تحقیقی درباره وضعیت روانی آفریقای جنوبی‌ها
نشون داده که یک سوم تمامی آفریقای جنوبی‌ها
بیماری روانی دارن
استرالیا یه راز شوکه‌کننده رو پنهان کرده
و این یه چیزیه که واقعا باید در موردش صحبت کنیم
هر هفته پنج تا بچه، پنج تا
خودکشی می‌کنن
تو سی سال گذشته باز شدن چین خیلی سریع بوده
و مردم حس افسردگی دارن
این بی‌سابقه‌ست
۲۷٪ از شهروندان اتحادیه اروپا بیشتر از یک نفر از هر چهار نفر
از مشکلات روانی رنج می‌برن
خیلی از آمریکایی‌هایی که با بیماری‌های روانی دست و پنجه نرم می‌کنن
هنوز در سکوت رنج می‌کشن به جای اینکه دنبال کمک بگردن
(اخبار نامشخص همزمان)
در ایالت ویرجینیا در شهر شارلوتزویل
از سال ۱۹۸۷ موسسه ذهن و زندگی
تحقیقات علمی دقیقی انجام داده تا رازهای سلامت روان رو کشف کنه
اون‌ها با برخی از بهترین دانشگاه‌های جهان همکاری می‌کنن
مثل MIT، دانشگاه اموری دانشگاه براون
دانشگاه زوریخ و دانشگاه کیوتو
موسسه ذهن و زندگی یه جامعه جهانیه
و کارهایی که انجام می‌دیم با
و به خاطر افرادیه که جامعه جهانی گسترده‌ترمون رو تشکیل می‌دن
و به همین خاطر برای همه برنامه‌هامون
ما همکارانمون رو از قسمت‌های مختلف دنیا
دعوت می‌کنیم تا کمکمون کنن مطمئن بشیم
که اونچه که انجام می‌دیم از نظر فرهنگی حساسه
و در واقع بتونه
تاثیرات مثبتی در جوامع محلی‌شون داشته باشه
تحقیقات از اولین
گفتگوی
دالایی لاما با دانشمندان غربی الهام گرفته
که این اساس موسسه ذهن و زندگی رو
حدود ۳۴ سال پیش بنیان‌گذاری کرد
دنیای من و کارم در حوزه بهداشت و درمان بود
من کارم رو به عنوان پرستار شروع کردم
و مراقبت از افرادی رو که بیماری‌های خیلی جدی داشتن بر عهده گرفتم
بیشتر از افراد مبتلا به سرطان
و کسانی که با پایان زندگی روبرو بودن
همچنین افرادی که بیماری روانی داشتن
سال ۲۰۰۷ اولین تجربه شخصی من با موسسه ذهن و زندگی بود
وقتی که در موسسه تحقیقات تابستانی شرکت کردم
و من فقط یه شرکت‌کننده معمولی بودم
بودن با دانشمندان اعصاب و دانشمندان زیستی
و دانشمندان اجتماعی، انسان‌شناسان و محققان مطالعات بودایی
و فلاسفه
خیلی تازه‌کننده بود
چون جای دیگه‌ای نبود که بتونیم این کار رو انجام بدیم
تمام افرادی که می‌بینید اعضای موسسه ذهن و زندگی هستن
اونا از سراسر جهان اومدن
ما برای خوشامدگویی بهشون به فرودگاه رفتیم
و به زودی، شما متوجه می‌شید چرا اون‌ها به یه جای دورافتاده سفر کردن
جایی که مک‌لیود گنج هست
ما قراره تا بالا بریم
اینجا پایین دارامسالاست
- دارامسالا؟ - بله، پس دارامسالا
مک‌لیود گنج عمدتاً تبتی و سیکه
و جمعیت زیادی از پناهنده‌ها در جنوب هند هستن
در جنوب؟
مک‌لیود گنج یه دهکده کوچیکه
که در اولین دامنه‌های هیمالیا واقع شده
در ایالت هیماچال پرادش
و محل استقرار دولت در تبعید تبت
از دهه ۱۹۶۰ به این ور
مهمتر از همه، مک‌لیود گنج
اقامتگاه رسمی حضرت والا چهاردهمین دالایی لامای تبت هست
هند به حضرت والا یه خوشامدگویی آماده داد
و کشورهای دیگه‌ای که عاشق آزادی بودن همدردی و حمایت نشون دادن
هزاران تبتی
از مانع هیمالیا عبور کردن تا به امنیتی که هند فراهم کرده بود برسن
در دهه ۱۹۵۰ بخش بزرگی از جمعیت تبت
خونه‌هاشون رو ترک کردن و به هند مهاجرت کردن
چند سال بعد جنبش‌های اجتماعی دهه ۶۰ و ۷۰
تعداد بیشتری از غربی‌ها رو به اکتشاف در آسیا، به خصوص هند، سوق دادن
که بهشون فرصت ملاقات با اساتید و محققان تبتی رو داد
تحت تأثیر دانش اون‌ها خیلی از غربی‌ها
روابط محکمی با اون‌ها برقرار کردن
که هنوز هم در خیلی از شهرهای دنیا شکوفاست
یه فصل جدید در تاریخ بشر در حال نوشته شدن بود
از کودکی
من
به علم علاقه داشتم
حتی در کلمات خود بودا
ما حق داریم تحقیق کنیم
اگه تناقضی پیدا کنیم
حتی در کلمات خود بودا
اون وقت حق داریم ردش کنیم
خب
یه علاقه شدید پیدا کردم به علم مدرن
فکر کنم
تو دهه‌های ۶۰ و ۷۰
تمایل پیدا کردم
که با دانشمندان مدرن صحبت کنم
بعد وقتی که از
دوستام پرسیدم
چند تا غربی
"می‌خوام یه بحث جدی داشته باشم با دانشمندان مدرن"
بعد چندتاشون بهم گفتن
"مواظب باش
علم ایمان مذهبی رو می‌کشه"
بعد فوراً به حرفای بودا فکر کردم
که به ما نصیحت کرده بود
گفته بود "تمام پیروان من
راهب‌ها، دانشمندها
نباید آموزه‌های منو از روی ایمان قبول کنن
مثل خودش که زمینه علمی بالایی داشت
بعد شروع کردم
به دیدار با دانشمندها
بیشتر تو چهار زمینه
کیهان‌شناسی
عصب‌شناسی
فیزیک
شامل فیزیک کوانتوم
و بعد روانشناسی
خیلی اطلاعات مفید یاد گرفتیم
تو سنت آسیای هند
خیلی دانش درباره ذهن و احساسات هست
که چطور احساسات رو مهار کنیم
این برای بشریت مهمه
بعد
یه تعداد از دانشمندان
واقعاً اطلاعات مفیدی از سنت ما پیدا کردن
که اون سنت هندیه
برای اینکه بهتر این داستان رو بفهمیم باید یه قدم به عقب برداریم
به سال ۱۹۸۷
تو یکی از سفرام به آسیا تو سال ۱۹۷۴
به طور اتفاقی دعوت شدم به یه صومعه تبتی
که برای غربی‌ها ساخته شده بود
به نام کوپان، تو کاتماندو
چون همیشه به معنای زندگی و اینکه واقعاً اینجا چیکار می‌کنیم علاقه داشتم
آموزه‌ها رو دیدم که یه توضیح تقریباً کامل ارائه می‌دن
نه اینکه باور کنم توضیح رو
ولی از دید منطقی فکر کردم خیلی کامله
اینکه با کسی از شرق بشینی
و نمی‌دونستم چه خبره
و می‌دونستم که اون از طرف خودش خیلی علاقه‌مند بود
به صحبت با دانشمندان غربی
پس واقعاً برای ایجاد یه جو جهت تعمیق فهم بود
و من یه آزمایشگاه دارم که توش چند آزمایش مربوط به درک انجام می‌دم
یه کاری تو هوش مصنوعی می‌کنم
مثل خیلی از افراد چون یه زمانی
فهمیدم که زندگیم کاملاً به هم ریخته‌س
بالاخره تو سال ۱۹۷۴
کاملاً به قول معروف تصادفی تو بولدر، کلرادو
با یه معلم تبتی به نام ترونگپا رینپوچه برخورد کردم
که اون موقع داشت تازه شروع به آموزش در غرب می‌کرد
خیلی منطقی توضیح داد که چطور با خودمون کار کنیم
که شروع کردم به تمرین
حدود ۳ یا ۴ سال که از تمرینم گذشت شروع کردم به فهمیدن که
پشت کل سنت مدیتیشن بودایی یه معرفت‌شناسی و نظریه ذهن غنی هم هست، اگه بخواین اینجوری بگین
یه نگرش طبیعی هست که هم دانشمندان و هم بودایی‌ها دارن
هر دوشون علاقه زیادی به بررسی دارن
اگه اجازه بدین بگم پدیده‌های جلوی روشون
اونها دوست دارن به جزئیات چیزها برن
و دوم اینکه هر دوشون دوست دارن بررسی کنن
به خصوص با ارجاع به تجربه
نه اینکه فقط به آموزه‌ها یا متن‌ها تکیه کنن
بودایی‌گری یه شریک طبیعی‌تر برای گفت‌وگو با علمه
تا هر سنت معنوی دیگه‌ای روی این سیاره، به نظر من
تو روانشناسی بودایی توضیحات زیادی هست
در سطح فیزیکی، علم مدرن
دانش یا اطلاعات زیادی داره
پس قبلاً، دانشمندان
فقط مغز رو در نظر می‌گرفتن
علاوه بر مغز، چیزی نیست
پس حتی دانشمندها، بعضی دانشمندها وجود ذهن رو رد می‌کردن
وارلا
یه آدم خیلی خوب
اونم علاقه واقعی به بودایی‌گری داشت
خودش تجربه شخصی خودش
یه ارتباط خیلی نزدیک بین کارهای تحقیقاتی علمی
و به طور مشابه
ترکیب با بعضی از
دانش بودایی درباره ذهن درباره احساسات، این چیزها
اون واقعاً به توسعه این مؤسسه کمک کرد
بعداً ریچارد دیویدسون
اون متخصص مغزه
خیلی خیلی مفید خیلی خیلی مفید
دانش‌اش خیلی فوق‌العاده‌ست
و شخصیتش
همچنین فوق‌العاده‌ست
فوق‌العاده
از وقتی خیلی به هم اعتماد داریم و با هم دوست شدیم
این سفر شگفت‌انگیز ما رو آورد به دانشگاه ویسکانسین-مدیسون
تا دکتر ریچارد دیویدسون رو ببینیم
بنیان‌گذار و رئیس مرکز ذهن‌های سالم
این مرکز تحقیقات منحصربه‌فرد و پیشرو انجام می‌ده
روی پتانسیل نهفته ذهن انسان
در سال‌های اول تحصیل در دوره دکتری خیلی خوش‌شانس بودم که
با افرادی آشنا شدم که رفتار
حضور شخصی‌شون خیلی مثبت بود
اون‌ها آدم‌های مهربان و با قلبی گرم بودن
که واقعاً دوست داشتم بیشتر دور و برشون باشم
و می‌خواستم کشف کنم راز موفقیت‌شون چیه
فهمیدم که همه‌شون علاقه‌مند به تمرین مدیتیشن بودن
و این واقعاً آغاز جستجوی من بود
بعد از سال دوم تحصیل در دوره دکتری در دانشگاه هاروارد در اواسط دهه ۱۹۷۰
اولین بار به آسیا رفتم به هند و سریلانکا
تا یه تجربه شخصی از این تمرین‌ها داشته باشم
با این باور برگشتم که این چیز خیلی مهمی برای روانشناسی و علوم اعصابِ
می‌دونستم که به نحوی
زندگی من واقعاً در اون زمان تغییر کرده بود
در سال ۱۹۹۲ واقعاً دعوت شدم توسط دالایی لاما
که بیام دارامسالا و باهاش ملاقات کنم و یه گفتگوی جدی رو شروع کنم
در مورد امکان استفاده از روش‌های مدرن علوم اعصاب
برای بررسی ذهن‌ها و مغزهای
تمرین‌کنندگان تبتی که سال‌ها ذهنشون رو آموزش دادن
و این تجربه برای من خیلی مهم بود
اون روز منو به چالش کشید
گفت "تو از ابزارهای علوم اعصاب مدرن برای مطالعه اضطراب، ترس
استرس و دشواری استفاده کردی
چرا از همون ابزارها برای مطالعه مهربانی و شفقت استفاده نکنی؟"
این یه زنگ بیداری بود
و من اون روز در سال ۱۹۹۲ بهش قول دادم
که کارمون رو بیشتر به سمت
جنبه مثبت طیف انسانی سوق بدیم
و شروع کنیم به بررسی جدی‌تر
تأثیر تمرین‌های تأملی
اولین بار با ماتیو ریکارد در یک جلسه ذهن و زندگی
در دارامسالا، هند، در سال ۲۰۰۰ آشنا شدم
پس حالا تقریباً دو دهه‌ست که همدیگه رو می‌شناسیم
خیلی واضح بود برام وقتی اولین بار همدیگه رو دیدیم
که قراره نقش خیلی مهمی در این گفتگوی فرهنگی متفاوت و بی‌سابقه داشته باشه
پس، می‌دونی بعضی‌ها از این که
من یه شغل علمی رو رها کردم تا با اساتید تبتی درس بخونم تعجب کردن
اما علم چیه؟
علم در مورد کشف واقعیت همونطوری که هست
نه فقط دنبال کردن ظواهر بلکه دیدن چگونگی کارکرد چیزها
کشف چیزهای جدید
پس حوزه علم معمولاً پدیده‌های فیزیکی، زیست‌شناسی، زندگیه
حالا یه مقدار بیشتر روانشناسی
که یه مقدار بیشتر به بینش‌های دیگه می‌پردازه
اما بودیسم علم ذهنه
در ۲۵۰۰ سال گذشته گفتیم که این پیش‌درآمد روانشناسیه
نه تنها دونستن چگونگی کارکرد ذهن
بلکه دونستن قوانین خوشبختی و رنج
مکانیسم‌های خوشبختی و رنج
وقتی به هند سفر کردم تا با اون اساتید ملاقات کنم
داشتم دکترای خودم رو می‌گرفتم پس هر تابستون برمی‌گشتم
و بعد از شش سال، فهمیدم که
این واقعاً راه زندگی‌ایه که می‌خواستم بیشتر کشف کنم
در اصل برای بیست و پنج سال کاملاً از زندگی غربی دور بودم
زندگی در صومعه فشرده‌ست و بر اساس یه برنامه درسی سخت صورت می‌گیره
روز از ساعت ۴۳۰ صبح شروع می‌شه
و حدود ۱ بامداد تموم می‌شه گاهی دیرتر
صومعه‌ها پنج علم اصلی رو آموزش می‌دن
که به عنوان علوم برتر هم شناخته می‌شن
اونا شبیه چیزی هستن که ما به عنوان نوروبیولوژی، روانشناسی
و فیزیک کوانتوم می‌شناسیم
اونها همچنین علوم فرعی رو آموزش می‌دن مثل هنر، مجسمه‌سازی و شعر
راهبان و راهبه‌های تبتی اول محتوای متون رو حفظ می‌کنن
تا متون رو به صورت منطقی تحلیل کنن و کاملاً معنای اون‌ها رو بفهمن
اساتید به دانشجویان کمک می‌کنن تا معنای عمیق‌تر آموزش‌ها رو بفهمن
از طریق متون و جلسات گفتگوی منطقی
با پیشرفت کلاس‌ها، امتحانات بیشتر و سخت‌تر می‌شن
از هر ۱۰۰ دانش‌آموزی که ثبت‌نام می‌کنن
فقط ۳۰ تا ۴۰ نفر از اون‌ها در نهایت تحصیلاتشون رو تموم می‌کنن
و وظیفه آموزش دادن رو به عهده می‌گیرن
این کار حدود ۲۰ سال طول می‌کشه
بعد از اون ذهن و زندگی بود که در سال ۲۰۰۰ بهش پیوستم
موضوعش احساسات مخرب بود
و فرانسیسکو وارلا ریچارد دیویدسون، پال اکمن
و خیلی از بزرگان دیگه حضور داشتن
و در میانه هفته دالایی لاما گفت
"همه اینا خوبه ولی چی می‌تونیم به جامعه ارائه بدیم؟"
و ایده‌ای به ذهن رسید
بیاییم بهترین نوروساینتیست‌ها و متخصصان احساسات رو جمع کنیم
و بریم سراغ مراقبه‌کنندگان بلندمدت
که ۱۰ تا ۵۰ هزار ساعت مدیتیشن انجام دادن
تا اثر تمرین‌های ذهنی روی مغز رو مطالعه کنیم
برای همین داوطلب شدم چون قبلاً دانشمند بودم
خیلی‌ها رو هم جذب کردم
خیلی از دوستام رو قانع کردم مدیتیشن‌کارها، بوتانی‌ها، تبتی‌ها
غربی‌ها، راهب‌ها و آدم‌های عادی
که خیلی مدیتیشن کرده بودن
رفتم به آزمایشگاه فرانسیسکو وارلا ولی خیلی زود فوت کرد
چند بار رفتم به آزمایشگاه پل اکمن
در برکلی، سان فرانسیسکو و UCSF
ولی همکاری اصلی با ریچارد دیویدسون بود
در سال 2006، مجله تایم دکتر ریچارد دیویدسون رو معرفی کرد
به عنوان یکی از 100 نفر تأثیرگذار جهان
به خاطر آزمایش‌هایی که با مدیتیشن‌کارهای تبتی انجام داد
که به کشفیات بی‌سابقه‌ای در مورد ذهن انسان منجر شد
وقتی از تأثیرات مدیتیشن روی بدن صحبت می‌کنیم
یا به طور کلی تأثیرات مدیتیشن روی هر چیزی
باید اول مشخص کنیم
که داریم از چه نوع مدیتیشنی صحبت می‌کنیم
صدها نوع مختلف مدیتیشن وجود داره
ما یه برنامه خیلی گسترده
و عمقی برای تحقیق داریم
روی جنبه‌های مختلف مدیتیشن
و ما روی آدم‌هایی در مراحل ابتدایی تمرین مطالعه می‌کنیم
و همچنین روی تمرین‌کننده‌های طولانی‌مدت مطالعه می‌کنیم
و همچنین تفاوت خیلی مهمی رو مشخص می‌کنیم
بین تغییراتی که ممکنه وقتی مدیتیشن می‌کنی اتفاق بیفته
وقتی که روی بالشت یا صندلی نشستی و واقعاً مدیتیشن می‌کنی
در مقایسه با تغییراتی که بعد از اون اتفاق می‌افته یا بیشتر موندگار هستن
چون ما به این علاقه‌مندیم که چطور مدیتیشن می‌تونه تأثیر بذاره
روی هر گوشه و کنار زندگی روزمره‌ات
روی هر جنبه‌ای از زندگی روزمره‌ات
و روشی که ما اینو مطالعه می‌کنیم
اینه که به تغییرات موندگارتر نگاه کنیم اون چیزی که بهش می‌گیم تغییرات "ویژگی"
نیاز داره که مشخص کنیم چه نوع مدیتیشنی هست
چقدر یه نفر مدیتیشن کرده
و اینکه داریم در مورد تغییرات "حالت" یا "ویژگی" صحبت می‌کنیم
در بودیسم تبتی برای افزایش مهارت‌های درونی‌مون
باید با استفاده از دو ابزار اصلی تمرین کنیم
اولی مدیتیشن برای تمرکز هست
که به عنوان تمرین شینه هم شناخته می‌شه
دومی مدیتیشن تحلیلی هست که به عنوان تمرین ویپاسانا هم شناخته می‌شه
برای تمرین مدیتیشن تمرکزی
که امروزه به عنوان ذهن‌آگاهی شناخته می‌شه
با تمرکز روی نفس‌مون شروع می‌کنیم
راحت‌ترین چیز برای تمرکز نفس‌مون هست
چون ذهن ما طبیعتاً حرکت می‌کنه
ولی برای اینکه درست تمرکز کنیم
باید خودمون رو تمرین بدیم تا یه شیء ثابت رو تجسم کنیم
این تمرین چیزی هست که توانایی تحلیل رو پشتیبانی می‌کنه
مدیتیشن تحلیلی چیزی هست که به ما کمک می‌کنه تا بفهمیم
وابستگی متقابل و همدلی رو
که اساس خوشبختی هست
وابستگی متقابل یعنی هیچ چیزی به تنهایی وجود نداره
یا مستقل نیست
یکی از اولین آموزش‌های بودا
و یه کشف اخیر در فیزیک کوانتوم
بنابراین مدیتیشن تحلیلی مهم‌ترین نوع مدیتیشن هست
ترکیب این دو تمرین تمرکز و تحلیل
چیزی هست که به ما اجازه می‌ده مهارت خوشبختی رو به دست بیاریم
یکی از چیزهایی
که بیننده‌ها متوجه می‌شن اگه اینو امتحان کنن
اگه سعی کنن به نفس‌شون توجه کنن مثلاً
اینه که ذهنشون سرگردون می‌شه فکرهایی به ذهنشون میاد
حواس‌پرتی‌ها اتفاق می‌افته
این طبیعت ذهن ماست
و بنابراین توانایی تشخیص اینکه کی این اتفاق می‌افته
و به آرامی ذهن رو به موضوع تمرین برگردوندن
وظیفه نظارتی هست
با تمرین‌های ساده ذهن‌آگاهی یکی از اجزای ذهن‌هامون
که خیلی واضح تحت تأثیر قرار می‌گیره توجه هست
و جنبه‌های مختلفی از توجه ممکنه تحت تأثیر قرار بگیره
ذهن‌آگاهی کلمه‌ای هست که این روزها خیلی در رسانه‌ها استفاده می‌شه
البته ریشه‌های تاریخی هم داره
در سنت بودایی
این کلمه به نظرم توسط روان‌شناسان در دوران مدرن به کار گرفته شده
و بیشتر
توصیف و تحریف شده به نظرم
توسط رسانه‌های محبوب
ما و سایر دانشمندان متوجه شدیم که اگه داریم در مورد
تمرین‌های ساده ذهن‌آگاهی صحبت می‌کنیم چیزهای خاصی هستن
جنبه‌های زیست‌شناسی ما که به سلامت مربوط می‌شن و تحت تأثیر قرار می‌گیرن
شامل بهبود در جنبه‌های خاصی از عملکرد ایمنی
کاهش هورمون‌های استرس
و تغییرات در سیستم عصبی خودمختار
که قسمتی از سیستمی هست
که در موقعیت‌های جنگ یا گریز پاسخ می‌ده
وقتی استرس یا ترس فعال می‌شه
سیستم عصبی خودمختار اون عملکرد‌های بدنی رو تنظیم می‌کنه
که ما به صورت خودآگاه فعالشون نمی‌کنیم
مثل ضربان قلبمون تنفس یا گوارش
در سطح بیولوژیکی ما هنوز ابتدایی هستیم
وقتی می‌ترسیم یا احساس خطر می‌کنیم
بدنمون فکر می‌کنه احساسات منفی‌مون از یه خطر خارجی ناشی می‌شه
وقتی احساساتمون تحریک می‌شن آمیگدال هیپوتالاموس رو هشدار می‌ده
که بعدش هورمون‌های استرس تولید می‌کنه که عملکردهامون رو متوقف می‌کنه
در حالی که سطح قند و چربی خونمون رو افزایش می‌ده
و انرژی لازم برای فرار رو تولید می‌کنه
مشکل اینه که همیشه تحت استرس زندگی کنیم
همچنین شانس ابتلا به بیماری‌های جسمی رو افزایش می‌ده
نشون داده شده که مدیتیشن می‌تونه فعالیت آمیگدال رو کاهش بده
و کنترل بیشتری روی ترس ایجاد کنه
و واکنش مغز به اون رو کمتر کنه
و ما می‌تونیم بهبودها رو فقط بعد از چند هفته تمرین ببینیم
موسسه تحقیقات تابستانی ذهن و زندگی الان ۱۶ سالشه
این یه برنامه اقامتی یک هفته‌ای و کاملاً فراگیره
پس ما حسابی خوش می‌گذره
تانیا چندین ساله که روی یک مطالعه خیلی مهم کار می‌کنه
که تازه به نتیجه رسیده
امیدوارم اینجا باشی تا یه کم از اون رو با ما به اشتراک بذاری خوش اومدی، تانیا سینگر
اولین باری که با ذهن و زندگی آشنا شدم
واقعاً وقتی بود که در دارامسالاً بودم
و کنفرانس ذهن و زندگی تازه تموم شده بود
موضوعش انعطاف‌پذیری بود و من خیلی شگفت‌زده شدم وقتی شنیدم یه راهب
گفت دانشمندان عصب‌شناسی با دالایی لاما و راهب‌ها ملاقات داشتن
تا درباره انعطاف‌پذیری عصبی صحبت کنن چون اون حوزه کاری من بود
من به ریچی دیویدسون که عضو هیئت مدیره ذهن و زندگی بود، نوشتم
و گفتم “می‌خوام یه کنفرانس ,درباره شفقت، عصب‌شناسی و همدلی پیشنهاد بدم”
چون تازه داشتم در لندن تحقیق می‌کردم و خیلی تازه بود
و این اولین باری بود که همدلی رو در مغز بررسی کردیم
بلافاصله به من جواب داد گفت “من لندنم، می‌تونم ببینمت؟”
پس ما همدیگه رو دیدیم و فوراً با هم دوست شدیم
و از اون به بعد، من عملاً سال‌ها با متیو ریکارد هم کار می‌کردم
ما اونو توی اسکنر می‌ذاشتیم
ازش می‌خواستیم که تو حالت‌های مختلف همدلی، شفقت
محبت و غیره بره و مغزش رو مطالعه می‌کردیم
وقتی که این حالت‌های مدیتیشن رو تولید می‌کرد
و ازش یاد می‌گرفتیم
در کاری که ما با ریچی دیویدسون و تانیا سینگر انجام می‌دادیم
در موسسه ماکس پلانک در لایپزیگ
می‌تونستیم از طریق تعامل تفاوت واضحی بین همدلی و شفقت قائل بشیم
از طریق دیالوگ چیز جدیدی بیرون میاد
مثلاً با متیو ریکارد من تحقیق همدلی انجام می‌دادم
که افراد رو در اسکنر درد می‌دادیم درد ایجاد می‌کردیم
و بعد شبکه‌های مغزی رو اندازه‌گیری می‌کردیم که روشن می‌شدن
وقتی درد داری یا وقتی با درد دیگران همدلی می‌کنی
وقتی درد رو به اشتراک می‌ذاری
اون موقع فکر می‌کردم همدلی و شفقت یه چیزن
واکنشی وقتی که کسی رو در حال رنج دیدن می‌بینی
و رفت تو اسکنر و من گفتم
می‌تونی لطفاً فقط مدیتیشن شفقت انجام بدی؟
و من دیدم تو مغزش
شبکه‌هایی روشن می‌شن که در واقع شبکه‌هایی هستن
که میان با احساسات مثبت، پاداش
احساس عشق و گرما
پس من به این نگاه می‌کردم و می‌گفتم چطور؟
چی کار می‌کنه؟ با دیگری رنج نمی‌کشه
پس ازش پرسیدم گفتم “متیو
می‌دونی ازت خواستم با دیگری همدلی کنی
پس باید کسی رو تصور کنی که رنج می‌کشه و واقعاً با این شخص رنج بکشی”
و اون گفت “نه، ازم خواستی برم تو شفقت”
و من گفتم “آره ولی فرقی نداره، نه؟”
و اون گفت “نه، اصلاً!”
بعد اومد بیرون از اسکنر و با هم صحبت کردیم
اگه کسی رو بذاری تو ام‌آرآی و ببینی تو مغز چی می‌گذره
مگر اینکه بتونی یه توصیف خیلی دقیق
بینش عمیق از کاری که این شخص انجام می‌ده فکر می‌کنه، احساس می‌کنه داشته باشی
چه نوع تمرین ذهنی یا مدیتیشن این شخص انجام می‌ده
اون وقت نمی‌دونی واقعاً تو تجربه چه خبره
پس به نوعی
اون همکاری خیلی ثمربخشه
الان بیشتر و بیشتر توسط دانشمندان قدردانی و شناخته می‌شه
این یه همکاری واقعی
فقط این نیست که مدیتورها برن تو اف‌ام‌آرآی
الکترود بذارن روشون و مثل خوکچه هندی باشن
اون‌ها کاملاً بخشی از فرآیند هستن
برای تنظیم پروتکل تحقیقاتی
تفسیر نتایج و داده‌ها
پس اونا همکارای واقعی هستن
گفت شفقت یه حالتیه
که لزوماً نباید با دیگری رنج بکشی
بلکه این احساس نگرانی، گرما
و انگیزه قوی برای کمک به دیگری رو توسعه می‌دی
پس گفتم “واقعاً؟
این فوق‌العاده است اینه که چرا این شبکه‌ها روشن می‌شن
اونایی که تو مغز می‌بینی اگه یه مادر عکسی از بچه‌اش ببینه
این نوع احساس گرم و محبت‌آمیز”
پس ازش خواستم دوباره بره توی اسکنر و گفتم
“باشه حالا متیو، فقط همدلی کن
با دیگری رنج بکش نرو تو شفقت
اونو به شفقت تبدیل نکن
کاری که معمولاً تو مدیتیشن انجام می‌دی، انجام نده
فقط با رنج همدلی کن و همدل باش”
و اون گفت “باشه، چرا باید انجام بدم؟” گفتم “برای علم! می‌دونی؟”
می‌تونی فقط همدلی کنی؟ با رنج رنج بکشی، و تلاش کردم
و در کمتر از نیم ساعت کاملاً خسته شدم
بعد دوباره به شفقت برگردم
و همه چیز ناپدید شد خستگی کاملاً ناپدید شد
شفقت یه احساس قوی از نگرانیه
نسبت به افرادی که رنج می‌برن و یه تمایل برای کمک به اونا
کسی که احساس شفقت می‌کنه ناراحت یا تحت تأثیر
احساسات منفی دیگران نمی‌شه
ما همه می‌تونیم خودمون رو آموزش بدیم تا احساس شفقت کنیم
از طریق مدیتیشن تحلیلی
خیلی‌ها می‌گن که ما باید بیشتر رشد کنیم، همدل‌تر بشیم
اما چی می‌شه
اگه تو مراقب کسی باشی و همیشه با آدمای دردمند همدردی کنی
همیشه با آدمای دردمند همدردی کنی
اونوقت خسته می‌شی بهت فشار روحی میاد
پس
فهمیدیم که تو مغز
مراقبه‌گرهایی که روی مهربانی کار می‌کنن کار خیلی متفاوتی انجام می‌دن
احساس خیلی خوبی دارن احساس گرم و مهربونی
اصلا فشاری روشون نیست
و فهمیدیم که مراقبه مهربانی
در واقع یه پادزهره برای استرس همدردی
حالا می‌تونیم آموزش مهربانی رو ارائه بدیم
برای دکترها، مراقبین، مددکاران اجتماعی
که خسته می‌شن و نمی‌دونن چرا
و بعد واقعا فهمیدیم که اگه فقط همدردی باشه
اگه تبدیلش نکنی به مهربانی
می‌تونه خستت کنه و بهت استرس همدردی بده
که احتمالا خیلی برای پرستارا یا هر مراقبی پیش میاد
یا مثلا، کسایی که باید تو جنگ باشن یا تو مناطق بحران‌زده
تحقیقات علمی
خیلی، خیلی مهمه
برای آینده دنیا
تا حالا
تحقیقات علمی و حوزه‌های علمی
بیشتر روی چیزای خارجی تمرکز داشتن
حتی اون متخصصای مغز
دانششون درباره سیستم احساسات
سیستم ذهن، خیلی محدوده
پس علم مدرن الان
باید گسترش پیدا کنه
نه فقط چیزای خارجی
بلکه داخلی، ذهنمون احساساتمون، این چیزا
تو بودیسم این ایده تحول وجود داره
امکان تغییر ذهنمون
نوروپلاستیسیته یه کلمه‌ست که برای اشاره به این واقعیت استفاده می‌کنیم
که مغز تغییر می‌کنه
در پاسخ به تجربه و تمرین
بیشتر اوقات مغزمون توسط نیروهای اطرافمون شکل می‌گیره
که بهشون دسترسی کمی داریم و کنترل کمی روشون داریم
ما واقعا می‌تونیم عادت‌های سالم ذهنی رو پرورش بدیم
که عملکرد و ساختار مغز رو تغییر بدن
به نحوی که از اون ویژگی‌ها حمایت کنن
یافته‌های علمی نشون می‌دن
خشم بیشتر، خشم مداوم، ترس
برای سلامتی‌مون خیلی بده
و واضحاً می‌تونیم ببینیم
در سطح خانواده
با خشم بیشتر حسادت بیشتر، استرس بیشتر
اون خانواده هیچ وقت خوشحال نمی‌شه
پس برای داشتن بدنی سالم و عمری طولانی
آدما ورزش می‌کنن و یوگا انجام می‌دن
خیلی زیاد ورزش می‌کنن
ولی اینجا پر از نگرانی‌ان
پس احساسات یه عامل کلیدی هستن
برای بدنی سالم
عمری طولانی
کار ما به طور جمعی ما رو به یه نتیجه خیلی خیلی ساده رسونده
ولی ما فکر می‌کنیم خیلی بنیادیه
و اون اینه که خوشبختی یه مهارته
اساسا هیچ تفاوتی نداره
با یادگیری نواختن ویولن
یا یادگیری ورزش
اگه تمرین کنی بهتر می‌شی
استاد یه شخصیت بنیادیه یه آدم با تجربه
یه جنبه مهم از بودیسم می‌گه که تعالیم بودا
برای سازگاری با توانایی‌های یادگیری شنونده ایجاد شده
یه شاگرد ممکنه یه مفهوم رو با یه توضیح متفاوت بفهمه
نسبت به یه شاگرد دیگه
عظمت یه استاد تو اینه که بفهمه کدوم آموزش
برای شاگردا بیشترین فایده رو داره
و در عین حال مهارت‌های فردی هرکدومشون رو بهبود بده
پس وقتی از مراقبه حرف می‌زنیم
در واقع عبارت بهتر "تمرین ذهن" هست
مراقبه درباره تمرین ذهنه
برای اینکه حواسمون بیشتر باشه، بیشتر
مهربون باشیم، دلسوزتر باشیم آرام‌تر باشیم، آزادتر باشیم
فقط نشستن و خالی کردن ذهنت نیست اون به جایی نمی‌رسه
حالا همه می‌دونن
حتی یه پادزهر برای افسردگیه
حالا تصور کن که بیست دقیقه
مراقبه مهربانی
حتی کیفیت روابطت با آدمای محل کارت و خانوادت
که عملا عوامل اصلی خوشبختی‌ان
کیفیت روابط انسانی
پس کی این رو نمی‌خواد؟
اگه واقعا می‌خوایم بیشتر درباره اثرات مراقبه بدونیم
باید بپرسیم "کدوم مراقبه؟"
پس واقعا بستگی داره که کدوم تمرین کدوم تمرین ذهنی رو هر روز انجام بدی
که ببینی چه تاثیری داره
پس چیزی به اسم "تمرین مراقبه" وجود نداره
یه خانواده از یه عالمه تمرین مراقبه مختلف وجود داره
بعضی‌ها، می‌دونی روی باز کردن قلب تمرکز دارن
بعضی‌ها روی تثبیت ذهن و توجه کار می‌کنن
بعضی‌ها بیشتر انعکاسی هستن بعضی‌ها بیشتر بین‌فردی هستن
پس بستگی داره به اینکه کدوم تمرین رو انجام بدی
تأثیرات خیلی متفاوتی در مغز خواهی داشت
حتی در سطح بدن و تجربه شخصی
حالا می‌بینیم که مشکلات زیادی روی این سیاره هست
همه این مشکلات مرتبط هستن با احساسات مخرب
خشم، ترس، استرس
این‌ها مرتبط هستن با نگرش خودمحورانه
من! من! من !
و ایجاد حس قوی "ما" و "اونا" می‌کنن
"بیشتر رنج برای اونا!"
بعضی وقتا خوشحالیم
پس حالا این نگرش باید تغییر کنه
از همون اول تحت تأثیر قرار گرفتم
وقتی رفتم به کنفرانس در دارامسالا و اینا
سطح گفتگوهای علمی‌گونه‌ای که
این راهبان و حضرت دالایی لاما دارن
اونا واقعا علاقه‌مند هستن و خیلی درباره علم غربی می‌دونن
خیلی بیشتر از چیزی که ما درباره فلسفه بودایی می‌دونیم
اونا ذهن‌های خیلی تیزی دارن
خیلی منطقی هستن و یه جورایی، خیلی علمی‌گونه فکر می‌کنن
اونا یاد می‌گیرن چطوری بحث کنن و چطوری از منطق استفاده کنن
سوال‌هاشون بعضی وقتا مثل چاقو تیز هستن و واقعا
می‌دونی
متفاوته با اونجایی که توی کنفرانس‌های عادی علوم اعصاب و روانشناسی هستی
که درباره "P values" و چیزای کوچیک داده‌ای صحبت و بحث می‌کنی
توی این گفتگوها با دالایی لاما
واقعا درباره اصول بنیادی علم بحث می‌کنی
"چرا این کارو می‌کنی؟" "چرا این و اون فرض رو
در دنیای علمی‌ات قبول داری؟"
یه جورایی بیشتر با مرزهای سیستم اعتقادی‌ات در علم آشنا می‌شی
و همچنین آگاه می‌شی که سیستم علمی ما
یه سیستم اعتقادیه، نه فقط
واقعیت عینی و خالص، می‌دونی؟
که اونم بر اساس خیلی از فرضیات و اصول اولیه است
این گفتگوها واقعا مثمرثمره برای دیدن این
که بیشتر با محدودیت‌هات آشنا بشی
رابرت تورمن در دانشگاه کلمبیا تدریس می‌کنه
و یکی از برجسته‌ترین کارشناسان مطالعات تبت در جهانه
خود تورمن که یک دانشجوست سال‌ها با دالایی لاما همکاری کرده
نشون داده که تمرین ذهن‌آگاهی جنبه‌های زیادی از
سلامت شناختی و احساسی رو بهبود می‌ده
ما به نوعی دور هم جمع شدیم جایی که
واقعا مسائل رو از هم جدا می‌کردیم
و راه‌های مختلف شناخت رو بررسی می‌کردیم که
ناشناخته بود اما
خوب آماده‌ای؟
یک دو سه
ممنون
- صبح بخیر همگی - صبح بخیر حضرت عالی
خوب خوابیدین؟
خوبه چند ساعت؟
صبح بخیر همگی
صبح بخیر حضرت عالی
من سوزان باور-وو هستم رئیس مؤسسه ذهن و زندگی
و افتخار بزرگیه که هر کدوم از شما رو اینجا خوش‌آمد بگم
برای سی و سومین گفتگوی ذهن و زندگی
و خیلی مفتخریم که اینجا در این مکان فوق‌العاده دیدار می‌کنیم
و در حالی که سیستم‌های آموزشی مدت‌هاست آموزش ذهن رو اولویت قرار داده‌اند
به عنوان راهی برای بزرگسالی مفید و موفقیت مادی
در این اتاق پیشگامانی در این عرصه هستند
که آماده‌اند تا آخرین یافته‌هاشون رو و بینش‌هاشون رو با ما به اشتراک بذارن
پس واقعا افتخاره که اینجا هستیم و با همه شما بازاندیشی کنیم
چطور می‌تونیم نه فقط ذهن، بلکه قلب رو آموزش بدیم
در پی یک جهان مهربان‌تر، مهربان‌تر و صلح‌آمیزتر
این سوال بنیادی رو مطرح می‌کنه در رابطه با
رابطه بین مغز و ذهن
پس بدون فعال‌سازی مغز
نمی‌تونه تنظیم احساسات هم باشه
- این درسته؟ - بله
بله پس
تنظیم احساسات همون‌طور که یه دانشمند علوم اعصاب می‌گفت
از طریق یه جراحی مغز
واقعا می‌تونی یه احساس رو حذف کنی؟
می‌تونی روی یه احساس تأثیر بذاری ولی نمی‌تونم بگم حذف کنی
البته تجربه روزمره ما اینه که
در سطح فیزیکی
کاملا آرامه
فقط یه فکر میاد
و در طول اون فکر یه تغییر اتفاق می‌افته
پس، اول فعالیت مغز تغییر می‌کنه؟
یا اول فکر میاد؟
تحقیقات نشون می‌ده که
بیشتر دانشمندان علوم اعصاب می‌گن
که فعالیت مغز و فکر همزمان اتفاق می‌افتن
این یه کم شبیه اینه، می‌دونی کسی که در حین حرکت وصله‌پینه می‌کنه
می‌دونی حضرت عالی، من اغلب می‌گم
به همکاران علوم اعصابیم
یه چیزی هست که بهش میگیم «مسئله‌ی سخت» در علوم اعصاب
که شما، حضرت عالی زیاد بهش برمی‌گردین
که همون مسئله‌ی رابطه‌ی ذهن و مغزه
و بیشتر دانشمندان علوم اعصاب اکثریت قریب به اتفاق
اونو نادیده می‌گیرن
شما قبلاً در مورد جراحی برای مغز پرسیدین
این آقا مدیر مؤسسه‌ی ملی سلامت روان در آمریکا بود
به مدت ۱۳ سال
اون توی این ۱۳ سال مسئول بود برای بودجه‌ی ۲۰ میلیارد دلاری
که برای تحقیقات حمایت می‌کرد
و چیزی که گفت این بود
فکر نمی‌کنم تونستیم خودکشی رو کاهش بدیم
کاهش بستری شدن‌ها
بهبود روند بهبودی برای ده‌ها میلیون نفر
که بیماری روانی دارن
و گفت «من خودم رو برای این مسئول می‌دونم»
این هست
و نتیجه‌گیری کرده حضرت عالی
که روش‌های آموزش ذهن
که توی سنت بودایی خیلی مهم هستن
اون خانواده‌ی کامل روش‌ها راه‌حل خواهد بود
نه جراحی و نه دارو
چون با صرف بیست میلیارد دلار هیچ تاثیری نداشتن
امروز تمرکز ما بر روی موضوعات توجه و آگاهی متا خواهد بود
وقتی کتاب می‌خونیم
می‌تونیم
به کلمات توجه کنیم و بدونیم که چی می‌خونیم
ولی ذهنمون می‌تونه گم باشه ذهنمون می‌تونه سرگردون باشه
این اتفاق می‌افته شاید نه برای حضرت عالی
ولی می‌تونم بگم تو آمریکا
همین تجربه
خب، داده‌های علمی نشون میده که
حداقل تو آمریکا به طور میانگین، بزرگسالان آمریکایی
۴۷ درصد از زمان بیداریشون رو
در واقع به چیزی که دارن انجام میدن توجه نمی‌کنن
گم هستن !
یه لحظه بهش فکر کنین
یعنی در سن ۵۰ سالگی
ما حدود ۲۳ سال رو تو حالت خودکار زندگی کردیم
و تصمیمات ناخودآگاه گرفتیم
پس چی می‌شه وقتی یه قاضی ۴۷ درصد از چیزی که یه شاهد کلیدی
توی دادگاه میگه رو نمی‌شنوه؟
یا وقتی یه سرباز ۴۷ درصد از دستوراتی که
افسر مافوقش میده رو نمی‌شنوه؟
یا وقتی یه سیاستمدار تو جلسه‌ی جهانی
درباره‌ی امور پیچیده بین‌المللی گیج می‌زنه؟
الگو رو می‌بینین، نه؟
آزمایشگاه‌های امیشی جا با ورزشکاران، تفنگداران و قاضیان و دیگران
خیلی مهم بودن
راهنمای اون ریچی دیویدسون بود
و امیشی سال‌هاست که بخشی از جامعه‌ی ذهن و زندگی بوده
امیشی جا از دانشگاه میامی
در این مورد صحبت خواهد کرد
در زمینه‌های تحقیقات پایه
حالا درباره‌ی حواس‌پرتی درونی چی؟
مثلاً، وقتی کسی تو یه حالت ذهنی کاملاً متمرکز هست
هر چی که از طریق ادراکات حسی بهش می‌رسه
اصلاً بهش توجه نمی‌کنه فقط کاملاً متمرکزه
و نکته اینجاست که وقتی در مورد آموزش ذهنی حرف می‌زنیم
حیطه‌ای که آموزش ذهنی در اون اتفاق می‌افته
واقعاً در سطح ذهن و فکره
نه در سطح ادراک
پس اینجاست که من خیلی خوشحالم نظر شما رو بشنوم
چون این واقعاً یه سوال بازه توی روانشناسی شناختی
وقتی یه شیء خیلی منفی به نظر میاد
در واقع ۹۰ درصد اون منفی بودن پرتاب ذهنیه
و جهت کاری که ذهن و زندگی انجام میده
خیلی بیشتر به بررسی رفاه جمعی نگاه می‌کنه
چطور می‌تونیم کارمون این گفتگوها
بین سنت‌های حکمت مراقبه‌ای و علوم مختلف
و به شکلی تقاطع پیدا کنن که بتونیم
رفاه جمعی رو بهبود بدیم؟
پس تنوع و شمول واقعا خیلی مهمه
و ما فقط به آمریکای شمالی و اروپا محدود نمی‌شیم
بلکه واقعاً علاقه‌مندیم علوم مراقبه‌ای رو گسترش بدیم
و تاثیر علوم مراقبه‌ای رو در سراسر جهان
و بنابراین برنامه‌های جهانی بیشتری انجام می‌دیم
و مثلاً یه موسسه‌ی تحقیقاتی داریم
موسسه‌ی تحقیقاتی بین‌المللی که امسال در ژاپن برپا می‌شه
و یکی هم در سال ۲۰۲۰ در آمریکای جنوبی داریم
برنامه‌ی ما در آفریقا سال گذشته خیلی مهم بود
این اولین برنامه‌ای بود که تا حالا در آفریقا داشتیم
و در همکاری با همکاران آفریقاییمون بود
روی موضوعی به نام «اوبونتو»
اوبونتو یه فلسفه‌ی حکمت بومی آفریقاییه
که میگه «من هستم چون تو هستی تو هستی چون من هستم»
اولین سفر دالایی لاما به آفریقا قرار بود یه رویداد تاریخی جهانی باشه
فشارهای خارجی سعی داشتن ماه‌ها گفت‌وگوهای ذهن و زندگی رو متوقف کنن
با این حال رئیس‌جمهور بوتسوانا ایان خاما
مصمم بود که به تعهدش عمل کنه
اگه مثل هم فکر کنید به شکل خیلی ظریف
این مغز شبیه شده
بیشتر شبیه گروه شما شده تا یه گروه دیگه
اسم من اوری هاسونه و دارم تو دانشگاه پرینستون توی علوم اعصاب کار می‌کنم
فکر می‌کنم یه چیز فوق‌العاده‌ای توی ما انسان‌ها هست
چطور می‌تونیم فرهنگ‌ها رو پشت سر بذاریم و با آدم‌هایی که تا حالا ندیدیم ارتباط برقرار کنیم؟
پس چیزی که سعی می‌کنیم توی تحقیقمون بفهمیم
اینکه الان تو مغزم چی می‌گذره وقتی دارم با تو حرف می‌زنم
و الان تو مغز تو چی می‌گذره وقتی به حرف من گوش می‌دی
اساساً سعی می‌کنیم ببینیم
چطور اطلاعات از یه مغز به یه مغز دیگه منتقل می‌شه
می‌بینیم که توی ارتباط خوب
مغز تو به عنوان شنونده
شبیه مغز من به عنوان گوینده می‌شه
هر چی این پیوند بهتر باشه
از مناطق شنوایی تا پردازش کلمات
جملات ایده‌ها و احساسات
پس هر چی بیشتر به هم پیوند بخوریم من موفق می‌شم
بیشتر و بیشتر بخش‌های مغز تو رو
و اون‌ها رو به پاسخ‌های مغز خودم متصل کنم
چیزی که بارها و بارها توی مطالعه‌مون دیدیم
اینه که آدم‌ها شبیه هم هستن، می‌دونی؟
من توی تل‌آویو بزرگ شدم توی آمریکا زندگی می‌کنم
و الان دارم با تو توی آفریقا حرف می‌زنم، درسته؟
و دلیل اینکه می‌تونیم با هم ارتباط برقرار کنیم
اینه که مغز تو شبیه مغز منه
تو بیشتر با آدم‌هایی که مثل تو فکر می‌کنن پیوند برقرار می‌کنی
و توی گروه خودت هستن
و حالا باید بپرسی
کی ما رو شبیه یا متفاوت می‌کنه؟
و بعد می‌فهمی که این نیروهای خارجی توی جامعه هستن
که سعی می‌کنن ما رو از دیگران متفاوت کنن
و بررسی اینکه کی ما رو متفاوت می‌کنه
یا شبیه دیگران، واقعاً مهمه
اگه من مغز نداشته باشم، هیچ راهی نیست که بتونم با تو حرف بزنم
یا حرکت کنم یا دستم رو بلند کنم
پس یه ارتباط عمیقی بین ذهن و مغز وجود داره
ولی اگه به جمله «من هستم چون ما هستیم» فکر کنیم
این «چون» تعامل مغز من با مغزهای دیگه‌اس
پس حالا می‌تونی ببینی که مغز به وسیله مغزهای دیگه، به وسیله آدم‌های دیگه
تعریف می‌شه
با نحوه حرف زدنشون
با نحوه عملشون با نحوه فکر کردنشون
پس توسط ذهن‌های دیگه تعریف می‌شه
پس برای فهمیدن یک مغز
باید بفهمی چطور به مغزهای دیگه و ذهن‌های دیگه متصل شده
پس مغز هیچ‌وقت به تنهایی نیست
مغز شکل محیط بیرون رو به خودش می‌گیره
پس حالا از نظر انسانیت
چه آسیایی باشیم، چه اروپایی، چه آفریقایی
یا آمریکای لاتین
ما همه انسانیم
خیلی از مشکلاتی که باهاش مواجهیم، تجربه می‌کنیم
ناشی از تفاوت‌های سطح دوم هستن
شامل ایمان‌های مختلف
ملیت‌های مختلف
فرهنگ‌های مختلف
از اونجایی که این تفاوت‌های سطح دوم باعث
تضاد می‌شن
حالا تنها راه‌حل اینه که باید به یه سطح اساسی برگردیم
اون‌وقت ما همون انسان‌هاییم
توی انسانیت، دو نیرو وجود داره
یکی که ما رو شبیه هم می‌کنه
و یکی که می‌گه
«گروه من در مقابل گروه تو»
و وقتی به دالایی لاما فکر می‌کنم
به آدم‌هایی مثل گاندی فکر می‌کنم
یا نلسون ماندلا
اونا سعی می‌کنن انسانیت رو به هم نزدیک کنن
و می‌گن نمی‌خوایم این مرزها رو ما هممون برابر هستیم، ما هممون انسانیم
ولی همیشه در مقابلش نیرویی بود که می‌گفت
تو با من فرق داری
پس باید باهات به شکل متفاوتی رفتار بشه
فکر می‌کنم مخصوصاً الان تو این روزها وقتی می‌بینی چی داره توی جهان می‌گذره
و می‌بینی چطور دوباره داریم به گروه‌های مختلف تقسیم می‌شیم
شروع می‌کنیم به جنگیدن با هم
نیاز هست که یه زمین مشترک ایجاد کنیم
ایناهاش! اعضای تیم استوری بالا
توی بنگلور، تو جنوب هند دوباره دور هم جمع شدن
بعد از دو پرواز بین‌قاره‌ای و یه پرواز داخلی
از میلان، نیویورک لندن و دهلی
اونا رو همراهی می‌کنن تنتسین و لوبسانگ فوق‌العاده
در راه به سمت مقصدشون، موندگود
یه پنچری داشتن ولی هی، ماجراها پیش میان، درسته؟
بعد از سه ساعت سفر
اونجا بود، درست جلوی روشون
صومعه درپونگ
یکی از سه صومعه مهم سنت تبتی
کاملاً بازسازی شده
بزرگ و چشمگیر
و میزبان ۳۰۰۰ راهب
اعضای تیم اونجا با کارما ملاقات کردن یه راهب تقریباً ۸۰ ساله
که سال‌ها توی شبکه خبر کار کرده
و که از بازدیدشون هیجان‌زده شد و چندین مکان برای فیلم‌برداری پیشنهاد کرد
بین اینا، بالای یه تانک آب بود
بدون نرده محافظ و با تجهیزات سنگین ایده خوبی نبود !
دلیل سفرشون؟ یه برنامه خیلی خاص
به نظر شما
چی می‌گید؟ کدومش سنگین‌تره
اثرات منفی یا اثرات مثبت علم؟
من می‌گم که مثبت هست
اول از همه چون همونطور که صحبت کردیم
قصدش خوبه بیشتر شناختن دنیا
قسمت منفی علم اینه که باید به روش علمی اعتقاد داشته باشی
حالا احتمالاً دارید فکر می‌کنید
چطور یه گروه از جوونای غربی دسترسی به یه محله راهب‌نشین پیدا کردند؟
پروژه همکاری اموری-تبت که در سال ۱۹۹۸ توسط دالایی لاما بنیان‌گذاری شد
رئیس دانشگاه اموری در اون زمان روبرت پل
و گشه لوبسانگ تنزین نگی
یه تلاش آموزشی منحصر به فرد
که بهترین‌های علم غربی و بودیسم تبتی رو ترکیب می‌کنه
برای غنی‌سازی متقابل و کشف دانش جدید
برنامه‌های علمی و فرهنگی که پروژه همکاری اموری-تبت ارائه می‌ده
بررسی می‌کنه که چطور علم و ارزش‌های درونی با هم ملاقات می‌کنند
در تلاشی برای حل بزرگترین مشکلات بشریت
در سطحی بیشتر از مادی
اینجا دانشجوهایی از اقتصاد، فلسفه، دین
علم، نورو بیولوژی و بهداشت عمومی پیدا می‌کنید
حتی لباس‌هایی که می‌پوشیم صبحانه‌ای که امروز خوردیم
برقی که اینجا داریم
حتی
داشتن همدیگه
ما اینقدر جلو نمی‌رفتیم
اگر فقط خودمون بودیم
و چطور دیگران برای ما خیلی مهم هستند
نه فقط برای بقا بلکه برای شکوفایی و رفاه
مدیتیشن فقط مثل نشستن روی یک کوسن مدیتیشن نیست
می‌تونی از اون در همه جنبه‌های زندگیت استفاده کنی
پس با ناامیدی و عصبانیت و هر احساس منفی که ممکنه تجربه کنیم کمک می‌کنه
فقط اینکه بتونی در ذهنت به تمرینات مدیتیشن
مدیتیشن یه تمرینه که
و این چیزی نیست که ما همین الان یاد بگیریم
ما همچنین در کلاس ذهن، دارو و درمان هستیم
و اون رو مقایسه می‌کنه
با دیدگاه بیشتر نورولوژیکی غربی در پزشکی
پزشکی تبتی پس
اون واقعاً کلاسیه که منو جذب می‌کنه
من دارم درباره یه سیستم کاملاً متفاوت برای نگاه کردن به سلامتی یاد می‌گیرم
و نگاه کردن به بیماری و مریضی و اینکه چطور درمانش کنی، چطور تشخیصش بدی
که کاملاً با غرب متفاوته
جایی که خودت و بدنت خیلی جدا هستید
پس دکتر ممکنه بدنتو درمان کنه
اما احساس نمی‌کنی که واقعاً تأثیری روی اون داری
تو قرصی رو که دکترت تجویز کرده می‌خوری و تموم
برای من فکر می‌کنم که در آینده
وقتی که برم سراغ پزشکی
و واقعاً دکتر بشم
فکر می‌کنم قطعاً به من می‌ده
یه دید وسیع‌تر از اینکه سلامتی چیه
فکر می‌کنم در غرب ما سلامتی رو به عنوان نبود بیماری می‌بینیم
پس اگر سالمی فقط یعنی مریض نیستی
پس همیشه از منظر منفی دیده می‌شه
در مقابل مثل، فکر می‌کنم، پزشکی تبتی
که سالم بودن یه فرآیند دائمیه
انرژی‌هات رفتارت، ذهنیتت
و محیطت
و همه چیز با سلامتی تو مرتبطه
اگر چیزی از تعادل خارج بشه اون موقع مریض می‌شی
و من واقعاً می‌خوام که اون رو وارد پزشکی غربی کنم
و چطور تمرین می‌کنم و فقط خیلی آگاه و هوشیار باشم
که من فقط بیمارم رو درمان نمی‌کنم
من دارم نگاهش به دنیا رو درمان می‌کنم
من دارم محیطش رو درمان می‌کنم
و فقط درمان کردن بدنش به سلامتی‌ش خیانت می‌کنه
مرکز درپونگ لوسلینگ برای مدیتیشن و علم
در دسامبر ۲۰۱۷ توسط دالایی لاما افتتاح شد
امروز خیلی از صومعه‌های تبتی دیگه
دارن مراکز علمی خودشون رو می‌سازند
من تونستم علم رو مطالعه کنم و عاشق علم هستم
حتی اگه رشته‌ام علوم نباشه تو مدرسه
هنوز هم چیزی هست که فکر می‌کنم مهمه که درباره‌اش تحصیل کنیم
من واقعاً در حال سوال پرسیدن از چیزی‌ام که ارزش می‌دونم
و جهت‌هایی که می‌خوام در زندگیم برم
همیشه یه جورایی، فکر می‌کنم
واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم که چطور خیلی از تصمیمات زندگیم رو گرفتم
بر اساس ترس
می‌دونی، ترس از شکست
ترس از انجام کاری و شاید آسیب دیدن
پس دوری از اون و کلی مسیرهای مختلف
فکر می‌کنم اینجا فقط کمبود اون ترس بوده
فکر می‌کنم خیلی خوبه که همیشه همه چیز رو زیر سوال ببریم
و چیزی رو که می‌خوام به عنوان یک فرد ارزش بدم و باور کنم
پس، به عنوان دانشجوی دین و تجارت
فکر می‌کنم همدلی می‌تونه خیلی به دنیای تجارت کمک کنه
چون فکر می‌کنم خیلی از تجارت بر پایه تعاملات انسانی بنا شده
و خیلی از اون تعاملات اغلب به عنوان یک بازی صفر و یک دیده می‌شن
من به تو چیزی می‌دم و اگه به تو بدم
دیگه مال من نیست
و فکر می‌کنم این مفهوم اشتراک متقابل
خیلی مهمه برای همه تعاملات انسانی
و می‌تونه واقعاً به دنیای تجارت کمک کنه
یک موسسه مثل دانشگاه اموری
یک موسسه آموزشی معروف و محترم است
حالا از فکر می‌کنم بیشتر از ۱۰، ۱۵، ۲۰ ساله
ما یه جورایی کار متقابل رو توسعه دادیم
واقعا احساس قدردانی می‌کنم
که چنین موسسه عالی و فوق‌العاده‌ای واقعا توجه می‌کنه
و برخی مشارکت‌های مهم در این زمینه انجام می‌ده
ما باید یک فرهنگی ایجاد کنیم
که در آن مردم بیشتر به احساسات خود توجه کنند
بهتر بتوانند امیال خود را کنترل کنند
رفاه انسانی همچنین بستگی دارد
به وضعیت‌های احساسی ما رفاه احساسی
آوردن علم مدرن به صومعه‌ها، فقط برای این نیست
که راهبان را در مورد علم و تکنولوژی آگاه کنیم
البته که این بخش مهمی است
راهبان باید راهبان قرن ۲۱ باشند
آگاه از آنچه در جهان می‌گذرد
اما یک هدف عمیق‌تر وجود دارد
برای گنجاندن علم مدرن در برنامه درسی صومعه‌ها
و آنها چارچوب علمی را می‌فهمند
زبان علمی سنت و روش‌های علمی
آنها مشارکت خواهند کرد
با دانشمندان در سطح برابر
در همکاری‌های مختلف تحقیقاتی
و توسعه فهم ابعاد درونی
اما این یک نوع تغییر بسیار بزرگ است
در این آموزش صومعه‌ای ۶۰۰ ساله
من چیزهای زیادی در مورد دانشگاه اموری شنیده‌ام
از اساتیدی که معمولاً برای تدریس در هند می‌آیند
برای راهبان و راهبه‌ها برای چندین سال
که به عنوان بورسیه علمی تنزین گیاتسو انتخاب شدند
می‌دانم که برخی حامیان وجود دارند
و برخی اساتید که واقعاً سخت کار می‌کنند
تا راهبه‌ها را بخشی از این پروژه کنند
این نورون‌ها برای رشد و تغییر ساخته شده‌اند
این کار اون‌ها رو خوشحال می‌کنه اون‌ها می‌خوان این کار رو انجام بدن
اون‌ها می‌خوان این شبکه‌های عصبی رو بسازن، درسته؟
خیلی بیشتر از اینکه چیزها و دارایی‌های مادی رو دوست داشته باشن
یه ساعت شیک و باکلاس می‌گیری ممکنه برای یه مدت عالی باشه
اما چی از نورون‌های حسی‌ات می‌دونی؟
اونا چی کار می‌کنن؟
به حس اون ساعت عادت می‌کنن و به زودی
اون فقط یه آیتم دیگه‌ست که بهش توجه نمی‌کنی
هیچ رشد و تغییری تو اون ساعت نیست
- شما دخترا می‌خواین غذا بخورین؟ - آره، دارم آشپزی می‌کنم
من در ترم دوم هستم و هنوز یک سال دیگه دارم
تا الان، شش نفرمون ،در یه موضوعات هستیم
همون موضوعات رو می‌خونیم
اما برای ترم بعدی از هم جدا می‌شیم
پس دارم فکر می‌کنم که
کلاس فیزیک و آزمایشگاه فیزیک رو بگیرم
همچنین کلاس زیست‌شناسی و آزمایشگاه زیست‌شناسی
ما همچنین می‌تونیم
چشمامون رو به روش مطالعه غربی باز کنیم
علم مدرن یا علم باستانی
این دو موضوع با هم پیوند می‌خورند
برای یک هدف
که به اون می‌گن انسانیت بهتر
در چهار یا پنج قرن گذشته با ظهور
علم و فناوری مدرن یه جورایی مردم
اعتماد بیشتری داد
یه جور اعتماد و اطمینان بیشتر
به توسعه خارجی
چون میدونی
وقتی به نیازهای اساسی می‌رسیم
مثل غذا و دارو و اینجور چیزا
اینا بیشتر منابع مادی و حسّی هستن که لازم داریم
پس قطعاً منطقیه که وقتی مردم دارن رنج می‌کشن
از انواع بیماری‌ها و کمبود غذا
وقتی غذا کافی نیست و جمعیت داره زیاد میشه
علم کمک زیادی کرده
مثلاً توی بهبود محصولات کشاورزی
داروها و این چیزا
و بعدش بهبود شرایط زندگی
فکر می‌کنم که مدت طولانی
تمرکز اصلی مردم، جمعیت
روی توسعه خارجی بوده
و از طرف دیگه
کشورهایی مثل هند
و قطعاً تبت
تمرکز اصلی‌شون رو گذاشتن روی رشد درونی
و به این ترتیب
تا حدی توسعه خارجی رو نادیده گرفتن
موضوع اینه که الان وقتشه
این دوتا رو با هم ترکیب کنیم
هیچکدوم بهتر یا بدتر از اون یکی نیست، هردوشونو لازم داریم
پارادوکس خوشبختی یا پارادوکس ایسترلین
توسط اقتصاددان آمریکایی ریچارد ایسترلین در دهه ۱۹۷۰ تعریف شد
این میگه که بعد از یه سطحی از ثروت
دیگه ارتباط مستقیم بین افزایش درآمد
و افزایش خوشبختی شخصی وجود نداره
این کشف، فرهنگ مصرف‌گرایی رو به چالش می‌کشه
و این ایده که رفاه با داشتن چیزها به دست میاد رو زیر سوال می‌بره
یه چیز مهم سیستم آموزشیه
من دیدگاه خیلی خیلی انتقادی
نسبت به آموزش به اصطلاح مدرن دارم
خیلی متمرکز روی ارزش‌های مادیه
پس آدمایی که
از این نوع آموزش بیرون میان
فقط به ارزش‌های مادی فکر می‌کنن
حالا کاملاً مشخصه که نسل‌هایی
که از این نوع آموزش بیرون میان
در نهایت می‌بینی یه زندگی مادی‌گرایانه‌تر ایجاد می‌کنن
حالا دنیای امروز اینجوریه
فرهنگ مادی‌گرایانه
پس
در زمینه مادی
رقابته
و استثمار
تقلب
برای به دست آوردن بیشتر
سود
ما حیوانات اجتماعی هستیم
خوشبختی فردی، موفقیت فردی
حتی بقای فردی بستگی به بقیه جامعه داره
پس اگه یه فرد از جامعه فاصله بگیره
با شک و تردید، حسادت
با حس‌های رقابتی شدید
اون فرد نمیتونه خوشحال باشه
چون آینده فرد به جامعه بستگی داره
جامعه، اساس زندگی خوشحال ماست
پس همدلی همه رو به هم نزدیک می‌کنه
خشم و حسادت فاصله ایجاد می‌کنن
اینها ارزش‌های اساسی انسانی هستن
صرف‌نظر از اینکه معتقد باشی یا نباشی
اینها ارزش‌های اساسی انسانی هستن
یکی از قوی‌ترین غرایزی که حیوانات اجتماعی دارن
همدلیه، این توانایی "احساس برای..."
و در گونه‌هایی که می‌بینی
همدلی بین اعضای گروه بیشتره
اون گونه‌ها رشد می‌کنن
جایی که همدلی نیست اون گونه‌ها از بین میرن
همه فعالیت‌های انسانی
عامل اصلیش احساسات ماست
پس ما با احساسات سروکار داریم
وقتی احساسات ما بیشتر
بیشتر مثبت، منطقی‌تر، سازنده‌تر باشن
اون‌وقت هر کدوم از اعمال ما سازنده میشه
شامل اقتصاد همه چیز
اگه احساسات، انگیزه‌های ما
خیلی خودمحورانه باشه یا خیلی در مورد پول یا قدرت باشه
اون‌وقت حتی دین هم کثیف میشه
حالا مردم معمولاً میگن "سیاست کثیف"
ولی خود سیاست چیزی نیست
بستگی به سیاستمدارا داره
اونایی که سیاست رو با صداقت بیشتر
با حقیقت بیشتر، با اصول اخلاقی به کار می‌برن، سیاست خوبی دارن
ذهن‌های خیلی بسته، خودمحور فریب دادن بقیه مردم
قلدری کردن به بقیه سیاست کثیف ایجاد می‌کنه
پس ما با سطح انگیزه سروکار داریم
پس موضوع اینه
که ما با چالش‌های زیادی روبرو هستیم
کوتاه‌مدت از نظر اقتصاد میان‌مدت از نظر کیفیت زندگی
عدالت اجتماعی، نابرابری‌ها و بلندمدت از نظر محیط زیست
خب؟ پس ما به یه مفهوم نیاز داریم که با هم کار کنیم
فکر می‌کنم می‌تونیم منطقی بگیم اکثر مردم دنیای بهتری می‌خوان
به جز چند دیوانه روانی
پس باید با هم کار کنیم
دانشمندان محیط زیست باید بتونن با مالی‌ها و سیاستمدارا صحبت کنن
و سیاستمدارا
اونا روی مقیاس‌های زمانی متفاوتی کار میکنن پس یه جورایی
دیالوگ اسکیزوفرنیکه چون یکی در مورد صد سال حرف میزنه
یکی در مورد سود پایان سال حرف میزنه
و یکی در مورد انتخابات دوباره در پنج سال
پس اونا از این حرف نمیزنن ما یه مفهوم وحدت‌بخش نیاز داریم
همه میتونن با هم کار کنن برای یه دنیای بهتر
خودخواهی کار رو پیش نمی‌بره
اگه خودخواه باشی، برات مهم نیست که نسل‌های آینده چی میشه
برات مهم نیست که فقرا توی فراوونی چی میکشن
برات مهم نیست هیچ چیزی جز خودت
حالا تنها مفهومی که کمک میکنه این چیزها رو به هم بیاریم
سه مقیاس زمانی - کوتاه‌مدت، میان‌مدت، بلندمدت -
اینه که بیشتر به دیگران فکر کنیم ایثارگری
ما از علوم اعصاب می‌دونیم
که دوره‌های حساس در رشد مغز وجود داره
بین سنین تقریبی چهار تا هفت سال
که در اون زمان مغز پلاستیک‌تره بیشتر پذیرای ورودی‌هاست
بیشتر متمایل به تغییره
و اگه بتونیم مغز رو در این سنین تغییر بدیم
میتونیم بچه‌ها رو برای یه مسیر رشد مثبت‌تر آماده کنیم
تمام کارهای ما
وقتی به رفاه جمعی نگاه میکنیم
یه چیزی که
نمیتونی به راحتی و سریع اون رو اندازه بگیری
این دیدگاه بلندمدته
و یه مثال از اون یادگیری اجتماعی و عاطفی است
و آوردن اخلاق سکولار آوردن دلسوزی
دلسوزی به داخل آموزش جوانان ما
ما نتایج اون رو فردا نمی‌بینیم
ولی میدونیم که این کار درسته
باید شروع کنیم به
نور انداختن روی اینکه چطور میتونیم شروع کنیم به
تغییر افراد
تغییر نهادها تغییر سیستم‌ها
و کم کردن رنج در دنیا
ما انسانها، این مغز یه چیز خیلی خاصه
پس حالا، این مغز
میتونه بیشتر جامع ببینه
منافع کوتاه‌مدت و منافع بلندمدت
اگه یه دنیای شادتر بخوایم
یه قرن صلح‌آمیز
باید به احساساتمون نگاه کنیم
احساسات مثبت احساسات سازنده
احساسات مخرب
فکر میکنم بزرگترین تجربه آموزشی افرادی هستن که باهاشون تعامل داری
که اولش ممکنه فکر کنی “این شخص خیلی با من فرق داره”
تو واقعاً میتونی با هرکسی ارتباط برقرار کنی
وقتی واقعاً
آگاه بشی
این آگاهی شخصیه
چرا باید عقب بمونم به جای اینکه جلو برم؟
همه ما یه طبیعت ذهنی اساسی مشابه داریم
به عنوان انسان ما واقعاً قدرت داریم که بتونیم افکارمون رو تغییر بدیم
افکارمون رو
تو این توانایی رو داری که تغییر بدی
محیطت، سلامتت و اطرافیانت رو
واقعاً به اصول اصلی عشق برس
و یه جورایی خودخواهی رو کم کن
حالا چیزی که نیاز داریم بیشتر دلسوزیه بیشتر همکاری
بیشتر مراقبت
همکاری جهانی فقط یه اصطلاح “وا-وا” نیست
بلکه واقعاً یه ضرورت برای بقای سیاره است
اگه واقعاً تلاش کنیم
با دید
میتونیم تغییر کنیم