صندوق
۵ سال پیش
مرسی که گذاشتی خداحافظی کنم.
حالا از من چی می‌خوای، عزیزم؟
یه عروسی و بس.
مطمئنی با این قضیه اوکی هستی؟
اگه این چیزیه که تو می‌خوای.
مامانم رو نکش، باشه؟
یعنی نمی‌تونم سفارش قتلش رو بدم؟
آره، بدون سفارش قتل.
فکر می‌کنی
اون میاد مراسم؟
نه.
با فرض اینکه مردم تا ۸۰ سالگی زندگی کنن…
ولش کن، شاید بیشتر هم زنده بمونیم.
با فرض اینکه تا ۱۰۰ سالگی زنده بمونیم،
فکر نمی‌کنی از اینکه بقیه عمرت رو با من بگذرونی خسته بشی؟
وقتی ۷۰ سالت شد، می‌ذارم بری.
چهل سال…
بعدش چیکار کنم؟
می‌تونی ۳۰ سال بعدی رو با یکی دیگه بگذرونی.
یه مرد.
فکر می‌کنی
اون موقع کمتر احساس تنهایی می‌کنی؟
منظورم برای مردم هست.
تا حالا احساس تنهایی کردی؟
یکم.
الان نه، البته.
به نظر من،
مردم یا تنها هستن یا بد.
اگه یه چیز هست که
زندگی بهم یاد داده،
اینه که آدمای تنها اونایی هستن که جا می‌مونن.
تو زندگی بعدیمون،
بهتره به دنیا نیایم.
جا بمونیم.
من مطمئن می‌شم که تنها نباشی.
صندوق
یه مستند دیدم درباره یه قوم به نام موسو.
اونا تو یه جامعه مادرسالار بدون ازدواج رسمی زندگی می‌کنن.
دوستی برای اونا معادل ازدواج هست،
و والدین حتی نمی‌دونن بچه‌هاشون ازدواج کردن یا نه.
اگه بچه‌ای به دنیا بیاد، مادرش بزرگش می‌کنه، و مردها بچه‌های خواهرشون رو بزرگ می‌کنن.
روستاشون خیلی آروم به نظر می‌رسید.
داری چی می‌گی؟
تا حالا مجبور نشدی تاکسی‌متر رو چک کنی، نه؟
تا ساعت ۲ صبح داشتم می‌خوردم،
ولی بازم منو صدا کردی، حالا یه چیزی بگو.
یا حداقل چندتا ماهی بگیر تا یه خوراک تند درست کنیم.
استفاده از یه موجود زنده به عنوان طعمه برای گرفتن یه موجود دیگه برای ورزش
بی‌رحمیه.
تو بی‌رحمی.
فکر کنم می‌خوام ببینمش.
کیو؟
منظورت زنته؟
اونا مواد نیستن.
اونا قرصای خواب‌آور نوع زولپیدم، دوکسپین، بنزودیازپین‌ها،
ضدافسردگی‌ها و ضداضطراب‌ها هستن.
یه مقدار هم ملاتونین نسخه‌ای بود.
همه‌شون داروهایی هستن که می‌تونی با نسخه بگیری، ولی این که این همه رو داشته باشی نادره.
مردم داروهاشون رو قایم می‌کنن؟
اگه معتاد باشن، آره، اغلب.
به نظر میاد امروز بارون میاد.
روز خوبی داشته باشید، خانم نو.
مرسی.
روز تعطیلت هست، ولی بازم کار می‌کنی.
می‌خواستم اون روز اینو بهت بدم، ولی به نظر زمانش نبود.
همیشه همون یکی رو می‌پوشی، پس…
کمک می‌خوای بپوشیش؟
به این یکی عادت کردم. بعداً مال تو رو می‌پوشم.
چرا اونجوری تو خونه آقای هان رفتار کردی؟
مثل بچه بازی می‌کردی.
یکم بهش فکر کردم.
فکر نمی‌کنم به خاطر من یا هان جونگ‌وون بود.
خانم نو این‌جی اذیتت می‌کنه؟
به اون خونه عادت دارم.
نمی‌خواستم چیزی رو بازی کنم. از روی عادت بود.
حداقل این یه توضیح برای اونه.
تنها می‌ذارمت.
دانشگاه یونهی
هان جونگ‌وون
الان که اون از دیدم رفته بیشتر احساس نگرانی می‌کنم.
باید تا حالا می‌اومد.
اوم ته‌سونگ منظورمه.
این دفعه چطوریه؟ از محل زندگیت خوشت میاد؟
این نوع ازدواج اولین‌باره برات.
اون یه مریض لاعلاج نیست که روزاش شمرده شده باشه،
نه یه مردی که به خاطر والدینش باید ازدواج کنه.
اونم افسرده نیست و هر روز نمی‌خواد خودکشی کنه.
اون فقط نیازی به ازدواج قراردادی نداره.
اگه مشکلاتی دارن، بیچاره‌ای، اگه ندارن هم بیچاره‌ای.
اون مشکلات داره.
یه مشکل مواد و چندتا چیز دیگه.
باشه، اگه تو می‌گی.
از این ازدواج چی می‌خوای؟
و چیکار می‌تونی براش بکنی؟
یه طلاق.
یه طلاق بی‌نقص.
فکر نمی‌کردم یه روز اینو ببینم.
فکر کن یه زنی پیدا کنی که لی سئو یون نباشه.
وقتی اولین بار گفتی میخوای ازدواج کنی،
فکر کردم دیوونه شدی.
ولی بعدش که فکر کردم، این موضوع یه جورایی هیجان‌زده‌ام کرد.
لازم نیست انرژیت رو هدر بدی واسه پیدا کردن یه نفر،
میتونی از یه زندگی آروم لذت ببری.
برای هر آدمی این یه رویاست. چه زن و چه مرد.
نه دغدغه، نه مسئولیت. فقط یه زندگی امن و راحت.
خیلی خوبه که واقعی باشه.
واقعاً اون زن رو دوست داری؟
اصلاً اینطور نیست.
- فقط… - فقط؟
از وقتی اومده، خوابم بهتر شده.
شب‌ها می‌خوابم و صبح‌ها بیدار می‌شم.
تغییراتی که داده اذیتم می‌کنه،
ولی بیشتر از خودم بدم میاد که اینقدر اذیت می‌شم.
پس می‌خوای با زنی باشی که اذیتت می‌کنه.
یا شاید فقط یه زن لازم دارم که کنارم باشه.
تو که ۱۵ سالت نیست. بالای سی سالته. باید بتونی فرقش رو بفهمی.
چرا نمی‌فهمی که این نیازه یا واقعاً عاشقش شدی؟
من عاشق کسی نشدم.
فقط یه زن لازم دارم.
واسه همینه که نباید به اونایی که فقط یه کتاب خوندن یا یه نفر رو دیدن گوش بدی.
یا با یه نفر قرار گذاشتن.
تو چی می‌دونی؟ لی سئو یون مغزت رو خراب کرده.
این جی.
اینجا خرید می‌کنی؟
منم همینطور.
چرا نمی‌فهمی که این نیازه یا واقعاً عاشقش شدی؟
کجا…
خوشحالم که اینجوری دیدمت.
چرا باید خوشحال باشی که منو می‌بینی؟
تو این اطراف دوستی ندارم. به علاوه، این جالب نیست؟
ما نه مواد داریم، نه نامزد داریم.
یا شاید فقط خوشحالی که یه همکار رو دیدی.
پس خبر داشتی؟
تو دفتر دیدمت، معاون مدیر یون.
فکر می‌کردم فقط من می‌دونم.
دو تا شوهر و دو تا زن.
مثل یه بازی حقیقت که واقعی و تقلبی قاطی می‌شه.
چطور یه اتحاد تشکیل بدیم؟
می‌خوام تا آخر با سئو یون بمونم.
خانم لی سئو یون
زیاد دارو مصرف می‌کنه؟
مثلاً قرص خواب.
پس ما متحدیم؟
می‌خوای با هم بریم شام؟
رستوران رو تو انتخاب کن.
باشه.
قراره برید قرار بذارید؟
باید برم.
من نمی‌دونم تو چطور فکری می‌کنی،
ولی من طرف توام، خانم نو.
بهترین آرزوها برای ما.
فکر نمی‌کردم اینجا رو انتخاب کنی.
فکر کردم جالب می‌شه غذای مورد علاقه‌شو جلوی خودش بخورم.
چرا می‌خندی؟
دارم فکر می‌کنم که این فقط یه نیازه.
فقط نیاز دارم؟ یا چیز بیشتری هست؟
اگه هست، چی؟
ولم کن.
بخور.
سوپ جلبک بیشتر برای تولدها نیست؟
چرا اینقدر دوستش داره؟
کسایی که کنار دریا بزرگ شدن این سوپ رو با ماهی صخره‌ای می‌پزن، نه گوشت.
وقتی یه بار اینجوری خوردی،
خاطره‌ش تا شهر باهات میاد.
اون طعم کودکی رو نمی‌تونی دوباره بسازی، هر چقدر هم که تلاش کنی.
ولی بعضیا به خاطر اینکه درست در نمیارن کتک می‌خورن.
ما همیشه خونه سوپ جلبک داشتیم.
اولش فکر می‌کردم چون بابام دوست داشت.
بعداً فهمیدم
که مامانم حتی بعد از تولد من یه بار هم این سوپ رو نخورده.
مامانم هیچ وقت مامان نداشت،
و این تا آخر عمرش دست از سرش برنداشت.
روزی که بابام کتکش زد
و با دندون‌های شکسته بردنش بیمارستان…
دیدم که تو تاریکی آشپزخونه سوپ جلبک پخت و خورد.
همه اینا به خاطر همچین چیزی.
هر وقت که درد داشت، و هر وقت که کتک می‌خورد،
شاید فکر می‌کرد که این سوپ درمانش می‌کنه،
چون هیچ‌کس هیچ وقت براش این سوپ رو نپخته بود.
واسه من، سوپ جلبک یه یادآور مرگه.
این یعنی چی؟
توی دفترچه راهنماست.
چیزی که زوج‌های متاهل می‌تونن بدن.
حمایت اخلاقی.
برگ پرپره رو برات نگه داشتم.
قدیما، مبارزین آزادی یه چیزی داشتن که بهش می‌گفتن پیمان پدرکشی.
شنیدی؟
اونا پدرای خائن و طرفدار ژاپن همدیگه رو می‌کشتن
چون خودشون نمی‌تونستن این کار رو بکنن.
یه تقسیم کار مشترک، اگه بخوای اینجوری بگی.
دونستن اینکه همچین چیزی وجود داشته
برام آرامش‌بخشه.
می‌خوای این کار رو با من بکنی؟
من می‌تونم اون مرد رو بکشم…
و تو می‌تونی مامان من رو بکشی.
بابام عصبانیه؟
نه، دارم می‌رسم.
دارم میام تو.
باشه، می‌بینمت.
آقای اوه هیون چول؟
بله، شما؟
خانومت کیک‌های برنجی پدرت رو سفارش داد.
- توی یه جلسه توی Heritage Lounge دیدمتون. - فهمیدم، مرسی.
من یکی از طرفداراتونم.
هر آهنگی که از شرکتتون منتشر می‌شه گوش می‌کنم.
مرسی، ولی واقعاً باید برم.
تهیه کننده هان جونگ وون.
من کارای ایشون رو خیلی دوست دارم.
آره.
- با گروه اوه هیون چول هستم. - این طرف.
روزت چطور بود؟
زن و شوهرها معمولاً می‌پرسن، امروز چیکار کردی؟
رفتم ماهیگیری.
ماهیگیری دوست داری؟
نه.
چرا؟
ماهی قرمز دارم. وقت ماهیگیری یاد اون‌ها می‌افتم.
چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟
دلت برای ماهی قرمزات نمی‌سوزه وقتی ماهی کباب می‌کنی؟
اگه دوست داری دیگه ماهی درست نمی‌کنم.
بلدی تهدیدم کنی!
امروز چیکار کردی؟
خودت گفتی زن و شوهرها این چیزا رو می‌پرسن.
این و اون کارو کردم.
کارای کوچیک ولی مهم که به چشم نمیاد ولی باید انجام بشه.
چون بارون اومد مجبور شدم خشک‌کن روشن کنم.
می‌خواستم ملحفه‌هامون رو تو آفتاب خشک کنم.
آروم‌کننده‌ست.
نمیدونم چرا، ولی وقتی این حرفا رو می‌زنی…
بعضی وقتا حرفات رو دوست دارم.
حتی حرفای خاصی هم نیست. فقط حس می‌کنم…
دکمه‌هایی که اشتباه بسته شده بودن رو باز می‌کنی
و یکی یکی درست می‌بندی.
با دکمه‌ها مشکل داری؟
وقتی کوچیکتر بودم آره.
بعضی وقتا عمداً خراب می‌کردم
تا برق تو چشمای مامانم برگرده.
می‌گفت نگاه کن به پیراهنت.
می‌نشست، دوباره همون آدم همیشگی می‌شد و دکمه‌هامو یکی یکی درست می‌کرد.
بلدی آدمارو خلع‌سلاح کنی.
هی دارم این داستانای مسخره رو میگم.
نمیگم که به خاطر همین…
خواستم ببینمت یا چیزی.
پس بلدی کارای خونه رو انجام بدی.
پدرم دوست نداشت کسی تو خونه باشه.
نمی‌خوام مثل اون باشم، ولی منم همینجوریم.
حدود ده سال تقریباً تنها زندگی کردم.
هیچ مبلی عوض نکردم. فقط تمیز و مرتب کردم.
هر وقت یه تیکه مبلمان جدید میاد،
مثل یه جنگه، زمان می‌بره تا بهش عادت کنم.
تو هم باید همین حس رو نسبت به من داشته باشی.
بلدی کارای خونه رو انجام بدی.
چرا مامانت باید بمیره؟
اگه بخوایم درباره اون تبادل کار تصمیم بگیریم شاید به درد بخوره.
اگه نمی‌خوای نگو.
مامانم…
ازدواجمو خراب کرد
و اونو کشت.
اونا رو کشتی؟
وای خدا!
اینجا این موقع روز چیکار می‌کنی؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
خیلی عجیب‌تره که تو این موقعی، خانم دو-دام.
لعنتی.
تو بزرگشون کن! ببینم چقدر دووم میارن.
سعی کن تو این خونه زنده نگهشون داری.
با مراقبت درست، اینا می‌تونن بیشتر از سگ‌ها عمر کنن.
هیچی نگو، باشه؟
اونا باعث می‌شن اینجا بمونه.
اگه بفهمه مردن،
فکر کن چقدر داغون می‌شه.
تقریباً انگار که واقعاً برات مهمه.
اگه لو بدی، تاوانشو می‌دی.
باشه، باشه.
اون بچه‌سوسکی که اینجا رو داره هنوز زندست، نه؟
برمی‌گرده، نه؟
آره.
ظاهراً زنده‌س.
فکر می‌کردیم مرده، ولی ظاهراً هنوز زنده‌س.
چطوری؟
پس ترجیح می‌دی یه آدم بی‌ادب جنوبی نباشی.
خوب بودم.
غذا خوردی؟
هنوز شوهرت مخالفه؟
چی می‌شه اگه بچه بعدی رو نگه داریم؟
دکتر بهم گفت که نمی‌تونم بچه‌دار بشم.
میگن با بدن ضعیف به دنیا اومدم.
با خواهر و برادرم قطع رابطه کردم. عجیبه که خواب جسدشونو ندیدم.
احتمالاً مرده‌ن.
حالا فقط من و این بچه‌ایم،
واقعاً تو این دنیا تنها.
می‌خوام این بچه رو نگه دارم.
NM ساکت نمی‌شینه.
اگه مشتری بچه رو نخواد، شرکت باید یه هزینه هنگفت پرداخت کنه.
پس قبل از اینکه این اتفاق بیفته…
این‌ها همون دلالا بودن که منو در جریان میذاشتن. هنوز اونجاست.
تو یه شرکت کوچیک کار می‌کرد که به کره واردات و صادرات می‌کرد.
الان به عنوان راهنمای تور کار می‌کنه.
آکواریوم ماهی هم می‌فروشه.
مسخره‌س، نه؟
آکواریوم ماهی.
احساس می‌کنم یه روزی برمی‌گرده.
اینکه برگرده پیش تو یه بحث دیگه‌س.
کجا میری؟
خونه.
می‌خوای با هم یه فیلم ببینیم؟
قشنگ نیست؟
لی سئو-یئون اینجا رو درست کرده.
تولد بابات چطور گذشت؟
کیک‌های برنجی نجاتش دادن.
اون کسی که کیک‌ها رو درست کرده بود انگار تو رو می‌شناخت.
کی؟
شنیدم به یه جلسه تو انجمن میراث فرهنگی رفته
و از طرفدارای توئه.
کی فکرش رو می‌کرد تو طرفدار داشته باشی؟
آره.
سلام، سئو-یئون.
من دیگه برم.
اومدی به خاطر بازسازی؟
انگار از یه چیزی خوشحالی.
می‌خوای یه چیزی بخوریم؟ اتفاقا منم وقت دارم.
اگه قرار داری اشکالی نداره.
ببخشید، ولی یه جا کار دارم.
فردا چطوره هر ساعتی که برات اوکیه؟
باشه، اون موقع بریم.
خیلی‌خب.
بلیت‌ها رو دقیقه نودی گرفتم، این تنها گزینه‌مون بود.
من از این مدل فیلم‌ها خوشم میاد.
چرا نگاه نمی‌کنی؟
چون می‌ترسم.
نمی‌تونم فیلمای این مدلی رو تحمل کنم.
خیلی ترسناکه؟
مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد…
هان جونگ-وون
مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد…
فیلمای ترسناک نمی‌ترسونتت؟
چرا، می‌ترسونن.
ولی انگار نترسیدی.
از یه لحاظ، فیلمای ترسناک می‌تونن آرامش‌بخش باشن.
یه جورایی خیالم راحته که
زندگیم امن‌تره از اون چیزی که تو اون فیلما اتفاق می‌افته.
شنیدم برای همین مردم فیلم ترسناک می‌بینن.
دلیلی هست که بخوای اینطوری حس کنی؟
بعضی وقتا، آره.
ما تو این موضوع اشتراک داریم.
خوشحالم که منو به فیلم دعوت کردی.
انتخاب فیلم هم خوب بود.
فکر کنم امروز از اون روزایی بود که نیاز به آرامش داشتی.
یه کم.
چرا؟
اون مردی که می‌گن مامانم کشته رو می‌شناسی؟
یه احتمالی هست که
به زودی ببینمش.
نمیدونم
الان وقت مناسبیه که اینو بگم یا نه…
ولی فکر کنم می‌خوام بیشتر ببینمت.
کاش می‌تونستم بهتر بیانش کنم،
ولی اونطوری خیلی تصنعی به نظر میاد.
دارم اینو بهت میگم به جای اینکه توی خودم نگهش دارم…
چون نگرانم اگه الان نگم هیچ اتفاقی نیفته.
همیشه تو زندگی چیزا رو کم می‌کنم.
هی کم‌ ‌کمتر،
و در نهایت رسیدم به یه معادله ساده…
ولی نمی‌تونم بفهمم تو کجای این معادله قرار می‌گیری.
نمی‌دونم می‌خوام بیشتر ببینمت…
فقط به خاطر اینکه یه انسانی، یا چون ازت خوشم میاد.
امیدوارم…
فقط به خاطر این باشه یه انسانی.
به یاد می‌سپارم.
همسر
نوشیدنی کجاست؟
یه لیوان دیگه بریز.
پیداش کردم برات. خودت بریز!
تو بریز!
باید حداقل یه نفر باشه که بتونم هر طور دلم می‌خواد کنترلش کنم.
اون یه نفر تویی.
مهم نیست تو کی هستی،
یا قبلا چیکار می‌کردی.
هیچ‌کدومش برام مهم نیست.
فقط به خاطر اینکه ازت خوشم میاد به این معنی نیست که مال منی.
برعکس،
تو مال منی.
حداقل برای یه سال.
آقا.
جسد شناسایی شده.
اوم ته-سونگ؟
اوم ته-سونگ، مرد ۳۶ ساله.
سابقه بیماری روانی و بستری‌های قبلی.
ضربه مرگبار به قفسه سینه‌اش وارد شده، و یه زخم هم روی پاش داره.
ای بابا.
باید یه سری جدید بخرم؟
اوضاعشون خوب به نظر نمی‌رسه.
چه جوری با صاحب چمدون ارتباط داره؟
ارتباطی نداره. نزدیک هم زندگی نمیکردن.
پس یه دزدی ساده بوده؟
به نظر اینجوری میاد.
چرا یه دزد باید یه چمدون بدزده،
بعد نصف شب بره سوار قایق بشه؟
همه جا تاکسی و اتوبوس هست.
شاید برای اینکه از دوربین‌ها فرار کنه.
یادت باشه سیم‌های دوربین مداربسته قطع شده بود.
ممکنه مرده خبر نداشته.
هیچ نشونه‌ای پیدا کردید که قایق استفاده شده باشه؟
کسی صدای موتور شنیده؟
هنوز داریم از مردم سوال می‌پرسیم، ولی نه.
قربانی ما سابقه جنایی چشمگیری داشت.
مثل چی؟ آخرین جرمش چی بوده؟
تعقیب کردن.
به خاطر تعقیب مکرر دستگیر شد، ولی حکمش کم شد.
قبل از اون، جریمه شد و زندان رفت به خاطر تعقیب. هفت بار مجرم بوده.
کیو تعقیب می‌کرده؟
چی شده؟ فقط بگو.
زن آقای هان جونگ‌وون. چرا اسمش اینجاست؟
خانم لی سو-یون؟
نه، نه همسر سابق. اون یکی.
همسر غیررسمی‌اش، خانم نو این‌جی.
با خانم نو این‌جی تماس بگیر، و آدرس آقای هان رو برام بگیر.
- جلسه سالن هریتیج داری؟ - بله.
پس می‌بینمت.
فقط وقتی تو دور و برمی اشتباه می‌کنم.
نمیذارم جلوی کسی دیگه حواسم پرت بشه.
خوش بگذره.
سعی کن خوب رفتار کنی.
مواظب ماشینا باش.
تازه این چای مریم‌گلی رو گرفتم، می‌خواستم نشونش بدم.
عالیه. نظرت چیه؟
آره، خیلی خوبه.
شنیدم توی خونه جونگ‌وون جلسه داشتی.
درسته.
شوهر سابق، شوهر فعلی، زن سابق و زن فعلی همشون اونجا بودن؟
چرا ما رو به همچین مراسم خاصی دعوت نکردی؟
یه غذای سبک خوردیم و بعدش تموم شد.
خوبه که همتون با هم خوبید.
خانم، کسی دیگه هم به ما می‌پیونده؟
از خانم این‌جی خواستم به ما ملحق بشه.
قرار بود امروز بعدازظهر باهاش ملاقات کنم، ولی مجبور شدم برنامه رو تغییر بدم.
همتون همدیگه رو می‌شناسید، فکر کردم خوبه.
اگه احساس ناراحتی می‌کنی، می‌تونم یه ملاقات جداگانه ترتیب بدم.
من مشکلی ندارم.
تو که مشکلی نداری، درسته؟
یعنی، قبلاً با هم شام خوردید.
خانم، مهمونتون رسیده.
رسیدی.
سلام.
ببخشید. قبلاً باهاشون قرار داشتم.
و فکر کردم خوبه که همتون رو یه دفعه ببینم.
اگه مشکلی نداری.
البته.
فکر کردم شاید از چای خوردن لذت ببریم.
مدتهاست ندیدمتون، خانم این‌جی. من کانگ یون-آ هستم.
البته، یادتونه.
چطورید؟
ببخشید که از وقتی ما رو دعوت کردید تماسی نگرفتم. جونگ‌وون…
آقای هان هم خوبه؟
بله.
شوهر شما چطور؟
دیروز دیدینشون؟
باید در مورد مواد عایق صدا برای استودیوش صحبت می‌کردم، ولی نتونستم ببینمش.
یه مدل خاصی خواسته بود، ولی خیلی‌ها با همون اسم هستن.
شاید به خاطر اینه که دیروز سینما بودیم.
احتمالاً گوشیش رو سایلنت بود.
فهمیدم.
چه نوع چایی دوست داری؟
داشتیم چای مریم‌گلی که تازه گرفتم می‌خوردیم، ولی چای‌های دیگه‌ای هم هست.
چای تمشک چطوره؟
دفعه قبلی که اومدم امتحانش کردم، خیلی خوب بود.
فکر کنم به خانم این‌جی میاد.
مشکلی نداره؟
بله.
چطوره؟
امیدوارم خوشت بیاد، حتی اگه من پیشنهادش کردم.
دوست دارم.
از تمشک خوشم میاد.
راستی، چغندر برای چی خوبه؟
درسته، شنیدم چغندر خیلی خوبه.
صبح‌ها خیلی خوبه که بخورید.
فهمیدم.
همیشه برام سوال بوده…
چرا مردم اون چیزا رو می‌خورن.
چرا خانم این‌جی به جلسات سالن هریتیج ما نمیاد؟
خیلی دوست دارم. بالاخره ایشون زن جونگ‌وونه.
البته.
من موافقم،
اگه نگران اینی که من چی فکر می‌کنم.
فهمیدم.
پس نگران نمیشم.
کجا پارک کردی؟
یه پارکینگ عمومی اون طرف.
دفعه بعد اون طرف پارک کن. راحت‌تره.
تو چی؟
بعدازظهر یه کلاس دیگه دارم چون بچه‌ها دیر میان خونه.
تو اون صورت،
دیدنت خیلی خوب بود.
منم همینطور.
وای خدا، خیلی خسته‌کننده بود.
وای به جهنم.
خوبی؟ یه گربه یهو پرید بیرون.
باید ماشینت رو بکسل کنیم.
تا حالا همچین تصادفی نداشتم، حتی وقتی تازه رانندگی می‌کردم.
من مطمئن میشم ماشین درست بشه.
از آقای هان می‌خوام درستش کنه.
می‌دونم، ولی خودم انجامش میدم. تقصیر من بود.
بیا اینو پیش خودمون نگه داریم.
یه راز؟
راز دوست نداری؟
فقط نمی‌فهمم چرا باید راز بمونه.
پس راز دوست نداری.
باشه، چرا چیزی مثل اینو پنهان کنیم؟
ولی بعضی چیزا بهتره پنهان بمونه، نه؟
مثلا، اینکه تو و جونگ‌وون
در یه ازدواج موقت هستین.
به نظر نمی‌رسه تعجب کرده باشی.
به من گفتن که همسر سابق خواستش از NM بوده.
نکته رو نگرفتی.
نکته اینه که، من بودم که تو رو انتخاب کردم، خانم نو این‌جی.
به من گفتن هیچ شانسی نیست که شما دوتا با هم جور بشین،
پس فکر کردم هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افته.
ولی تصمیم تو برای قبول کار برای من جالب شده.
تو منو انتخاب کردی؟
درسته.
چرا تا این حد آقای هان جونگ‌وون رو اذیت می‌کنی؟
داستان عقرب و قورباغه رو می‌دونی؟
بعد از اینکه عقرب قورباغه رو نیش میزنه که جونش رو نجات داده،
عقرب توضیح میده که نمی‌تونست جلوی خودش رو بگیره.
این تو ذاتشه.
هرکس دیدگاه خودشو داره.
به نظر می‌رسه آدم خیلی دقیقی هستی، خانم این‌جی.
صبحانه‌ش رو آماده می‌کنی و حتی ماهی‌ش رو استخون‌گیری می‌کنی.
ممنون که از جونگ‌وون مراقبت می‌کنی به روش‌هایی که من نمی‌تونستم.
لطفا این یه سال رو خوشحال باش.
ممکنه دارم جونگ‌وون رو تنبیه می‌کنم، ولی در عین حال بهش استراحت هم میدم.
راستی، چغندر به چه دردی می‌خوره؟
بیداری؟
منتقلت کردم چون به نظر ناراحت بودی.
حساب و کتابت تموم شد؟
هنوز جوابی ندارم.
بی‌خیال. داشتم چرت و پرت می‌گفتم.
در نظر می‌گیرم.