؟
هیچی. ولی اون با همه گنج‌هایی که دزدیده بود دفن شده.
کافی تا هممون ثروتمند بشیم.
اون محل دفن یه افسانه است.
واقعاً کی هستی تو؟
شرکت پدرم رو مجبور کرد که به مردمش خیانت کنه.
اونا زنم رو کشتن
و دخترم رو هم کشتن.
نابود کردنش باعث همه کارام شده.
به بنوا کمک کردم ناتیلوس رو بسازه تا گنج رو پیدا کنیم،
که برای اجرای نقشه‌م به پولش نیاز داشتم.
ناتیلوس داره میره به سمت ستون‌های هالوار.
هالوار؟
اون دنبال گنجه.
هیچوقت فکر نمی‌کردم برام مهم بشین، ولی شدین.
برای کسی که میگه هیچ‌کی نیست،
داری تبدیل می‌شی به یه کسی.
وای، چه آسمون شگفت‌انگیزی.
دخترم از تاریکی می‌ترسید.
نمی‌تونست بخوابه.
بهش می‌گفتم، خورشید واقعاً جایی نمیره.
وقتی وقت خواب میشه،
یه پتو بزرگ روی آسمون کشیده میشه.
و این پتو اینقد قدیمیه، که توش سوراخ داره،
میلیون‌ها سوراخ.
اون سوراخ‌ها نور خورشیده که ازشون رد میشه،
و اینه که ستاره‌ها رو می‌سازه.
و این سوراخ‌ها همیشه دارن تعمیر می‌شن.
و به همین خاطره که ستاره‌ها...
به همین خاطره که ستاره‌ها چشمک می‌زنن.
تو دخترت رو دانشمند تربیت نکردی، نه؟
اونا منتظر ما هستن.
- عصر بخیر، همگی. - بخورید، بخورید. همه.
شما امشب سنگ تموم گذاشتین. این خیلی خوشمزه به نظر می‌رسه.
- ممنون. - به افتخار آشپزها.
- به افتخار آشپزها! - ممنون.
- این عالیه. - نوش جان.
کاملاً خوشمزه‌ست.
- من نگهبانی میدم. - بمون. با ما بخور.
- یکی باید مراقب باشه. - ممنون.
برات غذا نگه می‌داریم.
خب، دوباره بگو.
ستون‌های هالوار محل دفن کدوم ملکه است؟
- فریا. - الهه عشق نورس‌ها.
- و مرگ. - و باروری.
وای، زن پرمشغله‌ای بوده، نه؟
سوال. سوال. همه با گنج چیکار می‌کنین؟
- گنج. - گنج!
آروم، آروم.
یکی یکی، باشه؟
- سویین. - آزادی پسرم رو می‌خرم.
هوم.
کتاب شعرم رو چاپ می‌کنم.
چون غرور قیمت نداره.
نه، چون می‌خوام کتاب رو به پدرم بفرستم
و اون، می‌دونی، ببینه که من یه چیزی از خودم ساختم.
- هوم. - هوم.
- لوتی؟ - می‌رم تاهیتی بازنشسته می‌شم.
و کافه خودم رو باز می‌کنم. خیلی، خیلی، خصوصی. فقط دوستان.
تنها چیزی که چشم‌انداز رو می‌گیره درخت‌های زیبای پوهوتوکوا هستن.
باشه. شاید، نصف شانسه.
رانبیر، دوست من، تو چیکار می‌کنی؟
خب، اول، میرم
خانواده جاگادیش رو تو کلکته پیدا می‌کنم، و سهمش از گنج رو بهشون می‌دم.
بهشون می‌گم از همه شگفتی‌هایی که به دست آورد.
هوم.
و تو، دوست من؟
برادرم رو پیدا می‌کنم.
اسمش؟
کامتیما.
برمی‌گردم دانشگاه و درسم رو ادامه می‌دم.
باید دوباره سبیلت رو بزنی،
چون، می‌بینی، هیچ‌چیز تغییر نکرده.
خب، به جهنم با اونا. دانشگاه خودم رو باز می‌کنم،
- فقط برای زنان. - آره! بله!
و یه بورس تحصیلی به نام فقید، بزرگ بنوا راه می‌اندازم.
چیزی که من می‌خوام، هیچ ثروتی نمی‌تونه بخره.
می‌خوام بدونم کی هستم.
چرا هیچی یادم نمیاد.
بدون حافظه...
هیچ درمانی نیست.
تو چی، کوچولو؟ با پولت چیکار می‌کنی؟
من گنج نمی‌خوام چیزی رو که دارم بهم بده.
نزدیک‌ترین چیزی که به خانواده دارم از مدت‌ها پیش تا حالا.
و تو، کاپیتان.
خیلی وقت بود که منتظر این لحظه بودی.
میخوام کل شرکت رو به آتیش بکشم.
کاپیتان، باید اینو ببینی.
چی هست؟
یه لحظه صبر کن.
اونجا. سمت راست. ساعت دو.
ما رو از شر نجات بده،
با روحت ما رو محافظت کن.
ما نباید اینجا باشیم.
چیزی پیدا کردی؟
شاید دیگه نیازی به کافه در تاهیتی ندارم.
در فقر هم کرامت هست.
کرامت؟
کی کرامت میخواد؟
ستون‌های هالوار.
آهسته حرکت کن.
هیچ حرفی ندارم.
بالاخره.
آماده شیرجه بشید.
تصادفی نیستند.
- سنگ‌ها. - دارن راه رو نشون میدن.
اونجا، اونجا. می‌بینی؟
- کجا؟ - اونجا.
می‌بینمش.
پیداش کردیم!
- اونجا. گنج! - این گنجه.
به نمو اعتماد دارم.
- تبریک، کاپیتان. - بله، بله، بله!
یادت نره که یه سهم به من بدهکاری.
چی چی؟
پاداشی که وقتی نجاتت دادم، از دست دادم.
حافظه‌ت ضعیفه، دختر جون.
سویین، می‌خوام بمونی و مراقب ناتیلوس باشی.
- کاپیتان. - تو هم، بلستر.
- واقعا؟ - تو اولین خط دفاعی هستی.
آرچی موافقه.
پس تموم شد.
بیا بریم.
کجاست؟
از بدتر از این فرار کردم.
من نمو هستم، کاپیتان ناتیلوس.
روینا، نگهبان فریا، و شما به حریم ما وارد شدید.
هیچ کشتی‌ای ندیدیم.
ما با زیردریایی اومدیم.
اون زیر دریا حرکت می‌کنه.
- همچین کشتی‌ای وجود نداره. - شاید دوست داشته باشی ببینیش،
به عنوان مهمان ما.
برو کشتی رو پیدا کن.
اومدید اینجا که مرده‌هامون رو بدزدید و آرامشمون رو بهم بزنید.
ما قصد بی‌احترامی نداشتیم. فکر کردیم گنج فراموش شده.
اگه توهین کردیم، معذرت می‌خوایم.
اگه در خردتون ببینید که بذارید بریم،
هیچ کس رو از اینجا باخبر نمی‌کنیم.
مردم ما قرن‌ها از این گورستان محافظت کردن.
خیلی‌ها مثل شما اومدن که چیزی که مال خودشون نیست رو بردارن.
حالا شما هم همون سرنوشت رو خواهید داشت.
سرتون رو روی نیزه‌ها قرار می‌دیم تا برای دیگران درس عبرت باشه.
هشداری که باید بهش توجه می‌کردید.
ما حق صحبت داریم.
پروس ادا. من قوانین شما رو می‌دونم.
گفته شده که هر متهمی حق داره به... کویدر.
کویدر.
یک جلسه.
نباید بهشون جلسه بدیم. باید سرشون رو روی نیزه قرار بدیم.
سریع می‌خوای بکشی‌شون.
باید به قسممون وفا کنیم.
طبق فرمان رئیس‌ها، اولین دختر از هر خانواده...
چرا رئیس‌ها اینجا نیستن که زندگی خودشون رو فدا کنن؟
یا چرا پسرانشون رو نمی‌فرستن؟
خوشحالن که ما کار کثیفشون رو انجام بدیم.
- این یک افتخاره... - تو هیچ وقت جان کسی رو نگرفتی.
نمی‌دونی کشتن یک مرد یعنی چی.
روینا، این وظیفه ماست.
نمو، نمی‌فهمم چرا می‌خوان سرمون رو روی نیزه بذارن
اگه گنجی نبوده، ها؟
دور و برت رو نگاه کن، زیر مشعل‌ها.
- طلا. - و قاب درها.
جواهرات.
بشقاب‌ها نقره‌ای و طلایی هستن، همینطور فنجان‌ها.
چاقوها جواهر دارن.
گورستان یه تله بود.
گنج اینجاست.
روینا روی شونه‌ش یاقوت داره.
ارزش همون یه دونه برای ما خیلی کافیه.
و چجوری می‌خوایم اونو بگیریم؟
چند نفر تو نگهبانی ما اومدن؟
روینا، چند نفر رو کشتیم؟
همه اون خون‌ها روی دست‌مون.
ما قسم خوردیم.
که مطمئن بشیم این گنج هیچ وقت از اینجا بیرون نمی‌ره.
نه اینکه هر کسی میاد رو بکشیم.
هی، چی پیدا کردی؟
کی هستی؟
بلستر! مراقب باش.
یا!
سویین!
آرچی!
آرچی، نه!
کلیدها.
این مدت طولانی برای مردم ما مقدس بوده.
از وقتی که فریجا اینجا رو به عنوان آرامگاه آخرش انتخاب کرد.
و اومدی اینجا که دزدی کنی.
دزدی از چیزی که قبلاً دزدیده شده بود.
یاقوت تیمور رو می‌پوشی،
که صدها سال پیش از کشور من برداشته شده.
اینجا نیستیم که تاریخ یاد بگیریم، کاپیتان.
تو به خاطر زندگی‌ت محاکمه می‌شی،
و این دادگاه فقط بر اساس این قضاوت می‌کنه
که آیا تو شایسته آزادی هستی یا نه.
می‌فهمی؟
پس من حق دارم شاهدانی رو بیارم که درباره شخصیت من حرف بزنن.
کدومتون برای این مرد حرف می‌زنید؟
- نمو مرد شرافتمندیه. - اون رهبر بزرگیه.
البته.
اون برای همه ما الهام‌بخشه.
اون توی کاراجان انقلاب به پا کرد؟
اره، نه. اون در واقع جاگادیش بود.
تا حالا بهتون دروغ گفته؟
خب، بستگی داره دروغ رو چی تعریف کنیم.
گوش می‌ده؟
داره بهتر می‌شه.
چطوری جمع‌بندیش کنم؟
بله.
لجوج؟ نه. نه.
نه واقعاً.
نه. شاید.
شاید... شاید بعضی وقتا.
لجوج؟ خیلی، خیلی لجوجه. خیلی لجوجه.
نمو زیردریایی رو ساخت.
نمو.
- نمو، یه شعر دارم. - لطفاً، نه.
نمو خیلی بی‌پروایه.
زیردریایی.
نمو...
بعضی وقتا این یه نکته مثبته.
نمو سبیل قشنگی داره.
دسته رو، سریع‌تر، سریع‌تر...
لطفاً ما رو نکش.
- لطفاً. - برو بشین.
قلبش...
پر از...
غم زیاده.
اما عشق زیادی هم داره.
کافیه دیگه.
عشق زیادی.
نمو یه تناقضه.
می‌تونه لجوج باشه؟ بله.
می‌تونه مغرور باشه؟ بله.
می‌تونه با حقیقت اقتصادی رفتار کنه؟ قطعاً.
اما...
اگه اون نبود، ما همه مرده بودیم یا تو زندان بودیم.
ما مدیون نمو هستیم.
نمو اومد اینجا دنبال گنجی که فکر می‌کرد فراموش شده.
ار، اون... اون این کارو برای ثروت شخصی نمی‌کرد،
بلکه برای خدمت به عدالت و پاسخگویی برای مرگ خانواده‌اش.
همسر و دختر عزیزش.
کدوم‌مون اینجا همین کارو نمی‌کردیم؟
این مرد لیاقت بخشش شما رو داره.
ما اینجا روزای سختی رو تحمل می‌کنیم،
ولی ادامه می‌دیم،
چون قسم خوردیم که اینجا رو از غارت و چپاول محافظت کنیم.
و حرف ما باید یه چیزی باشه.
به نظر می‌رسی یه مرد شرافتمند هستی، کاپیتان نمو.
اما...
نمی‌تونم آزادت کنم.
هیچ‌کدومتون رو.
برای مرگ آماده بشید.
الان!
اینجا! این جواهر رو قایم کن.
هوم.
همه به سمت صخره!
پیاده شید!
به سمت صخره، زود باشید!
نه، نه، نه، نه.
کمک! کمک، نمو.
کمک.
باید دنبالشون بریم.
زیردریایی واقعیه. نمی‌تونیم غرقش کنیم، روونا.
دنیا تغییر کرده.
دیگه نمی‌تونیم با روش‌های قدیمی گنج رو محافظت کنیم.
نه.
خون زیادی ریخته شده.
آره.
ما به اندازه کافی دادیم.
ما قسم خوردیم.
بله، که مطمئن بشیم گنج هرگز از اینجا خارج نمی‌شه.
مطمئن‌ترین راه برای این کار
اینه که دفنش کنیم...
برای همیشه.
قایق‌ها رو آماده کنید.
این کارو می‌کنیم...
و آزاد می‌شیم.
حاکمان شمال،
ارواح با ارزش،
از غم‌های ما نجاتمون بده.
کمک‌مون کن.
سویین! سویین!
کمک‌مون کنید!
چه اتفاقی افتاد؟
ممنون.
بریم!
با تمام سرعت! به سمت ۳۱۵.
با تمام سرعت.
مدارها روشنن.
با حداکثر سرعت! قدرت بیشتر.
همه چیز داری.
چه خبره؟
حرکت نمی‌کنیم.
نه، داریم عقب می‌ریم.
برق رو قطع کن!
- کاپیتان، نمی‌تونم... - برق رو قطع کن، الان!
دارم برق رو قطع می‌کنم.
ستون‌های فرو ریخته دارن سونامی ایجاد می‌کنن.
هر لحظه یه دیوار آب به ما می‌خوره.
صبر کن. صبر کن!
با حداکثر سرعت!
با حداکثر!
کای!
کای! ثابت نگهش دار. ثابت نگهش دار!
پاکه!
خب، خوب پیش رفت.
چی؟ چی؟
باید یاقوت رو نجات می‌دادی نه این احمق رو.
اون یکی از ماست.
اونم همین کارو برای هرکدوم از شما می‌کرد.
نه. من بهتون خیانت کردم.
نفرت من دو نفر از خودمونو کشته،
جون همه‌تونو به خطر انداخته.
و برای چی؟
زن و دخترم هنوز مردن.
هیچ کاری نمی‌تونم براشون بکنم.
می‌ذارم پیاده شی.
یه جایی که مثل حیوانات شکار نشی.
بعدش می‌رم.
این...
این تموم شد.
این هیچ‌وقت فقط درباره تو نبود.
این درباره ماست.
همه‌ ما.
همه‌مون چیزی رو به‌خاطر شرکت از دست دادیم.
خونه‌هامون،
خانواده‌هامون،
آزادی‌مون.
و میلیون‌ها نفر دیگه هم بیرون هستن.
این درباره همه اون آدماییه که داستان ما رو دارن.
خب که چی؟
ما قبول کنیم شکست بخوریم؟
چطور جلوی اینو بگیریم که برای بقیه هم اتفاق بیفته؟
چطور جلوی اینو بگیریم که این درد رو تجربه کنن؟
این حس بی‌قدرتی،
این بی‌عدالتی.
این درباره تو نیست، نمو.
این درباره شکستن شرکته.
این درباره پایان دادن به اوناست.
نگاه کن به چیزایی که تا الان به‌دست آوردی.
اگه کسی می‌تونه این کارو بکنه، تویی.
از کجا شروع کنیم؟
امیدوار بودم تو یه نقشه داشته باشی.
داشتم، ولی پول می‌خواست.
و حالا هیچی نداریم.
نه، ار...
نه... نه کاملاً هیچی.
یه کتاب خیس.
- گنج. - یه الماس.
خیلی خب، خیلی خب.
آقا.
داره میاد.
دستور می‌دم کشتی‌ها رو فوراً اعزام کنن، آقا.
نه.
ببین این ساختمان و اسکله‌ها محافظت بشن.
موضع‌تون رو بگیرین!
حرکت کنین!
دو صف.
نمو فکر می‌کنه می‌تونه با ما بجنگه، بذار بیاد امتحان کنه.
سلاح‌ها رو آماده کنین!