‫« یوزپلنگ »
‫[آوریل - سال ۱۸۶۰]
‫شبه‌جزیره ایتالیا به چندین پادشاهی کوچک تقسیم شده است
‫بیش از صد سال است که سیسیل،
‫تحت حاکمیت خاندان بوربون قرار دارد
‫در شمال، جنبشی برای اتحاد ایتالیا در حال قدرت گرفتن است
‫ژنرال گاریبالدی ارتشی گرد هم آورده تا به سمت جنوب حرکت کند
‫شهر پالرمو خود را برای رویارویی آماده می‌کند
‫ممنوعیت رفت‌وآمد شروع شده! ‫برگردین خونه‌هاتون!
‫همین الان برین خونه!
‫سلاح‌هاتون رو آماده کنید!
‫دیوانه‌ای یا کلاً احمقی؟
‫شهر تعطیله!
‫بله، خبر داریم سروان
‫شاهزاده
‫سلاح‌هاتون رو بیارید پایین!
‫اینجا براتون خطرناکه، شاهزاده
‫کل شهر در آشوبه
‫حامیان گاریبالدی هر لحظه خشن‌تر می‌شن
‫اینجا دارید کار خوبی انجام میدید
‫ولی باید الان رد بشیم
‫حتماً
‫بذارید رد بشن! ‫برای یوزپلنگ راه رو باز کنید!
‫راه رو برای شاهزاده‌ی سالینا باز کنید!
‫اعلی‌حضرت
‫بابا!
‫برو وسایلت رو جمع کن
‫برو
‫بندیکو، زود باش
‫چرا اومده اینجا؟
‫بندیکو!
‫خاندان‌هایی که به خاندان بوربون وفادارن ‫مستقیماً مورد تهدید این شورش‌ها قرار دارن
‫برای اجتناب از هرگونه احتمال خطر،
‫ترجیح میده دختره رو ببریم خونه
‫شاهزاده، بیرون هر اتفاقی بیفته،
‫جاش اینجا امنه
‫کی جرأت می‌کنه به صومعه خدای مقدس حمله کنه؟
‫به نظرتون احترام می‌ذارم، راهبه اعظم. ‫و اتفاقاً باهاش موافقم
‫ولی زنم، که بانیِ این صومعه است،
‫تا دخترش نره خونه، ‫دست از سر من
‫یا خدای مقدس بر نمی‌داره
‫چی شده؟
‫سریع گاری‌ها رو جابجا کنید!
‫چی شده؟
‫بابا!
‫برگردین داخل، اعلی‌حضرت
‫کمک!
‫بابا
‫اگه اینجا بمونیم کارمون تمومه
‫اعلی‌حضرت، بیاید بریم
‫آماده‌ایم شاهزاده. می‌تونیم بریم
‫شاهزاده، سوار شید، سریع! الان!
‫اعلی‌حضرت؟
‫شاهزاده، کمک!
‫خواهش می‌کنم
‫- شاهزاده! ‫- سروان! سریع!
‫- سوار بشید، اعلی‌حضرت ‫- کمک!
‫صبر کن!
‫بابا!
‫عوضی!
‫برو!
‫مرگ بر خاندان بوربون!
‫خداوندا، امیدوارم نور ابدی شامل حالـشون بشه
‫وقتی میگن «مرگ بر خاندان بوربون»، ‫منظورشون ماییم؟
‫مرگ بر ما
‫اون‌ها بدعت‌گذارن، از دین برگشته و آدمکشـن
‫گاریبالدی می‌خواد صومعه‌ها رو خراب کنه
‫و پاپ رو دار بزنه
‫چرند نگو، پدر
‫گاریبالدی اینجا نیست
‫هنوز در جنوآست
‫اون عده فقط به یه مشت سرباز بدشانس حمله می‌کنن
‫وقتی هم به قدر کافی ‫از سردابه‌ها نوشیدنی دزدیدن،
‫بر می‌گردن خونه
‫منم مجبورم برگردم صومعه، نه؟
‫خواستِ مادرته
‫خواهیم دید
‫- کونچتا! ‫- کاترینا!
‫- خیلی لاغر شدی! ‫- همیشه لاغره
‫برو کنار!
‫توی شهر جنگ بود؟
‫کونچتا!
‫- درست به موقع درت آوردیم ‫- چرا خودت رو می‌اندازی وسط؟
‫تو رو توی پالرمو ندیدم
‫می‌خواست بره، ولی نتونست هفت‌تیرهای دوئلش رو پیدا کنه
‫برادرتون رو دست نندازید
‫مامان!
‫موهات بوی صابون صومعه رو میده
‫ممنون
‫خب، بریم؟
‫- بریم صبحونه بخوریم ‫- بابا برام تعریف کرده
‫یه دسر گرانیتای خوشمزه داریم
‫در آستانه دریافتـشان هستیم، متبرک ساز
‫به واسطه مسیح، پروردگارمان
‫- آمین ‫- آمین
‫زود باشید، تا پدر پیرون همه رو نخورده
‫تانکردی کجاست؟
‫پسرخاله‌مون هر جور مایل باشه میاد و میره
‫الان یه مرد بالغ شده
‫زندگی و کارهای خودش رو داره
‫که ما پولش رو میدیم
‫پدر پیرون، حالـتون خوش نیست؟
‫یکم رنگ‌پریده هستید
‫پدر پیرون یه شب افتضاح داشته
‫واسه همین یکم رنگت پریده؟ ‫صورتت یکم سفید شده، پدر
‫خنده‌دار نیست
‫با پدر پیرون موافقم
‫اصلاً خنده‌دار نیست
‫کاملاً حق داشته که وحشت کنه
‫- پائولو، اون‌ها... ‫- این مسئله شوخی نیست
‫تو حرف مادرت نپَر
‫ببخشید
‫ولی گاریبالدی فقط مرگ یسوعی‌ها رو نمی‌خواد،
‫کل قلمروی بوربون رو هدف گرفته
‫می‌خواد ما رو لِه کنه و بریزه توی دریا
‫- راست میگه ‫- پس بیخیالِ لباس مجلسی و جشن
‫- چرند نگو، پائولو ‫- همه عاشق جشن هستن
‫یه ارتش داره میاد، متوجهید؟
‫رعایا و راهزنانی که دارن پالرمو رو آتیش می‌زنن
‫راه رو براش باز می‌کنن
‫بس کن
‫ساکت باش
‫ببخشید، بابا
‫ببخشید
‫ولی نمی‌دونم چرا بیشتر نگران نیستید
‫پائولو، اینجا سیسیل‌ـه
‫ماه آوریل‌ـه
‫دو ماه دیگه، اینجا اینقدر گرم می‌شه
‫که انقلاب کردن
‫به ذهن هیچکس خطور نمی‌کنه
‫فقط چون تشنه‌ی سایه می‌شن، ‫به سوراخ‌موش‌هاشون پناه می‌برن،
‫و اونجا دراز می‌کشن و منتظر ماه اکتبر می‌شن
‫تو این بین، ما زندگی‌مون رو ادامه میدیم
‫جای همه‌تون اینجا امنه
‫همین و بس
‫بله بابا
‫- بله بابا ‫- بله بابا
‫حالا، بیاید از صبحونه‌مون و بازگشتِ کونچتا ‫لذت ببریم. هوم؟
‫زود باشید دیگه، بخورید
‫«خنده‌دار نیست»
‫«نه، اصلاً خنده‌دار نیست!»
‫[سخنرانی‌های گردآوری‌شده‌ی جوزپه گاریبالدی]
‫ممنون که سر زدی، کونچتا
‫همیشه از دیدنت خیلی خوشحال می‌شم
‫ولی الان یکم دستم بنده
‫- اون سلاح‌ها برای کیه، تانکردی؟ ‫- برای یه دوست
‫کمک به دوستامون مهمه، نه؟
‫افرادی که دیروز توی پالرمو دیدم ‫و می‌خواستن یک سروانِ شاه رو بکشن
‫به نظرم دوست نبودن
‫یعنی شبیه گایتانو بودن؟ ‫گایتانو دوستمه، کونچتا
‫تصمیم گرفتی براشون بجنگی؟
‫بابا دیوونه می‌شه!
‫- اون پدر توئه، نه من ‫- از دیدِ اون اینجوری نیست
‫پس بهش نگو
‫نظرش اینه که آخرش هیچی نمی‌شه
‫البته کونچتا. ‫باید هم نتیجه‌ی ترجیحیش این باشه
‫هر چیزی که داره رو، خاندان بوربون بهش دادن
‫و هر چی که تو داری رو پدر من بهت داده
‫خونه‌هامون، باغ‌هامون...
‫می‌خوای همه‌چیز رو برای کمک به دوستان جدیدت فدا کنی؟
‫نه، می‌خوام از همه‌چیز محافظت کنم
‫- جدی؟ ‫- آره
‫ولی اگه توی سمتِ بازنده باشم ‫چطوری این کار رو بکنم؟
‫کی میگه ما می‌بازیم؟
‫من میگم
‫بهش فکر کن، کونچتا
‫سربازهای لباس‌آبیت واسه کی می‌جنگن؟
‫واسه شاهی که هیچوقت ندیدن؟
‫واسه یه مشت کشیش چاق که چاق‌تر هم بشن؟
‫به نظر من خیلی انگیزه‌دهنده نیست
‫اون‌ها توی شمال ایده‌های نو دارن
‫صنعت و پیشرفت وجود داره
‫ما اینجا چی داریم؟
‫تفتیش عقاید و فساد
‫تازه...
‫اگه ببازید،
‫مجبور نیستی به صومعه برگردی
‫این اولین حرف ترغیب‌کننده‌ات بود
‫می‌دونستی دارن راه‌آهن جدید می‌سازن؟
‫می‌تونیم با قایق از مسینا به ناپل بریم،
‫بعدش با قطار به رُم بریم،
‫فلورنس، یا ونیز
‫همه‌اش می‌شه یه کشور؟
‫شکوهش رو تصور کن
‫سیسیل، دیگه فقط یه جزیره نباشه،
‫بلکه بخشی از یک کشور باشه
‫به پدرت نگو من رو دیدی
‫نمی‌تونم بهش بگم؟
‫فکر کنم هر کاری بخوام می‌کنم
‫کونچتا...
‫باشه
‫ولی فقط در یک صورت
‫که زیاد برام نامه بنویسی ‫و بگی حالت خوبه
‫نگرانیت برای من خیلی متأثرکننده است
‫کونچتا، طبقه بالا که بودیم...
‫همه‌جا رو دیدی؟
‫خدانگهدار، کونچتا!
‫روسو!
‫- شاهزاده ‫- همیشه به موقع
‫چکمه قشنگیه
‫نوئه؟
‫من رو به آرجیووکاله ببر
‫می‌خوام بدونم وضعیت لیموهام چیه
‫آقای «ایبا آگنولو»
‫کشاورز اجاره‌نشین
‫طبق محاسبات من،
‫پنجاه سبد لیموی آرجیووکاله ازم برداشتی
‫نه، حقیقت نداره! ‫ربطی به من نداره!
‫- باور کنید! ‫- چتر رو ببر
‫- خواهش می‌کنم! ‫- شاهزاده، از اون آب ننوشید
‫یه اپیدمی وجود داره
‫شاهزاده، التماسـتون می‌کنم
‫اون لیموها رو
‫راهزنان دزدیدن
‫تفنگ داشتن و به خانواده‌ام حمله کردن
‫باید چی کار می‌کردم؟
‫مجبور شدم لیموها رو بهشون بدم، شاهزاده
‫حرفش رو باور می‌کنی، روسو؟
‫اگه راهزنان لیموها رو دزدیدن،
‫چرا گزارش سرقت نداده؟
‫شاهزاده، این رعایا همه‌شون مثل همَـن
‫همه‌شون دروغگواَن
‫معلومه. اون‌ها سیسیلی هستن
‫در سیسیل، ما دائم دروغ میگیم، نه؟
‫حتی تو، الان...
‫داری دروغ به خوردم میدی. نه؟
‫خیر، شاهزاده
‫- نه؟ ‫- نه
‫خوب می‌دونم
‫که راهزنانی که ازشون حرف می‌زنه ‫افراد تو هستن
‫و فقط پنجاه سبد لیموی آرجیووکاله نیست ‫که گم شده
‫حدود سیصد سبده
‫توی سردابه‌ی تو مخفی شدن
‫قصد نداشتم، قسم می‌خورم
‫پس بهم بگو،
‫نقشه‌ات چیه؟
‫حالا ازم دله‌دزدی می‌کنی،
‫بعدش شاید وقتی انقلاب من رو سرنگون کرد،
‫بقیه‌اش رو هم بر می‌داری؟
‫حالا...
‫باید نابودت کنم
‫باید خونه‌ات رو با خاک یکسان کنم
‫باید پسرانت رو روانه‌ی کوه کنم
‫التماست می‌کنم، نه!
‫التماست می‌کنم! نه!
‫ولی اون کار رو نمی‌کنم
‫فقط این یه بار
‫پاشو
‫شاهزاده، نمی‌دونم چطوری ازتون تشکر کنم
‫با یکم وفاداری
‫و به خاطر آوردن قوانین
‫این مردم،
‫جایگاه خودشون رو می‌دونن
‫تو...
‫جایگاهت رو می‌دونی
‫من هم...
‫جایگاهم رو می‌دونم
‫مفهومه؟
‫یه چاه جدید برای آب تمیز اینجا حفر کن
‫و مطمئن شو این مردم ‫همیشه نون تازه داشته باشن
‫- حالا بریم ‫- انجامش میدم!
‫- بانو کونچتا ‫- ممنون، ماریو
‫- شکلاتی ‫- شکلات
‫بیا بندیکو. بریم
‫[شورشیان توسط نیروهای سلطنتی عقب رانده شدند] ‫[ناآرامی‌ها ادامه دارد]
‫حال من خوبه
‫خدمتکارت، تانکردی فالکونری
‫زود باشید!
‫با دستور شما!
‫برای بانو کونچتا کوربرا. همه‌چیز خوبه
‫تانکردی، کمک!
‫- مراقب باش ‫- بله قربان
‫برای بانو کونچتا کوربرا. ‫همه‌چیز طبق برنامه است
‫حمله!
‫حال من خوبه
‫تفنگ‌ها رو بیارید!
‫- برای ایتالیای متحد! ‫- آره!
‫اراده‌ات در زمین همان‌گونه که در آسمان است، انجام شود
‫مرگ بر خاندان بوربون!
‫ثمره‌ی وجود تو، عیسی
‫مریم مقدس، بنده‌ی خدا، اکنون برای ما گناهکاران دعا کن
‫برای من نامه‌ای نیومده؟
‫نه، بانو کونچتا. متأسفم
‫چی شده؟ چرا پارس می‌کنی؟
‫میگن خونه مادرش ‫نزدیک اینجاست در مونرئاله
‫می‌خواسته به خونه بره
‫خدای مهربون
‫چی شده، پائولو؟ ‫حرفی واسه گفتن داری؟
‫اون یکی از نیروهای ما بود، بابا
‫و به خاطر سگ‌های بزدلی مثل تانکردی
‫یه مادر باید براش سوگواری کنه
‫می‌دونی حرف همه چیه؟
‫که تانکردی عزیزت
‫آشکارا از شورشیان حمایت می‌کنه
‫بابا، می‌دونم فکر می‌کنی آدم خاصیه...
‫- پائولو! ‫- ولی وقتشه یکی بهش شلیک کنه!
‫بیا اینجا
‫بیا اینجا!
‫فابریتزیو!
‫کیه؟
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫حرفی که پائولو در مورد تانکردی زد...
‫اهمیت نده
‫چی شده، دخترم؟
‫انگار یکم ناراحتی
‫قول دادم چیزی نگم
‫تصمیم گرفتی اون قول رو بشکنی؟
‫همیشه میگی همه‌چیز رو می‌دونی،
‫پس شاید گفتنش بهت فایده نداشته باشه
‫من که خدا نیستم. نمی‌تونم همه‌چیز رو بدونم
‫و می‌شه هر وقت خواستم ‫این رو برات یادآوری کنم؟
‫دیگه از این بازی خسته شدم
‫بهم بگو
‫چی شده؟
‫تانکردی برام نامه می‌نویسه
‫هر روز. از پالرمو
‫چی میگه؟
‫که حالش خوبه
‫که جاش امنه
‫چرا نباشه؟
‫رفته پالرمو به شورشی‌ها ملحق بشه
‫بله، اون رو هم می‌دونم
‫برو سر اصل مطلب
‫دیگه نامه‌ای نمیاد
‫- کجا میری؟ ‫- کونچتا توضیح میده
‫کونچتا؟
‫نمی‌شه تا صبح صبر کرد؟
‫باز کنید! ‫راه رو برای شاهزاده‌ی سالینا باز کنید!
‫شاهزاده
‫- اون کیه؟ ‫- شاهزاده است دیگه، نمی‌دونی؟
‫عمو!
‫چطوری پیدام کردی؟
‫واقعاً فکر کردی نمی‌دونم پولی که بهت دادم رو ‫چطوری خرج کردی؟
‫حتی اون اعلامیه‌های شورشی که منتشر کردی
‫با پول من
‫می‌دونستی و جلوم رو نگرفتی؟
‫اگه می‌دونستم
‫قراره آخرش تیر بخوری، جلوت رو می‌گرفتم
‫نظرمون اینه...
‫که خیلی جدی نیستن
‫چقدر حیف، چون جمعیت زیادی هستن
‫که مشتاقن تا فردا از نزدیک
‫اعدام شدنت رو تماشا کنن
‫صبح سعی می‌کنم با یکی صحبت کنم ‫که حلش کنم
‫ولی نمی‌تونم ضمانتی بدم
‫خواهرم رو خیلی دوست داشتم
‫با اینکه تا حدودی ساده‌لوح بود
‫از کِی آرمان‌گران جوان رو
‫با جوخه‌ی آتش مجازات می‌کنیم؟
‫آرمان‌گران جوان از ابتدای خلقت اعدام شدن
‫و جوانِ مورد نظر یه تهدید به حساب میاد
‫بله، مطمئنم
‫بیشتر واسه خودش، وقتی بازی می‌کنه
‫شاهزاده، نیروهای من دارن برای جنگ آماده می‌شن
‫و توی جنگ، باید درس‌عبرت بسازیم
‫تانکردی فالکونری، که به هیچ عنوان پسرت نیست،
‫بهترین درس‌عبرت ممکنیه که می‌تونم بسازم
‫و قراره خواهرزاده من رو
‫برای اون چاپلوس‌ها درس‌عبرت کنی؟
‫خواهرزاده شاهزاده سالینا؟
‫خیلی متأسفم
‫ولی اون افراد،
‫قراره اونجا گلوله بخورن
‫اگه بخوای،
‫می‌تونی از تراس تماشا کنی
‫این دسته‌چک حساب لندن منه
‫فقط قیمتت رو بگو
‫ممنون،
‫ولی من هیچوقت دنبال پول نبودم
‫هدر دادنش خیلی راحته
‫چی می‌خوای؟
‫زمین
‫همون زمینی
‫که همیشه زیادش رو داشتی،
‫و معنیش این بوده که هیچوقت ‫لازم نبوده نگران چیزی باشی
‫چه زمینی رو می‌خواستی؟
‫آرجیووکاله توی فکرم بود
‫آرجیووکاله؟
‫بیست هکتار بهت میدم
‫فقط یه تیکه زمین نمی‌خوام
‫کلش رو می‌خوام
‫بله، می‌دونم خانواده‌ات بیش از صد سال ‫اونجا قدرت داشته
‫ولی قیمتم اینه
‫اگه تصمیم گرفتی بیای واسه تماشا...
‫توی تراس می‌بینمت
‫پنجاه هکتار
‫صبر کن!
‫اگه اینقدر زندان دوست داری،
‫چرا بانک نمی‌زنی؟
‫اونجوری حداقل می‌تونستی یکم از چیزی که خرج کردم
‫تا درت بیارم رو پس بخری
‫هم‌سنگرهام هنوز اونجان
‫ناعادلانه نیست که بذارم توی زندان بمونن؟
‫اینقدر پُررویی که واسه من از عدالت حرف می‌زنی؟
‫راه بیفت
‫- اجازه هست؟ ‫- خواهش می‌کنم
‫- اعلی‌حضرت ‫- بالسامو، لباس تنش کن
‫جریان چیه، دایی؟
‫غذات رو بخور
‫ولی چرا داریم به کافه میریم؟ ها؟
‫دوتا نوشیدنی
‫آقایون، می‌خوام یه افتخار بزنم
‫به افتخار خواهرزاده‌ام، تانکردی فالکونری
‫هرکی نوشیدنی نخوره می‌تونه خودش رو دشمنم بدونه
‫- یه نوشیدنی، لطفاً ‫- چشم
‫الان می‌تونیم بریم بیرون
‫منظره قشنگی نمی‌شه
‫ببخشید
‫- پسربچه‌ام! ‫- مامان، می‌ترسم!
‫ای مریم مقدس، به ما رحم کن
‫به ما رحم کنید، خواهش می‌کنم
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫هدف!
‫شلیک!
‫زنده‌باد ایتالیا!
‫هدف!
‫زنده‌باد گاریبالدی!
‫شلیک!
‫نه!
‫- فرانچسکو! ‫- باشه!
‫فابریتزیو، می‌شه سگ رو از روی میز برداری؟
‫بابا دوست داره که سگ روی میز باشه
‫تارت بهش ندی بخوره. مریض می‌شه
‫بچه‌ها!
‫تارت نبود، یه تیکه بریوش بود
‫- پسردایی دختردایی‌ها! ‫- تانکردی برگشته!
‫تانکردی!
‫- سلام ‫- پسرخاله
‫مهمان والامقام که نیست. ‫بذارید بشینه و یکم غذا بهش بدین
‫بیا بشین، پسرخاله
‫زن‌دایی استلا
‫ممنون که اینقدر خوب مراقبم بودین
‫اینجا خونه توئه، تانکردی
‫برات دعا کردیم، تانکردی
‫پدر
‫دلت واسه این ضیافت‌ها تنگ نشده بود، پسرخاله؟
‫- بله کاترینا! ‫- واقعاً!
‫و می‌خوام بگم که تا حالا هیچ میزی
‫بهتر از این نبوده و نخواهد بود!
‫از گرانیتا بخور. حرف نداره!
‫بریوش‌ها هم خوشمزه‌ان!
‫- بیا ‫- مشتاقش بودم
‫کونچتا، می‌شه منم یکم بخورم؟
‫کونچتا؟
‫نه کیارا. دیگه به قدر کافی خوردی!
‫- کونچتا! ‫- مامان!
‫وای!
‫خیلی خوشمزه است!
‫تانکردی، چطور جرأت می‌کنی؟
‫خدای من، باز شروع کرد
‫تمام هویت ما، هر چیزی که بهش دادیم رو انکار کرده
‫فکر کنم از غذا خوشش میاد، پائولو
‫حست رو می‌فهمم
‫واقعاً میگم
‫تو پسردایی منی و من همیشه دوستت خواهم داشت
‫گاریبالدی و ارتشش ‫چند روز دیگه می‌رسن
‫حضورش در اینجا
‫برات سرزنش‌آمیزه و حتی نمی‌فهمی
‫یا شاید می‌فهمی؟
‫چون اگه اون خائنه و جای انکاری هم نیست،
‫تو چی هستی، بابا؟
‫خب دایی،
‫سؤال خیلی خوبیه
‫فکر نکنم حرفش خیلی جدال‌آمیز بوده باشه
‫پسرت رو تحقیر کردی
‫شرمسارش کردی
‫یه سؤال کاملاً منطقی ازت پرسید
‫معلومه که تانکردی رو دوست داریم
‫مثل پسر ماست
‫ولی برعلیه ما شده
‫یا حداقل برعلیه جایگاهیه که باید حفظش کنیم
‫گرچه دیگه اصلاً نمی‌دونم که جایگاهـمون چیه
‫جایگاه ما
‫محکم و استوار روی زمین ماست
‫مثل همیشه؟
‫مثل همیشه
‫و ملاقات‌هات در پالرمو رو به من
‫من تو رو اونجوری که هستی می‌شناسم
‫خدا هم همینطور
‫نمی‌تونم جهنمی شدنت رو تحمل کنم
‫روزانه برای روحت دعا می‌کنم
‫شفاعت‌هات با خدا
‫بدون شک باعث فروتنی من می‌شن
‫هیچی تو این دنیا باعث فروتنی تو نمی‌شه
‫ و اینکه مشتاقم
‫ برای آزادی
‫فکر کنم ناراحتی
‫خیلی
‫ممنون که متوجه شدی، کونچتا
‫به خاطر دوست‌هاته؟
‫کدومـشون؟
‫اون‌هایی که تیر خوردن؟
‫و اون‌هایی که تیر نخوردن
‫الان دارن انقلابی که اینقدر می‌خوایش رو فراهم می‌کنن
‫کونچتا، اینجا مثل بهشته
‫بخشی از وجودم میگه کاش می‌تونستم تا ابد اینجا بمونم
‫ولی معنیش اینه که به چیزی که همین الان دارم قانع بشم
‫که یعنی هیچی، کونچتا
‫حقیقت نداره
‫ما رو داری
‫و تمام این‌ها رو
‫من یه خونه‌ی ویرانه دارم ‫و صدقه‌های پدرت رو
‫اون بیرون یه دنیای بزرگ هست
‫باید اونجا باشم
‫جایی که شاید یه آینده واسه خودم بسازم
‫می‌فهمی؟
‫اعلی‌حضرت
‫لیموهاتون رو آوردم
‫یه خبرهایی دارم
‫ملکم در آرجیووکاله رو به فرماندار لئونفورته بخشیدم
‫ولی کاری کردم باور کنه که فقط تو ‫می‌تونی مدیریتش کنی
‫پس از امروز، دیگه از من دزدی نمی‌کنی
‫و از اون دزدی می‌کنی
‫برات خیلی پُرسودتره
‫برات حرکت خوبی نزدم؟
‫راضی هستی؟
‫خیلی سخاوتمندین، شاهزاده
‫خوبه. حالا می‌خوام یه چیزی در عوض ازت بخوام
‫هر چیزی که باشه
‫گاریبالدی و چاپلوس‌های لباس‌قرمزش...
‫ممکنه هر آن از راه برسن
‫تو و افرادت حاضرین
‫از هر گونه تهاجمی از ما دفاع کنید؟
‫شاهزاده،
‫منزل شما
‫از صومعه هم ساکت‌تر خواهد بود
‫خوبه
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای بهم بگی؟
‫بله
‫مسئله خواهرزاده‌تون
‫دایی! چی شده؟ ‫چیزی جا گذاشتم؟
‫می‌دونی چی واقعاً اعصابم رو خرد می‌کنه؟
‫که باید از یه غریبه بشنوم
‫چطوری توی یه میدون نبرد بی‌فایده ‫از خونریزی مُردی
‫ترجیح میدم همین الان با تیر بزنمت
‫اینجوری توی کافه تمام اعتبارتون رو پس می‌گیرید
‫کاملاً درسته
‫واقعاً فکر می‌کنی
‫تو و اون ژنرالت می‌تونید سیسیل رو فتح کنید؟
‫- یادت رفته از کجا اومدی؟ ‫- هیچوقت یادم نمیره
‫یونانی‌ها، رومی‌ها، عرب‌ها، نورمن‌ها...
‫همه در نهایت رفتن خونه
‫و هر دفعه ما فقط شونه بالا انداختیم،
‫خاک رو از لباسـمون تِکوندیم،
‫و با خودمون گفتیم،
‫«چی باعث شد فکر کنن که می‌تونن بیان اینجا ‫و ارباب ما بشن؟»
‫بعدش دوباره صبورانه منتظر موندیم
‫تا اربابان بعدی‌مون از راه برسن
‫دایی، اربابان بعدی‌مون قراره برسن
‫فقط امیدوارم آماده باشی
‫ممکنه شرایطـمون رو بهتر کنن
‫از چه نظر؟
‫ماهرتر بشیم؟ بافرهنگ‌تر بشیم؟
‫از لحاظ مالی آبرومند بشیم؟
‫خیال برت داشته
‫ما نمی‌خوایم بهتر بشیم
‫فکر می‌کنیم همینجوری که هستیم بی‌نقصیم
‫یادت باشه، خودبینی ما از هر ارتشی قوی‌تره
‫دایی، اگه می‌خوایم همه‌چیز ‫همینجوری بمونه،
‫پس همه‌چیز باید عوض بشه
‫صبر کن
‫هر چی نباشه ما در سیسیل هستیم
‫دیر یا زود، باید به یکی رشوه بدی
‫خدانگهدار، دایی
‫زنده‌باد گاریبالدی!
‫سلاح‌ها آماده!
‫[بر اساس رمان یوزپلنگ نوشته‌ی جوزپه تومازی دی لامپه‌دوزا]