- کمپ ترک اعتیاد؟ - ضعیف نشو!
بیا بهش نشون بدیم که می‌تونیم اگه واقعا بخوایم.
فایتینگ!
گیوم جو نیست؟
حتی دستشویی‌ها رو هم چک کردم.
اینجا نیست.
روز داره شروع میشه.
کجا رفته؟
می‌دونستم اینجا نیست.
معلومه که نه.
اون همونی بود که می‌گفت فایتینگ! برای ترک نوشیدنی.
اینجا نوشیدنی نمی‌خوره.
بریم.
- کجا رفته؟ - خانم!
یه بطری دیگه نوشیدنی برنج بده!
هی!
چه خبره؟
چرا این کارو می‌کنی؟
تو که خیلی مشتاق بودی همه‌مون ترک کنیم.
- اینجا چی کار می‌کنی؟ - می‌دونی...
نمی‌تونستم به این موضوع فکر نکنم.
شب اصلاً نتونستم بخوابم.
بنابراین فکر کردم،
وای، باید خیلی...
دوست داشته باشم نوشیدنی رو.
چرا باید چیزی رو که اینقدر دوست دارم ترک کنم؟
بهتون گفتم که می‌تونیم نوشیدنی رو ترک کنیم... پس می‌گیرم.
هی، یعنی چی؟
دیگه چی؟
یعنی نمی‌تونم بدون نوشیدنی زندگی کنم.
عجب.
باشه. من دیگه از دست رفتم.
شما دو تا باید برگردین به کمپ بدون من.
آیگو...
نامزدی دیگه به فنا رفته.
در هر صورت ازش حالم بد بود.
این حس میده انگار یه جوری جبران شده باشم.
مثل اینکه تو اون کسی هستی که رها شده.
پس اون‌هایی که آسیب دیدن چی؟
خانم.
بله؟
داری یه جایی میری؟
به معبد کمپ ترک اعتیاد.
نگرانشونم که چطورن.
خیلی خوب، منم دارم اونجا میرم.
- سوار شو. - ها؟
باشه.
پس چرا داری میری اونجا؟
منم نگرانم.
پس...
همه‌شون...
فرار کردن؟
بله.
این اولین باره تو تاریخ ۱۰ ساله کمپ ترک اعتیاد.
نداشتم که هر سه یهویی فرار کنن.
نامو آمیتابول... آوالوکیتشوارا بودیساتووا...
ذهنیت، ترک نوشیدنی. ذهنیت، ترک نوشیدنی.
ذهنیتت رو بذار، و نوشیدنی رو ترک کن.
فقط این یکی، بعد ترک. فقط این یکی، بعد ترک.
فقط این یکی، بعد ترک میکنم.
به افتخارش!
چرا داری نوشیدنی می‌خوری؟
گفتم می‌خوام تنها نوشیدنی بخورم.
چطور می‌تونیم بذاریم تنها نوشیدنی بخوری؟
کاملاً موافقم.
چطور می‌تونیم عزیزترین کوچیکمون رو تنها بذاریم؟
شما دو تا چی‌تون شده؟
- تنها نوشیدنی خوردن مد شده. نمی‌دونین؟ - هی!
نوشیدنی وقتی با هم خورده بشه خوشمزه‌تره.
به همین دلیل، دخترهای عزیزم...
از طرف بابا،
امیدوارم کسی رو پیدا کنین که تا آخر عمرتون باهاش نوشیدنی بخورین،
به‌جای بابای پیرتون.
وای، بابا. من همین الان هم خیلی خوشحالم.
اصلاً نمی‌خوام دوباره ازدواج کنم.
منم همینطور.
همین کافیه.
وای، دیگه نوشیدنی نداریم. جدی میگم.
ببخشید، یه بطری دیگه نوشیدنی برنج لطفاً!
کافیه. گیوم جو، بریم برگردیم.
تا وقتی که قبل از مدیتیشن عصر برگردیم،
- گیر بزرگی نمی‌افتیم. - اونجا، اونجا.
فقط این یکی، بعد ترک. فقط این یکی، بعد ترک.
دخترها...
فرار کنید!
هی! وایسا همونجا!
هی! هان جونگ سو!
- بابا! - دنبال من نیاین!
نکن... من تمومم.
برو!
فقط برو...
اگه بگیرمتون همتون مردین!
برو!
ببخشید...
همتون مردین.
- وایسا! گیوم جو! - همتون مردین!
هی، شما دو تا! اگه بگیرمتون مردین!
صبر کن، آنی.
اگه بگیرنمون، جفتمون مردیم. بیا جدا بشیم!
وقتی بگیرمت، کارت تمومه!
عزیزم.
زود باش!
خب، چیزی که میگی اینه که...
کیم جو یوپ، اون عوضی،
داره تو همون مکان، تاریخ و زمان با یه عروس دیگه ازدواج میکنه
که قرار بود با من ازدواج کنه؟
بیا بریم. اینجا اینطوری نمون.
باشه.
باید بریم...
هی، گوم جو، حالت خوبه؟
نه.
حالم خوب نیست.
درد می‌کنه. خیلی درد می‌کنه.
مثل جهنم درد می‌کنه.
اویی جون.
بذار دعا کنیم.
پدر آسمانی، پر از عشق و رحمت.
- از اینکه ما رو فراخواندی متشکریم-آمین. پروردگار...
و ما رو به خانه مقدست هدایت کردی.
پدر... پدر... لطفا مراقبت باش...
- گوم جو من. آمین.- با عشق بزرگوارانه‌ات...
پروردگار...
آمین. ای پروردگار...
پروردگار...
هیونگ‌نیم.
هیونگ‌نیم!
بودا چی میشه؟ چیکار داری تو کلیسا؟
به خدا هم التماس می‌کنم. چیه؟
منطقیه.
کل خانواده‌شون تو کمپ ترک اعتیاد مردود شدن.
می‌فهمم.
واقعا امیدوارم دعاهاشون اثر کنه.
تا خانواده‌شون به عقل بیان.
مخصوصا اون دختر، گوم جو، باید بیدار بشه.
آمین!
یادم نمیاد.
یادت نمیاد؟
آره. بعد مدت‌ها با معده خالی نوشیدنی خوردم.
پس، تو منو پایین آوردی، نه؟ مرسی.
اون چیزی که بهم گفتی چی؟
اونم یادت نمیاد؟
چی گفتم؟
فحش...
دادم؟
اگه ندادم، خوبه.
هر چی گفتم، گیج بودم.
بیخیالش.
مرسی که وسایلم رو آوردی. خدافظ.
وای، خیلی خجالت‌آوره...
وای، چی گفتم؟
دقیقا چی گفتم؟
بیخیال، بیخیال.
اگه یادم نمیاد، مهم نبوده.
وای، معلومه.
چطور فهمیدی که چیزی برات هست، شامه‌قوی؟
ولی می‌دونی، می‌خوام همه اینا رو
پس بدم و تو صورت اون عوضی پرت کنم.
آره.
چه فایده؟
بذاریم به حساب مهریه.
بیا.
وانمود کن این همون عوضیه.
داغونش کن، بجو و تیکه‌تیکه‌اش کن.
فقط نابودش کن.
این همه چیه؟
آه، گوم جو گفت اینارو برای ما خریده.
این یکی برای توئه، عزیزم.
همینجوری یهو؟
از وقتی اومدم بوچون، خیلی اذیت شدی.
فقط حس بدی داشتم.
پس باید نوشیدنی رو بذاری کنار، نه کادو بدی.
نگران نباش.
به خودم که تو کمپ ترک اعتیاد نوشیدنی خوردم،
فکر کردم و یه لحظه روشن‌بینی داشتم.
واقعا نمی‌تونم بدون نوشیدنی زندگی کنم.
- چی؟- هی!
چی؟ راست گفتن بهتر نیست؟
پس، مامان، تو هم وقتشه که بی‌خیال بشی.
سعی نکن منو از نوشیدنی خوردن منع کنی.
باشه، چرا که نه.
فکر کنم ممکنه درست باشه.
اما...
می‌تونی نظرت رو عوض کنی.
هنوز امیدم رو از دست ندادم.
مطمئنم دخترم یه روز نوشیدنی رو ترک می‌کنه.
شماها هم همینطور.
دوستتون دارم.
همتونو دوست دارم.
دوستتون دارم...
هی، این دیگه چیه...
- مامانت چی شده؟ - می‌دونم.
فکر کردم قراره یه پس‌گردنی بخوریم.
واقعا مامان ماست؟
و نه مادر ترزا؟
ما به عشق ورزیدن به دشمنانمون فراخوانده شدیم.
آمین...
چطور می‌تونیم از خانواده خودمون متنفر باشیم؟
مهمتر از همه، باید با عشق رفتار کنیم.
- با عشق...- اینطوری عوض میشن.
- با عشق...- با عشق.
- با عشق.- با عشق.
از این بنوش.
زندگی روی چرخ. یه باشگاه سفالگری؟
وای. تو هم عضو باشگاه سفالگری هستی؟
آره. وقتی چرخ رو می‌چرخونی و یه تیکه قشنگ شکل می‌گیره،
خیلی خوشحال می‌شی.
خیلی خوشحالی.
وای، تو واقعاً یه سفیر خوشحالی هستی.
امیدوارم یه کم از این شادی به مادر گوم جو هم برسه.
- ببخشید؟ - امروز نیومده.
فکر کنم حال و حوصله ورزش کردن نداره.
درسته...
واقعاً، کی تو کمپ ترک اعتیاد نوشیدنی‌ می‌نوشه؟
مطمئنم پیشنهاد گوم جو بوده.
آره، معلومه.
گوم جو اصلاً فکر نمی‌کنه-
فقط یه فکر داره، اونم نوشیدنیه.
بیاین همینجا تمومش کنیم.
من در موقعیتی نیستم که اینو بگم،
ولی بدون اینکه همه داستان رو بدونیم کسی رو نقد کنیم...
بیاین این کارو نکنیم.
چی شده؟
اون تازه طرف گوم جو رو گرفت.
آره، درسته؟
یادم نمیاد.
هی، منم.
یه چیزی هست که می‌خوام بهت بگم.
این چیه؟
امتحانش کن.
هی دائم با من مثل یه بیمار رفتار می‌کنی.
مگه نگفتم که نمی‌خوام این کارو بکنم؟
اگه واقعاً بخوام، می‌تونم نوشیدنی رو ترک کنم.
رفتی کمپ ترک نوشیدنی و نوشیدنی خوردی.
کی این کارو کرد دوباره؟
خب چی؟ کار اشتباهی کردم؟
رو خودم دستشویی کردم؟ یا دستگیر شدم؟
به کسی آسیب نزدم و سالم به خونه برگشتم-
آره، سالم به خونه رسیدی.
ولی حافظه‌ات تیکه تیکه شده.
ساکت شو و امتحانش کن.
- تو خونه امتحانش می‌کنم.- همینجا انجامش بده.
جلوی من.
وای، جدی...
جدی.
بیا دیگه.
چند وقت به چند وقت می‌نوشی؟
وای، چه بازیگر خوبی. یه آدم بدجنس واقعی-
وای، چه حیف...
سال گذشته،
چند بار حس گناه کردی
یا از نوشیدن پشیمون شدی؟
اگه دوباره نوشیدنی بخورم، واقعاً...
یه سگم
نه، چرا باید پشیمون بشم؟
تا حالا یه فامیل، دوست، یا دکتر
ابراز نگرانی کرده یا بهت گفته که ترک کنی؟
خفه شو.
نوشیدنی رو ترک کن، بدون بهانه. یه آدم جدید شو و برگرد.
گوم جو، چرا اینطوری زندگی می‌کنی؟
چی به سر دختر بوچون اومده؟
چیزی که باید ازش فاصله بگیری نوشیدنیه.
نمیتونم باور کنم به اوی جون آسیب زدی.
نوشیدنی رو ترک کن.
یه آدم درست و حسابی شو.
هی، هان گوم جو.
تو واقعاً باید نوشیدنی رو ترک کنی.
گوم جو.
بیا یه درمانی برات پیدا کنیم.
برای سلامتی‌ت.
نه، ممنون.
کل این پرسشنامه اشتباهه، باشه؟
اگه اینطوری باشه، همه کارمندای کره
معتاد به حساب میان.
اشتباه نمی‌کنی.
ولی بیشتر مردم اصلاً نمی‌دونن.
کشورمون خیلی درباره نوشیدن سهل‌گیر هست.
دقیقاً.
برای همین عاشق
این کشور معتاد خودمونم.
اعتیاد، به جهنم.
من فقط یه عاشق نوشیدنی ام که خیلی منطقی رفتار می‌کنم.
- یک.- عالیه، ولی اگه به دستت نگاه کنی...
سفتش کن. دو!
چشما رو جلو. یک!
دو.
یک.
- بفرما.- مرسی.
ورزش کردن حال می‌ده، نه؟ نوونا؟
درسته. مرسی واسه نوشیدنی.
خواهش می‌کنم.
آه، راستی، کنسرت!
وای نه!
باید بلیط بخرم، و کلاً یادم رفت! چی کار کنم؟
هی، اینجا، اینجا. صبر کن، صبر کن.
چی کار کنم؟ چی کار کنم؟ وای نه...
صندلی‌ها...
البته که، فروخته شده.
باید آماده می‌بودم که وقتی بلیطا به فروش می‌رسه کلیک کنم.
وای، واقعاً...
نوونا، جانگ بوم جون رو دوست داری؟
البته.
من و خواهرت طرفدارای پر و پا قرصیم.
وای، خیلی ناامیدکننده‌ست.
خیلی نادره که جانگ بوم جون تو بوچون زنده اجرا کنه.
خیلی ناامید شدم.
آره، کاملاً...
شنیدن آوازش زنده خیلی جادویی می‌شد.
باید از خواب بیدار شم و واقعیتو ببینم، نه؟
باید آماده می‌بودم که برای بلیط‌ها کلیک کنم.
نمی‌تونم باور کنم یادم رفت.
احمق، احمق، احمق.
نوونا، قهوه‌ات...
چطوره؟ خوب شده، نه؟
آره، حدس می‌زنم.
هر کسی نمی‌تونه یه سخنرانی تو اداره شهرستان بده.
خیلی چشمگیره.
خیلی خوشتیپه. آیدل بوچونه.
زنای اداره شهرستان دیگه هوش و حواسشون رفته.
همه‌شون دارن میان سخنرانی رو ببینن تو.
حتی کارمندای زنی که نوشیدنی نمی‌خورن.
دایبک، تقریباً یه میتینگ طرفدارانه.
دکتر؟
بله؟
به چی فکر می‌کنی...
اوه، هیچی. برو دوباره مشغول کارت شو.
باشه، پس.
امشب دارم یه سخنرانی تو اداره شهرستان می‌دم.
بیا.
آره، حتماً. انگار که میاد.
بله، خانم.
چی؟
می‌خوای کجا بریم؟
به اداره شهرستان.
یویی جون امشب یه سخنرانی درباره اعتیاد می‌کنه.
اون از هر سه تاتون دعوت کرده.
گفته خوبه با یه سخنرانی کم‌فشار شروع کنیم.
نه مرسی. چرا باید برم اونجا؟
چی؟ چرا نه؟
از قبل بهت گفتم، مامان.
سعی نکن جلوی نوشیدنمو بگیری.
نمی‌رم. اصلاً.
نمی‌ری؟ نمی‌ری؟
کی می‌گه؟ کی می‌گه؟
با عشق...
دختر گلم.
بهتره بری تا دارم خوب ازت می‌خوام، باشه؟
و شما دوتا هم همینطور.
یادتون نره، برگه‌های طلاق امضا شده اونجا نشستن.
فهمیدین؟
دوستتون دارم.
هی، مامانت چی شده؟
واقعاً فکر کردم این دفعه کتک می‌خوریم.
الان این مهم نیست.
یه سخنرانی؟ یهویی؟
واقعاً، سئو یی جون...
بعد از نوشیدن هوش‌و‌حواس از دست دادم.
هیچی یادم نمیاد.
اگه عاشق نوشیدن هستی، احتمالاً
حداقل یه بار اینو گفتی.
از دست دادن حافظه بعد از نوشیدن
بهش می‌گن بلک اوت.
بلک اوت‌ها یه نشونه اولیه از اعتیاد به نوشیدنیه.
بدنت داره یه هشدار می‌ده.
اون داره اینو به من می‌گه.
فکر کردم نمی‌خواد منو مجبور کنه.
- ولی اینجاست که منو مجبور می‌کنه.- نوشیدنی...
دقیقاً چی گفتم؟
چیزی مهم گفتم؟
عصبانیه چون یادم نمیاد چی گفتم؟
یی جون.
آره؟
وای، امکان نداره!
- تحت تأثیر...- واقعاً ممکنه من معتاد باشم؟
قطع‌های حافظه منجر به انواع مشکلات جدی میشن.
نه، نه، نه، نه.
گیج بودم، آره،
ولی امکان نداره همچین حرفی بهش زده باشم.
و حتی اگه گفته باشم، دوباره منو قطع می‌کرد.
پس چرا یوجون ترک کرده بود؟
نمی‌دونم. پرسیدم و فقط به من توپید.
بابا، لطفاً.
فکر می‌کنی می‌خوام اینجوری باشم؟
داشتی خوابت می‌برد، نه؟
- قطعاً، داشتم.- درسته؟
وای!
- یوجون، عالی بودی. درسته؟ - آره.
- مرسی. خوب بود؟ - آره، آره، آره!
دکتر، سخنرانی‌تون محشر بود!
دکتر، چه خوش‌تیپید!
- شما بهترینید! - خیلی باحاله.
بین خانم‌ها محبوبید.
همشون کارمندان اداره شهرستانن.
فکر کنم همشون اومدن چهره منو ببینن.
آقای خوش‌تیپ، یه عکس نیاز داریم.
مامان یه عکس می‌خواد.
ببخشید، واقعاً از عکس گرفتن خوشم نمیاد-
حرف نزن و بگیر.
یک، دو، سه.
گرفتم. بذار ببینیم.
هی، بیا اینجا.
اون روز حرف خیلی بدی زدم؟
- چی؟ - واسه همین از مامانم استفاده کردی
که منو به سخنرانی‌ت بکشونی تا ترک کنم؟
ای بابا، فکر می‌کنی من تو رو به سخنرانی دعوت می‌کردم؟
یه وکیل می‌گرفتم به جاش.
پس چرا این کارو می‌کنی؟
می‌خواستم به سخنرانی عالی من گوش بدی،
یه بیداری عمیق از درونت احساس کنی
که بهت کمک کنه بفهمی
نباید اینجوری زندگی کنی و راهتو عوض کنی.
ولش کن.
اونی، بابا، بریم.
دیگه سخنرانی نمی‌رم.
- خداحافظ.- عالی بودی.
صبر کن.
واقعاً می‌خوای بهش اینو بگی؟
آره. بهتره فشار بیارم تا وقتی نرم شده.
نمی‌تونم دیگه اینجوری زندگی کنم.
کاملاً موافقم.
زمان‌بندی عالی.
موافقم.
- باشه. انجامش بدیم! - معامله.
بریم.
یه لحظه. فقط...
پس، همه شما به سخنرانی توجه کردید؟
قطعاً.
کار همه‌تون خوب بود.
برنامه یه ماهه‌ست.
از دستش ندید، بچسبید بهش، و ترک کنید.
همتونو دوست دارم.
مامان.
واقعاً ما رو دوست داری؟
قطعاً.
پس،
می‌خوای ما خوشحال باشیم، درسته؟
و نمی‌خوای ما
کارهایی کنیم فقط برای خوشحال کردن تو، درسته؟
قطعاً. درسته.
پس، شماها چی می‌خواید بگید؟
خدا مامانو تغییر داد
و به ما شجاعت داد.
ما به سخنرانی نمیریم...
خانم.
چی؟
با عشق...
- با عشق...- باشه.
فکر کنم ممکنه نخواید برید.
ولی تظاهر می‌کنم نشنیدم.
همتونو دوست دارم.
تغییر مامان فقط ما رو جسورتر کرد.
صادقانه بگم...
خجالت‌زده‌ام.
خیلی تحقیرآمیزه که یوجون باهامون مثل بیمار برخورد کنه.
هرچی باشه، دیگه برنمی‌گردم.
منم همینطور! نه، نه، نمیرم. امکان نداره!
گوش دادن به سخنرانی فقط باعث شد بیشتر بخوام بنوشم.
صادقانه بگم...
با عشق، با عشق...
- با عشق...- با عشق، با عشق...
- با عشق...- با عشق...
ولش کن. چرندیات!
نمی‌تونم. دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم.
ترجیح میدم تو جهنم بسوزم! دیوونه!
و این منجر به یه فاجعه بزرگ شد.
عشقو بی‌خیال. چیزی که شماها نیاز دارید یه کتکه.
صبر کن، صبر کن! صبر کن، صبر کن! مامان!
همتون مُردید!
هیچ حسی نداری وقتی یکی که ترک کرده رو می‌بینی؟
مثل یوجون باش، آدم باش!
چی میگی؟ هنوز خیلی زوده.
یه چیزی اذیتش می‌کنه؟
وای، جدی...
مامان خیلی...
می‌تونی تو مرکز ماشین کمک کنی؟
با کارمندام رفته‌م سر کار بیرون،
ولی یه مشتری داریم.
باشه.
کمربند ایمنی با مدل سال ماشین نمی‌خونه.
عوضش کردی؟
ببخشید؟
آره، من خشن می‌رانم. پس آره، احتمالا.
جعبه فیوز هم عوض شده.
آره، من ماشینامو خشن می‌رانم.
واسه همینه که دارم ارزون می‌فروشمش.
این ماشین آب‌دیدگی داشته.
- چی؟ - درسته؟
آقا، این ماشین آب‌دیدگی نداره.
وای، نزدیک بود سرت کلاه بره.
خیلی خوشحال بودم که تصادفی نداشته.
بیخیال معامله شو.
آ-آقا...
آقا! آقا!
آ-آقا، آ-آقا...
چی؟
وجدان داشته باش.
چطور می‌تونی مردم رو اینطوری گول بزنی؟
گول زدن؟
هی، دوباره بگو. هی!
- ول کن. - می‌خوای بخریش؟
- ول کن! - می‌خوای بخری یا نه؟
لعنتی...
چی؟ حالا چی شده؟
تو!
واقعاً.
ببین چیکار می‌کنی.
واقعاً. من که بهت نخوردم.
اینجا! شکسته! کمک کن!
لعنتی!
اینجا یه استخون شکسته!
فکر کنم...
اینجا... شکسته...
لطفاً دقیق نگاه کن. دقیق.
بعد از گرفتن برگه‌ی دکتر می‌ندازمت زندان.
تو باید بری زندان.
ای بابا...
وای... این جدیه. این بده.
چرا؟ شکستگی دارم؟
چند هفته باید استراحت کنم؟
اصلاً حرفشو نزن.
دقیقاً چطور افتادی و...
- کاملاً سالم موندی؟ - می‌بینی؟
می‌گه من سالمم. کاملاً سالمم.
م-من...
چی؟ م-من سالمم؟
آره. کاملاً سالمی.
حتی تو بیمارستانم فقط هزینه‌ی تشخیص رو می‌گیری.
در واقع،
ای بابا، ای بابا، ای بابا...
نگاه کن.
وای، اون باید برگه‌ی دکتر بگیره تا ارزش پول رو داشته باشه.
- چی؟ - آره.
لطفاً، لطفاً...
- فقط یکی رو بده به من! - توران!
مثل دیوونه‌ها کلیک کردم تا اینو بگیرم.
ولی به خاطر یه اورژانسی نمی‌تونم برم.
دارم مجانی می‌دمشون.
دارم می‌دمشون به کسی که شدیداً می‌خواد بره.
مرسی. اون کسی منم.
این چیه؟
سون هیونگ مین، بدشون به من.
اول من کامنت گذاشتم!
زنم یه فن جونگ بوم جونه.
من این بلیط‌ها رو لازم دارم.
زن؟
پس، تو متاهلی، سون هیونگ مین.
می‌خوام به عشق اولم که دوباره پیداش کردم اعتراف کنم
بعد از اینکه با هم کنسرت رو دیدیم.
منم بذار ازدواج کنم.
لطفاً، سونی!
بونگ جون هو، این انگل...
چطور جرات می‌کنی قصه‌ی غم‌انگیز بفروشی؟
بونگ جون هو، بدشون به من.
نزدیک سالگرد ازدواجمونه.
می‌خوام از زنم تشکر کنم
که همیشه خیلی زحمت می‌کشه.
ای بابا، چه آدم خودخواهی.
واقعاً...
ستاره‌های جهانی بوچون.
وقتمون رو تلف نکنیم.
اولین کسی که برسه بلیط‌ها رو می‌گیره.
مکان. میدان مدرسه ابتدایی بوچون.
مامان، باید برم.
غذات رو تموم کن!
وای، هوا یونگ خواسته بود من اینو بردارم.
دیگه دارم دیوونه می‌شم.
استاد!
مربی کیم.
هی.
چی؟
چرا اینجایی؟
اینجا چی کار می‌کنی، استاد؟
- تویی؟ - ها؟
اون جایزه رایگانه؟
تو که بوچون سون هیونگ مین نیستی...
چون گفتی که ازدواج کردی...
بوچون بونگ جون هو؟
درسته؟
پس، عشق اولت کی بود؟
بگو دیگه، کی بود؟ همونی که دوباره دیدیش؟ کی؟
هی، بسه دیگه.
بده به من. این جایزه رایگانه، نه؟
آره، آره.
نه اینقدر سریع.
اینقدر سخت نگیر.
این خصوصیه.
یه چیزی ازت بپرسم. لطفاً چیزی نگو.
داستان بوچون بونگ جون هو رو برای خودت نگه دار.
فهمیدی؟
وای، مطمئن نیستم.
بعد از اینکه ببینم
حقوق ماه بعدم چقدر میشه و برنامه رانندگی چجوریه، تصمیم می‌گیرم.
ببینم چطور از پس این چیزا بر میای، استاد.
- نه. نگاه نکن.- ببخشید؟
چرا کلاً دیگه همدیگه رو نبینیم؟
جای دیگه‌ای رو نگاه کن.
اوه، صبر کن، صبر کن!
استاد، لطفاً صبر کن. وای، وای. وای...
راستش، واقعاً می‌خوام اعتراف عشقت نتیجه بده.
اینم بگیر. خوش بگذره بهتون دو تا.
و تظاهر کن که هیچ‌کدوم از اینا رو نشنیدی.
من رفتم. موفق باشی!
خداحافظ!
مرسی!
آره!
باشه...
اینجا چی کار می‌کنی؟
دیدم چراغ‌ها روشنه.
بوچون نابغه مکانیک چرا تا دیر وقت کار می‌کنه؟
فکر می‌کنی دوست دارم؟
آره...
زودتر انگار می‌خواستی اون یارو رو بندازی زندان.
چرا گفتی ماشینش رو درست می‌کنی؟
نمی‌خوام بد بگه از تعمیرگاه.
شاید نتونم کمکی کنم. حداقل، نباید به تعمیرگاه آسیب بزنم.
یونگ وونگ و سئون هوا خیلی زحمت کشیدن این تعمیرگاه رو ساختن.
من چیزی به اون دو تا نگفتم.
پس، تو هم چیزی نگو.
باشه.
این رو بخور.
این چیه؟
وای، شام نیمه‌شب؟
صاحب رستوران خیلی چیزای رایگان بهم داد.
دلم نمی‌اومد هدرشون بدم.
وای، خیلی ممنونم.
چرا اینقدر چیزای رایگان بهت دادن؟
می‌دونی، مردم منو دوست دارن.
مردم می‌خوان همه چیز بهم بدن.
آب‌نبات،
کفش و ماهی دریا، لطفاً.
و چند تا مارماهی هم.
باشه، گرفتم.
با این پرداخت می‌کنم.
وای، این همه مارماهی، مورد علاقه‌ام!
خیلی خوبه.
آروم‌تر بخور.
وای، اگه این نوشیدنی بود، عالی می‌شد.
- گوم جو.- اگه می‌خوای غر بزنی، نزن.
خیلی مسخره‌س که بعد از اینکه بیهوش شدم اینو بگم.
ولی نمی‌تونم نوشیدنی رو ترک کنم.
هی، نگاه کن امروز چی شد.
دنیا انگار می‌خواد منو شکنجه کنه.
چطور می‌تونم بدون نوشیدنی زندگی کنم؟
می‌تونی.
برای دکتر سو که همه دوستش دارن، آسونه.
هر روز برای تو یه روز آفتابیه. به خاطر همینه.
ولی من؟ من همیشه تو بارونم.
هیچ‌وقت کسی برام چتر نگه نمی‌داره.
فقط نوشیدنیه که بهم کمک می‌کنه زنده بمونم.
برو. باید کار کنم.
مرسی برای غذا.
خیلی درد داره؟
آره.
پر از زخمم.
زیاد درد نکش.
چی؟
امیدوارم زودتر خوب بشن.
هر نوع زخمی که داری.
باشه.
مرسی.
کجا رفته؟
چی؟ این چیه؟
کنسرت جانگ بوم جون؟
بخش R، ردیف H، صندلی‌های ۱۲ و ۱۳؟
وای، ترسوندی منو.
چی؟
تو بودی؟
بوچون بونگ جون هو؟
هیون جو.
اولین باری که دیدمت، حسش کردم.
تو سرنوشت منی.
دیگه نمی‌خوام برادر کوچیکه باشم.
می‌خوام مرد زندگی‌ات باشم.
نه دیگه، خیلی ضایع است...
هیون جو.
می‌دونی چیه، نونا؟
تو عشق اول منی.
من به دنیا اومدم که دوستت داشته باشم.
لطفا قلبم رو قبول کن.
سون اوک.
- نونا. - وای خدای من.
این گل‌ها چیه؟
خب...
- نونا. - حتما سون هوا بهت گفته.
که دارم ازدواج می‌کنم.
- ببخشید؟ - می‌دونستم.
فکر کردم چرا یهو خواستی باهام قرار بذاری.
ممنون.
بیا، اینو بگیر.
نمی‌گفتی عاشق سلف‌سرویس هستی؟
اون سلف‌سرویس هتل عالیه.
بیا هر چقدر می‌خوای بخور.
نه. من سلف‌سرویس دوست ندارم.
از سلف‌سرویس متنفرم. بدم میاد.
همیشه از سلف‌سرویس بدم می‌اومده.
چرا... چرا سلف‌سرویس؟
چرا سلف‌سرویس رو انتخاب کردی بدون اینکه یه شانس به خورش گوشت بدی؟
چی میگی؟
ناراحت خورش گوشت نیستی؟
چی میشه اون خورش گوشتی که
در حال جوشیدن بوده و منتظر تو بوده؟
خورش گوشت می‌تونست انتخاب بهتری باشه.
خورش گوشت اصل کاریه.
چرا سلف‌سرویس رو انتخاب کردی؟ چرا؟
باشه.
می‌پرسم اگه می‌تونن خورش گوشت رو به سلف‌سرویس اضافه کنن.
نه.
گفتم سلف‌سرویس نمی‌خوام!
اون روز با یه قهر، اون عشق تموم شد.
تو که دیگه ازش گذشته بودی، نه؟
این همه قیل و قال چیه الآن؟
- این همه قیل و قال؟ - یا عقلتو از دست دادی؟
هیون جو و...
عاقلانه است؟
چرا نیست؟
داری می‌پرسی چون نمی‌دونی؟
هیون جو دوست خواهرت هست، مرد!
زن تو هم یه زمانی خواهر دوستت بود.
اگه خواهرت بفهمه، قشنگ قاطی می‌کنه!
تو با خواهر من دوست بودی، می‌دونستی من قاطی می‌کنم!
هی، حداقل ما بچه نداریم!
خواهرم عملاً منو مثل پسر خودش بزرگ کرده.
هی، داری با من بحث می‌کنی الآن؟
چرا درباره هر حرفی که می‌زنم داری بحث می‌کنی؟
هی، هی، هی.
بذار من اینو درست کنم. تو دخالت نکن.
فهمیدی؟
من نمی‌خورم.
سون هوا وقتی بفهمه قاطی می‌کنه.
زیاد ناراحت نباش.
امیدوارم زودتر خوب بشه.
هر زخمی که داری.
من...
نامزدی رو به خاطر نوشیدنی بهم نزدم.
اون عوضی...
یه زن دیگه رو دوست داره.
یه دختر کوتاه و خیلی بامزه.
خیلی خجالت کشیدم.
ترکم کرد.
می‌خواستم بامزه‌تر باشم...
تو هستی...
اون روز چی گفتم؟
وای!
چه بویی می‌ده.
به نظر میاد خورش سویا درست کردی. وای...
گوم جو کجاست؟
توی اتاقش نیست. حتما رفته بیرون.
خورش سویا مادرت محشره.
طعمش آدمو می‌کشه.
فقط بخور.
زیاده‌روی نکن.
این رفتارت چیزی رو درست نمی‌کنه.
مامان...
گوم جو.
تو همیشه برام یه هدیه بودی.
و امروز، یه پسر هم بهم هدیه دادی.
جو یوپ.
لطفا مراقب گوم جو باش.
اون با پدر بیچاره‌اش خیلی سختی کشیده.
کاری کن فقط بخنده و خوشحال باشه.
از صمیم قلب ازدواجتون رو تبریک می‌گم.
آره، آنی.
ها؟
باشه، دارم میام.
وای خدا!
برامون یه اتوبوس شیک اجاره کردن.
غذا و نوشیدنی‌ها.
چه هدر رفتی.
بیا این اتوبوس رو برداریم بریم سئول پیک‌نیک.
بس کن.
چرا که نه؟
ما امروز رو تعطیل کردیم که بریم عروسی، به هر حال.
راننده، می‌تونیم بریم سمت رودخانه هان؟
اگه نمی‌خوای بری اون دنیا، دهنت رو ببند.
هیونگ‌نیم، نگفتی گوم جو رزرو کرده؟
پس چرا کنسلش نکرد؟
عروسی رو که خوب کنسل کرد.
بسه دیگه.
چی؟ فقط نگرانم. همین.
هی، چی شد؟
مامان گفت همه چیز رو کنسل کنی.
خب...
بیا تو.
- چی؟ - بیا تو و برو.
و برنگرد.
فقط فکر می‌کنم یه دختر دارم.
- ببخشید، مامان. - نمی‌خوام بشنوم.
فقط برو.
صبر کن.
بهش گفته بودم اتوبوس رو کنسل نکنه.
- چی؟ - گفتم اتوبوس رو کنسل نکنه.
می‌خواستم بیماران سالمندم رو
ببرم پیک‌نیک.
هی، یادت رفت بهشون بگی، نه؟
بیا بریم، گفتی تو هم میای.
می‌بینمت.
چی بود اون؟
اون برای تو نبود. برای مادرت بود.
نگران بودم که مبادا از پا بیفته.
اون چیه؟
اگه عروسی کنسل نشده بود،
همه داشتن خوش می‌گذروندن.
حق با تو بود.
ها؟
پرسیدی که آیا به کسایی که به خاطر من آسیب دیدن فکر کردم یا نه.
حقم اینه که اینو بشنوم.
ببخشید. نباید اینو می‌گفتم.
زیاد بهش فکر نکن.
بی‌خیال.
چرا معذرت می‌خوای؟
یکی دیگه هست که باید معذرت بخواد.
راننده، یه لحظه وایسا. میشه اتوبوس رو نگه داری؟
چی؟ هی.
چرا منو پیاده می‌کنی؟ کجا داری میری؟
ببخشید. باید برم یه جایی.
راننده، بریم به مقصد اصلی.
هی، گوم جو. هان گوم جو!
هی، هان گوم جو!
بیپ بیپ...
این گل نیست.
فقط گل‌های واقعی حساب میشن.
لطفاً یه گل بهم بده!
صبر کن تا پر بشه.
آه، راست میگی. درباره اون بلیت‌های کنسرت.
یونگ وونگ همه جا دنبالشه، ولی سخته.
می‌خواستم اگه بلیط‌ها رو گرفتیم با تو برم.
نگران من نباش.
خانواده ما عملاً عزاداره.
وقت کنسرت نیست.
که فکر کنم، همه‌اش تقصیر منه.
چی؟
چی میگی؟
وقتی بچه‌ها خرابکاری می‌کنن، اولش می‌گذری.
ولی اگه دوباره تکرار کنن، منفجر می‌شی.
اگه طلاق نگرفته بودم و خوب زندگی می‌کردم،
شاید بهم خوردن نامزدی گوم جو یواشکی رد می‌شد.
حس می‌کنم اون قربانی شده،
و داره تاوان منو پس می‌ده.
و واسه گوم جو خیلی ناراحتم.
چی داری میگی؟
بس کن این مزخرفات رو.
هیون جو...
تقصیر تو نیست.
چرا اینجوری بهش نگاه می‌کنی؟
اگه سون هوا بفهمه، بد می‌شه.
بفرما.
چرا این رو به من میدی؟
با خواهرم برو.
اون چه مرگشه؟
تماس برقرار نمی‌شود. بعد از بوق...
گوم جو، جواب بده.
گوانگ اوک!
نمی‌تونم...
این کار رو بکنم.
شنیدم گوم جو ازش جدا شده.
آره، ظاهراً از غر زدنش در مورد نوشیدنی خوردنش بدش می‌اومد.
وای، چه وضعیه.
چرا جواب نمیده؟
تماس وصل نمیشه.
وای، بابا بیا دیگه!
تماس وصل نمیشه.
چه آدم دیوونه‌ایه این!
وقتشه بریم فرودگاه.
وسایلمون رو برداریم و بریم.
بریم. لعنتی!
وای، واقعاً؟ جدی!
جدی!
لعنتی!
شخصی که دارید باهاش تماس می‌گیرید در دسترس نیست.
اون زن داره رو پل چیکار می‌کنه؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
فکر نمی‌کردم هیچوقت
کسی چترم بشه تو زندگیم.
ولی تو هستی.
الان یادم اومد.
یوی جون.
می‌خوام نوشیدنی خوردن رو ترک کنم.
اگه فقط تصمیم بگیرم،
فکر می‌کردم می‌تونم.
فکر می‌کردم از پسش برمیام.
ولی اینطور نبود.
خیلی خجالت می‌کشم...
از این زندگی که دارم می‌کنم.
به همین خاطر...
خیلی تلاش کردی.
آره.
می‌خواستم کمک کنم.
چون حس می‌کردم این احساس واقعیت بود.
حق با توئه.
می‌خوام نوشیدنی خوردن رو ترک کنم...
و می‌خوام دوباره درست زندگی کنم.
پس...
لطفاً کمکم کن...
یوی جون.
خاموشی‌ها نشونه‌ی اولیه اعتیاد به نوشیدنیه.
بدن داره بهت هشدار می‌ده.
کارهایی که توی خاموشی می‌کنی
می‌تونن بعداً عواقب جدی اجتماعی داشته باشن.
برای فهمیدن دلیل خاموشی‌ها،
باید اول بفهمیم چطور نوشیدنی...
- پیدات کردم.- مغز رو تحت‌تأثیر قرار می‌ده.
سو یوی جون، لعنتی.
چی؟ دکتر سو یوی جون؟
نکنه می‌خواد برگرده؟
عمراً. بعد از کاری که کرد دیگه نه.
هان گوم جو...
وای، ترک نوشیدنی خیلی سخته.
فقط یه هفته دوام بیار.
هر چی بخوای برات انجام میدم.
پس حالا دیگه باهات خوبه؟
اگه اینقدر راحت بود،
چرا تا حالا بهت محل نمی‌ذاشت؟
چرا قطع رابطه کردی باهام؟
هنوزم نمی‌فهمم.
چرا اون‌موقع از هم دور شدیم.