‫جین.‬
‫گرفتمت.‬
‫تقلب‌کار.‬
‫جین، بستنی ریخت رو لباست.‬
‫مامان باز غر می‌زنه.‬
‫می‌خوای باهام عوض کنی؟‬
‫آن. جین.‬
‫امروز دیگه تموم شد؟‬
‫آره.‬
‫خب. پس بریم.‬
‫چی؟ ولی من هر روز ۵۰ بات می‌دم.‬
‫پس نمی‌رم. خودت پیاده برو.‬
‫آپارتمان‌های پلیس.‬
‫۶۰ بات.‬
‫۵۰ بات.‬
‫نمی‌رم.‬
‫آن، بیا دیگه.‬
‫گرمه.‬ ‫اگه با هم بریم، انقد گرون نمی‌شه.‬
‫نه.‬
‫اگه امروز ۶۰ بدیم،‬ ‫هر روز باید ۶۰ بدیم.‬
‫آهان، تو بچه گروهبان دامنرن هستی.‬
‫عمو، سلام.‬
‫سلام.‬
‫داری برمی‌گردی آپارتمان‌ها؟‬
‫می‌تونم باهاتون بیام؟‬
‫-تاک‌تاک گرونه.‬ ‫-آره حتماً.‬
‫ماشین داره میاد. لطفاً بیا اینور.‬
‫-سلام.‬ ‫-سلام.‬
‫بریم.‬
‫کیفتو بده به من، آن.‬
‫-آن، خداحافظ.‬ ‫-خداحافظ.‬
‫جین. آن.‬
‫هی نایس.‬
‫-سلام، بابای نایس.‬ ‫-سلام.‬
‫-نایس.‬ ‫-می‌بینمت.‬
‫هی، وایسا.‬
‫جین، زود باش.‬
‫مراقب باش.‬
‫-سلام.‬ ‫-سلام جین. تازه برگشتی؟‬
‫بیا.‬
‫کی می‌خوای اون راکتو بندازی دور؟‬
‫بهت گفتم مال منو بردار.‬
‫اون راکت قدیمیه،‬ ‫مچت باز درد می‌گیره.‬
‫نه.‬
‫مال توئه.‬ ‫چطور می‌تونم همین‌جوری ازت بگیرم؟‬
‫همون‌طور که گفتم، دارم بهت می‌دمش.‬
‫می‌بینی؟ یه دونه دیگه اینجا دارم.‬
‫نمی‌خوامش.‬ ‫با قرض گرفتن راحت‌ترم.‬
‫تو خیلی لجبازی.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫آره.‬
‫خوراکیا پای بازنده‌س.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫هی، کجا رو هدف گرفتی؟‬
‫جین.‬
‫لعنتی!‬
‫تو، برو بیارش.‬
‫یه کم بالاتر.‬
‫بذار من.‬
‫جین.‬
‫کی زدش؟‬
‫باید خیلی قوی باشه‬ ‫که تا اینجا زدش.‬
‫کار توئه دیگه، نه؟‬
‫شما همش بازی می‌کنید؟‬
‫آره.‬
‫بریم، آن.‬
‫مرسی.‬
‫ساختمون یک، چقدر رو مخی.‬ ‫هی دنبالم میای.‬
‫من میرم خونه آن اینا پاتوق کنم.‬ ‫مشکلیه؟‬
‫-چقدر رو مخه. آن، بدو بریم.‬ ‫-هی!‬
‫-چیه؟‬ ‫-هی!‬
‫-بدو!‬ ‫-نمیتونم پات بیام!‬
‫آن، بای.‬
‫-بای، پسری.‬ ‫-بای، لوسی.‬
‫-بای.‬ ‫-بای.‬
‫اینک!‬
‫-اینا رو از کجا آوردی؟‬ ‫-ایمی!‬
‫مک، اینا رو از بابات کش رفتی، نه؟‬
‫تو که بچه‌ای. فکر می‌کنی باحاله؟‬
‫مامان کوش؟‬
‫نمیدونم.‬
‫-فقط گفت برمی‌گرده.‬ ‫-اینک!‬
‫انقدر میزنم تا بمیری!‬
‫بای.‬
‫بیخیال.‬
‫مامانت پولشو امروز میخواد، نه؟‬
‫بریم اتاق خاله دئنگ.‬
‫عیبی نداره، من ازت مراقبت می‌کنم.‬
‫آن زود برمی‌گرده.‬
‫منم، آن.‬
‫خاله نی که شاکی نمیشه، نه؟‬
‫اشکالی نداره.‬
‫خب، خاله اوم گفت فردا میاره.‬
‫مشکلی نیست.‬
‫آن اینجاست.‬
‫نگاه کن آنو.‬
‫بگو "آن".‬
‫"آن".‬
‫-"آن".‬ ‫-"آن".‬
‫"آن".‬
‫ایمی، به جای اون بگو "جین".‬
‫"جین".‬
‫-"جین".‬ ‫-"جین".‬
‫"جین".‬
‫فکر کنم بهتره فقط اصل پولو بدی.‬
‫تو همیشه تو قسطات دیر میکنی. خوشم نمیاد.‬
‫-شنبه برات میارمش.‬ ‫-کدوم شنبه؟‬
‫-همین شنبه.‬ ‫-ساعت چند؟‬
‫حدود ۴ بعد از ظهر.‬
‫تو همیشه اینجوری.‬
‫دفعه دیگه دردسر درست کنی، دیگه کمکت نمی‌کنم.‬
‫همین شنبه ساعت چهار بعدازظهر.‬
‫اگه پول رو نرسونی، میام در خونه‌ت.‬
‫کاری نکن بد بشم، اوم.‬
‫آن.‬
‫-شاید بعد از مراسم نگهبان.‬ ‫-ممنون، نی.‬
‫آن، اوئنگ، اینک.‬
‫برید کمک خاله نی گلدون‌ها رو جابجا کنید. بهمون پول داده.‬
‫اوئنگ. اینک. لفتش ندید.‬
‫آن.‬
‫کمکت می‌کنم.‬
‫بذار بچه‌ها بازی کنن.‬
‫طوری نیست، جین.‬
‫خاله نی پولشو به مامانم داده.‬
‫اوئنگ. اینک. مگه نشنیدید چی گفتم؟‬
‫بذار من کمک کنم، آن.‬
‫اینجوری زودتر تموم میشه.‬
‫معبد نگهبان چای مونگکول‬
‫آن.‬
‫چهار.‬
‫آن.‬
‫ده تا می‌خوام، باشه؟‬
‫باشه. بفرما.‬
‫خودم برات می‌ذارم.‬
‫نان تست گوشت چرخ‌کرده - هر دانه ده بات‬
‫هی، نه. همینجوری بخور.‬
‫نه، آن. اینا چیزاییه که خودت می‌فروشی.‬
‫چطوری مجانی بردارم؟‬
‫بردار.‬
‫میتونم بهت بدم. چون دوستت دارم، واسه همینه.‬
‫می‌دونی،‬
‫تنها چیزی که واسه من از پول مهم‌تره‬
‫عشقه.‬
‫پولتو نمی‌گیرم.‬
‫شوهرت هیچ‌وقت تو عکس نمی‌خنده؟‬
‫فونگ همیشه اینجوریه.‬
‫دوست نداره ازش عکس بگیرن.‬
‫هر وقت عکس می‌گیره، خیلی کم می‌خنده.‬
‫فونگ، هنوز نمی‌ری خونه؟‬
‫شماها اول برید.‬
‫ولی ما باید صبح زود بریم دنبال خونه.‬
‫میتونم بیدار شم.‬
‫خونه دارین دیگه؟‬
‫خونه‌ها الان واقعا گرون شدن.‬
‫فکر نمی‌کنم زیاد رو شما تاثیر بذاره.‬
‫شنیدم مردم توی آپارتمان می‌گن‬
‫گروهبان یکم سامفونگ و خانم نی حتماً پولدارترین آدمای آپارتمانن.‬
‫قربان، من از کجا این‌همه پول داشته باشم؟‬
‫من فقط یه گروهبان یکمم.‬
‫دقیقا.‬
‫منم تعجب می‌کنم چرا.‬
‫-نایس، داری چه غلطی می‌کنی؟‬ ‫-هیس!‬
‫-اینا رو کمکم کن ببرم.‬ ‫-من دارم دیده‌بانی می‌کنم.‬
‫فهمیدم.‬
‫برش دار.‬
‫فکر می‌کنی صاحب اتاق هیچ‌وقت شک نمی‌کنه؟‬
‫سیگاراش و نوشیدنیش هی گم میشه.‬
‫آره.‬
‫اگه دوربین امنیتی نصب کنه چی میشه؟‬
‫حسابی بدبخت میشیم.‬
‫چقدر قشنگه.‬
‫دیگه کجا می‌تونیم اینجوری از بالکن آتیش‌بازی تماشا کنیم؟‬
‫آره؟ اینجا بهترین جاست.‬
‫آره واقعا.‬
‫تا کی اجازه داریم توی آپارتمان بمونیم؟‬
‫تا بازنشستگی باباهامون چند سال مونده؟‬
‫فکر کنم ۱۲ سال دیگه؟‬
‫۱۲ سال.‬
‫اون موقع تقریبا سی ساله میشیم.‬
‫فکر می‌کنی‬
‫ما هنوز اینجا می‌مونیم یا میریم؟‬
‫من که فکر می‌کنم تا آخرش اینجا می‌مونم.‬
‫من که نمی‌خوام برم.‬
‫منم همینطور.‬
‫پس باید پلیس بشی. که بتونی همینجا بمونی.‬
‫ای بابا!‬
‫می‌خوای من پلیس بشم؟‬
‫شوهر پلیس پیدا کردن خیلی راحت‌تره.‬
‫من هیچ میلی ندارم که تا ابد اینجا زندگی کنم.‬
‫من بیشتر می‌ترسم که نتونم از اینجا برم.‬
‫به گیل نگاه کن.‬
‫انگار زندگیش‬
‫همینجا متوقف شده.‬
‫انگار همین دیروز بود که داشتیم حرف می‌زدیم‬
‫که می‌ریم یه دانشگاه دور درس بخونیم و با هم تو خوابگاه بمونیم.‬
‫و حالا چی؟‬
‫حتی برای یه دست بدمینتونم بیرون نمیاد.‬
‫اَه!‬
‫پاشو. بپر اون اتاق.‬
‫اینا چی پس؟‬
‫ولش کن.‬
‫بریم.‬
‫جواب بده.‬
‫بوی سیگار میدی.‬
‫از تو میاد؟‬
‫هِی.‬
‫سعی نکن بندازی گردن من. من سیگار نمی‌کشم.‬
‫خب که چی؟‬
‫-هِی! -بگیر.‬
‫هِی، وایسا.‬
‫چرا نمیای با ما بدمینتون بازی کنی؟‬
‫دوستم اینجا می‌خواد باهات بازی کنه.‬
‫-برو. -تندتر.‬
‫میره به بابامون اینا راجع به سیگار کشیدن لو میده؟‬
‫نه.‬
‫به نظر نمیاد از اون تیپا باشه.‬
‫جین، دختر.‬
‫اتاق تو نزدیک اتاق اونه.‬
‫درست روبروی هم.‬
‫حواست بهش باشه ، ببین کسی رو داره یا نه.‬
‫ولی با این خوشگلی،‬
‫مطمئنم سرش شلوغه.‬
‫اون جالبه.‬
‫ای عوضی!‬
‫تو عوضی‌تری.‬
‫چی؟‬
‫هِی!‬
‫بستنیت خوبه، پهلوان؟‬
‫سلام مامان.‬
‫تانگ.‬
‫سلام خانم نی.‬
‫-سلام. -آقای فونگ گفتن بیام سر بزنم.‬
‫اومدی پول شیفتشو بگیری، درسته؟‬
‫بله، خانم.‬
‫جین.‬
‫کیفمو برام میاری؟‬
‫هنوز نرو.‬
‫با این هیکل، حتماً ورزشکارید، درسته؟‬
‫بله، خانم.‬
‫خب، شما می‌دونید‬
‫چه ورزشی صورتو لاغر می‌کنه؟‬
‫به جین کمک می‌کنید؟‬
‫هر وقت می‌بینم شلوار می‌پوشه،‬
‫ خیلی زشت میشه.‬
‫من هیچ وقت بهش اجازه نمیدم تو خونه تنقلات بخوره.‬
‫نمیدونم وقتی میره بیرون یواشکی میخوره یا نه.‬
‫فکر می‌کنم جین عادیه، خانم.‬
‫عادی نیست.‬
‫باید یه خورده دیگه لاغر کنه.‬
‫خب، اینطوری چی؟‬
‫جین رو میسپارم به شما.‬
‫اشکالی نداره، خانم.‬
‫باهاش بعد از ورزش یه چیزی بگیر بخوری.‬
‫ممنون خانم.‬
‫جین.‬
‫دارم میفرستمت با تانگ بری ورزش.‬
‫فهمیدی؟‬
‫امتیاز بازی‬
‫بزن!‬
‫این طرف.‬
‫بکوبون!‬
‫بازی تموم.‬
‫۲۱-۱۵. بازی تموم!‬
‫اینک!‬
‫هنوز خوب بازی نمی‌کنی. از راکت آن استفاده کن.‬
‫نه، می‌خوام از مال جین استفاده کنم.‬
‫آفرین، نایس.‬
‫بزن قدش.‬
‫تانگ، چرا انقدر خوب بازی می‌کنی؟‬
‫این اولین باره.‬
‫وای، عجب چیزیه، حتماً استعدادش رو دارم.‬
‫حتماً.‬
‫عالیه. فوق‌العاده‌ست.‬
‫-آره.‬ ‫-تو برای این کار ساخته شدی.‬
‫انقدر عالی.‬
‫-باور نمی‌کنی؟‬ ‫-کیه که باور نکنه؟‬
‫محاله.‬
‫نایس، تو چقدر زبون‌داری، نه؟‬
‫بازم چراغ خراب شده؟‬
‫وای، چرا درست وقتی نوبت ما شد، خراب شد؟‬
‫چون سر راکت من دعوا می‌کردید.‬
‫خیلی طول می‌کشه تا دوباره بتونیم بازی کنیم.‬
‫دفعه قبل، یه عمر طول کشید تا درست شد.‬
‫حالم بهم خورد. زمین پر از پی‌پی سگه.‬
‫خطوط زمین هم همش پاک شده.‬
‫به مامان میگم بره کلانتری رو تحت فشار بذاره، زود بیان درستش کنن.‬
‫-به مامانت بگو یه تعمیرکار بیاره.‬ ‫-تو خودت دلت خوشه.‬
‫اون خیلی خسیسه.‬
‫چرا خودت ازش نمی‌پرسی؟‬
‫مگه من چه ربطی به خانواده شما دارم؟‬
‫اون این کارو نمی‌کنه.‬
‫مزخرفات لعنتی‬
‫آپارتمان‌نشین‌ها‬
‫اوه، ورزشکار.‬
‫همه دوستات کجان؟‬
‫امروز نمی‌خوای بدمینتون بازی کنی؟‬
‫امروز بازی نمی‌کنیم.‬
‫نایس با دوستای مدرسه‌اش رفته بیرون.‬
‫فقط ما دو تا می‌تونیم بازی کنیم.‬
‫زود باش برو لباساتو عوض کن.‬
‫نه. دو نفره حال نمیده.‬
‫میدونی، چقدر بهونه‌گیری؟‬
‫خب پس، بریم بدویم.‬
‫پشت آپارتمان‌ها.‬
‫نه، خسته‌ام.‬
‫برات یه آلاسکا می‌خرم.‬
‫مامانم کلی پول بهت داد. فقط یه آلاسکا؟‬
‫مامانت منو فرستاد با تو ورزش کنم،‬
‫نه اینکه ببرمت خوراکی بخوری.‬
‫بریم.‬
‫مواظب ماشینا باش.‬
‫سلام خانم.‬
‫-سلام.‬ ‫-منو یادتونه؟‬
‫معلومه که یادمه.‬
‫-بابات باهات نیومد؟‬ ‫-نه نیومد.‬
‫من با آقایی که پیرهن سورمه‌ای پوشیده اومدم.‬
‫ایشونم پلیسه. میز خالی دارید؟‬
‫همین الان یکی رو پاک کردم. هنوز کسی ننشسته.‬
‫-برید تو بشینید.‬ ‫-ممنون.‬
‫باشه، سفارش جدید ثبت شد.‬
‫آماده سروه.‬
‫نودل با شربت؟‬
‫از کجا منتقل شدی؟‬
‫فتچابون.‬
‫فتچابون باک کیا نداره؟‬
‫نه.‬
‫خب.‬
‫می‌خوام امتحانش کنم.‬
‫باک کیا.‬
‫مگه نه؟‬
‫طعمش از اون چیزی که فکر می‌کردم بهتره.‬
‫خوشحالم برات.‬
‫خوشحالم برات که غذای خوشمزه خوردی.‬
‫خوشحال نیستی؟‬
‫باشه.‬
‫خوشحالم.‬
‫آها.‬
‫اونجوری که نوبت رو رد کردی.‬
‫کار درستی نیست، می‌دونی؟‬
‫اشکال نداره. کلاً اینجا اینجوریه.‬
‫بابام همیشه میاد اینجا میز براش پیدا میشه.‬
‫مردم به اندازه کافی از پلیسا متنفرن.‬
‫بذار یه جایگاهی تو جامعه داشته باشیم.‬
‫به اندازه کافی نخوردی مگه؟‬
‫اینطور که معلومه، احتمالاً امروز نمی‌تونیم بدویم.‬
‫پس نمی‌دویم.‬
‫خسته‌ای؟‬
‫آره.‬
‫آفرین قهرمان.‬
‫حدود نصف نودل‌های تو دلت غیب شدن.‬
‫طاقت بیار.‬
‫عجله کن.‬
‫هی، دوباره داری سستی می‌کنی.‬
‫هی.‬
‫خوبی؟‬
‫هیچی.‬
‫اگه نفست بند بیاد و از شوک بمیری چی میشه؟‬
‫داری اغراق می‌کنی.‬
‫جدی میگم.‬
‫مامانت تو رو سپرده به من.‬
‫باید مطمئن شم هیچیت نمیشه، درسته؟‬
‫چیزی نیست.‬
‫دفعه بعد،‬
‫نمی‌پوشمش.‬
‫خوبه.‬
‫تانگ.‬
‫به مامانم نگو، باشه؟‬
‫مگه تو چه قرنی زندگی می‌کنیم؟‬
‫هیچ‌کس چیزی نمی‌گه.‬
‫فقط هر چی که می‌خوای باش.‬
‫هر چی که می‌خوام باشم،‬
‫فقط آدم خوبی باشم، درسته؟‬
‫فقط خوشحال باش، همین.‬
‫پایه‌ای؟‬
‫خودت چی؟‬
‫منو هل دادی؟‬
‫وای!‬
‫جین!‬
‫جین.‬
‫درد داری؟‬
‫خوبی؟‬
‫اگه درد نمی‌کنه، پس پیچ نخورده.‬
‫خوبه.‬
‫تو هنوز واقعاً ندویدی، خوک کوچولو.‬
‫صبر کن.‬
‫منظورم این نبود.‬
‫اون...‬
‫تو بی‌دی‌ای داری، تانگ.‬
‫آره، واقعاً بی‌دی‌ای داری.‬
‫بی‌دی‌ای یعنی چی؟‬
‫بریم.‬
‫بیا دیگه.‬
‫منتظرم نموندی.‬
‫تانگ، تا حالا سوار کشتی شدی؟‬
‫نه.‬
‫این هر روز از اینجا رد میشه.‬
‫هیچوقت نمی‌دونم تا کجا میره.‬
‫یه روزی، ما هم سوار این کشتی میشیم، آن.‬
‫چقدره داریم فکر می‌کنیم؟‬
‫گفتی می‌خواستی بدونی‬
‫به کجا سفر می‌کنه؟‬
‫بهتره برم.‬
‫-میدونی؟‬ ‫-نه.‬
‫-تانگ.‬ ‫-بذار ما هم باهات بیایم.‬
‫-نمی‌شنوم چی میگی.‬ ‫-وایسا آقا!‬
‫-چی؟‬ ‫-وایسا!‬
‫تانگ، داره میره.‬
‫بریم دنبالش.‬
‫-دنبالش بریم؟‬ ‫-آره.‬
‫خب؟ داره میاد؟‬
‫مارو دست انداختی؟‬
‫-یا کشتی تا اینجا نمیاد؟‬ ‫-هی.‬
‫ببین، من اینجا غریبم.‬
‫چرا خودتون نمی‌دونین؟‬
‫پس یکم دیگه منتظر بمونیم؟‬
‫انقدر دنبالش اومدیم.‬
‫الان دیگه میاد.‬
‫داری سیبیل می‌ذاری؟‬
‫من دیگه مرد شدم.‬
‫مردی دیگه.‬
‫شما دو تا از بچگی با هم صمیمی بودین؟‬
‫خب، از وقتی به دنیا اومدیم.‬
‫خونه‌مون یه عکس از آن هست که با منه‬
‫وقتی نوزاد بودم.‬
‫پز نده!‬
‫خب…‬
‫جفتمون تو آپارتمان‌های پلیس به دنیا اومدیم.‬
‫و همیشه با هم بودیم.‬
‫با هم بزرگ شدیم.‬
‫پس حتماً از هم خسته شدین.‬
‫تو هم حرصت دراومده، مگه نه؟‬
‫ما از دست تو حرصمون دراومده، تانگ.‬
‫یکی عصبانیه.‬
‫هی، اومد!‬
‫اومد.‬
‫بیاین.‬
‫-ما اومدیم!‬ ‫-تانگ، براشون دست تکون بده.‬
‫نه.‬
‫-عجله کن!‬ ‫-تانگ، بیا دیگه.‬
‫سلام!‬
‫بلندتر، تانگ، بلندتر!‬
‫سلام! چی می‌خورین؟‬
‫-ما هم می‌تونیم بخوریم؟‬ ‫-ما هم می‌تونیم بخوریم؟‬
‫این حرف نداره.‬
‫مگه نه؟‬
‫-بیا.‬ ‫-چه ابله!‬
‫آن.‬
‫من زودتر میرم تو، مطمئن نیستم مامان با بچه‌ها خونه باشه.‬
‫آن امروز خیلی خوشحال به نظر می‌رسید.‬
‫عالی بودی تانگ.‬
‫تو بهش اهمیت میدی، مگه نه؟‬
‫معلومه. دیوونه شدی؟‬
‫-ما از بچگی همدیگه رو می‌شناسیم.‬ ‫-واقعاً؟‬
‫آره، عادیه.‬
‫-مطمئنی؟‬ ‫-آره!‬
‫بسه!‬
‫تو دیوونه‌ای یا چی؟‬
‫-باشه بابا.‬ ‫-من برام مهم نیست.‬
‫آره حتماً. لازم نیست قیافه بگیری.‬
‫-باشه. برات مهم نیست.‬ ‫-نه نیست!‬
‫آن.‬
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟‬
‫حتماً.‬
‫تو…‬
‫از تانگ خوشت میاد؟‬
‫خب، آره.‬
‫یه جورایی بامزه است.‬
‫ولی با پلیس دوست نمیشم.‬
‫پلیس‌های خوب همه فقیرن.‬
‫نمی‌خوام مثل مامان باشم.‬
‫تقریباً تموم شد. فقط یکم دیگه.‬
‫تموم شد. ولی هنوز چشاتو باز نکنی ها.‬
‫گفتم چشاتو باز نکن.‬
‫تموم شد. حالا می‌تونی چشاتو باز کنی.‬
‫بریم دیگه.‬
‫نزدیک بود بچه‌هامو نتونم به موقع بیارم بیرون.‬
‫هیچ اخطاری ندادن.‬
‫مگه همچین چیزی میشه؟‬
‫این سروان خیلی سختگیره.‬
‫همه پلیسای کلانتری دارن غر می‌زنن.‬
‫اگه بیرونمون کنن چی؟‬
‫چیکار کنیم؟‬
‫می‌ترسم.‬
‫هر کیسه ده بات، داغِ داغ و تازه! پاپ‌کورن داریم.‬
‫هر کیسه ده بات، شیرین و نمکی.‬
‫تکی یا عمده، داغِ داغ و تازه!‬
‫کسی خونه‌ست؟‬
‫کسی هست؟‬
‫فکر کنم کسی خونه نیست.‬
‫بیرونت نمی‌کنن، آن.‬
‫مامانم باید بتونه باهاشون صحبت کنه برات.‬
‫دفعه پیش که کارساز بود.‬
‫خب، دفعه پیش بابام تازه فوت کرده بود.‬
‫الان دو سال گذشته دیگه.‬
‫شاید دیگه نذارن بمونیم.‬
‫ولی اگه واقعاً نتونستی، فعلاً می‌تونی بیای پیش من بمونی.‬
‫خواهرهاتم می‌تونن برن پیش نایس.‬
‫مشکلی پیش نمیاد.‬
‫من می‌خوام با جین زندگی کنم. می‌خوام تو اتاق کولردار بمونم.‬
‫آره.‬
‫بیا پیش من بمون، تو اتاق کولردار می‌خوابی.‬
‫اینجوری خوب نیست آن؟‬
‫می‌خوای بیام براتون نوکری کنم؟‬
‫به نظرم باید دنبال راه‌های دیگه باشی.‬
‫به فکر چاره‌های دیگه هم باش.‬
‫سروان قبلی اجازه داد بمونی. اینم الان گذاشت.‬
‫ولی یه روزی اگه نذارن، چیکار می‌کنی؟‬
‫کجا می‌ری؟‬
‫جین.‬
‫کمکم می‌کنی لباسا رو آویزون کنم؟‬
‫اوه، جین.‬
‫اگه کسی رو می‌شناسی که می‌خواد انگلیسی یاد بگیره،‬
‫لطفاً منو بهشون معرفی کن.‬
‫من!‬
‫معلومه.‬
‫اگه تو باشی، درسای مجانی بهت می‌دم.‬
‫نه آن. ازم پول بگیر.‬
‫مامانم می‌تونه از پسش بربیاد.‬
‫منم می‌خوام کمکت کنم.‬
‫عمراً.‬
‫ولی خودت به اندازه کافی خسته نیستی؟‬
‫باید لباس بشوری و اتو کنی.‬
‫حالی برات می‌مونه درس بدی؟‬
‫منم همین‌طور.‬
‫آن.‬
‫اگه اصلاً مجبور نبودی نگران پول باشی،‬
‫دوست داشتی چیکاره بشی؟‬
‫چه کاری رو دوست داشتی انجام بدی؟‬
‫از اینجور چیزا.‬
‫-اگه نگران پول نبودم؟ -آره.‬
‫دوست دارم مهماندار هواپیما بشم.‬
‫دوست دارم دور دنیا سفر کنم.‬
‫آخه مهماندارها باید خوشگل باشن.‬
‫تو که حتماً می‌تونی بشی.‬
‫این شبیه لباس فرم مهماندار نیست؟‬
‫نه. این لباس فرم کارمند بانکه.‬
‫مال زن گروهبان اوهه.‬
‫واقعاً؟‬
‫ولی اگه یه شال و کلاه هم باشه،‬
‫راه میفته.‬
‫باشه؟‬
‫بیا.‬
‫من فقط بلد بودم قایق تا کنم. ولی خب شبیه کلاه شد، نه؟‬
‫بگو: «قهوه یا چای؟»‬
‫بیا، بیا.‬
‫معلومه که چی رو انتخاب کردم.‬
‫عکس بگیر.‬
‫بیا دیگه.‬
‫ژست بگیر.‬
‫-چجوری؟ -اینجوری.‬
‫کمرت رو هم بچرخون.‬
‫یک، دو، سه! بفرما.‬
‫با منم.‬
‫لبخند بزن. یک، دو، سه.‬
‫بهت میاد، آن.‬
‫خیلی خوشگله.‬
‫آن.‬
‫اگه منو تو هواپیما دیدی،‬
‫یادت نره منو مستقیم ببری فرست کلاس.‬
‫خودم احتمالاً پولش رو ندارم.‬
‫حتماً.‬
‫به خانم جین بهترین رسیدگی رو می‌کنم.‬
‫قول میدی؟‬
‫قول میدم.‬
‫واقعاً اینقدر خوبه؟‬
‫آره.‬
‫تانگ.‬
‫چرا هیچ‌وقت با بقیه پلیسا نمیگردی؟‬
‫چرا همیشه با مایی؟‬
‫چون با شما بودن کیف میده.‬
‫-جدی؟ -آره.‬
‫واقعاً؟‬
‫چرا؟‬
‫چرا اینقدر فضولی، خوک کوچولو؟‬
‫تو هی منو اینجوری صدا می‌کنی.‬
‫من که اینقدر چاق نیستم، مگه نه؟‬
‫هِی.‬
‫منظورم این نبود.‬
‫مگه میشه؟‬
‫دیدی؟ همین الان اینجوری صدام کردی.‬
‫این خوک کوچولوه.‬
‫بچه‌ام.‬
‫هر وقت قیافه تو رو می‌بینم، یاد اون میفتم.‬
‫واسه همین همیشه اسم اون رو روت میذارم.‬
‫ببخشید.‬
‫اینقدر متعجبی؟‬
‫پس،‬
‫الان کجاست؟‬
‫چرا اینجا با تو زندگی نمی‌کنه؟‬
‫با مامانشه.‬
‫مامانش دیگه یه خانواده جدید داره.‬
‫من اومدم اینور که اونا راحت باشن. اینجوری بهتره.‬
‫باشه پس، می‌تونی همین اسمو روم بذاری.‬
‫دیگه عصبانی نیستم.‬
‫واقعاً؟‬
‫جاش دو تا بستنی چوبی.‬
‫هر روز.‬
‫-باشه؟ -واقعاً میگی؟‬
‫نایس، آروم برو.‬
‫حالا باید ترمز بگیری.‬
‫-ترمز کن. -چجوری؟‬
‫آروم ترمز کن.‬
‫ترمز کن!‬
‫فشارو نتونستم درست تنظیم کنم.‬ ‫نایس.‬
‫می‌تونم پیاده شم؟‬ ‫نمی‌خوام بمیرم.‬
‫محاله! ما چند ساله با هم دوستیم؟‬
‫-می‌خوای منو ول کنی تنها بمیرم؟‬ ‫-نکن.‬
‫از این حرفا نزن.‬ ‫خوب نیستا.‬
‫تانگ، ما داریم شوخی می‌کنیم.‬
‫شما آدم بزرگا ما نوجوانا رو درک نمی‌کنید.‬
‫نمی‌تونی بیشتر حواستو جمع کنی؟‬
‫من به خاطر اینکه گذاشتم تو ماشین پلیس رانندگی کنی، ممکنه بیفتم زندان.‬
‫برات زندان غذا میارم،‬
‫-گرسنه نمونی.‬ ‫-میام ملاقاتت.‬
‫این لابد نقش اول کلیپ ویدیوی موزیکه؟‬
‫چی؟‬
‫داری مسخرم می‌کنی؟‬
‫مسخره کردن بزرگترا کار خوبی نیست، نایس.‬
‫وای نه. من بچه بدی‌ام.‬
‫عکاسی‌ت تموم شد؟‬ ‫بریم ادامه درس رانندگی‌م.‬
‫راستش تانگ،‬ ‫حتی اگه رانندگی بلد باشم،‬
‫ماشینی ندارم که برونم.‬
‫ولی بازم باید رانندگی یاد بگیری.‬
‫یه وقتایی آدم کارش گیر می‌کنه. مگه نه؟‬
‫اگه کارمون گیر کنه، تو رو داریم.‬
‫آره خب.‬
‫شماها همه وقتی بزرگ شید منو یادتون میره.‬
‫چقدر لوسی. کی تو رو یادش میره؟‬
‫اینو الان میگی.‬
‫آفرین خوک کوچولو.‬
‫فرمون رو ثابت نگه دار.‬
‫داری راه میفتی.‬
‫خب، مواظب باش.‬
‫هی، داره شماره معکوس میره. چیکار کنم؟‬
‫ماشین رو نگه دار.‬
‫وایسیم یا گاز بدیم بریم؟‬
‫هی، نمی‌تونی بری! وایسا همین الان.‬
‫وایسا!‬
‫افسر یک، افسر دو رو صدا می‌کنه.‬
‫بله؟‬
‫تانگ تو ماشین آروغ زد.‬
‫بوی گند میده.‬
‫هی، دروغ می‌گه. من نبودم.‬
‫من بوشو از اینجا حس می‌کنم.‬
‫-بده به من.‬ ‫-هی.‬
‫-نمی‌تونی.‬ ‫-این دکمه برای چیه؟‬
‫فشارش نده.‬
‫باهاش بازی نکن.‬
‫اینو باید به خودت بگی.‬
‫تانگ.‬
‫هی!‬
‫چیکار می‌کنی؟‬
‫گونه‌هات تپله.‬
‫خیلی پررویی.‬
‫حواست به جلو باشه.‬
‫-بازنده!‬ ‫-چی؟‬
‫چه بازنده‌ای؟‬
‫-واقعاً کی بازنده‌ست؟‬ ‫-چی داری میگی؟‬
‫لعنتی.‬
‫-باختی!‬ ‫-بیچاره.‬
‫مامان.‬
‫کجا بودی؟‬
‫همین دور و بر بودم.‬
‫این دو تا توده رو اتو کن.‬
‫مشتری برای فردا می‌خوادشون.‬
‫من اِمی رو می‌خوابونم.‬
‫سلام آن. خوابیدی هنوز؟‬
‫آن. فردا مامان و بابا می‌خوان دوباره منو ببرن دنبال خونه.‬
‫تو هم میای؟‬
‫-دارن می‌خرن؟‬ ‫-مامان دلش می‌خواد.‬
‫ممکنه بخره، ولی فعلاً اسباب‌کشی نمی‌کنیم.‬
‫من نمی‌خوام برم.‬
‫همونطور که گفتم،‬
‫تا آخرش اینجا پیش تو می‌مونم.‬
‫اگه خونه داشته باشی، اتاق خودتو خواهی داشت، مگه نه؟‬
‫آره، وقتی میای پیش من بمونی،‬
‫دیگه نگران مامان نیستی.‬
‫خوبه؟‬
‫آن.‬
‫وقتی بزرگ شدی،‬
‫مدرسه رو تموم کردی و کار پیدا کردی،‬
‫خونه‌ی کنار خونه‌ی ما رو بخر، باشه؟‬
‫به نایس هم می‌گم اونم بیاد این‌جا.‬
‫همه باید کنار هم زندگی کنیم.‬
‫خب، بذار من اول کار پیدا کنم، باشه؟‬
‫مهماندارها پولشون خیلی زیاده.‬
‫حتماً می‌تونی خونه بخری.‬
‫بهتره بری بخوابی، جین.‬
‫تو هم باید بری بخوابی.‬
‫نبینم یه وقت‬
‫یواشکی داری اتو می‌کنی و نمی‌خوابی‌ها.‬
‫تانگ.‬
‫-فکر کردم گفتی سیگار نمی‌کشی. -هِی!‬
‫از کجا اومدی تو؟‬
‫ما همیشه یواشکی میایم اینجا.‬
‫صاحابش زیاد اینجا نیست.‬
‫چقدر شیطونی.‬
‫بذار یه پُک بزنم.‬
‫-نه، تو هنوز بچه‌ای. -تو رو خدا، تانگ.‬
‫وگرنه می‌رم به دخترا می‌گم که سیگار می‌کشی.‬
‫زرنگ!‬
‫بیا.‬
‫فقط یه پُک، باشه؟‬
‫مشکلی داری؟‬
‫چرا پلیس شدی؟‬
‫آره، منم تعجب می‌کنم.‬
‫بچه که بودم، خیلی شیطون بودم.‬
‫خیلی درس خوندن دوست نداشتم.‬
‫واسه همین پدر و مادرم گفتن‬ ‫برو یه کار دولتی پیدا کن.‬
‫مثل این‌که مردم دهاتی‬ ‫به بچه‌هاشون می‌گن.‬
‫-اونی نبود که خودت می‌خواستی باشی؟ -نه.‬
‫من می‌خواستم ورزشکار ملی بشم.‬
‫ولی حواسم به بقیه پرت شد.‬
‫می‌دونی،‬
‫راستش، من میتونم همینجوری پلیس بشم.‬
‫بابام تو مأموریت فوت کرده،‬ ‫واسه همین واجد شرایطم.‬
‫خونواده‌م دیگه اجازه ندارن اینجا زندگی کنن.‬
‫ولی مامان نمی‌دونه ما رو کجا ببره.‬
‫واسه همین هی باید پارتی بازی کنیم.‬
‫کی می‌دونه کی قراره از اینجا بیرونمون کنن.‬
‫واسه همین دارم فکر می‌کنم‬
‫منم پلیس بشم؟‬
‫اون وقت خونواده‌م می‌تونن همین‌جا بمونن.‬
‫نکن.‬
‫تو می‌تونی خیلی بهتر از این باشی.‬
‫می‌تونی به اوئنگ بدمینتون یاد بدی؟‬
‫-اون می‌خواد بدمینتون باز بشه. -حتماً.‬
‫ولی وقتی بهت گفتم ورزشکار بودم،‬
‫منظورم بوکسور بود.‬
‫ضربه و آپرکات، این‌جور چیزا.‬
‫می‌شه؟‬
‫خب، فکر کنم آره.‬
‫لعنتی!‬
‫آخرین بار کی اینجوری از دیوار پریدی اومدی تو؟‬
‫زرنگ.‬
‫-داری آپارتمان‌نشین میشی. -معلومه.‬
‫نمی‌خوای بری خونه، نه؟‬
‫اگه کاری داری، بهم بگو.‬
‫لازم نیست همیشه آنِ خواهر بزرگه باشی.‬
‫خسته‌کننده‌ست، می‌دونی؟‬
‫جین.‬
‫برو ۳۰۰۰ بات از تانگ بگیر برام.‬
‫بعدش بیا جلوی اداره منو ببین.‬
‫تانگ.‬
‫بله؟‬
‫چیه؟‬
‫گوشیمو گم کردم.‬
‫شاید اینجا جا گذاشتمش.‬
‫-کجا گذاشتیش؟ -نمی‌دونم.‬
‫این؟‬
‫آره.‬
‫خوشت میاد، عزیزم؟‬
‫این رو بگیریم؟‬
‫فکر کنم خیلی گرونه.‬
‫و خیلی هم دوره.‬
‫اگه یه خونه اینقدر بزرگ نمی‌خوای،‬
‫فقط یکی که ارزون‌تر باشه‬
‫و به شهر نزدیک‌تر، گزینه‌های بیشتری هست.‬
‫فقط چند نفرمون قراره توش زندگی کنیم. چرا خونه اینقدر بزرگ می‌خوای؟‬
‫خب، سه نفریم دیگه.‬
‫ما هنوز می‌تونیم بالای ده سال تو آپارتمان بمونیم.‬
‫چه عجله‌ایه؟‬
‫جین هم فعلاً دلش نمی‌خواد جابه‌جا بشه.‬
‫جین، راکتت رو می‌تونم قرض بگیرم؟‬
‫آن، راکت رو می‌دی؟‬
‫آن، راکت جدید خریدی؟‬
‫آره.‬
‫اوئنگ اون قبلی رو شکست.‬
‫تانگ واست خریدش، نه؟‬
‫فکر کردم گفتی با یه پلیس قرار نمی‌ذاری؟‬
‫جواب بده.‬
‫تو اصلاً می‌دونی عشق چیه؟‬
‫عشق فقط مالِ اوناییه که پول دارن.‬
‫تو چی می‌فهمی ازش؟ خانواده‌ات همه چی دارن.‬
‫یکی مثل من چطور جرئت کنه عاشق کسی بشه؟‬
‫داری چی میگی برای خودت؟‬
‫چرا دیگه با آن نمیای خونه؟‬
‫حوصله ندارم منتظر بمونم.‬
‫واقعاً تاکسی گرفت؟‬
‫اینقدر پول داره الان؟‬
‫احتمالاً تانگ بهش پول داده.‬
‫خب، با همَن.‬
‫آن و تانگ؟‬
‫چقدر اختلاف سنی دارن؟‬
‫تانگ ۳۴ یا ۳۵ سالش نیست؟‬
‫و تانگ...‬
‫اونم پول زیادی نداره.‬
‫حتی از من پول قرض گرفت.‬
‫خوک کوچولو‬
‫-خوک کوچولو.‬ ‫-بابا.‬
‫کجایی؟ کارت تموم شد؟‬
‫دلت تنگ شده برام؟‬
‫آره. خب، تنگ شده؟‬
‫آره، دلم برات تنگ شده.‬
‫عزیزم.‬
‫مامانت یه کلیپ ازت فرستاد که داری پیانو یاد می‌گیری.‬
‫خیلی خوبی.‬
‫پیانو دوست داری؟ اگه دوست داری، برات یکی می‌خرم.‬
‫عمو ناپ خودش برام خریده.‬
‫بذار نشونت بدم.‬
‫واقعاً؟‬
‫اشکال نداره.‬
‫پس من پولش رو بهش پس میدم.‬
‫نمی‌خواد بابا.‬
‫عمو ناپ خیلی پولداره.‬
‫تو بهتره پولت رو نگه داری تا بتونی بیای منو ببینی.‬
‫مامان گفت هیچ‌وقت بهم سر نمی‌زنی چون پول کافی نداری.‬
‫معلومه که دارم.‬
‫منم خیلی دارم.‬
‫کاری که دارم می‌کنم، برای توئه خوک کوچولو، که برات پول دربیارم.‬
‫مامان همیشه از این حرفا میزنه. بهش گوش نده.‬
‫-باشه؟‬ ‫-پس، می‌تونی این شنبه بیای منو ببینی؟‬
‫باید برم خوک کوچولو.‬
‫مامان گفت پول رو بگیرم.‬
‫خودت که پول نداری.‬
‫بعد هنوز داری به بقیه میدی؟‬
‫خانواده آن نیاز دارن.‬
‫من فقط می‌خوام بهشون کمک کنم.‬
‫آخه چرا باید بهشون کمک کنی؟‬
‫خودت که از پس خودت برنمیای.‬
‫واسه آن،‬
‫اگه بتونم زندگیش رو یه کم راحت‌تر کنم،‬
‫خوشحالم.‬
‫وقتی من از تو مراقبت می‌کنم،‬
‫منم خیلی خوشحالم.‬
‫الان می‌خوام لهش کنم.‬
‫اوئنگ، اول تو. از اینجا سرو کن.‬
‫بیا دیگه.‬
‫همینه، عالیه.‬
‫اینک، نوبت توئه.‬
‫بگیرش.‬
‫بده من.‬
‫خوبه.‬
‫اینک، بگیر.‬
‫دنبالش نمی‌دوی.‬
‫اوئنگ.‬
‫قانون کیفری‬
‫برمی‌گردم.‬
‫هی.‬
‫نمی‌پرسی؟‬
‫گذاشتی اینجا که من بپرسم؟‬
‫باشه، می‌پرسم.‬
‫برای ترفیع داری امتحان میدی؟‬
‫آره.‬
‫خوش به حالت.‬
‫خانم آن، لطفاً بهم انگلیسی یاد بده.‬
‫تانگ تو اتاق با خاله اُم هست.‬
‫برو به کارای پول و عروسی برس.‬
‫بعدش حرف می‌زنیم.‬
‫آن، بیا تو باهام حرف بزن.‬
‫آن.‬
‫آن!‬
‫خاله اُم از آن و تانگ باخبر شد.‬
‫می‌خواد که اونا با هم ازدواج کنن.‬
‫آن.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫به تو چه ربطی داره؟‬
‫باهاش ازدواج نمی‌کنی، نه؟‬
‫چرا؟‬
‫واقعاً اینقدر دوستش داری؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫ولی این مهم نیست.‬
‫اون اونقدری خوب نیست که زندگیت رو به خاطرش متوقف کنی.‬
‫نمی‌خوای از اینجا بری؟‬
‫تو داری جوری حرف می‌زنی انگار خیلی آسونه.‬
‫اصلاً آسون نیست!‬
‫آن.‬
‫می‌دونی،‬
‫تو زندگی من،‬
‫من واقعاً هیچی نمی‌دونم.‬
‫هیچ‌وقت نفهمیدم‬
‫چی دوست دارم یا چی می‌خوام.‬
‫ولی یه چیزی که می‌دونم اینه که‬
‫من کاملاً بهت اطمینان دارم.‬
‫می‌دونم اگه کاری هست که تو بخوای انجامش بدی،‬
‫می‌تونی انجامش بدی.‬
‫فقط یه بار بهم اعتماد کن، باشه؟‬
‫متاسفم.‬
‫خیلی متاسفم.‬
‫بیا بریم سوار اون کروز بشیم.‬
‫فردا.‬
‫بچه‌ها رو هم بیار.‬
‫همه‌تون رو میبرم.‬
‫باشه؟‬
‫اگه الان می‌تونستی ده میلیون بهم بدی،‬
‫خوب زندگی می‌کردم.‬
‫آن، نمی‌تونی بری؟‬
‫دارم سعی می‌کنم.‬
‫ولی باید بهم یکم وقت بدی، میشه؟‬
‫نمی‌تونم صبر کنم، تانگ.‬
‫آن.‬
‫می‌دونی که شاید بتونم از پسش بربیام، نه؟‬
‫آره، می‌دونم.‬
‫می‌دونی…‬
‫چه ده میلیون باشه‬
‫چه بیست میلیون…‬
‫می‌تونی به دستش بیاری.‬
‫تو از پسش برمیای.‬
‫می‌دونم.‬
‫مادر. کجا رفته بودی؟‬
‫رفتم ماشین رو جابجا کنم.‬
‫چرا جوری لباس پوشیدی که انگار رفتی بیرون؟‬
‫این همه سوال چیه؟‬
‫حالا کجا میری؟‬
‫پولم رو از اوم بگیرم.‬
‫چند روزه داره ازم دوری می‌کنه.‬
‫نیا!‬
‫تو خونه بمون.‬
‫آن.‬
‫مادرت خونه‌ست؟‬
‫هیچ‌وقت جواب تلفنام رو نمیده.‬
‫خونه نیست.‬
‫کجاست؟‬
‫منم نمی‌دونم.‬
‫برو بیارش.‬
‫مامان.‬
‫دوباره در بزن.‬
‫مامان. خاله نی اومده.‬
‫کجا؟‬
‫اون دویست هزار تومنی که گفتی بهم پس میدی.‬
‫-کجاست؟‬ ‫-دارم دنبالش می‌گردم.‬
‫چطور؟ کجا؟‬
‫با اینجوری کارت بازی کردن؟‬
‫اوم، سر من کلاه نذار.‬
‫میرم به سروان میگم چیکار کردی.‬
‫میندازنت بیرون.‬
‫-تو رو خدا این کارو نکن، نی.‬ ‫-بس کن.‬
‫تا آخر این ماه، باید دویست هزار تومن رو بهم پس بدی.‬
‫متوجه شدم آن الان پول داره خرج کنه.‬
‫-برو بگو تانگ برات پیدا کنه.‬ ‫-مامان.‬
‫تو چته؟‬
‫چرا اینقدر عجله داری پول رو بگیری؟‬
‫می‌بینی که مشکل دارن.‬
‫چطور می‌خوان پول رو پس بدن؟‬
‫تو واقعاً می‌خوای بدونی‬
‫دلیلش رو، نه؟‬
‫بیا.‬
‫بابات تو اون خونه با نامزدش زندگی می‌کنه.‬
‫نامزد؟‬
‫کی؟‬
‫یه زن از اون مرکز سرگرمی.‬
‫به ما گفت پول نداره برامون خونه بخره.‬
‫واسه اینه که همش رو خرج خریدن این یکی کرده.‬
‫ما رو دیگه نمی‌خواد.‬
‫ما رو تو اون آپارتمان‌های مزخرف ول می‌کنه.‬
‫فانگ، عوضی!‬
‫-عوضی!‬ ‫-مامان!‬
‫همین الان بیا بیرون.‬
‫امروز یا من یا تو باید بمیریم.‬
‫با بابات زندگی کن.‬
‫تو که از من متنفری!‬
‫من اینو نمی‌خوام.‬
‫من می‌خوام با تو زندگی کنم.‬
‫جین.‬
‫عزیزم، مادرتو ببر خونه.‬
‫اگه الان برم بیرون، آبروریزی میشه.‬
‫باید تمام پولایی که قرض دادم رو جمع کنم‬
‫که باهاش یه خونه بخریم.‬
‫دیگه نمی‌تونیم اینجا بمونیم، جین.‬
‫این انگشتر منه.‬
‫مامانم وقتی بچه بودم بهم داد.‬
‫میتونی بفروشیش.‬
‫و پول رو به مامانم پس بدی.‬
‫نمیتونم قبولش کنم، جین.‬
‫آن.‬
‫این دفعه، ازت خواهش می‌کنم.‬
‫بذار کمکت کنم.‬
‫تو دوست منی.‬
‫هیچ‌وقت ازم دور نشو.‬
‫باشه؟‬
‫تانگ در مورد پول چی گفت؟‬
‫من دیگه باهاش بهم زدم.‬
‫تو احمقی؟‬
‫نمی‌بینی دارم گدایی می‌کنم و از این و اون پول قرض می‌گیرم؟‬
‫تا حالا فکر نکردی به خانواده کمک کنی؟‬
‫مگه من کی کمکت نکردم؟‬
‫از وقتی بابا مرد، همیشه بهت کمک کردم پول دربیاری.‬
‫مگه من نباید زندگی خودمو داشته باشم؟‬
‫هنوزم جرئت می‌کنی فقط به خودت فکر کنی؟‬
‫تو اصلا می‌دونستی؟‬
‫دلیل بدهی‌های بابات این بود که همشو خرج شماها می‌کرد.‬
‫بهت بگم،‬
‫باید قید مهماندار شدن رو بزنی.‬
‫فکر نکن نمی‌دونم می‌خوای بری و ما رو ول کنی.‬
‫می‌خوای من و خواهرات رو ول کنی، درست مثل بابات!‬
‫اصلاً چرا منو به دنیا آوردی؟‬
‫اگه قرار نیست کمکم کنی،‬
‫خودم کارمو می‌کنم.‬
‫الو، اینجا کلانتریه.‬
‫تو آپارتمان‌های پلیس، دارن خلاف می‌کنن.‬
‫ساختمون ۲، واحد ۱۰۵.‬
‫می‌شه بیاین یه رسیدگی کنین؟‬
‫چه خوب می‌شد اگه کشتی همین‌جوری می‌رفت و هیچ‌وقت برنمی‌گشت.‬
‫نظرت چیه چشمامونو ببندیم؟‬
‫اون وقت، وقتی برگشت،‬
‫نمی‌فهمیم.‬
‫مامان.‬
‫جین.‬
‫بلدی ویرایش کنی؟‬
‫چی رو ویرایش کنم، مامان؟‬
‫می‌تونی صورتمو بذاری رو این عکس؟‬
‫چرا؟‬
‫می‌خوام باهاش یه عکس داشته باشم‬
‫وقتی داره می‌خنده.‬
‫واقعی به نظر نمی‌رسه، مامان.‬
‫عیبی نداره.‬
‫فقط هر کاری از دستت برمیاد انجام بده.‬
‫اوئنگ. برات پنکه آوردم.‬
‫ممنون، جین.‬
‫خاله اوم کجاست؟‬
‫منم نمی‌دونم.‬
‫احتمالاً اتاق خاله دنگه.‬
‫بیا، برای تو.‬
‫نه بابا، جین، لازم نیست.‬
‫این روزا خیلی بازی نمی‌کنم.‬
‫می‌خوام بهت بدم. فقط بگیرش.‬
‫من معمولاً از این یکی استفاده نمی‌کنم.‬
‫باشه.‬
‫امروز بیا بیرون یه بازی کنیم، باشه؟ به عنوان آخرین خداحافظی.‬
‫فکر نمی‌کنم بتونم، جین.‬
‫باید امروز لباس‌ها رو اتو کنم و تحویل بدم.‬
‫اینو به من میدی؟‬
‫این یکی؟‬
‫زمین کثیفه‬
‫وقتی میان رنگ کنن،‬ ‫نذار روشو بپوشونن.‬
‫فکر نکنم بشه.‬ ‫بیا عکس بگیریم.‬
‫باشه.‬
‫هی، واستا.‬
‫عجله کن.‬
‫-نوبت منه.‬ ‫-باشه.‬
‫جین، نایس، اینک، امی، ائرنگ، تانگ، آن‬
‫تانگ، بریم.‬
‫نوبت توئه کشیک بدی‬ ‫منم حدس بزنم، باشه؟‬
‫این شماره در حال حاضر در دسترس نیست.‬
‫لطفاً بعد از بوق پیام بگذارید.‬
‫سلام، آن.‬
‫جینم.‬
‫نمی‌دونم‬
‫اینو می‌شنوی یا نه.‬
‫ولی بازم می‌خوام بهت بگم.‬
‫فردا،‬
‫از آپارتمان می‌رم.‬
‫پدر و مادرم طلاق گرفتن.‬
‫بدون تو اینجا،‬
‫رفتن‬
‫اونقدرام که فکر می‌کردم سخت نیست.‬
‫اون روز،‬ ‫از نگهبان یه آرزو کردیم...‬
‫حدس زدم‬
‫تو آرزو کردی از اینجا بری، نه؟‬
‫امیدوارم درست حدس زده باشم.‬
‫چون حداقل آرزوی تو برآورده شد.‬
‫ولی می‌دونی‬
‫من چی آرزو کردم؟‬
‫من آرزو کردم تا همیشه اینجا با هم باشیم.‬
‫و چرا نگهبان طرفداری کرد؟‬
‫فقط آرزوی تو رو برآورده کرد.‬
‫اون روز،‬
‫آرزو کردم‬
‫که بیدار شم و یه آدم بزرگ شم‬
‫که بتونم‬ ‫همه مشکلات این دنیا رو حل کنم.‬
‫اینطوری می‌دونستم چطور کاری کنم‬ ‫بابام دوباره مامانمو دوست داشته باشه.‬
‫و می‌دونستم چطور درد تو رو کم کنم‬
‫که پیش من بمونی.‬
‫آرزوی مسخره‌ای به نظر میاد، نه؟‬
‫واسه همینه که نگهبان برآوردش نکرد.‬
‫دلم برات تنگ شده، آن.‬
‫خیلی دلم برات تنگ شده.‬
‫با اینکه‬
‫دیگه پیش هم نیستیم، اونطور که آرزو کردم...‬
‫خوشحالم‬
‫که با تو بزرگ شدم.‬
‫و زندگیمو خوب زندگی می‌کنم.‬
‫و امیدوارم یه روزی،‬ ‫تو یه هواپیما همدیگه رو ببینیم...‬
‫چون تو باید منو ببری‬ ‫بخش فرست‌کلاس بشونی.‬
‫یادت میاد؟‬
‫آن‬