زیرنویس اختصاصی از تماشاخونه
‫ما تصمیم‌های زیادی گرفتیم‌. ‫کلی تصمیمات عجیب و غریب.
‫بعضی اوقات میخوام بدونم اگه حواسم ‫بهت نبود چی میشد‌.
‫خیلی خفنه، رفیق.
‫خیلی خفن‌.
‫- واقعا بیست هزار تا برای این دادی؟ ‫- نه، ۳۰ هزار تا‌.
‫- اون خیلی زیاده. ‫- هست.
‫لعنتی.
‫این چاله‌ی پوله.
‫واقعا بدون هیچ سرنخی دنبال این رفتیم.
‫بینیت نزدیک‌تره.
‫قایق زیبا در حال ساخت
‫این واقعا عصبیم میکنه.
‫واقعا از شروع یه اشتباه ‫بزرگ کردیم.
‫الان نمیدونیم باید ادامه بدیم ‫یا بیخیالش بشیم‌.
‫رفیق.
‫این چیز بزرگیه. من خوشحالم.
‫۴ ماه بعد از خرید
‫امروز، سقف رو برمیداریم.
‫برای این کار ۵ هزار یورو میخواستن.
‫یه پیشنهاد برای ۲۵۰۰۰ یورو گرفتیم.
‫داری باهام شوخی میکنی؟ ‫فقط دوست‌هام رو صدا کردم.
‫تا سه ساعت کارمون تموم میشه.
‫یه سوسیس
‫و وایب خوب برای صبح شنبه.
‫این چیزیه که لازم داری تا ‫این رو تموم کنی.
‫خودشه.
‫اولی هم میخواد کمک کنه.
‫دیر میکنه.
‫میخواست ساعت ۱۱ اینجا باشه.
‫فکر میکنم ۱۱ میشه.
‫ممکنه تا اونموقع تموم کرده باشیم. ‫این عالی میشه.
‫این یه سناریوی همیشگیه. دیر کردم.
‫باید دخترم رو میذاشتم ‫خونه‌ی مادرم.
‫اون هنوز توی هامبورگ زندگی میکنه و ‫من ۱۵ ساله توی برلین زندگی میکنم.
‫دیشب رسیدم و همیشه یه‌کم دیر میکنم. ‫فین اهمیتی نمیده.
‫من یه تعهد خانوادگی دارم.
‫اون بچه نداره، ‫اون به خواب احتیاجی نداره.
‫میتونه ساعت ۷ صبح بیدار بشه.
‫و روزش رو ادامه بده. ‫یه‌کم بهش حسودی میکنم.
‫امیدوارم روانمون از این کار ‫جون سالم به در ببره.
‫پنج تا دستگاه سمباده و برش‌دهنده‌ی ‫پلازما برای یه سیم زیادیه.
‫باید یه جایی همین جاها باشه.
‫درسته؟ آره‌.
‫آره، این آشنا به‌نظر میاد.
‫خوشحالم همه چی داره رو به جلو میره.
‫شاید یکی از کارهای منه که مطمئن ‫بشم شکست نمیخوریم.
‫چون...
‫این قایق و همه‌ی کارهایی که میکنیم
‫بیشتر از چیزیه که انتظار داشتیم.
‫پول و تلاش زیادی میخواد.
‫ولی امیدوارانه بدون هیچ اشکی.
‫همین الان بهش رسیدن.
‫- لعنتی. ‫- رفیق!
‫بیا اینجا.
‫- چطوری؟ مراقب جرقه‌ها باش. ‫- آره.
‫این علم نجوم خوبیه چون ما ‫به زندگی همدیگه اومدیم.
‫- آره. ‫- درباره‌ی دنیای بزرگ رسانه یاد میگیرم.
‫نمی‌تونم این رو بهت قول بدم.
‫و تو یاد میگیری چطور از ‫دست‌هات استفاده کنی.
‫گوش کن.
‫تو فقط
‫برو رو به جلو...
‫- میدونی چطور از این استفاده کنی؟ ‫- البته.
‫فقط این دکمه رو فشار میدی
‫و اینجوری انجامش میدی:
‫رفیق.
‫- روی اولی تعویضش میکنی و بعد میری سراغش. ‫- آره.
‫دقیقا.
‫کاملا این قایق رو دل و‫ روده‌اش .رو درآوردیم
‫من برای کمک چه کاری کردم؟
‫مردم رو منظم کردم، ‫با جدیت یه‌کم شروع به کار کردم.
‫ولی تعمیر کارهای واقعی اونجا ‫دارن جوشکاری میکنن
‫یا کارهایی رو میکنن که من نمیتونم. ‫ولی از یه نظر
‫این جزو بهترین‌های ساعت‌های منه. ‫و این وقتیه که ما موسیقی رو میسازیم.
‫اون بالا روی سقف.
‫و بعد
‫دقیقا میدونم باد چطور میوزه. ‫اگه بدونم و یه چیز رو دوست داشته باشم،
‫اون موسیقیه.
‫و این آرزوی منه.
‫تا این قایق رو تبدیل به قایق ‫موسیقی بکنم.
‫این ریتم گانتر گابریله‌.
‫که اومده به سمت من.
‫شاید همدیگه رو دیده باشیم، شاید برای ‫گانتر گابریل آهنگ نوشته باشم.
‫اولی شولز.
‫دروغ‌گوی سابق.
‫یه موزیسین شکست‌خورده‌ تو سال‌های طولانی. ‫فقط دارم شوخی میکنم.
‫همیشه خودش و مدل حواس‫پرتش .رو دوست داشتم
‫و طرفدار بزرگی برای موسیقش بودم.
‫و وقتی آیدلت رو میبینی، ‫واقعا فکر میکنی یه افتخاره.
‫باید این‌کار رو بکنی.
‫همیشه این‌کارا رو میکردم.
‫تو یه مغازه‌‌ی ضبط آهنگ کار‌ میکردم.
‫تو کنسرت لوازم موسیقی رو ‫جابه‌جا میکردم.
‫و بعد موزیسینی شدم ‌که درباره‌ی طرفدار ‫چنین موسیقی‌ای بودن منطقی بود‌.
‫این تصمیم رو وقتی گرفتم که ۲۸ یا ۲۹ ‫سالم بود چون هرکسی اطرافم من
‫شغلی رو داشت که دوستش نداشت.
‫و چیزی که بیشتر از همه دوست دارم ‫سرگرم کردن مردم روی صحنه‌ست،
‫حالا با داستان باشه یا با موسیقی.
‫از این لحاض، من و گانتر گابریل ‫خیلی تفاوتی نداریم.
‫چه آهنگ زیبایی.
‫اولی شولز چیزهای زیادی تو ‫ذهنش میگذره.
‫کلی چیزهای دیوونه‌کننده و وحشیانه. ‫و اگه چیزی بهش بگم،
‫از یه گوش میره و از گوش دیگه در میره. ‫و بعد دوباره صداش میکنم
‫تا درباره‌ی پول بهش یادآوری کنم. ‫و دوباره میره.
‫دوباره یادش میره، پس روز بعد دوباره صدا ‫میکنم و دوباره میگه،
‫<البته، حواسم بهش هست.> ‫ولی دوباره میره.
‫بیرون از ذهنش.
‫پس با همه‌ی این کارهای‌ ‫دیوونه‌کننده گیر افتادم.
‫همه‌ی کارهای بانکی و حواس جمع بودن به ‫اینکه در واقع چقدر پول داریم.
‫پس تلاش میکنم
‫یه جورایی...
‫این کمپانی...
‫این یه کمپانیه. تا اداره بشه‌.
‫لعنتی.
‫یه مشکلی دارم.
‫برش‌دهنده‌ی پلازما
‫بیشتر از چیزی که ما ‫داریم برق میخواد.
‫واقعا کار نمیکنه. ‫اون میتونست نجاتمون بده.
‫استیل رو مثل کره برش میزنه.
‫حالا واقعا داره زشت میشه.
‫خیلی برش هست.
‫برق بیشتری لازم داریم.
‫چطور اون رو بردی اون بالا؟
‫یه مشعل.
‫میتونیم استیل رو بسوزونیم.
‫و مکس برگشت به کارخونه‌ی ‫کشتی‌سازی قدیمیش.
‫و اون سازنده‌ی قایق ‫همیشگی ماست.
‫چیز بیشتری ازش میبینید.
‫الان اینجا کار میکنه.
‫و داره یه تقسیم برق میگیره.
‫تو فوریه، من تو یه سفر طولانی
‫تو نروژ بودم.
‫اونموقع خیلی از اینستاگرام ‫استفاده نمیکردم.
‫ولی یه دوستی درخواستی رو برای ‫مدیریت ساخت و ساز فرستاد.
‫میخوام بدونم دقیقا چند نفر میتونن ‫با این توضیح شایسته میشن،
‫چیزی که دنبالش میگشتن.
‫یه نفر انطاف‌پذیر، یه نفر که بتونه
‫قبول کنه پروژه ممکنه نتونه ‫کامل مرتب و تمیز باشه.
‫منظورم اینه، به همین شناخته میشن.
‫پس من همین‌کار رو کردم. چرا که نه؟
‫خیلی خوشحال بودن، و اینجوری بودن که
‫<بیا این‌کار رو بکنیم. ‫واقعا توانایی‌هات رو نمیشناسیم،
‫ولی آدم خوبی به‌نظر میای و ما به ‫حسمون گوش میکنیم.>
‫پس ادامش دادم.
‫بالاخره یه‌کم پیشرفت.
‫این...
‫نگاهش کن.
‫اشتباه خاموشش کردم.
‫همیشه اول استیلین و بعد اکسیژن ‫یا یه جرقه‌ی کوچیک میزنه.
‫یا میتونه راه مخالفی بره. ‫جرقه برمیگرده
‫- از توی لوله... ‫- بیا امیدوارم باشیم چک لوله باشه.
‫و بدون چک لوله...
‫- چک لوله‌ای نیست؟ ‫- نه.
‫- بطری‌های استیلین‌ میتونه از داخل بسوزونه. ‫- رفیق.
‫تماس نزدیکی بود. واقعا شوخی نمیکنم.
‫اگه جرقه بیرون نمیومد و ‫خاموش میشد،
‫جرقه برمیگشت و هیچ‌ چک ‫لوله‌ای وجود نداره،
‫واقعا منفجر شدیم.
‫استیل برای برش‌دهنده‌ی‌ ‫پلازمه خیلی ضخیم بود.
‫پس مشعل برداشتیم. با ترکیب ‫دوتا گاز داره کار میکنه.
‫دوتا تیوب بود و باید ‫روشنشون میکردی.
‫وقتی خاموشش میکنی، ‫چیزی که خیلی مهمه:
‫دستور درست خاموش کردنشونه.
‫- کی اشتباه انجامش داد؟ تو؟ ‫- نمیگم. نه.
‫با یه اسپری مو برای من ‫اتفاق افتاد.
‫کنار پنجره نشسته بودم داشتم ‫مگس‌ها رو میکشتم.
‫هر چیزی میتونست منفجر بشه.
‫البته، ولی این یه لیگ دیگه‌ست.
‫بهش میگن تاثیر ونتوری.
‫پروژه‌هایی داشتی که بعدش از خودت ‫بپرسی چرا انجامش دادی؟
‫- هر کدومش رو؟ ‫- همه‌اش رو؟
‫- آره. ‫- اون یه چیزی...؟
‫انقدر خوب همدیگه رو نمیشناسیم.
‫اگه‌ میدونستم
‫که روز بعد صدام میزنی و بهم میگی، ‫<اولی...>
‫- من نیستم. ‫- آره، لطفا تنهام بذار.
‫شماره‌ام رو عوض کردم.
‫چیه؟
‫- خالی نیست. ‫- هنوز نه. نصفه‌اش خالیه.
‫چی؟ اون ۵۰۰ یورو قیمتش بود.
‫این...
‫این یه‌جورایی مدل من از اس تی جیمزه.
‫- هست؟ ‫- من برای واقعیش خیلی تنبلم.
‫تو رسانه سال‌هاست به‌عنوان یه موزیسین ‫کار‌ کردم.
‫و رفتن به جاهایی، تو خیلی صحبت میکنی.
‫- ولی انجام دادن یه چیزی توسط خودت... ‫- بیا واقعی باشیم.
‫- آره. ‫- منظورم اینه که، عالیه.
‫تا این رو دوباره احیا کنیم.
‫ولی اگه یه استودیوی شناور میخواستیم...
‫میتونستیم فقط یه قایق بخریم.
‫آره، یا یکیش رو بسازیم. ‫کار کمتری از این میشد.
‫خیلی آشغال...
‫...بیرون بردیم. فقط لوازم ساختمان‌سازی.
‫ولی وقتی اینجا تو آفتاب بشینی،
‫خیلی عالیه، فقط این رو میدونی
‫که عالی میشه.
‫نه روی شیشه‌های من!
‫یک‌، دو، سه!
‫خدایا.
‫این واقعا داره میکشتم. ‫بدون هیچ برقی، بدون هیچ لوازمی.
‫همه چی خالیه.
‫فکر میکردم تا ظهر کارمون تموم میشه‌‌.
‫واقعا. به همه‌ام گفتم.
‫الان چی؟‌ پنج تا دوست.
‫و یه چراغ جوشکاری.
‫سه ساعت، ۵ هزار یورو. ‫خرابش کن، قبل از ظهر انجامش میدم.
‫حالا که اینجا ایستادیم، نصف کار ‫انجام شده. همه ازمون متنفرن.
‫- بیرون نمیره. ‫- سلام.
‫تقریبا کارمون تمومه!
‫دست‌هات رو بهم بزن، تا سریع‌تر بره.
‫بدون اون جایزه برای تلاش ‫دیوونه‌وارمون
‫دنبالمون میکردن.
‫- فکر میکنن. ‫- فقط بهمون گفت که،
‫<آزار دهندست.
‫حتی برای اولی شولز.>
‫- واقعا ازش متنفرم. ‫- آره.
‫فکر نمیکنم اینجا جای خوبی برای ‫انجام این کار باشه.
‫میتونم اینو بهت بگم. واقعا ‫دیوونه میشم
‫اگه قرار باشه هر روز کابل‌های ‫مسخره رو با خودم حمل کنم.
‫- یه جایی میخوایم با نیمکت کاری. ‫- آره.
‫یه جایی با برق لازم داریم و جایی ‫که بتونیم این رو بسازیم.
‫بدون همه‌ی اون وسایل آزاردهنده
‫مردمی که از جرقه‌ها ‫شکایت دارن.
‫۶ ماه بعد از خرید
‫تصمیم گرفتیم که قایق باید ‫دوباره به روی خشکی بره.
‫پس با همکار قبلیم
‫ارتباط گرفتم.
‫و رفتن به فینکنوردر
‫یه‌کم طول میکشه. یه‌کم ترسناک بود،
‫از اونجایی که قایق کاملا ‫از‌ داخل باز بود‌.
‫با یه چنین قایق خراب شده، و ‫دل و روده بیرون‌زده‌ای
‫بیشتر آب داخلش میشه.
‫پس همیشه چکش میکردم
‫و یه پمپ شناور و یه ‫ژنراتور داشتیم.
‫آره، یه ماجراجویی بود برای خودش.
‫ولی در آخر فقط یه ‫گودال آب بود.
‫سعی داریم اون رو از آب ‫بکشیم بیرون.
‫ولی نه با دست.
‫این فقط
‫یه خط امنیتیه
‫تا قایق رو روی یدک‫کش سریع‌تر کنه
‫- باشه. ‫- برو!
‫بوت بپوشیم بعد هل بدیم؟
‫آره.
‫سازنده‌ی قایق
‫- عالیه! ‫- چسبیده!
‫اون رو دیدی، مکس؟
‫- آره. ‫- این خبر قدیمی‌ای برای توئه.
‫برای ما هم همینطور.
‫حالا ما صاحبان قایقیم.
‫- خب این موقعیت... ‫- واقعا پوستمون سخت شده.
‫چطور...؟
‫- کشیدش بیرون؟ ‫- کشیدش بیرون.
‫- جوری که انگار چیزی نبود. ‫- رفیق.
‫فقط خیلی سریع، نمیتونیم دوباره انجامش بدیم؟
‫جدید...
‫همه‌اش رو از اول انجام دادیم.
‫آره.
‫آب‌های کاریبان هامبورگ
‫دارن قایق ما رو میبلعن.
‫ولی این غیرممکنه. ‫تازه رنگش کردیم.
‫یا هیچکاری نکرده.
‫نه، ما دیدیمش.
‫واقعا، این چیه؟
‫این سطح آبه، درسته؟
‫از یکیشون بپرس.
‫تو دقیقه‌ای اون الان نگرانی‌های ‫دیگه‌ای داره.
‫- آره، درسته. ‫- چرا رنگ بلند شده؟
‫میدونی چیه؟ چرا اونجوری میبینیش؟
‫این یه قایق زشته.
‫- واقعا زشته. ‫- آره.
‫هیچی بهش نمیخوره. اون پشت، پشتش...
‫مثل پشت یه تانک بدشکل میمونه.
‫اون واقعا زشته.
‫واقعا زشته.
‫قشنگش میکنم، حتی با اینکه باید با ‫هفده تا استیکر پوشش بدمش.
‫واقعا.
‫پس مثل قبلش میشه.
‫دیگه چی بدتره، هرچی اونجا داشتیم،
‫اونجا یه تیکه‌ای چسبوندیم،
‫باید سقف رو بالا بیریم، ‫ستون رو ببریم،
‫استیل رو وارد کنیم، پشت سقف سه ‫فیت بالا میره.
‫- واقعا این رو عوضش کردیم. ‫- باید این‌کار رو انجام بدیم؟
‫- خب، بچه‌ها میتونستن... درسته؟ ‫- آره.
‫اون پشت.
‫پشتیبانی.
‫- هنوز اتاق هست. ‫- آره؟
‫آره، یه‌کم.
‫- حتی فکر کردیم کارمون تمومه. ‫- آره.
‫درسته. این یه استعاره ‫برای زندگیه.
‫همیشه فکر میکنی فردا ‫ازش رد میشی.
‫بدتر از چیزیه که فکر میکردی، درسته؟
‫- همینطوره، درسته؟ ‫- به طور قابل ملاحظه‌ای.
‫به‌طور قابل ملاحظه‌ای بدتره؟
‫ولی همین الان کلی کار‌ انجام دادیم.
‫واقعا انجام دادیم.
‫مقدار زیادی سرمایه گذاری‌ کردیم.
‫- این باید رنگ میشد. ‫- دیوونگیه.
‫اونجا.
‫این نرماله که این...؟
‫یه بار قایق رو از اول رنگ‌ کردن.
‫اون واقعا کار‌ زیادی نبود.
‫بعد از دو ماه توی آب،
‫دوباره قسمت‌های زنگ زده بود.
‫این اتفاق وقتی می‌افته که قسمت‌های ‫کثیف رو رنگ میکنی.
‫جایی که رنگ میریزه،
‫یه‌کم سطحش رو صاف میکنی،
‫و دوباره رنگش میکنی.
‫ولی مشکل اینه که،
زیرنویس اختصاصی از تماشاخونه
‫اگه یه لحظه رنگ قدیمی
‫روی استیل اصلا نخوابه،
‫باید بکنیش
‫کل سطح استیل رو.
‫اگه اون‌کار رو نکنی،
‫مهم نیست رنگ جدید چقدر خوب باشه،
‫همیشه مشکل خواهی داشت.
‫و با کشتی‌هایی به این سایز،
‫واقعا خیلی گرونه
‫که کل رنگ رو بکنی و به‌خاطر همینه ‫که بیشتر اوقات انجام نمیشه.
‫ولی... خب، بعد...
‫گانتر به ضرورت...
‫خب، اون به خوبی از قایقش ‫مراقبت نکرد.
‫پس وقتشه تا کاملا از ‫اول انجامش بدی.
‫باید مطمئن بشیم
‫وقتی بعد از ده سال از آب بیرون کشیده ‫میشه هیچ پریدگی‌ای نداشته باشه.
‫و این رو فقط زمانی ‫به‌دست میاری
‫کاملا از اول درستش کنی مثل ‫کاری که ما میکنیم.
‫فکر کردم که باید از شر این ‫مشکل خلاص بشیم.
‫میدونی؟ ما تریلیون‌ها مشکل داریم
‫ولی این حتی یکیشون نیست.
‫فقط الان این رو تصور کن که ‫ناو کلا از هم پاشیده بشه.
‫لطفا، این‌کار رو نکن.
‫پس برنامه اینه که همینجا ‫شسته بشه؟
‫- آره. ‫- تا آب پاشیش کنیم.
‫و بعد میبریمش داخل.
‫- و بعد داخل آنالیزش میکنیم؟ ‫- آره.
‫و بعد میبینیم.
‫آره، ما...
‫باید درباره‌ی اون ‫صحبت کنیم.
‫آره، شنیدم. اون‌ها
‫نظرات جدیدی هستن.
‫دوباره باید اون رنگ جدید رو بکنیم.
‫چرا کامل بکنیمش؟
‫آره، خب...
‫اگه میخوای پنج سال یا ده سال بعد ‫خوب به‌نظر برسه، باید این‌کار رو بکنیم.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫- اونجا؟ ‫- آره.
‫پس رنگی رو که
‫۵ هزار یورو خریدیم رو میکنیم.
‫با دست.
‫این احمقانه‌ترین کاره. ‫کی‌ باورش میشه؟ همه‌اش مزخرفه.
‫مثل گذاشتن پول و شعله کنار هم ‫فقط برای سوزوندنش.
‫اون کار کمتری داره.
‫آره.
‫این دو تا سه هفته برامون طول میکشه ‫و نمیتونیم هر روز این‌کار رو بکنیم.
‫خیلی بلنده که هیچکس
‫نمیتونه تو یه زمان هم کار ‫کنه هم اونجا باشه.
‫فقط دو تا سه ساعت در ‫روز انجامش میدیم.
‫و در جمع یک تا دو هفته پشت سر هم.
‫آسونه.
‫الان ما تو
‫سومین صفحه از سطح رو هستیم.
‫پس...
‫خب، فکر میکنم در کل
‫برای ما...
‫برای هر ۱۰ فیت نیم ساعت تا ۴۵ دقیقه طول بکشه ‫که میشه ۱۷۰۰ فیت.
‫اینجا چقدر تایمون رو میذاریم؟ تو ‫حساب و کتابش رو انجام بده‌.
‫اینجا جاییه که ما توش کار میکنیم.
‫محل کار.
‫و این همینجا
‫برای من پنج دقیقه طول کشید.
‫با برگشتن به
‫اولین روزمون، بیرون انداختن وسایل ‫شخصی گانتر گابریل.
‫فکر میکنم اشتباه بزرگی کردیم.
‫و حالا، عمیقا ازش پشیمونم.
‫همه‌ی اون کتاب‌ها و آهنگ‌ها.
‫هنوز دارم میلرزم چون ‫دخالتی نکردم.
‫دوست داشتم یه سری از
‫وسایل شخصیش رو نگه دارم.
‫ولی اون وسایل دیوونه‌کننده بودن‌. ‫و یه سری نگه داشتیم.
‫فکر میکنم چیزی رو نگه داشتیم ‫که ضروری بود.
‫کل زیرشیروانی من با وسایلی ‫از این پشت میان پر شده.
‫ولی من از این مقاله قدیمی چی میخوام؟
‫اون‌ها رو دارم.
‫وقتی دیدمش
‫اولین بار، به‌نظر میرسید تو میخوای ‫به‌خاطر خرده آهن
‫بفروشیش.
‫بیشتر به‌نظر میرسید که میتونه ‫تبدیل به آهن بشه.
‫به‌هرحال،
‫وقتی اولین بار همدیگه رو دیدیم ‫مستقیم توی صورتشون نگفتم
‫که این کاملا زباله‌ست و اینکه ‫دست‌هاشون رو ازش دور نگه دارن.
‫باید مثل یه متخصص رفتار میکردن ‫وقتی که قایق رو خریدن.
‫این‌کار رو نکردن.
‫یه مشکل دیگه این بود که
‫بیشتر مشکلات تو دید اومدن
‫دقیقا بعد از اینکه دل و روده‌ی ‫قایق رو بیرون ریختن.
‫پس قدم بعدیم این بود
‫که چطور اخبار بد رو برسونم.
‫خب، بهمون بگو.
‫اینی که اینجا هست رو دیدی؟
‫اون ورقه بیرون اومده.
‫خیلی بد نبود همونطور که به ‫زمین وصل شده بود‌.
‫میتونستی با یه اهرم درش بیاری.
‫با یه چکش بزنش و میتونیم ‫تیکه‌های کوچیک داشته باشیم.
‫اینی که اینجاست چطور؟
‫این پر شده بود؟
‫آره، میعانات اینجا انباشته شده بود
‫و این پروفایل‌ها رو اجرا کرد
‫و در آخر توی پایین‌ترین نقطه ‫تموم شد.
‫همه جا.
‫مشکل اینه که میتونی واضح ببینی ‫ورق کجا بوده.
‫- اینجا مرطوب بود. ‫- آره.
‫دقیقا این قسمت.
‫هردوی زمین و دیوارها خراب شدن.
‫آره‌.
‫- و این قسمت مهمه؟ ‫- خیلی مهمه.
‫کل ساخت و ساز
‫تو این نقطه وصل شدن و ‫هیچی باقی نمونده.
‫اگه هر پروفایل اینجوری بود،
‫همونجا وایمیساد.
‫چقدر عملیه، فقط میتونیم بلندشون کنیم‌.
‫صحبت از این شد که...
‫چون اگه ما
‫این رو درست کنیم
‫و یه صفحه‌ی دیگه اینجا بذاریم،
‫مهم نیست اون صفحه چقدر بزرگه.
‫پس با یه حرکت میتونم بلندش کنم.
‫اینجوری یه سقف بلند داریم.
‫یه سقف بلند داریم و بعد از شر ‫اون مشکل خلاص میشیم.
‫و این کار رو
‫خیلی آسون‌تر میکنه
‫وقتی عرشه رفته باشه.
‫میتونیم سندبلاست و پوشش رو بدون نیاز ‫به ورود به هیچ حفره‌ای انجام بدیم.
‫میخوای زمین و اطراف ‫رو بیرون بیاری؟
‫کار زیادی هست ولی ‫تنها راهه.
‫- باید فکر کنی... ‫- پس هیچی باقی نداریم؟
‫ما...
‫یه سقف جدید هست.
‫خراب شده، سقف جدید لازم داریم.
‫اون سقفی که پشت هم هست همینطور. ‫هیچی برامون نمونده.
‫آره. هنوز سقف رو داریم.
‫اون هم از اول انجام میشه.
‫درسته.
‫این میمونه.
‫نه اگه سقف رو بلند کنیم.
‫یه‌کم مواد کثیف اینجا از گانتر گابریل هست ‫اونجام هست و همین.
‫همین.
‫این بده.
‫میتونستیم یکی بسازیم.
‫میتونستیم... یکی جدید...
‫ارزون‌تر میشد.
‫ولی نمیگفت <گانتر گابریل.>
‫این هم همینطور.
‫- این همینطوری که هست میمونه. ‫- درسته.
‫- نیمکت، میز، زمین. ‫- آره.
‫سقف‌ هم هنوز شکل خوبی داره. ‫این همینجوری میمونه.
‫درواقع، این..
‫- این... ‫- نه، این...
‫الان نمیدونم میخوایم
‫ادامه بدیم یا بیخیالش بشیم.
‫این یه بهم ریختگیه بزرگه.
‫دیدمش و فکر کردم یه ایده‌ی خوبه.
‫فقط فین رو میدیدم.
‫یوتیوب خدمات فنیش از همه بهتره.
‫قایق دلیلی بود تا بشناسمش و اون ‫نمیتونست مقاومت کنه.
‫و حالا؟
‫چند ماه بعد شده که ما اینجاییم
‫و قایق داره زشت و زشت‌تر میشه و کاملا ‫داریم دل و روده‌اش رو درمیاریم بیرون.
همه‌اش میگیم هیچی باقی نمونده ولی ‫هنوز کلی آشغال همه جا هست.
‫برای دفع زباله فقط ۱۵۰۰۰ ‫یورو دادیم.
‫میدونی...؟ میدونی نشونه‌ی ما
‫باید چی میشد؟
‫چی؟
‫از بین ۱۰۰ نفر، ‫هیچکس این قایق رو نمیخواست.
‫این یه نشونه‌ست.
‫ولی اینجوری بودیم که، <خوش به حال ما!>
‫آره، خوش به حال ما، عالیه.
‫اگه تبلیغات کریج لیست بیشتر از ‫یه هفته اکتیو باشه....
‫خوش به حال، هیچکس اون تبلیغات رو ندیده!
‫- و باهاش راه اومدم‌. ‫- یه تبلیغاتی توی بیلد بود.
‫حتما نشونه‌ی بدی بوده.
‫اون یه نشونه بود.
‫تا حالا
‫یه پیشنهادی که زندگی رو تغییر میده دیدی؟
‫- تغییر بهتر؟ ‫- نه تو بیلد.
‫همینه که هست. حالا سوال اینه که
‫ادامه بدیم یا نه.
‫ممکنه با کلاوس هم صحبت کنیم.
‫درباره‌ی پول.
‫چون
‫منابع من محدودن.
‫خونه‌ی قایقی
‫اون لحظه‌ای بود که شروع کردم از ‫بهم ریختگیش بیرون بکشمش.
‫- قبولش دارم، نامردی بود. ‫- خب، درسته.
‫هفته‌هایی بود که
‫که ناپدید میشدم.
‫فین سر کار خودش بود.
‫بدون فین‌،
‫این پروژه تموم میشد.
‫سه شنبه روز قایق
‫سه شنبه روز قایقه.
‫درسته، اولی؟
‫اولی؟
‫اولی!
‫اولی، کجایی؟
‫سه شنبه روز قایقه.
‫۸ ماه بعد از خرید
‫کف رو از کناره‌های جدا کردیم.
‫و مهم‌ترین قدم،
‫اون شکاف گنده‌ی اون وسط بود.
‫این پایین همه چی خراب شده، ‫پس این صفحه‌ها رو جابه‌جا میکنیم.
‫وقتی تانک‌های بیرونی ساخته بشن، ‫این‌ها هم تقسیم میشن
‫و سقف رو ۲۰ اینچ بالا میبریم‌.
‫پس این یعنی
‫به بالا بردن سقف نزدیکیم.
‫هنوز امروز کارهایی ‫برای انجام دادن هست.
‫درست اینجا.
‫هنوز باید این لبه رو ببریم
‫پس تانک‌هایی که میتونی اونجا ببینی
‫و اون‌هایی که دارن ساخته میشن
‫روی عضله‌ی خم‌کننده...
‫دارن تو خم‌کننده‌ی صفحه‌ی فلزی میسازنش.
‫و برای اینکه تمیز و مرتب جابذاریمشون، ‫باید این لبه رو ببریم.
‫با یه دستگاه سنباده.
‫توی این پروژه داری سقوط میکنی و یکهو ‫متوجه میشی که تو اهداکننده هستی
‫ولی نمیتونی کاری بکنی.
‫و همه...
‫و این خیلی فشار زیادیه. ‫قرار نبود...
‫یه پروژه‌ی بزرگ دیگه
‫تو زندگیم نمیخواستم. ‫زیاد از این کشیدم.
‫و فقط میبینی که حساب بانکیت ‫داره ریزش میکنه.
‫نمیتونی کاری به‌جز پول ‫خرج کردن بکنی
‫و امیدوار باشی که همه چیز درست میشه. ‫لحظه‌ی سختیه.
‫واو، بوی بدی میده.
‫- واقعا، این... ‫- داری سیگار میکشی!
‫- کجا؟ ‫- توی قفسه‌سینت. طرف چپ.
‫بیرون.
‫دقیقا جایی که قلبم هست!
‫میبینی!
‫میخوام بدونم اون بوی چی بود.
‫اون چی بود؟
‫جرقه بود، درسته؟
‫جرقه‌های تو هوا.
‫بیاین بریم اونجا.
‫بهت نشون میدم چطور یه ‫شناور رو نصب کنی.
‫پس قایق شناور میمونه و میتونیم
‫آدم‌های بیشتری رو ‫دعوت کنیم.
‫نیروی شناور برای ۱۵۰ نفر.
‫- بچه‌ها. ‫- دقیقا.
‫میدونی چی عالیه؟
‫این لبه رو میبینی؟
‫- آره. ‫- این فاصله.
‫مبدل حرارتی ما اینجا میره.
‫- به‌خاطر همینه دوباره میسازیمش. لوله‌ها... ‫- اونجا میره؟
‫به‌خاطر همینه اون لبه اونجاست.
‫که لوله‌ها تمیز و محافظت شده میمونن.
‫گرما تبدیل میشه و یه‌کم از ‫انرژی رو تبدیل به
‫انرژی بیشتری میکنیم.
‫البته که سعی داریم تا جایی که میشه
‫این رو سبز کنیم.
‫سیستم گرمایشی ما نقش بزرگی توی ‫اون داره
‫سیستم گرمایشی ما انرژی خودش رو
‫از آب در جریانی که قایق روش ‫شناوره میگیره.
‫پس گرما راه‌حل خیلی ‫اکولوژیکیه.
‫پنل‌های خورشیدی و بعد ‫خودکفا میشیم.
‫حتی اگه دنیا به پایان برسه.
‫میخوای نقطه‌ها رو من انجام بدم؟
‫حالا میخواد خودش برای ‫دوربین جوش بده.
‫اون پسرا هر روز این‌کار رو میکنن.
‫حالا فین داره سه نقطه رو جوش میده،
‫توی اینستاگرام پستش میکنه
‫تا کاری کنه مردم باور کنن ‫اون یه کاری کرده.
‫قبل از تو...
‫- الکترود؟ ‫- آره.
‫وقت درخشیدنه.
‫- الکترود کریپتونیت منه. ‫- خوب به‌نظر میاد.
‫- فکر میکردم جوشکاری رو دوست داری. ‫- البته.
‫بهش دستکش بده، فقط برای اطمینان.
‫بفرما، ولی خیلی گرمه.
‫عالیه.
‫فقط یه نقطه‌ست.
‫از الکترود متنفرم. ‫واقعا باعث شرمندگی میشه.
‫- زود باش. ‫- نه، اونجا نه!
‫- جوش نزن! ‫- چرا؟ تمیزه.
‫آره، ولی... نه!
‫دوتا دنیا بهم برخورد میکنن.
‫بدش بهم.
‫فقط یه لحظه.
‫تو...؟ یکی داره.
‫منم میتونم اون‌کار رو بکنم!
‫حالا داره میبندتش.
‫داره میبندتش.
‫الان داره میبندتش.
‫میتونی خردش کنی.
‫نمیخوام کارهای بیهوده رو انجام بدم. ‫میخوام کارهای مهم‌ انجام بدم.
‫- پشت... ‫- اول به الکترود عادت کن.
‫من یه جوشکارم، همه اون رو میدونن.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫روشنه؟
‫بسته‌ست یا چی؟
‫- نه، نیست. یکی دیگه. ‫- نه، لطفا، نکن.
‫- به‌هرحال باید جوشش بزنی. ‫- چرا دوباره؟
‫حس میکنم بهم اعتماد نداری.
‫- بهت اعتماد دارم ولی باید جوشکاری‌ بکنم‌ ‫- حفره درست کرد؟
‫خیلی بد نیست.
‫نیست، نه.
‫ولی خوب هم نیست.
‫هنوز مشخص نکردیم.
‫- اون اینجوریه‌، <لطفا دوباره جوشکاری نکن.> ‫- ما...
‫باشه.
‫- همینطور بیشتر که... ‫- آره، میبینم.
‫نمیدونم... تعجبی نداره این داره ‫خیلی گرون میشه.
‫این بچه‌ها رو از کار کردن ‫دور نگه میداریم.
‫مشکل اینه که من دپارتمان مالی‌ام.
‫و توش خیلی بدم.
‫ولی اولی... نه، اون...
‫اولی واقعا اهمیتی نمیده. فقط بهش میگم
‫وقتی پول بیشتری لازم داشته باشیم.
‫و این موقعیت‌ها گیج کننده‌ان.
‫به سوالم بی‌توجهی کردی
‫پول چطور؟
‫الان وقت خوبی نیست
‫رفیق
‫برنامه‌ات چیه؟
‫خودت گفتی سریعا لازمش نداریم
‫هر هفته پول میخوای. ‫خیلی آزاردهنده‌ست
‫همونطور که رفتارهای غیردوستانه‌ی لعنتی هست
‫اولی، یه سری وسایل سفارش دادیم ‫و باید پولش رو بدیم
‫اگه نتونیم پرداخت کنیم، کمپانی ورشکست میشه
‫ساکت شو
‫اهمیتی نمیدم
‫همیشه با پول اذیتم میکنی و همیشه همه چی ‫باید سریعا اتفاق بی‌افته
‫از دست سوال‌های آزاردهنده‌ات خسته‌ام
زیرنویس اختصاصی از تماشاخونه