‫حالش زیاد خوب نیست
‫کلیه‌هاش داره از بین میره
‫میدونی اون اعضای بدن از کجا میان؟
‫نه!
‫تو جی شاه هستی؟
‫میخوایم ازت سوال بپرسیم
‫درباره سپرده بانکیتون
‫ـ میشه بیای؟ ‫ـ آره، البته
‫یه چیز رو بفهم، کیت ‫اون پسر مرکز زندگی منه
‫باید ازش محافظت بشه
‫در برابر اعمالی که بهش ضرر میزنه ‫هم خودش هم بچه‌اش
‫ـ نمیتونم عمل داشته باشم ‫ـ اگه من انجام بدم میتونی
‫چند روز بهت فرص میدم ‫بعد از اون کارت تمومه
‫لی
‫اونجایی؟
‫لی!
‫آقای سیمونز؟
‫اوه، سلام دکتر
‫داشتم میرفتم ‫اومدم بهت سر بزنم
‫ببینم حالت چطوره ‫تنفست چطوره؟
‫خب، تقریبا مثل قبله
‫تمریناتت رو انجام میدی؟
‫سعی میکنم
‫خب، بهبود ریه سوارخ شده سخته ‫صبور باش
‫این چیه؟
‫ا.ب.م چیه؟
‫"اوضاع بد میشه"
‫البته
‫چیزهایی که سری پیش ‫بهم گفتی دلهره آور بود
‫ـ درباره تروریسم زیستی؟ ‫ـ آره
‫خب، درسته، پاندمی‌ها انسان‌های ‫بیشتری رو نسبت به جنگ کشتن
‫و موشک
‫تنها 6 ماه طول میکشه ‫تا کل سیاره رو آلوده کنه
‫برای همینه که
‫دارایی بعضی چیزها ‫و یه ذره دانش
‫میدونی، تفاوت مردن
‫یا زنده بودن رو معلوم میکنه
‫آهان
‫تو همیشه در حالت آماده باشی، آره؟
‫عقیده‌ات اینه که باید ‫آماده هر خطری باشی
‫برای هر اتفاقی آماده باشی
‫البته
‫پس چرا کمربند نبستی؟
‫سوال خوبیه
‫ببین، ببخشید، اگه میخوای ‫با یه نفر دیگه در این باره حرف بزنی...
‫نه، نه
‫نمیدونم، فکر کنم...
‫یه موقعیت یک در میلیونه
‫که یادت میره، میدونی؟
‫آهان
‫میشه من یه چیز بپرسم؟
‫البته
‫تاحالا حس خدا بودن ‫بهت دست میده؟
‫ـ مثل خدا؟ ‫ـ به عنوان یه جراح
‫مگه نمیگن این شکلیه؟
‫بعضی‌ها شاید
‫ـ تو نه؟ ‫ـ نه
‫آره، اما شغل هیجان انگیزیه، نه؟
‫البته، بعضی اوقات
‫راستش شبیه عقیده توئه
‫آماده بودن
‫باید قبل از شروع منتظر ‫هر چیز غیر منتظره باشی
‫وقتی داری با بیمار روبرو میشی
‫و وقت‌هایی هست که آماده نبودی؟
‫البته
‫اون موقع چی میشه؟
‫بعد به نحو احسن با موقعیت روبرو میشی
‫اون موقع خیلی اضطراب آور میشه، میدونی؟
‫البته...
‫ـ چی؟ ‫ـ بین خودمون باشه
‫ممکنه بیشتر جراح‌ها با این حرف مخالف باشن
‫اما وقت این اتفاق می افته ‫خیلی هیجان داره
‫چرا؟
‫فکر کنم چون ریسک بالاست
‫اونجایی و داری با تقدیر و مرگ بازی میکنی
‫در لحظه یه انتخاب میکنی، که...
‫میتونه اشتباه باشه ‫و پیچیدگی ایجاد کنه
‫پس مجبوری یه انتخاب دیگه کنی
‫ـ و ادامه داره ‫ـ دقیقا
‫خب، نه، فهمیدم
‫اما وقتی انتخاب‌ها تموم میشه چی؟
‫خب، نمیشه
‫باشه
‫همیشه یه چیز دیگه هست ‫که میتونی امتحانش کنی
‫میدونی منظورم چیه؟
‫آره
معبد
‫بله؟
‫جیمی، ببخشید بیدارت کردم ‫یه لطفی ازت میخوام
‫ـ البته ‫ـ با لی کار دارم
‫اما گوشیش رو جواب نمیده
‫وقتی برگشت، میشه بهش بگی ‫که حتما با من تماس بگیره؟
‫ـ باشه ‫ـ ممنون
‫ـ و دنیل؟ ‫ـ بله
‫چیه؟
‫میشه بگم بابت همسرت متاسفم؟
‫آره، خب...
‫هنوز تموم نشده
‫گوش کن، باید برم پیش دخترم ‫بهش بگو من زنگ بزنه، خب؟
‫باشه
‫ـ سلام آقای لوید ‫ـ سلام کیتی
‫ـ چند وقته ندیدمت ‫ـ میدونم، اینجاست؟
‫ـ باید باشه؟ ‫ـ منظورت چیه؟
‫ـ دنبال کی هستی؟ ‫ـ آنا
‫آره، قرار بود اینجا هم رو ببینین؟
‫اینجا کار میکنه
‫ـ الان نه ‫ـ منظورت چیه؟
‫مرخصیه
‫سلام
‫کجایی؟
‫کجام؟ سر کار
‫من همین الان از اونجا اومدم
‫ـ کجا؟ ‫ـ فکسال، آنا
‫گفت که همشون از یه برج اومدن
‫ـ خب، پیام‌ها از یه برج اومدن ‫ـ درسته
‫تنها مشکل این بود که، کدوم‌ها؟
‫یه جای مرکزی بود، نه؟
‫ـ آره، ویکتوریا ‫ـ درسته
‫ـ اونجا خاکریزه ‫ـ اوه، لعنتی
‫چی؟
‫خب، حالا مدرک داریم که در ارتباطن ‫چرا مجبورش نکنیم حرف بزنه؟
‫من یه ایده دیگه دارم
‫باشه
‫زیاد قانونی نیست
‫فکر کنم میدونم چیه
‫ـ چطوری؟ ‫ـ چون من هم همین ایده رو داشتم
‫ـ نه، نداری ‫ـ دارم
‫خب، ایده تو چیه؟
‫ایده تو چیه؟
‫(چطوری؟)
‫چی بگم؟
‫بگو حالت خوبه
‫ـ درباره بچه بگم؟ ‫ـ چرا؟
‫خب، مگه اولین چیزی که میگه این نیست؟
‫آره، احتمالا
‫باشه، "تو پدر شدی"
‫"میدونم، لی بهم گفت
‫باورم نمیشه، لی؟
‫"پسره یا دختر؟"
‫ـ لعنتی ‫ـ چی بود؟
‫دختر؟
‫ـ مطمئنی؟ ‫ـ نه
‫ـ فقط بگو دختر ‫ـ "یه دختر زیبا..."
‫"اسمش جمیماست"
‫ـ چرا جمیما؟ ‫ـ دوست دارم
‫"چه اسم قشنگی" باشه
‫اون هم دوست داره
‫ـ "خدای من.." ‫ـ "خدای من،
‫باورم نمیشه با هم یه زندگی ساختیم"
‫"میدونم، انگار اون...
‫شخصیت پردازی..."
‫ـ مراقب باش ‫ـ چیه؟
‫بیا زیاد...
‫ـ چی؟ ‫ـ متظاهر نباشیم
‫اون رو ننویس
‫ـ چی؟ شخصیت پردازی؟ ‫ـ آره
‫خیلی خب
‫ـ بگو ‫ـ ببین، نمیتونم
‫چرا؟
‫چون قول دادم
‫میدونم قبول کردنش سخته، اما اگه تو...
‫یه مَرده؟
‫نه
‫از قیافه‌ات معلومه که هست
‫ـ چرا؟ ‫ـ چون قرمز شدی
‫خدایا، چطوری الان انکار میکنی؟
‫ـ من همسرتم، آنا ‫ـ میدونم
‫بر خلاف قانونه؟ توی دردسری؟ ‫یه چیز بگو
‫نمیتونم! قول دادم، نمیتونم ببخشید
‫خب، میدونی چیه؟ ‫اگه میخوای این رابطه ادامه داشته باشه
‫پس باید بگی، جدی میگم
‫خب، چیه؟
‫لحظه‌ای که این رو گفت ‫فهمیدم دقیقا همین رو میخواستم
‫ـ که تموم بشه؟ ‫ـ آره
‫ـ بهتره من از خونه برم
‫ـ تا اون بره، چون... ‫ـ نه، البته
‫فقط اینکه من داشتم ‫به خیلی از چیزهای زندگیم فکر میکردم
‫مخصوصا از زمان بیماری بث
‫خب طبیعیه
‫ـ منظورت چیه؟ ‫ـ که این کار رو کنی
‫اینکه مرگش چقدر شوکه کننده بود
‫و اینکه نتونستی خداحافظی کنی
‫آره
‫همونطور که گفتم ‫میتونی تا هروقت خواستی بمونی
‫گفتی ماشینت کجا بود؟
‫تو گاراژه، ترمزش مشکل داره
‫اوه، باشه
‫چه حسی داری؟
‫ـ درباره چی؟ ‫ـ امشب
‫ـ خوب ‫ـ نگرانی؟
‫نگران؟ نه، چرا؟ ‫نگران به نظر میام؟
‫آره، یه حسی گرفتم
‫حس؟
‫ـ آره، حس ‫ـ باشه
‫باشه
‫فکر کنم دارم پشیمون میشم
‫ـ خوبه ‫ـ بیا
‫چیه؟
‫شاه جیمز و تاثیرش روی تئاتر الیزابت
‫آهان
‫چی بود؟
‫نمیدونم
‫لعنتی
‫ببخشید، عزیزم
‫آره، آره، خوبم
‫داری چی میگی؟ ‫چرا داری من رو اذیت میکنی؟
‫چون زمان بیشتری میخوام
‫دو روز کافی نیست
‫نه، فقط همینه
‫ـ ببین، میتونیم درباره‌اش حرف بزنیم؟ ‫ـ نه، نمیتونیم
‫امروز جمعه‌اش، ‫یکشنبه میام
‫ـ یکشنبه ‫ـ آره، دنیل
‫ـ امروز نه؟ ‫ـ گفتم امروز؟
‫امروز کار دارم
‫نمیخوام دیگه ببینمت
‫یکشنبه همدیگه رو میبنییم ‫و میخوام بعد از اون بری
‫فکر نکنم ممکن باشه، لی
‫دنیل
‫میخوام تو اون موقع بری
‫لی؟
‫میشه بیای دفترم با هم حرف بزنیم؟
‫البته
‫کلید داری؟
‫ـ خوبه ‫ـ خوبه
‫ـ میدونی چه فکری میکنم؟ ‫ـ چی؟
‫فکر میکنم داریم کار خوبی میکنیم
‫ـ بعدا میبینمت ‫ـ میبینمت، خداحافظ
‫خداحافظ
‫ـ دکتر میلتون؟ ‫ـ سوزانا
‫بله
‫چیزی خوردی؟
‫نه، چرا؟
‫چون مثل اینکه امروز همون روزه
‫ـ گوش کن... ‫ـ نه، نه
‫ـ ببین، جرمی ‫ـ لی، همینطوری نمیتونی
‫از جلسه بیای بیرون ‫و چرا این قدر عصبی هستی؟
‫ـ عصبی نبودم ‫ـ خب، اونا گفتن بودی
‫گفتن داشتی همه جا رو ‫به هم میزدی
‫آره، خب پس دارن دروغ میگن
‫ـ چرا باید دروغ بگن؟ ‫ـ نمیدونم
‫ببین، یه کار اورژانسی بود
‫چه چیز اورژانسی؟
‫اورژانس قلبی...
‫لی...
‫فکر کنم وقتشه که ‫کارت اینجا تموم بشه
‫ـ نه ‫ـ چرا؟ فکر میکنی نمیتونم؟
‫نه، لطفا، جرمی
‫این کار زندگی منه
‫لی، معلومه که زندگیت نیست
‫ـ چون اصلا وفاداری نداری.. ‫ـ نه ببین
‫یا توانایی با کار با بقیه
‫نه، اما اون مشکل اوناست ‫نه من!
‫جواب بچگانه‌ایه
‫دارم میگم که هدف تو یه جای دیگه‌اس
‫نه نیست
‫خب، با هم مخالفیم
‫من رو اخراج نکن، جرمی
‫تصمیمم قطعیه، لی
‫خوبی، لی؟
‫ولش کنین
‫وقتی آخر الزمان میرسه...
‫کفش میره توی اون یکی پا
‫آره، آخرالزمان زامبی
‫آخرالزمان زامبی ‫خوشم اومد
‫چی گفتی؟
‫خیلی خب، آروم باش، لی
‫شوخی کردم ‫آروم باش
‫لعنتی!
‫جرمی! لعنتی!
‫آخ!
‫یکی از شما! لعنتی!
‫داشتن حرف میزدن ‫و یکیشون من رو صدا زد
‫ـ میدونی، اینکه چرا اینجام ‫ـ آره
‫و یکی به خاطر
‫یادداشت‌های سرقت دستگیر شده
‫ـ همون برقیه؟ ‫ـ آره
‫به پلیس گفت از یه نفر دیگه گرفتتش
‫که اومده و 100تا لپتاپ خریده
‫شبیه پولشوییه
‫من هم همین فکر رو کردم ‫که یعنی یارو رو میشناخته
‫اگه از همون اول حقیقت رو میدونسته
‫من هم همین رو میگن ‫تو و کیت، اندازه پلیس‌ها محدود نشدین
‫مشکلی برای مطمئن شدن ندارین
‫اسم مغازه چیه؟
‫نمیدونم، اما اسم طرف "جی شاه"ـه
‫توی ایلفورده؟
‫آره، پیدا کردنش زیاد سخت نیست، نه؟
‫نه فکر نکنم
‫حالش چطوره؟
‫کی؟
‫کیت
‫خیلی کمک میکنه
‫میخواین با هم برگردین؟
‫ـ چی؟ چرا همچین چیزی میپرسی؟ ‫ـ نمیدونم
‫زمان زیادی رو با هم هستین
‫از این بدت میاد نه؟
‫نه
‫درباره کسی مطمئن نیستم
‫منظورم اینه که...
‫اگه میخواد ازت مراقبت کنه...
‫برو!
‫چطوری دووم میاری؟
‫چی شده؟
‫من رو مجبور میکنن ‫دستشویی بشورم
‫ـ کی؟ ‫ـ همه
‫اوه، عزیزم
‫دستشویی، کثیف و لجنشون رو
‫ـ سلام ‫ـ سلام
‫آماده‌ای؟
‫فکر کنم
‫خیلی خب
‫خیلی حب
‫اوه
‫آره
‫این برای چی استفاده میشده؟
‫خب، راستش زیاد مطمئن نیستم
‫اما الان یه کلینیکه؟
‫درسته
‫ـ گوش کن، سوزانا، میشه من یه لحظه برم؟ ‫ـ البته
‫زود میام
‫البته، اگه یه نفر مدام داره ‫بهت فشار میاره
‫واکنش نشون میدی، میدونی؟
‫یه عالمه اتفاق داره توی زندگیم می افته
‫همه چیز پر از خیانته
‫تعجبی داره که زود عصبی بشم؟
‫و البته، همه چیز به کار من بستگی داره
‫و حالا از دستش دادم، مجبورم... لعنتی
‫باید همه چیز رو ببندم، میدونی؟
‫بعد از این همه کاری که کردم
‫به خاطر طرز حرف زدنم بود؟
‫میشه یه لحظه آروم باشی ‫و بذاری من تمرکز کنم؟
‫البته
‫ممنون
‫خوبی؟
‫میشه یه چیزی بپرسم؟
‫البته
‫مگه معمولا...
‫کسی نیست که کمکت کنه؟
‫معمولا آره
‫اما میشه به تنهایی ‫طحال رو درآورد
‫
‫دو دل شدی؟
‫نمیدونم، شاید
‫ـ فقط... ‫ـ ترسیدی
‫یه ذره، آره
‫خب، مجبور نیستیم این کار رو کنیم، سوزانا
‫فقط بگو، و میبرمت خونه
‫آره، اما بعدش چی؟
‫من خوبم
‫ازت مراقبت میکنم، قول میدم
‫اوه، عاشق این آهنگم
‫ـ واقعا؟ ‫ـ آره
‫عالیه
‫دستشویی، کیت
‫میدونم
‫بگذریم، بیا
‫ـ چیه؟ ‫ـ شبیه چیه؟
‫شبیه یه تفنگه ‫چرا داری میدیش به من؟
‫خب، داریم با این خل و چل‌ها سر و کله میزنیم
‫نگران جایی که داریم میریم هستم
‫ـ محض احتیاط ‫ـ آره
‫باشه
‫آماده‌ای؟
‫آره
‫خوبه
‫همینطوری مدام میپرسیدن
‫میخواستن یه چیز متفاوت بگم
‫البته که نگفتم
‫نه
‫کاملا خونسرد بودم، مثل ابولهول
‫ابولهول!
‫نمیدونی ابولهول چیه؟
‫ـ جی شاه؟ ‫ـ بله
‫ببین، بعدا زنگ میزنم
این چه کاریه؟
‫باید ازت بپرسیم ‫اون پول رو از کجا آوردی
‫کدوم پول؟
‫اون پول سرقت
‫ـ و اگه همکاری نکنی ‫ـ سریعا
‫مجبوری از لحاظ فیزیکی ‫صدمه ببینی
‫خیلی خب، هرچی که فکر میکنین من میدونم
‫اوه، لعنتی!
‫فکر نکنم شوخی داشته باشه
‫"خیلی دوست دارم کنارت باشم"
‫"من هم"
‫ازش بپرس، حالش خوبه یا نه
‫ـ همچین چیزی میگه؟ ‫ـ آره
‫ـ درسته
‫خدای من کارن
‫بگو من هم خوبم
‫چی؟
‫آره درسته
‫آره
‫درسته، آفرین
‫لعنتی!
‫اوه!
‫نه، نه
‫لعنتی! جیمی!
‫جیمی!
‫لی!
‫بیا اینجا!
‫چی کار میکنی؟
‫به کمکت نیاز دارم، بیا اینجا
‫داری چی کار میکنی؟
‫دارم این زن رو نجات میدم ‫به نظرت دارم چی کار میکنم؟
‫چرا اصلا اینجاست؟ خدایا!
‫این زن داره زیر دست من ‫میمیره لی، بیا اینجا
‫بیا!
‫مزخرفه!
‫کجایی؟
‫دوباره
‫ـ بگو لطفا ‫ـ خدایا، لطفا!
‫یالا
‫اینجایی
‫ـ گرفتیش؟ ‫ـ آره، دوباره
‫ـ یه گیره بده ‫ـ گیره
‫این؟
‫نه، اون قیچیه، گیره بده!
‫این!
‫نمیدونم
‫دوباره
‫خوبه؟
‫آهان
‫مطمئنی؟
‫آره، فکر کنم
‫باورنکردنیه
‫ـ سلام عزیزم ‫ـ سلام بابا
‫چطوری؟
‫خوبم
‫ببخشید سر کار مزاحمت شدم
‫اشکال نداره، چی شده؟
‫خب داشتم درباره امشب فکر میکردم
‫و میخواستم بدونم اگه گوشواره طلایی مامان رو بندازم، اشکالی نداره؟
‫اونایی که برای سالگرد ازدواج بود؟
‫آره
‫البته که میتونی
‫باشه
‫چرا اصلا پرسیدی؟
‫نمیدونم
‫همین بود؟
‫آره
‫باشه، بعدا میبینمت
‫باشه
‫کجا دیدیش؟
‫کی رو؟
‫این زنه، اهداکننده
‫اوه
‫اون مریض من بود
‫میدونستم با بث همخون بود
‫و ازش خواستی بهت کلیه بفروشه؟
‫خب، بهش گفتم درباره‌اش فکر کنه
‫باید آزمایش میداد
‫اونی که توی سطل آشغاله چی؟
‫ـ چی؟ ‫ـ کدوم عضو حیاتی
‫الان توی سطل آشغاله؟
‫ـ اوه، طحال ‫ـ طحال؟
‫آره
‫مال کیه؟
‫مال این زنه
‫باید اون رو هم درمیاورد برای همین‫ گفتم هردو کار رو با هم کنیم
‫ـ هردوتاش؟ ‫ـ آره
خیلی خب
‫چرا زودتر نگفتی؟
‫ـ منظورت چیه؟ ‫ـ چرا زودتر درباره
‫طحال نگفتی؟
‫این زن میدونه داری ‫ کلیه‌اش رو برمیداری، دنیل؟
‫ـ لی ‫ـ چیه؟
‫این قدر مسخره بازی در نیار
‫ـ چه فرقی داره؟ ‫ـ چه فرقی؟
‫ـ آره ‫ـ خیلی فرق داره
‫ببین، اینکه اصلا تو وارد ماجرا شدی
‫باید میفهمیدی حاضرم ‫تا کجا برم، نه؟
‫ـ آره، اما این... ‫ـ چیه؟
‫ـ این اشتباهه! ‫ـ چطوری اشتباهه؟
‫چون این یه زن بیگناهه، دنیل!
‫اما مگه اصلا درباره‌اش میفهمه؟
‫هان؟
‫خدایا
‫ببین، باید کاری که مجبورم رو بکنم، خب؟
‫داشت چی میخرید؟
‫کلوچه
‫باید حرف بزنی، رفیق
‫یه کلیه!
‫کلیه؟
‫ـ آره ‫ـ برای چی؟
‫چون یه دونه نیاز داشت
‫توی این کاری، آره؟
‫یکی از کارهامه، آره
‫کی بود؟ نگو که نمیدونی
‫اصلا نمیدونم!
‫دکتر ساتن-گرویل
‫چی گفتی؟
‫گفت اسمش...
‫دکتر ساتن-گرویل‌ـه
‫اما فکر میکنم تخلص بود
‫منظورت اسم مستعاره؟
‫آره، آره ‫هر چی تو بگی
‫نه، نه، یه اسم مستعاره، ‫چون بهش همین رو میگن
‫ـ اوه، باشه ‫ـ دیگه چی؟
‫اون قد بلند بود
‫کچل بود
‫ـ یه کلاه پوشیده بود ‫ـ آهان
‫پس از کجا میدونی کچل بود؟
‫چون بدون کلاه دیدمش
‫چه کلاهی بود؟
‫چه کلاهی؟ میدونی، منقار داشت
‫ـ کلاه بیسبال؟ ‫ـ آره
‫روش نوشته بود "مار سفید"
‫"مار سفید"؟
‫آره، اما حرف‌های آخرش نبود
‫چیه؟
‫لعنتی!
‫لی یه چیزی، آره؟
‫ـ سیمونز ‫ـ خب، اون نبود
‫آره، اما یه نفر نزدیک بهش بود ‫که کلاهش رو گرفته
‫مگه اینکه دزدیده باشتش
‫ـ کی؟ ‫ـ مرد کچله
‫یه کلاه مارسفید ‫که حرف‌هاش پاک شده؟ نه، ببین
‫اون میسناستش ‫و اگه اینطوری باشه
‫مرد کچله به پول دسترسی داره
‫پس لی سیمونز هم به ‫مرد کچله دسترسی داره
‫ـ درسته ‫ـ و پول
‫و دوست ما جیمی هریس ‫اگه خوش شانس باشیم
‫مگه نه؟
‫ـ سلام ‫ـ سلام
‫اینجا چی کار میکنی؟
‫هیچی
‫یادم اومد که با بث خداحافظی نکردم
‫خداحافظی؟
‫خب، آره، خداحافظی درست
‫چرا باید خداحافظی کنی؟ ‫حالش خوبه
‫ـ حالش خوبه؟ ‫ـ خب، منظورم اینه که
‫میدونی، در حال بهبوده
‫از چی؟
‫نمیدونی؟
‫نه
‫دنیل بهش کلیه پیوند زد
‫چی؟
‫کِی؟
‫ـ امروز ‫ـ امروز؟
‫کلیه از کجا آورد؟
‫از یه بیمار سابق
‫طرف همین جوری قبول کرد؟
‫آره، ببین، من خبر ندارم، آنا
‫بهتره از خودش بپرسی
‫من دیگه اصلا از کارهاش خبر ندارم
‫کجاست؟
‫رفته به اون مراسم اهدای جوایز
‫اوه، درسته
‫آره
‫ـ فوق العاده ‫ـ آره
‫سلام
‫ـ ببخشید دیر کردم ‫ـ خوبی؟
‫ـ آره، عالی‌ام ‫ـ خوبه
‫ـ مایکل ‫ـ دنیل
‫ـ آماده‌ای؟ ‫ـ خیلی
‫راستش، میشه قبلش ‫با هم صحبت کنیم؟
‫البته، میشه؟
‫البته، من همونجا منتظر می مونم
‫چی شده؟
‫همه چیز خوبه؟
‫ـ آره، چرا؟ ‫ـ پول رو دادی؟
‫آره، ممنون
‫و ... اون برنامه؟
‫برنامه رو چند هفته دیگه شروع میکنم
‫عالیه، قدم‌های اولیه مهمه
‫البته
‫بریم؟
‫خب...
‫ببین
‫گوشواره‌ها بهت میان
‫آره؟
‫آره
‫ممنون
‫بیا
‫تنها به این دلیل که در این ‫14 سالی که اون کار کرده
فوق العاده بوده
‫و خیلی از همکارهاش ‫میخواستن در حد اون باشن
‫و احترام و دوستی
‫که همیشه به من نشون داده
‫و به تمام دوستان و همکارانش
‫همدلی و فداکاری که نشون میده
‫خیلی بیشتر از نیازه
‫چیزی که خودم بارها شاهدش بودم
‫بگذریم، دیگه ازش تعریف نمیکنم
‫فقط باید بگم که ‫باعث افتخارمه
‫که جایزه جورج منویل برای جراح ممتاز
‫به یه فرد با لیاقت بدم
‫آقای دنیل میلتون
‫ممنون، مایکل، برای اون توضیح بسیار خوب
‫این جایزه...
‫واقعا خیلی برام باارزشه
‫من در ماه‌های اخیر....
‫دوران سختی داشتم ‫همونطور که خیلی‌هاتون میدونین
‫به هر حال، ببخشید
‫میخوام از انجمن جراحان ‫سلطنتی بریتانیا تشکر کنم
‫برای این افتخار بزرگ
‫و میخوام این رو همسرم، بث، تقدیم کنم
‫به یاد همسرم، بث
‫ممنون
‫نمیتونی بری عذرخواهی کنی؟
‫ـ نه ‫ـ ازشون خواهش کنی؟
‫بعد از اینکه به یه همکار حمله کردم؟
‫ـ گفتی دعوا بود ‫ـ آره، اما من شروع کردم، میدونی؟
‫نه، نظرشون رو عوض نمیکنن
‫باشه
‫بعدش چی میشه؟
‫خب...
‫نمیدونم
‫دیر یا زود اینجا رو پیدا میکنن
‫و فکر میکنی تا کی وقت داریم؟
‫خب، یه مدت میشه ‫شاید هم نه، میدونی؟
‫بهتره مراقب باشیم
‫دیگه قرار نیست جایی ‫برای قایم شدن داشته باشی
‫ولش کن
‫متاسفم که آرزوت برآورده نمیشه
‫ـ منظورت چیه؟ ‫ـ یه پناهگاه پیشرفته
‫اوه، من...
‫ببین، فقط یه آرزو بود
‫نمیدونم، مرد، ‫یه مدت خوب بود، لی
‫کلینیک داشتی
‫ـ آره ‫ـ باغ سبزیجات
‫ـ لوبیاها تقریبا رسیده ‫ـ آره، دیدم
‫تحقیقات آزمایشگاه
‫خیلی خب، من میرم ‫به میشل شب بخیر بگم
‫چطوری؟
‫خوبم
‫دیگه حالم خوب میشه؟
‫آره، خوب میشی
‫ممنون