‫[هشدار: این قسمت حاوی صحنه‌های خودکشی و خودآزاری‌ست]
‫«ناپلئون بناپارت» ‫«استراتژیست بزرگ قرن نوزدهم»
‫«صد سال تنهایی» ‫«فصل اول: قسمت هفتم»
‫آئورلیانو به آرکادیو سپرد ترتیبی بده
تا ماکوندو بهتر از دورانی باشه که ‫اونو ترک کرده
‫دستوراتش رو اون‌جوری که ‫خودش خواست برداشت کرد
‫مثل ژنرال‌ها لباس پوشیده
‫مردم ماکوندو...
‫«مهمانسرای جیکوب ‫تأسیس ۱۸۸۰»
‫وقتشه که اصالت واقعی ماکوندو رو برگردونیم!
‫تصمیم گرفتم که از امروز
‫تمام مردها باید برای انجامِ ‫خدمت سربازی خودشون رو به قرارگاه معرفی کنن
‫همه باید بازوبندی که
‫سربازهام الان بهشون می‌دن رو ببندن
‫هر خونه‌ای
‫هر مغازه‌ای، هر دیواری
‫باید به رنگ حزب ما رنگ بشه
‫حزب ما؟
‫ببین، اینکه با خشونت محافظه‌کارها ‫مخالف باشی به‌ جای خود
‫ولی این شهر از قبل از به دنیا اومدنت آزاد بوده، پسر
‫حق با توئه
‫فکر می‌کنی پسرت چی می‌گه؟
‫مگه اون الان با سرهنگ نیست که جونش رو به خطر انداخته؟
‫با یکی از همین بازوبندها
‫همه‌تون دیدین این نامردا ‫به چه کارهایی دست می‌زنن
‫ما مردم برای خودمون ‫حاضریم چه کاری بکنیم؟
‫هر کاری که لازم باشه، کاتارینو!
‫چون اینجا خونه‌ی ماست!
‫این قلمرو ماست!
‫زنده باد حزب لیبرال!
‫- خانم اورسولا چی می‌گه، پدر؟ ‫- هیچی
‫آرکادیو هنوز بچه‌ست،
‫و کاری که می‌کنه فقط نمایشه، همین
‫نمی‌دونم. ‫این دنیا جای بچه‌ها نیست
‫به حرفشون گوش نده. ‫صدای واق‌واق کردن‌شون از گازشون بدتره
‫تو از اون طرف، من از این طرف
‫بریم
‫- پسرها ‫- چیکار می‌کنین؟
‫هی! چیه؟
‫نبندش. نه!
‫- ببندش ‫- نبندش!
‫تکون نخور، پدر
‫دستت رو بردار، مرد
‫ایولا!
‫کشیش رو ول کنین!
‫چه غلطی می‌کنین؟
‫من دارم می‌رم
‫می‌گفتن از شخم زدن تو حیاط خودش شروع کرده
‫و همینطور به سمت زمین‌های همسایه‌ها پیش رفته،
‫حصارها و ساختمون‌ها رو خراب کرده
‫تا به زور بهترین قطعه‌های زمین رو تصاحب کنه
‫صبح بخیر
‫این خونه رو تو ساختی؟
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫برای همه‌ی اینا چقدر اجاره می‌دی؟
‫- اجاره؟ ‫- به کی باید بدیم؟
‫این زمین مال ماست
‫کجا نوشته؟
‫فکر کردی کی هستی که بخوای از ما سؤال کنی؟
‫خوزه آرکادیو بوئندیا
‫پسر ارشد مردی که این شهر رو بنا کرد
‫خب،
‫پدرت خوب می‌دونه که ما ‫ خیلی قبل از دوران بی‌خوابی اینجا بودیم
‫اگه نظر من رو بخوای، ‫از دیوونگی اون مرد سوءاستفاده کردین
‫و زمین خانواده‌ی منو غصب کردین،
‫و یه پزو هم براش نپرداختین
‫یا اشتباه می‌کنم؟
‫این عوضی‌ها فقط نمی‌کشنش
‫دارن تحقیرش می‌کنن
‫نمی‌دونم چندتا اسلحه دارن
‫ما تحت امر شماییم، سرهنگ
‫سرهنگ کارمونا، ‫من سرهنگ آئورلیانو بوئندیا هستم
‫داریم از اینجا می‌بریمتون بیرون
‫ممنونم، سرهنگ
‫- عجله کنین ‫- لیبرال‌ها اینجان!
‫- بجنب! ‫- آئورلیانو، کارمونا رو بیار
‫برو کارمونا رو بیار!
‫اونا زندهٔ من رو می‌خوان. ‫افرادت رو نجات بده
‫سرهنگ! امروز وقت این کارا نیست
‫سرباز! امروز وقت این کارا نیست
‫با نیروهای بیشتری برمی‌گردم
‫قول می‌دم
‫- آئورلیانو! ‫- صبر کن
‫عقب‌نشینی کنین!
‫- بریم ‫- بریم!
‫ویسبال!
‫حرکت کنید!
‫چیزی نمونده بود موفق بشیم، رفیق. ‫باید برگردیم
‫آروم باش، داداش کوچولو
‫با مشت و لگد انداختن که خوب نمی‌شی
‫یواش
‫آئورلیانو، چیکار باید بکنیم؟
‫با این وضعیتی که داریم، ‫حرکت از این اردوگاه غیرممکنه
‫باید برم دنبال کمک
‫تنهایی؟
‫از اینجا تا سان خوان، تو هر شهری ‫یه اردوگاه محافظه‌کار هست
‫تنهایی شانس بیشتری دارم
‫درسته
‫شب به‌خیر
‫به کمک احتیاج دارم
‫نیازی به این کار نیست
‫بابا؟
‫برگرد داخل
‫کاتارینو، یه بطری بیار اینجا
‫گفت باید برای ده سالی که ‫روی زمین کار کردم، پول بدم،
‫وگرنه بهم شلیک می‌کنه
‫صبر کن ببینم
‫داریم درباره‌ی همون آدمی حرف می‌زنیم ‫که اینجا بود
‫و خودش رو بین همه دست به دست کرد؟
‫همونی که می‌دویید و آواز میخوند، آره
‫باید به گوش آرکادیو برسونیم
‫دقیقاً
‫حالا انگار چیکار می‌تونه بکنه؟
‫با شمشیر و قمه میفته دنبالش؟
گوش کن. ما داریم درباره‌ی مقامِ ‫لشکری و کشوری ماکوندو حرف می‌زنیم
‫نه آقا. من دارم درباره‌ی یه مرد حرف می‌زنم ‫که انگار دیوونه‌ست، با لباس مبدل می‌گرده،
‫و هرچی دلش می‌خواد می‌گه
‫نمی‌دونم چرا انقدر بهش اهمیت می‌دین
‫خب، من بهش گوش می‌دم
‫چون خود سرهنگ آئورلیانو بوئندیا ‫اونو مسئول کرده
‫حالا،
‫اگه آرکادیو رو جدی نمی‌گیری،
‫یعنی آئورلیانو رو هم جدی نمی‌گیری؟
‫چی شده، داداش؟
‫می‌خوای سر این قضیه دعوا کنیم؟
‫طرف کی هستی؟ ‫بگو تا ببینم دعوا می‌کنیم یا نه
‫طرف خودمون، رفیق
‫این شد یه چیزی
‫بیا، یه لیوان بریز برا خودت
‫آماده!
‫نشونه بگیرید!
‫آتش!
‫بچه‌ها! یالا، دوباره
‫آماده!
‫نشونه بگیرید!
‫آرکادیو!
‫کاتارینو
‫- وای ننه! ‫- عوضی...!
‫گوش کن، لعنتی! حواست رو جمع کن
‫- چی شده؟ ‫- باید باهات حرف بزنم
‫باید سگا رو آموزش بدی
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- مواظب باش--
‫باید باهات حرف بزنم
‫بشین
‫داشتم می‌رفتم بیرون. ‫چی شده؟
‫بهم گفتن که تو مزرعه‌ها چیکار می‌کنی، ‫باید حرف بزنیم
‫من تو کار تو دخالت نمی‌کنم. ‫تو هم تو کار من دخالت نکن
‫شرمنده، اما جایگاه من ایجاب می‌کنه ‫که تو همه چیز دخالت کنم
‫آروم باش. نیومدم ازت حساب پس بگیرم
‫اومدم قضیه رو قانونی کنم
‫تا حالا اینجا کسی زمینش سند نخورده
‫تا امروز البته
‫فقط کافیه اینجا رو امضا کنی، ‫تا صاحب زمین بشی
‫البته، باید یه کمک کوچیک ‫به اداره ما بکنی
‫نگران نباش می‌تونی از چیزی که ‫تو مزرعه برداشت می‌کنی بدی
‫این دیگه به خودت بستگی داره
‫تو این قضیه واقعاً دخالت نمی‌کنم
‫«طبق منابع رسمی،
‫شورشی‌ها شهرهای کاملی رو
‫به نام حزب لیبرال با خاک یکسان کردن»
‫و کجاش نوشته که محافظه‌کارها ‫چطوری اومدن اینجا؟
‫اونو ننوشتن
‫و تو هم اینجایی
‫مثل دیوونه‌ها به درخت بستنت
‫چی شده، دخترم؟ ویسیتاسیون
‫- پیترو! بچه‌م پیترو! ‫- چی شده، خانم؟
‫بچه‌م، ویسیتاسیون
‫فکر کنم اینجا بود که مادرت فهمید ‫داریم دور خودمون می‌چرخیم
‫حس می‌کنم قبلاً همه‌ی اینا رو تجربه کردم
‫هیچوقت به مادرت اعتراف نکردم
‫که از اول تا آخر مسیر رو گم شده بودیم
‫انگار نه انگار از بچگی منو می‌شناخته
‫انگار نه انگار حکم خانواده‌ش رو دارم
‫اون خونه‌ی گنده‌ای که داره ساخته می‌شه
‫پولش از کجا در میاد؟
‫از جیب من و شما!
‫چی نوشته؟
‫نوشته باید از هر نوشیدنی که می‌فروشم ‫پونزده درصد بهش بدم
اون‌ها باید بعد از هر ملاقات، ‫بیست درصد مبلغ دریافتی رو بهش بدن
‫و تو باید هشت درصد از هر چی که بهت می‌دن ‫بهش بدی
‫چرا ما باید درصد بیشتری بدیم؟
‫خوزه آرکادیو چه کارها که نمی‌کرد
‫اگه به اون درخت شاه‌بلوط لعنتی ‫بسته نشده بود
‫- همینو کم داشتیم ‫- نه
‫آقایون!
‫عه، دیدین؟
‫هی، کاتارینو
‫برای ما چند لیوان نوشیدنی
‫و یه لیوانم آب برای فرانکو بیار، لطفاً
‫ممنون
‫نقدی پرداخت می‌کنی
‫یا از خراجی که مجبورم بهت بدم کم کنم؟
‫تو مجبور نیستی چیزی به من بدی
‫داری خراج جنگ رو می‌دی
‫فکر می‌کنی با چی تأمین می‌شه؟ ‫با دل و جون؟
‫منو باش فکر می‌کردم طرف مایی
‫همیشه موسیقی هست
‫♪ یه رفیقی که دوستم داره ♪
‫♪ تو این کافه نوشیدنی می‌خواد ♪
‫♪ از ماها پول می‌گیره ♪ ‫♪ و مردها رو به جنگ... ♪
‫یه چیز دیگه بخون
‫یه چیزی که سرحال‌مون بیاره
‫یه لحظه صبر کن
‫(موسیقی نظامی)
‫خفه شو!
‫معذرت می‌خوام
‫انگار قرار نیست همیشه موسیقی پخش بشه
‫رفیق!
‫آرکادیو!
‫فقط می‌خوام باهاش حرف بزنم. ‫ آرکادیو!
‫چی شده، پیلار؟
‫سانتا سوفیا، باید با آرکادیو حرف بزنم
‫چه مرگته؟
‫فالت رو گرفتم
‫دست از سرم بردار
‫به من گوش کن
‫هیچکس به اندازه‌ی من نگرانت نیست
‫در آینده،
‫یه زن سعی می‌کنه کمکت کنه
‫باید به حرفش گوش کنی
‫تموم شد؟
‫بهش بگو مواظب باشه
‫خواهش می‌کنم
‫آروم باش
‫تو اولین سرباز لیبرال نیستی که ‫تو این خونه استراحت می‌کنه
‫بابت همه‌چیز ممنون، ‫اما افرادم منتظرمن
‫کجا می‌ری؟
‫خیلی‌ها دنبال آدم‌هایی مثل تو می‌گردن
‫گوش کن
‫وقت ندارم
‫باید نیروی کمکی پیدا کنم
‫یکی رو می‌شناسم که می‌تونه کمکت کنه
‫ولی تا بعد از غروب نمی‌تونیم بریم
‫باید تا شب صبر کنیم، ‫ولی همه‌ی اینا رو برای اونا انجام می‌دیم
‫مفهومه؟
‫بیرون پر از قرقی‌ـه
‫ولش کنین!
‫خودیه
‫من سرهنگ آئورلیانو بوئندیا هستم
‫بذارین بیاد داخل
‫چندتا از افرادم حین تلاش برای نجات ‫سرهنگ کارمونا کشته شدن
‫و از اونایی که زنده موندن،
‫بیشترشون به شدت زخمی شدن،
‫و به غذا نیاز داریم
‫شایعاتی درباره‌ت شنیدم، ‫سرهنگ بوئندیا
‫من سرهنگ گرگوریو استیونسون هستم
‫خوش‌وقتم
‫همچنین
‫کی راه می‌افتیم؟
‫هر وقت تو بگی
‫پسرا
‫ویسبال کجاست؟
‫محافظه‌کارها فقط افراد ما رو نکشتن، گرینلدو
‫اونا همه جای کشور همین کارو می‌کنن
‫باید جلوش رو بگیریم
‫این دولتِ بی‌کفایت و غیرموجه باید سرنگون شه
‫می‌دونم منابع ما با ارتش یکی نیست...
‫ولی ما چیزی داریم که ‫بهمون کمک می‌کنه بجنگیم
‫ما روحیه‌ی جنگجویی داریم
‫و به اونا دِین شرف داریم!
‫ولی نجات دادن مردممون مهم‌تره
‫وگرنه...
برای چی می‌جنگیم؟
‫نمی‌دونم شما هم حسِ درونی من رو دارید یا نه...
‫ولی ما نمی‌تونیم دست بکشیم
‫تا وقتی که اون عوضی‌ها
‫تاوانِ تمام قطرات خونی که ‫افرادمون دادن رو پس بدن!
‫زنده باد سرهنگ بوئندیا!
‫زنده باد حزبِ لیبرال!
‫زنده باد!
‫لیبرال‌ها حمله کردن!
‫لیبرال‌ها!
‫به خاطر حزبِ لیبرال!
‫«اورسولا، مادر...
‫انکار نمی‌کنم که گاهی گرسنگی ‫به ما چیره می‌شود
‫نه ترس فروکش کرده
‫و نه من به دفن کردن دوستانم عادت کردم،
‫اما چیز عمیق‌تری ما را سرِپا نگه می‌دارد
‫می‌تواند به خاطر نزدیک بودن به مرگ باشد
‫یا این آرمان که ما در راه حق می‌جنگیم؟
‫نمی‌دانم
‫مسئله این است که به نظرم هیچ‌چیز درست‌تر ‫از حضور در اینجا نیست
‫حضور در جمع مردانی که ‫جلوی هیچکس زانو نمی‌زنند
‫متأسفم که نمی‌توانم به تو بگویم کجا می‌روم
‫یا این که چقدر طول خواهد کشید ‫تا دوباره تو را ببینم
‫اما می‌خواهم بدانی که ‫حالا بیش از همیشه...
‫بیدار و هُشیارم»
‫پسرم هیچوقت برنمی‌گرده، ویسیتاسیون
‫یا گرسنگی یا یه گلوله اون رو می‌کشه
‫چی شده، دخترم؟
‫چیه؟
‫اون از گرسنگی نمی‌میره
‫خانم،
‫میشه یه لطفی بهم بکنید
‫و پدر نیکانور رو صدا کنید؟
‫باید ببینمش
‫پدر نیکانور!
‫پناه بر خدا، پدر. ‫کی این کارو کرده؟
‫آرکادیو
‫آرکادیو!
‫دستتون به من نخوره!
‫آرکادیو!
‫دست‌هاتون رو بکشید!
‫اون کجاست؟
‫ما اینجا می‌گیم: «عصر بخیر»
‫اومدی خراجت رو بدی؟
‫تو فکر کردی کی هستی؟
‫من مقامِ لشکری و کشوری این شهرم
‫وقتی آئورلیانو بفهمه ‫که آنیبال رو کشتی
‫و از مردمِ ما سوءاستفاده می‌کنی،
‫اعدامت می‌کنه
‫و من اول از همه اعدامت رو جشن می‌گیرم
‫تو مایه‌ی ننگِ نام بوئندیا هستی
‫شک نکن، آرکادیو
‫ترس یه چیزه...
‫و احترام یه چیز دیگه‌ست
‫اورسولا
من خیلی افتخار می‌کنم که بوئندیا نیستم
‫تو این رو کاملاً روشن کردی
‫بذارید بره
‫پیترو کرسپی عشق را نزد آمارانتا یافته بود
‫من اون پارک توی فلورانس رو خوب می‌شناسم
‫پر از گله، خیلی قشنگه
‫آمارانتا،
‫می‌دونم زمان زیادی نگذشته...
‫ولی خانم اورسولا با وصلتِ ما موافقت کرده
‫در ضمن، معتقدم آئورلیانو خوزه ‫حقشه تشکیل خانواده بده
‫خیلی دلم می‌خواد ببرمت ایتالیا ‫و دیدنی‌هاش رو نشونت بدم
‫آمارانتا بوئندیا...
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫لازم نیست الان جواب بدی
‫نه ماه آینده، نه سال آینده ‫و نه هیچ‌وقتِ دیگه!
‫پیترو، اگه واقعاً دوستم داری،
‫دیگه هیچ‌وقت پا توی این خونه نذار
‫♪ کجایی؟ ♪
‫♪ کجایی... ♪
‫♪ محبوبم؟ ♪
‫♪ بیا کنارم ♪
‫♪ روحم را تسکین بده ♪
‫♪ بیا ♪
‫♪ محبوبم ♪
‫♪ کجایی... ♪
‫هنگام سپیده‌دم بُهتی آسمانی ‫ماکوندو رو فرا گرفته بود...
‫بر اثرِ آوای سازِ زیتری ‫که دنیا لایقش نبود...
‫و صدایی...
‫که باعث می‌شد باور کنی توی دنیا هیچکس ‫نمی‌تونه چنین عشقی رو تجربه کنه
‫♪ بیا ♪
‫♪ بیا کنارم ♪
‫♪ و روحم را تسکین بده ♪
‫خدایا، به او آرامشِ ابدی عطا کن
‫و نورِ همیشگی بر او بتابان
‫خدایا، به او آرامشِ ابدی عطا کن
‫و نورِ همیشگی بر او بتابان
‫خدایا، به او آرامشِ ابدی عطا کن
‫و نورِ همیشگی بر او بتابان
‫خدایا، به او آرامشِ ابدی عطا کن
‫و نورِ همیشگی بر او بتابان
‫اورسولا برای همیشه آمارانتا را ترک کرد
‫آماده!
‫هدف بگیرید!
‫آتش!
‫آماده!
‫هدف بگیرید!
‫آتش!
‫آقای موسکوته
‫کاتارینو
ببینید، بعد از اتفاقی که برای آنیبال افتاد ‫دیگه هیچکس نمی‌خواد بره بیرون
‫موزیسین‌ها رفتن شهرهای دیگه،
‫و کسایی که اینجا کار می‌کنن ‫دارن از گرسنگی می‌میرن
‫- و این به من چه ربطی داره؟ ‫- شما آژان هستید
‫اگه شما به آرکادیو نگید دست برداره، کی میگه؟
‫نه، کاتارینو
‫من هیچی نیستم
‫ولی تو به چیزی که می‌خواستی رسیدی
‫بهشتِ لیبرالت
‫پس ازش لذت ببر
‫ببین به کجا رسیدیم، ‫خوزه آرکادیو بوئندیا
‫خونه‌مون خالیه
‫فقط ما دوتا موندیم، ‫عینِ روزهای اول زندگی‌مون
‫بچه‌هامون واقعاً مایه‌ی ننگِ خانواده هستن
‫تازگی‌ها یه نامه ازش به دستم رسیده
‫برات بخونمش؟
‫خیلی وقته نامه ننوشته
‫اورسولا!
‫اورسولا
‫اورسولا، خواهش می‌کنم! ‫لطفاً یه کاری بکن
‫شما به سرپیچی از قانون ادامه می‌دید
‫هرچی می‌خواید درمورد من می‌گید!
‫ولی حرف‌هاتون به گوش ما می‌رسن!
‫آماده!
‫بابا!
‫هدف بگیرید!
‫اگه جرأت داری این کارو بکن، عوضی
‫- من رو عصبی نکن، اورسولا ‫- وگرنه چی؟
‫من رو می‌کشی؟
‫یالا، من رو بکش!
‫اون موقع دیگه مجبور نیستم ‫از شرمِ این که یه هیولا بزرگ کردم گریه کنم!
‫برو کنار، لعنتی!
‫قاتل! آدمکش!
‫نمی‌بینی داری برای مردمِ خودت ‫شاخ و شونه می‌کشی؟!
‫بس کن!
‫سرهنگ من رو مقامِ لشکری و کشوری کرده!
‫آئورلیانو مُرده!
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫تو هیچی نیستی، آرکادیو
‫خوب گوش کن
مردم خونه‌شون رو هر رنگی که می‌خوان ‫رنگ می‌کنن
‫و دفعه‌ی بعد که سعی کنی از کسی اخاذی کنی ‫یا کسی رو بکشی...
با من طرفی
‫بیاید بریم!
‫بابا
‫از اون لحظه به بعد، اورسولا به شهر حکومت می‌کرد
‫اما علی‌رغمِ قدرتی که داشت،
‫هنوز هم در تنهایی به بختِ بدش می‌گریست
‫هیچکس نیومده خراج بده؟
‫نه، رئیس
‫ببخشید، رئیس
‫- یه زن باهاتون کار داره ‫- فرانکو، دستم بنده
‫بله، قربان
‫آروم باش
‫من سرهنگ گرگوریو استیونسون هستم
‫سرهنگ آئورلیانو بوئندیا من رو فرستاد ‫یه پیغام بهتون برسونم
‫ارتشِ محافظه‌کار توی راهه. ‫اونا نزدیکن
‫سرهنگ بهتون دستور داده تسلیمِ اونا بشید
‫- ببریدش ‫- برو
‫لطفاً گوش کن!
‫اونا بیش از 500 نفرن ‫و سلاح‌های سنگین دارن
‫اگه مقاومت کنی، قتل عام میشه!
‫کاری رو که سرهنگ میگه انجام بده!
‫- به دستوراتِ یه مُرده عمل کنم؟ ‫- سرهنگ نمرده، آرکادیو!
‫ما ماه‌ها دوشادوش ژنرال مدینا می‌جنگیدیم
‫اگه بذاری یه چیزی نشونت بدم ‫می‌تونم ثابت کنم اون من رو فرستاده
‫سرهنگ قبل از شروع جنگ ‫صدها گردنبند ماهی مثلِ اون فروخت
‫زندانیش کنید
‫وقت نداریم! اونا نزدیکن!
‫سرهنگ داره یه پاتک ‫برای پس گرفتن شهر طراحی می‌کنه
‫آرکادیو، به من گوش بده!
‫به من گوش بده! اونا نزدیکن!
‫آرکادیو! آرکادیو!
‫تکون نخور
‫تکون نخور!
‫تنهام بذارید
‫اون محافظه‌کارها بُزدلن،
‫جاسوس‌هاشون رو با لباس زنونه می‌فرستن
‫چه زنی؟
‫یه مرد با لباس زنونه اومده بود
‫می‌گفت محافظه‌کارها دارن میان
‫آرکادیو! آرکادیو، چی شده؟
‫یالا، رئیس! بیا بریم!
‫سنگر بگیرید!
‫نه!
‫برید پشتِ سنگر!
‫فرانکو! فرانکو!
‫- بیاید بریم ‫- بریم سمتِ اردوگاه. بدوید!
‫یالا، بدوید!
‫این طرف!
‫فرار کن، رئیس! بدو! بدو!
‫آرکادیو! آزادم کن!
‫من رو از ننگِ مُردن توی لباس زنونه ‫خلاص کن
‫آزادم کن! ‫آزادم کن!
‫لطفاً برو بیرون
‫برو بیرون، آشغال!
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم!
‫برید سمتِ راست! بیاید بریم!
‫موسکوته، باید یه کاری بکنی!
‫موسکوته! آدم‌هات دارن مردمِ ما رو قتل‌عام می‌کنن
‫من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫بهشون بگو بس کنن
‫دیگه کاری از من برنمیاد
‫آرکادیو!
‫- خدایا! ‫- بیا بریم خونه! بدو!
‫برید قایم شید!
‫برید! بدوید!
‫آرکادیو! آرکادیو، خدای من!
‫این جنون رو تموم کن!
‫وایسید!
‫من سروان روکه کارنیسرو هستم
‫ما دنبال شما نیستیم، خانم
‫دستوراتِ ما واضح هستن
‫برید کنار
‫آرکادیو، این کارو نکن
‫نه
کاری به اونا نداشته باشید
‫سربازها!
‫بریم
‫در ساعاتِ پایانی عمرش،
‫آرکادیو بدون احساسات ‫به مردمش فکر می‌کرد،
‫و در حالی که حسابش رو ‫با زندگی صاف می‌کرد،
‫داشت می‌فهمید که در واقع مردمی رو که ‫ازشون متنفر بود، چقدر دوست داشت
‫حرفِ آخری داری؟
‫به زنم بگید
‫اسمِ دخترمون رو بذاره «اورسولا»
‫و اگه بچه‌ی بعدمون پسر بود،
‫اسمش رو بذاره «خوزه آرکادیو»
‫به یاد پدربزرگش، نه عموش
‫جوخه!
‫آماده!
‫هدف بگیرید!
‫عوضی‌ها!
‫- زنده باد حزب لیبرال! ‫- آتش!
‫[بر اساس رمان گابریل گارسیا مارکز]