صندوق
شنیدم اولین بارت هست.
5 سال پیش
چقدر باید ناامید باشی که دست به همچین کاری بزنی؟
فقط کنجکاوم.
مگه ازدواج نباید رمانتیک باشه؟
شاید رمانتیک زیادی باشه،
ولی یه نظم طبیعی توی کارها هست.
مراحل رو طی می‌کنی، بعد با کسی در سطح خودت ازدواج می‌کنی.
با پیروی از نظم طبیعی، ازدواج تاییدیه جامعه رو می‌گیره.
موافق نیستی؟
فکر کنم اینجوری فکر می‌کردم،
بی‌خیال اون نظم طبیعی.
چه چیز خاصی داره که دو تا اسم رو روی یه تیکه کاغذ بنویسی؟
در واقع یه اعلامیه بی‌اعتمادی متقابله...
که هر دو طرف می‌دونن که برای همیشه دوام نمیاره.
تنها راهیه که همدیگه رو به هم ببندیم.
رمانتیک؟
قرارداد کجاش رمانتیکه؟
گواهی کجاش رمانتیکه؟
هیچ‌کدوم از این چیزها هیچ معنایی ندارن.
به نظر میاد کلی مشکلات با ازدواج داری.
نه.
فقط ایده ازدواج...
حالم رو به هم می‌زنه.
این ایده بدی بود.
بیا کنسلش کنیم.
تا شش ماه دیگه می‌میرم. چهار ماه زودتر، اگر خیلی زود باشه.
تو اولین و آخرین همسرم خواهی بود.
اگه با این مشکلی نداری...
می‌خوای باهام ازدواج کنی؟
صندوق
منو نمی‌شناسی؟
معلومه که می‌شناسم.
از کجا منو می‌شناسی؟
مهم نیست.
یه ارشد که می‌شناختم برنامه داشت بره خارج ولی به خاطر تو خودکشی کرد.
میگفتن مردن تنها راه فرار از تو بود.
به نظر میاد خیلی عوضی بودم.
این فقط طوریه که ازت شنیدم، نه لزوماً طوری که بهت فکر می‌کنم.
منظورت چیه؟
کی می‌دونه تو ذهن کسی که تصمیم گرفته ناپدید بشه چه می‌گذره؟
شاید فقط بهانه‌ای لازم داشتن.
ولی این به این معنی نیست که من متقاعد شدم که تو عوضی نیستی.
منم تو رو یادمه...
از اون موقع، خانم این-جی.
ولی دلیلش واقعاً مهم نیست،
پس بعداً بهت میگم وقتی فرصت شد.
پیاده نشو. من داشتم می‌رفتم.
اومده بودی خونه ما؟
خونه ما؟
عجیب که تو اینجوری صداش می‌زنی.
با زنت ملاقات کردم.
جدی؟
چطور بود؟
فقط
به نظر میاد زن یکی باشه.
پس قبل از امروز همدیگه رو نمی‌شناختین؟
در واقع،
متوجه شدم که با هم توی دانشگاه بودیم.
کاش می‌تونستم بهت اعتماد کنم.
پس وقتی سخت می‌گذره، تحمل کن.
اومده بود به خاطر چراغ‌ها.
خانم لی سو-یون یه چای خورد و حدود ۲۰ دقیقه موند.
نپرسیدم.
اگه جای تو بودم می‌خواستم بپرسم.
می‌تونم ببرمت بیمارستان.
قرارم هفته بعده. الان برای کار شخصی بیرون رفتم.
هنوز هم در مورد اون چیزا فعالیت می‌کنی؟
یه کارشناس لازم دارم.
اون تو رو کتک می‌زنه؟
بریم سر اصل مطلب.
بی‌ادب جنوبی.
حداقل باید می‌پرسیدی حالم چطوره.
کنجکاو بودم حالت چطوره.
پست جدیدت چطوره، معاون مدیر یو این-یونگ؟
حامله‌ام.
از ایده داشتن خانواده خوشم میاد. شاید چون خانواده‌م همشون مردن.
تو خانواده داری؟
شوهرتم می‌دونه؟
خیلی امیدوارم که نه.
شاید بدون اون چیزی که بهش می‌گن خانواده بهتر باشی.
پس چرا دنبالشی؟
کافی نبود که بفهمی اون سالمه و سال پیش نمرده؟
برای من خوبه، تا زمانی که دارم پول می‌گیرم.
برنامه داری دوباره باهاش ازدواج کنی؟
یا می‌خوای بکشی‌ش؟ اون رو می‌تونم قبول کنم.
کجاست؟
طبق گفته دلال،
پراگ بود، و دو هفته پیش رفت مجارستان.
دقیقاً بوداپست.
مثل همیشه منو در جریان بذار.
بعضی وقت‌ها خواب پیدا کردن جسد خواهر و برادر کوچیک‌ترمو می‌بینم.
بعضی روزا، می‌تونم تقریباً ببینمشون،
بعضی روزا،
فقط یه توده خونی از پوست و استخونن.
ولی اون خواب‌ها بهم آرامش میدن.
این چه می‌شد اگه‌ها هستن که دیوونه‌مون می‌کنن.
چه جور خواب‌هایی می‌بینی؟
من خواب نمی‌بینم.
بوداپست
فکر کنم یادت رفته...
امروز چه روزیه.
لعنتی.
هان جئونگ-وون
آره، معلوم شد که داشتمش.
وقتی داشتم تمیز می‌کردم پیداش کردم.
بالاخره این دارایی ارزشمند توئه.
باشه، میارمش.
درد نداره،
اگه این چیزی بود که نگرانش بودی.
ببخشید، دارم رد میشم.
دارم میرم پایین.
به بقیه چیزها توجه نکن فقط به اعداد نگاه کن.
فقط عدده.
باید خانم نو رو برای ماه بعد وقت جراحی پلاستیک بگیریم؟
بله، حتما.
- کی وقتت مناسبه؟ - یه لحظه، ببخشید.
همسر
ببخشید، بعداً بهت زنگ می‌زنم. بیمارستانم.
برای کارهای بیمه مدرکی لازم داری؟
- نه، مشکلی نیست. - خب، پس من کمک می‌کنم با پرداخت.
مرسی.
اینجا منتظر باش. میرم داروهات رو بگیرم.
خیلی‌ها رو دیدم که زخمی و تیکه‌تیکه شدن،
ولی هیچ‌وقت کسی رو ندیدم که خوب بشه.
نمی‌خوام ببینمش...
ولی فکر کنم اگه بخیه‌ها رو نبینم، تو ذهنم می‌مونه.
می‌دونم گریه‌کن نیستی، ولی میشه یکم ناله کنی؟
شاید اینجوری خیالم راحت بشه.
دو روز دیگه وقت داری؟
اگه برنامه‌ای نداری، بیا ازدواج کنیم.
هیچ تماس از دست‌رفته‌ای نداری
ببخشید، بعداً بهت زنگ می‌زنم. بیمارستانم.
این چه وضعیه؟ واقعاً همه اینا رو خوردید؟
بچه‌ها، مگه مامان نگفته بود شب‌ها هله‌هوله نخورید؟
بیاید بیرون و دندون‌هاتونو مسواک بزنید.
- مسخره‌بازی درنیارید! - بچه‌ننه!
- مسخره‌بازی درنیارید! - بیا اینجا!
مامانم دیروز پیام داد. با کیک برنج‌ها چیکار کنیم؟
چرا اصلاً ازدواج کردم؟
چون من بهترین بدترین‌ها بودم
از بین همه پسرای کلاس هشت در وِل.
به خدا من خیلی ثبات دارم، ولی زندگیم همچنان آشفته‌ست.
می‌خوای برات چیزی بخرم؟ تا دو میلیون بیشتر نشه.
اسم زن جدید آقای هان چیه؟
- چرا می‌پرسی؟ - می‌خوام باهاش آشنا بشم.
چرا؟
هیچی ندارم. نه شغل، نه ارث، نه شوهر پردرآمد.
تو یه مدیرعاملی با فقط پنج درصد سهام، پس روابط من تنها افتخارمه.
این فقط روال عادیه. طبق دستورالعمل.
دستورالعمل...
هی، یونا گفت...
وقتشه یه ماشین جدید بخری؟ برات می‌خرم.
فقط ۳۰ دقیقه از وقتت رو فردا به من بده.
این دفعه چیه؟ چه دردسری داری؟
فردا دارم ازدواج می‌کنم.
برای مراسم به یک شاهد نیاز دارن.
مگه قرار نبود مراسم نگیری؟ شاهد برای چی؟
فردا ساعت ۰۰. دعوت‌نامه برات می‌فرستن.
کی می‌فرستن؟
حالا حال همسرت چطوره؟
بهتره. بخیه‌هاشو کشیدن.
دکترا می‌گن داره سریع خوب میشه.
نمی‌دونم واقعیه یا فقط خوب تحمل می‌کنه.
باهاش رفتی بیمارستان؟
نمی‌دونستی با هم رفتیم بیمارستان؟
آسیبش تقصیر من بود.
خوشحالم.
به نظر میاد شما دو تا دارید بیشتر با هم جور می‌شید.
اوه سه-اون عشق ما/یتیم/تو
این یه سوغاته که بدترین لحظه ما رو یادآوری کنه.
چه حسی داری وقتی دوباره می‌بینیش؟
این خیلی ظالمانه‌ست.
چطور تونستی...
اون قرص‌ها برای تو نیست.
می‌خوام مقاومت کنی.
همون‌طوری که می‌گی انجام میدم.
فردا دارم ازدواج می‌کنم.
صندوق ورودی دعوت‌نامه
داماد هان جئونگ-وون عروس نو این-جی
به عنوان شاهد این ازدواج، لطفاً قوانین زیر را رعایت کنید
این دعوت‌نامه عروسیه؟ بیشتر شبیه اخاذیه.
چطور اون موقع اینا رو می‌پوشیدم؟
فضایی که الان می‌بینی کتابخونه‌ست. پس اینجا…
هنوز دیر نشده. بگی نمی‌خوام، نمی‌کنم.
این مراسم عروسی برای تایید قرارداد بین شما دوتاست.
این قرارداد بین NM، آقای هان جونگ‌وون و خانم نو این‌جی محرمانه‌ست.
از نظر قانونی، این ازدواج هیچ تعهد یا سوابقی براتون نداره.
در صورت نقض قرارداد، هردو طرف ممکنه مسئولیت مدنی داشته باشن
طبق قرارداد شما با NM.
این ازدواج یک سال طول می‌کشه،
اما اگه هردو موافقت کنن، می‌تونه تمدید بشه.
ولی اگه یکی مخالفت کنه، تمدید منتفی می‌شه،
و از اون به بعد،
دیگه نمی‌تونین با هم تماس بگیرین.
این ازدواج از لحظه‌ای که قرارداد رو امضا می‌کنین شروع می‌شه.
آقای هان جونگ‌وون و خانم نو این‌جی،
طبق قرارداد NM، شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
باعث افتخارمه که تو ازدواجتون شما رو همراهی کنم.
قرارداد ازدواج داماد هان جونگ‌وون، عروس نو این‌جی
قبل از این چی کار می‌کردی؟
طبق پروتکل، نمی‌تونم بگم.
پروتکل؟
تیم حقوقی‌ت خیلی تیز به نظر می‌اومدن.
می‌تونن ثابت کنن که مسی برای اسپانیا بازی می‌کنه.
چرا بقیه این کارو می‌کنن؟
هیچ وقت از شوهرهای قبلی‌ت پرسیدی چرا این کارو می‌کنن؟
بهش فکر کردم،
و می‌تونم بفهمم که یه بیمار تنها و لاعلاج
ممکنه این کارو بکنه.
ولی فایده یه ازدواج الکی چیه؟
شاید می‌خوان تنهاییشون رو اونقدر پنهان کنن،
که حاضرن به یه ظاهر بچسبن.
داشتن همراه، تنهایی رو پنهان نمی‌کنه.
می‌دونن، ولی بهش عادت می‌کنن.
مثل یه عادت، مثل این که از تنها بودن می‌ترسن.
برای همین ازدواج کردی، مگه نه؟
مثل یه عادت یا اضطراب جدایی،
کاملاً آگاه از این که بازم تنها خواهی بود.
شب بخیر.
هرچی که باشه،
این اولین شب رسمی ما به عنوان تازه‌عروسه.
هنوز دیر نشده بگی نمی‌خوام، نمی‌کنم
داشتی غرق می‌شدی؟
به اون نوع خواب می‌خورد.
همون خواب همیشگیه.
نگران نباش.
امواج بلند اینجا بهت نمی‌رسن.
دیشب، تو…
بی‌خیال.
فکر کنم فلج خواب داشتم.
اگه می‌خوای بدونی که دیشب کنارت بودم یا نه، بودم.
توی دفترچه راهنما نوشته بعد از عروسی باید یه اتاق مشترک داشته باشیم.
داشتی غرق می‌شدی؟
به اون نوع خواب می‌خورد.
همون خواب همیشگیه.
نگران نباش.
موارد خاص؟
مثل بیماری‌هایی که خیلی مسری طبقه‌بندی شدن.
چرا اینقدر پیش رفته؟
شاید به زن نیاز داشته باشم، ولی نه اینطوری.
من که خودم از هم پاشیدم.
از لی سئو-یئون بپرس باید چجوری باشم تا راضی بشه.
تنها چیزی که ازت خواستم این بود که یه سال آروم بگذره.
خیلی خواسته زیادی بود؟
چی اینقدر عصبی‌ت کرده؟
عصبی؟ فقط نمی‌خوام هیچ‌کدوم از این چیزا برام مهم باشه!
می‌خوام اوضاع هرچه زودتر به حالت عادی برگرده!
واقعاً می‌خوای برگردی؟
آره!
می‌فهمم.
ببینم می‌تونیم ترتیبی بدیم برای ملاقاتمون.
- نو تا کی کلاس داری؟ - تا عصر.
- پس منم بهت میپیوندم. - باشه.
- فکر میکنم هوا سرد بشه. - نگران نباش، کتی که بهم دادی رو پوشیدم.
- اندازه‌ت شده؟. - نه ولی مهمه مگه؟
بهت میاد!
- دوستش دارم. - نمیتونم برای دیدنت صبر کنم.
- من هم. - میام دم دانشگاه دنبالت.
- سختت نمیشه؟ - اینجوری زودتر میبینمت.
- پس بیا! - میرسم بهت.
چراغ‌ها از پاریس اومدن. هفته بعد عوضشون می‌کنم.
عزیزم، ازدواجت مبارک باشه.
می‌خوام درباره یه سری داروها سوال کنم.
ممکنه محتواش با چیزی که رو لیبله فرق داشته باشه.
با پست اکسپرس می‌فرستمشون.
چی شده اینقدر زود اومدی؟
مدتیه آشپزی نکردی، نه؟
اون عوضی از قبر برگشته؟
هرچی می‌خوای نگاهم کن.
منم میخوام.
می‌دونم دارم خودم می‌خورم،
ولی جویدن خیلی کار سختیه.
کیمچیت خیلی ترش و پلاسیده شده بود برای همین دورش انداختم.
این سری رو همین‌طوری درست کردم، ولی خیلی خوشمزه شده.
من آشپزی نمی‌کنم که خورده بشه.
پس فقط درست می‌کنی که دور بندازی؟
دوست ندارم خونه خالی باشه.
صبر کن.
شنیدم اون نامرد به بنگاه‌دار گفته
این جا رو دست‌نخورده بذاره تا وقتی که تو بری.
ای بابا، شماها دیگه کی هستین.
یکم خورش بخور.
چرا قبل رفتن غذا نمی‌خوری؟
تو اداره می‌خورم.
ولی این کیمچی تربچه خیلی خوشمزه‌ست.
همین الان اومده بود؟ ای لعنت به این تایپ اشتباهی…
و همه‌جا پر از پودر فلفل قرمز شده.
حالا این گل‌ها رو باز می‌کنیم، پس کم‌کم همراهی کن.
همین‌طور بدون دغدغه ادامه بده.
حالا، می‌خوایم گل تکمیل شده رو به کمک این قیچی باغبانی
از پایه‌ش حمایت کنیم و با دقت ناخن رو جدا کنیم.
سپس به سادگی اونو بذارین…
هر جایی که دوست دارین.
می‌خوای امتحان کنی؟
کارش خیلی ظریفه، مثل یه استاد واقعی.
- واقعا شگفت‌انگیزه. - وای!
روش‌های دست‌سازش کنجکاوی برانگیزه، ولی اصلا سنتی نیست.
سنت زمان می‌بره تا شکل بگیره، می‌دونی.
چراغ‌های فرانسوی کی می‌رسن؟
می‌تونم بیام ببینمشون؟
این تنها سِت تو کشوره، بالاخره.
دیگه هیچ‌وقت چنین فرصتی ندارم.
مطمئن نیستم. واقعا دست من نیست.
این رو ازت به عنوان جواب مثبت می‌گیرم.
ممنون بابت کلاس عالی. بی‌صبرانه منتظرم جلسه بعدی باشه.
- ممنون. - خداحافظ.
چند تا کیک برنجی تولد سفارش دادم به اسم او هیون-چول.
درسته.
لطفا با دقت آماده‌شون کنین. برای یه گروه سخت‌گیرن.
اگه چیزی اشتباه بشه، من مقصر می‌شم.
اون شوهرتونه؟
ببخشید؟
فرض می‌کنم اسم خودتون نیست.
درسته، برای تولد پدرشوهرمه.
فهمیدم. از برخورد با خانواده شوهرت خوشت نمیاد.
نگران نباش.
کاری می‌کنم خانواده شوهرت بگن،
نمی‌دونم بقیه چیزا چطور بود، ولی
کیک برنجی‌ها خوب بودن.
وای.
من مجبور شدم تو این ماجرای صندوق ۵۰ میلیونی گیر بیفتم.
دلم می‌گه همه زحماتمون تو این پرونده به جایی نمی‌رسه.
اثرانگشت‌ها؟
زیر آب بودن، پس زمان می‌بره.
الان دیگه چی شده؟
اینجا خیلی شلوغه،
ولی هیچ خبری هم نیست.
خیلی تمیزه، انگار یکی همه‌چیو مرتب کرده.
چی می‌گی؟
نمی‌دونم، باشه؟
الو؟
صاحب صندوق رو پیدا کردن.
باید کلی چیز مشابه این دور و برت افتاده باشه.
این بیش از ۵۰ میلیون می‌ارزه، هنوز نمی‌دونستی گم شده.
خودت ازش استفاده نکردی، نه؟
کنار جسد پیدا شد.
صاحب صندوق رو از کجا می‌شناسی؟
من شوهرشم.
زنم قبلا ازش استفاده می‌کرد.
کدوم زن؟
به نظر میاد دنبال خونه‌ای تو بوداپست می‌گرده.
فکر کنم قصد داره اونجا ساکن بشه.
می‌خوام چراغ‌های قدیمی رو ببرم.
- اشکالی نداره؟ - البته.
این یه تیکه عتیقه با ارزش هنریه. فکر نمی‌کنی جونگ‌وون…
یعنی، نباید در موردش با شوهرت صحبت کنی؟
خودت خوب می‌دونی از اون چیز متنفره.
مدتی بود به این فکر می‌کردم چطور از شرش خلاص شم.
چرا یه شب با همسرامون شام نمی‌خوریم؟
با تغییر چراغ‌ها و عروسیت،
یه جشن لازمه.
یا نه، اگه راحت نیستی.
البته که نه. بریم.
چهارشنبه آینده چطوره؟
باشه، به نظر من خوبه.
وای!
آها، اینجا هستین.
خیلی از شما شنیدم از شوهرم.
من کانگ یون-آ هستم.
درسته.
به نظر آدم راحتی میاد، با کلاسه و زیاد حرف نمی‌زنه.
نگران بودم ممکنه دیوونه باشه. خوبه که نیست، نه؟
آقای هان به نظر نمیاد، ولی سلیقه خوبی تو انتخاب همسر داره.
حالت خوبه؟
البته.
وقتشه که جونگ-وون خوشحال باشه.
قراره لی سو-یون و شوهرش رو برای شام دعوت کنیم.
شما دو تا با هم صمیمی هستین؟
کمک کرد تا چراغ‌ها رو عوض کنیم،
برای همین قبول کردم.
می‌خواستم ببرم بذارم تو آهن‌قراضه فروشی به قیمت ۳۰۰۰ وون بفروشمش،
ولی اون گفت که می‌بَرَدش، منم دادمش بهش.
چرا ۳۰۰۰ وون؟ ارزشش خیلی بیشتر از ۳۰ میلیون وونه.
نمی‌خواستم به‌عنوان یه چیز با ارزش یادش بمونه.
می‌خواستم تبدیل به یه چیز بی‌ارزش بشه به قیمت ۳۰۰۰ وون،
بعد تیکه‌تیکه بشه و ذوب بشه تا دیگه هیچی ازش نمونه.
حالا، با اعصاب‌خردی، سال‌ها زنده می‌مونه.
جدی میگم، قبل از این کار چیکار می‌کردی؟
خیلی کارها.
فقط یکی رو بگو.
یه زمانی معلم بودم.
ورزش، تربیت‌بدنی و این جور چیزا.
بذار حدس بزنم، میلونگا؟
یه فلش مموری تو ماشین وصل بود.
چرا صبح زود میری بیرون؟
برای ورزش.
چه ورزشی؟
قایقرانی.
هیچکس دیگه اینقدر زود بیدار نمیشه،
برای همین حس می‌کنم مثل یه جزیره‌م که تنها رو دریا شناوره.
به نظرم خیلی کار می‌کنی.
این بهترین کاری بود که می‌تونستم برای وضعیت خوابم انجام بدم.
ما رو مثل جزیره‌های آروم ببین.
در عوض، من هر موج بزرگی رو برای تو می‌گیرم.
اینجا تنهایی چی کار می‌کنی؟
می‌خواستم ببینم عروس و داماد کجا میرن.
چی توش دیدی که می‌خواستی ببینی؟
شاید به خاطر دیفیوزره، ولی بوی متفاوتی می‌ده.
برگاموت نیست؟
من از چراغای جدید خوشم اومد.
ممنون.
اصلا درست بهشون نگاه کردی؟
- اینا اذیتت نمی‌کنه؟ - چی؟
دیدار دوباره یه زوج طلاق‌گرفته؟
شاید.
شام حاضره.
بخورید. می‌دونم اینو دوست داری.
وقتی اینجا زندگی می‌کردم هیچ‌وقت چیزی مثل اینو روی میز نمی‌ذاشتم.
ولی حالا که مهمونم، می‌تونم اینجا امتحانش کنم.
خنده‌دار نیست؟
لطفا از خودت پذیرایی کن.
این رو درست کردم چون شنیدم دوست داری.
تو هم از گوجه‌فرنگی بدت میاد؟
این غیرمنتظره‌س.
فکر می‌کردم دوستشون داری. مردم بیشتر وقت‌ها شبیه‌ همن، نه؟
چقدر وقته که سئو-یئون رو می‌شناسید؟
حدود ۳۰ سال، فکر کنم.
درسته.
واو.
ولی فقط دو سال ازدواج کردید؟
فکر کنم حتی ۳۰ سال با هم بودن
هم نمی‌تونه یه ازدواج رو نجات بده.
فکر کنم به خاطر همینه که می‌گن آدم برای کسی که براش مقدره ساخته شده.
- آقای یون جی او-- - از حد گذشتم؟
دوست ندارم تظاهر کنم.
چقدر طول کشید قبل از ازدواج دوست بودید؟
خب…
این برای ما مهم نبود.
ما همون اول خوب با هم کنار اومدیم.
برای شما هم همین‌طور نبود؟
من خوش‌قیافه‌م، نه؟
جوان.
و قدبلند هم هستم.
داری چیکار می‌کنی؟
یعنی، برای زندگی چیکار می‌کنی؟
منبع درآمدت چیه؟
آره، اونم.
یه آدم خشک عصا قورت‌داده.
عاشق خانم نو این‌جی هستی؟
چرا ساکتی؟
فقط بدون که،
من عاشق لی سئو-یئون هستم.
خیلی نوشیدنی خوردیم.
شما دو تا چطورید؟
ما بعد از سه لیوان حسابی خستگیمون در رفته.
شما دو تا چی؟
ما سودا رو ترجیح می‌دیم.
سودا؟ جدی؟
فکر کنم اونا از ما جلوترن. سودا سالمتره.
هر چی بیشتر نگاه می‌کنم، بیشتر از قبلی خوشم میاد. تو نمی‌خوای؟
من دوست ندارم.
همیشه همین بچگانه‌بازی‌هات منو اذیت می‌کنه.
اینه که مشکل توئه.
چسبیدن به گذشته، نتونستن از زخم‌های قدیمی گذشتن.
نظرت چیه؟
می‌دونستم باید اون آشغال لعنتی رو می‌فروختم.
بعضی چیزها هیچوقت فراموش نمیشن.
باید مراقب حرف‌هات باشی.
خیلی جدی گرفتی.
تو خودت زخم‌های قدیمی نداری که نتونی ازشون بگذری؟
این غیرمنتظره‌س.
بس کنیم؟
من از طولانی کردن چیزها خوشم نمیاد.
فلش مموری رو تو ماشینم دیدی؟ نتونستم پیداش کنم.
بلوتوث استفاده نمی‌کنی؟
دوست ندارم اسمم یا هیچ ردی بجا بمونه.
چرا ازش استفاده نمی‌کنی؟
استفاده می‌کنم، کارامو توش ذخیره می‌کنم.
امنیت یه مشکله، و بلوتوث دردسر داره.
خودم برات دوباره وصلش می‌کنم.
از روی عادت گوشش می‌دم.
با اون آهنگ ورزش میکنی؟
می‌پری؟
می‌دونی تصورش سخته، مگه نه؟
به نظر میاد از این جور چیزا خوشت نمیاد.
تو، ورزش کردن؟ اصلاً توی مخیله‌م نمی‌گنجه.
ببخشید. زیادی رک بودم.
خیلی بده که نمیتونم نشونت بدم.
عقلت رو می‌پروند.
گفتی که عقل از سرم می‌پرونی، مگه نه؟