فیلم ما
هرگونه شباهت به افراد، مکان‌ها،
یا شرایط پزشکی کاملاً تصادفی است.
بچه‌های بازیگر همیشه تحت نظارت بودند
و با رعایت دستورالعمل‌ها به‌صورت ایمن فیلم‌برداری شدند.
محل انتظار آدم‌های تنها
خانم لی دایوم.
خانم لی دایوم اینجاست؟
لی دایوم؟
هی.
همون لی دایوم نیست که آقای لی چشمش بهش بود؟
دقیقاً.
حتی تأیید کردیم که میاد. چی شده؟
- من ادامه میدم. - هم.
بعدی، چه سو یونگ.
- بله؟ - می‌تونی بری داخل.
باشه.
فقط ریلکس باش.
یه نگاهی انداختم،
و تو تنها کسی هستی که برای نقش اصلی مناسب هستی.
باشه. موفق باشی.
سلام.
اطلاعات پذیرش بیمارستان ۳ اکتبر ۲۰۱۹
قسمت ۳
کارگردان لی جه ها
بله، آقای لی!
کجا زندگی می‌کنی؟ منظورم اینه،
شماره اتاق بیمارستانت چنده؟
الان از بیمارستان مرخص شدم.
مگه نگفتی باید تو بیمارستان بمونی؟
درمانم رو به سرپایی تغییر دادم. بعداً توضیح میدم.
حالا کجا می‌مونی؟ آدرس‌تو بده.
چرا؟
که بتونم فیلمنامه رو برات بفرستم.
کارگردان لی جه ها
آقای لی؟
بله. چرا قطع کردی؟
منظورت چیه؟
معنی‌اش چی می‌تونه باشه وقتی یه کارگردان فیلمنامه‌اش رو برای یه بازیگر می‌فرسته؟
بعداً می‌بینمت.
ممنون!
وقت داروهاست
سلام، دکتر لی.
باشه، نگران نباش.
میتونه هر چقدر میخواد بدوه، ولی هنوز تو مشت ماست.
پس واقعاً مصممی، هان؟
- این چیه؟ برای منه؟ - هوم-هوم.
با پدرت دعوا کردی؟
اتفاقی افتاده؟
- فرار کرده. - چطور تونستی؟
توی بیست سالگی‌اش وارد فاز شورش نوجوانی شده.
مکمل سلامت استخوان
پس اینا رشوه‌ان.
رشوه نیست. هدیه‌ان.
خاله.
ببین، دایوم ما چه‌قدر غیرعادی رفتار میکنه.
این‌ها عالی به نظر می‌رسن.
منطقیه. همزمان داری کافه و خونه رو مدیریت می‌کنی.
میتونم منم چندتا بردارم؟
جرات نکنی.
اخیراً به همه‌جا می‌خورم و بدنم درد می‌کنه،
پس این عالیه.
مهمه که تو این چیزا فعال باشی.
باشه.
هوم. خیلی فکر کردی.
نقش جونگ‌هوا رو به سو یونگ پیشنهاد دادی؟
همه می‌دونن که چه سو یونگ باید نقش اصلی رو بگیره.
این یه ملودرام قدیمیه، چرا یه بازیگر جدید امتحان نکنیم؟
جدید؟ کی؟
منظورت لی دایومه؟
بیا، اینجا هالیوود نیست!
مگه تو نبودی که می‌گفتی این مثل لا لا لنده؟
ولی بازیگر نقش اصلی اون فیلم، اما واتسون، یه بازیگر لیست اول بود
که همه دنیا می‌شناختنش!
اینجا تو کره، فقط چه سو یونگ در حد اما واتسون هست--
نه واتسون، استون. اما استون.
چی؟
...سون.
هی، گیر نده.
چرا این‌قدر گیر لی دایوم دادی؟
چی توش دیدی؟
یه چیزی توش هست. یه چیزی که ما نداریم.
به هر حال، قول دادی که ازم حمایت کنی سر سو‌جو و نودل سرد.
یادت نرفته، درسته؟
من رفتم.
- روز خوبی داشته باشی. - روز خوبی داشته باشی.
دیوانه. انگار داره هنر خلق می‌کنه.
نقش اصلی زن چی؟
مدتیه که حرفش هست که سو یونگ نقش رو گرفته.
شما دوتا هم‌بازی باشین برای ما خوبه.
تا وقتی که هر دوتا از رسوایی دور بمونید.
برای کی خوبه دقیقاً؟
نه... ...برای هیچ‌کس خوب نیست.
الان دیگه باید برسه.
- سلام. - سلام.
خیلی خوشگله.
سو یونگ! اینجا چیکار می‌کنی؟
آقای بو.
جها نمیدونه که تو این فیلمنامه رو برام فرستادی، نه؟
نه، نمیدونه.
به نظر میاد جها نمیخواد منو انتخاب کنه،
ولی تو به خاطر سرمایه‌گذارها میخوای.
از کجا فهمیدی؟
چطور یه بازیگر میتونه تو پروژه باشه وقتی کارگردان نمیخوادش؟
خنده‌داره، نه؟ چرا نمیخواد منو؟
گیر داده به یه تازه‌کار از تست بازیگری.
تازه‌کار؟
نگران نباش. تو چائه سئویونگی.
فقط باید کارت رو بکنی. من انجامش می‌دم.
حتی بهش چیزی نگفتی. چی میتونی بکنی؟
نگران ظاهرش نباش.
سئویونگ،
جها رو بسپار به من.
فکر کنم ترتیبو اشتباه گرفتی.
من باید اول با جها حرف بزنم.
ما همدیگه رو می‌بینیم
و خودمون تصمیم می‌گیریم.
وای. نباید خودت رو به زحمت بندازی.
- می‌بینمت! - مراقب باش.
- خدافظ. - خدافظ.
معلومه،
باید مستقیم بری پیشش و خودتون تصمیم بگیرید، نه؟
درسته، همینطوره.
هی، میخوای یه خبر داغ بدی واسه مقاله؟
آقای لی!
این چیه؟
چیش چیه؟
من تا حالا هیچوقت رد نشدم،
ولی این حسی مثل رد شدن بی‌دلیله.
همونطور که اینجا نوشته. دارن مذاکره میکنن.
داریم تصمیم می‌گیریم نقش گیوون بره به چائه سئویونگ یا تو، یه تازه‌کار.
کست‌ها همیشه تغییر میکنن، حتی وسط فیلمبرداری.
و صدها دلیل برای این وجود داره.
صدها؟ واقعاً؟
میگم…
نقش اصلی اول به چائه سئویونگ پیشنهاد شد، ولی قبول نکرد.
بعدش تو تست رو عالی دادی و نفر بعدی شدی.
این داستان منه به عنوان کارگردان.
استودیو نظر خودش رو داره.
ولی چرا اون، از بین همه؟
از بین همه؟
من فقط واقعاً دوستش دارم.
پس این موضوع چیه.
در این صورت، من تو رو بیشتر دوست دارم برای نقش گیوون.
به هر حال، این دفعه تسلیم نمیشم.
این دفعه؟
آره.
باید قبلش یه توافق‌نامه یا چیزی امضا می‌کردیم.
- بریم. - کجا بریم؟
گفتی باید یه توافق‌نامه امضا کنیم.
وای.
چی می‌خوای؟
بدترین چیز منو.
همه چیز اینجا خیلی بده،
پس هر چیزی انتخاب کن.
کیوی پستو، رامیون نارنگی،
نودل کاری نارنگی، برنج خیار
چی می‌خوای؟
آره، بدترین چیزی که دارین.
شوخی کردم.
بهترین چیزی که دارین، لطفاً.
باشه، پس برامون بهترین بدترین غذای منو رو بیارین.
حتماً. فهمیدم.
دوسته؟
آره.
نمی‌دونستم دوست داری.
وای، عجب. عجیبه. اوهوم.
مردم معمولاً بعد از غذا دارو می‌خورن، نه؟
آره، منم باید بعد از غذا بیشتر دارو بخورم.
اینقدر تعجب نکن.
همه رو یه جا قورت دادی.
نمیتونی خوب قرص بخوری، مگه نه؟
الان خیلی به خودم افتخار می‌کنم.
یه چیزی هست که از تو بهتر بلدم.
همونطور که گفتی، واقعاً به یه توافق‌نامه نیاز داریم.
همه چیزی که داری چند تا کلیپ ازت که مونولوگ جلو دیوار میگی.
پس چرا فکر میکنی میخوام تو رو انتخاب کنم؟
برای واقع‌گرایی؟
درسته. دارم کسی رو انتخاب می‌کنم که بیماری لاعلاج داره
که نقش یه شخصیت با بیماری لاعلاج رو بازی کنه.
اگه دنیا اینو بفهمه،
مردم منو غیراخلاقی و استثمارگر صدا میکنن
و کاملاً نابود میشم.
فکر کنم داری زیادی بزرگش می‌کنی.
اگه نتونی این ریسک رو جدی بگیری، پس توافقی در کار نیست.
نه.
کی میتونه جدی‌تر از کسی باشه که داره زندگیش رو به خطر میندازه فقط که اینجا باشه؟
منم به اندازه کافی جدی هستم که برای این زندگیم رو به خطر بندازم
و برای این نابود بشم.
اولین شرط این توافق:
هیچکس از بیرون نباید از بیماری تو باخبر بشه.
و برای این، چون فقط من میدونم،
باید تو رو از همه بیشتر بشناسم کامل و دقیق.
دومین شرط…
تو نمی‌تونی قبل از تموم شدن فیلم بمیری.
بیا یک توافق‌نامه محرمانگی امضا کنیم برای من و تو خوبه.
توافق‌نامه محرمانگی
منم یه شرط دارم.
باشه، بگو.
من نمی‌میرم.
پس بهتره فیلم رو خراب نکنی.
بیایید جلسه امروز رو تموم کنیم.
آقای هان.
فکر می‌کنی "عشق سفید" ارزش سرمایه‌گذاری داره؟
مردم فکر می‌کنن گروه یونگجین فقط به سود فکر می‌کنه.
اگه بهشون نشون بدیم که داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم
تا از اکوسیستم صنعت‌هامون محافظت کنیم،
این پیام رو می‌رسونه که ما همون‌هایی هستیم که وقتی بقیه می‌رن، می‌مونیم.
وقتی بقیه عقب‌نشینی می‌کنن.
به آقای بو اعتماد دارم، چون هرچی دست می‌زنه طلا می‌شه.
نه، موضوع این نیست.
این فیلم درباره‌ی اون نیست.
همه‌چی به لی جه‌ها بستگی داره.
به نظر می‌رسه هرکاری بکنه
تا این فیلم رو بسازه.
ولی من کارگردانم.
فکر می‌کنی فیلم خودم رو خراب می‌کنم؟
این یه فیلم عاشقانه‌ست.
چطور می‌تونه موضوعش این باشه که عشق وجود نداره؟
دقیقاً. این فیلم عاشقانه نیست.
عشق آخرین چیزی هست که این فیلم لازم داره.
ولی حتی وقتی هیونسنگ گیوون رو تنها می‌ذاره و برمی‌گرده سئول،
همه‌ش عشقه.
هیونسنگ حتماً می‌خواسته چیزی به گیوون ثابت کنه.
ببخشید. فیلمبرداری مهمی بود که نمی‌تونستم عقب بندازمش.
زود برمی‌گردم.
می‌تونی واقعاً اسمش رو عشق بذاری وقتی مرد می‌ره،
درحالی‌که می‌دونه زن داره می‌میره؟
مرد خودخواه بود.
و زن…
احمقانه و ناامید بود.
بفرما نودل با طعم نارنگی‌ات.
اوه.
- مرسی! - خواهش می‌کنم.
نودل با طعم نارنگی...
هوم؟
خوبه؟
اوهوم.
مرسی.
توافق‌نامه محرمانگی
می‌دونم این فیلمنامه‌ی خودته،
ولی منم تمام تلاشم رو می‌کنم.
فقط صبر کن.
من عشق رو توی این فیلم می‌ذارم، هر طور شده.
می‌دونی این فقط بین خودمون می‌مونه، درسته؟
بله. فهمیدم.
می‌تونم انجامش بدم!
تو رو ناامید نمی‌کنم.
آقای لی، کجایی؟ بیا صحبت کنیم.
سویونگ در حال مذاکره برای بازسازی عشق سفید از دایونگ
آقای بو. یعنی می‌خوای به تماس‌هام جواب ندی، هان؟
خانم، لطفاً سعی کنید آروم باشید.
الان کجاست؟
نمی‌دونم. جواب تماس‌هام رو نمی‌ده.
فکر می‌کنی الان جواب تلفن رو می‌ده؟
برو پیداش کن!
بله، خانم!
رسانه‌ها زودتر از اینکه ما بتونیم ملاقات کنیم، خبر رو پخش کردن.
آقای بو توی قصه‌پردازی خوبه.
فیلمنامه رو خوندی؟
- خوندم. - چه نقشی رو می‌خوای بازی کنی؟
یعنی من خودکار نقش اصلی نیستم؟
کسی بهتر از من پیدا کردی؟
بله، پیدا کردم.
یعنی
تصمیمت رو گرفتی؟
گرفتم.
چرا؟
علاقه داری؟
بله، دارم.
یه نفر عالی توی تست بازیگری پیدا کردم
و تصمیمم رو گرفتم.
هر طور بشه آقای بو رو قانع می‌کنم.
منظورم یه نوع علاقه‌ی دیگه بود.
اون شخصیت اصلی خیلی غمگین بود.
و می‌دونی که چقدر از غمگینی بدم میاد.
ترجیح می‌دم جونگ‌هوا رو بازی کنم.
کاملاً شبیه منه.
با خواسته پرشده،
صادق، تحمل‌ناپذیر،
و خودخواه.
تعجب می‌کنم که آیا اون رو با فکر من نوشتی.
فکر می‌کردم بهت میاد.
نیازی نیست مقاله رو تصحیح کنیم، درسته؟
بالاخره من هم در حال مذاکره برای فیلمم.
خانم گو ممکنه نظرش متفاوت باشه.
از بین تمام موانعی که باید پشت سر بذاری، این احتمالاً یکی از راحت‌ترین‌هاست.
از پسش برمیام.
خب؟
کی نقش اصلی رو بازی می‌کنه؟
لی دائه‌اوم.
فکر کنم یه کم حسودیم شد.
حتماً چیزی داره که من ندارم.
بله، من نو هوی‌ته از ان‌پچ هستم.
آقای نو، من چائه سویونگ هستم.
سلام، چه خبر؟
از نقش اصلی به نقش فرعی؟ چائه سئویونگ تغییر مسیر می‌دهد
همه!
همین الان برید بیرون و سئویونگ رو پیدا کنید.
از نقش اصلی به نقش فرعی؟ چائه سئویونگ تغییر مسیر می‌دهد
به نظر میاد که تونستن سالم همدیگه رو ببینن.
یعنی اینطوریه؟ حاضری نقش فرعی قبول کنی فقط برای اینکه تو فیلم لی جه‌ها باشی؟
کاملاً مسخره‌ست.
هی، جه‌ها.
فکر کنم وقتش شده که حرف بزنیم.
فکر کنم اگه چیزی واضحاً از طریق حرف زدن حل نمیشه،
بهتره ردش کنی و وقت رو ذخیره کنی.
باشه. پس همه‌ی اون فکر می‌کنی چطوری،
میشه راجع به این حرف بزنیم، و شاید دوباره بررسیش کنیم رو میذارم کنار.
فقط بازیگر رو عوض کن.
نمی‌تونم این کار رو بکنم.
پس می‌تونی توضیح بدی چرا نمی‌تونی؟
بازی لی دئوم.
تو هم دیدیش. می‌دونی که سخته انکارش کنی.
تو بهتر از همه قدرت ستاره‌ها رو تشخیص میدی.
یکم جرقه هست، قبول دارم.
پس فیلمنامه چیه؟
می‌خوای اصل داستان رو خراب کنی؟
یه فیلم عاشقانه بدون عشق؟ این دیگه چیه؟
عشق واقعاً اینقدر مهمه؟
اولین چیزیه که مردم اگه جلوی بقا رو بگیره، دور میندازن.
باشه.
عشق همه چیز نیست.
ولی حداقل تو یه فیلم باید باشه.
چرا مردم باید اینقدر پول بدن
که یه داستان ببینن که دقیقاً مثل زندگی خودشونه؟
چه فایده‌ای داره اگه هیچ امید یا فانتزی نباشه؟
اگه من وسط فیلمبرداری بمیرم چی؟ معروف میشه.
یه بیمار لاعلاج نقش یه بیمار لاعلاج رو بازی می‌کنه؟
حتی خودم هم دوست دارم ببینمش.
مردم میان
اگه چیزی برای دیدن باشه که بتونه
امید و فانتزی رو جایگزین کنه.
داری کجا میری؟
برای تمرین.
چرا؟ برای چی تمرین؟
یه فیلمنامه گرفتم.
اصلاً می‌دونی
یعنی چی که یه کارگردان به یه بازیگر فیلمنامه میده؟
یعنی چی؟
یعنی
می‌خوام تو این پروژه نقشی بهت بدم.
واقعاً تو فیلم نقش گرفتی؟
برای همین باید مثل دیوونه‌ها تمرین کنم.
- دارم میرم بیرون. - صبر کن.
اینجا تمرین کن.
- من میرم. - نه.
نمی‌خوام مزاحمت باشم.
چیزی که واقعاً مزاحمه اینه که بیرون به خودت زیاد فشار بیاری.
پس زود باش.
اگه نیای، بدون تو میرم!
- باشه. - داری میری جایی؟
آره، زیاد طول نمیکشه.
صبر کن، بذار کتم رو بردارم!
دایومگیویونگ، می‌دونی دایوم کجاست؟
گیو! می‌تونی همونجا وایسی.
نه، زرد به نظر میای.
کارگردان گیو، لطفاً برو تا آخر اون طرف.
خط فکم خوبه؟
- چطورم؟ - عالیه.
دستات رو پایین ننداز چون خسته میشی.
نگران نباش، روی احساسات تمرکز کن.
بهت ایمان دارم.
تمرکز کن!
دکمه ضبط رو نزدی!
باشه، پس.
منم دارم تکه‌تکه میشم
و دوباره کنار هم جمع میشم.
در پارک سئودائمون.
از دور دیدم. دارم میرم.
دایوم.
دایوم!
زود باش آمبولانس خبر کن! دایوم!
نقشی که من بازی می‌کنم مریضه.
واقعاً حالت خوبه؟
تو چه فکری کردی؟
بابا...
دارم برای یه چیزی آماده میشم.
- واسه چی؟ - واسه فیلمبرداری.
چی میگه؟
خب، واقعاً تو یه آزمون قبول شد
و نقش اصلی رو گرفت.
چرا بهش رو میدی، گیویونگ؟ ها؟
میدونی که مریضه.
فقط برگرد داخل.
بس دیگه حرفای دیوونه‌وار بسه. برو داخل. سرده.
- نه! - خودتو جمع‌وجور کن، دایوم!
چطور جمع‌وجور کنم؟
من توی یه تست قبول شدم.
بابا… افتخار نمیکنی؟
قراره توی یه فیلم بازی کنم.
افتخار نمیکنم.
تو این وضعیت چی می‌تونی انجام بدی؟
خواهش می‌کنم، بس کن! خواهش می‌کنم!
با این وضعیت، شاید حتی نصف زمانی که داری رو هم نتونی بگذرونی.
فیلم ساختن؟
به خودت بیا.
فقط بس کن.
ترجیح میدم نصف عمرمو اینطوری زندگی کنم تا یک سال کامل تو تخت بیمارستان.
بابا… معذرت می‌خوام.
این حرفت یکم تند بود.
نمیدونم انتظار داری چطور به این واکنش نشون بدم.
مثل فکر کردن خارج از چارچوبه.
باشه، چرا باید این کارو کنیم؟
- به خاطر داستان، معلومه. - داستان؟
گفتی داستان دور فیلم از خود فیلم مهمتره.
یه چیزی که توجه مردم رو جلب کنه.
خیلی خب، پس بیا بشنویم. داستان اینجا چیه؟
یه تازه‌کار که انقد قویه که یه ستاره بزرگ رو از نقش اصلی کنار بزنه.
این قراره…
شروع کارمون باشه.
و اون شروع اینه که چائه سوییونگ رو کنار بزنیم؟
رسانه‌ها خودشون قاب‌بندی می‌کنن.
بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردم جاه‌طلبی داری، آقای لی.
اما تو این معامله سرمایه‌گذاری خیلی ذینفع وجود داره.
چند تا تیتر برای من کافی نیست
که اون نگهبانای قدیمی رو قانع کنم.
بهت نشون میدم. فقط با یه صحنه.
بذار نشون بدم یه بازیگر ناامید و یه کارگردان گرسنه چی می‌تونن…
…با هم انجام بدن.
اگه اون داستان نتونه بفروشه،
سرمایه‌گذاری رو قطع کن.
هی، کارگردان لی!
جه‌آ.
امروز چه مرگت شده؟
اسمش رو بذار ناامیدی.
تا حالا همچین چیزی ازت ندیده بودم. باشه، قبول.
خوشم میاد.
اما این یه ریسکه، و تو با من مشورت نکردی.
اگه سوییونگ رو اونطوری بچرخونی، نقش جونگ‌هوا رو هم از دست میدیم.
نه، اون انجامش میده.
اگه براش مهم بود، نمیومد پیش من.
رو تو حساب می‌کنم که خانم گو رو مدیریت کنی.
پس تو خراب می‌کنی، من جمع‌ش می‌کنم.
فرض کنیم سوییونگ قبول کرد.
اما تو اون یه صحنه چی قراره بکنی؟
باید بهم اعتماد کنی
تا وقتی تو شروع کنی تیم رو جمع کردن.
جی چئول‌مین باید دوربین رو برداره.
سو وون‌یئونگ برای تدوین.
چئون سی‌اون برای موسیقی.
اوه، و چوی اون‌سو برای طراحی صحنه.
واو، داری لیست شلوغ‌ترین آدمای صنعت رو میدی.
یه هفته. نه بیشتر از اون.
این حرف از کسی میاد که همیشه کارهاشو عقب مینداخت؟
اصلا نمی‌تونم بفهمم چی تو سرشه.
هر کاری که دلش می‌خواد.
فکر می‌کنه معجره‌گرم؟
خب، هستم.
ببخشید بدون خبر اومدم. عجله داشتم.
اشکالی نداره. اینجا که همیشه پر از آدمه.
تا وقتی خودت راحتی.
- پس این همون صحنه تست فیلمه. - آره.
این اعتماد به نفس از کجا میاد که یه صحنه برای سرمایه‌گذارها کافیه؟
از دو نقش اصلی، لی دایوم و تو.
از کی شروع کردی به اعتماد به یه تازه‌کار از تست بازیگری؟
از همون بار اول که دیدمش.
وقتی ببینیش می‌فهمی.
اگه کار نکرد چی؟
نیازی نیست نگران اون باشی.
فیلمی که نتونه سرمایه‌گذارهاشو قانع کنه اصلا نباید ساخته بشه.
چی باعث شد از پنهان شدن برگردی و ساخت این فیلم رو شروع کنی؟
کیه این بازیگری که باعث شد این کارو کنی؟ حالا من کنجکاو شدم.
میخوای با هم ببینیمش؟
نه،
نمی‌خوام.
می‌خوام بدون تو ببینمش.
بذار اول ما دوتا با هم ببینیمش.
می‌خوام درست انجامش بدم.
خیلی خب.
اما به لی دایوم نگو
که این تست فیلم سرنوشت فیلم رو تعیین می‌کنه.
نباید بدونه؟
نه، براش زیادی استرس ایجاد می‌کنه.
جه‌آ اصرار داره که باید تو باشی، چئول‌مین.
قسم می‌خورم، نزدیک بود گریه‌م بگیره.
خوشحال میشم با کارگردانی مثل آقای لی کار کنم.
میدونم چقدر با استعداده.
واسه همین بود که غم‌انگیز بود دیدن ناپدید شدنش برای سال‌ها.
اما پس چرا؟
راستشو بخوای؟ نمیشه بهش گفت عشق سفید.
بیشتر شبیه عشق سیاهه.
خیلی تاریک به نظر می‌رسید.
باید اول برم یه کاری برای آقای لی انجام بدم.
آقای جی میگه نمیتونه انجامش بده.
باشه، خودم بهش زنگ میزنم.
حداقل باید باهاش ملاقات کنم.
- آقای لی. - هوم؟
چه عشق سفید باشه، چه سیاه یا قرمز،
نذار تاثیری روت بذاره. قوی باش.
مراقب خودت باش.
هنوز این روزها نوشیدنی نمی‌خوری، نه؟
نه، نمی‌خورم.
- می‌دونم دیره، ولی قهوه خوبه؟ - قهوه عالیه.
ببین، به اشتباه برداشت نکن.
منظورت اون موقع که بهش گفتی عشق سیاه؟ و همین باعث شد ردش کنی؟
منظورم اینه که…
میشه یه نگاهی به این بندازی؟
آخرش دوربین پشتشو نشون میده؟
آره، و با دست فیلمبرداری شده. میدونی، کاری که تو بهتر انجام میدی.
درسته، فکر میکردم پایان برای بازیگر اصلی که مریضه باید
واقعا پویا و زنده به نظر بیاد.
آه. منظورم این بود که فقط یه فکر بود.
آقای جی،
واقعا می‌خوام این فیلم رو
با شما بسازم.
آه، بیخیال. من هستم.
باشه، قانعم کردی.
ولی بعد از زمستون سرم خیلی شلوغه،
پس برنامم فشرده‌ست.
خب، من می‌خوام این فیلم رو سریع بسازم.
یعنی خیلی سریع.
باشه، ولی…
چرا باید انقدر سریع باشه؟
زیاد وقت ندارم.
- مراقب خودت باش، پس. - شب بخیر.
واقعا می‌خوام
این فیلم رو
با شما بسازم.
واقعا جواب میده.
سلام؟
- شما لی دئوم هستید؟ - سلام خانم چه.
قبلا شما رو دیدم.
اون ساندویچ. کار شما بود، نه؟
یادتون میاد منو؟
وای، چه تصادف بامزه‌ای.
یا شاید سرنوشت؟
بریم داخل؟
یعنی هیچ‌کدوم از لیستی که فرستادم رو دوست نداشتی؟
آقای لی داره از جاهایی که خیلی مصنوعی به نظر میاد دوری میکنه.
گفتی این برای تست فیلمبرداریه، درسته؟
آره، یه تسته،
ولی میریم جلو تا فیلمبرداری اصلی.
امیدوارم مشکلی نباشه.
اوه، هیچ مشکلی نیست. این کار منه، بالاخره.
شما یه خونه روستایی دورافتاده خواسته بودید
که آفتاب از شرق به غرب به زیبایی تابیده بشه
توی بعد از ظهر.
با گزینه‌های بیشتری برمی‌گردم.
اوه، همچنین،
می‌خوام فضا و نورپردازی تا حد ممکن طبیعی و زیبا باشه
تا تضاد داشته باشه با مرگ نزدیک شخصیت اصلی.
اینطوری حتی دلخراش‌تر میشه.
ممنون، خانم چه.
میشه بپرسم چرا منو اینجا آوردی؟
مم.
بیاییم اینجا با هم تمرین کنیم تا تولید شروع بشه.
هر وقت بخوای من اینجام.
اینطوری بابت ساندویچ جبران میکنم.
من؟ اینجا تمرین کنم؟ با تو؟
برات زیاده؟
نه، عاشقشم!
راحت باش.
- چند تا صحنه تمرین کنیم؟ - آره!
اوه!
هوم؟
راستش،
میشه اول یه چیزی بخورم؟
اوه، البته.
فکر دیدار با تو اینقدر استرس داشتم که هیچی نخوردم.
فکر نکنم صدام درست در بیاد.
خانم، لطفا. دارن تمرین میکنن.
سلام.
شما باید اون باشی.
ایشون مدیرعامل آژانس ما هستن.
خیلی خوشبختم، خانم.
خیلی ازتون شنیدم از سویونگ. راحت باش.
سویونگ.
- یه لحظه؟ - همونطور که میبینی، سرم شلوغه.
میشه همینجا باهات حرف بزنم؟ من مشکلی ندارم.
به چی فکر میکردی وقتی اونو اینجا آوردی؟
گفتم با همبازی‌ام آشنا بشم
و یکم تمرین کنم.
این یه برد-برده، واقعا. هیچ ضرری نداره.
خفه شو!
یازده نقش اصلی و بیشتر داری که منتظر جواب از تو هستن.
وااای داری دیوونم میکنی.
چی،
میخوای اون بهتر بازی کنه؟
موفقش کنی؟
به فکر خودت باش.
ولی من خوب کار میکنم.
نمیکنم؟
واقعا…
به غرورت برنمی‌خوره حتی یه ذره که دوباره با لی جه‌ها کار کنی؟
از این وضعیت خسته شدم.
- چی؟ - فقط دارم دیالوگ‌ها رو با هم‌بازی‌م تمرین می‌کنم.
اگه یه بار دیگه این کارهای بچه‌گانه رو بکنی و بخوای دخالت کنی…
مین‌هی،
چقدر دیگه وقت داریم؟
شش ماه.
آره، بعدش من و مین‌هی از اینجا می‌ریم تا شش ماه دیگه.
ببخشید، خانم.
دایوم؟
دایوم!
حالت خوبه؟
آمبولانس صدا می‌کنم.
م-مردم نباید ببینن…
مردم نباید منو اینجوری ببینن.
- چی-- - بیمارستان ملی هانکوک…
بیمارستان ملی هانکوک، لطفا.
بیمارستان ملی هانکوک.
دایوم.
حالت خوبه، دایوم؟
ای وای.
دایوم!
- اینجا منتظر بمونید. - باشه.
دایوم!
کارگردان لی جه‌ها
شما برای خانم لی دایوم اومدید، درسته؟
خب، من خانوادش نیستم.
فقط برای امروز اومدم.
می‌فهمم.
بهش آرام‌بخش دادیم، ولی حالش خوب نیست.
احتمالا باید بستری بشه.
بستری بشه؟
نیاز به جراحی داره؟
فعلا جراحی گزینه‌ی مناسبی نیست.
حتی بستری شدن هم فقط توصیه‌ی منه.
بعید می‌دونم قبول کنه.
چرا؟
ببخشید، خودش خواسته زیاد توضیح ندم.
فکر می‌کنم برای امروز بهتره برید خونه.
نمی‌تونم اینجوری ولش کنم.
نگران نباشید.
حتی آقای جی هم تصمیم گرفت بیاد.
و بقیه‌ی تیم هم.
باورم نمیشه همه‌ی این آدم‌ها رو یه جا جمع کردیم.
حتی فیلم‌برداری اصلی نیست و هنوز اینجوری می‌کنن.
یه جورایی شبیه سرنوشته.
خب، سرنوشت‌مون به این فیلم‌برداری بستگی داره.
آقای بو هم معجزه‌گره.
از قیافه‌ش معلوم بود که این روزها فشار زیادی داشته.
اون همیشه تحت فشاره.
راستی، چه جوریه که یه دستیار کارگردان نمی‌تونه رانندگی کنه؟
ولی تو بقیه چیزها خوبم.
فقط مطمئن بشیم تست فیلمبرداری خوب پیش میره.
اگه چیزی پیش اومد، به تیم چه سئویونگ خبر بدید.
من طرف لی دایوم رو هندل می‌کنم.
منم می‌تونم کارش رو انجام بدم، می‌دونی.
خودم ترجیح میدم انجامش بدم.
فهمیدم.
- خوش بگذره تو راه برگشت! - باشه.
لی دایوم
من تو بیمارستانم
شخصی که باهاش تماس گرفته‌اید نمی‌تونه جواب بده…
حدس زدم اینجا باشی.
حال بابام خوبه؟
به خودت فکر کن، بچه.
اگه امروز مثل اینجوری بیرون باشی
و تشنج بگیری وقتی هیچ‌کس اطرافت نیست،
واقعا ممکنه بمیری.
شوخی نمی‌کنم.
منظورم اینه…
می‌دونم.
فکر نمی‌کنی منم می‌دونم؟ وای.
ولی با این حال،
اگه می‌خوای چیز ترسناکی بگی، حداقل با لبخند بگو.
ها؟
- صبر کن. - چی شده؟
اون آقای لیه.
صبر کن.
الو؟
آقای لی. اینجا.
اینجا! منو این بالا نمی‌بینی؟
نه، برنگرد. برگرد، اینجا منم.
آره، بیمارستان.
پل هوایی جلوی شما.
آقای لی!
یکی داره خوش می‌گذرونه.
باشه!
- دکتر. - چی؟
من دارم میرم.
هر کاری دوست داری بکن.
خب پس من رفتم!
چکاپ روتین داشتی؟
آره. چکاپ روتین.
هوم.
آب انگور! دقیقا همونی که می‌خواستم.
یکی بخر دوتا ببر گرفتم ولی می‌دم به تو.
نگاه کن به خودت
داری سعی می‌کنی نجیب به نظر بیای.
من نیاز دارم که تو یه صحنه برای تست فیلمبرداری تمرین کنی.
باشه.
معمولا، تست فیلمبرداری فقط برای اطمینان از اینه که
تنظیمات درست کار می‌کنه قبل از اینکه فیلمبرداری اصلی رو شروع کنیم.
ولی تو باید بهش مثل فیلمبرداری اصلی نگاه کنی.
باید به همه نشون بدی که تو بهترین گزینه برای این فیلمی.
من همه‌ی توانم رو می‌ذارم.
می‌تونم انجامش بدم.
و این یه مسئله دیگه است، ولی…
تعداد آدم‌هایی که باید بهشون دروغ بگیم
به دوجین‌ها یا حتی صدها نفر می‌رسه.
من حواسم رو جمع می‌کنم.
من که فقط بین خونه و استودیو تمرین رفت و آمد می‌کنم.
استودیو تمرین؟
آه، تو آژانس خانم چائه.
برای چی؟
اون خیلی مهربونه که اجازه داده از فضای آژانسش استفاده کنم
که قبل از شروع تولید تمرین کنیم.
باشه. اون بازیگر خوبیه، پس نگاه کن و یاد بگیر.
باشه.
فقط مواظب باش
کسی نفهمه که مریضی.
زود اومدی.
سلام، خانم چائه.
خب، در مورد دفعه قبل…
اوه، من اینقدر کنجکاو نیستم که بدونم.
- ببخشید؟ - وقتی آماده‌ای.
من اینجا هستم که گوش بدم وقتی آماده‌ای بعدا بهم بگی.
ممنون که درک می‌کنی.
شروع کنیم؟
باشه، گیوون به جونگوا سیلی می‌زنه.
و وقتی من می‌خوام بهت سیلی بزنم،
- باید جاخالی بدی. - آهان.
دست منو تو دید محیطی‌ت می‌بینی؟ وقتی نزدیک صورتت شد…
- سیلی. - درست مثل همین.
- باید به همدیگه اعتماد کنیم. - آه.
نمی‌تونی فقط یه سیلی بزنی، نه؟
اون وقت خیلی ناراحت می‌شم.
هی، اومدی.
اوه! اینا کفش‌های جدیدته؟
خوشگل و راحت به نظر می‌رسن.
می‌تونی برام صبحانه درست کنی؟
با هم بودن.
از هم جدا شدن.
با هم بودن. می‌خوام با هم باشم. تا دا.
آیا او خیلی در سئول مشغوله؟
حال روحی و جسمیش چطوره؟
آیا او خیلی در سئول مشغوله؟
حال روحی و جسمیش چطوره؟
این فضا خیلی بزرگه.
آیا او خیلی در سئول مشغوله؟
خوب به نظر می‌رسه.
ممنون.
دکتر لی جونگ‌هیو
لطفا، فقط بس کن! لطفا!
ترجیح می‌دم نصف وقتم رو اینجوری زندگی کنم تا یک سال کامل تو تخت بیمارستان.
پس، سئویونگ از وقتی اون مقاله در موردش تو عشق سفید منتشر شده
هیچ پیشنهاد تبلیغاتی جدیدی نداشته.
باشه.
- به نظر یه ستاره در حال ظهور نمیاد؟ - باید یه قرار ملاقات بذارم؟
نه؟
بیا برگردیم
به ریشه‌هامون برای یه تغییر.
خیلی بامزه.
عشق - خدمات مراسم تدفین
مدیر مراسم تدفین، کیم جیهو
هی، گیو!
بیا بریم، مادرت می‌گه وقت غذاست.
تو فردا شروع به فیلمبرداری می‌کنی. هل شدی؟
در واقع، خیلی هل شدم و داره دیوونم می‌کنه.
نگرانم که دوباره یه حمله بهم دست بده.
بیا اینجا.
شونه‌هات رو بالا.
صاف بایست.
برو و اینو بترکون. همه چیز دیگه رو فراموش کن و تمرکز کن روی بازیگری.
تنها چیزی که می‌خوای انجام بدی.
آماده.
- حرکت. - بیا.
- ما می‌تونیم هر کاری بکنیم. - پس الان باید چی کار کنیم؟
- برو شام بخوریم! - برگرد.
- بریم. - بریم.
وای، به نظر می‌رسه یه جای کاملاً متفاوت باشه.
- برای نمای کامل… - شگفت‌انگیزه.
…من به چیزی مثل این فکر می‌کردم.
من دوستش دارم، ولی کمی بازتر توی اولین برداشت.
- گرفتم. - باشه.
ممنون، آقای لی.
کار فوق‌العاده‌ای کردی، آقا.
این باید یه تست فیلمبرداری مهم باشه.
من هیچ وقت تو زندگیم تست به این سختی نداشتم.
سرنوشت ما به این بستگی داره.
این باید خوب پیش بره که تو بتونی به کارت ادامه بدی.
هی! دائه‌اوم.
- سلام. - دائه‌اوم، اومدی.
سلام، آقای لی.
باید خوب پیش بره
چون سرنوشت این فیلم بهش بستگی داره.
بگو ببینم زیادی استرس داری؟
آره، دارم.
اوهوم.
شنیدم به دایوم اجازه دادی از استودیو تمرینت استفاده کنه.
آره.
باید بابت یه چیزی بهش جبران می‌کردم.
چی بوده؟
فقط یه چیزی.
چرا؟ چرا اینقدر سوال می‌پرسی؟
از این به بعد از استودیوی تولید استفاده کن که منم اونجا باشم.
چرا؟
خوشت نمیاد من تنها با دایوم باشم؟
چرا این فکر رو می‌کنی؟
خب، منظورم اینه که…
باشه، پس. اگه اینطور راحت‌تری.
م-مردم نمی‌تونن…
مردم نمی‌تونن منو اینجوری ببینن.
فقط یه چیز دیگه، کارگردان لی.
می‌دونی…
بله؟ بگو.
اوه…
شاید بعداً.
چیزی نیست.
بیا بریم داخل.
استرس نداشته باش.
درست مثل تمرین.
باشه، خانم چه.
موفق باشی.
می‌بینمت بعداً.
می‌تونم دوباره فیلم بسازم؟
می‌تونم دوباره بازی کنم؟
می‌تونیم این فیلم رو با هم بسازیم؟
- سرعت! - تست شوت، برداشت یک.
ضبط.
آماده.
حرکت!
کات! خوبه. عالیه.
اون خوبه.
کات. کار عالی بود.
دوربین رو دارم.
آقای جی، چطور بود؟
خیلی خوب بود.
بریم پخش رو ببینیم.
اوه… منم می‌تونم ببینم؟
البته. همه با هم انجامش دادیم.
الان بفرستیمش.
وقتی اینو ببینن،
دیگه حرفی از قطع سرمایه‌گذاری نمیزنن فقط به خاطر یه بازیگر تازه‌کار.
کافی دیگه، برو خونه.
یه نسخه با تدوین درست میارم،
نه فقط یه نسخه خام.
- شاید یه کم رنگ‌پردازی هم بکنیم. - باشه.
خسته نباشید، همه.
خسته نباشید!
باشه.
- خسته نباشید. - خوب بود.
- خسته نباشید، آقا. - امروز خوب کار کردی.
آقای لی.
هنوز اینجایی. چیه؟
امکانش هست…
این فیلم به خاطر من ساخته نشه؟
نه. اگه فیلم ساخته نشه،
به خاطر…
هر دوی ماست.
ببخشید؟
کدوم سرمایه‌گذار به کارگردانی که پنج سال از بازی دور بوده اعتماد می‌کنه؟
اون تست شوت درخشانی که انجام دادیم
تست برای هر دو لی دایوم و لی جه‌ها بود.
ببخشید. باید بهتر انجام می‌دادم.
چی شد به اون لی دایوم مغروری که می‌گفت می‌تونه انجام بده؟
نگران نباش و برو خونه.
فقط به من اعتماد کن.
اون رو توی یه تست بازیگری پیدا کردی؟
آره. نظرت چیه؟
عجیبه
چطور هر سال استعدادهای جدید از ناکجا ظاهر می‌شن.
اون واقعاً باعث می‌شه سئویونگ بدرخشه.
اونا واقعاً استعدادهای فوق‌العاده‌ای هستن.
بیش از حد قرمزی رو کم کردم؟
آه، این فقط پوست دایومه که خیلی رنگ‌پریده‌ست.
واقعاً مریض به نظر میاد.
و با اجرایی که داره، سخته باور نکنیم.
کجا یه تازه‌کار مثل اون رو پیدا کردی؟
بس کن!
دیوانه شدی؟
ولم کن!
تو کی هستی که به من بگی چیکار کنم؟
من…
حق دارم خودم رو نابود کنم!
کیم جینیو، بازیگر فیلم
جینیو رو می‌شناسی، افسانه سینمای کره دهه نود؟
پروفایل کیم جینیو
از نقش فرعی تا مرکز چونگ‌مورو،
چطور چهره یک نسل شد
سرش توی سئول خیلی شلوغه؟
بی‌خیال دلسوزی. دیگه نمی‌خوام تماشا کنم.
میدونی هیونسنگ کجاست، نه؟
نزدیکه بمیری، نه؟
راستش، خیلی پایینه.
حتی برای تو.
فقط یه صحنه.
این یه صحنه همه چیز رو توضیح میده.
لی دایوم؟
اوهوم. از کجا تونستی یه بازیگر مثل اون پیدا کنی؟
این بیشتر از حد کافی هست برای قانع کردن نگهبان‌های قدیمی ما.
اما میدونی،
بازیگری که کیوون رو تو نسخه اصلی بازی کرد.
مدتیه بازنشسته شده، نه؟
آره. چی شده؟
فقط کنجکاوم این مدت چیکار می‌کرده.
چه جور زندگی‌ای
این بازیگرای زن دارن بعد از اینکه فیلم تموم میشه؟
آدم رو به فکر می‌ندازه، نه؟
فیلمبرداری رو که در دسترس نبود آوردی،
یه بازیگر برتر رو تو نقش مکمل انتخاب کردی،
یه تازه‌کار سوپراستار پیدا کردی،
و حتی سرمایه‌گذارها رو قانع کردی.
حق با تو بود وقتی گفتی پشیمون نمیشم.
باید برگردی. یه جایی هست که باید برم.
آره، شب تا صبح بیدار بودی.
سونگ‌وون.
چی شده؟
مرسی.
خب، حالا…
کجایی؟ الان وقت داری؟
دارم میرم بیمارستان تا نتایج چکاپم رو بگیرم.
میرم بیمارستان. باید یه لحظه حرف بزنیم.
اوه…
ببین، موضوع اینه که…
آقای لی،
چیزی شده؟
تو قراره
نقش اصلی این فیلم رو بازی کنی.
چی؟
ما سرمایه‌گذاری رو گرفتیم.
به خاطر همون یه صحنه‌ای که بازی کردی.
تو خودت این کار رو کردی.
ممنون.
واقعاً؟
این راه هالیوودی
برای گفتن ممنون بود.
کار عالی بود.
اوه…
همچنین…
محل فیلمبرداری‌ای ندیدم
برای صحنه‌ای که کیوون از زندگی ناامید میشه
ولی در نهایت امید پیدا میکنه.
چون نتونستم براش جایی پیدا کنم.
میتونم یه پیشنهادی بدم؟
- نه. فقط از اون وقت برای تمرین استفاده کن. - ممم.
تمرین، تمرینه. پیشنهاد، پیشنهاده.
دنبالم بیا.
دنبالم بیا، دنبالم بیا!
تادا!
اینجاست.
خب، برای یه ویدیوی تبلیغاتی بیمارستان عالیه.
اینجا نه.
اون پایین.
اوه…
وقتی مدت زیادی تو بیمارستان باشی،
روزهایی هست که غیر قابل تحمل به نظر میاد.
هر وقت این اتفاق می‌افتاد، اینجا می‌ایستادم و بیرون رو نگاه می‌کردم.
فکر می‌کردم که این فقط یه پنجره شیشه‌ایه،
ولی زندگی اون طرفش می‌تونه خیلی متفاوت باشه.
اگه کیوون اینجا بایسته و اینجوری بیرون رو نگاه کنه،
واقعاً دلش می‌خواد زندگی کنه.
چند روز پیش بود،
که داشتم برای خودم مراسم خاکسپاری برنامه‌ریزی می‌کردم.
ولی بعد یهویی، خودم رو اون طرف دیدم.
این فیلم
حداقل برای من همچین قدرتی داره.
وقتی کیوون تو فیلم اینجوری به دنیا نگاه می‌کنه،
کسی رو اون بیرون می‌بینه.
کسی که اون طرف دنیا هست
راه میره، اتفاقی نگاه میکنه بالا،
و به کیوون لبخند میزنه.
میدونی بعدش چی به سرش میاد؟
چی میشه؟
از هم می‌پاشه
چون خیلی دلش می‌خواد زندگی کنه.
ولی مرگ هی دنبالش میاد.
و میگه باشه، قبوله. اگه این سرنوشتمه، فهمیدم.
ولی بذار اول یه کم زندگی کنم!
بعد با تمام وجودش سعی می‌کنه از مرگ فرار کنه.
حتی اگه فقط یه ثانیه بخره.
من خیلی از اینجا خوشم اومد.
واقعاً؟
تو این صورت،
نباید برای پیدا کردن بهترین لوکیشن پول بگیرم؟
آروم باش. باید رزروش کنی، وگرنه حساب نمیشه.
چی؟ البته که می‌خواستم برات رزرو کنم!
این قلمرو منه، میدونی.
گرفتن اینجا خیلی راحت میشه.
اصلاً مشکلی نیست.
صبح بخیر، داوم!
منو یادت میاد؟
اِ، سلام.
منتظرت بودم.
- ببخشید؟ - می‌دونم برای جلسه اومدی،
ولی اول یه چای با من می‌خوری؟
مدتیه که آژانسمون چهره جدیدی نگرفته.
این روزا کسی واقعی به نظر نمیاد.
من هر کسی رو انتخاب نمی‌کنم، می‌دونی.
من قصد ندارم با یه آژانس قرارداد ببندم، خانم.
چرا نه؟
ما رو دوست نداری؟
حتی پیشنهاد رو نشنیدی.
هر پیشنهادی مهم نیست، واقعاً.
همین فیلم برام کافیه، همین.
صادقانه بگم بعد از این هدفی ندارم.
نقشی رو گرفتی که همه می‌خوان،
و هیچ هدفی نداری؟
میدونی،
این خیلی توهین‌آمیزه برای بازیگرایی که دنبال فرصتن.
ببخشید.
بذار بگیم دلایل شخصیه.
نیازی نیست از من عذرخواهی کنی.
کارگردان بهت گفته که چیزی امضا نکنی؟
نه، اون اینجوری نیست.
اینجا کسی نیست که کاری رو بکنه یا نکنه.
این فقط روش این صنفته.
کارگردان لی…
خب…
میتونی به عنوان کارگردان بهش اعتماد کنی،
ولی به عنوان یه آدم زیاد بهش اعتماد نکن.
من می‌خوام بیشتر از هر کسی بهش اعتماد کنم.
مثل اینکه وقت جلسه‌ام شده.
باید برم.
ببخشید.
این یه رازه، ولی من دارم این فیلم رو می‌سازم چون واقعاً نمی‌دونم.
نمی‌دونی چی؟
اینکه دوست داشتن کسی چجوریه.
سویونگ برای تو چیه؟
اون یه بازیگر عالیه که بهم چیزی رو یاد داد که خوب نمی‌دونستم.
- الان خوشحالی؟ - انقدر خوشحالم که می‌تونم بمیرم.
به حرف من گوش کن. نمی‌ذارم اینجوری بشی.
بابا…
دارم می‌میرم.
چرا می‌پرسی که داوم مریضه؟
خیلی نگران داومی، ها؟
من فقط بهش نیاز دارم.
همین.