‫آنچه گذشت...
‫گزارش امروز
‫داره یه جورایی وایرال میشه
‫این کارو برای ویلیام هیل میکنم
‫چون شما همگی خانواده‌ا‌ش بودین
‫"من های لنگ هستم ‫و تو نیو اورلینز زندگی میکنم
‫گمانم مادرت لارل رو می‌شناختم
‫تو سال 2015 که مادرت از دنیا رفت
‫من کنارش بودم"
‫چی؟
‫کاش می‌تونستم جاهایی که
‫زندگی کرده و چیزایی
‫که دوست داشته رو نشونت بدم
‫چطوره ما بیایم اونجا؟
‫اگه میتونی که عالیه
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫از دیشب که رسیدیم زیاد حرف نزدی
‫فقط به آخرین باری که اینجا ‫بودیم فکر میکنم
‫پنجمین سالگرد ازدواجمون
‫اون روز برای اولین بار ‫نوشیدنی جدیدی رو امتحان کردیم ‫
‫شب خوبی بود
‫مرد پنج ساعته
‫شیش ساعت
‫- تو سر مال نزن ‫- باشه. ببخشید
‫چند روز اینجا بودیم؟
‫- پنج شیش روز؟ ‫
‫ممکنه از کنارش رد شده باشم ‫و اصلاً نفهمیده باشم
‫رندال
‫خوش اومدی
‫خوشحالم که بالاخره از نزدیک می‌بینمت
‫باعث افتخاره
‫ممنونم که موافقت کردی
‫منم ممنونم که آزمایش ‫دادین و قرنطینه شدین
‫- میدونم راحت نبوده ‫- این چه حرفیه؟
‫زنم، بث رو یادته؟
‫خونه‌تون خیلی قشنگه
‫راستش مال شماست
‫جان؟
‫این خونه...
‫این زمین...
‫مال مادرت بود
‫و حالا مال توئه
‫بفرمایین تو
‫امشب نوشیدنی ‌لازم میشم
‫حتماً یه میلیون سوال تو ذهنت هست
‫بله، تقریباً همون یه میلیون درسته
‫هر چی میدونم بهت میگم
‫از اولِ اول
‫مادرت یه دوبوآ بود
‫شاخص‌ترین خانواده‌ی شهر بودن
‫بنظرم این همیشه برای ‫لارل سنگین بود
‫بس کن
‫لیست مهمانان رو چک میکنم، ‫ولی بنظرم باید بریم
‫الیزابت، گفتم بهش فکر میکنم
‫نمیخوام الان بهش فکر کنم
‫هیلدا، کیف دستیم رو بیار
‫یکشنبه میخوای بری بانک؟
‫آخه هوا خیلی خوبه
‫گفتم بعد ناهار بریم ‫بیرون یه قدم بزنیم
‫لارل...
‫من همیشه چی میگم؟
‫باید حواست رو تو کلیسا بیشتر جمع کنی
‫دختر خانوم
‫جکسون
‫"هر که بیشتر نعمت گیرد
‫توقع از او بیشتر است"
‫لوقا 12:48
‫بسیار عالی
‫الیزابت، عزیزم
‫اگه تا قبل از شام برگشتم
‫شاید بریم گردش
‫شما دو تا، مراقب مادرتون باشین
‫باید دراز بکشم
‫تا وقتی تکالیفتون تموم نشده
‫نمیخوام صدای تلویزیون رو بشنوم، فهمیدین؟
‫بله، خانم
‫نباید از حرفای بابا ناراحت بشی
‫من برم پیش عمه مِی ‫تو هوامو داری؟
‫باز؟
‫خب، اگه انقدر نگرانی ‫باهام بیا
‫پس وقتی میای خونه، ‫کی یواشکی راهت بده؟
‫مرسی، مرسی، مرسی
‫حواست به فلفل‌هام باشه
‫یادم رفته بود پشت سرت هم چشم داری
‫نه، فقط تو رو خوب می‌شناسم
‫تو این دنیا دو نوع آدم داریم
‫اونایی که قبل از پریدن ‫جلوشون رو نگاه میکنن
‫و اونایی که دستاشون رو باز میکنن
‫و شیرجه میزنن تو خلاء
‫و ذره‌ای هم نگران این نیستن ‫که زیر پاشون چیه
‫و تو، عزیز دلم، تو دسته‌ی دومی
‫تو از کجا میدونی؟
‫چون خودمم دسته‌ی دومم
‫داشتم آماده میشدم برم شنا
‫ میخوای بیای؟ خیلی‌خب ‫
‫کمک کن اون گوجه‌ها رو ببریم تو
‫میدونم. میدونم دیر کردم
‫مامان پدرت رو درمیاره. بیا
‫لارل، کجا بودی؟
‫و حتی فکرشم نکن که بخوای دروغ بگی
‫پیش عمه مِی
‫با اینکه برات قدغن کردم؟
‫ببخشید بابا
‫من بچه‌ی سرکش رو تحمل نمیکنم
‫اگه یه بار دیگه به اونجا رفتن فکر کنی
‫چنان کتکت میزنم ‫که حالا حالاها یادت نره
‫متوجه شدی؟
‫بله قربان
‫‫ تکون نخور
‫بالاخره با این شونه آدمت میکنم
‫میشه اینجا قایم شم؟
‫به شرط اینکه قول بدی ‫سر و صدا نکنی
‫"ماروین گِی" نداری بذاری؟
‫ماهالیا جکسون برای شخص ‫مارتین لوتر کینگ خونده
‫یه ملکه‌ی آمریکاییه
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫فقط هنوز نمیدونم
‫چرا بابا از خواهر خودش متنفره
‫عمه مِی هم‌خونشه
‫من نمیتونم از تو متنفر باشم جکسون
‫جز عمه مِی، فقط تویی ‫که من رو درک میکنی
‫من تو رو درک نمیکنم
‫خیلی‌خب. درست نگرفتیش بابا
‫بذار نشونت بدم
‫لارل دوست نداشت از عمه مِی دور باشه
‫ولی جکسون رو داشت
‫و وقتی جکسون برای جنگ ‫رفت ویتنام
‫لارل میگه هیچوقت بیشتر از اون موقع ‫حس تنهایی نکرده
‫باورم نمیشه رفته
‫جکسون جدی جدی رفته
‫بدون اون من چیکار کنم؟
‫خدا میتونه دردت رو بگیره...
‫لارل مهربونم
‫ولی تو باید رهاش کنی
‫بلد نیستم
‫اونجا
‫من میرم اونجا
‫و همه‌چیزو می‌ریزم بیرون
‫برو
‫آره
‫پاشو
‫دیگه نمیتونی؟
‫نه، ببخشید. من...
‫فقط طی پنج دقیقه با داییم ‫آشنا شدم و از دستش دادم
‫فکر نمیکردم که
‫انقدر خوب بشناسیش
‫شما دقیقاً از کجا می‌شناختیش؟
‫اگه راستش رو بخوای
‫مادرت عشق من بود
‫بعد از پایان جنگ، ‫من و خانواده‌ام پناهنده شدیم
‫کلیسا خیلی‌هامون رو آورد اینجا
‫اقلیم، آب...
‫باعث شد اینجا برامون بهترین خونه باشه
‫تصمیم گرفتم ماهیگیر بشم ‫که از پدر و مادرم مراقبت کنم
‫اونجا بود که لارل رو برای اولین بار دیدم
‫یا بهتره بگم
‫برای اولین بار صداشو شنیدم
‫آره!
‫ولم کن!
‫در حال غرق شدن نیستم
‫مدام به زنی فکر میکردم
‫که غرق نمیشد
‫قبل از اینکه اسمش رو بدونم، ‫اینجوری صداش میکردم
‫قبل از اینکه چیزی بفهمم
‫می، بذار من بگیرمش
‫استخون‌های پیرم بابت کمکت ‫ازت ممنونن
‫ولی نمیخوام جلوی وقت گذروندنت
‫با اون دوست خوشتیپت رو بگیرم
‫مارشال طبق معمول تو بانک ‫پیش باباست
‫گله نمیکنم
‫هر زنی تو نیو اورلینز
‫از خداشه اونو داشته باشه
‫پس بی‌عرضه‌ست
‫عمه مِی، بسه!
‫اینا رو بردار ببر پیش مارسل
‫اگه خواست پولشون رو بده، ‫ازش پول نگیر
‫ چشم خانم ‫
‫- سلام آقای لبلانک ‫- صبح بخیر دوشیزه دوبوآ
‫صبح بخیر
‫سلام
‫تویی که
‫تو دریاچه دیدمت
‫چی؟
‫تو. "آی"
‫آره، من بودم
‫ولی غرق نمی‌شدم
‫من لارل هستم
‫های
‫سلام
‫نه
‫های
‫اسمت های ـه
‫خوشحالم از آشناییت
‫من... من زیاد دستپختم خوب نیست
‫
‫آشپز بد
‫ما...
‫ آره
‫‫ آره
‫من می‌پزم. تو بخور؟
‫باشه
‫نگاه تو چشماش رو هنوز یادمه
‫دمش رو بکَن
‫سرش رو میک بزن
‫بهترین دوران زندگیم بود
‫خوشحالیم که اومدی پیشمون، مارشال
‫میدونم که شرایط اون پیچیده بود
‫لارل
‫بابا، نمی‌دونستم بیداری
‫از نیمه‌شب گذشته
‫آها، خونه دوروتی اینا درس میخوندم
‫بعد رفتیم شهر
‫حتماً حواسم به ساعت نبوده
‫آره
‫بیا
‫میدونی، حس میکنم ‫چند هفته‌ایه که خیلی کم
‫سر شام می‌بینمت
‫سرم خیلی گرم درسه
‫آره
‫مارشال هم بهم گفت
‫مقام نایب رئیسی بانک
‫رو بهش پیشنهاد دادم
‫چه عالی
‫- براش خوشحالم ‫- آره
‫میخواد خواستگاری کنه
‫من که رضایتم رو بهش اطلاع دادم
‫حقیقتش، بله گفتن راحت بود
‫حالا اینا رو بهت میگم
‫چون مارشال شام میاد اینجا
‫که ترفیع رتبه‌ش رو جشن بگیریم
‫در صورتی که بخواد خواستگاری کنه...
‫جواب تو یه بله‌ی ساده خواهد بود
‫لارل؟
‫دیگه یه روزم نمیتونم اینجا بمونم
‫بیا بریم. من تو شیکاگو آشنا دارم
‫میتونیم الان بریم
‫میتونیم راحت با هم باشیم. ‫همونطور که می‌خواستیم
من عاشقتم، های
می‌دونستم پدرش اجازه نمی‌ده ،که با هم باشیم
و منم می‌خواستم که باهاش برم
ولی مادر پدرم بدون من دووم نمی‌آوردن
من نمی‌تونم
پیش من بمون
خواهش می‌کنم
نمی‌تونم
پس رفتش شیکاگو؟
نتونست بره
ارزون‌ترین اتوبوس می‌رفت پیتسبرگ
و اون‌موقع بود که با ویلیام آشنا شد و منو به دنیا آورد؟
در نهایت بله
به زمان نیاز داشت ،که خودش رو با شهر وفق بده
و یه خونه پیدا کنه - خب -
...ببینید
ما راه زیادی اومدیم
و شما هم داستان قشنگی برامون تعریف کردید
جدی، می‌تونه با «دفترچه خاطرات» رقابت کنه - رندال، بذار حرفشـو تموم کنه - [ فیلم معروف عاشقانه ]
ولی من فقط می‌خوام بدونم چرا ویلیام بهم گفت که
مادرم بعد از به‌دنیا آوردنِ من بر اثر اُوردوز فوت کرد
تلفنی که حرف می‌زدیم شما گفتید حقیقت رو بهم گفته
ولی چطوری؟ چرا فکر کرده بود اون مُرده؟
چون همین‌طور هم شد
چی؟
های، باید جزئیات بیشتری بهمون بدی
پرستارها گفتن لارل اُوردوز کرده
علائم حیاتی نشون نمی‌داد
جوئل، ولش کن
مُرده؟
زمان مرگ رو یادداشت کن و گزارش‌شو بده
مأمورای اورژانس گفتن موقعی که ،داشتن مادرتـو برمی‌گردوندن
پدرت تو رو برداشته و فلنگـو بسته
به همین راحتی؟
،خب بعد از اینکه از بیمارستان مرخص شد
چرا نیومد منو پیدا کنه؟
ویلیام که دود نشده بود بره هوا
می‌خواست بیاد دنبالت - پس چرا نیومد؟ چی جلودارش بود؟ -
زندان
لطفاً بشین
این داستان شباهتی به فیلم دفترچه خاطرات نداره
،همون‌طور که گفتم
لارل همون‌موقع نرفت زندان
سر از بیمارستان در آورد
بچه‌ا‌م کجاست؟
بچۀ من کجاست؟
بچه‌م کجاست؟ - خانم، خواهش می‌کنم -
لطفاً آروم باشید - من بچه‌مـو می‌خوام -
آروم باشید. خونسرد باشید - خب -
ویلیام؟ ویلیام؟
نمی‌دونم ایشون کجان، ولی شما
باید آروم باشید، باشه؟ - من بچه‌مـو می‌خوام -
آروم باش
...ویلیام
بفرما - بچه‌مـو می‌خوام -
خیلی ‌خب
اینم از این - احتمالاً کافی باشه -
آخه کدوم مادری بعد از زایمان مواد می‌کِشه؟
،بچه‌ش هر جا که هست همون‌جا وضعش بهتره
چند روزی تو بیمارستان استراحت کرد
ایناهاش
بعدش سر و کلۀ پلیس پیدا شد
لارل دوبوآ؟
و به‌جرم حمل مواد مخدر دستگیرش کردن
حکم جلب‌تون رو داریم
ما گوشی نداریم
،باید به دوستم زنگ بزنم ولی ما گوشی نداریم
کس دیگه‌ای رو ندارید؟ خانواده‌ای چیزی؟
منزل دوبوآ
الو؟
لارل؟
وکیل لارل مجابش کرد که اظهارِ گناهکاری کنه
اولین جرمش بود
وکیلـه فکر می‌کرد آزادش کنن
ولی قاضی براش پنج سال حبس برید
،زندان‌های پیتسبرگ شلوغ بودن
واسه همینم لارل رو فرستادن کالیفرنیا
،خیلی راجع‌به اون دوران حرفی نمی‌زد
و منم مجبورش نمی‌کردم
می‌دونستم خیلی براش دردناک بود
ولی می‌گفت حتی یک شب هم نبوده که
خوابِ تو رو نبینه
چه سالی آزاد شد؟
سال 1985
لارل فقط اندازه‌ی یه بلیت اتوبوس یک‌طرفه پول داشت
،تو فکرش بود که بیاد تو رو پیدا کنه
ولی گمونم هنوزم داشت خودشـو مجازات می‌کرد
حس می‌کرد که حقِ مادری ،برای تو رو واگذار کرده بود
واسه همینم رفت به تنها جایی که می‌شناخت
چیزی وجود نداره که ازش خجالت بکشی
چرا داره
من یه بچه به‌دنیا آوردم، عمه مِی
بچۀ مردی که عاشقم بودم
یه پسربچه
نمی‌دونم الان کجاست
قبلنا برام گل گاردنیا می‌آورد
کی؟
ریموند بلانشارد
نمی‌دونستم گل موردعلاقه‌مه
تا وقتی که اون بهم «گاردنیا» داد
اون مرد رو از خودِ زندگی بیشتر دوست داشتم
ولی خیلی بچه بودم
ساده‌لوح بودم
انقدری که فکر می‌کردم یه مرد متأهل می‌تونه مال من بشه
...برای همینم
وقتی فهمیدم حامله‌م خوشحال شدم
،فکر می‌کردم ما رو بهم می‌رسونه
و یه خانواده می‌شیم
چی شد؟
جفت‌شونـو از دست دادم
و اون ماجرا تغییرم داد
اجازه دادم دل شکسته‌م کنترلمـو به‌دست بگیره
و بعدش، پدر مادرم فرستادنم یه‌جای دیگه
ولی اومدم اینجا
و به رستگاری رسیدم
باید به مادر پدرت زنگ بزنیم
آمادگی‌شـو ندارم
باید.. بهشون بگیم که برگشتی
ندونن، وضع‌شون بهتره
نه
،من دختر خوبی نبودم و مادر خوبی هم نیستم
هی، از این حرفـا نزن
،پسرم بزرگ که بشه با خودش فکر می‌کنه دوستش نداشتم
نه
چرا نتونستم براش آدم خوبی باشم؟
چرا؟
نمی‌تونی این‌کارو با خودت بکنی
،اگه این عذاب وجدان رو کنار نذاری
خفه‌ت می‌کنه
شک نکن
«جونِ من دیگه، «شِر 25سنت بهت میدم
ببینم چرا می‌خوای عذابم بدی، ها؟
بالأخره یا پیاز می‌خوای یا نمی‌خوای دیگه
این کلاً لبخند نمی‌زنه، مگه نه؟
منو قاطیِ بحث‌تون نکن، وودرو
باشه
ممنون
می‌دونی که بی‌راه هم نمی‌گه؟
در چه موردی؟
دلم برای اون لبخند بزرگت تنگ شده
نمی‌دونم باید برای چی بخندم
اولاً.. برای سلامتت
و ثانیاً.. به‌خاطر من
می‌دونم
...ببخشید. من
...راستش دلیلی نمی‌بینم که
خیلی ‌خب
یه دقیقه وایسا
یعنی فقط دست تکون دادید؟
...اون همه شهوت جنسی‌تون
...عه
...ببخشید، ولی شهوت جنسی بوده دیگه
والا کار خاصی ازمون بر نمیومد
من ازدواج کرده بودم
زنم حامله بود
و خیلی‌وقت هم بود که لارل رو ندیده بودم
پس بله، فقط دست تکون دادیم
حداقل تا چند سال این‌طوری بود
یه لحظات خاصی با هم داشتیم
خیلی کوچیک، ولی کافی بودن
شرمنده، هال
من یه‌کم گیج شدم
فکر می‌کردم گفتی تو و لارل موقعِ مرگش
صمیمی بودین
درسته
ولی چندین و چند سال طول کشید
بعد از فوتِ همسرم
،و رفتن بچه‌هام تک و تنها شدم
ولی دونستنِ اینکه لارل در چند قدمیم بود، بهم آرامش می‌داد
تا روزی که از اونجا رفت
سلام
درمانت رو کِی شروع می‌کنی؟
دیگه بی‌خیالش شدم
دکترم گفت تومورم بدخیمـه
...یعنی
علاجی نداره
وای.. لارل
امروز غذا خوردی؟
نه
...ولی الان
من غذا درست می‌کنم
تو بخور
دکترش اشتباه می‌کرد
یا شایدم خدا می‌خواست با بیشتر با هم بمونیم
چون لارل دو سال دیگه هم عمر کرد
،داستانِ خودشـو برام گفت داستان تو رو برام گفت
هر روزی که باهاش سپری کردم، بی‌نظیر بود
ای کاش که فرصت بیشتری داشتیم
به چی فکر می‌کنی؟
پسرم
کاش بهش می‌گفتم
حالا فرصتش پیش میاد
عجب زندگی‌ای
خیلی عجیبه
،بعد از این همه وقت
هنوزم حضورشـو اینجا حس می‌کنم
،بعضی‌وقتا که میرم دریاچه شنا کنم
قسم می‌خورم که صدای خنده‌هاشـو می‌شنوم
یه‌چیزی واسه‌تون دارم
می‌دونی های، بنظرم بد نیست یه پادکستی
کتابی، چیزی، درمورد این داستان بدی بیرون
می‌تونی اسمشـو بذاری
«الکس هیلی تقدیم می‌کند: خاستگاه لارل» [ نام یک نویسنده و کتاب معروفش ]
این مال شماست
مطمئنی خودت نمی‌خوایش؟
سال‌هاست که داری ازش نگهداری می‌کنی
مال شماست
نمی‌دونم با چه زبونی بابت امروز ازت تشکر کنم
من مدت زیادی منتظر موندم که این‌کارو برای لارل بکنم
من باید ازتون تشکر کنم
خیلی ‌خب
فردا سر صبحانه می‌بینم‌تون
...این
حالت چطوره؟
صاحب یه خونۀ روستایی شدیم - آره، صاحب یه خونۀ روستایی شدیم -
کنار یه دریاچه
«تو «نیو اورلینز
جایی که مادر واقعی مرحومم توش بزرگ شده بود
و عاشقِ
دوست ویتنامیش شده بود
حالم این‌طوریه
من می‌تونم الان یه شات ..ابسنت بزنم، اگه تو هم
...می‌دونی
شاید حتی یه بطریِ کامل
،اگر بیدار شدی بدون که رفتم یه دوری بزنم دوسِت دارم
پسرم
پسر قشنگم
اصلاً نمی‌دونستم که دنبال تو بودم
،و حالا که پیدات کردم از پیشم رفتی
متأسفم
منو ببخش
...ای کاش
ای کاش که می‌تونستم همه‌چیز رو تغییر بدم
،ولی نمی‌تونم و خودتـم خوب می‌دونی
و تمام این غم و غصه‌ها
داره رو دوشت سنگینی می‌کنه
چشمات به من رفته
چه‌قدر درد و رنج توشون می‌بینم
خسته نشدی؟
باید این درد رو رهاش کنی
نمی‌دونم چطوری
چرا، می‌دونی
«می یو کان» [ زبان ویتنامی ]
این چی بود؟
...چیزی که
خیلی‌وقته می‌خواستم بهت بگم
دوسِت دارم
منم دوسِت دارم
چیه؟
انگاری فرق کردی
سبک‌تر شدی
داستان تولدم رو فهمیدم، بث
و دیگه صرفاً به رها شدن تو ایستگاه آتش‌نشانی ختم نمی‌شه
دو نفر بودن
...دو تا آدم با تمام نقص‌هاشون
که دوستم داشتن
یه زنگ به کوین بزنم
همین‌الان؟
دیگه نمی‌خوام چیزای بد رو نگه دارم
می‌خوام همه‌شـو بدم بره
باشه
رندال، سلام
سلام، کِو ما داریم از نیو اورلینز برمی‌گردیم خونه
قصه‌ش درازه
می‌خواستم ببینم وقت داری حرف بزنیم - شرمنده، رندال -
ببین، الان نمی‌تونم، باشه؟ کل زندگیم کُن‌فیکون شده
مدیسون داره زایمان می‌کنه و من اینجا تو ونکوور گیر کردم
دارم سعی‌مـو می‌کنم که به موقع برای زایمان برسم
اون الان تو بیمارستانـه و تک و تنهاست
من.. اصلاً نباید میومدم اینجا
کِو - ببخشید، بعداً بهت زنگ می‌زنم -
باشه؟ معذرت می‌خوام