صندوق عقب
اوم ته-سونگ رو نزدیک خونه‌ات دیدم.
می‌خوای برات یه تفنگ بادی بگیرم؟
مامانم وقتی بچه بودم بهم داد که کابوس نبینم.
به نظر می‌اومد خواب بد می‌دیدی. چی بود؟
یادم نمیاد.
خیلی‌ها خواباشونو یادشون نمی‌مونه.
این رو نمی‌دونستم.
خوابای من همیشه خیلی واضحن.
به من گفتن ما همه از آب اومدیم،
پس مردن واقعاً مردن نیست،
بیشتر شبیه یه استراحته.
این کمکم کرد یه مدت بخوابم.
ولی بعد از مرگ مامانم شروع کردم کابوس دیدن.
چه کابوسی انقدر واضح بود که فکر کردی به این نیاز داری؟
چندتا هستن.
توی یکی از اونا، مثل یخ توی یه خیابون شلوغ ذوب می‌شم.
جیغ می‌زنم، ولی هیچ‌کس صدایم رو نمی‌شنوه.
تنها هستم، دارم می‌میرم تا وقتی که
بیدار شم.
مردن تنها چه ایرادی داره؟
کی گفته مردن تنها نمی‌تونه آروم باشه؟
انسان‌ها ذاتاً تنها هستن، ولی فراموش می‌کنیم چون می‌ترسیم.
بحث کردن غیر از این چیزی رو تغییر نمی‌ده.
وقتی قبولش کنی، دیگه انقدر طاقت‌فرسا نیست.
اگه ذاتاً تنها نبودیم،
چطور می‌تونستیم واقعاً کسی رو دوست داشته باشیم؟
پس قبلاً عاشق شدی.
تو کابوس‌هات چی می‌بینی؟
خواب نمی‌بینم...
راجع‌به اوم ته-سونگه؟
اوم ته-سونگ کیه؟
انقدر خطرناکه که به تفنگ بادی نیاز داری؟
اون استاکر منه.
پنج ساله دنبالمه.
شاید حتی همین الان داره از بیرون ما رو می‌بینه.
به پلیس گزارش دادی؟
معلومه که دادی.
پس چطور می‌تونم کمک کنم؟
کاری نکن، طبق دستورالعمل.
اوم ته-سونگ مشکل منه.
هیچ ربطی به این ازدواج نداره.
به تو مربوط نیست.
دارم با یه مشتری جدید ملاقات می‌کنم، زیاد طول نمی‌کشه.
نزدیک که شدم زنگ می‌زنم.
مگه قرار نبود برنامه داشته باشی؟ لازم نیست.
ببینم اینجا چطور پیش میره.
یه کم استراحت کن. خسته‌ام و می‌خوام زود برم خونه.
طبقه دوم.
درها دارن بسته می‌شن.
خانم لی سو-یون؟
من اوم ته-سونگ هستم.
قبلاً توی سالن هریتیج همدیگه رو دیدیم.
خب،
یادم نمیاد.
اشکالی نداره. رسمی معرفی نشدیم.
روش‌های بداهه‌اش کنجکاوی برانگیزه، ولی اصلاً سنتی نیستن.
لطفاً بشین.
پس داری به یه کارگاه و گالری پنج طبقه سنتی فکر می‌کنی.
اینا چندتا نمونه‌اس برای بررسی.
غیرمعمول، نه؟
وقتی زندانی بودم می‌پوشیدم، ولی هنوزم بعضی وقتا می‌پوشمشون.
عجیب آرامش‌بخشن.
به نظر می‌اومد کنجکاو بودی
راجع‌به کتونی‌هام.
من به زندگی خصوصی بقیه زیاد علاقه‌ای ندارم.
به نظر می‌اومد خیلی علاقه داری.
نمی‌دونم چی--
نو این-جی.
چرا انقدر به نو این-جی علاقه داری،
لعنتی؟
از آدم‌هایی مثل تو متنفر نیستم،
ولی اگه به این-جی کاری کنی نظرم عوض می‌شه.
اون خط قرمزه.
می‌فهمی چی می‌گم؟
اگه کنجکاوی بدونی من کی‌ام،
از NM بپرس.
و بپرس اگه بخوای اعصابمو خرد کنی چه بلایی سرت میاد.
لطفاً
اون نمونه‌ها رو برام ایمیل کن،
خانم لی سو-یون.
دیشب اتفاقی برات افتاد؟
جواب پیام‌هامو نمی‌دادی.
زود خوابیدم.
قول می‌دم اون عوضی اوم ته-سونگ زود میاد پیدات می‌کنه.
عکسی که برات فرستادم دیدی؟
اگه چیزی لازم داشتی بگو. تفنگ، نارنجک، هرچی بخوای می‌گیرم.
فقط بگو، انجامش می‌دم.
جدی می‌گم.
اون عوضی رو بدون معطلی می‌کشم.
اگه کسی بخواد بکشتش، منم.
خودم می‌کشمش.
سی-جونگ.
چرا نامزد نداری؟
چه فایده‌ای داره؟
دیگه ظرفیت زیادی برای خوشبختی ندارم.
دوست داشتن خیلی انرژی می‌خواد.
حسابش ساده‌اس. احتمال بدبختی خیلی زیاده.
فکر می‌کردم بعد از مرگ هه-یونگ دیگه هرگز نبینمت.
چرا هنوزم باهام اینقدر خوبی؟
ما سه تا دوست بودیم.
الان دیگه فقط من و تو موندیم، پس این کارمونه.
برو یه تحقیق درباره لی سئو-یئون برام بکن.
اون زن سابق آقای هان جونگ-وونه.
منبع موادش رو پیدا کن.
اون معتاده؟
فکر کنم فروشنده‌ست. اونم از نوع بدجنس.
من دیگه طاقت ندارم.
با یه سری از همکارای قدیمیم هستم
که مدت‌ها بود ندیده بودمشون.
داشتم می‌رفتم خونه.
پس می‌بینمت خونه.
تو سالن هریتیج سخنرانی داشت.
یه مرد جوون و خوش‌تیپ بود که تو کارش خوب بود.
خیلی زود همه ازش حرف می‌زدن.
دیدی با نو این-جی تو سالن هریتیج ملاقات کرد؟
منظورت زن آقای هان جونگ-وونه؟
نه.
اگه چیزی بود، به نظر می‌رسید سئو-یئون رو می‌شناسه.
خانم لی سئو-یئون؟
آره.
دیدم با هم ملاقات کردن.
لی سئو-یئون؟
فکر کردم تو رستوران دیدمت.
برای جلسه معلم و والدین اونجا بودم.
شانس آوردیم که همدیگه رو دیدیم.
لعنت به این دردهای عضلانی.
داروهایی که خوردم باید کمک کنه.
خیلی بهت حسودیم می‌شه.
اگه زندگی‌هامون مثل رنگ پوست بود، مال من خاکستری کم‌رنگه.
زندگی من خاکستری کدره.
حداقل تو بچه‌هات رو داری.
اگه می‌تونستم از شرشون خلاص می‌شدم.
اگه می‌تونستم، برشون می‌گردوندم تو شکمم.
هیچ‌وقت چیزی به دلخواه من پیش نمی‌ره.
انگار هنوز بند نافشون به من وصله.
حداقل وقتی تو شکمم بودن آرامش بود.
از وقتی ازدواج کردم،
احساس می‌کنم سی تا بند ناف دارم.
احساس می‌کنم مثل یه میزبان بیگانه تو فیلم‌های علمی-تخیلی شدم.
اگه اینقدر بده، چرا طلاق نمی‌گیری؟
وقتی میریم خرید، کنار همدیگه‌ایم.
نمی‌خوام اون رو از دست بدم.
چرا با آقای اوم ته-سونگ ملاقات کردی؟
دیدم با هم بودین.
اون کسی که با کیک برنجی هنر خلق می‌کنه.
اون روز که چراغ آقای هان تعویض شد یه سری داشتیم، یادت میاد؟
وای! اینجا دوتاتونین.
اینجا چیکار می‌کنی؟
این چیزی که می‌خوای بدونی؟
فکر کردم بیشتر کنجکاوی که چطور اینجا افتادی.
اگه دیرتر می‌رسیدیم، باید هر دو کلیه‌تو درمی‌آوردن.
خوشبختانه، فقط یکی‌ش رو درآوردن.
اون یکی هم حالش خوب نیست، باید به طور منظم درمان بشی.
اون دکمه تماس هست.
حالا که بیدار شدی، تو راه رفتنم پرستار رو صدا می‌کنم.
خانم یون-آ منو می‌برد.
کجاست؟
بچه‌هاش امروز از اردو برمی‌گردن،
برای همین از من خواست بمونم پیشت.
یون-آ ممکنه دیر متوجه بشه، ولی اونقدر دیر متوجه نمی‌شه که تو رو اینجا خواسته باشه
آقای هان جونگ-وون گوشیش رو خونه جا گذاشته بود، من جواب دادم.
تو استودیو نبود، راهی نداشتم باهاش تماس بگیرم.
آقای یون جی-او یه لحظه رفت بیرون،
اگه می‌خواستی بدونی.
به نظر می‌رسه داری از این که اینقدر درباره من می‌دونی لذت می‌بری.
آیا از اینکه خیلی چیزها درباره من فهمیدی لذت بردی؟
منظورت چیه؟
فکر کردم احتمالاً خیلی بیشتر درباره من می‌دونی.
حداقل، رزومه من رو دیدی.
از رزومه من دیدی
که این ازدواج شکست نمی‌خوره.
پس، با جونگ-وون ملاقات کردی یا چی؟
داری چیکار می‌کنی؟
کاتتر ادراری‌ت افتاده.
دکمه تماس پرستار
فکر کنم برای همین گفتن کسی پیشت باشه.
- درد داری؟ - یکم
- پرستار رو صدا میکنم. - باشه.
جونگ-وون؟
جونگ-وون!
چرا جواب گوشیت رو نمی‌دادی؟
جمع کن. باید بریم.
اون آماده‌ست. می‌تونی بری داخل.
حالت خوبه؟
گفتن که IUD رو دربیارم، ولی من قبول نکردم.
نمی‌خواستم دوباره درد بکشم.
باید به حرف دکتر گوش می‌کردم،
ولی می‌دونی که، من هیچ‌وقت گوش نمی‌دم.
راه‌های دیگه‌ای داشتی، پس چرا؟
راه‌های دیگه کافی اطمینان‌بخش نبودن.
تقریباً مجبور شدن کلیه‌مو دربیارن،
ولی به اون مرحله نرسید، پس باید همچنان درد بکشم.
ولی مهم نیست.
احتمالش دیگه الان خیلی کمتر شده.
سئو-یئون.
واقعاً می‌خوای
یه بچه دیگه داشته باشی؟
سرپرستت به شدت التماس کرد.
تو یه کسی هستی...
که هیچ‌وقت نباید بچه‌دار بشه.
می‌دونی چرا، نه؟
فرم رضایت برای عمل جراحی و بیهوشی
دکتر.
بچه رو.
لطفاً اول بچه رو نجات بده.
وای، لعنتی. هنوز زنده‌ان.
آقای اوم ته-سونگ؟
پس خودتی.
داری چیکار می‌کنی؟
نور می‌اندازم روی سایه‌ها.
گفتی که قبول کردن این چیزا اثرشون رو کمتر می‌کنه.
چیکار می‌کنی؟
کیک برنجی درست می‌کنم.
شاگرد یک استاد کار بودم.
اگه پیشش می‌موندم، کی می‌دونه؟ شاید منم استاد بعدی می‌شدم.
ولی بیشتر از تحملم منو کتک می‌زد.
متوجه شدم...
که تو این خونه بزرگ دوربینی نداری.
شاید کلی راز داری.
یا شاید از دوربین‌ها فوبیا داری.
چای خیلی خوشمزه‌ست، واقعاً.
اونم آشپز فوق‌العاده‌ایه، نه؟ تو کلاسای من ستاره بود.
عالیه.
دفعه بعد یه کم کیک برنجی میارم.
کیکای زردآلویی،
پودر شده با برنج نیم‌دانه، و بخارپز شده...
تخصص پیرمرد.
وقتی یاد می‌گرفتم چطور درستشون کنم، تا وقتی همه‌ی بدنم کبود می‌شد کتکم می‌زد.
اینقدر خوشمزه‌س
که ارزششو داره.
سیگار می‌کشی؟
من خیلی پولدارم.
یهویی کنجکاو شدم ببینم اگه پولمو بذارم تا زندگیتو خراب کنم چی می‌شه.
چند راه به ذهنم رسیده.
یه راه حل واضح دارم،
ولی اول دارم اینو امتحان می‌کنم.
یعنی، دارم میام باهات حرف بزنم.
فقط از نو این-جی دور بمون.
اونوقت مجبور نمی‌شم پول خرج کنم.
آدم‌های پولدار هیچ‌وقت بی‌دلیل پول هدر نمی‌دن.
نو این-جی واسه تو چیه، آقای هان جونگ-وون؟
هدفت چیه؟
فکر می‌کنی نو این-جی واقعاً زنت شده؟
از نو این-جی دور بمون.
نو این-جی رو نمی‌شناسی.
نو این-جی. بهش اعتماد داری؟
نو این-جی بهش اعتماد داری؟
حتی به من پیام دادی.
آقای هان جونگ-وون.
هان جونگ-وون.
آقای تهیه کننده!
چطور می‌خوای یه زندگی رو خراب کنی که قبلاً خراب شده؟
فکر می‌کنی کار می‌کنه؟
کسی که حتی نمی‌تونه تصور کنه فقیر بودن چیه،
همون نوع آدمیه که دنیا دوست داره زمین بخوره.
احمق لعنتی.
روانی لعنتی.
فکر می‌کنی نو این-جی دوستت داره؟
واقعاً؟
جدی فکر می‌کنی؟
ولی نو این-جی می‌دونه؟
که مامان خودتو کشتی.
پدرسگ...
روانی لعنتی.
اینجا خیلی‌ها ترقه می‌زنن، واسه همین مردم محل به صداهای بلند توجه نمی‌کنن.
علاوه بر این، صبح زود بارون شدیدی اومد، پس چیز زیادی باقی نمونده.
بخور.
زخم چاقو تو ران چی؟
زخم تازه‌ای نیست.
نرفته بیمارستان.
فقط از داروخانه چسب پزشکی زده.
قهوه‌ش افتضاحه.
رفت.
امروز خیلی طولانی بود.
دیگه لازم نبود به عنوان پسر کسی زندگی کنم.
از اون به بعد، می‌تونستم فقط به عنوان پدر زندگی کنم.
ولی نشد.
چرا نه؟
فکر نمی‌کنم اون هیچ وقت بچه می‌خواست.
شاید فقط من بودم که می‌خواستم.
مردم می‌گن تصادف بود،
که از تهوع غش کرده.
همین چیزی بود که سئو-یئون به دکتر گفت.
یه مادر باردار که هشت ماهشه.
یه مادری که از هر حرکت بچه‌ش خبر داره...
یکراست رفت تو ترافیک.
چطور یه همچین چیزی رو توضیح می‌دی؟
قرص آبی رو شنیدی؟
یه قرص آبی هست و یه قرص قرمز.
اگه قرص آبی رو بخوری، می‌تونی چیزا رو همونطوری که می‌خوای ببینی و باور کنی.
هر روز تو یه دنیای خیالی
راحت زندگی می‌کنی.
و قرص قرمز؟
قرص قرمز بهت اجازه می‌ده از توهمات قرص آبی رها بشی.
و با واقعیت دردناک روبرو بشی.
فکر کنم اون اولین‌بار بود که...
دلم خواست از سئو-یئون دور بشم.
آرزو کردم کاش بچه زنده می‌موند به جای سئو-یئون.
و اون فهمید؟
نمی‌دونم چرا اینجوری حس کردم.
داری تظاهر می‌کنی که نمی‌دونی.
اون روز نمی‌خواستی یه زندگی رو نجات بدی.
آرزوت این بود که زندگی یکی دیگه تموم شه.
نو این-جی به خاطر اوم ته-سونگ جوجیتسو یاد گرفت.
ما فرستادیمش بیمارستان روانی،
ولی خیلی زود آزاد شد.
فکر کردم از زندان آزاد شده.
کفش ورزشی پوشیده بود.
همون‌هایی که توی اخبار می‌بینی زندانیا می‌پوشن.
حمله، اقدام به قتل و سرقت.
پرونده‌های زیادی از قبل داشت.
چی می‌گی که فرستادیش بیمارستان روانی؟
چهار سال پیش،
اوم ته-سونگ جلوی من گردن یکی از کارمندای NM رو شکست.
چندین بار سعی کردم برم پلیس.
حتی یه ساعت ردیاب موقعیت پوشیدم.
ولی کاری از دستشون برنمی‌اومد تا وقتی که مجروح یا مرده باشم.
امنیت رو بیشتر می‌کنیم، نگران نباش.
اوم ته-سونگ گردن یکی از نگهبان‌های NM رو شکست.
ما بهشون می‌گیم نگهبان.
لعنتی.
به چی زل زدی؟
چیه، هان؟
اکثراً نیروهای ویژه سابق، محافظین ریاست جمهوری سابق،
یا ورزشکاران حرفه‌ای سابق هستن.
اوم ته-سونگ برای اطرافیانم بیشتر خطر داره تا برای خودم.
همیشه یه راهی پیدا می‌کنه که ادعای مالکیت روی من داشته باشه.
فکر می‌کنه اینجوری می‌تونه منو تحت سلطه بگیره.
شرکت ما این موضوع رو به‌صورت محرمانه حل کرد.
با خانواده مرحوم توافق کردیم و اوم رو فرستادیم به یه موسسه.
چجوری می‌تونیم دوباره بفرستیمش اونجا؟
اگه دوباره دخالت کنیم، خودش تسلیم می‌شه.
اگه این اتفاق بیفته،
باید کلی به پلیس توضیح بدم.
و تو این فرآیند،
دنیا از وجود NM باخبر می‌شه.
به من گفت از NM بپرسم
چه بلایی سرم میاد.
پیشنهاد می‌کنم یا کاری که می‌کردی رو ول کن...
یا برو جوجیتسو یاد بگیر.
همیشه منو خجالت می‌داد.
می‌گفت ازدواجمون به نفع شرکت نیست.
از همه آدمایی که توی زندگیم دیدم،
جزو پنج نفر نفرت‌انگیزترین‌هاست.
برای کسی که اینقدر ظالمه، خیلی آروم به نظر می‌آد.
حق با توئه.
واکنش موقتیه.
اون که هشیار نیست.
سئو-یئون اینجوری پیداش کرد.
بستری شده بود و اومده بود که ببینتش، ظاهراً.
زیاد وقت نداره. باید آماده بدترین باشی.
این اولین باره که بعد از مدت‌ها توی چشماش نگاه می‌کنم.
این واسه شماست که عوضشون کنید، قربان.
- کسی که اینو بهت داده رفت؟ - آره، گذاشت و رفت.
- باشه، فهمیدم. - ممنون.
لطفاً اون دوتا رو بذارید کنار این ستون.
فکر کنم یه کم زود رسیدیم.
چرا عروس خانواده اینجا نیست؟
عقلشو از دست داده.
می‌بینم هنوزم با کراوات مشکل داری.
نیازی نبود لباس عزا بپوشی.
مردم هر جور باشه حرف می‌زنن.
بهتر از اینه که دختر-عروس بدی باشم که نیومده.
رفتم اتاق بیمارستان پدرت.
فکر کنم من بودم که کشتمش.
منظورت چیه؟
خودت می‌دونی که مردم رو می‌ترسونم.
شاید این برای همه بهتر باشه، از جمله تو.
و پدرت بالاخره از عذاب در اومد.
این داروها اعتیادآور نیستن.
حتی توی بیمارستانای آمریکا هم تجویز می‌شن.
اگه داروهای فعلی جواب ندادن بخور.
من با کراوات مشکل دارم.
از یکی از کارمندا بپرس. اونا عالی انجامش می‌دن.
اونا حرفه‌ای هستن، آخرش.
ببینمت بیرون.
بهت نیاز دارم.
می‌دونم.
شاید آدما بعد از برداشتن یه تیکه از بدنشون دیوونه می‌شن.
مواظب حرف زدنت باش.
اون توی مراسم خاکسپاری یه غریبه چیکار می‌کنه؟ شوهر جوونش چی؟
اون از وقتی بچه بود می‌شناختش، مثل دختر نداشته‌اش.
جونگ‌وون تک فرزند بود و اینا.
یه عروس سابق فرقی با یه غریبه نداره.
تا حالا دیدی عروس سابق یه مدیرعامل بزرگ
بیاد تو مراسم خاکسپاریش؟
دختر نداشته‌اش؟ می‌دونی که هیچ‌وقت با هم صمیمی نبودن.
خانم نوه این-جی کجاست؟
- اگه من جای اون بودم، عصبانی می‌شدم. - لطفاً…
واقعاً می‌خوان این کارو بکنن؟
محاله.
لازم نیست این کارو بکنی.
هیچ‌کس پشت سرت حرف نمی‌زد اگه اینجا نبودی.
دارم اینو برای تو انجام میدم.
منظورت چیه، داری این کارو برای من می‌کنی؟
یکی تو کما بود و فوت کرد. چی هست که بخوای بدونی؟
آدما میگن وقتش بود.
مشکل تویی.
تو چشم اونا، تو یه بیکاری که کار درست و حسابی نداره.
فکر می‌کنی مردم چی میگن؟
تنها بود، بدبخت. خیلی طول نمی‌کشه که دوباره مواد بزنه.
مخاطب تو پر از آدمای اعصاب‌خوردکنه.
می‌خوای به آتیش نفت بریزی؟
الان تو به من نیاز داری،
نه به اون آدم.
عزیزم، مردم با تو راه نمیان.
سقوط ناگهانی پسر یه مدیرعامل مرده بهترین سوژه شایعه‌ست.
فکرش رو بکن.
فکر کن ببین کدوم یکی از ما برای زندگی آروم بهتره.
خیلی شجاع‌تری از چیزی که فکر می‌کردم. اگه کسی تورو اینجا ببینه چی؟
آقای هان جونگ‌وون رو تنها بذار.
هیچ‌وقت مال تو نمیشه.
جای خودتو بدون.
من پول ندادم که اینطوری رفتار کنی.
دقیقاً برای همین پول دادی، که مثل یه انسان رفتار کنم.
یه انسان؟
یه عنوان کوتاه‌مدت.
برای بعضیا، یه سال کافیه تا مرگ خودشونو برنامه‌ریزی کنن.
برای بقیه، یه سال کافیه تا تصمیم بگیرن به زندگی ادامه بدن.
تو یه سال، یه انسان می‌تونه به دنیا بیاد،
و تو اون رو نابود کردی.
قدم‌های شاد یه بچه، یه دنیای کامل که می‌تونست باشه.
هیچی نمی‌دونی!
تو چی می‌دونی؟ یه آدم بی‌ارزش مثل تو چی می‌دونه؟
آقای هان جونگ‌وون دید که تو خودتو جلوی ماشین انداختی.
می‌گم دید که بچه‌تو توی خیابون پرت کردی.
حتی خودش رو مقصر می‌دونه. برای اینکه تو خودتو جلوی ماشین انداختی.
یه چیز مشخصه.
این ازدواج جواب میده،
و وقتی کارم تموم بشه، آقای هان زندگی متفاوتی خواهد داشت.
می‌خوام آقای هان جونگ‌وون خوشحال باشه.
تو چی براش می‌خوای؟
باید بری.
اگه بیشتر اینجا بمونی،
ممکنه به آقای هان جونگ‌وون چیزای بیشتری درباره تو بگم.
کنجکاو نیستی
بدونی چقدر درباره‌ت می‌دونم، خانم لی سو-یون؟
یه پسر، برای دو نفر.
این دیوونگیه.
خانم لی سو-یون دیگه رفته.
من کنارت می‌مونم.
دستورالعمل چی شد؟
فکر کنم…
امروز مرخصی بگیرم.
تسلیت صمیمانه لی سو-یون
باید مستقیم بریم یه اسپا. الان خیلی زشت شدی.
تا حالا انتخاب شدی؟
فرض کن تو و چول‌سو هستید،
و اگه کسی چول‌سو رو انتخاب کنه، تو می‌میری. از این جور چیزا.
زندگی من همش درباره انتخاب شدنه،
ولی هیچ‌وقت به سطح اردوگاه نازی نرسیده.
همیشه من انتخاب می‌کردم.
اگه معلم کلاس رو دوست نداشتم، کلاس رو عوض می‌کردم.
و همیشه یه راه پیدا می‌کردم کنار بچه‌هایی که دوست داشتم بشینم.
همیشه هرچی می‌خواستم می‌گرفتم،
چه دوستا چه بزرگترا.
مردا حتی راحت‌تر بودن،
پس هیچ‌وقت اهمیت نمی‌دادم مردم منو یه زن سنگدل صدا کنن.
یهو احساس نمی‌کنی که حق به جانب شدی
که بهت بگن زن سنگدل؟
چرا یهو این حس رو دارم
که کل دنیا حالا حول نوه این-جی می‌چرخه؟
قرار بود فقط یه نقش کوچیک برای یه سال بازی کنه…
ولی حالا احساس می‌کنم مثل چول‌سو ام، که انتخاب نشد.
مرحوم هان یونگ-هو
باید یه کم بخوابی.
فکر نمی‌کنم کسی دیگه بیاد.
اون یه اتلاف…
مرخصی توئه.
بریم یه جای باحال؟
شاید نتونی ببینی.
واقعاً درست نمی‌بینم.
پس فقط من نیستم، نه؟
من می‌بینم.
داری چیکار می‌کنی؟
چرا اینقدر ساکته؟
عمداً یه فیلم غیرمحبوب انتخاب کردم.
خوبه.
بوی عود می‌دی.
درست می‌گی. واقعاً همین‌طوره.
خودت بردار.
فکر کنم این خیلی بهت میاد.
اون چیه...؟
برگرد.
چرا لبخند می‌زنی؟
احساس می‌کنم از حموم عمومی اومدم بیرون.
وقتی بچه بودم، یه بار با دوستام رفتم.
فقط وقتی بیرون اومدیم فهمیدم که صابون رو گوشام مونده.
با این حال، حس خوبی داشت و عالی بود.
البته مجبور شدم دوباره خونه حموم کنم.
نمیدونم باید اینجوری احساس کنم فقط بعد از مرگ پدرم.
همه پدرهای دنیا ارزش سوگواری ندارن.
این برای همه مادرها هم صدق می‌کنه.
مادرت
واقعاً اون شخص رو کشت؟
اگه مرگ اجتماعی یه نوع مرگه، پس آره.
مدیر تیم سئو از تیم بین‌المللی الکترونیک سامبین.
حتماً دربارش شنیدی.
بالاخره اون کلیپ وایرال شد.
اون کار مادرم بود.
بعد از اینکه فهمید دخترش می‌خواد با یه مرد متفاوت ازدواج کنه،
ده روز مونده به عروسی، اون رو به کل کشور افشا کرد.
انقدر بهم زنگ زدن که گوشیم خاموش شد.
همه می‌خواستن بدونن آیا من قربانی کلاهبرداری شدم یا نه.
و بنابراین تماس‌هاش رو از دست دادم،
یا حداقل دوست دارم اینطور فکر کنم.
پنج سال ناپدید شدن بدون حتی یه تماس
اصلاً منطقی نیست.
منتظرشی؟
اگه...
بعداً نخوام بذارم بری چی؟
فقط گفتم،
ممکنه اینجوری بشه.
مرحوم هان یونگ-هو
فهمیدم که لی سئو-یون از کجا مواد می‌گیره.
اینجا بودن اینطوری
جالبه.
مطمئنم پدرت خیلی افتخار می‌کنه وقتی به دنیای دیگه می‌ره.
چی می‌خوای بگی؟
طلاق بگیر.
طلاقش بده، خانم نو این-جی.