برای یه کارمند معمولی کره‌ای خیلی سخته
که ننوشه.
سخته که تو یه مهمونی کاری با رئیست نوشیدنی رو رد کنی.
دوستت دارم، هان گوم جو.
هنوز داری کار می‌کنی؟
دارم تمومش می‌کنم.
دیر وقته. برو بخواب.
آره، الان می‌خوابم.
دلم برات تنگ شده.
حتماً سرش شلوغه...
بیرون خونتم.
یه لحظه بیا بیرون.
درست میگی. تی‌شرت سفید و جین بهترینه.
انگار تو یه شرکت بزرگ کار می‌کنم. کیف می‌کنم.
فکر کردم می‌خواستی بخوابی.
آره، چرا؟
اینطوری می‌خوابی؟
همیشه اینطوری می‌خوابم. تو که نمی‌دونی.
جدی؟
آره...
خوشگلی.
خب، چه خبر؟
دویدی اومدی چون گفتم دلم برات تنگ شده؟
نه.
اومدم چون دلم برات تنگ شده بود.
بریم.
هی، اگه یکی ما رو ببینه چی؟
این موقع کسی دور و بر نیست.
میدونی که کره دور تا دورش چهار تا دریا داره؟
چی؟
دریای شرق، دریای غرب، دریای جنوب،
و دریای عشق سئو یی جون.
گوم جو خیلی بامزه‌ست، نه؟ نمی‌خوای گوم جو رو نازش کنی؟
قلب!
این چیزیه که این روزا نسل جدید بهش قسم می‌خورن.
بریم.
اون چیه؟
نباید این کار رو می‌کردم...
فکر کردم قلبم وایستاد...
خیلی ناز شدی.
گوم جو، صبر کن!
یک، دو، سه. به جلو!
یک، دو، یک، دو.
یک، دو.
چا چا چا.
یک، دو. چا چا چا.
شونه‌هات رو تکون بده.
یک، دو.
یک، دو، یک، دو.
خوب بود.
تبریک میگم.
لطفاً اینو پیش خودت نگه دار.
گوم جو می‌خواست این قضیه رو مخفی کنه تا حرف تو شهر نیفته.
ولی تو خیلی زود فهمیدی...
چطور می‌تونستم نفهمم؟
دیگه حرفی ندارم. اگه مسخرم کنی،
هیچی بهت نمیگم.
باشه، باشه.
صبر کن، گوم جو دعوات می‌کنه چون من شما دوتا رو پیدا کردم؟
نه. می‌فهمه.
گوم جو می‌دونه چقدر برام خاصی.
ولی لطفاً اینو یه راز نگه دار.
حتماً.
راستی، گوم جو به زودی میره سئول.
چیکار می‌کنی؟ از اول راه دور...
کاریش نمیشه کرد.
هر وقت فرصت کنم بهش سر می‌زنم.
باید همین کار رو بکنی.
سریع‌تر کارها رو پیش ببر چون زیاد همدیگه رو نمی‌بینید.
- چی؟ - انگار داری تو اتوبان رانندگی می‌کنی!
ویژژژ!
باشه...
البته، تو تشخیص‌ها چیزی نشون نمیده.
چی؟ ترفیع؟ خانم هان؟
آره.
وقتی آقای هوانگ از تیم پشتیبانی ۲ استعفا بده،
اون موقعیت باز میشه.
می‌خواستم اون موقعیت رو بهش پیشنهاد بدم.
به نظر من، اون مناسب‌ترینه.
معلومه، کاملاً موافقم.
ولی یه چیزی هست که نگرانم می‌کنه...
نگرانت می‌کنه؟ چی هست؟
شنیدم برای اعتیاد درمان میشه.
حدس می‌زنم مرخصی ده سالگیش هم به همین خاطر بوده.
- واقعاً؟ - ما نمیتونیم...
یه معتاد تو یه موقعیت مهم.
بدترین چیزه.
ها؟
توی شرایط رانندگی عادی کاملاً خوب کار می‌کنه،
ولی تو بادهای شدید با سرعت بالا صداهای بلندی میده.
بدترین نوع صدای باده.
اوه، درسته؟
یه شکاف کوچیک بود که یه تکه شیشه
بعد از تصادف گیر کرده بود و به نظر می‌رسه که ما ندیدیمش.
طبق معمول.
پیمانکار تو دگو نتونست
علت رو پیدا کنه بعد از اینکه همه کارها رو انجام دادن.
و تو به این راحتی پیداش کردی.
لطفاً تا امروز درستش کن.
- امروز؟ - آره.
خیلی عجله دارن.
وای، امروز سخته چون خیلی سرم شلوغه.
می‌دونم که سرت شلوغه.
ولی این بهترین فرصتته که بدرخشی.
واقعاً دارم تلاش می‌کنم
تا تو رو برای جایگاه آقای هوانگ پیشنهاد بدم، خانم هان.
ببخشید؟
گفتم بهت.
نمی‌ذارم دوباره ناحق مثل دفعه قبل نادیده گرفته بشی.
برام مهم نیست اگه بگن تبعیض معکوسه،
یا اینکه ازدواج کردی یا نه.
به همه می‌گم که باید
فقط بر اساس مهارت‌هات ارزیابی بشی.
خوشبختانه، دارن کم‌کم قبول می‌کنن.
مدیر هم.
- واقعاً؟ - بله.
این بار حتماً ترفیع می‌گیری.
خبرهای خوب به زودی می‌رسه.
ممنون.
تمام تلاشم رو می‌کنم.
خوبه. ممنون.
- فایتینگ! - فایتینگ!
مراقب باش!
ممنون!
دباک...
نمی‌تونیم یه معتاد رو تو یه موقعیت مهم بذاریم.
مشکل چیه با
شناختن مشکلش و درمانش؟
تصمیمش رو تحسین می‌کنم.
لعنتی!
هیچ چیز طبق مراد من نیست!
چرا، چرا، چرا، چرا...
بله، منتظر تماستون بودم.
بله؟
واقعاً؟
خانم، چی شده اینجا؟
اومدم برای کلاس ورزش ثبت‌نام کنم.
مدتیه انجام ندادم و حس می‌کنم تنبلم.
حالتون بد نیست، نه؟
آخرین چکاپ سلامتی‌تون کی بود؟
حدود همین موقع سال گذشته. فکر کنم وقتشه.
براتون وقت می‌گیرم تو کلینیک.
اشکالی نداره. می‌تونم این کار رو خودم انجام بدم.
شما خیلی مشغولید که درگیر این چیزا بشید، دکتر سو.
فقط یک لحظه.
ذره‌بینم کجاست؟
ممنون.
بافکر، ماهر...
هر کسی که تو رو به دست بیاره خوش‌شانسه.
اون خوش‌شانس دخترت، گوم جوئه.
اون زن خوش‌شانس.
امروز چه روزیه؟
امروز؟ بذار ببینم...
ممنون. دارم می‌رم.
- بعداً می‌بینمت. - خداحافظ.
برای من؟
وعده‌های غذایی رو وقتی دیر کار می‌کنی رد نکن.
حتماً. ممنون. تو بهترینی.
ولی چرا این احساس بد دارم؟
- درباره چی؟ - رئیس کیم.
حرفای گنده درباره حمایت ازت،
بعد کار اضافه‌کاری رو می‌ریزه سرت.
جلوت شیرین حرف می‌زنه،
ولی از کجا می‌دونی پشت سرت بد نمی‌گه؟
تعریف واقعی از یه آدم تلخ و کوچیکه.
بیا دیگه. اونقدر بچه‌گونه نیست.
تو دنیا رو از پشت عینک صورتی می‌بینی، نه؟
منطقیه، عاشق شدی و اینا.
صادق باش.
تو و یی جون دارید با هم چت میکنید؟
وای، چی می‌گی؟
ما از این چیزا گذشتیم. عاشقیم.
ما با همیم.
حتی قرار هم میذاریم.
بعدش چی؟
بگو ازدواج کردید و منتظر بچه‌اید.
واقعاً می‌خوای ساکت شم، نه؟
دروغ پشت دروغ. چطور جرات می‌کنی؟
به هر حال، برات بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم.
تو کار و عشق.
خداحافظ!
نه، جدی می‌گم.
ما واقعاً با همیم...
چرا باور نمی‌کنه؟
باشه.
هم کارم و هم عشقم عالی دارن پیش می‌رن.
وای، این شرکت بالاخره داره یه جایی می‌رسه.
مامان، بابا.
فکر کنم دارم ترفیع می‌گیرم...
نه.
زود قضاوت نکن.
وقتی رسمی شد بهشون میگم.
اوه، بهتره فروتن بمونی.
مدیر هان.
تو همه راهو اومدی اینجا که ازم خواهش کنی؟
این یکی از دلیلا بود.
می‌خواستم تورو هم ببینم.
باشه، چون تو ازم خواستی.
مرسی، سانبه.
اگه تو هم یه لطفی برام بکنی.
با من بیا به سفر داوطلبانه پزشکی.
می‌تونی دوباره با مردم نزدیک بشی.
بی‌خیال.
تا کی می‌خوای تو این دهات بمونی؟
وقتش رسیده برگردی به پستت.
نه، علاقه‌ای ندارم.
هی.
بی‌خیال اون چی شده، و دنبال بابات دیگه نگرد.
خیلی وقته مفقود شده.
کارآگاه مسئول هم پیداش نکرده.
تا کی می‌خوای این بار رو به دوش بکشی؟
هنوز فکر می‌کنی تقصیر تو بوده؟
هی، سئو یی جون!
چی؟ رئیس کیم؟
اون شده متحدت؟
آره، کاملاً.
خیلی خوب ازم مراقبت می‌کنه.
کاملاً یه آدم دیگه شده.
واقعا؟
همین رو می‌گم.
واقعا برای من اومدی سئول؟
آره. از سنبه مدرسه‌ام خواستم ازت خوب مراقبت کنه.
برو بیمارستان، حتی تو سئول.
هیچ جلسه‌ای رو نپیچون.
فهمیدی؟
این می‌تونست یه تماس تلفنی باشه.
مطمئنی چیز دیگه‌ای نیست؟
نه.
واقعا؟
همین رو گفتم.
تا کی می‌خوای این بار رو به دوش بکشی؟
هنوز فکر می‌کنی تقصیر تو بوده؟
بگو سئو یی جون بیاد بیرون!
- بابا... - عوضی...
- چرا این کارو می‌کنی؟ - ولم کن!
چرا این کارو می‌کنی؟ برو عقب!
ولم کن!
- پرستار! - ولم کن!
اورژانسو خبر کن!
عوضی، می‌کشمت!
بمیر، عوضی!
مرسی که رسوندیم.
فکر نمی‌کردم ببینمت. خیلی خوبه که صورتتو می‌بینم.
من دیگه می‌رم.
نرو.
گفتم نرو.
لطفا یکم پیشم بمون.
می‌خوای چیزی بخوری؟
ها؟
باشه...
بذار دستامو بشورم.
باشه.
همه چیز خیلی سریع داره پیش می‌ره.
دیدن تو که وو ری
و نا را رو تنهایی بزرگ می‌کنی،
با خودم گفتم،
آره، می‌تونم زندگیم رو
برای یه زن مثل تو به خطر بندازم.
می‌خوام پدر وو ری و نا را هم باشم.
فقط با من سه قرار بیا.
تکواندو سه راند داره.
تو سه راند یا می‌بری یا می‌بازی.
فکر کنم به این قوانین عادت کردم.
فقط سه قرار با من بیا، نه بیشتر نه کمتر،
و اگه هنوز ازم خوشت نیومد،
قول می‌دم دست بکشم.
به غرورم به عنوان استاد تکواندو قسم می‌خورم.
نونا، بهش فکر کردی؟
چیز زیادی برای فکر کردن نیست.
کار درست اینه که ازش قطع امید کنی.
باشه. فقط سه بار، قبوله؟
اون چی بود؟
صبر کن. من چیکار کردم؟
جدی؟ وای!
ممنون، نونا.
قول می‌دم از این قرارا پشیمون نشی.
همه چی خوب می‌شه.
فقط سه بار...
وای.
حتما خیلی دوستش داره که این عکس بد رو نگه داشته.
چرا وقتی اینقدر واضحه نمی‌گه؟
وای، خیلی ساده‌ست.
این چیه؟
هی، داری جایی میری؟
هی، بونگ سون اوک.
این چیه؟ چی داره نگاه می‌کنه؟
وای، وای...
چی؟ داری میری قرار؟
چی می‌گی؟ نه.
تو قطعا میری قرار!
داری میری قرار!
تا حالا ندیدم ماسک صورت بزنی!
تمومش کن.
به تو ربطی نداره.
چرا یه ببر نمی‌زنی رو صورتت، هم؟
وای، مثل آب چشمه پاکه.
خیلی پاکه. خیلی خیلی پاک.
وای، گوم جو خیلی خوش‌شانسه.
هیچ‌کس به این خوبی پیدا نمیشه.
ولی وقتی بره سئول چی کار می‌خواد بکنه؟
نمیرم سئول.
- چی؟ - من نمیرم سئول.
از اینجا رفت و آمد می‌کنم.
یهو؟
تصمیم یهو نبود.
چند روز فکر کردم، و همین الان تصمیم گرفتم.
همین الان؟
آره.
فهمیدم باید اینجا بمونم تا تو بهم غذا بدی.
چی کار می‌خوای بکنی؟
رفتی سئول پیش ارشدت، تا خواهش کنی.
مسئله این نیست.
حالت خوبه؟ سختت نمیشه؟
نه.
فکر کنم سخت‌تر باشه اگه کمتر ببینمت.
آره، به نظر سخته.
من خیلی اعتیادآورم.
باشه. تمومش می‌کنم.
تمومش می‌کنم.
تمومش می‌کنم!
کی خوابم برد؟
صبر کن، مهم‌تر از اون،
یهو چی شد؟
اگه بگم...
می‌خواستم این قهوه رو بخورم ولی نخوردم،
فکر می‌کنی چی حس می‌کرد؟ قلبش...
احتمالا خاکستر شده، درسته؟
مثل این رنگ...
- ها؟ - قلب من همین حس رو داره.
خاکستر شده. منظورم اینه...
گفتی می‌خوای با من باشی.
پس چطور گذاشتی تنها بمونم؟
چطور گذاشتی اینجوری خوابم ببره؟
کی گذاشت بخوابی؟
خودت بیهوش شدی.
باید بیدارم می‌کردی!
من... من...
اصلا دلم نمیخواست تو این موقعیت بیهوش بشم
خب که چی اگه دلت نمی‌خواست؟
خیلی خسته به نظر می‌رسیدی.
حتی از اینکه پیشنهاد دادم باهم یکم وقت بگذرونیم احساس گناه کردم
آره؟
چی؟
کیه؟
- چی، چی؟ - این چیه؟
یه هشت‌پای زنده؟
حالت خوبه؟
وای، حتما همه چی رو دیدن، درسته؟
آره.
همه اینا رو گذاشتن اینجا. قطعا همه چی رو دیدن.
کیه؟ کی اینجوری مراقبت می‌کنه؟
درسته. سرپرستار؟
اون که از ما خبر داره.
چون می‌دونه، این همه سر و صدا نمی‌کرد...
درسته...
وای، کی می‌تونه باشه؟
صبر کن.
صبر کن...
یه جایی اینو دیدم قبلا.
خوشمزه.
به لطف تو داریم خوشگذرونی می‌کنیم.
باشه.
اگه حرفی داری، بزن.
خب، خیلی فکر کردم که بگم یا نه...
در نهایت می‌گی، پس بگو.
همه شوکه نشید.
صبح که شد،
رفتم خونه‌ی یی جون. حدس بزن چی دیدم؟
وای، خجالت می‌کشم بگم.
چی؟ چی دیدی؟
خب...
اینطوری.
داشت با یه نگاه رومانتیک نگاهش می‌کرد،
و لبخند زد!
کی؟ کی اینکارو کرد؟
گوم جو!
میشه یه لحظه باهاش صحبت کنم؟
از غذا لذت ببرید!
- چی؟ - چی بود اون؟
هی، هی. چه خبره؟
ولم کن!
ول کن! چرا این کارو می‌کنی؟
لطفاً اینو یه راز نگه دار.
باشه؟
خواهش می‌کنم، آجوما.
باید سر جات می‌موندی.
چطور جرئت کردی بری سراغ تنها و یگانه‌ی بوچون؟
باارزش‌ترین چیز!
عاشق شدن جرم نیست.
به خودت نگاه کن.
این خودش یه جرمه، واقعاً.
جرمه!
ببخشید؟
نیازی نیست بگیم جرمه.
آره، عشق مقام نمی‌شناسه.
ولی نه تو این مورد.
اینجا مقام مهمه.
شما دوتا از زمین تا آسمون فرق دارید. زمین تا آسمون.
وای، به این گوش کن. جدی؟
فکر نمی‌کنی زیادی سخت‌گیری؟
اون چیزی که سخت بود حرف من نیست
بلکه بی‌شرمی توئه.
حتی اگه خوشت اومده باشه،
چطور یه سگ ولگرد جرئت می‌کنه بره سراغ یه جین‌دو اصیل؟
چی؟ چی گفتی؟ خوش اومدن؟ سگ ولگرد؟
چی میشه سگ ولگردو سگ ولگرد صدا کنیم؟
ده گون سگ ولگرده!
آره، ده گون سگ ولگرده.
- چی؟ - و ظاهراً سلیقه داشته.
خواسته تمرکز کنه رو تنها
جین‌دو اصیل بوچون.
رو جین سون،
و من باید با تمام توانم می‌کشیدمش از روش.
جین سون موقعی که به ما هدیه داده شد
بوچون و جین‌دو شهرهای خواهر شدن.
به خاطر ده گون، این دو شهر ما
داشتن از خواهر به دشمن تبدیل می‌شدن.
چند بار بهت گفتم کنترلش کن؟
از همون لحظه‌ای که اسمشو گذاشتی ده گون یه حس بد داشتم.
آره، واقعاً تو انتخاب اسمش اشتباه کردیم.
و به خاطر همه‌ی اینا،
امروز نتونستم برای اوی جون اختاپوس زنده بیارم.
آها، فهمیدم. نتونستی بری.
پس کی برای اوی جون اختاپوس زنده آورد؟
چرا؟ چرا اینو می‌پرسی؟
ها؟ نه.
اصلاً کنجکاو نیستم.
پس، کی می‌تونسته برای یی جون...
اهمیتی نداره. تا وقتی که اون نباشه.
وای، این چیه؟
کی تو خیابون سیگار می‌کشه؟
چی؟
اونی؟
فکر کردم ترک کردی؟
آره. خب، دوباره شروع کردم.
ممنون از یه روانی.
چی؟
داری درباره کی حرف می‌زنی؟
تو.
- من؟ - آره.
تو، روانی.
صبر کن، چی؟
- این عوضی... - ایگو، صبر کن...
اونی، چرا این کارو می‌کنی؟
چرا این کارو می‌کنم؟ چرا؟
سلام، اینجا چی کار می‌کنی؟
هی، اینو ببر خونه‌ی یی جون. زود باش.
باشه.
ده گون، از اونجا بیا پایین!
ده گون به کی رفته؟
ده گون به تو رفته، ظاهراً.
کور شده از طمع.
چطور جرئت می‌کنی با سون اوک و یی جون بازی کنی؟
می‌خوام دوتا جریمه‌ت کنم!
- صبر کن، صبر کن. - بیا اینجا!
صبر کن، چی داری می‌گی؟
من دوتا بازی نمی‌کنم! قسم می‌خورم!
- واقعاً؟ نمی‌کنی؟ - نه! قسم می‌خورم!
- درد داره. - ببخشید، ببخشید.
فکر کردی تسلیم می‌شم؟ چطور جرئت می‌کنی خودتو به کوچه علی چپ بزنی!
اونی، صبر کن.
حقیقتو بگو. بگو!
چی بگم؟
من همه چی رو می‌دونم الان راستشو بگو!
چه حقیقتی؟
- نونا! - بسه!
چی، چی، چی؟ چی شده؟
چی، چی، چی؟
چرا این کارو می‌کنی؟
هی، سو یی جون.
بونگ سون اوک.
هر دوتون، گوش کنید.
اون زن فتنه‌گری که داره بازی‌تون میده.
دارم هویت واقعی هان گوم جو رو فاش می‌کنم!
نه، این درست نیست!
فقط با یی جون قرار می‌ذارم!
فقط یی جون رو دوست دارم!
وای.
شما دوتا با همید؟
چی؟
مو به تنم سیخ شد.
چی؟
چی گفتی الان؟
۵ روز، ۱۵ ساعت، ۲۳ دقیقه و ۷ ثانیه.
این مدت رابطه مخفی ما بود.
من دیگه بریدم. قندم افتاده.
چرا شکلات؟
مگه یی جون به اندازه کافی شیرین نیست؟
البته. گوم جو، چرا اسمت رو عوض نمی‌کنی؟
از گوم جو به گوم عاشق‌پیشه!
چرا همیشه پیش‌بینی‌های بد درست از آب درمیاد؟
اسمم رو عوض می‌کنم به گوم عاشق‌پیشه.
من اول عاشقش شدم.
وای...
حالا، این چیه؟
من شدم نقش اول زن یک رمان عاشقانه.
وای، گوم جو، کارت درسته.
چطور یی جون رو خام کردی؟
مطمئنی التماس نکردی که باهات باشه؟
من بهش التماس کردم.
که باهام باشه.
و این افشاگری یه خیال باطل بود.
وای خدای من!
ولی یه چیز...
اگه بتونیم مادرم، کیم گوانگ اوک، رو از داستان حذف کنیم...
- مامان. - آخرین قطار رو از دست دادی؟
می‌خوای پیش می یون بمونی؟
چطور جرأت می‌کنی...
اینقدر راحت دروغ بگی؟
دوست داشتم راستش رو بهم می‌گفتی.
چی شد امروز اومدی خونه؟
می‌تونی بیشتر با یی جون بگردی، و دیرتر خونه.
وای، این از طرف یی جونه؟
وای، چقدر قشنگه.
دیگه هیچ‌وقت تو زندگی عاشقانه من دخالت نکن.
اگه دوباره این کارو کنی،
از بوچون میرم.
دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمت. فهمیدی؟
واقعا انگار می‌خواست کامل منو از زندگیش حذف کنه.
وای، بهتره یه قدم برم عقب.
حالا، واقعا دلم برای گوم جو، تو و والدینت می‌سوزه.
خیلی شرمنده‌ام.
چرا باید یقه‌اش رو می‌گرفتی؟
چون فکر کردم داره دو نفره بازی می‌کنه و از کوره در رفتم.
سعی می‌کردم تحمل کنم، با این که فکر می‌کردم سون اوک براش زیادی خوبه.
چی؟
گوم جو نامزدیش رو به‌هم زد.
ولی اگه سون اوک دوستش داره،
گفتم بذار خوشحال باشن، ولش کنم.
این که طلاق نگرفته، پیش خودم گفتم.
وای، اصلا دارم چی میگم؟
هیون جو، اگه ناراحتت کردم معذرت می‌خوام.
ولی...
لطفا درک کن.
سون اوک فقط یه برادر کوچیک برام نیست.
وقتی پدر و مادرمون طلاق گرفتن و ما رو تنها گذاشتن،
می‌ترسید منم تنهاش بذارم،
دستمو محکم گرفت و من یه عهد بستم.
این که درست بزرگش کنم.
این که براش زندگی بسازم که همه حسرت بخورن.
تو همه چیزهایی که براش کشیدم رو می‌دونی.
بله، می‌دونم.
واقعا می‌خواستم یه زن عالی براش پیدا کنم.
خیلی کنجکاوم بدونم این زن کیه.
اگه کارمند صندوق اعتباری رو رد کرده،
حتما باید خیلی جوون‌تر و خوشگل‌تر باشه، نه؟
مگه نگفتی ولش می‌کنی؟
سون اوک خیلی معیارهای بالایی داره.
- خبر داغ... - به چی می‌خندی؟
برات دنده کباب خنده‌داره؟
وای...
نه. دخترت خنده‌داره.
اصرار داشت بره سئول،
ولی حالا، به خاطر یی جون نمی‌ره.
وای...
- اینقدر خوشحالی؟ - آره، خیلی خوشحالم. انقدر خوشحالم که می‌تونم بمیرم.
حرف هیچ‌کس جز یی جون نیست.
چی فکر می‌کنی؟ کاملا موافقی، نه؟
نه. موافق نیستم.
فکر می‌کنم گوم جو خیلی بهتر از اینا می‌تونه.
هر چی.
دارم میرم بیرون.
مامان، داری کجا میری؟
آره، دارم یه کم دنده کباب برای یی جون می‌برم.
می‌گن عشق مادرشوهر به دامادش...
وای خدای من!
من چی گفتم؟
بعداً می‌بینمت.
خیلی خوشحاله. انگار تو آسموناست.
آره، معلومه که هست.
امیدوارم تو هم زود یه پارتنر خوب پیدا کنی.
اشکال نداره. طمع نکن.
ممنون که وقت گذاشتی.
حتماً.
چی می‌خواستی بگی؟
بیا.
تی‌شرت زوجی لئوناردو؟
این یه باشگاه واقعیه؟
هر بخیه رو با فکر شما دو تا زدم.
خیلی خوشحالم کرد.
خیلی ممنون.
چطور می‌تونم جبران کنم؟
فقط مطمئن شو دکتر سو رو خوشحال نگه داری.
همین رو می‌خوام.
باشه...
یئونگ رونگ بهم گفت
که خیلی برای یی جون اهمیت قائلی.
آره. و می‌خوام باهاتون هم همین‌طور باشم.
ببخشید؟
اشکال نداره. من خوبم.
بله، رز در شب؟
باشه، دارم میام.
ببخشید،
یه جلسه دیگه دارم.
- من میرم. - باشه.
لطفاً...
دکتر سئو رو خوشحال کن.
- قول بده. - باشه.
وای، چقدر زود تغییر کرد.
وای، چه شخصیتی.
یه چیز بود.
ولی اخیراً تغییر کرده.
اون چیه؟
که هان گوم جو رو نامزد خودم کنم.
نامزد خودم.
وای، نمیتونم باور کنم که ما لباس‌های ست پوشیدیم،
و رابطه‌مون رو علنی کردیم...
همه چیز انگار یه خوابه، نه؟
ببین. به این آسمون نگاه کن.
این نور خورشید.
وای، این هوا...
و تو.
خیلی غیرواقعی، نه؟
احساس می‌کنم گیجم، با اینکه یه قطره هم نخوردم.
درسته؟
منم همین حس رو دارم.
چی؟
گیج تو.
بهتره بی‌خیال بشی.
اومدم همینو بگم.
آره، بهتره محکم ردش کنم.
محکم باش.
وای، قلبم داشت می‌ترکید
بخاطر اینکه چقدر خوشگلی.
بسه دیگه.
چرا اینقدر خوش‌تیپ کردی؟
ماشین هم کرایه کردی؟
آره. می‌خواستم تحت تأثیر قرار بدم.
- چی؟ - امروز مرحله اول. اولین قرارمون.
باید امتیاز بگیری.
بنشین. یه قرار کامل داری.
ها؟
باشه...
- بیونگ جون! - وای نه!
خطرناکه!
بریم، بریم.
اونجا... بریم...
بفرما.
ممنون.
- مراقب باش! - ممنون...
سون اوک چی؟
برنامه داره.
با کی؟
با زنی که دوست داره؟
کیه؟
کیه که خواهرش اینقدر سردرگمه؟
نمیدونم.
اگه می‌دونستم هم نمی‌خواستم بدونم.
داری می‌گی می‌دونی یا نمی‌دونی؟
که معروف نیست.
چرا اینقدر راز بزرگیه؟
چرا رک و راست نمی‌گی کیو دوست داری و با کی داری قرار می‌ذاری؟
این حرفیه که باید بزنی؟
نه...
گوشت ترش و شیرین اول اومد.
بخور.
ممنون.
همه به خاطر گوم جو، تو منو کشوندی کوه،
به ویلا، مجبورم کردی بخونم، و مجبورم کردی گوشت کباب کنم.
- باشه... - وقتی فکر می‌کنم چطور ازم سو استفاده کردی...
بخور.
همه اینو بخور. به حساب من.
گوم جو دوست داره سس رو روش بریزی.
سس رو بریز روش.
یی جون، بهتره سلیقه‌ش رو رعایت کنی.
داری چیکار می‌کنی؟ سس رو بریز.
مرسی.
با دخترم خوب رفتار کن.
وگرنه...
واضح بود حرفم؟
بله.
من اول میرم.
غذاتون رو بخورید.
من حساب می‌کنم.
چرا باید این کارو کنی؟
می‌خوای همین الان نقش داماد رو بازی کنی؟
انقدر عجله نکن.
هنوز نه.
غذات رو بخور.
حواسم بهت هست.
فهمیدی؟
بله...
غذات رو بخور.
واو...
واو.
باید بهترین خودت باشی.
واقعا.
داری زنگ می‌خوری.
بذار من جواب بدم.
گوم جوئه؟
ای بابا، می‌تونستی همین جا جواب بدی!
این روزا خوبه.
بله، سانبه.
چی؟
دکتر؟
بله؟
این لیست واکسیناسیون‌هایی که خواسته بودید.
مرسی.
چیزی اذیتت می‌کنه؟
از ناهار به بعد یه جوری به نظر می‌رسی.
سانبه‌م کسی رو توی یه خانه سالمندان خصوصی دید
که شبیه پدرم بود وقتی داشت داوطلبانه کار می‌کرد.
پس می‌خوای بری چک کنی؟
بله.
یعنی ممکنه یه تعقیب بی‌خود دیگه باشه؟
همیشه همینجوری میشه.
میری، و اون نیست.
هیچ‌وقت نمیشه مطمئن بود.
شاید این دفعه خودشه.
اینترانت رو چک کردی؟
نه، هنوز. چرا؟
اعلامیه‌ای هست؟
من که نگرفتم، گرفتم؟
بهتره خودت ببینی...
ای بابا، مهم نیست. چرا همه...
انقدر جدی هستید؟
من خوبم.
تبریک میگم!
چی؟
اینا چیه همه‌ش؟
کی اینا رو آماده کردید؟
اگه قبول نمی‌شدم چی؟
کی بهتر از تو؟ شمع‌ها رو فوت کن.
می‌دونستم.
خیلی سختی کشیدی.
خیلی خوشحالم که به مقامی که لایقش بودی رسیدی.
مرسی.
مرسی همگی.
فقط حرف؟
- می‌خوای بهمون یه دور مهمونی بدی، نه؟ - فقط یه دور؟
دو دور. سه دور. کل قضیه!
ولی صبر کن، رئیس کیم کجاست؟
- فکر کنم امروز زود رفت. - جدی؟
رئیس، من ترفیع گرفتم.
مرسی از حمایت‌تون...
الو؟
کیه دوباره؟
ما گزارش دریافت کردیم درباره تماس فیزیکی نامناسب.
واسه همین ازتون خواستیم برای تایید بیان منابع انسانی.
اوه، باشه...
خب، کی گزارش داده؟
رئیس کیم خودش گزارش داده.
ببخشید؟
میگه صادقانه ازتون عذرخواهی کرده،
ولی هنوز ذهنش درگیر بوده.
تصمیم گرفته عواقبش رو بپذیره.
فهمیدم...
این از قسمت اول.
بعدی،
پرونده حمله.
حمله؟
اون روز رسماً گزارش داده که بهش حمله شده.
چی؟
اون حمله نبود. واضحاً دفاع از خود بود.
هُل دادن تو حین تماس فیزیکی میتونه دفاع از خود باشه.
ولی هر خشونت اضافی دیگه‌ای به عنوان حمله دسته‌بندی میشه،
طبق نظر تیم حقوقی.
می‌دونم ناراحت‌کننده و غیرمنصفانه است.
ولی وقتی گزارشی داده بشه،
سخته که از اقدام انضباطی در مورد پرونده حمله جلوگیری بشه.
مگر اینکه گزارش قبل از جلسه انضباطی فردا پس گرفته بشه...
چی؟
میدونی، نه؟ اگه تنبیه بشی،
ممکنه ترفیعت لغو بشه.
ای بابا، دوباره شروع کرده.
مطمئن نیستم.
فکر نکنم کسی مثل اون داشتیم.
یه لحظه.
میشه اسمش و شش رقم اول شماره شناساییشو بگید؟
اسمش سئو دونگ هون هست.
سئو دونگ هون...
۶۸۰۷۱۲.
ما اینجا کسی با این اسم نداریم.
باشه، ممنون.
مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
چرا جواب نمیدی؟
هی دارم به رئیس کیم زنگ میزنم.
جواب نمیده.
این عوضی داره شرکت خودشو راه میندازه.
مدتیه داره برنامه میریزه و بالاخره پولشو جور کرده.
شایعه شده که داره میره.
- چی؟ - بهت گفتم.
یه چیزی مشکوک بود.
داشت تظاهر می‌کرد پشتت وایساده،
ولی همین که راه فرارش رو پیدا کرد،
تو رو انداخت زیر اتوبوس.
حتی سعی کرد آدم جمع کنه پنهونی.
به آقای پارک گفت استعفا بده و بهش ملحق شه.
قرار گذاشت امروز همو ببینن.
چیکار می‌کنی؟
باید قبل از جلسه انضباطی فردا این موضوع رو حل کنی.
کجایی، آقای پارک؟
بیا تو، آقای پارک...
چی؟
شما دوتا اینجا چیکار می‌کنید؟
ما همه چیزو می‌دونیم.
درباره شرکتت.
درباره اینکه چطور بهش نارو زدی.
داری چیکار می‌کنی اینجا؟
اگه داری از شرکت میری، چرا اینجوری می‌کنی با من؟
نمی‌فهمی؟
خب، نوشیدم و اشتباه کردم.
ولی تو از اون به عنوان اهرم استفاده کردی که منو تهدید کنی.
قصد بدی نداشتم.
کنجکاو بودم. فکر کردم بارداری.
- و تو از اون استفاده می‌کنی؟ - چی گفتی؟
بیخیال. شکایتتو پس بگیر.
چی می‌خوای از من؟
چی می‌خوام؟
همینو می‌خواستم. خوار و خفیفت کنم.
حالا،
ازم درست درخواست کن.
شاید، با یه نوشیدنی.
راستی.
نگفتی اگه بخوری ممکنه بمیری؟
نشون بده چقدر ناامیدی.
مثل اینکه زندگیت بهش وابسته‌س بخور.
خودتو واسه بدترین حالت آماده کن.
بیا.
- جدی میگی؟ - باشه.
بزن بریم. ولی...
اگه من بردم، شکایتتو پس می‌گیری، بدون هیچ حرفی.
قبوله؟
خیلی خب...
عاشق روحیه جنگجوییت هستم!
ولی...
فکر می‌کنی می‌تونی منو شکست بدی؟
فکر می‌کنی می‌تونی ببری؟
از هان گوم جو؟
درگیر کارم.
می‌رم خونه می‌یون.
باشه. زیاد کار نکن.
دلم برات تنگ شده.
هی. هان گوم جو.
بیدار شو.
رئیس کیم کجاست؟
فکر می‌کنی کجاست؟ رفته خونه.
چی؟
رئیس کیم.
رئیس کیم؟
تو بردی.
صبر کن.
دارم خودمو کنترل می‌کنم چون
نمی‌خوام چیزی دستت باشه از من،
ولی اینجوری زندگی نکن.
خوب کردی، خودتو کنترل کردی.
خیلی نوشیدی، ولی خودتو گم نکردی.
می‌خوام خودمو گم کنم...
حالم خیلی بده.
وای، چه وضعیه؟ همه‌ش به خاطر اون عوضیه.
امیدوارم شرکتش ورشکست شه.
امیدوارم به خاک سیاه بشینه!
فکر کردم از اینجا به بعد همش شانسه.
فکر کردم وارد یه دوره خوش‌شانسی شدم.
می‌گفتم بدون نوشیدنی جلو میرم،
به دنیا پز می‌دادم...
و الان نگاهم کن.
بیا قبل از رفتن خونه هوشیار بشیم.
هوشیار شو.
یوجون...
چرا اینجایی؟
اگه سرما بخوری چی؟
بیا اینجا.
ای وای...
مرسی.
ببخشید.
من نمی‌خواستم نوشیدنی بخورم.
واقعاً دلم نمی‌خواست نوشیدنی بخورم...
گوم جو.
نمی‌خوام تو رو از دست بدم.
تو همون کسی هستی که...
نمی‌خوام از دست بدم.
یعنی چی؟
میشه واضح‌تر بگی؟
یی جون.
یی جون!
هی!
سو یی جون!
یی جون...
سو یی جون!
یی جون!
یی جون...
اینجایی؟
آره.
پسرت...
امروز اومده بود.
چه حیف.
می‌تونستم جلوی چشمش بکشمت.
اگه این حال و روزو نداشتی...
به نظرت چطوره، نونا؟ خیلی باحاله، نه؟
اونی.
شما دوتا اینجا چیکار می‌کنید؟ چرا اینجایید؟
نونا، حالت خوبه؟
چرا انقدر بهش اهمیت میده؟
تو همون زنی هستی که سون اوک دوست داره؟
به چی فکر می‌کنی؟
واقعاً دوست سون هوا هستی؟
- و تو واقعاً خواهر منی؟ - چی؟
- اونی، اونی. - داری مثل خواهر سون هوا رفتار می‌کنی.
قبل از اینکه به نارسایی کبد ختم بشه،
بهتره پیوند بزنیم.