فیلم خودمون
هرگونه شباهت به افراد، مکان‌ها،
یا شرایط پزشکی کاملاً تصادفیه.
بازیگران کودک همیشه تحت نظارت بودند
و به صورت ایمن و طبق دستورالعمل‌ها فیلمبرداری شدند.
یه لحظه گرم و دلپذیر در پایان هر فیلم هست
که توش اسم همه کسایی که درگیر بودن رو می‌خونن.
تا اون لحظه پایانی برسه،
فیلم‌ها، مثل زندگی،
بی‌وقفه به سمت پایان می‌دوند.
آماده.
حرکت!
و بعضی وقتا…
وقتی فکر می‌کنیم پایان رسید…
اون موقع است که زندگی شروع میشه.
فیلم خودمون
قسمت ۱
دو بازیگر اصلی از فیلم "مردم تنها"،
که اجراهای فوق‌العاده‌ای داشتن
با طیف گسترده‌ای از احساسات،
چه سئو‌یونگ و کیم سونگ‌وو.
لطفاً سلام کنید.
عالی.
لطفاً به سمت راست نگاه کنید.
حالا لطفاً به سمت پایین راست نگاه کنید.
میشه حالا به سمت چپ نگاه کنید؟
خیلی از عکاس‌ها امروز اینجا هستن.
و حالا دوباره به مرکز برگردید، لطفاً.
میشه از شما دوتا خواهش کنیم یه ژست جذاب بگیرید؟
هر دوتون خیلی خوشگل هستید.
"مردم تنها"
به تازگی یه خبر خیلی ناراحت‌کننده به ما رسیده.
- جها. - یکی از بهترین کارگردان‌های کره،
آقای لی دویونگ،
در سن ۷۰ سالگی از دنیا رفت.
رویداد مطبوعاتی به درخواست شرکت تولیدکننده
حالا یه وقفه کوتاه خواهد داشت.
5 سال بعد
باید فردا به اکران بیای.
ساعت ۰۰ عصره، باشه؟ یادت نره.
یه کم معرفت داشته باش، باشه؟
این بازگشت بزرگ چه سئو‌یونگه
و همه به جز دوربین، از هنر و موسیقی گرفته تا تدوین و تصحیح رنگ،
همه‌شون از تیم "مردم تنها" هستن! و از همه مهم‌تر، من دوباره تهیه‌کننده‌ام.
هر نفر اینجا با تو شروع کرده.
اگه نیای، مثل یه حیوان می‌مونی، مرد.
پس لطفاً، دوباره به دنیا بیا، باشه؟
و درباره سئو‌یونگ…
خب، مطمئن میشم که باهاش روبرو نشی.
چرا داری اونو مطرح می‌کنی؟ دیگه هیچ چیزی بین ما نیست.
نگاه کن، زنده است.
همچنین، اون چیزیه که یه مدت پیش گفتم.
واقعاً نمی‌خوای "عشق سفید" رو انجام بدی--
عشق سفید
سفید؟ چه جوکی.
تعقیب
افت سال دوم.
این عبارت رو می‌شناسی؟
بهش میگن افت سال دوم.
وقتی ورزشکار یا هنرمندی
فصل اول یا پروژه اولش عالیه،
ولی بعدش خیلی طول می‌کشه تا به بعدی برسه.
از زندگی‌های خودمون هم خیلی فرق نداره، نه؟
حتی توی عشق. رسیدن به اون قرار اول یه چیزه،
ولی فهمیدن اینکه چطوری قرار دوم رو بگیری؟ اون چالش واقعیه.
امروزه سه‌شنبه، دومین روز هفته، و من مجری شما جو هیون‌یونگ هستم.
خوبی؟
آره، کاملاً خوبم.
من خوبم!
ممنونم.
ممنونم. ممنونم.
ممنونم!
بپر به- ۴۰ و- ۱۸ علامت.
برای چی؟
می‌دونی، همون چیزایی که پارک فقط توش خوبه.
نمی‌دونم چرا،
ولی اینکه چه سئو‌یونگ مطلقه است
فقط جذاب‌ترش می‌کنه، نه؟
خب، این روزا مطلقه بودن مد شده. ولی فقط دو صحنه از اون هست؟
کیفیت مهم‌تر از کمیت، رفیق. این کارگردان پارکه.
مطمئنم اون صحنه‌های عاشقانه فوق‌العاده‌ان.
همتون حال به هم زنید.
ببخشید، با من حرف می‌زدی؟
بله.
از سر راهم برو کنار.
دارم پیاده میشم.
هی. اون عوضی لی جه‌ها نیست؟
لی جه‌ها؟
آه، پسر لی دویونگ.
چی، سه ساله در عزا بوده؟
نه، خیلی بیشتر از سه ساله.
چرا یهو اومده اینجا؟
اکران و نشست مطبوعاتی "کشف عشق"
سلام به همه.
من تهیه‌کننده‌ام، بو سونگ‌وون.
خیلی ممنون که اومدید.
سلام! من پارک بیونگ‌سیک هستم، کارگردان "کشف عشق".
راستش، از روی خشم بود.
شایعات بعد از طلاقم تمومی نداشت،
پس فکر کردم که بهشون نشون بدم چی کار می‌تونم بکنم.
دیدی؟
چقدر خوبه یه بارم اینطوری بیرون باشیم، نه؟
فقط اومدم چون گفتی بیام جا پر کنم، ولی اینجا پره.
چهره‌مو نشون دادم، دارم میرم.
کجا داری میری؟
- هنوز کلی حرف داریم.- علاقه‌ای ندارم.
جدی میگی؟ تا راضی نشی ولت نمی‌کنم.
من حتی نمیتونم چیزای خودم رو بنویسم، اونوقت تو میخوای یه بازسازی بکنم؟
داری درباره "عشق سفید" حرف میزنی انگار فیلم یه غریبه‌ست.
این فیلم پدرت بود.
پدرت که غریبه نبود.
ما فقط از نظر بیولوژیکی به هم وصلیم. خیلی وقته رابطه‌مو باهاش قطع کردم.
کی دیگه از این نوع ملودراما خوشش میاد؟
بچسب به چیزی که بلدی، چیزایی که پول درمیارن.
اونجوری.
ملودراما باشه یا نه،
اگه من دست بهش بزنم، پول درمیاره.
سعی کردم شخصیت رو
با ظرافت و عمق بیشتری نشون بدم.
فکر کنم تو طول فیلمبرداری خیلی حساس بودم.
- درسته، آقای پارک؟ - نه!
معلومه که نه.
سویونگ هنوزم عالیه، نه؟
حتی بعد از طلاقش هم هنوز همونه.
صبر کن، اون نگاه.
چیزیه که تو فیلمای عاشقانه می‌بینیم.
انگار هنوز کارت با اون داستان تموم نشده.
بعد از این همه وقت دیگه چی مونده بگی؟
ببین، میتونی چیزی که پنج ساله نوشتی رو بدی دست بقیه، ولی فایده نداره.
باید یاد بگیری چیزا رو ول کنی.
منم هنوز فیلمی که میخوام بسازم رو نساختم.
ولی فکر کنم بشه اگه تو کمکم کنی، رفیق.
نمی‌خوام چیز عجیب غریبی بسازی.
- این فیلم پدرت بود... - سونگوون.
نمی‌کنم.
فقط…
از اون فیلم متنفرم.
میدونی،
چی میشه اگه این آلبوم‌ها رو با نفس‌کودک احاطه کنیم؟
عجیبه؟
اگه من کنم شاید خوب بشه.
اگه تو کنی شاید فاجعه بشه.
فهمیدم.
چرا هیچوقت این چیدمانای قشنگ رو نمی‌بری خونه؟
اینا همه پولن، میدونی.
میدونم! به نظر خیلی حیفه.
پس ببرشون.
نمیتونم.
اگه این کار رو کنم گیر میافتم.
فیلم رو دوست داشتید؟
اینجا کارگردان لیه. به زور آوردمش اینجا.
کارگردان لی.
این کارگردان جو این‌یونگه.
فیلم‌سازی خونده و یه جایزه از میزه‌آن‌سین برده.
من خیلی طرفدارتونم.
"مردم تنها" فوق‌العاده بود.
مرسی از لطف شما.
آه. جه‌ها، چائه سویونگ و من همه با اون فیلم شروع کردیم.
راستش، سویونگ اگه اون فیلم نبود تا اینجا نمی‌رسید.
منم همینطور.
هیچوقت به این عادت نمی‌کنم.
- اوه! از شیطان حرف میزدیم. - همیشه سخته.
خیلی خوبه که خودتو نشون دادی!
- تبریک میگم. - خسته نباشید، همه‌ی دوستان.
- تبریک میگم. - چی؟ آقای لی؟
واقعا اینجایی.
آره.
آه، خیلی درباره‌ت شنیدم.
ممنون که اومدی. خدایا.
بفرما.
اصلا فکر نمی‌کردم بیای، جه‌ها.
فیلم رو چطور دیدی؟
خب، زمان خیلی سریع گذشت.
آره، چون کاملا جذبش میشی.
کی فکر می‌کرد اینقدر خوب از آب دربیاد؟ هیچ‌کس.
تو خیلی جایزه بردی، پس احتمالا میدونی.
فکر می‌کنی شانس بردن هیچ جایزه‌ای رو داریم؟
باید ببریم. حتما.
ولی میدونی، هیچکس تا حالا جایزه بهترین فیلمنامه و بهترین کارگردانی رو
برای اولین کارش نگرفته، جز لی.
یه فیلم عاشقانه بود و پنج میلیون نفر دیدنش.
چه بازیگر باشی چه کارگردان، اولین پروژه‌ت همه‌چیزه.
شروعش مهمه.
مهم اینه که بعدش چی میشه، چه بازیگر باشی چه کارگردان.
ببخشید، ولی باید برم.
ببخشید.
آقای لی.
سرت شلوغه؟
اگه هست، بی‌خیالش شو.
خیلی وقته ندیدمت. بیا حرف بزنیم.
سلام!
سلام.
غذا خوردی؟
- سلام! - سلام.
خوشحالم می‌بینمتون!
چطورید، همه؟
فقط سریع اینو مینویسم و میرم لباس عوض کنم.
لی دائه‌اوم، شلوغ‌ترین آدم دنیا. این روزا با کسی هستی؟
چرا نمک می‌پاشی
روی زخم باز من؟
منم خواب‌هایی داشتم، می‌دونی.
تو فیلم‌ها و تلویزیون، همه تو بیمارستان عاشق می‌شن.
پس چرا یه نفر به خوشگلی من هنوز مجرد مونده؟
نمی‌تونم درباره عشق تو حرف بزنم، ولی دکتر کیم دنبالت می‌گشت.
- بهش زنگ بزن. - اه.
بازم دنبال من می‌گرده؟
سلام.
رامیون خوشمزه
بیا تو.
چرا، این دا-دا-دا دائه‌اوم هست.
وای، باید خیلی سنگین بوده باشه.
همیشه ازت گرفتن احساس بدی دارم.
چه جور دکتری هر روز نودل فنجانی و قهوه فوری می‌خوره؟
به دیابت مبتلا می‌شی.
این دیگه چیه؟
می‌دونی از امتحان کردن چیزای جدید خوشم نمیاد.
دقیقاً به همین دلیل این بار یه چیز کمی سالم‌تر آوردم.
سالم‌تر، می‌گی؟
چی، پروتئین داره یا چی؟
خب، ممنونم.
باشه.
م م م.
طعمش هم بهتره، ها؟
پس این روزا خیلی از بیمارستان میری بیرون.
راز داره.
فقط کنجکاو بودم، همین.
چی، بیرون دنیا چه خبرای خوبی هست؟
شش.
می‌دونم آقای پارک دوست داره نوشیدنی‌ها رو قاطی کنه.
حالا…
آماده، حرکت.
عالیه.
این روزا چیکار می‌کنی؟
اِ، من؟
کارگردان همیشه چیکار می‌کنه؟ برای فیلم بعدیش آماده می‌شه.
حالا واقعاً کنجکاوم که چه جور فیلمی رو برنامه‌ریزی می‌کنی.
چه شاهکاری میشه؟
کنجکاو نیستی، سئویونگ؟ چندتا دستمال بده.
دستمال‌ها، پشت سرت.
آه، بله. ایناهاشون.
بفرمایید، آقای پارک.
باشه.
چرا یه نوشیدنی نمی‌خوری؟
به نظر تازه میاد.
یه فیلم عاشقانه‌ست.
می‌دونی، چیزی که لی توش استاده.
داره یکی رو با من می‌سازه.
از هر کارگردانی که تو استراحته بپرسی،
همیشه می‌گن دارن برای فیلم بعدی آماده می‌شن.
یه فیلم می‌سازن،
و بعد ناپدید می‌شن، بدون هیچ ردی.
ولی گفتی آقای لی متفاوته.
و واقعاً هم متفاوتی، با دیدن اینکه اینجا اومدی.
چه تفاوتی؟ من همونم.
ولی به نظر میاد به من خیلی علاقه‌مند شدی. یکم زیادیه.
خب، ببخشید اگه معذب شدی.
وقتی با هم بودید چطور بود؟
باید فیلمبرداری سختی بوده باشه.
مهارتت در بی‌ادبی واقعاً شبیه سبک کارگردانیته.
می‌رم بیرون یه هوایی بخورم.
می‌دونی که تواضع چیز تو نیست، درسته؟
صادقانه بگم نمی‌دونم این غرورت از کجا میاد.
هی حالا، بیا بس کن.
هردوتون بس کنید، لطفاً.
حداقل من هنوز دارم فیلم می‌سازم، یکی بعد از دیگری.
کارگردان نباید همین کارو بکنه؟
فیلم‌هایی پر از صحنه‌های عاشقانه بی‌ربط و خشونت؟
که مردم فقط ازش رد می‌شن تا برسن به قسمت خوبش؟
دلت برای اون بازیگرای بدبخت نمی‌سوزه؟
نمی‌دونم چطور می‌تونی بخندی بعد از هدر دادن اون همه استعداد.
آروم برو
روی بمب‌های سوجو.
و اون بمب‌های گیشه هم.
اگه این یکی هم بشکنه، یعنی چی، سه تا؟ نه…
چهار تا پشت سر هم، مگه نه؟
هی!
چی گفتی به من؟
اگه شکست بخوره؟
هنوز فقط اکران اولیه‌ست و این حرفا رو می‌زنی؟
- تو موش! - نکنیم.
به کسی که بیشتر از تو کار کرده، حرف می‌زنی.
- بریم یه سیگار بکشیم، آقای پارک. - این کوچولو…
برو یه هوایی بخور، باشه؟
نگاه کن این صنعت چی شده!
لازم بود انقدر تند بری؟
واقعاً بی‌ادبی بود.
نمی‌تونی انکار کنی که فیلمش خوب بود.
آدمای تنها؟
آره، خوب بود.
ولی واقعاً فیلمی بود که پنج میلیون نفر باید می‌دیدن؟
- ساکت می‌شی یا نه؟ - شروع بزرگ از پسر استاد!
داری خودتو ضایع می‌کنی.
ما همه فقط کنجکاو بودیم که لی دویونگ مرحوم
- درباره‌اش چی فکر می‌کرد. - فهمیدیم. دیگه بسه.
تنها دلیل اینکه پنج میلیون نفر رفتن ببینن همین بود!
باورنکردنیه. لطفاً آروم باش.
واقعاً، فکر می‌کنه کیه؟
اون فقط بهت حسودیش میشه.
حس حقارت داره.
میارمش اینجا، پس بیا همه چی رو روشن کنیم، باشه؟
چه سو تفاهمی؟ همه‌اش حقیقت بود.
این خیلی پایینه، با حقیقت منو له کردن.
تبریک میگم. و ببخشید که جو رو خراب کردم.
بیا دیگه، هنوز نرو.
نه، یه خورده دیگه مخفی می‌مونم.
نه به عنوان لی جه‌ها،
بلکه به عنوان پسر لی دو‌یونگ.
باشه، برو بیرون.
بعدا حرف می‌زنیم.
باربیکیو CHOIDAEPO
آره، چندتا صحنه بی‌مورد عاشقانه بود.
ولی انجامش دادم چون شخصیت رو دوست داشتم.
پس از فیلم بدم نمیاد.
هرچند از کارگردان خوشم نمیاد.
ببخشید.
می‌دونم الان دیگه خیلی معنی نداره...
ولی عالی بودی. کاملا معلوم بود چقدر سخت کار کردی.
می‌دونی، بازیگریم بعد از طلاق بهتر شد.
مثل این که بعد از جدا شدن از تو همه چی شروع به حرکت کرد.
شاید فقط وقتی همه چیز خوب پیش میره که با کسی قطع رابطه کنم.
باید ادامه بدم به قرار گذاشتن، جدا شدن،
دوباره ازدواج کردن، دوباره جدا شدن و تکرارش؟
می‌خوای بازیگریمو بهتر کنی و یه مدتی باهام قرار بذاری؟
تو بدحالی. برای امشب کافیه.
کارگردان لی.
هنوزم منو دوست داری؟
اگه نداری، دیگه بخاطر من ناراحت نشو.
وانمود نکن که پشیمونی.
بخاطر تو نیست. فقط...
بعد از پنج سال گیر کردن،
احساس می‌کنم دارم پوسیده می‌شم. فقط همینه.
منطقه ممنوعه سیگار کشیدن
آه.
اوه، این جات بود؟
نه، دارم می‌رم. تو بمون.
نه، صبر کن.
- بشین لطفا. - واقعا اشکالی نداره.
پس فکر کنم می‌مونم.
انگور 100
نگاه نکردم که یکی بخوام.
بفرما.
یکی بردار.
نمی‌خوام.
بیا دیگه، یکی بردار.
واقعا اشکالی نداره. لطفا بردار.
مگه منو فیلم نگرفتی؟ حس می‌کنم گرفتی.
- نه، نگرفتم. - دیدم چراغ قرمز روشن شد.
نه. واقعا فیلمت نگرفتم.
باشه، پس. مرسی از این.
در واقع، اون رو از یه دوتا بخر، یکی رایگان بگیر گرفتم،
پس الان مثل این می‌مونه که دوتا رو به قیمت دوتا گرفتم.
اوهوم...
ولی واقعا اشکالی نداره.
این هدیه منه برای تو.
باشه.
مرسی!
فقط می‌خواستم تشکر کنم،
همین.
ای وای، چقدر داغه.
اون کی بود؟
کسی رو می‌شناسی؟
نمی‌دونم می‌تونم بگم می‌شناسمش یا نه.
یعنی چی؟
خوش‌تیپه؟
بد نیست.
جدی می‌گی؟
مثلا تو می‌دونی.
هیچ وقت حتی با کسی قرار نذاشتی.
هی حالا،
فرق داره بین انجام ندادن و نتونستن.
- معلومه که داره. - اهم.
پس چه حسی داره که هیچ وقت نتونستی با کسی قرار بذاری؟
عالیه. راضی شدی؟
بامزه بود.
هی، این چیه؟
این روزا کجا می‌ری؟
افتادی زمین؟
آه.
این فقط یه افتادن ساده بود. همین.
می‌دونی، این روزا رفتارت عجیب شده.
صبر کن، صبر کن، صبر کن. یه چیزی ازت بپرسم.
به این نگاه کن.
چی فکر می‌کنی؟
به نظرم زشته.
این یکی چی؟
حس مادربزرگ می‌ده.
حس مادربزرگ؟
مناسبت چیه؟
مد درباره اینه که کجا و کی می‌خوای بپوشی.
برای یه روز مهمه.
مهم‌ترین روز برای من.
انگور 100
عشق سفید فیلمنامه از لی دو‌یونگ
وایسا!
دیوانه‌ای؟
ولم کن!
تو کی هستی که بهم بگی چیکار کنم؟
من...
حق دارم خودمو نابود کنم!
هیچکس...
حق نداره خودشو نابود کنه.
تنها حقی که داریم اینه که عشق بورزیم.
سرده. بیا بریم از اینجا.
در؟
بستمش.
حالت چطوره این روزا؟
عجیب نیست اگه تو این سن سالم باشم.
نگران نباش.
شاید وقتشه یکم عقب‌نشینی کنی.
اخیراً خیلیا جوون‌تر از تو اومدن اینجا.
خیلی جوون‌تر از تو.
بهت گفتم، جوونا این چیزا رو نگاه نمی‌کنن.
کی دیگه ملودرام دوست داره؟
ظاهراً یکی هست.
اوه.
نه.
تو منو نمی‌شناسی.
نه، نه.
پیداش کردم.
کیم هیونچئول
کیم جینیئو
اومدی عشق سفید رو ببینی.
فیلم فوق‌العاده‌ای نیست؟
شاید برای کسایی مثل تو که می‌خوان اینجوری یادش کنن.
چیزی داری به من بگی؟
آره. درباره عشق سفید.
واقعاً می‌خوای راجع‌به اون فیلم با من حرف بزنی؟
فقط فکر کردم شاید تو نفهمیدیش.
عشق سفید،
داستان عشقی واقعاً زیباییه.
مطمئنم اشک آدمو درمیاره، چون همش الکیه.
لحظه‌ای که مامانم فوت کرد،
شما دوتا انگار هیچی سر راهتون نبود فیلمو ساختید.
فکر کنم واقعاً نفهمیدی
نویسنده چی حس می‌کرد.
احساسات بیننده‌ها هم مهمه.
برای بعضیا، این فیلم می‌تونه یه خاطره کثیف باشه.
هنوزم نمی‌فهمی، نه؟
فقط امیدوار بودم بفهمی این فیلم واقعاً چه معنی‌ای داره.
چرا من باید بفهمم؟
تو فقط نسخه نهایی عشق سفید رو دیدی.
وقتی وقت داشتی، پیش‌نویس اول رو بخون.
به عنوان یه نویسنده، شاید اگه بخونیش--
ما تو موقعیتی نیستیم که اینجوری حرف بزنیم.
متاسفم.
الان می‌گی متاسفی؟ بعد از این همه مدت؟
خب، این خنده‌داره.
از بقیه‌ی باقی‌مونده‌های آقای لی دویونگ لذت ببر.
شاهکار کارگردان افسانه‌ای،
که پسرش برای دوران مدرن بازسازی کرده.
خودش یه فیلمه، نه؟
درسته.
اون کسی نیست که راحت بگه بله.
باید درست تنظیمش کنیم.
ما از قبل کیم جونگ‌وو رو به عنوان نقش اصلی داریم.
آره، نامزد کره.
پس اگه بتونیم چئه سئویونگ رو هم قانع کنیم--
باشه، قربان. همه‌چیزو حضوری توضیح می‌دم.
وقتشه که اونارو بگیری؟
بهت گفتم نگه‌شون دار.
روشون نوشته لی جِها. تا کی باید نگهشون دارم؟
بهترین کارگردان - بهترین فیلمنامه
سال بعد،
کن قراره یه مرور ویژه برای پدرت، کارگردان لی، برگزار کنه.
دارم بازسازی عشق سفید رو توی اون برنامه جا می‌دم.
من جا می‌دمش، و تو قراره بسازیش.
گفتنش برات راحته.
فکر می‌کنم این می‌تونه شانست باشه که با همه‌چیز روبرو بشی.
علاقه‌ای به روبرو شدن باهاش ندارم.
می‌خوام چیزی بسازم که مال خودم باشه، به اسم خودم.
اصلاً پول داری؟
ارث؟ بی‌خیال. همه جز کارگردان پارک می‌دونن
که پدرت بعد از عشق سفید نتونست فیلم دیگه‌ای بسازه
و فقط بدهی بالا آورد.
تو همه پولتو صرف پرداختش کردی!
می‌دونی، این پروژه…
عشق سفید
در واقع اول به پارک پیشنهاد شد.
- چی گفتی؟ - پس با دقت جواب بده.
اگه هی ردش کنی،
مجبوریم برگردونیمش به پارک.
سونگ‌وون...
دقیقاً! این فیلم نباید اینجوری ساخته شه.
به همین دلیل بهت زنگ زدم.
به همین دلیله که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم.
چون می‌دونم تو بهترین کسی هستی که می‌تونه این کارو بکنه.
فکر نمی‌کنم تواناییشو داشته باشم که درست انجامش بدم.
بیمارستان اتوبوس شاتل
وقت خوردنه
همه‌چیز درد می‌کنه و تو این سن خراب می‌شه.
چرا شلوغش می‌کنی؟
بسه دیگه!
اقامت بیمارستان؟
فکر می‌کنی پول رو درخته؟
قطع می‌کنم.
ببخشید.
می‌خوای از این بخوری؟
نه مرسی.
چه مهربونی! خودت بخور.
الان روزه‌ام.
آها. باشه.
چیزی روی صورتم هست؟
تو خیلی خوشگلی.
ولی تو از من خیلی خوشگل‌تری.
اِ، بسه دیگه.
چی توی یه پیرزن، چروکیده خوشگله؟
همین تو رو زیبا می‌کنه.
تو واقعاً خیلی خوشگل‌تری.
به برنامه پس‌اندازت رسیدی!
تبریک میگم.
آره، مرسی.
می‌خوای چیکار کنی؟
میشه پول رو بریزی به این حساب؟
حتماً، می‌تونم این کارو بکنم.
یعنی همه بدهی‌های خونه صاف میشه، درسته؟
ماه به ماه صاف کردنش خیلی سخت بود.
خوشحالم برات.
اینم کلید.
پنج سال خیلی طول کشید تا تسویه بشه.
ببخشید.
من باید از پدرت عذرخواهی کنم.
اوضاع سخت بود، می‌دونی.
اشکالی نداره. خونه رو نفروختی.
همین واسه من کافیه.
- مواظب خودت باش. - تو هم همینطور.
همین دیگه. همگی کارتون رو خوب انجام بدین.
- به افتخارش! - به افتخارش!
کارت عالی بود.
بزنیم به رگ.
- مامان. - اوه، عزیزم!
کی رسیدی؟
سیب می‌خوای؟ بیا.
یادت نره بخوری.
خودت که نویسنده‌ای، شاید اگه بخونیش،
احساسات نویسنده رو بفهمی.
یو اونا
تکمیل شده در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۶
فیلمنامه از یو اونا
عشق سفید
چطور ممکنه؟
عشق سفید فیلمنامه از یو اونا
من حق دارم خودم رو نابود کنم
صحنه ۳۱ یکم کسل‌کننده به نظر میاد.
نظرت چیه، نام؟ می‌دونی، توی عشق سفید.
اون صحنه که دوباره همو می‌بینن.
حتی وقتی داشتم می‌نوشتمش،
مدام به خودم شک می‌کردم، می‌دونی؟
این درسته؟
واسه همین چند بار بازنویسیش کردم.
ولی بهم میگی همه‌اش خوب از آب در اومده؟
این چیزاست که باید حواستون بهش باشه.
حاله سونگ...
نه. حال آقای بو چطوره؟
از وقتی تنها کار می‌کنه دیگه خبری نمیده.
همونجوریه که همیشه بوده.
به نظر میاد داره خوب پیش میره.
تعقیب
خورشید سیاه
می‌دونی این روزا چطوریه. بازار سخته.
حداقل می‌خونیش، درسته؟ با چند تا تغییر کوچیک--
کارگردان پارک دو سال رو این نشسته بود.
جواب نداد، ولی ایده‌اش خوبه.
یه نگاهی بنداز.
شاید بتونی با سبک خودت بازنویسیش کنی، می‌دونی؟
نه، نمی‌خوام.
خب، اگه نظرت عوض شد به من زنگ بزن.
سلام، آقای جونگ!
- اوه، آقای پارک. - وای.
چه عجب اینجا دیدمت.
آره.
خوبه که با هم غذا می‌خوردیم،
ولی من برنامه دارم.
ببخشید، احساس می‌کنم وقتت رو تلف کردم.
نه، خواهش می‌کنم. ادامه بده.
فکر کنم می‌دونه چطور باید با یه تهیه‌کننده رفتار کنه.
باید برم. به نظر میاد با آقای پارک برنامه داری.
آره، درباره پروژه است که بعد از عشق سفید داره.
ببخشید؟
عشق... عشق سفید؟
آره، البته. شنیدم تو اول لیست بودی،
ولی برای همیشه ردش کردی.
پارک میگه داره با سبک خودش، خیلی بد کار می‌کنه.
با این اوضاع، عشق سفید
ممکنه بشه عشق سیاه.
هی، لی!
اگه این یکی شکست بخوره، چند تا پشت سر هم میشه؟
واقعاً می‌خوای این کارو بکنی؟
منظورت عشق سفیده؟
دارم به پیشنهادش فکر می‌کنم.
می‌دونم فقط یه فیلم ساختی،
ولی هنوزم کارگردانی. می‌دونی چقدر اون فیلم ضایعه.
البته که می‌دونم.
چی، اجازه تو رو لازم دارم یا چی؟
برای کارگردانی عشق سفید؟
اگه بگم نه، عقب‌نشینی می‌کنی؟
هنوز با سئویونگ صمیمی هستی، درسته؟
یه نقش خوب براش در نظر دارم.
می‌تونی یه توصیه خوب کنی؟
نمی‌خوای؟
نه، نمی‌خوام.
چی شده--
چرا اینقدر ترسیدی؟
عقلت رو از دست دادی؟ من بزرگترتم!
راست میگی.
شاید دارم دیوونه می‌شم.
عشق سفید فیلم‌نامه از یو ایونائه
باید یه سری لحظات اساسی داشته باشیم تا این ژانر جواب بده.
آره، حتما. باید جواب بده.
راستی، نمی‌تونیم چائه سئویونگ رو بیاریم؟
نه مثل دفعه قبل.
این بار، سطح رومانس رو تو قراردادش مشخص می‌کنیم…
به من وقت بده تا تغییرش بدم. نودل سرد. مهمون من.
…که نتونه بپیچه.
چرا اینقدر وسواس داری که آدمارو اذیت کنی؟
تو این هوای گرم سرما می‌خورن.
سرمایه‌گذارامون دوباره دارن دردسر درست می‌کنن.
بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
صبر کن، داری میری؟
غذا نمی‌خوریم؟
من برای امروز می‌رم.
بله، قربان.
نودل سرد پیونگ‌یانگ
این از اول نقشه‌ت بود، نه؟
من نقشه ندارم.
دلیلی برای انجامش نداشتم، ولی حالا دارم.
بیا بهتر از مال بابات درست کنیم.
هر چی بخوای انجام بدی،
من ۱۰۰٪ پشتتم.
خب، پس کارگردان رو داریم.
بازیگرا چی؟ بذار ببینیم…
چطوره چائه سئویونگ رو بیاریم؟
وقتی شنید تو دوباره کارگردانی می‌کنی، برق ازش پرید.
شاید هنوز بهت علاقه داره؟
خودت می‌دونی، به خطر خودت.
نمی‌بینی؟
اون موقع‌ها،
یه تازه‌کار بود که از یه تذکر تو تا صبح گریه می‌کرد…
…و حالا یه وزنه سنگینه توی صنعت.
ازدواج کرده بود ولی حالا مجرد شده.
پس می‌خوای من برم چائه سئویونگ رو بیارم؟
اگه الان قفلش نکنی، دیگه نمی‌تونی.
زمانش عالیه. می‌دونی که وفاداره.
نمی‌خوام به خاطر وفاداری فیلم بسازم.
همه‌ش درباره سرمایه‌گذاریه، داداش.
اگه سئویونگ قرارداد ببنده، پولم میاد.
باید اول فیلم‌نامه رو بنویسم.
نمی‌خوام با کسی تو ذهنم بنویسم.
آها، همونطور که بهت گفتم،
حداقل دو ماه وقت می‌خوام برای بازنویسی.
راهی هست که تو یه ماه انجام بدی؟
اصلی مال دهه نودیه.
به‌روزرسانی به روز، بیشتر از اونی که فکر کنی تغییر می‌ده.
ما به واقع‌گرایی نیاز داریم.
یه مشاور برای افسردگی و بیماری لاعلاج لازم دارم.
باید سریع یکی رو برام پیدا کنی.
یه لرزش افتاد تو تنم.
خیلی پررو،
میای داخل و بی‌شرمانه همه چی می‌خوای.
اصلا عوض نشدی!
جه‌ها.
می‌تونم یه دلداری بگیرم؟
بی‌خیال، مرد.
صبر کن، نوشیدنی من…
باشه. بیا اینجا.
چی دارن فیلم‌برداری می‌کنن؟
اون کیه؟
- لطفا برید عقب. - خیلی باحاله.
چیه؟
اون چائه سئویونگ نیست؟
ببخشید. معذرت می‌خوام. پوزش می‌طلبم.
ببخشید.
- چائه سئویونگ اینجاست. - می‌تونیم عکس بگیریم؟
نمی‌دونم. فکر کنم برای یه فیلمه.
چی؟ معلومه که تو خیلی خوشگل‌تری.
اصلا اونقدر خوشگل نیست.
یه لحظه صبر کن.
وای، خیلی خوشگله.
تا حالا از نزدیک ندیده بودمش.
دالی‌شات قراره مستقیم بیاد سمتت.
نمی‌تونم یه عکس بگیرم؟
فیلم‌برداری ممنوعه.
- چرا نه؟ - عکاسی ممنوع، لطفا.
- معذرت می‌خوام. - نمی‌شه فقط یه دونه بگیرم؟
- صحنه ۶۷، برداشت ۱. - حرکت!
کات!
حرکت!
برداشت ۷!
بذار اول عرقمو پاک کنم.
کات!
- یه بار دیگه امتحان کنیم. - برداشت ۱۵.
برداشت ۱۷.
این دیگه باید آخرین برداشت باشه.
وقت غذا.
کات! اوکی!
آخرین برداشت فوق‌العاده بود!
فکر نمی‌کردم اینقدر خسته‌کننده باشه.
فقط به خاطر اینکه تو کارگردانی می‌کنی اینکارو می‌کنم.
اوه، ببخشید.
راستی، بیا یه استراحت کنیم و بعدی رو ضبط کنیم.
آب ممکنه یکم سرد باشه.
چک کردم، اوکی بود.
پنج تا لباس داریم، فقط باید پنج بار بری تو.
آره.
ماشین خیلی گرم بود…
…پس یه نفس تازه می‌کنم.
نه، خوبم. نیا. شما برید غذا بخورید.
بعد از یه هوای تازه برمی‌گردم.
گرسنمه.
نگاه کن، اون چائه سوییونگه.
چی؟ جدی میگی؟
- چائه سوییونگ. - واقعا خودشه؟
چرا اینجاست؟
چیکار کنم…
ام، ببخشید.
اگه نیاز داری، اینو بگیر.
اوه…
نمی‌تونم موهامو خراب کنم.
ولی مرسی.
اوه، اوکی.
خب، ساندویچ می‌خوای؟
نه مرسی.
ببخشید که وقت استراحتتونو مزاحم شدم.
اوه، این نون چاوداره.
شما چائه سوییونگ هستید؟ می‌تونیم یه عکس با شما بگیریم؟
من یه فن بزرگ شما هستم.
ببخشید.
الان دارن غذا می‌خورن.
- ببخشید. معذرت می‌خوام. - اوکی.
مرسی.
فقط فکر کردم نیاز داری تو استراحتت یه کم آرامش داشته باشی.
دارم زیادی دخالت می‌کنم؟
می‌تونم بپرسم چرا با اون فیلم می‌گیری؟
منظره خیلی قشنگه.
می‌خوام بعدا اینو ببینم اگه دیگه نتونستم اینجا بیام.
چرا نمیتونی بیای؟ همیشه می‌تونی برگردی.
بعدا باید برم اونجا.
چرا؟
دارم با یه کیف پر از پول تعقیب می‌شم،
بعدش با صاحب کیف دعوام می‌شه
تا اینکه می‌افته اونجا.
خیلی عالیه.
خیلی هیجان‌انگیز به نظر میاد.
واقعا نیست.
از آب می‌ترسم.
زیر آب بودن حس خفگی می‌ده.
ببخشید بابت این موضوع.
ولی چرا پس؟
چون کارمه.
باید تحمل کنم.
مرسی بابت غذا.
من یه فن بزرگ شما هستم.
از وقتی که آدمای تنها رو دیدم.
آه، امضا می‌خوای؟
یا عکس، اگه خودکار نداری؟
اگه مشکلی نداری، می‌تونیم از این استفاده کنیم؟ یه حالت سلفی داره.
- حتماً. - یه لحظه صبر کن.
دوستت دارم، سوییونگ!
مرسی بابت غذا.
صبر کن، یادم رفت دکمه رو بزنم.
یه لحظه، ببخشید.
آماده شد.
دوستت دارم، سوییونگ!
مرسی بابت غذا.
خیلی ممنون.
مرسی.
باید بابت ساندویچ بهت یه چیزی بدم.
اشکال نداره. بفرما.
مرسی. اگه دوباره همو دیدیم،
بابت ساندویچ بهت یه چیزی می‌دم.
موفق باشی، سوییونگ!
موفق باشی تو فیلمبرداری!
موفق باشی!
دوستت دارم!
وای. باورم نمی‌شه.
عشق سفید نسخه ششم بیماری لاعلاج…
من مشاوری که برام گرفتی رو دوست ندارم. حتی خلاصه داستان رو هم نخونده بود.
می‌تونی اول سلام کنی؟
چطوری؟ یه ماه شده.
گفتم دو ماه.
دفعه قبل نسخه سوم بود؟
اون یکی خوب بود.
نسخه پنجم بود؟ خیلی مدرن و آماده به نظر میاد.
چطور یه شخصیت زن می‌تونه اینقدر مطیع باشه؟
اگه شخصیت مرد پیداش نمی‌کرد چی می‌شد؟
نه خوابی، نه هدفی.
نمی‌دونم نویسنده چی فکر می‌کرده.
خب، این چیزی بود که پدرت فکر می‌کرد.
نمی‌دونم.
چی؟
منظورم اینه که خیلی قدیمیه حتی برای دهه نود هم قدیمیه.
قدیمی؟
به هر حال، برات یه مشاور جدید گرفتم.
این یکی رو دوست خواهی داشت.
میدونی که، اون خیلی سرش شلوغه.
خیلی زحمت کشیدم تا برات وقت بگیرم.
باشه، یه بار دیگه بهت فرصت میدم. میشه امروز ببینمش؟
شاید معاون کارگردان بخواد به ما بپیونده؟
- فقط خودم میرم. - آدرس رو برات می‌فرستم.
آه، و اون دکتر...
چطور بگم؟
خب، یه کم...
ولش کن، خودت وقتی ببینیش متوجه میشی.
خوبه.
تو فقط ۲۹ سالته،
و تو بازی مرکب بازی کردی
حتی من، جلاد؟
رزومه‌ات واقعا...
خیلی ممنون.
حالت خوبه؟ بعد از پروژه قبلیت استراحت نکردی؟
خب، این آخرین کارم به عنوان دستیار کارگردانه.
معلومه!
تهیه‌کننده‌ها صف کشیدن برای اولین کارگردانی‌ات.
چرا باید کارگردانی کنم؟ خیلی دردسره.
خیلی خسته‌کننده‌س. خیلی استرس‌زا. همه ازت همه‌چی می‌خوان.
تو سرما کار می‌کنی وقتی هوا یخ زده، تو گرما وقتی هوا داغه. نه نه.
ازش متنفرم.
چی؟ پس چرا هنوز دستیار کارگردانی؟
خواستم روی فیلم کارگردان لی کار کنم.
باید هنوز با سئویونگ در میون بذارم؟
تو هم دیوونه‌ای؟
فقط فکر کردن به لی جه‌ها هنوز خونم رو به جوش میاره.
اون همه وقت، پول، و نقش‌هایی که سئویونگ به خاطر اون از دست داد!
ببخشید خانم.
به سئویونگ حتی یه کلمه هم نگو.
این پروژه رو ازش دور نگه دار به هر قیمتی.
بله خانم.
- فقط تیکه تیکه‌ش کن! - چشم.
هر چقدر که دلت می‌خواد خوشحال باش
اینم قهوه‌ات.
تا حالا مریض شدی؟
چند سال پیش یه چکاپ داشتم. چیز خاصی نبود.
خانواده‌ات چی؟ پدر مادرت؟
هر دو پدر و مادرم فوت کردن.
خب، مادرم...
قبل از فوتش مریض بود.
هوم.
پس مادرت مریض بود.
فعلا،
در پرسشنامه‌ات درباره موارد لاعلاج پرسیدی.
این‌ها رو نمی‌شه با چکاپ‌های معمولی تشخیص داد.
هیچ وقت اونجا نشون داده نمی‌شه. هیچ وقت.
پس مردم چطور می‌فهمن که مریضن؟
خب،
معمولا وقتی متوجه می‌شن که دیگه خیلی دیره.
آه. معمولا.
اوهوم.
میدونی، این کل داستان بیماری لاعلاج...
می‌دونم که یه کم کلیشه‌ایه. خیلی استفاده شده.
نه. باید بیشتر استفاده بشه.
می‌دونی چندتا بیمار لاعلاج تو کره هست؟
خیلی‌هاشون، و همشون متفاوتن.
این یه ملودرامه، پس فقط یه مورد ساده می‌خوایم.
حالا این یه تفکر کلیشه‌ایه.
رفیق،
موارد لاعلاج هیچ وقت ساده نیستن.
درست. انتخاب کلمات بدی بود.
ببخشید.
نیازی نیست از من معذرت بخوای.
بیمار چقدر وقت داره؟
می‌دونی، تو فیلمت.
من یه دکترم که واقعا مجوز تخیل رو می‌فهمم.
چه مدت مناسبه؟ اومدم همینو بپرسم.
فکر می‌کنم...
می‌خوام تو زندگی بعدیم به جای دکتر بودن کارگردان بشم.
شماها هر چیزی که می‌خواید رو می‌سازید.
عشق، مرگ...
خب، آره.
یک سال چطوره؟
خیلی زیاده؟ شش ماه؟
یک سال یا شش ماه، کدومش؟
باید یه تصمیم بگیری.
این یه تفاوت بزرگه.
شش ماه.
شش ماه؟
هوم.
صبر کن. بذار ببینیم...
هی، کجایی؟ هنوز اینجایی، درسته؟
می‌خوای یه مشاوره انجام بدی؟
اینطوره؟
آه، متوجه شدم.
اوهوم.
دکتر لی احتمالا هنوز نمی‌دونه.
منم باید برم پایین.
باشه.
دنبالم بیا.
علت مرگ شوک بود.
فقط یک بار اتفاق افتاد،
اما برای این بیمار، همون یه بار کشنده بود.
ببخشید.
برای همین یهویی تموم شد.
برای همینه که
بیماری‌ها اینقدر ترسناکن.
نمیشه جلوی اونا رو گرفت،
نمیشه برشون گردوند. خیلی سریع اتفاق میفتن.
حملات شوک بیشتر میشن وقتی وضعیت بدتر میشه.
آره، دردناکن.
تقریبا مثل تیر خوردن.
انگار تمام بدنت تیکه تیکه میشه.
بله؟
آه. برمی‌گردم بالا.
دارن صدام می‌زنن.
اینجا منتظر باش، اون الان میاد.
ببخشید؟ کی؟
کسی که دنبالش می‌گردی.
ادامه بده.
با نهایت تاسف
مرحومه کیم مین‌جونگ
مین‌جونگ…
وقت غذاست
سلام. دکتر دیگه‌ای هست که مشورت کنم؟
این یکی یکم عجیبه.
بله.
جدی؟
- بله. باشه. - یه لحظه. باید برم.
بله، فهمیدم.
چی شده؟
سلام.
واقعا نمی‌دونم چطوریه…
فقط می‌خواستم بپرسم می‌تونیم از گل‌های دیگه‌ای به جز داوودی استفاده کنیم؟
مثلا چیزی مثل آلاله یا سوسن؟
می‌دونی، مثل…
چیزی یکم رنگارنگ‌تر و روشن‌تر.
نمی‌دونم چطور بگم.
یه جورایی مثل تزئینات عروسی، درسته؟
و برای بخش پرتره،
فکر می‌کردم شاید پیازدارها یا نفس‌الاطفال؟
در سالن تشییع؟
بله، سالن تشییع.
واقعا، می‌تونیم کلا مکان رو عوض کنیم؟
ترجیح میدم تو خونه تشییع جنازه نباشه.
چیزی خیلی رسمی یا سنتی نباشه.
اصلا این مجاز هست؟
این چیزی که می‌پرسمه. هست؟
راستش، این اولین هفته کارمه. ولی برایت می‌پرسم.
ممنونم.
میشه کارتت رو بگیرم؟
مدیر تشییع جنازه، کیم جیهو
بیمارستان دانشگاه هانکوک خانه تشییع جنازه
ممنونم.
کجا بودی؟
من؟
بله، تو.
دنبالم می‌گشتی.
من؟
تو همونی نیستی از فروشگاه؟
و همچنین…
تو سینما جونگنو، درسته؟
باز هم دیدمت.
تو--
آره.
اونم منم.
شنیدم که مشاور می‌خواستی.
دکتری؟ یا پرستار؟
هیچکدوم.
من مشاورتم،
بیمار لاعلاج، لی دائه‌اوم.
نمی‌خوام کسی رو برای مستند انتخاب کنم.
سلام!
اسم من لی دائه‌اومه و بازیگرم.
سعی کن سئویونگ رو راضی کنی تا تولید شروع بشه،
و اگه اون بله گفت، اون تازه‌کار می‌تونه بره.
واقعا می‌خوام