‫آنچه گذشت
‫باید اولین چیزی که ‫به ذهنت میرسه رو بگی
‫بازی با کلماته
‫ـ دیزنی ‫ـ پرنسس
‫خوشگل
‫ساعت 6:25 دقیقه ‫پسره بهش میگه "تقریباً رسیدم"
‫"لطفاً جوابم رو بده، ترسیدم"
‫"فکر کردم واقعاً انجامش دادی"
‫خب چی میخوای؟
‫مجوز برای گوشی دختره
‫یه چیزی برام بیار که انگیزه،
‫تناقض، یا حتی لاپوشونی رو ثابت کنه
‫بعد حرف میزنیم
‫وقتی گم شده بود، ‫خیلی ترسیده بود
‫گم شده بود؟
‫آره، وقتی سه روز گم شده بود
‫تمام مدت به ما پیام میداد
‫"ناتالی" ‫میتونستم جلوش رو بگیرم،
‫من پشت تلفن بودم، از ماشین ‫ پیاده شد، چون داشت جواب میداد
‫ترسیده بود، من بهش گفتم ‫ برگرده توی ماشین
‫با اینکه این برنامه بر حسب واقعیته، بعضی ‫ قسمت‌ها برای اهداف نمایشی ساخته شدن،
‫ و هیچ تاثیری روی ‫اتفاق و اشخاص واقعی ندارن
‫این برنامه حاوی موضوعات مرتبط به ‫بیماری‌های روان و خودکشی است
‫2014
‫سرده
‫دیگه نیست
‫ریبورن، ساترن باهات کار داره
‫صبح بخیر، قربان، گوردن
‫کیتی، نظرت درباره‌ی این چیه؟
‫گوردن، بگو چه خبره
‫باشه، میشل کارتر، 17 ساله
‫سه روز به دوست‌هاش پیام میده
‫ه دوستش گم شده، شاید هم مرده
‫هیچکس نتونست پیداش ‫کنه، دختره هم ترسیده
‫ـ فقط اینکه، اون نشده ‫ـ چی نشده؟
‫ـ گم نشده ‫ـ خب، کجاست؟
‫کل سه روز خونه بوده
‫بعد از سه روز چی میشه؟
‫خودش رو میکشه
‫ولی این دختره میدونست ‫ نه گم شده نه مرده
‫تمام اون مدت باهاش حرف میزد
‫فکر میکنی اون میدونست ‫قراره خودکشی کنه؟
‫راجع‌ بهش حرف میزدن ‫ماهها، هفته‌ها، ساعت‌ها
‫تا موقعی که انجامش داد
‫دختره بهش میگفت این کار رو کنه
‫تشویقش میکرد
‫باهاش حرف زدی؟
‫با دوست‌هاش حرف زدم
‫ببین، داستان دختره جور در نمیاد
‫فکر کنم پرونده‌ی قتله
‫پسره سابقه‌ی افسردگی داره
‫قرص میخورده، بیمارستان رفته
‫دو سال پیش یه بطری تایلنول خورده
‫ـ واقعاً، گوردن... ‫ـ اگه پیام‌ها رو بخونی
‫میفهمی
‫تازه، سوابق تلفنش هم گرفتم
‫و دو تا تماس داشته
‫همون شب، بین دوتاشون
‫باشه، حتی اگه مجوز جور کنم
‫متن حرف‌هایی که زدن رو
‫بهت نمیدن که
‫آره، ولی باید ارتباط بیشتری بینشون باشه
‫و تنها راهی که بتونم گیرش بیارم
‫از طریق تلفن اونه
‫دقیقاً چه انگیزه‌ای میتونه داشته باشه؟
‫اگه میخواسته اون خودکشی کنه؟
‫میخوام همین رو بفهمم
‫باشه، مجوز میگیرم
‫ولی بهم فشار نیار
‫اگه چیزی پیدا نکردی
‫قابل نداشت
‫ممنون
‫"دختری از پلین‌ویل"
‫سلام
‫اوه، با دوستم قرار دارم
‫ـ نات، بعداً میبینمت ‫ـ باشه، خداحافظ
‫ـ خداحافظ، کَسی ‫ـ خداحافظ
‫ـ خب تو... ‫ـ تو..
‫ببخشید، تو بگو
‫آره، میخواستم
‫بپرسم حالت چطوره
‫میدونی، خوبم
‫خوابیدن سخته
‫شب‌ها وقت من و کنراد بود
‫خیلی ممنون که میپرسی
‫حالا که جمع‌آوری پول تموم شده
‫فقط میخوام ببینم، ‫بعد باید چی کار کنم
‫برای کنراد
‫میخوام پیش خانواده‌اش باشم
‫میدونی، برای مادرش
‫اون پیامی که برام فرستادی، یادته؟
‫کدوم پیام؟
‫درباره‌ی اون شب؟
‫ آره
‫نمیدونم چرا همچین حرفی زدم
‫همه چیز با کنراد، پیچیده بود
‫میدونی، البته
‫خیلی ناراحت بود
‫و حس میکرد نمیتونه ‫ با کسی حرف بزنه
‫به غیر از من، البته
‫آره، خیلی برات سخته
‫اشکالی نداشت، میدونی
‫من خیلی دوستش داشتم
‫فقط دوست داشتم خانواده‌اش میدونستن
‫که من کنارش بودم
‫و میتونن با من حرف بزنن
‫و ای کاش یکی به احساسات من
‫اهمیت میداد
‫ـ میدونی.. ‫ـ من اهمیت میدم
‫یکی که بپرسه حالم چطوره...
‫ـ میشل ‫ـ یا چه حسی دارم
‫میشل، بس کن
‫دارم ازت میپرسم خوبی یا نه
‫البته، میدونم، من...
‫ببخشید
‫نه نیاز نیست عذرخواهی کنی
‫ـ من فقط.. ‫ـ آره
‫ـ میدونم ‫ـ باشه
‫راست میگی ‫ببخشید
‫نه
‫خیلی دوست خوبی هستی، ناتالی
‫ممنون که کنارمی
‫تموم شد؟
‫نه، قربان
‫آخرین سفرته؟
‫خوبی؟
‫امسال که اینجا بودی، خوش گذشت؟
‫ـ آره ‫ـ خوبه
‫میدونی، برگشتن به مدرسه
‫به خونه‌ی مامانت
‫بعد از این همه سفر..
‫حتماً یه ذره سخته
‫ولی بهش عادت میکنی
‫آره؟
‫ـ خیلی خب، برگرد سر کار ‫ـ چشم
‫شونه نداره
‫طناب رو بکش ‫طناب رو بکش
‫موهاشون رو با استخون ‫ ماهی شونه میکنن
‫قراره بره دبیرستان
‫طناب رو بکش، چرا داد نمیزنید
‫کنراد داره میره دبیرستان
‫ایناهاش!
‫پسر ماساپوست
‫خوش گذشت؟
‫خیلی خب، یالا
‫مهمونی تمومه، وقت نداریم
‫نمیخوام به همسرهاتون زنگ بزنم
‫و بگم چرا توی لنگر من غش کردین
‫تو، نوشیدنی بسه، بیا
‫اینجا رو ببین
‫روغن بزن
‫خیلی خب، برگردیم سر کار
‫خدایا
‫لعنتی، بندارش
‫بندارش!
‫برو داخل
‫ولی داوود پاکیزگی را فراموش نکرد
‫گریه کرد، روزه نگرفت
‫ایستاد، خودش رو تمیز کرد
‫و غذا خورد، چون به خدا باور داشت
‫و داوود گفت..
‫"من پیش او میروم
‫ولی من رو به خونه برنمیگردونه"
‫چون میدونست دوباره همدیگه رو میبینیم
‫توی بهشت
‫گوشیتون رو بذارین کنار
‫ما ایمان خود را باور داریم..
‫چی میخوری؟
‫همون همیشگی؟
‫آره
‫بفرمایید
‫دو تا ساندویج میخواین؟
‫اصلاً نمیدونم چرا نگاه کردم
‫ممنون
‫شماها توی قایق جمله کامل میگید؟
‫نه اگه مجبور نباشیم
‫بس کن
‫ووهوو
‫خوشحالم برگشتی ‫دلم برات تنگ شده بود
‫فقط سه هفته بود
‫آره، خب، سه هفته ‫ بعضی اوقات حس ابدیت داره
‫حالا برگشتی خونه، برای همیشه
‫فعلاً، فکر کنم
‫چطور بود؟ خوش گذشت؟
‫زیاد برای خوشگذرونی نیست
‫میدونی.. کار بود
‫بابات چطور بود؟ همه چیز خوبه؟
‫آره
‫بفرمایید
‫ـ ممنون ‫ـ ممنون
‫خیلی خب، نوش جان
‫ببین، من عصبانی نیستم
‫ولی باید درباره‌ی یه چیزی حرف بزنیم
‫باشه
‫توی اتاقت مواد پیدا کردم
‫قبلاً با هم حرف زدیم ‫نمیخوام توی خونه‌ام باشه
‫مخصوصاً دور و بر خواهرهات
‫اگه دوباره پیدا کنم ‫مشکل پیدا میکنیم
‫تو برادر بزرگشونی
‫مسئولیت تو اینه که ‫براشون الگوی خوبی باشی
‫چیه؟
‫هیچی، فهمیدم
‫خبری از مواد نیست
‫قول؟
‫چیه؟
‫غر نمیزنی؟
‫میشل
‫من کارآگاه گوردون هستم
‫میخوام چندتا سوال بپرسم
‫تو... 18 سالته، نه؟
‫ ـ آره ‫ـ خب
‫پس میتونی تنهایی با من حرف بزنی
‫بیا
‫خب دلیلی که اومدم اینه که
‫تحقیقات مرگ کنراد روی دست منه
‫اون خیریه که براش راه انداختی
‫خیلی... خوب بود
‫فهمیدیم که خیلی به
‫کنراد و خانواده‌اش کمک کردی
‫ـ آره ‫ـ آره
‫فهمیدیم که خیلی باهاش
‫در ارتباط بودی
‫آره
‫شاید هم نزدیک وقتی که..
‫دیگه نتونست با کسی در ارتباط باشه؟
‫آره
‫اون روز باهاش حرف زدی،
‫همون موقع که فوت کرد؟
‫فکر نکنم
‫بهت گفت قرار بود همچین کار کنه؟
‫یا چیزی شبیه این؟
‫یه مدت درباره‌اش حرف زد
‫بهم گفت کسی نمیتونه کمکش کنه
‫اون شب داشتیم حرف میزدیم
‫بعد تلفن قطع شد
‫ولی من زیاد بهش توجه نکردم
‫باشه
‫اینوو گوشی توئه؟
‫ـ آره ‫ـ آره
‫خیلی خب
‫من برای این مجوز دارم
‫وایسا، داری گوشی‌ام رو میگیری؟
‫آره
‫تا خونه میرسونمت
‫و کامپیوترت و وسایل دیگه رو
‫برمیدارم
‫وسایلی که به اینترنت وصل میشه
‫فهمیدی؟
‫باشه، با من بیا
‫فکر کنم حق دارم بدونم چرا دختر ما
‫با ماشین پلیس اومد خونه
‫ـ صدات رو بیار پایین ‫ـ بابا، لطفاً
‫من دوست کنرادم
‫معلومه که میان دنبالم
‫دنبال جوابن
‫چه جوابی میتونی به پلیس بدی؟
‫اونا مجوز داشتن، میشل
‫با هیچکس حرف نمیزد
‫فقط من میدونم چرا اون کار رو کرد
‫خب، چرا؟
‫برای این دنیا زیادی باهوش بود
‫ستاره‌ی من بود ‫و زود رفت
‫این از سریال "گلی" نیست؟
‫سرت تو کار خودت باشه، هیدن
‫ـ حواست باشه چی میگی ‫ـ میشل
‫باورم نمیشه دارین به من حمله میکنین
‫بعد از چیزهایی که گذروندم
‫تنهام بذارین
‫میشل!
‫خیلی احمقی
‫همینه که هست
‫باورم نمیشه تاحالا این رو ندیدی
‫هیچوقت علاقه بهش نداشتم
‫اینا زوج‌های اصلی‌ان
‫ریچل و فین
‫تازگی‌ها نامزدی واقعی‌شون رو به هم زدن
‫جدی؟
‫برای جذب مخاطبه
‫این دوتا با همدیگه‌ان؟
‫آره... ولی هنوز نه
‫اول دوست بودن ‫بعد دوست صمیمی
‫بعد نامزد کردن
‫چه باحال
‫باورم نمیشه
‫خیلی خوبن
‫عاشقن
‫دعوا هم دارن
‫ولی در آخر با هم‌ان
‫وفادار
‫دوست‌هات عوضی‌ان
‫لیاقت تو رو ندارن
‫آره، میدونم، فقط..
‫فقط میخوام یه روز
‫نگران نباشم کی دعوا میکنه
‫کی حرف نمیزنه
‫نمیتونم.. مثل اونا باشم
‫میدونی؟
‫میتونی فقط با من دوست باشی
‫میدونی؟
‫البته
‫تموم شد
‫دوستش داری؟
‫بیا
‫چطوره؟
‫سفته؟
‫نه
‫سوزی، وقت شامه
‫مامان میشل رسیده؟
‫آره، داری میاد
‫الان میبینم
‫چته، پسر؟
‫فرهنگ پاپ ‫فرهنگ پاپ
‫رویدادهای اخیر
‫دانش ‫دانش
‫کلیر بالاخره استعفا داد
‫ترسوندیش
‫فقط سه روز طول کشید
‫ـ پسرم برگشته ‫ـ به به
‫ببین چه خوشتیپ شده
‫چه بویی میدی
‫آره نمیتونم حرف بزنم
‫مچ من رو میخوای بگیری؟
‫میتونم بهش بگم،..
‫خیلی خب
‫سر شیفتم بودم
‫بخش اورژانس
‫میدونی، یه کابوسه
‫بعد این آقای لاغر و مضطرب وارد میشه
‫میگه دل درد داره ‫ولی نمیدونه چرا
‫ولی معلوم بود که... پریشونه
‫برای همین بردیمش زیر ایکس‌ری
‫دکتر تصاویر رو نشون داد
‫و... اوناهاش
‫فرچه دستشویی
‫کجا؟
‫یه جایی
‫نه بابا
‫کلی سوال دارم
‫خیلی عجیب بود
‫بسه
‫اوناهاش
‫سلام، کنراد
‫بالاخره، حرف زد
‫من؟ همینجا بودم
‫چی کار میکنی؟
‫بسکتبال بازی میکنم
‫تو چی کار میکنی؟
‫خودت چی فکر میکنی؟
‫ـ حالت چطوره؟ ‫ـ هی..
‫برگشتم مدرسه
‫توی یه کلاس متفاوتم
‫چون یه سال نبودم
‫خونه‌ی مامانم میمونم
‫عجیبه، نمیدونم
‫بگو
‫انگار مغزم تغییر کرده
‫توی قایق، آدمهای هم سن بابامن
‫و یاد گرفتم چجوری باهاشون حرف بزنم
‫ولی الان نمیدونم چطوری یه بچه باشم
‫چون روحت قدیمیه، کنراد
‫توی قایق، همه چیز ‫ با عقل جور در میومد
‫هر روز، میدونستم دارم چی کار میکنم
‫حس نمیکردم...
‫چه اتفاقی قراره بیفته
‫مثل یه لیست مشخص
‫ـ دقیقاً ‫ـ به نظر عالی میاد
‫ای کاش من هم همچین چیزی داشتم
‫ولی برای مدرسه و دوست‌هام
‫آره
‫اگه برای زندگی‌ات لیست داشتی چی؟
‫مثلاً، یه کاری میکردی
‫بعد میرفتی سراغ بعدی، ‫ همه چیز راحت میشه
‫تیک، تیک، تیک
‫من هم همین رو میگم
‫توی دریا، دستور هست
‫آرامش
‫چون میدونی قراره چه اتفاقی بیفته
‫حتی اگه طوفان باشه
‫قایق‌ها ساده‌ان..
‫ولی پیچیده
‫با دست‌هاشون میسازنش
‫و ما هم باید با دست‌هامون روش کار کینم
‫لامسه‌ایه
‫لامسه‌ای؟
‫آره، مثلاً فیزیکی
‫فهمیدم
‫یه چیزی که بتونی بهش تکیه کنی
‫بدنت رو تکون بدی ‫و از ذهنت دور شی
‫آره، دقیقاً
‫اسکله رو یادته؟
‫آره
‫ماسه
‫دست
‫بدن
‫چرا الان؟
‫چرا...
‫اون روز نیومدی خداحافظی کنی
‫غیبت زد
‫میدونم
‫ببخشید
‫گند زدم ‫تقصیر منه
‫همیشه تقصیر منه
‫پس چرا الان؟
‫دلم برای حرف زدن با تو تنگ شده
‫تو چی؟
‫دوباره خواب نداری؟
‫قابل‌پیشبینیه، نه؟
‫نه خیلی
‫نگرانت بودم
‫بی‌خوابی
‫نگران نباش
‫فقط شب‌ها عجیب میشه
‫توضیحش سخته
‫سعی کن
‫شبیه..
‫چرخیدنه
‫یا مثلاً، یه احساسی که میچرخه
‫وقتی چشم‌هام رو میبندم بدتر میشه
‫وقتی همه جا ساکت میشه
‫انگار تمام افکار با هم میان سراغم
‫ولی نمیتونم روی هیچکدومشون تمرکز کنم
‫بعد تبدیل میشه به یه مارپیچ
‫پس بیدار میمونم
‫نمیخوای با کسی حرف بزنی؟
‫داروهام رو شروع کردم
‫پروزاک
‫کمک میکنه؟
‫نمیدونم
‫بعضی اوقات میترسم
‫تاحالا به کسی نگفتم
‫میتونی هرچیزی رو به من بگی
‫دوستت دارم
‫خوبی؟
‫نمیتونم مغزم رو خاموش کنم
‫میدونی، بهم قول داد
‫بعد از اولین بارش
‫گفت قول میده همچین کاری نکنه
‫و هزاران بار ازش میپرسیدم
‫"حالت خوبه؟"
‫اون هزار بار میگفتم "آره"
‫امروز یه لحظه...
‫فراموش کردم
‫یه لحظه
‫بعد یادم افتاد که
‫مرده
‫دوباره حس گناه دارم
‫پنج دقیقه
‫چی؟
‫با پارکینگ 5 دقیقه فاصله داشتم
‫چرا بهم زنگ نزد؟
‫اینا دیگه چیه؟
‫کادوی تولده
‫از طرف کارآگاه گوردن
‫پرونده‌ی روی؟
‫سوابق تلفن روی
‫و تمام پیام‌هایی که کارتر ‫ در دو سال اخیر فرستاده
‫"سلام، میشلم
‫فکر میکنی عجیبم، عصبانی نباش"
‫چند وقته اینجایی؟
‫نمیدونم..
‫سه سال، 14 ساعت
‫نوشیدنی میخوای؟
‫نه، باید بمونم اینجا، ممنون
‫کیتی، بعد از ساعت 10 کار خوب پیش نمیره
‫بیا
‫همه‌مون توی دبیرستان ‫ چیزهای بدی گفتیم
‫اصلاً به این بچه‌ها حسودی نمیکنم، ‫ تمام حرف‌هاشون ذخیره میشه
‫چرا به دوست‌هاش دروغ گفت
‫که نمیدونست کنراد کجاست؟
‫میدونی کی دروغ میگه؟ آدم‌ گناهکار
‫میدونی کی دروغ میگه؟ نوجوون‌ها
‫شماره 6
‫اینطور نیست که ندونم چی در خطره
‫اگه تا دادگاه ببریمش ‫میشه بدعت‌گذاری توی قوانین
‫ببین، میفهمم، گشنه‌ی پرونده‌ای
‫هر پرونده‌ای برای تو یه قدم روی نردبونه
‫پس هر پرونده باید انقدر ‫ محکم باشه که بتونی روش وایسی
‫آینده‌ات هم اون وسطه
‫منتظره که بگیریش
‫توپ 8
‫از کی دارم میخورم؟
‫از زمان استراحتت
‫من بیشتر شبیه اسکیت‌سوار
‫تنها و بدون تماسم
‫ببین، همه‌اش درباره‌ی
‫دیدن کل داستانه
‫چی میبینی؟
‫چندتا توپ رنگی
‫اگه توپ 9 رو بزنم اون گوشه؟
‫میخوره به دیوار میز
‫آره، اگه بیفته زمین ‫باید خودم رو آماده کنم
‫تا توپ 14 بره سمت چپ
‫بعد از اون 10 و همین طوری ادامه داره
‫هر تصمیمی که میگیرم ‫باید درباره‌ی هدف نهایی‌ام باشه
‫زیاد خوب به نظر نمیرسه
‫که همه‌شون روی میزن
‫ولی وقتی بذاریشون کنار هم
‫وایسا
‫ـ ممنون ‫ـ باشه
‫همونطور که گفتی، ‫ کل داستان رو ببینم
‫من... فقط داشتم به پیام‌ها نگاه مینداختم
‫اونایی به پسره فرستاده
‫پیام‌های دوست‌هاش..
‫مثلاً ناتالی
‫چند هفته بعد از خاکسپاری
‫بهش گفته برگرده توی ماشین
‫خودش یه اعترافه
‫یه چیزی هست
‫میدونی که یکی دیگه رو ‫ برای این پرونده نیاز دارم
‫چیه؟
‫فقط میخوام مطمئن بشم ‫این کار رو میکنیم
‫چون پرونده‌ای هست
‫نه به خاطر پله‌ها نردبون تو
‫خب...
‫هر دوتاش
‫چطور میخوای از اینکه
‫همکاری در خودکشی ‫ غیرقانونی نیست، در بری؟
‫پس جوابت مثبته
‫پلیس تحقیقاتی باز کرده
‫برای دخالت شما در مرگ کنراد روی
‫ولی من کاری نکردم
‫فکر میکنی میره زندان؟
‫هر کار از دستم بر بیاد انجام میدم
‫ما انگیزه نیاز داریم
‫همکاری در خودکشی توی ایالت ماساچوست
‫غیرقانونی نیست
‫آره، ولی اون همکاری نمیکنه
‫داره تحمیل میکنه
‫فقط میخواستم کمکش کنم
‫شاید بهتره به مامانت زنگ بزنم
‫اگه درباره‌ی من به کسی بگی
‫دیگه باهات حرف نمیزنم
‫کارتر از حق خود برای محاکمه‌ی ‫ هیئت منصفه چشم پوشی کرده
‫که به این معناست
‫فقط قاضی تصیمیم ‫میگیره گناهکاره یا نه
‫رفتار اون افراطی و بی‌ملاحظه بود
‫هزارتا پیام وجود داره
‫بهش گفته مایع سفیدکننده بخوره
‫اون شبی که مُرد
‫بهش گفتی برگرده و سوار ماشین شه؟
‫من دوستش داشتم
‫اون میشناختش
‫میدونست افسردگی داره
‫میخواستم بهش کمک کنم
‫نمیتونستم نظرت رو عوض کنم
‫میدونست حس تنهایی چطوریه
‫دیگه کسی نمونده
‫جناب قاضی، این پرونده‌ی قتل نیست
‫اون شب ایشون پسره رو گذاشت توی ماشین
‫فقط 30 مایل فاصله داشت
‫باید کنارت میبودم